<p style="text-align: justify;" dir="rtl"><span style="font-size: medium; font-family: Yekan;">میدان نقش جهان به دستور شاه عباس اول صÙوی ، قبل از اینکه شهر اصÙهان به پایتختی انتخاب شود ، در قرن یازدهم هجری قمری (1021 هجری قمری) به جای میدان کوچکی که از دوران تیموریان باقی مانده بود ساخته شد . این میدان با طول تقریبی 507 متر و عرض 158 متر در چهار گوشه خود ، چهار اثر تاریخی را در خود جای داده است که بزرگترین و با شکوهترین شاهکارهای هنری دوران صÙویه می&zwnj;باشند . نامهای دیگر این میدان شاه و امام می باشند . این بناهای چهارگانه در شرق ، مسجد شیخ لطÙ الله در غرب ، کاخ رÙیع عالی قاپو ، در جنوب ، مسجد پرآوازه جامع عباسی و در شمال ، سر در باشکوه بازار قیصریه می&zwnj;باشند .<br /> دور تا دور میدان را غرÙه&zwnj;های دو اشکوبه احاطه کرده&zwnj;اند . در این غرÙه&zwnj;ها از آن روزگار تاکنون انواع صنایع دستی و سوغات اصÙهان به مساÙران و گردشگران عرضه می&zwnj;شود . در دوره&zwnj; شاه عباس و جانشینان او این میدان محلی برای بازی چوگان ، رژه سربازان ، جشن و چراغانی و محل نمایشهای اعیاد و جشنهای مختلÙ بود . دو ستون سنگی جلو مسجد امام و در قرینه آن روبروی سر در بازار قیصریه ، دروازه&zwnj;های چوگان بازی بوده&zwnj;اند .<br /> </span></p>