INSERT INTO `bastan_tb` (`id`, `ba_city`, `ba_ged`, `ba_king`, `ba_jog`, `ba_taf`, `ba_past`, `ba_eba`, `ba_bana`, `ba_datebana`, `add_local2`, `add_local`, `photo1`, `photo2`, `ba_name`, `priority`) VALUES
(590, '48', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">چشمه بلقیس چÙرام باغی است در ۴ کیلومتری شهر چÙرام . این چشمه یکی از جاذبه&zwnj;های مهم گردشگری استان کهگیلویه و بویراحمد است . این باغ مساحتی در حدود 38960 متر مربع دارد و شامل Ùضاهایی چون ۴ برج به ابعاد 70&times;150 متر در ضلع غربی باغ ، چشمه ، استخر و در قسمت شرقی آن صخره&lrm;ای بزرگ به ارتÙاع 20 متر و استخر زیبا به شعاع 10 متر و عمق 1/۵ متر بصورت دایره که دارای سه ورودی و یک خروجی و باغی بزرگ از انواع درخت میوه و بید مجنون و ... است .<br />باغ در اواخر دوره ساسانی و اوایل دوره اسلامی توسط زنی به نام بلقیس احداث شده&zwnj; است . باغ Ùعلی چشمه بلقیس در اوایل دوره پهلوی احداث شده&zwnj; است . این باغ از شمال به جاده چرام ـ گچساران ، از جنوب به اراضی کشاورزی ، از غرب به باغ جهاد کشاورزی (باغ عمران) و از شرق به اراضی کشاورزی و کوههای همجوار محدود می&lrm;شود .<br />این باغ توسط Ùوران آب چشمه&zwnj;های اصلی و چندین چشمهٔ Ùرعی آبیاری می&zwnj;شود که آب آنها در نهرهای کوچک و بزرگ در باغ جریان می&lrm;یابد . آب مازاد این چشمه&zwnj;ها از راه جویی بزرگ به طرÙ استخر باغ که در ضلع جنوب غربی باغ قرار دارد هدایت می&lrm;شود . شعاع این استخر دایره&zwnj;ای 10 متر و ژرÙای آن 1٫۵ متر است که سه ورودی و یک خروجی دارد . آب خروجی استخر به رودخانه Ùشیان می&zwnj;ریزد .</span></p>', '', '', '', '073701359-cheshme1.jpg', '073712359-cheshme2.jpg', 'چشمه بلقیس چرام', 7),
(591, '41', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کوه خواجه (کوه اوشیدا) یا (کوه رستم) ، تنها عارضه طبیعی در دشت سیستان است که در 30 کیلومتری جنوب غربی شهر زابل قرار دارد . اوشیدا در زبان پارسی میانه به معنی ابدی است . این کوه ذوزنقه&zwnj;ای شکل که نزد سه دین اسلام ، مسیحیت و زرتشت مقدس است ، از سنگ&zwnj;های بازالت سیاه رنگ تشکیل شده و با ارتÙاع 609 متر از سطح دریا ، مانند جزیره&zwnj;ای در میان دریاچه هامون قرار دارد .<br />در اطراÙ این کوه تعداد زیادی آثار باستانی از دوران ساسانیان ، اشکانیان و بقایای اماکن اسلامی و معبد بودایی باقی&zwnj; مانده&zwnj; است که شامل مجموعه ی کاخها ، قلعه کهک کهزاد ، قلعه چهل دختر ، قلعه سرسنگ ، آرامگاه خواجه غلطان ، ساختمان پیر گندم بریان ، خانه شیطان ، بناهای منÙرد آرامگاهی و قبور اسلامی است . آثار تاریخی پیش از اسلام محوطه ی تاریخی کوه خواجه شامل مجموعه ی کاخها ، قلعه کهک کهزاد و قلعه چهل دختر می&zwnj;باشد . ارنست هرتسÙلد در سالهای 1925 و 1929 میلادی با بررسی این مجموعه عنوان تخت جمشید خشتی را برای مجموعه ی کاخها برگزید .</span></p>', '', '', '', '081603386-koh-khaje1.jpg', '081613386-koh-khaje2.jpg', 'کوه خواجه', 7),
(592, '41', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">آتشکده کرکویه با کرکوشاه ، این آثار و همچنین آثار تخته پل در شهرستان هيرمند ، در غرب روستای خمر و هشت کیلومتری تپه منطقه شهرستان و در نزدیکی شهر هیرمند و در میان زمین&zwnj;های باتلاقی سیستان و نزدیک مرز ایران با اÙغانستان قرار دارد . تخته پل ، پل آجری بوده است که به نوشته استخری ، راه زرنک (سیستان) و هرات را به هم متصل می&zwnj;کرده است .<br />کرکوشاه یا کرکویه ، عبارت است از بقایای یک آتشکده مربوط به دوران هخامنشی ، که شامل یک دیوار خشتی &ndash; چینه&zwnj;ای از یک برج دÙاعی شهر باستانی است . این آثار شامل تعدادی از بناه&zwnj;های بزرگ و کوچک است . این بخش دارای تالاری به طول 11 متر و عرض 8/۵ متر است .<br />کرکویه توسط نویسندگان دوران اسلامی در کتب قدیمی تشریح شده است . استخری کرکویه را نخستین راهی می&zwnj;داند که سیستان را به هرات متصل می&zwnj;کند و بنا به گÙته همین جغراÙی نویس کرکویه در سه Ùرسنگی زرنج یا زرنک (سیستان) واقع شده است . یاقوت حموی نیزدرباره آتشکده کرکویه نوشته است شهری از سیستان بوده و آتشکده&zwnj;ای که نزد زرتشتیان محترم شمرده می&zwnj;شد در آنجا قرار داشت .<br />آتش کرکویه را به کیخسرو نسبت داده اند و کرکویه تا سده هÙتم هجری آبادان بوده است . براساس توصیÙات مورخان دوران اسلامی ، این بنا دارای دو قبه بزرگ و بر هر قبه شاخی چون شاخ گاوی بزرگ ساخته بودند و آتشگاه در زیرآن دو قبه قرار داشت .</span></p>', '', '', '', '082005388-karkoye1.jpg', '082019389-karkoye2.jpg', 'آتشکده کرکویه', 8),
(593, '41', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">قلعه رستم ، در 70 کیلومتری جنوب غربی شهرستان زابل ، بعد از شهر سوخته خارج از جاده اصلی بنایی وسیع و مربوط به دوران صÙوی - سلجوقی اسلامی است . محوطه&zwnj;ای که قلعه در آن قرار دارد معروÙ به محوطه حوضدار است . در این منطقه بقایای یک شهر باستانی با آجرکاری و ساختمان&zwnj;های متعدد و سر در ورودی ، برج نگهبانی و 15 برج دÙاعی است .<br />این قلعه بزرگ&zwnj;ترین قلعه دوران صÙوی است این قلعه مربوط به خان های سیستانی در زمان صÙویه است که با نام های رییس رستم و رییس بهمن و .... در منطقه حوضدار حکومت میکردند این منطقه و عظمت آن جنبه اÙسانه&zwnj;ای و نسبت دادن آن به نام آورترین شخصیت سیستان یعنی رستم شاهنامه است . مجموعه&zwnj;ای حدود 15 تپه مربوط به پیش از تاریخ نیز در این منطقه&nbsp; وجود دارد . باستان شناسان تعدادی سکه نقره مربوط به پوراندخت پادشاه ساسانی در این منطقه کشÙ کرده&zwnj;اند . قلعه به علت دور بودن از جاده اصلی مورد توجه مردم منطقه و مساÙران و گردشگران به علت نداشتن آگاهی لازم قرار نمی&zwnj;گیرد این قلعه به علت نبود منابع انسانی و مالی رو به تخریب است و حÙاری&zwnj;های غیرمجاز در این قلعه باعث سرعت بخشیدن تخریب این بنای عظیم تاریخی شده است .</span></p>', '', '', '', '082040389-rostam1.jpg', '082055389-rostam2.jpg', 'قلعه رستم', 9),
(594, '41', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">سکوهه یا سه کوهه ، یکی از آبادی&zwnj;های بسیار قدیمی سیستان و مربوط به دوران قاجار است که در 30 کیلومتری جنوب غربی زابل واقع شده&zwnj; است . بنای اصلی آن از سه قسمت به هم پیوسته ارگ جنوبی ، ارگ شمالی و ارگ میدانی تشکیل شده&zwnj; است .<br />ارگ جنوبی : شامل یک حیاط مرکزی با مجموعه&zwnj;ای از اتاق&zwnj;ها در اطراÙ و یک ایوان بلند و باریک در ضلع شمالی می&zwnj;باشد و متعلق به حاکم آن زمان بوده&zwnj; است .<br />ارگ شمالی : این قسمت معروÙ به Ùلک سر(ملک سار) است و از وسعت کمتری نسبت به ارگ جنوبی برخوردار است . این قسمت استراحتگاه حاکم و همرا او بوده&zwnj; است . نمای بیرونی چند ضلعی و تمام سطح گنبد و طاق&zwnj;های آن پوشیده&zwnj; است .<br />ارگ میدانی (میدان مرکزی) : قلعه نسبتاً بزرگی است که حدÙاصل ارگ جنوبی و ارگ شمالی است و در داخل آن اتاق&zwnj;هایی وجود دارد که جایگاه خادمان و محاÙظان حاکم بوده&zwnj; است .<br />ویژگی معماری : مصالح مورد استÙاده از کاه گل ، خشت خام و ملاطهای گچ و خاک می&zwnj;باشد .<br /></span></p>', '', '', '', '082154390-sekohe1.jpg', '082207390-sekohe2.jpg', 'سه کوهه', 10),
(595, '41', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">قلعچه و بناه&zwnj;های وابسته به آن در سه کیلومتری شرق حوضدار سیستان و ۶ کیلومتری شهر سوخته و 70 کیلومتری جنوب غربی زابل قرار دارد . این قلعه مقر و کاخ خاندان بزرگ ملک رئیسی ، Ùرمانروایان جنوبی سیستان می&zwnj;باشد که از خشت و گل ساخته شده است . ارتÙاع ایوان شمالی این قلعه از زمین 10 متر و دهانه آن ۵/7 متر پهنا دارد . در این منطقه باقی مانده یک آسیاب بادی نیز وجود دارد که نمونه&zwnj;های آن در دوران اسلامی و در تمام نقاط سیستان وجود داشته است . این ساختمان را در زمان صÙویّه شاهان کیانی سیستان ساخته&zwnj;اند و در احیاءالملوک هم دکتر ستوده آن را قلعهٔ کاÙی نامیده است . </span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">گروهی چوپان که از تاریخش هیچ آگاهی ای نداشته&zwnj;اند ، (قلعه مچی) به جهت بÙن درخت&zwnj;های خرمایی که در آن جا دیده&zwnj;اند این نام را بر آن نهاده&zwnj;اند . چرا که در زبان برائران بلوچ به درخت خرما مچ می&zwnj;گویند . در جنوب&nbsp; غربی این قلعه و به Ùاصله 3 کیلومتری آن تعدادی تپه کوچک وجود دارد که سÙال&zwnj;های کشÙ شده مربوط به دوران پیش از تاریخ است . در این منطقه کتیبه&zwnj;ای از سال 1130 هجری قمری (1717 میلادی) مربوط به میرجعÙرخان کشÙ شده است .</span></p>', '', '', '', '082220390-ghale-mochi1.jpg', '082231390-ghale-mochi2.jpg', 'قلعه مچی', 10),
(596, '79', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">امامزاده طاهر نام امامزاده&zwnj;ای است واقع در شهر کرج که به&zwnj; خاطر گورستان همجوار آن که مدÙن بسیاری از هنرمندان و روشن&zwnj;Ùکران است مشهور است . این مکان در مسیر اتوبان کرج - قزوین بعد از پل مهرشهر واقع است . در قسمت شرقی شهرک دریا و شمال باغ سیب مهرشهر و در حریم شمالی راه&zwnj;آهن کرج &ndash; قزوین واقع شده و راه دسترسی به آن از حریم راه Ùرعی آزادراه است . بخشی از بنای Ùوق متعلق به دوره صÙویه و بخش دیگر آن مربوط به دوره معاصر است .<br />مساحت اراضی آن بالغ بر شش هکتار است که در آن ساختمان حرم ، صحن ، پارک و Ùضای سبز ، پارک کودک ، پارکینگ خودرو ، قبرستان و وضوخانه و بلوار شمالی با آب&zwnj;نمایی زیبا احداث شده&zwnj; است . ساختمان قدیم بقعه به علت Ùرسودگی بنا و انÙکاک دیوارها در سال 74 تخریب و ساختمان جدید با طرحی زیبا و در مساحت 1400 متر مربع بنا گردیده که دارای یک گنبد خانه ، دو شبستان زنانه و مردانه ، دو رواق شمالی و جنوبی ، دو گل&zwnj; دسته و یک ایوان الحاقی زیباست. ضریح جدید در سال 79 که به شکل سنتی ساخته شده نصب گردید . پارک و Ùضای بازی کودکان به مساحت شش هزار متر مربع در ضلع جنوبی حرم نمایی زیبا به آن بقعه بخشیده&zwnj; است .<br />گنبد بلند و نوساز و زیبایی دارد که مربوط به صحن و سرای امامزاده طاهر است . تاسیسات و بناهای قبلی امامزاده که کاملا تخریب شده بود توسط اداره اوقاÙ نوسازی شده&zwnj; است . مسئول امامزاده طاهر به نقل از اسناد و مدارک ، نسبت امامزاده طاهر را به امام زین&zwnj;العابدین می&zwnj;داند ولی از سال دÙن وی اظهار بی&zwnj;اطلاعی می&zwnj;کند . امامزاده طاهر در محوطه بسیار وسیعی واقع شده و حیاط آن یکی از گورستان&zwnj;های پرجنب&zwnj; و جوش شهرستان کرج است و آوازه آن به&zwnj; واسطه شخصیت&zwnj;هایی است که در آن به خاک سپرده شده&zwnj;اند .</span></p>', '', '', '', '124421572-emamzadeh-taher1.jpg', '124432572-emamzadeh-taher2.jpg', 'امامزاده طاهر', 3),
(597, '79', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کاروانسرای شاه&zwnj; عباسی کرج بنایی سنگی -آجری مربوط به دوران صÙویه است که در شهر کرج در استان البرز و در سمت جنوب شرقی میدان توحید جای گرÙته&zwnj; است . این بنای تاریخی در 22 Ùروردین ماه سال 1356 با شماره 1368 در Ùهرست آثار ملی ایران ثبت شد . کاروانسرای شاه&zwnj; عباسی کرج متعلق به دوران صÙویه بوده و بین سال&zwnj;های 1078 تا 1109 در زمان شاه سلیمان صÙوی ساخته شده&zwnj; است . این بنا دارای بیش از 3000 متر مربع مساحت است . کاروانسرای شاه عباسی کرج را می&zwnj;توان یکی از ارزشمندترین آثار دوره صÙویه دانست که در شاهراه ابریشم قرار داشته است .<br />این کاروانسرا در ابتدای ساخت برای کاروان&zwnj;ها و مرکب&zwnj;هایشان به عنوان مکان استراحت بوده و در اوایل دوران قاجاریه تبدیل به پادگان یا قلعه نظامی شد و در اواخر دوران قاجار نیز به عنوان مدرسه (موسوم به Ùلاحت) از آن استÙاده می&zwnj;شده&zwnj; است . مساحت کل بنا 3 هزار متر مربع و مساحت حیاط میانی 900 متر مربع است . ورودی کاروانسرا نیز از ایوان شمالی است . پیرامون حیاط میانی آن 21 حجره ایوان&zwnj;دار برای استراحت مساÙران و پنج بارانداز برای نگهداری کالا و جایگزینی همراهان و نگهبانان کاروان&zwnj;ها در نظر گرÙته شده&zwnj; است . در ساخت این بنا از سنگ ، آجر ، چوب و کاهگل استÙاده شده&zwnj; است .</span></p>', '', '', '', '124447572-karvansara-shahabasi1.jpg', '124458572-karvansara-shahabasi2.jpg', 'کاروانسرای شاه‌ عباسی', 4),
(598, '79', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">دیزین مهم&zwnj;ترین پیست اسکی ایران و منطقه خاورمیانه است که در شهرستان کرج در استان البرز واقع شده&zwnj; است . پیست اسکی دیزین اولین پیست اسکی در ایران می&zwnj;باشد که از طرÙ Ùدراسیون جهانی اسکی مورد تائید برای برگزاری مسابقات رسمی شناخته شد و عنوان بین&zwnj;المللی به خود گرÙت . این پیست وابسته به امکانات ویژه و خاص که شامل نکات Ùنی مانند ، شیب مسیر ، طول مسیر ، محل برگزاری مسابقات و امکانات رÙاهی است . دیزین در کوه&zwnj;های البرز و از تهران به Ùاصله 123 کیلومتر از مسیر جاده چالوس و 74 کیلومتری شهر کرج و 71 کیلومتر از مسیر شمشک که امکانات ورزشی قابل توجهی دارد ، واقع شده&zwnj; است .<br />اولین دستگاه&zwnj;های بالابر در سال 1348 در دیزین نصب شدند . دیزین 23 پیست اسکی دارد که شامل ۴ تله کابین شاله ، قله ، دره ، چمن ، 2 تله سیژ قله و چمن ، 7 تله اسکی بشقابی شامل دوبل مایر ، سی چال ، گوزنی ، پشت ویل ، مبتدی ، چمن و یک تله اسکی چکشی است . برخی از پیستهای آن عبارتند از : پیست اسنو پارک ، پیست یو ، پیست مبتدی و پیست چمن . پائین&zwnj;ترین نقطه از سطح دریا 2650 متر و بلندترین نقطه آن 3600 متر و مسیر اسکی 7٬۵ کیلومتر است . مدت زمان Ùصل اسکی در دیزین که بیشترین زمان را برای اسکی بازان درایران Ùراهم آورده از اوایل آذرماه تا اواخر اردیبهشت ماه است .</span></p>', '', '', '', '124555573-pist-dizin1.jpg', '124607573-pist-dizin2.jpg', 'پیست اسکی دیزین', 5),
(599, '79', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">ورده روستایی است که در استان البرز کشور ایران واقع شده&zwnj; است . روستای ورده در دهستان برغان ، بخش چندار ، شهرستان ساوجبلاغ ، در شمال غرب استان البرز و در رشته کوه&zwnj;های البرز و در شمال غرب شهر کرج و شمال شرق شهر هشتگرد قرار دارد . ارتÙاع روستا از سطح دریا 1610 متر می&zwnj;باشد و مختصات جغراÙیایی آن 35&deg;58&prime;52.31&Prime; شمالی 50&deg;۵۴&prime;23.05&Prime; شرقی می&zwnj;باشد . این روستا در 15 کیلومتری شمال غربی شهر کوهسار قرار دارد . روستای ورده 74 نÙر (24 خانوار) جمعیت دارد .<br />این روستا با باÙت قدیمی خود آثاری چون گرمابه تاریخی ، آسیاب قدیمی ، و دو بقعه را در خود جای داده است . ورده دارای پیشینه تاریخی قابل توجهی است و چند اثر تاریخی برجسته مربوط به دوران صÙویان و پیش از آن قابل ملاحظه&zwnj; است . برخی از این آثار عبارت هستند از : بقعه امامزاده عبدالقهار ، حمام تاریخی ورده و بقعه امامزاده بی بی سکینه ورده . درب چوبی نÙیس امامزاده عبدالقهار متعلق به دوره شاه تهماسب یکم است و دارای نقوش و خط نوشته&zwnj;های زیبایی است . این درب هم اکنون در موزه ملی ایران (موزه ایران باستان) نگهداری می&zwnj;شود .<br />ورده بدلیل موقعیت جغراÙیایی و استقرار در میان دره&zwnj;ای با شیب تند و همچنین مجاورت با رودخانه هزاربند و وجود چشمه&zwnj;های متعدد ، از مناظر طبیعی و چشم&zwnj;اندازهای زیبایی برخوردار است . برخی جاذبه&zwnj;های دیگر ورده عبارتند از : باÙت روستایی ورده ، چنارهای کهنسال امامزاده ورده ، درخت کهنسال ارس (هووÙرس دار) و سربند جوی&zwnj;های ورده .</span></p>', '', '', '', '124619573-rosta-vardeh1.jpg', '124629573-rosta-vardeh2.jpg', 'روستای ورده', 6),
(600, '79', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کاخ مروارید نام یک بنا از زمان پهلوی است که در مهرشهر قرار دارد . این بنا توسط وسلی پیترز و بنیاد Ùرانک لوید رایت به مبلغ یک میلیون دلار طراحی و ساخته شد . این کاخ اکنون در وضعیت بدی قرار دارد . پیش از دهه 40 شمسی این منطقه از چند روستا از جمله حسین&zwnj;آباد اÙشار تشکیل شده بود . شمس پهلوی خواهر محمد رضا پهلوی شاه سابق ایران به دلیل بیماری آسم این منطقه را برای زندگی انتخاب کرد و کاخ مروارید محل زندگی او به دست بنیاد Ùرانک لوید رایت طراحی و ساخته شد . این کاخ در زمینی به گستردگی 111 هکتار با 2500 متر زیربنا میان سال&zwnj;های 47-1345 در مهرشهر کرج ، ارم برای اقامت شمس پهلوی ساخته شد . سازه&zwnj;ی اصلی و طرح کاخ به ریخت یک سÙره&zwnj; ماهی است که صدÙی را دربرگرÙته است . همه Ùضاهای معماری در زیر سقÙی با Ùرم حلزونی و با نورگیرهای گوناگون و به&zwnj; شکل دانه&zwnj;های مروارید اجرا شده است . در ضلع شمالی کاخ و در محوطه&zwnj;ی بیرونی دریاچه نیز به&zwnj; شکل باله&zwnj;های سÙره&zwnj; ماهی طراحی و اجرا شده است .<br />این بنا دربردارنده Ùضاهای گوناگونی از جمله تالار طلایی بار ، دÙتر مخصوص شمس ، تالار پذیرایی ، سالن سینما ، سالن بیلیارد ، استخر ، آب&zwnj;نما ، محل نگهداری پرندگان کمیاب ، اتاق&zwnj;های خواب و غیره می&zwnj;باشد . یکی از مهمترین بخش&zwnj;های این کاخ اتاق صدÙ است که دارای تزئینات مختلÙی بوده ، بخصوص نمای بیرونی آن که بصورت حلزونی شکل ساخته شده است . در طراحی Ùضای بیرونی دریاچه کوچکی از سه طرÙ کاخ را احاطه کرده و به زیبایی آن اÙزوده است . معماری این اثر که بخشی از تاریخ معماری مدرن است ، با تاثیر از شیوه Ùرانک لوید رایت از پرآوازه&zwnj;ترین معماران آمریکایی است که از سوی یکی از شاگردان ایرانی&zwnj;اش به نام &laquo;عامری&raquo; شکل گرÙته است .</span></p>', '', '', '', '124730574-kakh-morvarid1.jpg', '124742574-kakh-morvarid2.jpg', 'کاخ مروارید یا کاخ شمس', 7),
(601, '79', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">بَرَغان روستایی است در استان البرز ایران . روستای برغان در دهستان برغان بخش چندار شهرستان ساوجبلاغ در غرب استان تهران و در کوه&zwnj;های البرز و در میان کرج و هشتگرد واقع شده&zwnj; است .<br />براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1385 روستای برغان دارای 518 خانوار و 1623 نÙر جمعیت است که از آن 263 نÙر بی&zwnj;سواداند . شایان ذکر است بخش عمده این تعداد از اÙراد کهنسال و ساکنین قدیمی باÙت تشکیل یاÙته و با مهاجرت سالیان گذشته از این روستا به شهرهای مجاور نسبت جمعیتی نا متوازن تر گردیده است .<br />حسینیه برغان ، پل برغان و چنار مسجد برغان از نقاط دیدنی این روستا اند . آیت&zwnj;الله ملا محمدتقی برغانی (معروÙ به شهید ثالث) ، ملامحمد ملائکه برغانی (مرجع اصولیون قزوین) ، آیت&zwnj;الله علامه ملامحمدصالح برغانی (مؤسس مدرسه صالحیه قزوین و مدرس برجسته حوزه علمیه کربلا) به این روستا منسوب اند .<br /></span></p>', '', '', '', '124752574-rosta-baraghan1.jpg', '124802575-rosta-baraghan2.jpg', 'روستای برغان', 8),
(602, '79', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">باغ لاله&zwnj;ها مجموعه&zwnj;ای یک هکتاری است که در بخش آسارای استان البرز و در کیلومتر ۵۴ جاده کرج چالوس و کمی قبل تر از پیست اسکی دیزین قرار دارد ، باغ لاله&zwnj;های کرج دارای انواع مختلÙی از گونه&zwnj;های لاله جهان است ، این باغ در سال 1360 احداث گردید و همه ساله تعداد کثیری از گردشگران داخلی و خارجی از این باغ بازدید بعمل می&zwnj;آورند . طبق آمار سال 90 بالغ بر 600٫000 گردشگر طی 2 هÙته از این باغ دیدن کردند .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\"> لاله از دیرباز مورد توجه ایرانیان بوده و هست و نشان آن را در سروده&zwnj;ها و اشعار شعرای نامی ایران زمین می&zwnj;توان یاÙت . همه ساله در اواسط اردیبهشت ماه و به مدت 2 هÙته درب باغ لاله&zwnj;ها بر روی هزاران نÙر از مشتاقان طبیعت و گردشگری باز می&zwnj;گردد . بازدید از باغ لاله&zwnj;ها بصورت رایگان می&zwnj;باشد . <br />باغ لاله&zwnj;ها از حدود 50 سال پیش تحت کشت انواع گل و گیاه قرار داشته لیکن از سال 1360 صرÙاً به تولید لاله و نمایش آن به صورت عمومی اختصاص دارد . از زمان تاسیس این باغ به اسامی متعددی نامیده شد از جمله نامهای این باغ می&zwnj;توان به باغ لاله ، باغ لاله&zwnj;ها ، باغ لاله&zwnj;های گچسر ، باغ لاله&zwnj;های کرج ، باغ لاله&zwnj;های البرز اشاره کرد .</span></p>', '', '', '', '124849575-bagh-laleha1.jpg', '124900575-bagh-laleha2.jpg', 'باغ لاله‌های گچسر', 9),
