<p style="text-align: justify;" dir="rtl"><span style="font-size: medium; font-family: Yekan;">بناي امامزاده سيد اسحاق در شرق شهر ساوه ، ابتداي جاده ساوه به قم قرار دارد و نشاني از هنرنمايي دوره سلجوقیان و صÙويه است . این اثر در تاریخ 12 اسÙند 1315 با شمارهٔ ثبت 279 به &zwnj;عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است . اين بنا داراي بقعه&zwnj;اي برج مانند است و سبک ساختمان آن مانند بناهاي عصر سلجوقيان در نيمه قرن هÙتم هجري قمري است که در عصر صÙويه نقشه گنبد به صورت کنوني درآمده و درگاههاي آن تنگ و کوتاه است . اهميت اين بنا به&zwnj; علت آجرها و کاشيهاي Ùيروزه&zwnj;اي روي مقبره &zwnj;است که داراي خطوط بسيار زيباست .<br /> ورودي اصلي به بنا ، از طريق يک ايوان بسيار بلند و رÙيع امکان&zwnj;پذير است که در ضلع شمالي داراي چندين حجره &zwnj;است که سازنده ، اين بنا را با کمي چرخش در جهت شمالي جنوبي احداث کرده &zwnj;است . در ايوان شمالي که اصلي&zwnj;ترين ايوان است کاشيهاي هشت گوش Ùيروزه&zwnj;اي خشتي سه سانتي&zwnj;متري نقش بسته شده &zwnj;است و کتيبه موجود در اين ايوان زيبايي اين بقعه را دو چندان کرده &zwnj;است . گنبد خانه نيز که بر روي پلان مربع تشکيل شده&zwnj; است با شکل و ظاهر زيبا به صورت قوس عرقچين درآمده &zwnj;است که اين گنبد جزء گنبدهاي دوره صÙويه است . در مرکز گنبد کلمه جلاله "الله" و در اطراÙ آن ، طرح&zwnj;هاي گياهي نقش شده&zwnj; است ، لوح روي قبر ، 12 کاشي با زمينه لاجوردي است که به خط ثلث روي آن اسم صاحب قبر را نوشته&zwnj;اند .<br /> ايوان شرقي که روي آن با گچ پوشانيده شده &zwnj;است با رسم بندي در دو گوشه بنا احداث شده &zwnj;است . حياط مرکزي نيز داراي 14 رواق است که از طريق شمال به آن راه دارد . در ميان بقعه امامزاده ضريحي چوبي و مشبک قرار داشته &zwnj;است (در حال حاضر ضریح جدید جایگزین ضریح قدیمی شده &zwnj;است) . نسب امامزاده سيد اسحاق با سه واسطه به موسی کاظم مي&zwnj;رسد . این امامزاده در ابتدای جاده ساوه - قم در ضلع شرقی میدان سرداران ساوه قرار دارد .<br /> </span></p>