<p style="text-align: justify;" dir="rtl"><span style="font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: medium; font-family: Yekan;">منطقه تهران که در شمال غرب Ùلات مرکزی ایران قرار گرÙته از زمان های دور و ادوار پیش از تاریخ منطقه ای مسکونی بوده و رد پای Ùرهنگهای پیش از تاریخی را در گوشه و کنار آن می توان سراغ گرÙت . دشت تهران حراقل از نیمه دوم هزاره دوم تا به امروز مسکونی بوده است . از زمانی که شهر تهران در سال 1200 ه.ق توسط آقا محمدخان قاجار به پایتختی ایران برگزیده شد تا به امروز حوادث بی شماری را به خود دیده است .&nbsp;استان&zwnj; تهران&zwnj; با 18956 كيلومتر مربع&zwnj; مساحت&zwnj; در شمال&zwnj; Ùلات&zwnj; مركزي&zwnj; ايران&zwnj; قرار گرÙته&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; استان &zwnj;از شمال&zwnj; به&zwnj; استان&zwnj; مازندران &zwnj;، از جنوب&zwnj; به&zwnj; استان&zwnj; قم &zwnj;، از شرق&zwnj; به&zwnj; استان&zwnj; سمنان&zwnj; و از غرب&zwnj; به&zwnj; استان&zwnj; قزوين&zwnj; محدود شده&zwnj; است&zwnj; . ابر شهر تهران&zwnj; مركز شهرستان&zwnj; و مركز استان&zwnj; تهران&zwnj; و پايتخت&zwnj; جمهوري&zwnj; اسلامي&zwnj; ايران&zwnj; است &zwnj;. براساس &zwnj;آخرين&zwnj; تقسيمات&zwnj; كشوري &zwnj;، شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; تهران &zwnj;، دماوند ، ري &zwnj;، ساوجبلاغ &zwnj;، شميرانات &zwnj;، شهريار ، ورامين &zwnj;، اسلام&zwnj;شهر و كرج&zwnj; مجموع&zwnj; شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; تهران&zwnj; را تشكيل&zwnj; مي&zwnj;دهند . <br />بلندترين&zwnj; نقطه&zwnj; استان&zwnj; تهران&zwnj; قله&zwnj; دماوند با 5678 متر ارتÙاع&zwnj; و پست&zwnj;ترين&zwnj; قسمت&zwnj; آن&zwnj; با 790 متر ارتÙاع&zwnj; از سطح &zwnj;دريا ، دشت&zwnj; ورامين&zwnj; در جنوب&zwnj; شرقي&zwnj; استان&zwnj; است &zwnj;. رشته&zwnj; كوه&zwnj; البرز ، در شمال&zwnj; سوادكوه&zwnj; و Ùيروزكوه&zwnj; در شمال&zwnj; شرقي &zwnj;، لواسانات&zwnj; ، قره&zwnj; داغ&zwnj; و شميرانات &zwnj;، كوه&zwnj;هاي&zwnj; حسن&zwnj; آباد و نمك&zwnj; در ناحيه&zwnj; جنوب&zwnj; و بي&zwnj; بي&zwnj; شهربانو و القادر در جنوب&zwnj; شرقي&zwnj; و ارتÙاعات&zwnj; قصر Ùيروزه&zwnj; در شرق&zwnj; قرار گرÙته&zwnj;اند . جمعیت استان تهران در سال 1379 در حدود 11.647.103 نÙر برآورده شده است . از این تعداد 10.159.768 نÙر در نقاط شهرری (23/87 درصد کل استان) و 1.487.335 نÙر در مناطق روستائی (77/12 درصد کل استان) زندگی می کنند . نرخ رشد جمعیت بین سالهای 70 تا 73 در کل استان 7/2 