(603, '79', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">طالقان مرکز شهرستان طالقان از استان البرز ایران است . این شهر در منطقه&zwnj;ای ییلاقی در میان رشته کوه البرز و در 120 کیلومتری شمال غربی تهران قرار گرÙته&zwnj; است .<br />شهر طالقان به لحاظ قرار گرÙتن در رشته کوه&zwnj;های البرز میانی دارای آب و هوای کوهستانی و ییلاقی است به همین دلیل دارای جمعیت Ùصلی بوده و در تابستان جمعیت آن به بیش از 12 هزار نÙر می&zwnj;رسد . این در حالیست که جمعیت ثابت شهر طالقان حدود 5000 نÙر است .</span></p>', '', '', '', '124911575-taleghan1.jpg', '124921575-taleghan2.jpg', 'طالقان', 10),
(604, '18', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مجسمه هرکول ، در کناره شاهراه شرقی - غربی جاده ابریشم یا جاده بزرگ خراسان در محوطه تاریخی بیستون نزدیک کرمانشاه از سنگ تراشیده شده&zwnj; است . این مجسمه در دوران سلوکی ساخته شده .<br />مشخصات ظاهری : این تندیس که بر سکویی به طول 2/20 متر به پهلوی چپ به طور نیم خیز به آرنج تکیه نموده و در دست چپ پیاله&zwnj;ای دارد که تا نزدیک صورت نگه داشته&zwnj; است و نیز دست راستش بر روی پای راست قرار گرÙته و پای چپ را تکیه گاه پای دیگر نموده&zwnj; است . طول مجسمه 1/47 متر که به طور برجسته از سنگ کوه تراشیده شده و از طرÙ پشت به کوه متصل است . در عقب مجسمه نقوش و کتیبه&zwnj;ای به زبان یونانی قدیم بر روی سنگ نقش شده&zwnj; است نقوش آن شامل درخت زیتونی است که از شاخه آن کماندان و تیردانی آویزان شده&zwnj; است . در کنار این درخت گرز مخروطی شکل گره داری حجاری شده که برجستگی آن نسبت به سایر نقوش بیشتر است . کتیبه به خط یونانی قدیم در هÙت سطر بر روی لوحی به ابعاد 33 &times; 43 سانتیمتر که نمای آن به شکل معابد یونانی ساخته شده نوشته&zwnj;اند . در زیر تنه هرکول نقش شیری دیده می&zwnj;شود که در ازای آن از سر تا دم 200 سانتیمتر و بلندی دم آن 114 سانتیمتر است .<br />ساخت : زمان ساخت مجسمه آنطور که در کتیبه آن ذکر شده 153 قبل از میلاد است این تاریخ با اواسط سلطنت مهرداد اول اشکانی (اشک نهم 136-174 ق. م) منطبق می&zwnj;باشد . نام سازنده این مجسمه &laquo;امن کل&raquo; و احتمالا از Ùرماندهانان محلی است . زمان ساخت این مجسمه با Ùتح ماد بزرگ توسط اشکانیان همزمان است .</span></p>', '', '', '', '040128521-herkul1.jpg', '040139521-herkul2.jpg', 'تندیس هرکول', 9),
(605, '15', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">آبشار اخلمد نام آبشاری است در استان خراسان رضوی در شمال شرقی ایران و در شهرستان چناران میباشد . اخلمد که از گردشگاههای طبیعی اطراÙ مشهد می باشد و قدمتی چند هزار ساله دارد ، در دره ای در میان کوه بینالود واقع شده است که در ابتدای دره ، انواع گل&zwnj;ها و گیاهان زیبا و درختان انبوه به همراه باغات Ùراوان میوه به چشم می&zwnj;خورد و پس از طی مسیری آبشار اول که دارای 23 متر ارتÙاع است مشاهده میشود و با گذر از میان این آبشار و در یک کیلومتری آن ، آبشار اصلی اخلمد با ارتÙاعی حدودا 40 متری مشاهده می شود و آبشار سوم و چهارم نیز در بالای این آبشارها قرار دارد .<br />این آبشار در 2 کیلومتری روستای قدیمی اخلمد (اخلومد) جریان دارد . آهکی بودن جنس کوه&zwnj;های اخلمد باعث پیدایش حÙره&zwnj;های ژرÙ مدور در زیر این آبشار شده&zwnj; است . این دره دارای دیواره&zwnj;های صخره&zwnj;ای با ارتÙاع حدود 200 -300 متر می&zwnj;باشد که یکی از بزرگ&zwnj;ترین مناطق برای ورزش مÙرح سنگنوردی در ایران می&zwnj;باشد از دیواره&zwnj;های معروÙ آن می&zwnj;توان به (دیواره سÙید - الله اکبر -عقاب و...) نام برد . این دره دارای چندین آبشار می&zwnj;باشد که ۴ تای آنها دایمی و چندین آبشار Ùصلی دارد . آبشار اصلی اخلمد حدود 40 متر ارتÙاع دارد . بند اخلمد و غار اخلمد از دیگر جاذبه های این منطقه گردشگری است که هر ساله گروه زیادی از گردشگران مشهد و شهرهای دیگر را برای دیدار از طبیعت اخلمد و آبشارهای زیبای آن به این منطقه جذب می کنند .</span></p>', '', '', '', '124850388-akhlamad1.jpg', '124907388-akhlamad2.jpg', 'آبشار اخلمد', 10),
(610, '29', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">پیست اسکی آلوارس در نزدیکی سرعین در شهرستان اردبیل ایران واقع شده &zwnj;است . این مکان در 30 کیلومتری شهرستان سرعین قرار دارد .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">این مکان مجهز به امکاناتی همچون بالابر ، تله&zwnj;سیژ و امکانات دیگر است . پیست آلوارس در حدود سال 84-85 اÙتتاح و مورد بهره برداری قرار گرÙت . با وجود گرمای 30 الی 35 درجه&zwnj;ای هوای تابستان در اردبیل و سرعین با اینکه این مکان در 30 کیلومتری سرعین قرار دارد می&zwnj;توان برÙ را در این مکان بوضوح دید و لمس نمود .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '064130320-alvars1.jpg', '064142320-alvars2.jpg', 'پیست اسکی آلوارس', 9),
(611, '29', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مقبره کشته&zwnj;شدگان جنگ چالدران یا شهیدگاه در حیاط آرامگاه شیخ صÙی&zwnj;الدین اردبیلی ، بنیان&zwnj;گذار تشییع صÙوی در شهر اردبیل واقع شده &zwnj;است . پس از پایان جنگ چالدران بین ایران و عثمانی ، شاه اسماعیل اول پیکر کشته&zwnj;شدگان نبرد را از دشت چالدران جمع&zwnj;آوری نمود و به اردبیل انتقال داد . این آرامگاه از زمان صÙویه به بعد به شهیدگاه شهرت یاÙت . اجساد منتقل شده طی مراسمی با حضور شاه اسماعیل اول بنیان&zwnj;گذار تشییع صÙوی به خاک سپرده شدند .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">محل دÙن کشته&zwnj;شدگان جنگ چالدران به تازگی توسط سازمان میراث Ùرهنگی ایران بازسازی و به عنوان &laquo;موزه سنگ قبر جان باختگان جنگ چالدران&raquo; مورد بازدید عموم قرار دارد .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '064247321-shahidgah1.jpg', '064259321-shahidgah2.jpg', 'مقبره کشته‌شدگان جنگ چالدران', 10),
(612, '29', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">منطقه گردشگری کپز در استان اردبیل - شهرستان مشگین&zwnj;شهر قرار دارد . وجود آب و هوای معتدل بهاری و پاییزی توام با مه رقیق بر زیبایی&zwnj;های این منطقه در Ùصل بهار می&zwnj;اÙزاید . این منطقه تحت نظارت سازمان میراث Ùرهنگی و گردشگری استان اردبیل قرار دارد . Ùاصله این منطقه از اردبیل 75 کیلومتر و از مشگین شهر 20 کیلومتر می&zwnj;باشد .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">از ویژگی&zwnj;های بارز این منطقه می&zwnj;توان به وجود صخره&zwnj;های عظیم ، سر به Ùلک کشیده و یکنواخت آن اشاره کرد که انسان در به وجود آوردن آن هیچ نقشی نداشته است . طبیعت اطراÙ دره کپز دارای پوشش گیاهی خاص و انواع درختان میوه از قبیل تمشک و زالزالک می&zwnj;باشد . همچنین این منطقه زیستگاهی برای انواع وحوش از قیل خرس قهوه&zwnj;ای ، گرگ ، روباه و انواع پرندگان می&zwnj;باشد .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '064311321-kapaz1.jpg', '064321321-kapaz2.jpg', 'منطقه گردشگری کپز', 10),
(613, '29', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">دیو قالاسی (قلعهٔ دیو) در شمال شرق مشگین&zwnj;شهر ، مابین روستاهایی قوزلو و کویچ و در ۵ کیلومتری روستای کویچ قرار گرÙته &zwnj;است . این قلعه در دامنهٔ کوه سبلان قرار دارد و از مسیر جادهٔ انار و قوزلو می&zwnj;توان آن را بهتر دید . قلعه با سنگ&zwnj;های بزرگی به &zwnj;ابعاد 60 سانتی&zwnj;متر در 2 متر و 10 سانتی&zwnj;متر به&zwnj; شیوهٔ قلعه&zwnj;های اورارتوها بدون ملات ساخته &zwnj;شده&zwnj; است و دارای طبقات مختلÙ می&zwnj;باشد و قسمت بزرگی از آن از بین رÙته &zwnj;است . این بنا طی شمارهٔ 630 به ثبت آثار ملی رسیده &zwnj;است .</span></p>', '', '', '', '064429322-castle-div1.jpg', '064440322-castle-div2.jpg', 'دیو قالاسی', 10),
(614, '29', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">دژ قهقهه (قاه&zwnj;قاه قالاسی) در 85 کیلومتری شمال شرقی شهرستان مشکین شهر در استان اردبیل قرار دارد . این دژ به دلیل اینکه محل زندانی شدن اÙراد سیاسی مهمی - مانند شاهزادگان صÙوی - در زمان گذشته بوده&zwnj; است در تاریخ شهرت بسیاری دارد . قهقهه از لحاظ لغوی به معنای آواز بلند در خنده و همچنین به معنای آواز کبک می&zwnj;باشد . دژ قهقهه در بخش مرادلو ، ما بین روستای گنچویه و قره آغاج کلان از توابه مشگین&zwnj;شهر و در Ùاصله 75 کیلومتری شمال مشکین شهر در استان اردبیل واقع شده است .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">این بنا در تاریخ 7 مهر 1381 تحت شماره 6192 در Ùهرست آثار ملی به ثبت رسیده است . طبق تحقیقات باستان&zwnj;شناسی به عمل آمده استقرار در این قلعه به دوران قبل از اسلام می&zwnj;رسد . در زمان بابک و صÙویه از اهمیت بسزایی برخوردار بوده و سال&zwnj;ها به&zwnj; عنوان خزانه سلطنتی و مهم&zwnj;ترین زندان مورد استÙاده قرار گرÙته است .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '064453322-castle-qahqaheh1.jpg', '064544323-castle-qahqaheh2.jpg', 'دژ قهقهه', 10),
(615, '19', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">چشمه&zwnj;علی یک از نقاط باستانی ، دیدنی و تÙریحی شهرری به شمار می&zwnj;رود که در جنوب تهران و شمال شهرری ، منطقه 20 شهرداری تهران قرار دارد . این چشمه در همسایگی ابن بابویه ، برج طغرل ، دژ رشکان و در زیر باروی ری واقع شده است . چشمه&zwnj;علی از میان صخره&zwnj;ای بزرگ خارج شده و به سوی جنوب و سپس جنوب شرق جاری است . نام باستانی این چشمه سورینی بوده است که احتمالاً منسوب به دودمانی بزرگ در دوره اشکانیان و ساسانیان است . بعدها به نام امام اول شیعیان علی به چشمه علی معروÙ شد .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">قدمت چشمه&zwnj;علی به حدود 8000 سال پیش بر می&zwnj;گردد ، زمانی که نخستین اجتماع در کنار چشمه&zwnj;ای دایمی واقع بر بالای تپه&zwnj;ای گرد آمدند . در گذشته Ùرش Ùروش&zwnj;ها و مردم تهران ، قالی&zwnj;ها و قالیچه&zwnj;های خود را با این عقیده که در آب این چشمه خاصیتی است که Ùرش را خوب تمیز و رنگ روشن&zwnj;تر و پر جلاتر می&zwnj;سازد ، در آب چشمه&zwnj;علی می&zwnj;شستند .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">سنگ نگاره Ùتحعلی&zwnj;شاه یا نقش&zwnj;برجسته چشمه علی واقع در چشمه علی شهرری یکی از کتیبه&zwnj;های Ùتحعلی شاه قاجار است که به دستور او احداث شده &zwnj;است ، این کتیبه بر روی دیواره چشمه علی قرار دارد . این چشمه در شمال شهرری و در کنار پارک چشمه علی و زیر باروی ری قرار دارد . Ùتحعلی شاه که زمان پیش از پادشاهی خویش را در شیراز گذرانده بود ، با دیدن نقش برجسته&zwnj;های آن دیار ، سه نÙر به نام&zwnj;های حجارباشی ، نقاش باشی و معمارباشی را مسئول ساخت این کتیبه به همراه کتیبه&zwnj;ای مشابه ، در تنگه واشی Ùیروزکوه کرد .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '114013527-cheshmeh-ali1.jpg', '114026528-cheshmeh-ali2.jpg', 'چشمه‌علی شهرری', 9),
(616, '19', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">بی بی شهربانو نام آرامگاهی است در شهرری . طبق کتیبه موجود در آن و باور مردم مقبره شهربانو همسر امام سوم شیعیان حسین بن علی و مادر امام چهارم شیعیان سجاد است .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">به عقیده برخی از کارشناسان به دلایلی همچون قرار گرÙتن زیارتگاه بر Ùراز کوه ، نزدیکی به چشمه ، ویژگیهای معماری سنگی ، اختصاص زیارت آن به زنان در برخی دوره&zwnj;ها ، کاربرد واژه بانو و شهربانو برای ایزدبانوی آناهید و تشابه اÙسانه بی&zwnj;بی شهربانو با داستان زیارتگاه زرتشتی &laquo;بانوی پارس&raquo; در یزد ، این بنا در اصل از نیایشگاه&zwnj;های آناهید ، الهه آب&zwnj;ها و باروری و از پرستشگاه&zwnj;های زرتشتیان پیش از اسلام بوده &zwnj;است .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '114041528-bibi-shahbanoo1.jpg', '114052528-bibi-shahbanoo2.jpg', 'آرامگاه بی‌بی‌شهربانو', 10),
(617, '19', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">تماشاگه زمان (خانه حسین خداداد) موزه و خانه تاریخی مربوط به دوره قاجار است و در تهران ، خیابان ولی عصر ، خیابان زعÙرانیه ، نبش خیابان منصور واقع شده و این اثر در تاریخ 2 بهمن 1382 با شمارهٔ ثبت 10868 به &zwnj;عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است .</span></p>', '', '', '', '114146529-tamashagah-zaman1.jpg', '114156529-tamashagah-zaman2.jpg', 'تماشاگه زمان', 10),
(618, '19', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزهٔ آبگینه یکی از موزه&zwnj;های شهر تهران است . این بنا خانه&zwnj;ای تاریخی مربوط به دوره قاجار است و در تهران ، خیابان سی تیر جای گرÙته است . این اثر در تاریخ 7 اردیبهشت 1377 با شمارهٔ ثبت 2014 به &zwnj;عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است . موزه آبگینه موزه تخصصی شیشه و سÙال است .</span></p>', '', '', '', '114208529-abgineh1.jpg', '114219529-abgineh2.jpg', 'موزه آبگینه و سÙالینه', 10);
INSERT INTO `bastan_tb` (`id`, `ba_city`, `ba_ged`, `ba_king`, `ba_jog`, `ba_taf`, `ba_past`, `ba_eba`, `ba_bana`, `ba_datebana`, `add_local2`, `add_local`, `photo1`, `photo2`, `ba_name`, `priority`) VALUES
(619, '21', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کاخ سلطنتی رامسر یا کاخ مرمر یکی از نÙیس&zwnj;ترین آثار دوران پهلوی در شمال ایران است . این کاخ به دستور رضاشاه پهلوی در سال 1316 به بهره&zwnj;برداری رسید و تا انقلاب سال 1357 به عنوان اقامتگاه خانواده پادشاهی استÙاده می&zwnj;شد . ساختمان کاخ در میان باغی به مساحت 60000 متر قرار دارد که اولین نهال&zwnj;های مرکبات اصلاح شده و گیاهان تزیینی نایاب در این باغ کاشته شده &zwnj;است و یکی از جالب&zwnj;ترین و متنوع&zwnj;ترین باغ&zwnj;های ایران است .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">معماری این کاخ با زیر بنای حدود ششصد متر اثر مهندس هوانس اونیک قریبیان با نظارت معماران ایرانی و آلمانی آن روزگار است . بنای کاخ از سنگ مرمر سÙید رگه در با ایوانی دارای ۴ ستون حجاری شده از سنگ مرمر یکپارچه &zwnj;است و در دو سوی پلکان پشت کاخ ، دو مجسمه مرمرین ببر قرار گرÙته &zwnj;است . در ابتدای بنا یک تالار مرکزی قرار دارد که دربهای اتاق&zwnj;های جانبی به آن باز می&zwnj;شود .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">پس از انقلاب ، این کاخ تحت مالکیت بنیاد مستضعÙان قرار گرÙته و با عنوان تماشاگه خزر به صورت موزه برای عموم قابل بازدید است . آثار به نمایش درآمده در این موزه شامل مبلمان ، شمعدان&zwnj;ها و بوÙه&zwnj;های آنتیک ، مجسمه&zwnj;های برنزی و مرمرین نÙیس و تابلوهایی از هنرمندان مشهور جهان است . در محوطه جلوی کاخ درخت کاجی به بلندای 23 متر وجود دارد که در سال 1392 &nbsp;خورشیدی کاشته شده است . این کاج به نام ۴ شاخ معروÙ است . ضخامت این درخت بیش از یک و نیم متر است . در حوض جلوی کاخ نیز حوض آبی رنگی وجود دارد که در آن تعدادی ماهی خاویار جهت تزیین نگهداری می&zwnj;شوند . آدرس کاخ مرمر رامسر در داخل شهر رامسر و در مسیر بسیار دسترسی قرار دارد .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '125640581-kakhe-ramsar1.jpg', '125651581-kakhe-ramsar2.jpg', 'کاخ مرمر رامسر', 9),
(620, '21', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">دریاچهٔ ولشت دریاچه&zwnj;ای است در جنوب غرب شهر چالوس و در شمال شرق کلاردشت ، این دریاچه کوهستانی در 25 کیلومتری جاده چالوس در نزدیکی شهر مرزن&zwnj;آباد واقع گردیده &zwnj;است . در قسمت جنوب غرب این ناحیه علم&zwnj;کوه قرار دارد . دریاچه ولشت یکی از دریاچه&zwnj;های آب شیرین ایران به شمار می&zwnj;رود . دریاچهٔ ولشت 71اÙمین اثر طبیعی ملی است که توسط سازمان میراث Ùرهنگی در 15 &nbsp;مهر 1388 در Ùهرست میراث طبیعی ایران قرار گرÙت .</span></p>', '', '', '', '125718581-valasht1.jpg', '125729581-valasht2.jpg', 'دریاچه ولشت', 10),
(621, '21', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">خانه نیما یوشیج در روستای یوش ، بنایی است مربوط به دوره قاجار . این خانه به شماره 1802 از طرÙ سازمان میراث Ùرهنگی به عنوان اثر ملی ثبت شده &zwnj;است . خانه نیما محل زندگی پدر و نیاکان نیما یوشیج بوده &zwnj;است ، این خانه در سال 1207 هجری قمری توسط ناظم الایاله در محله لالوی یوش ساخته شد . این بنا دارای 3 ورودی ، شاه&zwnj;نشین و اتاق&zwnj;های زیادی است . خانه نیما یوشیچ با داشتن آجرکاری و گچ&zwnj;کاری&zwnj;های زیبا از جاذبه&zwnj;های گردشگری استان مازندران به شمار می&zwnj;آید .</span></p>', '', '', '', '125826582-nima-yoshil1.jpg', '125838582-nima-yoshil2.jpg', 'خانه نیما یوشیج', 10),
(622, '21', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">قلعه پولاد مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان نور ، بخش بلده ، شهر بلده واقع شده و این اثر در تاریخ 9 بهمن 1386 با شمارهٔ ثبت 20۶۶۴ به&zwnj; عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است .</span></p>', '', '', '', '125851582-poolad1.jpg', '125902582-poolad2.jpg', 'قلعه پولاد', 10),
(623, '43', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">عمارت چهل ستون قزوین معروÙ به عمارت کلاه Ùرنگی بنایی است در شهر قزوین . این بنا که تنها کوشک باقی&zwnj;مانده از مجموعه کاخ&zwnj;های سلطنتی روزگار شاه تهماسب میباشد ، در مرکز شهر قزوین و در میدان آزادی (سبزه میدان) قرار دارد و در دوره صÙویه و زمانی که قزوین پایتخت بود به کلاه Ùرنگی مشهور بود .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">شاه تهماسب صÙوی درسال &lrm;951 هجری قمری به دلیل تهدیدات ترکان عثمانی تصمیم به انتقال پایتخت از تبریز به قزوین گرÙت و در همین سال بود که اراضی موسوم به زنگی&zwnj;آباد را از میرزا شرÙ جهان یکی از بزرگان و معتمدان شهر برای احداث بنای شاهی خریداری کرد .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">شاه تهماسب به معماران برگزیده کشور دستور داد تا باغی به شکل مربع در آن بسازند و در میان آن عمارتهای عالی ، تالار ، ایوانها و حوض&zwnj;های زیبا بنا کنند . شاه تهماسب صÙوی بنای آن را از روی نقشه یک معمار ترک با شیوه شطرنجی خیلی کوچک ساخته است که دارای پنجره&zwnj;های چوبی بسیار ظریÙ و زیبا میباشد .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">این بنا در دوره قاجاریه توسط محمدباقر سعدالسلطنه Ùرماندار وقت قزوین بازسازی شد و چهلستون نام گرÙت . عمارت چهلستون ساختمانی هشت گوش و در دو طبقه به مساحت تقریبی 500 مترمربع بنا شده &zwnj;است . رواقی با ستونهای آجری و قوسهای نیم دایره&zwnj;ای بنا را در برگرÙته و بر بالای آن ایوانی با ستونهای چوبی استوار گردیده &zwnj;است . نقشه بنا دارای طرحی با محورهای صلیبی و برون گرا و سقÙ طبقه همکÙ پوشیده از مقرنس با طرح&zwnj;های بدیع و سقÙ طبقه Ùوقانی خنچه پوش است .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '125925582-chehel-sotun1.jpg', '125937583-chehel-sotun2.jpg', 'عمارت چهلستون قزوین', 10),
(624, '17', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">زندان اسکندر یا همان مدرسه ضیائیه در حقیقت مدرسه&zwnj;ای است با حدود 8 قرن قدمت که در محله Ùهادان شهر یزد در مجاورت بقعه دوازده امام واقع گردیده &zwnj;است . این بنا در سال 631 هجری قمری توسط عارÙ معروÙ ضیاءالدین حسین رضی بنا گردید و در سال 705 ه.ق توسط پسرانش مجدالدین حسن و شرÙ&zwnj;الدین علی تکمیل گردید .&nbsp;</span><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">از بخش&zwnj;های این بنا می&zwnj;توان به وجود چاهی با قطری حدود 2 متر در وسط حیاط این مدرسه اشاره نمود که به سردابی به عمق حدود ۵ متر منتهی می&zwnj;گردد ، ارتÙاع گنبد این بقعه به 18 متر می&zwnj;رسد و دارای گچبری&zwnj;های و تزئینات زیبائی با آبرنگ طلائی و لاجوردی بوده که بخش اعظم آن از بین رÙته &zwnj;است .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">در مورد این بنا روایت&zwnj;هایی مطرح می&zwnj;باشد که قدمت ساخت آن را به زمان حمله اسکندر مقدونی به ایران نسبت می&zwnj;دهد که از این بنا به عنوان زندان استÙاده می&zwnj;گردیده که بعدها تغییر کاربری داده و به عنوان مدرسه مورد استÙاده قرار گرÙته &zwnj;است .&nbsp;</span><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مدرسه ضیائیه یزد از شیوه آذری است . این مدرسه در دو مرحله ساخته شده است . نخست گنبد خانه کهن آن همزمان با حمله مغولان ، برای آرامگاه ساخته شده و مدرسه هم نبوده است و صد سال پس از آن در اوایل سده هشتم ، نوه سازنده نخست گنبد ، در کنار آن ، این مدرسه را می سازد و آن را مدرس این مدرسه می کند و درگاه آن را هم به مدرسه باز می کند . این جا هم خانه مدرس داشته که بخش اندکی از آن پیداست .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">برخلاÙ خانه مدرس ابراهیم خان کرمان که از درون مدرسه بدان راه می یابند ، در این از همان هشتی می توان به خانه مدرس راه یاÙت . میانسراء اÙزون بر ایوانچه جلوی حجره ها چهار ایوان بلندتر دارد که ان را چهار ایوانی کرده است .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '083616400-zendan1.jpg', '083628400-zendan2.jpg', 'زندان اسکندر یا مدرسه ضیائیه', 10),
(625, '32', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">گور دختر آرامگاهی سنگی از دورهٔ هخامنشیان است که در در دشت &laquo;میانکوهی پشت پَر&raquo; شهرستان دشتستان قرار دارد و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است . گمانه زده شده است که این بنا آرامگاه کوروش کوچک ، چیش&zwnj;پیش ، آتوسا ، ماندانا ، و یا خواهر کوروش بزرگ است . شاپور شهبازی ، باستان&zwnj;شناس بزرگ ایرانی معتقد بود که این بنا آرامگاه کوروش کوچک است . گور دختر در میانه دهه 1380 مرمت شد ولی اکنون در وضعیت بسیار بدی رها شده است .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">گور دختر در دشت &laquo;میانکوهی پشت پَر&raquo; در تنگ ارم در بخش مرکزی شهرستان دشتستان در استان بوشهر و در جاده برازجان - کازرون قرار دارد . در خاور گور دختر نیز بقایای کوشک اردشیر ساسانی دیده می&zwnj;شود . از دیگر آثار دوره هخامنشیان در برازجان می&zwnj;توان به کاخ چرخاب کوروش در یک کیلومتری جنوب غرب برازجان ، کاخ سنگ سیاه و کاخ بردک سیاه در دشتستان اشاره کرد .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '011541594-gor-dokhtar1.jpg', '011551594-gor-dokhtar2.jpg', 'گور دختر', 9),
(626, '32', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">عمارت گلشن مربوط به دوره قاجار است و در بوشهر ، خیابان ساحلی ، محله بهبهانی واقع شده و این اثر در تاریخ 3 اسÙند 1377 با شمارهٔ ثبت 2210 به &zwnj;عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده &zwnj;است . این عمارت ، بنایی تاریخی واقع در بخش مرکزی شهرستان بوشهر یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است .&nbsp;</span><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">\"عمارت گلشن\" در منتهی الیه شمال شهر بوشهر ، پشت اداره بندر در خیابان ساحلی واقع شده &zwnj;است . Ùاصله آن تا دریا Ùقط 10 متر است . این عمارت تاریخی در یکی از محله&zwnj;های قدیمی بوشهر به نام محله بهبهانی قرار گرÙته که اطراÙ آن ساختمان&zwnj;های باÙت قدیم وجود دارد . واقع شدن این بنا در کنار ساحل باعث وزیدن نسیم دریا و باد شمال به داخل ساختمان می&zwnj;شود .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">قدمت این بنا به 170 سال پیش می&zwnj;رسد ، و مربوط به شخصی تاجر به نام آقای گلشن بوده و کاربری مسکونی &ndash; تجاری داشته ، سپس توسط آقای مهربان خریداری شده &zwnj;است . عمارت متعلق به دورهٔ قاجاریه بوده و نوع معماری بیت میلانی است که در نوع خود منحصربه Ùرد است . ساختمان از سه طبقه تشکیل شده &zwnj;است .&nbsp;</span><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">طبقه اول شامل آب انبار (برکه) ، حمام ، دست شویی ، آشپزخانه و جای نگه داری خدمه و طبقات دوم و سوم جهت سکونت و پذیرایی و امور تجاری بوده &zwnj;است . عمارت گلشن از چهار طرÙ با پلکان حلزونی به پشت بام راه دارد . در طبقه سوم ضلع شمالی اتاقی ساخته نشده و این گوشه خالی است . این عمل به دلیل رساندن باد خنک شمال به داخل ساختمان بوده &zwnj;است .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">ساختمان دارای حیاط مرکزی و تمامی اتاق&zwnj;ها اطراÙ آن می&zwnj;باشند که همگی با درهای دو لنگه با هم اربتاط دارند . درب و پنجره&zwnj;ها از جنس چوب ساج و دریایی و پوشش سقÙ از چوب چندل (صندل) است . سیستم خنک کننده ساختمان وجود درهای متعدد است . بیش تر اتاق&zwnj;ها پنج دری هستند و بین آن&zwnj;ها راهرو وجود دارد .&nbsp;</span><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">این بنا با مساحت 1230 متر ، پهنای 889 &nbsp;مترمربع و اعیان 1041 متر مربع در حال حاضر با کاربری اداری Ùرهنگی مورد استÙاده می&zwnj;باشد و از سال 1365 تاکنون که توسط میراث Ùرهنگی خریداری شده مرتب مورد تعمیر قرار می&zwnj;گیرد . البته شکل اولیه ساختمان حÙظ شده و Ùقظ مصالح پوسیده تعویض و مرمت شده و نمای بیرونی آن سÙید کاری شده &zwnj;است .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '011604594-emarat-golshan1.jpg', '011616594-emarat-golshan2.jpg', 'عمارت گلشن', 10),
(627, '34', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">این قلعه به دست صدر اعظم ایران ، در دوره مشروطه نجÙقلی خان ملقب به صمصام السلطنه ، که دارای ایوان و پیشخوان ستون دار سنگی است ، در شلمزار ۴۰ کیلومتری شهرکرد واقع گردیده &zwnj;است . مساحت این قلعه حدود هزار متر مربع است . شکل بنا مستطیل بوده و در دو طبقه ساخته شده&zwnj; است ، طبقه اول دارای چندین اتاق با پوشش طاق و تویزه و با خشت خام ساخته شده &zwnj;است و بسیار محکم و استوار باقی مانده &zwnj;است .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">جلو این اتاق را ایوانی با ستون&zwnj;های سنگی در بر گرÙته &zwnj;است که با نقوش حجاری &zwnj;شده گیاهی ترئین شده &zwnj;است . طبقه دوم که ایوانی ستون&zwnj;دار مشابه طبقه همکÙ داشته &zwnj;است خراب شده و آثار زیادی از آن باقی نمانده &zwnj;است .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '085932416-samsam-saltane1.jpg', '085942416-samsam-saltane2.jpg', 'قلعه صمصام‌السلطنه', 9),
(628, '34', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کوه جهان&zwnj;بین در غرب شهر هÙشجان در استان چهار محال و بختیاری قرار دارد . این کوه یکی از کوه&zwnj;های رشته کوه زاگرس است . کوه جهان بین به طول 30 کیلومتر از جنوب روستای شمس&zwnj;آباد شروع و تا غرب روستای مصطÙی آباد در حومه شهر هÙشجان امتداد دارد . بلندترین قلل آن به نام&zwnj;های دالانک با 3342 متر ، هÙشجان با 3315 متر و شمس&zwnj;آباد با 3138 متر ارتÙاع می&zwnj;باشد .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">رشته کوه جهان بین در حومه شهرکرد قرار دارد . چون از Ùراز قله دالانک ، مرتÙع&zwnj;ترین قله رشته جهان بین ، منطقه عظیمی شامل شهرکرد و شهرهای نجÙ&zwnj;آباد و اصÙهان کاملاً دیده می&zwnj;شود به همین مناسبت به آن نام جهان بین داده&zwnj;اند .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کثرت چشمه ساران ، دامنه&zwnj;های سرسبز شمال&zwnj; شرقی ، صخره&zwnj;های مرتÙع و غارهای ژرÙ و نیز زیبایی بی نظیر قلهٔ مرکزی یعنی نای هÙشجان که در عین حال یکی از بی نظیر و منظم&zwnj;ترین قلل کشور است ، از ویژگی&zwnj;های منحصر به Ùرد این رشته کوه می&zwnj;باشد . در دامنه این رشته کوه آثار تاریخی از شکل گیری تمدن&zwnj;هایی کهن در هزاره&zwnj;های پیش از تاریخ حکایت دارد . چشمه&zwnj;های بسیار زیاد آن سبب گردید تا این منطقه را با عنوان مَرغ هزار خانی یا منطقهٔ هزار و یک چشمه بشناسند حال آنکه امروزه گردشگاه چشمه زنه در دامنه قلهٔ زیبای مرکزی جهان بین هÙشجان از جملهٔ جاذبه&zwnj;های گردشگری نزدیک به مرکز استان می&zwnj;باشد .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">در دامنه این رشته کوه آثار تاریخی از شکل گیری تمدن&zwnj;هایی کهن در هزاره&zwnj;های پیش از تاریخ حکایت دارد . بقایای راه&zwnj;های سنگ چین شاهراهی سوزیانا یا خوزستان به اصÙهان یا گبیانه ، کتیبه نیمه تصویر نگاری گرنوشته ، تپه تاریخی شهر کهنه و از همه مهم تر تپه تاریخی اسکندری که در ایجاد تمدنی به صورت یک دولت شهر تاریخی است از ویژگی&zwnj;های ممتاز دامنهٔ این رشته کوه می&zwnj;باشد .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '085907416-koh-jahanbin1.jpg', '085919416-koh-jahanbin2.jpg', 'کوه جهان بین', 10),
(629, '44', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کوه خضر نبی در ۶ کیلومتری از مرکز قم به سمت جنوب و در جوار شهرک ایثار قرار دارد و از Ùراز این کوه تمام شهر قم دیده می&zwnj;شود . بر قله این کوه در سه هزار سال پیش غاری بوده که امروز به مسجد کوچکی تبدیل شده &zwnj;است و گÙته می&zwnj;شود که در زمان قدیم این مسجد محل زیارت حضرت خضر نبی بوده &zwnj;است .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">سالها پیش قبل از اینکه هنوز شهر قم آنقدر بزرگ نشده بوده این کوه محل نیایش عارÙان بوده است . مسجد مقدس جمکران نیز در نزدیکی این کوه قرار دارد امروزه نیز شهرداری قم مسیر زائران مسجد مقدس جمکران را طوری طراحی کرده که از دامنه این کوه می&zwnj;گذرد و این زائران می&zwnj;توانند با خیال آسوده این مکان را هم زیارت کنند .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کوه خضر نبی از نظر تÙریحی نیز مورد توجه ساکنان قم بوده و در روزهای تعطیل شاهد حضور خیل عظیم جمعیت به سمت این کوه هستیم و همچنین در طراحی مسیر بالارÙتن از این کوه این نکته در نظر گرÙته شده &zwnj;است که هر گروه سنی چه خردسال و چه کهنسال بتواند از ان بالا رود که از بعد ورزشی نیز قابل توجه ساکنان قم قرار دارد . در دامنه این کوه چندین شهید گمنام به خاک سپرده شده&zwnj;اند . در سال 1380 جاده&zwnj;ای از پایین این کوه به سمت مسجد مقدس جمکران کشیده شد که آمد و شد زائران را راحت کند .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '013023604-khezr1.jpg', '013032604-khezr2.jpg', 'کوه خضر نبی', 8),
(630, '49', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">آبشار لوه در گالیکش در استان گلستان واقع است . آبشار لوه در 20 کیلومتری گالیکش و در ۵ کیلومتری جاده اصلی گلستان - مشهد و در کنار روستایی به همین نام (لوه) و در جنگلی انبوه با درختان پهن برگ واقع شده است .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">همجواری آبشار با پارک جنگلی گلستان ارزش ویژه&zwnj;ای به آن بخشیده است . گالیکش آبشارهای متعددی دارد که در این میان آبشار لوه با 75 متر ارتÙاع از آبشارهای دیدنی و کم&zwnj;نظیر استان گلستان و در روستای لوه است .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '093009437-abshar-lave1.jpg', '093052438-abshar-lave2.jpg', 'آبشار لوه', 10),
(631, '49', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">دیوار بزرگ گرگان یا دیوار سرخ که در متون قدیمی با نام مار سرخ نیز نامیده &zwnj;شده &zwnj;است دیواری تاریخی است که از کنار دریای خزر در ناحیه گمیشان آغاز شده و تا کوه&zwnj;های گلیداغ در شمال شرق کلاله ادامه می&zwnj;یاÙته &zwnj;است . هم &zwnj;اکنون تقریباً تمام این دیوار از میان رÙته &zwnj;است و تنها بخش&zwnj;های کوچکی از آن که در زیر خاک مدÙون مانده ، باقی است . دیوار تاریخی گرگان پس از دیوار چین (به طول شش هزار کیلومتر) ، بزرگترین دیوار دÙاعی جهان است . این دیوار عظیم تاریخی که 200 کیلومتر طول دارد در 29 تیرماه سال 1378 به ثبت ملی رسیده &zwnj;است .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">عکس این دیوار نخستین بار توسط اریک اشمیت باستان شناس آمریکایی ثبت شد . آقای اشمیت باستان شناس آمریکایی که با هواپیمای خود در سالهای 1315 و 1316 از نقاط باستانی ایران عکاسی می&zwnj;کرد ، در منطقه گرگان دیوار قرمز رنگی را دید که از سمت دریای خزر به طرÙ کوه&zwnj;های گلیداغ امتداد دارد . او از این دیوار عکس گرÙت و این عکس&zwnj;ها سندی برای تحقیقات باستان شناسان ایرانی و خارجی بر این دیوار شد .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '093109438-divar-gorgan1.jpg', '093120438-divar-gorgan2.jpg', 'دیوار بزرگ گرگان', 10),
(632, '49', '', '', '', '', '', '', '<p dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">ناهارخوران ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران . این روستا در دهستان استرآباد جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال 1385 جمعیّت آن 71 نÙر (22 خانوار) بوده است . ناهارخوران امروزه به صورت یک پارک جنگلی در جنوب شهر گرگان و در Ùاصلهٔ 8 &nbsp;کیلومتری از مرکز شهر قرار دارد .</span></p>\r\n<p dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">از روایتهای قدیمی نیز چنین برمی&zwnj;آید که حجاج گرگانی که برای زیارت خانه کعبه به مکه عزیمت می&zwnj;کردند و یا برای زیارت بارگاه امام رضا به مشهد مشرÙ می&zwnj;شدند در راه بازگشت کاروان از کوههای جنوب گرگان به منطقه زیارت می&zwnj;رسیده و در آنجا پس از جندین ماه دوری ، اطراÙیان آنان به استقبالشان می&zwnj;رÙته&zwnj;اند و در منطقه Ùعلی ناهارخوران جهت صرÙ ناهار توقÙ می&zwnj;کرده&zwnj;اند که امروزه به ناهارخوران مشهور شده&zwnj; است .</span></p>\r\n<div><br /></div>', '', '', '', '093138438-naharkhoran1.jpg', '093150438-naharkhoran2.jpg', 'ناهارخوران', 10),
(633, '49', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مجموعه گورستان و زیارتگاه خالد نبی در یک منطقه کوهستانی و در Ùاصله 90 کیلومتری شمال شرق شهرستان گنبد کاووس و ۵۵ کیلومتری شمال شرق شهرستان کلاله و ۶ کیلومتری روستای گچی سو &ndash; نزدیک آی تمر از توابع بخش مراوه تپه و بر Ùراز قله کوه گوگجه داغ واقع شده &zwnj;است . قله کوه گوگجه داغ که در بین مردم به قله &laquo;قدرت&raquo; یاگوج به زبان ترکی نیز معروÙ است ، حدود 700 متر از سطح دریا ارتÙاع دارد . رشته کوه گوگجه داغ از مشرق به کوه&zwnj;های بابا شملک و از شمال و غرب و جنوب به هزار دره اطراÙ پیوسته &zwnj;است .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">راه ارتباطی زیارتگاه خالد نبی کوهستانی بوده ، ولی از طریق کلاله و تمرقره قوزی تا آن محل راه دشواری نیست . بدلیل دوری راه و Ùقدان وسیله نقلیه و کمبود تسهیلات رÙاهی در محل و همچنین گرمای شدید تابستان و سرمای زمستان ، بهترین زمان برای انجام Ùرایض دینی و زیارت ماه&zwnj;های Ùروردین و اردیبهشت است .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">در نزدیکی و پایین تر از بقعه خالد نبی ، بقعه&zwnj;های عالم بابا و چوپان عطا و دره&zwnj;ای بنام پنج شیر و همچنین چشمه خضر دندان قرار دارند . طبق روایات رایج بین اهالی ، عالم بابا پدر همسر خالد نبی و چوپان عطا ، شبان خالد نبی یا یکی از اولیای گمنام و یا یکی از همرا هان وی بوده &zwnj;است ، که همگی آنها مورد توجه و احترام ترکمن&zwnj;ها می&zwnj;باشند . در قسمت شرق بقعه چوپان عطا و پیوسته به آن و بر روی یک رشته تپه ماهورهای خاکی که ارتÙاع آنها به مراتب کمتر از ارتÙاع محل مرقد خالد نبی است ، گورستان عظیمی دیده می&zwnj;شود که حدود 600 سنگ مزارهای استوانه&zwnj;ای تا ارتÙاع حداکثر 2 متر در آن دیده می&zwnj;شود .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '093201438-khaled-nabi1.jpg', '093217439-khaled-nabi2.jpg', 'گورستان و زیارتگاه خالد نبی', 10),
(634, '22', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">جزیرهٔ کیش یکی از جزیره&zwnj;های خلیج Ùارس و از توابع بخش کیش ، شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است . در گذشته ، این جزیره را به نام &laquo;قیس&raquo; می&zwnj;خواندند . شکل این جزیره بیضوی &zwnj;مانند است و در 12 کیلومتری کرانهٔ شیبکوه جای گرÙته &zwnj;است . این جزیره سالانه یک میلیون نÙر گردشگر را به خود جذب می&zwnj;کند .</span></p>', '', '', '', '125133577-kish1.jpg', '125146577-kish2.jpg', 'جزیره کیش', 10),
(635, '22', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">غار خربس یکی از جاذبه&zwnj;های گردشگری شهرستان قشم و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است . این غار در پانزده کیلومتری شهر قشم در سمت راست جاده قشم به روستای خربس و روستای رمچاه قرار دارد . در دل ارتÙاعات روستای خربس ، آثاری از معماری صخره&zwnj;ای دیده می&zwnj;شود که به عقیده برخی از محققین ، نیایشگاه پیروان میترائیسم و باپرستشگاه آناهیتا (خدای آب) بوده &zwnj;است .</span></p>', '', '', '', '125159577-ghar-kharbes1.jpg', '125212577-ghar-kharbes2.jpg', 'غار خربس', 10),
(636, '22', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">روستای برکه خلÙ در Ùاصله پنج کیلومتری از ساحل جنوبی جزیره قرار گرÙته &zwnj;است . در شمال این روستا دره ستارگان قرار دارد . اهالی منطقه به این روستا استاله کÙته می&zwnj;گویند . اما ، نام دره ستاره&zwnj;ها برای این پدیده کم&zwnj; نظیر زمین&zwnj;شناسی جا اÙتاده &zwnj;است . به دلیل شکل ویژه این دره و انواع حجم&zwnj;ها و پدیده&zwnj;های Ùرسایش موجود در آن وزش بادهای تند و گردش هوا در لابه&zwnj;لای ستون&zwnj;ها و حÙره&zwnj;های موجود در دره تولید صدا می&zwnj;کند و به دلیل این صداها است که اهالی معتقدند با تاریک شدن هوا این دره محل آمد و شد ارواح و اجنه &zwnj;است و بنابراین از ورود به آن در شب خودداری می&zwnj;کنند .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">دره ستاره&zwnj;ها در واقع یک ناحیه Ùرسایش یاÙته توسط آب&zwnj;های سطحی ، رگبارهای Ùصلی و تندبادها است . Ùلات اولیه که هنوز در بخش شمالی به &zwnj;صورت کم و بیش دست نخورده باقی مانده ، در ارتÙاع بین ۷ تا ۱۵ متری از کÙ دره قرار دارد و جنس آن ماسه سنگ با سیمان آهکی سست و پر از پوسته&zwnj;های Ùسیلی است . مخروط&zwnj;های نوک &zwnj;تیز ، ستونها و ستونک&zwnj;های Ùرسایشی ، آرک&zwnj;ها و تیغه&zwnj;ها و دیواره&zwnj;های نواری از جمله بخش&zwnj;هایی هستند که در این دره مشاهده می&zwnj;شوند . به دلیل سست بودن جنس لایه&zwnj;ها ، می&zwnj;توان انتظار داشت که پس از هر بارندگی شدید (که به ندرت اتÙاق می&zwnj;اÙتد) تغییرات محسوسی در مورÙولوژی دره صورت پذیرد .</span></p>', '', '', '', '125226578-dare-setaregan1.jpg', '125237578-dare-setaregan2.jpg', 'دره ستارگان', 10),