درصد ، در مناطق شهری ، 8/3 درصد و در مناطق روستایی 7/3 درصد بوده است . در توزیع شهرستانی جمعیت ، بیش از نیمی از جمعیت استان در شهرستان تهران ساکن هستند (73/57 درصد جمعیت کل استان) و شهرستان کرج با 1.120.543 نÙر (62/9 درصد کل جمعیت استان) در مرتبه دوم قرار دارد . <br />بالاترین نرخ رشد جمعیت بین سالهای 70 تا 73 را شهرستان شهریار با 8/11 درصد داشته است . Ùرهنگ و تاريخ تهران&zwnj; امروزي&zwnj; كه&zwnj; در رديÙ&zwnj; بزرگترين&zwnj; و پرجمعيت&zwnj;ترين&zwnj; شهرهاي&zwnj; جهان&zwnj; قرار دارد ، Ùراز و نشيب&zwnj;هاي&zwnj; تاريخي&zwnj; Ùراوان&zwnj; داشته&zwnj; است &zwnj;. &laquo;طهران&zwnj;&raquo; كه&zwnj; زماني&zwnj; قريه&zwnj;اي&zwnj; بيش&zwnj; نبود ، امروز به&zwnj; تهران&zwnj; بزرگ&zwnj; با بيش&zwnj; از يازده &zwnj;ميليون&zwnj; نÙر جمعيت&zwnj; تبديل&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; شهر در سال&zwnj; 1200 هجري&zwnj; قمري&zwnj; به&zwnj; پايتختي&zwnj; ايران&zwnj; برگزيده&zwnj; شد . از آن&zwnj; تاريخ&zwnj; به&zwnj; بعد به&zwnj; مركز سياسي &zwnj;، اداري &zwnj;، اقتصادي &zwnj;، Ùرهنگي&zwnj; و هنري&zwnj; كشور تبديل&zwnj; شد . در طول&zwnj; 200 سال&zwnj; گذشته &zwnj;دانشمندان &zwnj;، نويسندگان&zwnj; ، هنرمندان&zwnj; و شاعران&zwnj; بزرگي&zwnj; در تهران&zwnj; زندگي&zwnj; مي&zwnj;كنند يا زندگي&zwnj; كرده&zwnj; و مرحوم&zwnj; شده&zwnj;اند . در هر حال&zwnj; تهران&zwnj; امروزي&zwnj; به&zwnj; مركز بزرگ&zwnj; تحولات&zwnj; تاريخي&zwnj; و Ùرهنگي&zwnj; تبديل&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. نژاد تمدن هایی که در حوزه استان تهران از دیرباز وجود داشته اند نشانه هایی از سکونت و پیدایش تمدنهای این منطقه را نشان می دهند در این میان (چشمه علی) ری که مربوط به 6200 سال قبل است از اهمیت ویژه ای برخوردار است . <br />گروهی که بیش از 6000 سال پیش در این حوزه ساکن بودند از اولین اقوام و نژادهای بومی منطقه محسوب می شوند تمدنی که توسط این اقوام در چشمه علی ری متولد شد و رشد کرد بسیار قدرتمند بود و با نÙوذ به خارج از حوزه چشمه علی مانند ساکنان تپه سیلک ، قره تپه شهریار ، موشلان تپه اسماعیل آباد ، تپه حصار دامغان و تپه آنو و نمازگاه در ترکستان و شرق ایران تا بلوچستان ، کم کم توانست بر دیگر اقوام تأثیر گذارد و آنها را جذب قدرت و عظمت خود نماید . <br /> زبان اصلی مردم تهران و استان تهران ، Ùارسی است . اما در بعضی نقاط زبانهای محلی نیز دیده می شود که در مجموع از لهجه های Ùارسی محسوب میشوند . به طور کلی زبان و گویشهای دیگری مانند آذری ، گیلکی ، لری ، مازندرانی و .... نیز به دلیل مهاجرت ها به ان اÙزوده شده است . براساس سرشماری 1365 در حدود 1/98 درصد از جمعیت استان به زبان Ùارسی تکلم می کنند که این نسبت در نقاط شهری 3/98 و در نقاط روستایی 8/96 درصد است .