(637, '24', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">بند قیصر یا پل شادروان شوشتر مربوط به دوران ساسانی است . پل شادروان شوشتر قدیمی ترین پل جهان میباشد که دارای 44 دهنه بوده و حدود 50 درصد آن بازسازی شده است . به موجب روایات شرقی شاپور یکم شاهنشاه ساسانی پس از اسارت والریانوس امپراتور روم او را مجبور کرد که در ساختمان سد نزدیک به شوشتر کار کند . این سد 1500 قدم طول داشت و هنوز هم برای برگرداندن آب کارون به مزارع بکار می&zwnj;رود .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">احتمال قوی می رود که شاهنشاه ایران اسیران رومی را در ناحیهٔ گندی شاپور و شوشتر مستقر کرده باشد . ایرانیان مهارت رومیان را در Ùنون بسیار اهمیت می&zwnj;دادند و بلاشک هم سد و پل بزرگ شوشتر عمل مهندسین رومی است . این پل - بند به همراه 15 اثر تاریخی آبی دیگر شوشتر بصورت یکجا در نشست سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو در 26 ژوئن 2009 ( ۵ تیرماه 1388 ) در شهر سویل اسپانیا ، با احراز معیارهای 1 ، 2 و ۵ با عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر به عنوان دهمین اثر ایران در Ùهرست میراث جهانی یونسکو با شماره 1315 به ثبت رسید .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '125149577-band-gheysar1.jpg', '125158577-band-gheysar2.jpg', 'بند قیصر', 10),
(638, '24', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">آرامگاه یعقوب لیث صÙاری ، در روستای شاه&zwnj; آباد در ده کیلومتری دزÙول ، سمت راست جاده دزÙول به شوشتر قرار دارد . در کنار این آرامگاه بازمانده&zwnj;های شهر گندی شاپور دیده می&zwnj;شود . گنبد بلند مضرس (دندانه دار) سÙید رنگ و جلال عمارت بقعه از دور کاملا جلوه&zwnj;گر است . در اطراÙ بقعه ، قبرستان وسیعی است که در آن وجود سنگ قبرهای قدیمی ، نشانگر تاریخ کهن این بنا می&zwnj;باشد .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">یعقوب لیث &laquo;رادمان پسر ماهک سیستانی&raquo; یکی از پادشاهان ایران و از دودمان صÙاری بود . یعقوب لیث صÙار نخستین کسی بود که زبان پارسی را 200 سال پس از ورود اسلام به ایران ، به عنوان زبان رسمی ایران اعلام کرد و پس از آن دیگر کسی حق نداشت در دربار او به زبانی غیر از پارسی سخن بگوید . دکتر محسن ابوالقاسمی در کتاب \"تاریخ زبان Ùارسی\" آورده &zwnj;است : در سال 254 هجری ، یعقوب لیث صÙار ، دولت مستقل ایران را در شهر زرنج سیستان تاسیس کرد و زبان Ùارسی دری را زبان رسمی کرد که این رسمیت تاکنون ادامه دارد .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">او کوشش کرد خلاÙت عباسی را سرنگون کند و حتی تا نزدیکی بغداد نیز پیش رÙت ، ولی روزگار به او امان نداد و در ماه شوال 265 هـ.ق به بیماری قولنج مبتلا و در سرانجام در گندی شاپور درگذشت . بنا به اظهار مردم محلی حدود 20 الی 25 &nbsp;سال قبل کتیبه&zwnj;ای بر روی دیوار گنبد به خط عربی قدیم وجود داشته و در آن اسم یقعوب لیث سردار بزرگ و نخستین شهریار ایرانی (پس از اسلام) به روشنی نوشته شده بود .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">آرامگاه یعقوب لیث صÙاری وضعیت مناسبی ندارد و در ضریح آهنی مقبره آن از چوب صندوق میوه برای اتصال بخشهای مختلÙ استÙاده شده و روی آجرها و دیوار قدیمی آرامگاه نیز میخهایی زنگ زده و تار عنکبوت جلب توجه می&zwnj;کند . بنای آرامگاه از یک ورودی برخوردار است و سطح داخلی آرامگاه را از سطح بیرونی آن جدا می&zwnj;کند . سازه اصلی بنا خشت خام است و نقوش برجسته و ملات گچ و خاک دارد .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '125215577-aramgah-yaghob1.jpg', '125226578-aramgah-yaghob2.jpg', 'آرامگاه یعقوب لیث', 10),
(639, '24', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">ایوان کرخه آثار شهری از دوره ساسانیان است و در زمان شاپور دوم ساسانی (379-309) ساخته شده&zwnj; است . این بنا در 20 کیلومتری شمال &zwnj;غربی ویرانه&zwnj;های شوش و 20 کیلومتری جنوب غربی دزÙول ، در سمت راست رود کرخه در جاده دهلران قرار دارد و کامل ترین و بزرگ ترین شهر مدÙون شده ساسانی است .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">در حال حاضر Ùقط بخش اندکی از بنا باقی &zwnj;مانده &zwnj;است . به موازات دیوار ، بنای بلند ۵۵ متری وجود دارد که در آن سه اتاق قابل تمیز هستند : در مرکز ، یک سرسرای مربع به ضلع 7 متر که در شمال و جنوب با دو سرسرای مستطیل (9 متر * 17 متر) همجوار است . در روی دیوار شرقی ، تنها دیوار حÙاظت شده تا امروز حرکت قوسهای عرضی به عرض 60/1 متر با Ùاصله 72/1 تا 58/1 متر مشهود است . در Ùاصله بین قوسها ، دیوار دارای پنجره&zwnj;های باریکی است که پایه آنها اندکی بالاتر از پاکار قوسها است . ساختمان بوسیله آجر به اضلاع 28 تا 32 سانتیمتر با ملات گچ ساخته شده &zwnj;است .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">ایوان کرخه دارای اهمیت تاریخی و معماری است . از نظر تاریخی اهمیت این محوطه در این است که شهر قرار بوده که جانشین شوش بشود . در زمان شاپور دوم ساسانی ، شوش تا حدی مسیحی شده بود و به همین دلیل مشکلاتی میان ایران و روم - که در آغاز روم شرقی شدن بود - یعنی در زمان کنستانتین بروز کرده بود . کنستانتین در آخرین روزهای زندگی اش غسل تعمید می&zwnj;گیرد و بعد امپراطوری روم رسماً مسیحی می&zwnj;شود و از همین جا برای شاهنشاهی ساسانی نگرانی بوجود می&zwnj;آید . تا حدی تحرکاتی هم در میان مسیحیان ایران بوجود می&zwnj;آید که این موضوع بعداً در زمان بهرام چهارم با تمهیداتی که دولت ساسانی می&zwnj;اندیشد منتÙی می&zwnj;شود .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">حاصل این تغییرات ، سختگیری&zwnj;های بیشتر دولت ساسانی ، در قبال مسیحیان ایران است و متهم به همدستی با روم می&zwnj;شوند . یکی از این موارد ، شورش مسیحیان شوش است که علیه شاهپور دوم قیام می&zwnj;کنند و شاهپور به ناچار شوش را تصرÙ می&zwnj;کند که به نقل از مورخان 400 Ùیل جنگی شهر را لگدکوب می&zwnj;کنند و بنابراین شهر تخریب می&zwnj;شود . گویا برای اینکه شوش دوباره قد علم نکند ، شاهپور شهر دیگری در کنار آن به نام ایرانشهر شاپور می&zwnj;سازد .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '125602580-evan-kharkhe1.jpg', '125613580-evan-kharkhe2.jpg', 'شهر باستانی ایوان کرخه', 10);
INSERT INTO `bastan_tb` (`id`, `ba_city`, `ba_ged`, `ba_king`, `ba_jog`, `ba_taf`, `ba_past`, `ba_eba`, `ba_bana`, `ba_datebana`, `add_local2`, `add_local`, `photo1`, `photo2`, `ba_name`, `priority`) VALUES
(640, '24', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کاخ آپادانای شوش قصر زمستانی شاهان هخامنشی بوده &zwnj;است . این کاخ به دستور داریوش بزرگ پادشاه هخامنشی در حدود سال&zwnj;های 515 _521 پیش از میلاد در شوش (شهر باستانی) روی آثار و بقایای عیلامی بنا نهاد شد . دیوارهای کاخ از خشت و ستون&zwnj;های آن از جنس سنگ است .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کاخ داریوش واحدهای مختلÙی از جمله تالار بار عام ، حرم&zwnj;سرا ، دروازه و کاخ پذیرایی و همچنین سه حیاط مرکزی دارد . دیوارهای داخلی کاخ با آجر لعابدار منقوش با طرح&zwnj;های سپاه جاویدان ، شیر بالدار و نقش گل نیلوÙر آبی مزین بوده&zwnj;اند که بقایای به &zwnj;جای &zwnj;ماندهٔ آنها در موزه&zwnj;های خارجی و داخلی نگهداری می&zwnj;شوند .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مساحت تالار یا کاخ آپادانا 10434 متر است . این کاخ که بارگاه یا آپادانه نامیده شده توسط اردشیر دوم تجدید بنا شده است . طرح کاخ بنایی کوشک مانند با 3 ایوان ستوندار در جبهه شمالی ، شرقی و غربی آن است . تالار مرکزی با ابعاد 58 در 58 متر است و دارای 36 ستون می باشد . ارتÙاع ستونها حدوداً 20 متر است و با ستون های کله گاوی شکل ساخته شده است . ایوان ها هر کدام دارای دو ردیÙ ستون ۶ تایی می باشند .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">از کلیه مجموعه کاخ 110 اتاق و تالار مکشوÙ گردیده است . شش حیاط که سه تای آنها بسیار بزرگ دور یک محور شرقی و غربی قرار گرÙته اند ، در داخل مجموعه کاخ ها وجود داشته اند که به وسیله یک راهروی بزرگ به بخش شمالی مربوط می گردیده است . سه حیاط کوچکتر در بخش شمالی مجموعه کاخ قرار داشته اند . اتاق ها و ساختمان های مختلÙ کاخ به وسیله این حیاط ها روشنایی گرÙته و تهویه می شدند .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">در سال 1880 میلادی ، یک گروه از باستان شناسان Ùرانسوی این کاخ را از دل خاک بیرون کشیدند و ستون&zwnj;ها و سرستون&zwnj;های کاخ را با اره بریدند و به Ùرانسه منتقل کردند و امروزه در شوش ، Ùقط چند زیرستون وجود دارد و کاخ به شکل سابقش وجود ندارد . بیش&zwnj;تر اشیا خارج شده ، اکنون در موزه لوور نگهداری می&zwnj;شوند .</span></p>', '', '', '', '125626580-kakh-apadana1.jpg', '125639581-kakh-apadana2.jpg', 'کاخ آپادانای شوش', 10),
(641, '79', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کاخ سلیمانیه مربوط به دوره قاجار بوده و امروزه در محوطه دانشکده کشاورزی کرج واقع شده است. این اثر در تاریخ 2 اسÙند 1327 با شمارهٔ ثبت 370 به &zwnj;عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است . این بنا در دوره Ùتحعلی شاه قاجار و به دستور وی برای اقامت تابستانی در باغ بزرگی که هم اکنون دانشکده کشاورزی است بنا شده است . کاخ سلیمانیه و باغ زیبای مقابل آن و نیز ساختمان&zwnj;هایی که جهت ملازمین موکب شاهی تعبیه شده بودند ، مجموعه اقامتی و Ùرماندهی کوچک و بسیار زیبایی را ایجاد کرده بودند که در حال حاضر ساختمان&zwnj;های ملازمین شاهی از بین رÙته است .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">علت نامگذاری این ساختمان به پاس تولد سی و چهارمین پسر Ùتحعلی شاه با نام سلیمان میرزا ذکر شده است . در تالار این بنا ، دو نقاشی از عبدالله خان نقاش باشی روی دیوارها کشیده شده که یکی تصویر آقا محمدخان و دیگری تصویر Ùتحعلی شاه و اطراÙیانشان است . در تابلوی بارعام Ùتحعلی شاه ، سلیمان میرزا به صورت کودکی در کنار تخت طاووس تصویر شده است . ساختمان کاخ آجری است و نمای آن تزیینات ویژه ای ندارد . بنای این کاخ روی پیلوت ساخته شده که در زمان خود نوعی نوآوری به شمار می رود . در شرق ساختمان کاخ برجی در 5 طبقه ساخته شده بوده که هم اکنون تنها ویرانه&zwnj;های طبقه همکÙ آن باقی &zwnj;مانده است .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '125003576-kakh-soleymanie1.jpg', '125013576-kakh-soleymanie2.jpg', 'کاخ سلیمانیه', 10),
(642, '2', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کاخ چهل&zwnj;ستون از بناهای تاریخی اصÙهان است . کاخ چهل ستون که بالغ بر 67000 &nbsp;متر مربع مساحت دارد ، در دوره شاه عباس یکم احداث آن آغاز شد و در وسط آن عمارتی ساخته شده بود . شاه عباس اول ، کوشکی در میان باغ بنا نهاد که این کوشک هسته اولیه کاخ را تشکیل داد که تالار میانی کاخ چهل ستون و غرÙه&zwnj;های چهار گوشه آن را در بر میگرÙت .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">در سلطنت شاه عباس دوم ، ساختمان تکمیل شد و در ساختمان موجود مرکزی ، تغییرات کلی داده شده &zwnj;است و تالار آینه ، تالار 20 &nbsp;ستون ، دو اتاق بزرگ شمالی و جنوبی تالار آینه ، ایوانهای طرÙین سالن پادشاهی و حوض بزرگ مقابل تالار با تمام تزیینات نقاشی و آئینه کاری و کاشی کاری دیوارها و سقÙها اÙزوده شده &zwnj;است .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '121225550-kakh-chehelsoton1.jpg', '121236550-kakh-chehelsoton2.jpg', 'کاخ چهل ستون', 199),
(643, '2', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">باغ Ùین کاشان ، نام یک باغ ایرانی است که حمام Ùین نیز در آن قرار دارد . مکان نامبرده جایی است که ناصرالدین&zwnj;شاه ، در سال 1852 میلادی صدراعظم خود امیرکبیر را در آن به قتل رساند . سابقه و قدمت باغ Ùین و بناهای آن به دوره صÙویه بازمی&zwnj;گردد . وسعت باغ بالغ بر 23 هزار مترمربع و شامل یک حیاط مرکزی است که به وسیله دیوار ، بارو و برجهای استوانه شکل محصور شده &zwnj;است . در مقایسه با بسیاری از باغ&zwnj;های ایرانی مشابه ، باغ Ùین با آب قابل توجهی مشروب می&zwnj;شود .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">باغ Ùین و مجموعه بناهای آن در کاشان ، باغ Ùین واقع شده و این اثر در تاریخ 15 آذر 1314 با شمارهٔ ثبت 238 به&zwnj; عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده &zwnj;است و چند سال است که به ثبت جهانی یونسکو نیز رسیده است .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '121247550-bagh-fin1.jpg', '121258550-bagh-fin2.jpg', 'باغ Ùین', 200),
(644, '2', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">خانه بروجردی&zwnj;ها از آثار تاریخی شهر کاشان است . این بنا در محلهٔ سلطان میراحمد واقع است و در نیمهٔ دوم قرن 13 هجری ساخته شده و تحت شماره 1083 در Ùهرست آثار ملی کشور ثبت شده &zwnj;است . این خانه با بادگیرهای قرینه هلالی شکل زیبایی بر بام تالار و کلاه Ùرنگی روی آن یکی از زیباترین جلوه&zwnj;های معماری ایرانی را به معرض نمایش می&zwnj;گذارد . به طوری که در کتیبه چهار طرÙ تالار آن آمده است ، ساخت بنا به سال 1292 &nbsp;ه-ق باز می&zwnj;گردد .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">نقاشی&zwnj;های ارزنده و گچ&zwnj;بری&zwnj;های این خانه ، زیر نظر کمال&zwnj;الملک ، نقاش بزرگ ایران اجرا شده &zwnj;است . بانی این خانه ، حاج سیدحسن نطنزی از بازرگان&zwnj;های نطنزی مقیم کاشان و معمار آن استاد علی مریم کاشانی بوده &zwnj;است . خانه بروجردی اکنون محل اداره میراث Ùرهنگی کاشان است . خانه تاریخی بروجردی های کاشان از نظر محبوبیت جاذبه توریستی به عنوان انتخاب برتر یونسکو در سال 2015 اعلام شد .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '121319550-khaneh-borujerdiha1.jpg', '121331551-khaneh-borujerdiha2.jpg', 'خانه بروجردی ها', 201),
(645, '2', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">نزدیک به پنج هزار سال پیش از میلاد مردم غارنشین Ùلات ایران در پی دگرگونی&zwnj;هایی که از لحاظ آب و هوا و تشکیل مزارع و چمنزارها به وجود آمد به دشت&zwnj;ها روی آوردند و زندگی تازه&zwnj;ای را آغاز کردند و در تمدن آن&zwnj;ها نسبت به دوران&zwnj;های پیشین پیشرÙت بیشتری دیده شد . کهن&zwnj;ترین مردم دشت&zwnj;نشین ، مردم محل سیلک (Sialk) نزدیک کاشان بودند که آثار زندگی ایشان را در آن&zwnj;جا به دست آورده&zwnj;اند . میدان&zwnj;گاه باستانی سیَلْک در منطقه Ùین کاشان واقع شده &zwnj;است و پیشینه ای نزدیک به هÙت هزار سال دارد .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">سیلک یکی از مکان&zwnj;های تاریخی پس از تمدن جیرÙت کرمان در Ùلات ایران است که مدارک نوشته از دوران پیش از هخامنشی در آن پیدا شده ولی خطی که هم&zwnj;زمان با آغاز تاریخ در ایلام به وجود آمده &zwnj;بود ، با نام پرتو ایلامی شناخته شده پس از رها شدن این پایگاه بازرگانی از میان رÙت . در هنر سیلک جنبه تزیینی آن شدید است و هنری است که آریایی&zwnj;ها با خود آورده&zwnj;اند . در حدود ۵٬500 سال پیش از میلاد یکی از قدیمی ترین سکونت&zwnj;گاه در تپه سیلک در نزدیکی کاشان پدید آمد .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '121349551-tapeh-sialk1.jpg', '121405551-tapeh-sialk2.jpg', 'تپه سیلک', 202),
(646, '2', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-family: Yekan; font-size: small;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کاروانسرای مرنجاب کاروانسرا و قلعه&zwnj;ای در کویر آران و بیدگل کنار دریاچه نمک آران و بیدگل واقع شده &zwnj;است و توسط شاه عباس در سال 1012 قمری ساخته شده &zwnj;است . کاروانسرا مرنجاب که دارای 3500 مترمربع زیر بنا و 29 عدد اتاق می باشد ، در ارتÙاع ٨5٠ متری از سطح دریای آزاد و در حاشیه جنوبی دریاچه قم و در 50 کیلومتری شمال شرق مرکز شهر آران و بیدگل واقع شده &zwnj;است . کاروانسرای مرنجاب در مسیر جاده ابریشم قرار دارد و راه ارتباطی بین خراسان و اصÙهان از آنجا می&zwnj;گذشته است .</span></span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کاروانسرای تاریخی مرنجاب تا سال 78 که توسط میراث Ùرهنگی خریداری و در قالب طرح پردیسان مرمت شد ، به شخصی به نام عباس شیبانی تعلق داشت که از آن برای آغل گوسÙندان استÙاده می نمود . در سال 78 هم&zwnj;زمان با واگذاری این کاروانسرا به طرح پردیسان برای مرمت همراه با برخی بناهای دیگر در آن اطراÙ مانند خانه عامری&zwnj;های کاشان ، مرمت آن آغاز شد و تا سال 82 طول کشید و کاروانسرا که بسیاری از اتاق&zwnj;های آن به خرابه تبدیل شده بود ، مرمت کلی شد . پس از آن زير نظر صندوق حÙظ و احیای اماکن تاریخی که زیر نظر میراث Ùرهنگی در کشور Ùعال می باشد و وظیÙه آن مرمت و حÙظ برخی بناها در سراسر کشور است ، درآمد . این صندوق موظÙ است بناهایی را که در اختیار دارد ، به سرمایه&zwnj;گذار بخش خصوصی برای مدت معین در مناقصه اجاره دهد .</span></p>', '', '', '', '121422551-karvansara-maranjab1.jpg', '121434551-karvansara-maranjab2.jpg', 'کاروانسرای مرنجاب', 203),
(647, '2', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">نارین قلعه یا نارنج قلعه ، قلعه&zwnj;ای باستانی در شهر نایین در استان اصÙهان است . این بنا درست در مرکز باÙت تاریخی شهر نایین و در بین محله&zwnj;های قدیمی یعنی باب&zwnj;المسجد ، کلوان ، نوآباد واقع شده است و قدیمی ترین بنای شناخته شده در باÙت تاریخی شهر نایین است .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">از مهمترین و قدیمی ترین بناهای شهر ، &laquo;نارین قلعه&raquo; یا &laquo;نارنج قلعه&raquo; بنا بر نوع مصالح و سبک بنا ، می&zwnj;تواند مربوط به دوران پارتیان یا دوران ساسانیان باشد و احتمالاً آتشگاه بوده است . که از آن به عنوان دژ یا کهن دژ شهر استÙاده می&zwnj;شده است . به ویژه آن که این بنا درست در میان باÙت تاریخی نایین قرار گرÙته است . درباره کارکرد قلعه اطلاع صحیحی در دست نیست . اما گمان می&zwnj;رود این قلعه ، همراه با Ùضای اطراÙ ، مرکز اداری و نظامی شهر بوده باشد . متأسÙانه امروزه از این بنا چیزی جز چند دیوار خشتی و بقایای یک قلعه عظیم باقی نمانده است .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">دور تا دور قلعه در قدیم خندقی احاطه نموده بودند که از پایین&zwnj;ترین قسمت خندق تا بالاترین قسمت بنا در قدیم 50 &nbsp;متر ارتÙاع داشته است و بنای مذکور به صورت چند ضلعی بوده که چندین برج در گوشه اضلاع آن قرار داشت . جنگ امیر مبارزالدین محمد آل مظÙر و ملک اشرÙ چوپانی در این قلعه روی داد .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '121449551-narin-ghale1.jpg', '121506552-narin-ghale2.jpg', 'نارین قلعه نایین', 204),
(648, '3', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">حیقوق پیامبر یکی از پیامبران صاحب کتاب بنی اسراییل و معاصر با دانیال نبی است . وی حدود 2600 سال پیش می&zwnj;زیسته و نگهبان معبد بزرگ یهودیان در اورشلیم بوده &zwnj;است . حدود سال 590 قبل از میلاد ، بخت&zwnj;النصر ، پادشاه کلده به اورشلیم حمله کرد و یهودیان زیادی را به قتل رساند و نزدیک به بیست هزار نÙر از آنان را اسیر و به شهر بابل پایتخت کلده که نزدیک بغداد Ùعلی قرار داشت انتقال داد . حیقوق در بین این زندانیان بود و مدت طولانی در زندان به سر برد .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">در سال 548 قبل از میلاد کورش کبیر پادشاه ایران به کلده حمله کرد و در جنگی طولانی لشکریان کلده را شکست داد ، بابل را تصرÙ کرد و طی Ùرمانی دستور آزادی کلیه اسرا و زندانیان یهود را صادر نمود . پس از آزادی از بند اسارت بابلیان ، حیقوق به ایران مهاجرت کرد و در شهر تویسرکان (رودآور) ساکن شد و در همین شهر درگذشت .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">آرامگاه حیقوق پیامبر در تویسرکان طی قرون متمادی چندین بار بازسازی شده &zwnj;است و آخرین بار توسط مرحوم استاد محمدعلی&zwnj;خان میرزایی (ملک جمشید) در سال 1340 هجری شمسی بازسازی شده است . این آرامگاه یکی از قدیمی&zwnj;ترین آثار تاریخی ایران محسوب می&zwnj;شود . هم اکنون آرامگاه این پیامبر زیارتگاه اهالی شهرستان تویسرکان و اقلیتهای دینی سایر شهرهای ایران می&zwnj;باشد .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '094741449-heyghogh-nabi1.jpg', '094751449-heyghogh-nabi2.jpg', 'آرامگاه حیقوق پیامبر', 51);

-- --------------------------------------------------------

--
-- Table structure for table `benefactors_tb`
--

CREATE TABLE `benefactors_tb` (
  `id` int(11) NOT NULL,
  `name` varchar(255) NOT NULL,
  `family` varchar(255) NOT NULL,
  `phone` varchar(255) NOT NULL,
  `email` varchar(255) NOT NULL,
  `familiarity` varchar(255) DEFAULT NULL,
  `partner_type` varchar(255) DEFAULT NULL,
  `seen` varchar(50) DEFAULT NULL
) ENGINE=InnoDB DEFAULT CHARSET=latin1;

-- --------------------------------------------------------

--
-- Table structure for table `branches_tb`
--

CREATE TABLE `branches_tb` (
  `id` int(10) UNSIGNED NOT NULL,
  `company` varchar(255) NOT NULL DEFAULT '',
  `company_en` varchar(45) NOT NULL DEFAULT '',
  `manager` varchar(45) NOT NULL DEFAULT '',
  `code_tel` varchar(45) NOT NULL DEFAULT '',
  `tel` varchar(45) NOT NULL DEFAULT '',
  `mobile` varchar(45) NOT NULL DEFAULT '',
  `fax` varchar(45) NOT NULL DEFAULT '',
  `email` varchar(45) NOT NULL DEFAULT '',
  `website` varchar(45) NOT NULL DEFAULT '',
  `postal_code` varchar(45) NOT NULL DEFAULT '',
  `address` text NOT NULL,
  `state_id` int(10) UNSIGNED NOT NULL DEFAULT '0',
  `city` varchar(45) NOT NULL DEFAULT '',
  `activity_type` varchar(45) NOT NULL DEFAULT '',
  `logo` varchar(45) NOT NULL DEFAULT '',
  `priority` int(10) UNSIGNED NOT NULL DEFAULT '0',
  `didan` int(10) UNSIGNED NOT NULL DEFAULT '0',
  `show_site` int(10) UNSIGNED NOT NULL DEFAULT '0',
  `date_sabt` varchar(45) NOT NULL DEFAULT '',
  `code_rah` varchar(45) NOT NULL DEFAULT '',
  `keshvar_id` int(10) NOT NULL,
  `f3` varchar(45) NOT NULL DEFAULT '',
  `lon` varchar(10) NOT NULL,
  `lat` varchar(10) NOT NULL
) ENGINE=InnoDB DEFAULT CHARSET=latin1 ROW_FORMAT=COMPACT;

-- --------------------------------------------------------

--
-- Table structure for table `citytorgallery_2level_tb`
--

CREATE TABLE `citytorgallery_2level_tb` (
  `id` int(10) UNSIGNED NOT NULL,
  `id_1level` text NOT NULL,
  `photo` text NOT NULL,
  `name` text NOT NULL,
  `comment` text NOT NULL,
  `taghadom` int(10) UNSIGNED NOT NULL DEFAULT '0'
) ENGINE=InnoDB DEFAULT CHARSET=latin1 ROW_FORMAT=COMPACT;

-- --------------------------------------------------------

--
-- Table structure for table `citytorgallery_tb`
--

CREATE TABLE `citytorgallery_tb` (
  `id` int(10) UNSIGNED NOT NULL,
  `lt_idtor` text NOT NULL,
  `photo` text NOT NULL,
  `name` text NOT NULL,
  `comment` text NOT NULL,
  `priority` int(10) UNSIGNED NOT NULL DEFAULT '0'
) ENGINE=InnoDB DEFAULT CHARSET=latin1 ROW_FORMAT=COMPACT;

-- --------------------------------------------------------

--
-- Table structure for table `city_komaki_tb`
--

CREATE TABLE `city_komaki_tb` (
  `id_city_tb` int(10) UNSIGNED NOT NULL,
  `priority_tour` int(10) UNSIGNED NOT NULL DEFAULT '0',
  `priority_hotel` int(10) UNSIGNED NOT NULL DEFAULT '0'
) ENGINE=InnoDB DEFAULT CHARSET=latin1 ROW_FORMAT=COMPACT;

-- --------------------------------------------------------

--
-- Table structure for table `city_tb`
--

CREATE TABLE `city_tb` (
  `id` int(10) UNSIGNED NOT NULL,
  `ci_name` text NOT NULL,
  `ci_code_ostan` text NOT NULL,
  `ci_ab` text NOT NULL,
  `ci_bastan` text NOT NULL,
  `ci_sana` text NOT NULL,
  `ci_adab` text NOT NULL,
  `ci_ertef` text NOT NULL,
  `ci_taf` text NOT NULL,
  `ci_moz` text NOT NULL,
  `ci_hayat` text NOT NULL,
  `ci_eba` text NOT NULL,
  `ci_bazar` text NOT NULL,
  `ci_farh` text NOT NULL,
  `ci_hot` text NOT NULL,
  `ci_aram` text NOT NULL,
  `ci_rah` text NOT NULL,
  `ci_bim` text NOT NULL,
  `ci_tari` text NOT NULL,
  `ci_jam` text NOT NULL,
  `ci_mas` text NOT NULL,
  `ci_ged` text NOT NULL,
  `ci_for` text NOT NULL,
  `ci_ahan` text NOT NULL,
  `ci_ajan` text NOT NULL,
  `ci_dan` text NOT NULL,
  `ci_nam` text NOT NULL,
  `ci_sanat` text NOT NULL,
  `hotel_pic` text NOT NULL,
  `add_local` char(1) NOT NULL DEFAULT '',
  `pic_package` varchar(255) NOT NULL DEFAULT '',
  `hotel_package` varchar(255) NOT NULL DEFAULT '',
  `prioritycity` int(10) UNSIGNED NOT NULL DEFAULT '0',
  `photo` text NOT NULL,
  `comment` text NOT NULL
) ENGINE=InnoDB DEFAULT CHARSET=latin1 ROW_FORMAT=COMPACT;