&nbsp;آثار پیدا شده از عهد قدیم در ری و پهنه تهران بزرگ نشان دهنده اعتقادات مزداپرستی و زردشتی گری ساکنان منطقه و آداب و رسوم رایج در میان آنهاست . با ظهور اسلام و Ùتح ری در سال 22 ه . ق اندک اندک مردم منطقه به دیانت اسلام گرایش یاÙتند و از همان آغاز با پیدایش Ùرق و مذاهب گوناگون در اسلام شیعه و سنی در کنار هم زندگی کرده اند . استان&zwnj; تهران&zwnj; در نواحي&zwnj; كويري&zwnj; و جنوب&zwnj; گرم&zwnj; و خشك&zwnj; ، در نواحي&zwnj; پايكوهي&zwnj; سرد و نيمه&zwnj; مرطوب&zwnj; و در نواحي&zwnj; مرتÙع&zwnj; سرد با زمستان&zwnj;هاي&zwnj; طولاني&zwnj; است &zwnj;. گرم&zwnj;ترين&zwnj; ماه&zwnj;هاي&zwnj; سال&zwnj; در مرداد و شهريور با متوسط&zwnj; دماي&zwnj; 30-28 درجه&zwnj; و سردترين&zwnj; ماه&zwnj; سال&zwnj; دي&zwnj; ماه&zwnj; با يك&zwnj; درجه&zwnj; سانتي&zwnj; گراد گزارش&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. <br /> دماي&zwnj; شهر تهران&zwnj; در زمستان&zwnj; معتدل&zwnj; و در تابستان&zwnj; گرم&zwnj; است&zwnj; بخش&zwnj; شمال&zwnj; تهران&zwnj; و شميرانات&zwnj; در تابستان&zwnj; نيز معتدل&zwnj; است &zwnj;. ميانگين &zwnj;بارندگي&zwnj; سالانه&zwnj; استان&zwnj; تهران&zwnj; در حدود 400 ميلي&zwnj; متر گزارش&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. بيشترين&zwnj; بارش&zwnj; سالانه&zwnj; در ماههاي &zwnj;زمستان&zwnj; روي&zwnj; مي&zwnj;دهد بطور خلاصه&zwnj; مي&zwnj;توان&zwnj; گÙت&zwnj; سراسر ماههاي&zwnj; بهار و تابستان&zwnj; و حتي&zwnj; در ماه&zwnj; پاييز دامنه&zwnj;هاي&zwnj; جنوبي&zwnj; البرز بويژه&zwnj; در نواحي&zwnj; كوهستاني &zwnj;، دره&zwnj;اي &zwnj;، رودخانه&zwnj;اي&zwnj; و سواحل&zwnj; درياچه&zwnj;هاي&zwnj; پشت&zwnj; سدهاي&zwnj; بزرگ&zwnj; امير كبير ، لتيان&zwnj; و لار و درياچه&zwnj;هاي&zwnj; طبيعي&zwnj; جابان&zwnj; و تار از ارزش&zwnj; تÙرجگاهي&zwnj; قابل&zwnj; توجهي&zwnj; برخوردار است &zwnj;. همچنين&zwnj; در تمام&zwnj; طول&zwnj; زمستان &zwnj;نواحي&zwnj; شمالي&zwnj; استان&zwnj; تهران&zwnj; به&zwnj; علت&zwnj; پوشش&zwnj; برÙي&zwnj; سنگين&zwnj; به&zwnj; ويژه&zwnj; در دامنه&zwnj;ها و شيب&zwnj;هاي&zwnj; البرز جنوبي &zwnj;، شرايط &zwnj;مساعدي&zwnj; را براي&zwnj; ورزش&zwnj;هاي&zwnj; زمستاني&zwnj; از جمله&zwnj; اسكي&zwnj; Ùراهم&zwnj; مي&zwnj;آورد .</span></span></p>