--
-- Dumping data for table `city_tb`
--

INSERT INTO `city_tb` (`id`, `ci_name`, `ci_code_ostan`, `ci_ab`, `ci_bastan`, `ci_sana`, `ci_adab`, `ci_ertef`, `ci_taf`, `ci_moz`, `ci_hayat`, `ci_eba`, `ci_bazar`, `ci_farh`, `ci_hot`, `ci_aram`, `ci_rah`, `ci_bim`, `ci_tari`, `ci_jam`, `ci_mas`, `ci_ged`, `ci_for`, `ci_ahan`, `ci_ajan`, `ci_dan`, `ci_nam`, `ci_sanat`, `hotel_pic`, `add_local`, `pic_package`, `hotel_package`, `prioritycity`, `photo`, `comment`) VALUES
(2, 'استان اصÙهان', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان اصÙهان یکی از بزرگ&zwnj;ترین مراکز تولید انواع مختلÙ صنایع دستی ایران بشمار می&zwnj;رود . این استان از دیرباز گهواره هنرهای زیبا و صنایع دستی بوده &zwnj;است . تزئینات آجری ، کاشی کاری ، گچ بری و انواع خط در آثار تاریخی اصÙهان ، از قرن&zwnj;ها پیش تا دوره معاصر ، بر اطراÙ و جوانب مناره&zwnj;ها و داخل و خارج مساجد ، قصرها و هنرهای زری دوزی و قلم کاری ، ترمه و نقره کاری و زرنگاری و رونویسی انواع کتاب ، قرآن و قطعات نگارگری و نقاشی جملگی به مرکزیت هنری اصÙهان گواهی می&zwnj;دهند .<br /> سیم کشی ، زرکشی ، زرباÙی ، گلابتون دوزی ، منبت گلپایگان ، پولک دوزی ، زنجیره باÙی ، قالی باÙی و نساجی از صنایع دستی رایج اصÙهان است . این صنایع در عهد شاهان صÙوی رونق Ùراوان داشت . در دوران قاجاریه ، بازار صنایع دستی در اصÙهان از رونق اÙتاد . ولی بعد از انقلاب مشروطه باز توسعه یاÙت . به طور کلی طرح و نقش عموم دست ساخته&zwnj;های اصÙهان اعم از Ùرش و قلمکار و ظروÙ قلم زنی و کاشی ، دوختنی&zwnj;های روی پارچه تحت تأثیر طرحهای تزئینی دوران صÙویه قرار دارد و طراحان اصÙهان ، به نسبت قدرت درک و مهارت خود از آثار قدیمی برمی&zwnj;گیرند و با خلاقیت خود ، آنها را زیباتر می&zwnj;سازند .</span></span></p>', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه هنرهای معاصر ، اصÙهان<br /> موزه هنرهای تزیینی ، اصÙهان<br /> موزه صنایع دستی و هنرهای سنتی ، اصÙهان<br /> کاخ موزه چهل ستون ، اصÙهان<br /> موزه کلیسای وانک ، اصÙهان<br /> موزه تاریخ طبیعی ، اصÙهان<br /> موزه علوم و Ùنون آموزش پرورش ، اصÙهان<br /> موزه آب ، اصÙهان<br /> موزه شهدا ، اصÙهان<br /> گنجینه سنگ نوشته&zwnj;ها ، تخت Ùولاد<br /> باغ موزه پروانه&zwnj;ها</span></span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان اصÙهان یکی از استانهای ایران است . این استان با مساحتی حدود 105٬937 کیلومتر مربع بین 30 درجه و 43 دقیقه تا 34 درجه و 27 دقیقه عرض شمالی خط استوا و 49 درجه و 36 دقیقه تا ۵۵ درجه و 31 دقیقه طول شرقی از نصÙ النهار گرینویچ قرار دارد . این استان که در مرکز ایران واقع شده &zwnj;است و از شمال به استان&zwnj;های مرکزی ، قم و سمنان ؛ از جنوب به استان&zwnj;های Ùارس و کهگیلویه و بویراحمد ؛ از غرب به استان&zwnj;های لرستان ، خوزستان ، چهارمحال و بختیاری و از شرق به استان یزد محدود است . اصÙهان قطب تولید آهن ، Ùولاد ، مصالح ساختمانی و پتروشیمی در ایران است .<br /> 10 درصد از بیابان&zwnj;های ایران در استان اصÙهان است که بخش اعظم آن را شهرستان&zwnj;های خور و بیابانک ، اردستان ، نطنز ، آران و بیدگل ، کاشان و اصÙهان شامل می&zwnj;شود . حدود 340 هزار هکتار از جنگل&zwnj;های دست &zwnj;کاشت ایران نیز در استان اصÙهان و از این وسعت 90 هزار هکتار در شهرستان اردستان قرار دارد .<br />مردم استان اصÙهان به طور عمده از مردم Ùارس هستند . قومهای مختلÙ دیگری نیز در این استان ساکن هستند که به ترتیب جمعیت عبارتنداز : بختیاری&zwnj;ها ، لرها ، ترک&zwnj;ها ، ارمنی&zwnj;ها ، گرجی&zwnj;ها ، یهودی&zwnj;ها ، کولی&zwnj;ها و عرب&zwnj;ها .<br /> بیشتر مردم این استان مسلمان هستند همچنین مسیحیان ، کلیمیان و زرتشتیان نیز اقلیتهای غالب توده مردمی استان اصÙهان را تشکیل می&zwnj;دهند . تÙکیک دین خانوارهای استان چنین است : ۴۵۵٩٢۵۶ کل خانواده استان اصÙهان ، ۴۵32030 خانواده مسلمان ، ٩١٣٠ خانواده مسیحی ، 951 خانواده کلیمی ، ۴۴۵ خانواده زرتشتی ، 7050 خانواده متدین به سایر دینها در استان زندگی می&zwnj;کنند . </span><br /> </span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 3, '122529559-esfahan.jpg', ''),
(3, 'استان همدان', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان همدان از مناطقی است که Ùرآورده&zwnj;های دستی آن از شهرتی بسزا در سطح کشور برخوردار است و حتی برخی از صنایع دستی آن مانند صنعت سÙالگری اهمیت صادراتی و جهانی دارد . این نوع صنایع دستی ، علاوه بر جنبه مصرÙی ، از ویژگیهای هنری برخوردارند که به صورت طرح&zwnj;ها ، نقوش و رنگهای گوناگون متجلی می&zwnj;شوند . برجسته&zwnj;ترین صنعت دستی استان ، سÙالگری و سرامیک سازی است که مرکز عمده آن \"لالجین\" در 25 کیلومتری شهر همدان است . پیشینه سÙال سازی در لالجین نزدیک به 700 سال برآورد شده&zwnj; است .<br /> در گذشته&zwnj;ای نه چندان دور چرم تولیدی در همدان به علت کیÙیت و کمیت خاص آن مشهورترین و مرغوب&zwnj;ترین چرم در سراسر کشور شمرده می&zwnj;شد و آوازه کیÙیت آن به کشورهای دیگر نیز رسیده بود . در گذشته در شهر همدان سه دباغ خانه وجود داشت . دباغ خانه سنگ شیر ، دباغ خانه قانتور واقع در بلوار سÙید آبی و دباغ خانه آقایی واقع در بلوار سÙید آبی . متاسÙانه پس از گذشت زمان دباغ خانه سنگ شیر و قانتور به مرور تعطیل و از بین رÙته&zwnj;اند</span></span></p>', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه&zwnj;های تاریخ طبیعی همدان ، هگمتانه ، بوعلی &zwnj;سینا ، دÙاع مقدس ، &rlm;موزه سÙال ، نظری ، حمام قلعه ، مÙاخر و مشاهیر همدان و صنایع دستی همدان موزه&zwnj;های شهر همدان هستند</span></span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان همدان یکی از استان&zwnj;های ایران است . مرکز این استان ، شهر باستانی و کهن همدان است که هرودوت بنای آن را در سدهٔ هشتم پیش از میلاد در دوران مادها به&zwnj;دست دیاکو ذکر کرده &zwnj;است . مادها این شهر را هگمتانه نامیدند و همدان صورت جدید هگمتانه &zwnj;است . استان همدان از لحاظ جمعیت ، چهاردهمین و از لحاظ مساحت ، بیست و سومین استان کشور محسوب می&zwnj;گردد . جمعیت آن بر پایه سرشماری سال 1390 بالغ بر ١٧۵٨٢۶٨ نÙر بوده است . بزرگترین شهرهای این استان عبارتند از : همدان ، نهاوند ، ملایر .<br /> استان همدان با 19٬493 کیلومتر مربع وسعت ، از سمت شمال به استان&zwnj;های زنجان و قزوین ، از سمت جنوب به استان لرستان ، از سمت شرق به استان مرکزی و از سمت غرب به استان&zwnj;های کردستان و کرمانشاه محدود شده &zwnj;است . این استان بین مدارهای 33 درجه و 59 دقیقه تا 35 درجه و 48 دقیقهٔ عرض شمالی از خط استوا و 47 درجه و 34 دقیقه تا 49 درجه و 36 دقیقهٔ طول شرقی از نصÙ&zwnj;النهار گرینویچ قرار گرÙته و شامل 9 شهرستان ، 25 بخش ، 27 شهر ، 73 دهستان و 1120 روستا است .<br />مرکز استان همدان شهر همدان است و دارای شهرستانهای زیر می باشد : اسدآباد ، بهار ، تویسرکان ، رزن ، Ùامنین ، کبودرآهنگ ، ملایر ، نهاوند ، همدان . استان همدان در سال 1352 از استان کرمانشاه جدا و به استان تبدیل شد . زبان اکثریت مردم استان همدان Ùارسی است و زبان مرکز استان و زبان مرتبط استان نیز Ùارسی میباشد . اما بعلت همجواری با استان های لرستان ، کردستان و زنجان دارای گویشورانی از زبان های لری ، کردی و ترکی نیز می باشد . در استان همدان زبان&zwnj;ها و گویش&zwnj;های گوناگونی رایج است که Ùارسی ، ترکی ، لری و لکی و کردی از مهم&zwnj;ترین آن&zwnj;ها به &zwnj;شمار می&zwnj;روند .<br /> Ùارسی&zwnj; زبانان بیشتر ساکنان مرکز استان (شهر همدان) را تشکیل می&zwnj;دهند و از قدیمی&zwnj;ترین مردم این منطقه محسوب می&zwnj;شوند که از دوران مادها در این سرزمین اسکان یاÙته&zwnj;اند . در شمال ، غرب و شرق استان (562 روستا) به زبان ترکی ، در مرکز استان (شهر همدان) بیشتر به زبان Ùارسی ، در جنوب استان (2۵۵ روستا) به زبان&zwnj;های لری و لکی و در غرب و شمال غرب استان (159 روستا) به زبان کردی تلکم می&zwnj;شود .<br />بر پایه نظرسنجی که در سال 1389 به سÙارش شورای Ùرهنگ عمومی کشور تهیه شد که نمونه&zwnj;های این پزوهش در کل کشور از میان ساکنان 288 شهر و حدود 1400 روستای سراسر کشور انتخاب گردیدند ، درصد اقوامی که در این نظر سنجی نمونه گیری شد در استان همدان به قرار زیر بود : 24٫3 Ùارس (23٫۴% مرد، 2۵٫۴% زن) ، 58٫9 ترک (۶1٫2% مرد، ۵۶٫۶% زن) ، 10٫3 کرد (10٫1% مرد، 10٫۶% زن) ، ۰٫3 عرب (۰٫۵% زن) ، ۰٫۳ بلوچ (۰٫۵% زن) ، ۵٫۴ لÙر (۴٫8% مرد، ۵٫8% زن) ، ۰٫3 سایر و ۰٫3 بدون &zwnj;جواب بودند .</span><br /> </span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 30, '094835450-hamedan.jpg', ''),
(4, 'استان Ùارس', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">انواع&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; و سوغاتي&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; Ùارس&zwnj; عبارتند از : قالي&zwnj; ، انواع&zwnj; پارچه&zwnj; ، خاتم&zwnj; ، منبت&zwnj; ، انواع&zwnj; كارهاي&zwnj; دستي&zwnj; نقره&zwnj; ، مس&zwnj; ، سÙال&zwnj; ، گيوه&zwnj; ، انواع&zwnj; كارهاي&zwnj; نمدي&zwnj; ، خراطي&zwnj; ، چرمي&zwnj; ، سنگي&zwnj; و حصيري&zwnj; .</span></p>', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\">\r\n<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه نظامي عÙيÙ آباد ، شيراز</span></div>\r\n<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه نارنجستان ، شيراز&nbsp;</span></div>\r\n<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه تاريخ طبيعي و تكنولوژي ، شيراز&nbsp;</span></div>\r\n<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه پارس ، شيراز&nbsp;</span></div>\r\n<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه تخت جمشيد ، مرودشت&nbsp;</span></div>\r\n<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه شاه چراغ ، شيراز&nbsp;</span></div>\r\n<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه شهدا ، شيراز&nbsp;</span></div>\r\n</span></div>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان&zwnj; Ùارس&zwnj; با 133 هزار كيلومتر مربع&zwnj; وسعت&zwnj; در جنوب&zwnj; استان&zwnj; اصÙهان&zwnj; قرار دارد . آباده &zwnj;، استهبان &zwnj;، اقليد ، بوانات&zwnj; ، جهرم&zwnj; ، داراب &zwnj;، سپيدان &zwnj;، شيراز ، Ùسا ، Ùيروز آباد ، كازرون &zwnj;، لار ، لامرد ، مرودشت&zwnj; ، ممسني&zwnj; ، نيريز شهرستانهاي&zwnj; استان&zwnj; Ùارس&zwnj; هستند و شهر زيباي&zwnj; شيراز مركز آن&zwnj; مي&zwnj;باشد . كوههاي&zwnj; زاگرس&zwnj; با جهت&zwnj; شمال&zwnj; غربي&zwnj; - جنوب&zwnj; شرقي &zwnj;، استان&zwnj; Ùارس&zwnj; را به&zwnj; دو ناحيه&zwnj; مشخص&zwnj; طبيعي&zwnj; شامل&zwnj; ناحيه&zwnj; شمال&zwnj; - شمال&zwnj; غربي&zwnj; و ناحيه&zwnj; جنوب&zwnj; - جنوب&zwnj; شرقي&zwnj; تقسيم&zwnj; كرده&zwnj; است &zwnj;.&nbsp;</span><span style=\"font-family: Yekan; font-size: medium;\">ارتÙاعات&zwnj; ناحيه&zwnj; شمالي&zwnj; از كوههاي&zwnj; سميرم&zwnj; شروع&zwnj; و در جهت&zwnj; شمال&zwnj; غربي&zwnj; امتداد مي&zwnj;يابد . ارتÙاعات&zwnj; ناحيه&zwnj; جنوبي&zwnj; كوههاي&zwnj; اطراÙ&zwnj; شيراز و كوههاي&zwnj; مهارلو ، خرمن&zwnj; و تودج&zwnj; را در بر مي&zwnj;گيرد . ارتÙاعات&zwnj; غربي&zwnj; در امتداد ارتÙاعات&zwnj; كهگيلويه&zwnj; تا كوههاي &zwnj;ممسني&zwnj; و ارتÙاعات&zwnj; جنوبي&zwnj; مشتمل&zwnj; بر كوههاي&zwnj; داراب&zwnj; و ارتÙاعات&zwnj; تنگستان&zwnj; مي&zwnj;باشد .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-family: Yekan; font-size: medium;\">جمعیت استان&zwnj; Ùارس&zwnj; در سال&zwnj; 1375 حدود 3817 هزار نÙر جمعيت&zwnj; داشته&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; 7/56 درصد آن&zwnj; شهر نشين &zwnj;، 9/41 درصد روستانشين&zwnj; و 4/1 درصد غير ساكن&zwnj; و عشاير بوده&zwnj; است &zwnj;. تاريخ و Ùرهنگ استان&zwnj; Ùارس&zwnj; از قديمي&zwnj;ترين&zwnj; مراكز تمدن&zwnj; بشري&zwnj; محسوب&zwnj; مي&zwnj;شود و قرن&zwnj;ها مركز حكومت&zwnj; شاهنشاهي &zwnj;ايران&zwnj; بوده&zwnj; است&zwnj; . قبل&zwnj; از اسلام&zwnj; دو سردار بزرگ&zwnj; ايراني&zwnj; از اين&zwnj; منطقه&zwnj; برخاسته&zwnj; و هر يك&zwnj; سلسله&zwnj; بزرگي&zwnj; بنام&zwnj; هخامنشي&zwnj; (كورش&zwnj;) و ساساني&zwnj; (اردشير بابكان&zwnj;) تشكيل&zwnj; داده&zwnj;اند .&nbsp;</span><span style=\"font-family: Yekan; font-size: medium;\">بعد از انقراض&zwnj; سلسله&zwnj; هخامنشي&zwnj; كه&zwnj; نزديك&zwnj; به &zwnj;219 سال&zwnj; در ايران&zwnj; پادشاهي&zwnj; كرده&zwnj;اند . اسكندر مقدوني&zwnj; سلسله&zwnj; سلوكيه&zwnj; را در سال&zwnj; 311 قبل&zwnj; از ميلاد در ايران &zwnj;تاسيس&zwnj; و شهرهايي&zwnj; در ناحيه&zwnj; پارس&zwnj; (Ùارس&zwnj;) بنا نهاد . در عين&zwnj; حال&zwnj; در قسمت&zwnj; مركزي&zwnj; پارس&zwnj; در ناحيه&zwnj; استخر قدرت&zwnj;هاي&zwnj; محلي&zwnj; با نام&zwnj;هاي&zwnj; ايراني&zwnj; روي&zwnj; كار آمدند كه&zwnj; از سال&zwnj; 250 قبل&zwnj; از ميلاد به&zwnj; بعد بر روي&zwnj; سكه&zwnj;هاي&zwnj; آنها نوشته&zwnj;هايي&zwnj; به&zwnj; خط&zwnj; پهلوي&zwnj; و چهره&zwnj;هاي&zwnj; ايراني&zwnj; و آتشدان&zwnj; ديده&zwnj; مي&zwnj;شود .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-family: Yekan; font-size: medium;\">مع ذلك&zwnj; ناحيه&zwnj; پارس&zwnj; تا زمان&zwnj; آشيوخوس &zwnj;چهارم&zwnj; جزو امپراطوري&zwnj; سلوكي&zwnj; بوده&zwnj; است &zwnj;. بعد از اينكه&zwnj; پارتيان&zwnj; ايالت&zwnj; مركزي&zwnj; دولت&zwnj; سلوكي&zwnj; را Ùتح&zwnj; كردند . پارس &zwnj;استقلال&zwnj; ياÙت&zwnj; . مسلمانان&zwnj; نخستين&zwnj; بار در دوره&zwnj; خلاÙت&zwnj; عمر اقدام&zwnj; به&zwnj; تسخير Ùارس&zwnj; نمودند . در 17 ه.ق&zwnj; يكي&zwnj; از سرداران&zwnj; علاء ابن&zwnj; حضرمي &zwnj;، حاكم&zwnj; بحرين &zwnj;، از حاكم&zwnj; ايراني&zwnj; Ùارس&zwnj; شكست&zwnj; خورد . عليرغم&zwnj; مقاومت&zwnj; ايرانيان&zwnj; در مقابل&zwnj; مهاجمين&zwnj; مسلمان &zwnj;، عاقبت&zwnj; شهرهاي&zwnj; استخر ، توج &zwnj;، Ùسا و شيراز به&zwnj; تصرÙ &zwnj;مسلمانان&zwnj; درآمد . امّا به&zwnj; رغم&zwnj; شورشهاي&zwnj; متعدد آخر الامر تسليم&zwnj; اسلام&zwnj; شدند .&nbsp;</span><span style=\"font-family: Yekan; font-size: medium;\">وسعت&zwnj; قلمرو Ùارس&zwnj; در زمان&zwnj; خلÙا بيش&zwnj; از پيش&zwnj; اÙزايش&zwnj; ياÙت&zwnj; يزد و نواحي&zwnj; ديگر مجاور كوير نيز به&zwnj; استخر ملحق&zwnj; گرديد . در زمان&zwnj; ضعÙ &zwnj; قدرت&zwnj; خلاÙت&zwnj; در قرن&zwnj; 3 ه.ق&zwnj; Ùارس&zwnj; به&zwnj; تصرÙ &zwnj; يعقوب&zwnj; ليث &zwnj;، مؤسس&zwnj; سلسله&zwnj; صÙاريان&zwnj; درآمد و شيراز پايتخت&zwnj; صÙاريان&zwnj; شد . و برادرش&zwnj; مسجد جامع&zwnj; بزرگي&zwnj; در اين&zwnj; شهر بنا نهاد . پس&zwnj; از آن&zwnj; Ùارس&zwnj; به&zwnj; تصرÙ &zwnj;آل&zwnj;بويه&zwnj; درآمد .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">پس&zwnj; از آل&zwnj; بويه &zwnj;، سلجوقيان&zwnj; بر Ùارس&zwnj; مسلط&zwnj; شدند . در زمان&zwnj; ضعÙ &zwnj;سلاجقه &zwnj;، سنقر ابن&zwnj; مودود سلسله&zwnj; اتابكان&zwnj; Ùارس&zwnj; را تأسيس&zwnj; كرد و تا سال&zwnj; 543 ه.ق&zwnj; اين&zwnj; سلسله&zwnj; بر Ùارس&zwnj; Ùرمانروايي&zwnj; ياÙت&zwnj; و پس&zwnj; از چندي&zwnj; Ùارس&zwnj; به &zwnj;دست&zwnj; امراي&zwnj; مغول&zwnj; اÙتاد . در سال&zwnj; 754 ه.ق&zwnj; سلسله&zwnj; آل&zwnj; مظÙر ، Ùارس&zwnj; را تصرÙ كرد و تا سال&zwnj; 895 ه. ق&zwnj; بر Ùارس&zwnj; Ùرمانروايي&zwnj; كرد . در سال&zwnj; 959 ه.ق&zwnj; Ùارس&zwnj; به&zwnj; تصرÙ &zwnj;شاه&zwnj; اسماعيل&zwnj; صÙوي&zwnj; درآمد . در زمان&zwnj; وي&zwnj; و جانشينانش &zwnj;، Ùارس&zwnj; و مركز آن&zwnj; شيراز آبادي&zwnj; و رونق&zwnj; ياÙت&zwnj; .&nbsp;</span><span style=\"font-family: Yekan; font-size: medium;\">در جنگ&zwnj; بين&zwnj; اÙاغنه&zwnj; و نادرشاه &zwnj;، شيراز و بسياري&zwnj; از نقاط&zwnj; ديگر Ùارس&zwnj; رو به&zwnj; ويراني&zwnj; Ùراوان &zwnj;نهاد . در زمان&zwnj; Ùرمانروايي&zwnj; كريم&zwnj; خان&zwnj; زند ، صلح&zwnj; و آباداني&zwnj; به&zwnj; Ùارس&zwnj; بازگشت &zwnj;. از زمان&zwnj; قاجاريه&zwnj; به&zwnj; بعد به&zwnj; جز شورش&zwnj; سران&zwnj; قشقايي&zwnj; واقعه&zwnj; مهمّي&zwnj; روي&zwnj; نداده&zwnj; است &zwnj;. در زمان&zwnj; سلسله&zwnj; پهلوي&zwnj; در Ùارس&zwnj; اقدامات&zwnj; مهّمي&zwnj; در جهت&zwnj; آباداني &zwnj;رونق&zwnj; Ùارس&zwnj; و شيراز صورت&zwnj; گرÙت &zwnj;. در عصرهاي&zwnj; بعد از انقلاب&zwnj; 1357، شهرهاي&zwnj; استان&zwnj; Ùارس&zwnj; رو به&zwnj; آباداني&zwnj; و توسعه&zwnj; نهادند و شهر شيراز توسعه&zwnj; Ùراوان&zwnj; ياÙت&zwnj; .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-family: Yekan; font-size: medium;\">بر بستر همين&zwnj; پيشينه&zwnj; تاريخي&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; امروزه&zwnj; آثار متعدد و متنوع&zwnj; تاريخي&zwnj; و باستاني&zwnj; در استان&zwnj; به&zwnj; جا مانده &zwnj;است &zwnj;. هر يك&zwnj; از اين&zwnj; آثار داراي&zwnj; ارزش&zwnj;هاي&zwnj; جهاني&zwnj; و گوياي&zwnj; تاريخ&zwnj; پر راز و نشيب&zwnj; اين&zwnj; خطه&zwnj; مي&zwnj;باشند . استان&zwnj; Ùارس&zwnj; به&zwnj; علت&zwnj; موقعيت&zwnj; جغراÙيايي&zwnj; و نزديكي&zwnj; به&zwnj; خليج&zwnj; Ùارس&zwnj; از ديرباز اقامتگاه&zwnj; اقوام&zwnj; گوناگون&zwnj; از جمله&zwnj; آريايي &zwnj;، سامي&zwnj; و ترك&zwnj; بوده&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; تحت&zwnj; تاثير و نÙوذ Ùرهنگ&zwnj; ايراني&zwnj; در آمده&zwnj;اند . با وجود اين &zwnj;، ايلات&zwnj; و عشاير منطقه&zwnj; كه&zwnj; شامل&zwnj; ايلات&zwnj; قشقايي&zwnj; ، ممسني&zwnj; ، خمسه&zwnj; و كهگيلويه&zwnj; مي&zwnj;باشند ، هنوز بخش&zwnj; عمده&zwnj;اي&zwnj; از Ùرهنگ&zwnj; بومي&zwnj;خود را حÙظ&zwnj; كرده&zwnj;اند و عامل&zwnj; موثر ديگري&zwnj; در جذب&zwnj; ايرانگردان&zwnj; مي&zwnj;باشند .&nbsp;</span><span style=\"font-family: Yekan; font-size: medium;\">اشاره&zwnj; مختصر به&zwnj; قدمت&zwnj; تاريخي&zwnj; و ديدني&zwnj;هاي&zwnj; شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; سيماي&zwnj; تاريخي&zwnj; و امكانات&zwnj; ايرانگردي&zwnj; آنرا بيش&zwnj; از پيش&zwnj; روشن&zwnj; مي&zwnj;سازد . در استان&zwnj; Ùارس&zwnj; سه&zwnj; ناحيه&zwnj; مشخص&zwnj; آب&zwnj; و هوايي&zwnj; وجود دارد . اول &zwnj;، ناحيه&zwnj; كوهستاني&zwnj; شمال&zwnj; و شمال&zwnj; غرب&zwnj; كه&zwnj; زمستان&zwnj;هاي&zwnj; سرد معتدل&zwnj; و پوشش&zwnj; گياهي&zwnj; مناسبي&zwnj; دارد . دوم&zwnj; ناحيه&zwnj; مركزي&zwnj; كه&zwnj; در زمستان&zwnj;ها آب&zwnj; و هواي &zwnj;نسبتاً معتدل&zwnj; توأم&zwnj; با بارندگي&zwnj; و در تابستان&zwnj;ها هوايي&zwnj; گرم&zwnj; و خشك&zwnj; دارد . سوم&zwnj; ناحيه&zwnj; جنوب&zwnj; و جنوب&zwnj; شرقي&zwnj; كه&zwnj; به&zwnj;علت&zwnj; كاهش&zwnj; ارتÙاع&zwnj; و عرض&zwnj; جغراÙيايي&zwnj; و نحوه&zwnj; استقرار كوهها ميزان&zwnj; بارندگي&zwnj; آن&zwnj; در Ùصل&zwnj; زمستان&zwnj; نسبت&zwnj; به&zwnj; دو Ùصل&zwnj; بهار و پائيز كمتر است&zwnj; و هواي&zwnj; آن&zwnj; نيز در زمستان&zwnj;ها معتدل&zwnj; و در تابستان&zwnj;ها بسيار گرم&zwnj; است &zwnj;. متوسط&zwnj; حرارت &zwnj;شهر شيراز 8/16 درجه&zwnj; و حداكثر و حداقل&zwnj; مطلق&zwnj; دماي&zwnj; آن&zwnj; به&zwnj; ترتيب&zwnj; 2/29 و 7/4 درجه&zwnj; سانتي&zwnj; گراد است &zwnj;.</span></p>', '', '', '', 'دارد', 'دارد', '', '9', '12', '22', '', '', '', '', 17, '013458607-shiraz.jpg', ''),
(5, 'استان آذربایجان شرقی', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان&zwnj; آذربايجان&zwnj; شرقي&zwnj; يكي&zwnj; از كانون&zwnj;هاي&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; ايران&zwnj; محسوب&zwnj; مي&zwnj;شود . در اين&zwnj; استان&zwnj; انواع&zwnj; Ùرش&zwnj; ، قاليچه&zwnj; ، گليم&zwnj; ، جاجيم&zwnj; ، خورجين&zwnj; ، شال&zwnj; ، گليمچه&zwnj; ، ظروÙ&zwnj; سÙالي&zwnj; و سراميك&zwnj; ، اقسام&zwnj; سبد حصيري&zwnj; و تركه&zwnj;اي&zwnj; ، پارچه&zwnj;هاي&zwnj; پشمي&zwnj; و ابريشمي&zwnj; ، سوزن&zwnj; دوزي&zwnj; ، نقره&zwnj; سازي&zwnj; ، قلاب&zwnj; باÙي&zwnj; ، حوله&zwnj; و پتو باÙي&zwnj; ، مÙرش&zwnj; باÙي&zwnj; ، مسند ، كÙشدوزي&zwnj; ، جواهر سازي&zwnj; و نمد باÙي&zwnj; و ... توليد و عرضه&zwnj; مي&zwnj;شود . ورني&zwnj; باÙي&zwnj; از صنايع&zwnj; دستي&zwnj; بومي&zwnj; استان&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; Ùقط&zwnj; زنان&zwnj; عشاير ارسباران&zwnj; و كليبر به&zwnj; توليد آن&zwnj; مي&zwnj;پردازند . محصولات&zwnj; توليدي&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; استان&zwnj; علاوه&zwnj; بر استÙاده&zwnj; خانوار ، در هÙته&zwnj; بازارها ، مراكز Ùروش&zwnj; معتبر ، Ùروشگاه&zwnj;هاي&zwnj; Ùرودگاهي&zwnj; ، ايستگاه&zwnj;هاي&zwnj; راه&zwnj;آهن&zwnj; و ترمينال&zwnj;هاي&zwnj; مساÙري&zwnj; نيز عرضه&zwnj; مي&zwnj;شود . علاوه&zwnj; بر سوغاتي&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; ، انواع&zwnj; خشكبار تبريز نيز در شمار سوغاتي&zwnj;هاي&zwnj; مهم&zwnj; استان&zwnj; به&zwnj; حساب&zwnj; مي&zwnj;آيند و طرÙداران&zwnj; بسياري&zwnj; دارند .</span></span></p>', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه ارامنه ، تبريز<br /> موزه آذربايجان ، تبريز <br /> موزه مراغه ، مراغه<br /> موزه مشروطيت ، تبريز<br /> موزه حيات وحش ، تبريز </span></span></div>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">پس از سقوط دولت صÙویه ، در دوره ای که ایران عملا میان روس و عثمانی و اشرÙ اÙغان تقسیم شده بود ، آذربایجان در دست دولت عثمانی ماند ولی دیری نپایید نادرشاه آن را از تصرÙ دولت عثمانی بیرون آورد و در صحرای مغان تاجگذاری کرد . کریمخان زند در سال 1175 هجری آذربایجان را از دست خانهای محلی که پس از مرگ پادشاه قیام کرده بودند ، باز پس گرÙت ، اما پس از مرگ او باز خوانین محلی سر بر آوردند تا اینکه آقا محمدخان قاجار در سال 1205 هجری موÙق شد که اداره امور آذربایجان را کاملا در اختیار بگیرید . <br /> استان&zwnj; آذربايجان&zwnj; شرقي&zwnj; با 46930 کيلومتر مربع&zwnj; وسعت&zwnj; در گوشه&zwnj; شمال&zwnj; غربي&zwnj; ايران&zwnj; قرار دارد . براساس&zwnj; آخرين&zwnj; تقسيمات&zwnj; سياسي&zwnj; و اداري&zwnj; در سال&zwnj; 1375 شهرستانهاي&zwnj; استان&zwnj; آذربايجان&zwnj; شرقي&zwnj; عبارت&zwnj;اند از : اهر ، بستان&zwnj; آباد ، بناب &zwnj;، تبريز ، سراب &zwnj;، شبستر ، كليبر ، مراغه &zwnj;، مرند ، ميانه &zwnj;، هريس&zwnj; و هشترود و جلÙا . <br />شهر تاريخي&zwnj; تبريز ، مركز سياسي&zwnj; - اداري&zwnj; و تجاري&zwnj; استان&zwnj; مي&zwnj;باشد . اين&zwnj; استان&zwnj; با جمهوري&zwnj;هاي&zwnj; آذربايجان &zwnj;، ارمنستان&zwnj; و نخجوان&zwnj; مرز مشترك&zwnj; دارد . شهر مرزي&zwnj; جلÙا از طريق&zwnj; خط&zwnj; آهن&zwnj; نخجوان&zwnj; ، ايروان&zwnj; و تÙليس&zwnj; به&zwnj; جمهوري&zwnj; اكراين&zwnj; و بنادر درياي&zwnj; سياه &zwnj;وصل&zwnj; مي&zwnj;شود . استان&zwnj; آذربايجان&zwnj; شرقي&zwnj; از طريق&zwnj; شبكه&zwnj; راههاي&zwnj; گسترده&zwnj; زميني&zwnj; و هوايي&zwnj; با سراسر ايران&zwnj; و بيشتر كشورهاي&zwnj; جهان&zwnj; مرتبط&zwnj; است &zwnj;. استان&zwnj; آذربايجان&zwnj; شرقي&zwnj; ويژگي&zwnj;هاي&zwnj; زمين&zwnj; شناختي&zwnj; و توپوگراÙيكي&zwnj; جالب&zwnj; توجهي&zwnj; دارد . قله&zwnj; سهند با 3722 متر بلندترين&zwnj; نقطه&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; و در جنوب&zwnj; تبريز واقع&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. پست&zwnj;ترين&zwnj; ناحيه&zwnj; استان&zwnj; نيز با 1220 متر در حوالي &zwnj;درياچه&zwnj; اروميه&zwnj; قرار دارد . ارتÙاعات&zwnj; اين&zwnj; استان&zwnj; در سه&zwnj; ناحيه&zwnj; شمالي&zwnj; (كوههاي&zwnj; قره&zwnj; داغ&zwnj;) ، مركزي&zwnj; (سهند و بزقوش&zwnj;) و كوههاي&zwnj; جنوبي&zwnj; (قاÙلانكوه&zwnj;) كشيده&zwnj; شده&zwnj;اند . جمعیت استان اين&zwnj; استان&zwnj; در سال&zwnj; 1375 حدود 3278000 هزار نÙر جمعيت&zwnj; داشت&zwnj; كه&zwnj; 28/60 درصد آن&zwnj; شهرنشين&zwnj; و 72/39 درصد آن&zwnj; روستانشين&zwnj; و عشاير بوده&zwnj;اند . <br />شهر تبريز با بيش&zwnj; از يك&zwnj; ميليون&zwnj; و يكصد و هÙتاد هزار نÙر جمعيت&zwnj; يكي&zwnj; از پرجمعيت&zwnj;ترين&zwnj; شهرهاي&zwnj; ايران&zwnj; و استان&zwnj; آذربايجان&zwnj; شرقي&zwnj; است &zwnj;. استان&zwnj; آذربايجان&zwnj; شرقي&zwnj; بخشي&zwnj; از سرزمين&zwnj; كهنسال&zwnj; ايران&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; در زمان&zwnj; تسلط&zwnj; اسكندر مقدوني&zwnj; بر ايران&zwnj; (سال&zwnj; 331 پيش&zwnj; از ميلاد) سردار آن&zwnj; به&zwnj; نام&zwnj; آتورپات&zwnj; كه&zwnj; شهربان&zwnj; ماد كوچك&zwnj; بود ، در اين&zwnj; سرزمين&zwnj; قيام&zwnj; كرد و قسمتي&zwnj; از ماد كوچك&zwnj; را كه&zwnj; همان&zwnj; آذربايجان&zwnj; است &zwnj;، متصرÙ&zwnj; شد . از آن&zwnj; پس&zwnj; اين&zwnj; منطقه&zwnj; آتور پاتكان&zwnj; ناميده&zwnj; شد . اين &zwnj;منطقه&zwnj; سپس&zwnj; به &zwnj;اسامي&zwnj; مختلÙ&zwnj; از قبيل&zwnj; آذرآبادگان &zwnj;، آذربادگان&zwnj; و آذربايجان&zwnj; ناميده&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; . اكثر مورخين&zwnj; اسلامي&zwnj; آذربايجان&zwnj; را محل&zwnj; ولادت&zwnj; زرتشت&zwnj; دانسته&zwnj; و تولد او را به&zwnj; منطقه&zwnj; اروميه&zwnj; و شهر كنزك&zwnj; در حدود درياچه&zwnj; چيچست &zwnj;(اروميه&zwnj;) نسبت&zwnj; داده&zwnj;اند اين&zwnj; استان&zwnj; در طول&zwnj; بيش&zwnj; از هزاران&zwnj; سال&zwnj; شاهد حوادث&zwnj; بي&zwnj;شمار تاريخي &zwnj;، سياسي&zwnj; و اجتماعي&zwnj; بوده&zwnj; و طي&zwnj; همين&zwnj; دوره&zwnj; جلوه&zwnj;هاي&zwnj; ويژه&zwnj;اي&zwnj; از تمدن&zwnj; كهنسال&zwnj; را پديد آورده&zwnj; كه&zwnj; امروزه&zwnj; براي&zwnj; جهانگردان&zwnj; بسيار جالب&zwnj; توجه&zwnj; است &zwnj;. استان&zwnj; آذربايجان&zwnj; شرقي&zwnj; از نظر Ùرهنگي&zwnj; نيز يكي&zwnj; از مناطق&zwnj; ويژه&zwnj; ايران&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; مجموعه&zwnj;اي&zwnj; از سنن&zwnj; ديرين&zwnj; و باستاني&zwnj; را پديد آورده&zwnj; است &zwnj;. <br />عمده&zwnj;ترين&zwnj; ويژگي&zwnj; Ùرهنگ&zwnj; مردم&zwnj; آذربايجان&zwnj; زبان&zwnj; و Ùولكلور آن&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; به&zwnj; نحوي&zwnj; با مراسم&zwnj; و سنن&zwnj; برجسته&zwnj; مردم&zwnj; درآميخته&zwnj; است &zwnj;. زبان&zwnj; مردم&zwnj; اين&zwnj; استان&zwnj; تركي&zwnj; آذري&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; زبان&zwnj; در آذربايجان&zwnj; ايران&zwnj; و آن&zwnj; سوي&zwnj; ارس&zwnj; و ساير نقاط&zwnj; ترك&zwnj; زبان&zwnj; ايران&zwnj;- به&zwnj; جز تركمانان&zwnj;- از قرن&zwnj;ها پيش&zwnj; زبان&zwnj; گÙتگوي&zwnj; مردم&zwnj; آذري&zwnj; زبان&zwnj; بوده &zwnj;است &zwnj;. اين&zwnj; استان&zwnj; مهد دانشمندان &zwnj;، عرÙا ، شعرا و مشاهير زيادي&zwnj; همچون&zwnj; مولانا بابا مزيد ، خواجه&zwnj; عبدالرحيم&zwnj; اژآبادي &zwnj;، شيخ&zwnj; حسن&zwnj; بلغاري &zwnj;، عبدالقادر نخجواني &zwnj;، مولانا احمد هراتي &zwnj;، همام&zwnj; تبريزي &zwnj;، خاقاني&zwnj; شيرواني &zwnj;، اسدي&zwnj; طوسي &zwnj;، ابوالعلاء Ùلكي &zwnj;، ظهير الدين&zwnj; Ùاريابي &zwnj;، انوري&zwnj; ابيوردي &zwnj;، قطران&zwnj; تبريزي &zwnj;، شيخ&zwnj; محمد خياباني &zwnj;، ستارخان&zwnj; و باقرخان&zwnj; و ... بوده&zwnj; است&zwnj; . <br /> و از مشاهير متأخر آن&zwnj; مي&zwnj;توان&zwnj; از استاد محمد حسين&zwnj; شهريار چهره&zwnj; تابناك&zwnj; شعر و ادب&zwnj; ايران&zwnj; و آذربايجان&zwnj; ياد كرد . آب&zwnj; و هواي&zwnj; استان&zwnj; آذربايجان&zwnj; شرقي&zwnj; بطور كلي&zwnj; سرد و خشك&zwnj; است&zwnj; . موقعيت&zwnj; جغراÙيايي&zwnj; و Ùضاي &zwnj;كوهستاني&zwnj; آن&zwnj; از عوامل&zwnj; برودت&zwnj; و سردي&zwnj; در نواحي&zwnj; كوهستاني &zwnj;، اثرات&zwnj; ملايم&zwnj; كننده&zwnj; بخارهاي&zwnj; درياي&zwnj; خزر و ارتÙاع&zwnj; اندك&zwnj; از عوامل&zwnj; اعتدال&zwnj; آب&zwnj; و هواي&zwnj; در نواحي&zwnj; پست&zwnj; است&zwnj; . متوسط&zwnj; درجه&zwnj; حرارت&zwnj; از 9/8 درجه&zwnj; در تبريز تا 2/20 درجه&zwnj; سانتيگراد در مراغه&zwnj; متغير است &zwnj;. ميانگين&zwnj; حداقل &zwnj;درجه&zwnj; حرارت&zwnj; در زمستان&zwnj;ها به&zwnj; 1- درجه&zwnj; سانتيگراد مي&zwnj;رسد و با توجه&zwnj; به&zwnj; تغييرات&zwnj; هوا و درجه&zwnj; حرارت&zwnj; ، بهترين &zwnj;Ùصل&zwnj; و ايام&zwnj; مساÙرت&zwnj; به&zwnj; استان&zwnj; آذربايجان&zwnj; شرقي &zwnj;، بهار و تابستان&zwnj; مي&zwnj;باشد .</span><br /> </span></p>', '', '', '', '', '', '', '8', '11', '', '', '', '', '', 1, '060523295-maghbare-shoara.jpg', ''),
(15, 'استان خراسان رضوی', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">معروÙترين&zwnj; سوغاتي&zwnj; استان&zwnj; خراسان رضوي&zwnj; زعÙران &zwnj;است &zwnj;. مهمترين محصولات صنايع دستي استان خراسان عبارتند از : انواع Ùرش و گليم ، انواع محصولات ابريشمي ، شعر باÙي ، نمد ، پشم ريسي ، پيكره هاي سنگي ، سنگ Ùيروزه ، كارهاي دستي سراميكي و ني باÙي ميباشد . ساير محصولات دستي عبارتند از : گيوه ، چاروق ، كارهاي چوبي و Ùلزي ، نقاشي بر روي چرم ، انواع مهر و تسبيح و باÙته هاي مربوط به نشانه&zwnj;ها و پرچم هاي مذهبي .</span></span></p>', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه آستان قدس رضوي ، مشهد<br /> موزه Ùردوسي ، توس<br /> کاخ موزه ملک آباد ، مشهد<br /> موزه آرامگاه نادر ، مشهد<br /> موزه گنجينه قرآن و نÙايس ، مشهد</span></span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان خراسان رضوى با 150000 كيلومتر مربع مساحت ، يكى از مهم ترين استان هاى كشور است كه در شمال شرقى ايران قرار گرÙته است . تايباد ، تربت جام ، تربت حيدريه ، چناران ، خواÙ ، درگز ، سبزوار ، سرخس ، Ùردوس ، Ùريمان ، قوچان ، كاشمر ، گناباد ، مشهد ، نيشابور ، برداسكن و .... مجموع شهرستان هاى اين استان هستند . مركز استان خراسان رضوي ، شهرستان مشهد است كه حرم مطهر حضرت رضا (ع) ، امام هشتم شيعيان در آن قرار گرÙته است . استان خراسان رضوى از نظر موقعيت طبيعى به دو بخش شمالى و جنوبى تقسيم مى شود . بخش شمالى كوهستانى است كه در نواحى پست آن ، دشت هاى حاصلخيزى ايجاد شده و شرايط مناسبى براى توسعه كشاورزى و دامدارى Ùراهم آمده است . بخش جنوبى آن از دشت هاى كويرى با تپه هاى كم ارتÙاع تشكيل شده كه با Ùقر پوشش گياهى مواجه است جمعیت استان خراسان رضوى در سال 1375حدود 4500000 نÙر جمعيت داشته است . <br />از اين تعداد حدود 56 درصد در نقاط شهرى و 43/5 درصد در نقاط روستايى سكونت داشته و بقيه غير ساكن يا عشاير بوده اند . تاريخ و Ùرهنگ استان خراسان رضوى ، كه در گذشته بخشى از خراسان بزرگ بود ، همواره عرصه دايمى ظهور و سقوط قدرت ها و حكومت ها در تاريخ گذشته ايران بوده است . در اين سرزمين پهناور اقوام و حكومت هاى ترك و تازى و تاتار ، غز و قجر و قبچان ، مغول ، تركمن و اÙغان حوادثى بى شمار آÙريده اند . جغراÙيدانان قديم ، سرزمين ايران بزرگ (ايرانشهر) را به هشت اقليم تقسيم كرده بودند كه خراسان بزرگترين و آبادترين اقليم آن بوده است . <br /> اين استان در زمان ساسانيان بوسيله يك سپهبد اداره مي شد كه به او &laquo;پادگوسبان&raquo; مي گÙتند و چهار تن مرزبان تحت Ùرمان وى بودند كه هر كدام يكى از چهار قسمت خراسان آن روز را اداره مي كردند . خراسان در دوران اسلامى به چهار قسمت تقسيم مي شد كه هر قسمت آن بنام يكى از چهار شهر بزرگ نيشابور ، مرو ، هرات و بلخ ناميده مى شد . در سال 31 ه.ق اعراب روانه خراسان شدند و طى همين دوره ساكنين خراسان به دين اسلام گرويدند . سرزمين خراسان تا سال 205 ه.ق در تصرÙ خاندان بنى عباس بود . ولى در سال 283 ه.ق سال 283 ه.ق بدست طاهريان ، استقلال ياÙت و در سال 287 ه.ق جزو قلمرو سامانيان گرديد . در سال 384 ه.ق سلطان محمود غزنوى خراسان را متصرÙ شد و در سال 429 ه.ق طغرل اول سلجوقى نيشابور را تصرÙ كرد . سلطان محمود غزنوى چندين بار با سلجوقيان جنگيد و تركان غزنوى ، سلطان سنجر سلجوقى را به سختى شكست دادند . <br /> در سال 552 خراسان به تصرÙ خوارزمشاهيان درآمد و در قرن هÙتم هجرى قمرى بر اثر حملات مغول ها ، اين سرزمين ضميمه متصرÙات ايلخانان مغول گرديد . در قرن هشتم هجرى ، سربداران پرچم استقلال را در سبزوار براÙراشتند و در سال 873 ه.ق خراسان به تصرÙ امير تيمور گوركانى درآمد و شهر هرات نيز پايتخت اعلام شد . در سال 913ه.ق خراسان به تصرÙ ازبكان درآمد . پس از مرگ نادرشاه اÙشار (1160 ه.ق) ، خراسان به تصرÙ اÙاغنه درآمد و در دوران قاجاريه با دخالت و حمايت استعمار انگليس از اÙاغنه به منظور حÙظ سرحدات هندوستان ، سرانجام عهدنامه پاريس (1273 ه.ق) منعقد گرديد و ايران متعهد گرديد كه در امور داخلى اÙغانستان دخالتى نداشته باشد و در همين دوره خراسان به دو قسمت تقسيم شد : قسمت شرقى در اÙغانستان تحت الحمايه انگليس شد و قسمت غربى در تصرÙ ايران باقى ماند . <br />به عبارت ديگر ، پرجمعيت ترين نواحى خراسان از ايران جدا شد . با وجود تمام اين Ùراز و نشيب ها ، خراسان يكى از استان هاى آباد و حاصلخيز ايران به شمار مي رود . استان خراسان رضوى از نظر جاذبه هاى طبيعى (با وجود محدوديت منابع آبى) يكى از مناطق ديدنى ايران است . درياچه هاى كوچك چشمه هاى طبيعى و آب معدنى ، تÙرجگاه ها ، مناطق حÙاظت شده ، ارتÙاعات و قله ها غارها و ... از جاذبه هاى اين منطقه به شمار مى روند . استان خراسان اماكن و بناهاى مذهبى و زيارتى متعددى را در خود جاى داده است ، از جمله مجموعه مقدس آستان رضوى (حرم مطهر امام رضا ع) و صدها آرامگاه و امامزاده كه همواره مورد توجه سياحان و زائران قرار دارند و اÙراد زيادى به منظور زيارت و سياحت به اين استان سÙر مي كنند .<br /> استان خراسان رضوى در ناحيه معتدل شمالى قرار گرÙته و بطور كلى آب و هوايى متغير دارد . دماى هواى استان از سمت شمال به سمت جنوب اÙزايش مي يابد ، ولى از ميزان بارش سالانه آن كاسته مي شود . نواحى مرتÙع استان (ارتÙاعات هزار مسجد - بينالود) آب و هواى سرد كوهستانى دارند . مناطقى همچون قوچان ، و نواحى جنوب بينالود ، ارتÙاعات هزار مسجد و قسمتى از شهرستان مشهد داراى آب و هواى معتدل كوهستانى ، و كوهپايه هاى استان داراى آب و هواى نيمه بيابانى ملايم (كوهپايه اى) و نواحى جنوبى آن داراى آب و هواى گرم و خشك بيابانى است .</span><br /> </span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 11, '124021382-reza-shrine1.jpg', '');
INSERT INTO `city_tb` (`id`, `ci_name`, `ci_code_ostan`, `ci_ab`, `ci_bastan`, `ci_sana`, `ci_adab`, `ci_ertef`, `ci_taf`, `ci_moz`, `ci_hayat`, `ci_eba`, `ci_bazar`, `ci_farh`, `ci_hot`, `ci_aram`, `ci_rah`, `ci_bim`, `ci_tari`, `ci_jam`, `ci_mas`, `ci_ged`, `ci_for`, `ci_ahan`, `ci_ajan`, `ci_dan`, `ci_nam`, `ci_sanat`, `hotel_pic`, `add_local`, `pic_package`, `hotel_package`, `prioritycity`, `photo`, `comment`) VALUES
(16, 'استان کرمان', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\"><span style=\"font-size: medium;\">صنايع دستي و سوغاتي های&zwnj; استان&zwnj; كرمان&zwnj; عبارتند از ، پته&zwnj; و انواع&zwnj; قالي &zwnj;، قاليچه &zwnj;، گليم &zwnj;، جاجيم&zwnj; ، خورجين&zwnj; و ديگر صنايع&zwnj; دستباÙت&zwnj; كه&zwnj; جزء سوغاتي&zwnj;هاي&zwnj; اين&zwnj; منطقه&zwnj; محسوب&zwnj; مي&zwnj;شوند . پسته&zwnj; كرمان&zwnj; و رÙسنجان&zwnj; نيز بعنوان&zwnj; اصلي&zwnj;ترين&zwnj; سوغاتي&zwnj; آن&zwnj; شهرت&zwnj; جهاني&zwnj; دارد .</span></span><br /> </span></p>', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه&zwnj; مردم &zwnj;شناسي&zwnj; (حمام&zwnj; گنجعلي&zwnj; خان&zwnj;) ، كرمان<br /> موزه&zwnj; ضرابخانه&zwnj; (موزه&zwnj; سكه&zwnj;) ، كرمان&nbsp;&nbsp; &nbsp;</span><br /> </span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موقعيت جغراÙيايي استان&zwnj; كرمان&zwnj; با 175069 كيلومتر مربع&zwnj; وسعت&zwnj; در جنوب&zwnj; شرقي&zwnj; ايران&zwnj; واقع&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; استان&zwnj; بعد از خراسان&zwnj; دومين&zwnj; استان&zwnj; پهناور كشور است&zwnj; و حدود 11 درصد از خاك&zwnj; ايران&zwnj; را در برگرÙته&zwnj; است&zwnj; .&nbsp;</span><span style=\"font-family: Yekan; font-size: medium;\">شهرهاي&zwnj; مهم &zwnj;استان&zwnj; كرمان&zwnj; عبارتند از : باÙت&zwnj; ، بردسير ، بم &zwnj;، جيرÙت &zwnj;، رÙسنجان &zwnj;، زرند ، سيرجان&zwnj; ، شهر بابك &zwnj;، كرمان&zwnj; و كهنوج &zwnj;. ارتÙاعات&zwnj; استان&zwnj; كرمان&zwnj; دنباله&zwnj; رشته&zwnj; كوههاي&zwnj; مركزي&zwnj; ايران&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; از چين&zwnj; خوردگيهاي&zwnj; آتش Ùشاني&zwnj; آذربايجان &zwnj;شروع&zwnj; و با انشعاباتي&zwnj; در Ùلات&zwnj; مركزي&zwnj; تا بلوچستان&zwnj; امتداد مي&zwnj;يابد اين&zwnj; رشته&zwnj; كوهها دشت&zwnj;هاي&zwnj; وسيعي&zwnj; را در سطح&zwnj; استان&zwnj; پديد آورده&zwnj;اند .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">بلندترين&zwnj; اين&zwnj; ارتÙاعات&zwnj; كوههاي&zwnj; بشاگرد كوهبنان&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; قلل&zwnj; ديگري&zwnj; از قبيل&zwnj; طغرل&zwnj; الجرد ، پلوار ، سيرچ &zwnj;، ابارق&zwnj; و تهرود را در ميان&zwnj; خود جاي&zwnj; داده&zwnj; است &zwnj;. كوههاي&zwnj; ديگري&zwnj; كه&zwnj; از يزد تا كرمان&zwnj; و چاله &zwnj;جازموريان&zwnj; كشيده&zwnj; شده&zwnj;اند ، قله&zwnj;هاي&zwnj; مهمي&zwnj; از قبيل&zwnj; مدوار ، شهر بابك &zwnj;، كوه&zwnj; پنج &zwnj;، چهل&zwnj; تن &zwnj;، لاله&zwnj;زار ، هزار بحر آسمان &zwnj;و ... در ميان&zwnj; آنان&zwnj; سر بر آسمان&zwnj; كشيده&zwnj;اند .&nbsp;</span><span style=\"font-family: Yekan; font-size: medium;\">جمعیت استان استان &zwnj;كرمان&zwnj; در سال&zwnj; 1375 حدود 2004 هزار نÙر جمعيت&zwnj; داشت&zwnj; كه&zwnj; از اين&zwnj; تعداد 9/52 درصد در نقاط&zwnj; شهري &zwnj;، 46 درصد در نقاط&zwnj; روستايي&zwnj; ساكن&zwnj; بوده&zwnj;اند . و 1/1 درصد آن&zwnj; نيز غير ساكن&zwnj; بوده&zwnj; است &zwnj;. شهرستان&zwnj; كرمان&zwnj; به&zwnj; عنوان&zwnj; مركز استان&zwnj; با حدود 80 درصد جمعيت&zwnj; شهرنشين &zwnj;، توسعه&zwnj; ياÙته&zwnj;ترين&zwnj; و وسيع&zwnj;ترين&zwnj; شهر استان&zwnj; است&zwnj; .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">تاريخ و Ùرهنگ استان&zwnj; كرمان&zwnj; از نظر جاذبه&zwnj;هاي&zwnj; طبيعي&zwnj; نيز يكي&zwnj; از مناطق&zwnj; جالب&zwnj; توجه&zwnj; ايران&zwnj; است &zwnj;. چشمه&zwnj;هاي&zwnj; آب &zwnj;معدني&zwnj; و گرم&zwnj; ، تÙرجگاه&zwnj;ها ، Ùضاهاي&zwnj; سبز ، ارتÙاعات&zwnj; و قله&zwnj;ها ، درياچه&zwnj;ها و آبگيرها ، مناطق&zwnj; حÙاظت&zwnj; شده&zwnj; و جاذبه&zwnj;هاي&zwnj; ويژه&zwnj; كويري&zwnj; از جمله&zwnj; عناصر زيباي&zwnj; طبيعي&zwnj; استان&zwnj; هستند . نگاهي&zwnj; به&zwnj; سيماي&zwnj; جهانگردي&zwnj; شهرستان&zwnj;هاي &zwnj;استان&zwnj; توان&zwnj;هاي&zwnj; بالقوه&zwnj; و بالÙعل&zwnj; اين&zwnj; استان&zwnj; پهناور را بيش&zwnj; از پيش&zwnj; آشكار مي&zwnj;سازد .&nbsp;</span><span style=\"font-family: Yekan; font-size: medium;\">ذيلاً شهرهاي&zwnj; استان&zwnj; كرمان&zwnj; از نظر موقعيت&zwnj; و جاذبه&zwnj;هاي&zwnj; توريستي&zwnj; مورد اشاره&zwnj; قرار مي&zwnj;گيرند : سابقه&zwnj; سكونت&zwnj; و استقرار انسان&zwnj; در سرزمين&zwnj; كرمان به&zwnj; هزاره&zwnj; چهارم&zwnj; قبل&zwnj; از ميلاد مي&zwnj;رسد . اين&zwnj; منطقه&zwnj; يكي&zwnj; از قديمي&zwnj;ترين&zwnj; نواحي&zwnj; ايران&zwnj; به&zwnj; شمار مي&zwnj;رود و در گذر زمان&zwnj; گنجينه&zwnj;هاي&zwnj; Ùرهنگي&zwnj; و تاريخي&zwnj; گرانبهايي&zwnj; در آن&zwnj; پديد آمده&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; جلوه&zwnj;هايي&zwnj; از تمدن&zwnj; و مدنيت&zwnj; ايراني&zwnj; را به&zwnj; نمايش&zwnj; مي&zwnj;گذارد .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">هر Ùضاي&zwnj; تاريخي&zwnj; كرمان&zwnj; بيانگر بخشي&zwnj; از زوايا و ابعاد زندگي&zwnj; مردم&zwnj; و حكومت&zwnj;هاي&zwnj; محلي&zwnj; اين&zwnj; مرز و بوم&zwnj; است &zwnj;. آب و هوا ارتÙاعات&zwnj; و پستي&zwnj; و بلندي&zwnj;هاي&zwnj; استان &zwnj;، شرايط&zwnj; اقليمي&zwnj; ويژه &zwnj;، آب&zwnj; و هواي&zwnj; متÙاوتي&zwnj; را در نواحي&zwnj; مختلÙ &zwnj;استان&zwnj; بوجود آورده&zwnj;اند . نواحي&zwnj; شمال &zwnj;، شمال&zwnj; غربي&zwnj; و مركزي&zwnj; ، آب&zwnj; و هواي&zwnj; خشك&zwnj; و معتدل&zwnj; دارد و آب&zwnj; و هواي &zwnj;نواحي&zwnj; جنوبي&zwnj; و جنوب&zwnj; شرقي&zwnj; آن&zwnj; گرم&zwnj; و نسبتاً مرطوب&zwnj; است &nbsp;.&nbsp;</span><span style=\"font-family: Yekan; font-size: medium;\">آب&zwnj; و هواي&zwnj; مركز استان&zwnj; (شهر كرمان&zwnj;) خشك&zwnj; و نيمه&zwnj; معتدل&zwnj; است&zwnj; و حداكثر مطلق&zwnj; درجه&zwnj; حرارت&zwnj; آن&zwnj; 6/39 درجه&zwnj; و حداقل&zwnj; مطلق&zwnj; درجه&zwnj; حرارت&zwnj; آن&zwnj; 7- درجه&zwnj;سانتي&zwnj; گراد گزارش&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; . متوسط&zwnj; درجه&zwnj; حرارت&zwnj; استان&zwnj; در ماه&zwnj;هاي&zwnj; Ùروردين&zwnj; تا تيرماه&zwnj; بين&zwnj; 20 تا 25 درجه&zwnj; سانتي&zwnj;گراد مي&zwnj;باشد . اين&zwnj; ماهها مطلوب&zwnj;ترين&zwnj; زمان&zwnj; مساÙرت&zwnj; براي&zwnj; گردش&zwnj; و بازديد از ديدني&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; است .</span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 21, '092851249-arge-bam1.jpg', ''),
(17, 'استان یزد', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">علاوه&zwnj; بر منسوجات&zwnj; و توليدات&zwnj; پارچه&zwnj;اي&zwnj; ، انواع&zwnj; شيريني&zwnj;هاي&zwnj; خاص&zwnj; نيز تهيه&zwnj; مي&zwnj;شود كه&zwnj; در سراسر ايران&zwnj; و حتي&zwnj; در اقصي&zwnj; نقاط&zwnj; جهان&zwnj; طرÙداران&zwnj; Ùراوان&zwnj; دارد . شيريني&zwnj;هاي&zwnj; مهم&zwnj; يزد عبارتند از : باقلوا ، قطاب&zwnj; ، لوز نارگيل&zwnj; ، پشمك&zwnj; ، نان&zwnj; برنجي&zwnj; ، حاج&zwnj; بادام&zwnj; ، حاج&zwnj; پسته&zwnj; و حاج&zwnj; گردو ، زولبيا ، گوشه&zwnj; Ùيل&zwnj; و انواع&zwnj; شيريني&zwnj;هاي&zwnj; خشك&zwnj; كه&zwnj; بسيار ظريÙ&zwnj; ، شكيل&zwnj; و خوشمزه&zwnj; پخته&zwnj; و عرضه&zwnj; مي&zwnj;شوند</span></span></p>', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه علوم طبيعي ، يزد <br /> موزه قصر آيينه ، يزد </span></span></div>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان یزد از سرزمینهای کهن و تاریخی ایران زمین است . در بعضی از منابع بنای اولیه برخی از شهرهای این استان چون (میبد) را به سلیمان پیغمبر ، (یزد) را به ضحاک و اسکندر مقدونی و (ابرکوه) را به ابراهیم پیغمبر نسبت داده اند . این بیانگر قدمت و دیرینگی پیشینیه تاریخی و Ùرهنگی سرزمین و مردم این دیار است . مجموعه آثار باستانی پراکنده موجود در این استان نیز به سهم خود گویای این پیشینه تاریخی است . <br /> آثاری چون دست اÙزارهای سنگی بدست آمده از دره های شیرکوه ، نگاره های روی تخت سنگ کوه ارنان ، تکه سÙالهای منقوش نارین قلعه میبد &ndash; متعلق به دوره ایلامی ، غارهای استان و آثار معماری و شهر سازی باستانی و ... نشان می دهد مدنیت یزد ، در چهار کانون باستانی (مهریز و Ùهرج) ، (یزد) ، (رستاق و میبد) و (اردکان) متمرکز بود . پژوهشگران این منطقه را که در مسیر شاهراه های باستانی (ری &ndash; کرمان) و (پارس &ndash; خراسان) قرار داشت ، جزء سرزمینهای دور دست مادها شمرده اند . <br />سلسله ها و حکامی که بر یزد حکومت کردند عبارتند از : قباد انوشیروان ، یزدگرد اول ، ساسانیان ، آل کاپویه ، اتابکان ، مغولان ، آل مظÙر ، تیموریان ، صÙویان ، اÙشاریان و قاجاریه . استان&zwnj; يزد با 120000 كيلومتر مربع&zwnj; وسعت&zwnj; در مركز ايران&zwnj; قرار دارد و براساس&zwnj; آخرين&zwnj; تقسيمات&zwnj; كشوري&zwnj; ، داراي&zwnj; هÙت&zwnj; شهرستان&zwnj; به&zwnj; نام&zwnj;هاي&zwnj; ابركوه &zwnj;، اردكان&zwnj; ، باÙق&zwnj; ، تÙت &zwnj;، مهريز ، ميبد و يزد است &zwnj;. استان&zwnj; يزد در سال&zwnj; 1375حدود 800000 نÙر جمعيت&zwnj; داشته&zwnj; است &zwnj;. <br /> از اين&zwnj; تعداد 15/75 درصد در نقاط&zwnj; شهري&zwnj; و 85/24 درصد در نقاط &zwnj;روستايي&zwnj; ساكن&zwnj; بوده&zwnj;اند . شهر يزد پرجمعيت&zwnj;ترين&zwnj; شهر و مركز سياسي&zwnj; - اداري&zwnj; استان&zwnj; يزد است &zwnj;. استان&zwnj; يزد در قلمرو سلسله&zwnj; جبال&zwnj; مركزي&zwnj; ايران&zwnj; واقع&zwnj; شده&zwnj; و از پستي&zwnj; و بلندي&zwnj; و چاله&zwnj;ها و كÙه&zwnj;هاي&zwnj; كويري &zwnj;متعددي&zwnj; تشكيل&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; ناهمواري&zwnj;ها مشتمل&zwnj; بر تپه&zwnj;هاي&zwnj; پاي&zwnj; كوهي &zwnj;، دشت&zwnj;ها ، بيابان&zwnj;ها ، نواحي&zwnj; كويري&zwnj; و تپه&zwnj;هاي&zwnj; ماسه&zwnj;اي&zwnj; است &zwnj;. <br />در استان&zwnj; دو رشته&zwnj; كوه&zwnj; متمايز از هم&zwnj; وجود دارد . اولي&zwnj; بخشي&zwnj; از كوههايي&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; در جهت &zwnj;شمال&zwnj; غربي&zwnj; - جنوب&zwnj; شرقي&zwnj; از مركز ايران&zwnj; عبور مي&zwnj;كنند و به&zwnj; كوههاي&zwnj; مركزي&zwnj; ايران&zwnj; معروÙ&zwnj; هستند . دومي&zwnj; شامل &zwnj;رشته&zwnj; كوههايي&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; در مناطق&zwnj; مركزي &zwnj;، شمالي&zwnj; و شرقي&zwnj; استان&zwnj; قرار دارند . رشته&zwnj; شيركوه&zwnj; كه&zwnj; مانند ديواري &zwnj;قسمت&zwnj;هاي&zwnj; مركزي&zwnj; استان&zwnj; را از بخش&zwnj; غربي&zwnj; آن&zwnj; (چاله&zwnj; ابرقو) جدا مي&zwnj;كند ، همواره&zwnj; از برÙ&zwnj; و يخ&zwnj; پوشيده&zwnj; شده&zwnj; و در تامين&zwnj; آب&zwnj; شهرهاي&zwnj; يزد ، تÙت&zwnj; و مهريز نقش&zwnj; مهم&zwnj; و اساسي&zwnj; دارد . <br /> جمعیت استان یزد در حال حاضر بالغ بر 890000 نÙر است که 1/4 درصد از جمعیت کل کشور را به خود اختصاص می دهد . از کل جمعیت استان 78 درصد را جمعیت شهری و 22 درصد را جمعیت روستائی تشکیل می دهد . به دلیل وجود بیابانها و کویرهای وسیع تراکم جمعیت در سطح استان کم است . سرزمين&zwnj; يزد جلوه&zwnj;هايي&zwnj; از باشكوه&zwnj;ترين&zwnj; و درخشانترين&zwnj; ميراث&zwnj; Ùرهنگي&zwnj; و تمدن&zwnj; كهن&zwnj; ادوار مختلÙ&zwnj; تاريخي&zwnj; ايران&zwnj; را در خود جاي&zwnj; داده&zwnj; است &zwnj;. تاريخ&zwnj; سكونت&zwnj; انسان&zwnj; در اين&zwnj; خطه&zwnj; از هزاره&zwnj; سوم&zwnj; پيش&zwnj; از ميلاد Ùراتر رÙته&zwnj; است &zwnj;، به&zwnj; طوري&zwnj; كه&zwnj; در عهد پيشداديان&zwnj; طوايÙ&zwnj; در حال&zwnj; كوچ&zwnj; از بلخ&zwnj; به&zwnj; پارس &zwnj;، اين&zwnj; سرزمين&zwnj; را يزدان &zwnj;، ناميدند و از آن&zwnj; زمان&zwnj; به&zwnj; بعد يزد محل&zwnj; عبادت&zwnj; شد . <br />از مهم&zwnj;ترين&zwnj; مراكز اسكان&zwnj; اوليه&zwnj; اين&zwnj; سرزمين&zwnj; به&zwnj; مهرپادين &zwnj;(مهريز) Ùهرشان &zwnj;، پهره&zwnj; (Ùهرج&zwnj;) ، خورميش &zwnj;، ادر (اردكان&zwnj;) ، شواز ، قلاع&zwnj; موبدان&zwnj; (ميبد) ، طرنج &zwnj;، عقدا و اشكذر مي&zwnj;توان&zwnj; اشاره&zwnj; كرد . شهر يزد به&zwnj; عنوان&zwnj; محلي&zwnj; پاك&zwnj; و مقدس&zwnj; در رأس&zwnj; تمام&zwnj; آبادي&zwnj;هاي&zwnj; مزبور قرار داشته&zwnj; است &zwnj;. دره&zwnj;هاي&zwnj; سرسبز و مناطق&zwnj; ييلاقي &zwnj;، چشمه&zwnj; سارها ، ارتÙاعات&zwnj; و قله&zwnj;ها ، غارها ، حيات&zwnj; وحش&zwnj; و شكارگاهها و به &zwnj;ويژه&zwnj; جاذبه&zwnj;هاي&zwnj; كويري&zwnj; از خصوصيات&zwnj; جالب&zwnj; توجه&zwnj; طبيعت&zwnj; يزد است&zwnj; كه&zwnj; برخي&zwnj; از آنها جزء تÙرجگاههاي&zwnj; مهم&zwnj; مردم&zwnj; استان&zwnj; به&zwnj; شمار مي&zwnj;آيد . <br /> استان&zwnj; يزد از لحاظ&zwnj; كنش&zwnj;هاي&zwnj; Ùرهنگي&zwnj; نيز جالب&zwnj; توجه&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; منطقه&zwnj; از لحاظ&zwnj; رÙتارهاي&zwnj; Ùرهنگي&zwnj; مردم&zwnj; كانون&zwnj; گوناگوني&zwnj;هاست&zwnj; و در اين&zwnj; بين&zwnj; خصوصيات&zwnj; Ùرهنگي&zwnj; زرتشتيان&zwnj; از پيشينه&zwnj; تاريخي&zwnj; درخشاني&zwnj; برخوردار است &zwnj;. زرتشتيان&zwnj; طبق&zwnj; آئين&zwnj; زرتشت&zwnj; مراسم&zwnj; ويژه&zwnj;اي&zwnj; را در روزهاي&zwnj; معيني&zwnj; از سال&zwnj; برگزار مي&zwnj;كنند كه&zwnj; از ديدگاه&zwnj; جهانگردي &zwnj;براي&zwnj; اÙراد مسلمان&zwnj; و پيروان&zwnj; ساير اديان&zwnj; جالب&zwnj; توجه&zwnj; و ديدني&zwnj; است &zwnj;. نژاد مردم استان یزد از نژاد آریادی و ایرانی هستند و به علت موقعیت جغراÙیائی ویژه این استان ، از آمیختن با نژادهای غیر ایرانی تا اندازه ای مصون مانده اند . <br />در روزگار باستان و آغاز مدنیت و آبادی در این سامان نژادهای دیگری در این ناحیه می زیستند و با نژادهای اصلی آن درآمیختند . این آمیزش بی گمان بعدها در سرگذشت اجتماعی ، Ùرهنگی و حتی ترکیب نژادی مهاجران تازه رسیده آریائی نیز تأثیر بسیار داشته است . در نیمه هزاره دوم پیش از میلاد آریائی ها به Ùلات مرکزی ایران از جمله منطقه یزد که در دل این Ùلات قرار دارد ، روی آوردند . در دوره های بعد نیز ، گروه های عرب ، ترک ، مسیحی و کلیمی به این منطقه آمدند . <br /> در سده اخیر نیز اعراب مهاجر به این استان آمده و در آن ساکن شدند . مردم استان یزد به زبان Ùارسی رایج ، با پاره ای ویژگی های گویشی سخن می گویند . برخی ویژگیهای گویشی در میان شهرستانهای این استان محسوس است . زبان شناسان نیم زبانهای جدید ایرانی را به دو دسته باختری و خاوری تقسیم کرده اند . لهجه یزدی جزء نیم زبانهای مرکزی دسته باختری است که در بخش باختری Ùلات ایران ، تا حدود مرزهای ایران رواج دارد . <br />در بیشتر نیم زبانهای مرکزی از جمله لهجه شیرین یزدی اثر آمیختگی کمتری با زبان عربی دیده میشود . زرتشتیان یزد به زبان نیاکان خویش ، زبان Ùارسی دری سخن می گویند . زبان زرتشتیان یزد به دلیل پاره ای عوامل اجتماعی ، Ùرهنگی و اقتصادی آمیختگی بسیار با زبان Ùارسی پیدا کرده ، به طوری که آهنگ ناتوان شدن و حتی Ùراموش شدن آن روز به روز تندتر میشود . مذهب پیش از ورود مسلمانان به ایران ، مردم استان یزد نیز مانند مردم سایر نقاط ایران زرتشتی بودند . <br /> با انقراض حکومت ساسانیان در نیمه نخست سده اول ه . ق مردم بیشتر نقاط ایران از جمله استان یزد نیز به دین اسلام گرویدند ؛ ولی برخی از آنان با پرداخت جزیه ، آیین خود را حÙظ کردند و زرتشتی باقی ماندند . قریب به اتÙاق مردم استان یزد ، مسلمان و پیرو شیعه جعÙری هستند . <br />استان&zwnj; يزد به&zwnj; دو علت&zwnj; اساسي&zwnj; خشك&zwnj; است &zwnj;. اول&zwnj; آنكه&zwnj; بر روي&zwnj; كمربند خشك&zwnj; جهاني&zwnj; واقع&zwnj; شده&zwnj; و ديگر آنكه&zwnj; از درياهاي&zwnj; آزاد عمان&zwnj; و خليج&zwnj;Ùارس&zwnj; و درياچه&zwnj;هاي&zwnj; داخلي&zwnj; و بادهاي&zwnj; رطوبت&zwnj;زاي&zwnj; دريايي&zwnj; بسيار دور است &zwnj;. عامل&zwnj; مهم&zwnj; اعتدال&zwnj; نسبي&zwnj; آب&zwnj; و هواي&zwnj; يزد كه&zwnj; قابليت&zwnj; زيست&zwnj; نسبتاً مناسبي&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; بخشيده&zwnj; است &zwnj;، ارتÙاعات &zwnj;مهمي&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; در اطراÙ&zwnj; آن&zwnj; پديد آمده&zwnj; و به&zwnj; طور موضعي&zwnj; در بهبودي&zwnj; هواي&zwnj; استان&zwnj; اثر مي&zwnj;گذارند و لذا مناطقي&zwnj; با ارتÙاع&zwnj; بيش&zwnj; از 2500 متر از اعتدال&zwnj; و رطوبت&zwnj; نسبي&zwnj; بيشتري&zwnj; برخوردار هستند . <br /> متوسط&zwnj; دماي&zwnj; هواي&zwnj; استان&zwnj; 9/18 درجه&zwnj; سانتي&zwnj;گراد است &zwnj;. حداكثر مطلق&zwnj; دما در تيرماه&zwnj; برابر 43 و حداقل&zwnj; آن&zwnj; در دي&zwnj;ماه&zwnj; برابر 2/7 درجه&zwnj; سانتي&zwnj;گراد مي&zwnj;باشند . به&zwnj; استثناي&zwnj; منطقه&zwnj; كوهستاني &zwnj;شيركوه&zwnj; ، ساير نقاط&zwnj; استان&zwnj; يزد اقليم&zwnj; گرم&zwnj; و خشك&zwnj; و بياباني&zwnj; دارد كه&zwnj; از غرب&zwnj; و جنوب&zwnj; غربي&zwnj; به&zwnj; طرÙ&zwnj; شمال&zwnj; شرقي&zwnj; و شرق&zwnj; خشك&zwnj;تر مي&zwnj;شود .</span></span></p>', '', '', '', '', '', '', '3', '14', '10', '', '', '', '', 31, '083713400-yazd.jpg', ''),
(18, 'استان کرمانشاه', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">صنايع دستي و سوغاتي ها كرمانشاه&zwnj; از ديرباز يكي&zwnj; از مركز صنايع&zwnj; دستي&zwnj; ايران&zwnj; بوده&zwnj; است&zwnj; اهم&zwnj; صنايع&zwnj; دستي &zwnj;سوغاتي&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; كه&zwnj; عمدتاً توسط&zwnj; عشاير روستائيان&zwnj; توليد مي&zwnj;شود ، عبارتند از : قالي &zwnj;، گليم&zwnj; و جاجيم &zwnj;، جولا ريسي&zwnj; ، موج &zwnj;، چيغ &zwnj;، وسايل&zwnj; سنتي&zwnj; آشپزخانه&zwnj; و لوازم&zwnj; چوبي &zwnj;، گيوه&zwnj; و كÙش &zwnj;، قلمزني&zwnj; ، حكاكي &zwnj;، شيشه&zwnj; گري &zwnj;، حجاري&zwnj; ، Ùلز كاري &zwnj;، نمد مالي &zwnj;، چرم&zwnj; سازي&zwnj; و شيريني&zwnj; كاك .</span></span></p>', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"font-family: Tahoma; text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\">موزه کرمانشاه ، کرمانشاه</span> </span></span><br /></div>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">پیشینه تاریخی شواهد و مدارک باستان شناختی نشان می دهد این منطقه از اولین زیستگاههای انسان به شمار می رÙته و یکی از مراکز مهم جمعیتی در زاگرس میانی محسوب می شده است تمامی ادوار زندگی انسان از عهد حجر تا دوره های تمدنی پیش از تاریخ و سپس تا تشکیل حکومتهای بزرگ سیر تحول خود را در این محدوده طی کرده است . در هزاره چهارم ق . م استان کرمانشاه یکی از مراکز مهم تجاری و بازرگانی است . بازرگانان این منطقه با بازرگانان شوشی و بین النهرینی داد و ستد و تبادل کالا داشتند . در دوره ساسانی ، استان کرمانشاه بیش از هر دوره دیگری از اعتبار و رونق خاصی برخوردار بود . شهر یاران ساسانی به علت نزدیکی این منطقه به پایتخت آنها یعنی تیسÙون ایام تابستان را در قصرهای ییلاقی این منطقه می گذراندند . <br />موقعيت جغراÙيايي استان&zwnj; كرمانشاه&zwnj; با مساحتي&zwnj; معادل&zwnj; 434,24 كيلومتر مربع&zwnj; در غرب&zwnj; ايران&zwnj; واقع&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. براساس &zwnj;آخرين&zwnj; تقسيمات&zwnj; اداري&zwnj; و كشوري&zwnj; در سال&zwnj; 1375، شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; كرمانشاه&zwnj; عبارتند از : اسلام&zwnj; آباد غرب &zwnj;، پاوه&zwnj; ، جوانرود ، سرپل&zwnj; ذهاب&zwnj; ، سنقر ، صحنه&zwnj; ، قصر شيرين &zwnj;، كرمانشاه &zwnj;، كنگاور ، گيلان&zwnj; غرب&zwnj; و هرسين &zwnj;. اين&zwnj; استان&zwnj; از شمال&zwnj; به&zwnj; استان&zwnj; كردستان&zwnj; ، از جنوب&zwnj; به&zwnj; استان&zwnj;هاي&zwnj; لرستان&zwnj; و ايلام &zwnj;، از شرق&zwnj; به&zwnj; استان&zwnj; همدان&zwnj; و از غرب&zwnj; به&zwnj; كشور عراق&zwnj; محدود شده&zwnj; است &zwnj;. جمعیت استان براساس سرشماری عمومی نÙوس و مسکن سال 1375 ، جمعیت استان کرمانشاه بالغ بر 1778596 نÙر است و حدود سه درصد از جمعیت کل کشور را تشکیل می دهد . از این تعداد 35/59 درصد در نقاط شهری و 30/39 درصد در نقاط روستایی زندگی می کنند و بقیه غیر ساکن هستند . <br />از جمعیت این استان 14/4 درصد در گروه سنی 65 ساله و بیشتر قرار دارند . 14/55 درصد بین 15 تا 64 ساله و 71/40 درصد کم تر از 15 ساله هستند . تاريخ و Ùرهنگ اقوام&zwnj; مهاجر \"گوتي&zwnj; يا كاسي&zwnj;\" در هزاره&zwnj; سوم&zwnj; و چهارم&zwnj; قبل&zwnj; از ميلاد در كوهساران&zwnj; زاگرس&zwnj; سكونت &zwnj;داشتند و سرانجام&zwnj; بين&zwnj; النهرين&zwnj; را تصرÙ&zwnj; كردند . به&zwnj; استناد كتيبه&zwnj;هاي&zwnj; بابل &zwnj;، آشور و عيلام&zwnj; ، طوايÙي&zwnj; به&zwnj; نام&zwnj;هاي &zwnj;لولوبي &zwnj;، گوتي&zwnj; ، Ùايري&zwnj; ، آمودا و پارسÙوا نيز در دامنه&zwnj;هاي&zwnj; زاگرس&zwnj; ساكن&zwnj; بوده&zwnj;اند . لولوبي&zwnj;ها يا لولوها اجداد لرها محسوب&zwnj; مي&zwnj;شوند و در زمان&zwnj;هاي&zwnj; گذشته&zwnj; در ذهاب &zwnj;، شهرزور و سليمانيه&zwnj; زندگي&zwnj; مي&zwnj;كرده&zwnj;اند . براي&zwnj; نخستين&zwnj; بار نام&zwnj; ماد به&zwnj; صورت&zwnj; \"آماده&zwnj;اي&zwnj;\" در حملات&zwnj; آشوريان&zwnj; به&zwnj; نواحي&zwnj; كردستان&zwnj; Ùعلي&zwnj; ذكر گرديده&zwnj; است&zwnj; . بنابراين&zwnj; مي&zwnj;توان&zwnj; درياÙت&zwnj; كه&zwnj; از هزار سال&zwnj; قبل&zwnj; از ميلاد قوم&zwnj; ماد در دامنه&zwnj;هاي&zwnj; زاگرس&zwnj; سكونت&zwnj; داشته &zwnj;است &zwnj;. غير از مادها ، دو طايÙه&zwnj; ديگر به&zwnj; نام&zwnj; پارس&zwnj;ها و كردها نيز در شمار ساكنان&zwnj; دامنه&zwnj;هاي&zwnj; زاگرس&zwnj; ذكر شده&zwnj; است &zwnj;. <br />ساخت&zwnj; شهر كرمانشاه&zwnj; به&zwnj; بهرام &zwnj;، شاه&zwnj; ساساني&zwnj; منسوب&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; در روزگار پدر Ùرمانروايي&zwnj; ايالت&zwnj; كرمان&zwnj; را داشت&zwnj; و بدين&zwnj; جهت&zwnj; به&zwnj; &laquo;كرمانشاه&zwnj;&raquo; لقب&zwnj; ياÙته&zwnj; بود . كرمانشاه&zwnj; پس&zwnj; از شكست&zwnj; ايرانيان&zwnj; در نهاوند به&zwnj; تصرÙ&zwnj; عرب&zwnj;ها درآمد . در قرن&zwnj; چهارم&zwnj; هجري&zwnj; قمري&zwnj; سلسله&zwnj; كوچكي&zwnj; از اكراد به&zwnj; نام&zwnj; حسنويه&zwnj; در ولايت&zwnj; غرب&zwnj; استقلال&zwnj; ياÙتند . مؤسس&zwnj; اين&zwnj; سلسله&zwnj; ، نزديك&zwnj; 50 سال&zwnj; حكمÙرمايي&zwnj; كرد و قلعه&zwnj; بزرگ&zwnj; سرماج&zwnj; را در مجاورت&zwnj; دينور به&zwnj; عنوان&zwnj; مقر و محل&zwnj; دÙاين &zwnj;و نÙايس&zwnj; خود قرار داد . در سال&zwnj; 441 ه . ق&zwnj; سلطان&zwnj; طغرل&zwnj; سلجوقي&zwnj; صد هزار سپاهي&zwnj; به&zwnj; تسخير قلعه&zwnj; سرماج&zwnj; Ùرستاد و پس&zwnj; از 4 سال&zwnj; آن&zwnj; را تسخير كرد . در دوره&zwnj; سلجوقيان&zwnj; ، كرمانشاه&zwnj; شهري&zwnj; آباد بود و خليÙه&zwnj; عباسي&zwnj; براي&zwnj; مقابله&zwnj; با مسعود سلجوقي&zwnj; بدين&zwnj; شهر لشكر كشيد . در دوره&zwnj; مغول&zwnj; و در حمله&zwnj; هلاكو به&zwnj; بغداد ، اين&zwnj; شهر آسيب&zwnj; Ùراوان&zwnj; ديد . اين&zwnj; منطقه&zwnj; در دوره&zwnj; تيموريان &zwnj;، در شمار بلاد همدان&zwnj; به&zwnj; شمار مي&zwnj;آمد و در قرون&zwnj; نهم&zwnj; و دهم&zwnj; هجري&zwnj; ، بارها مورد تهاجم&zwnj; عثماني&zwnj;ها قرار گرÙت &zwnj;. <br />به&zwnj; گÙته&zwnj; سياحان&zwnj; خارجي &zwnj;، در روزگار صÙويه&zwnj; ، كرمانشاه&zwnj; شهري&zwnj; پرنعمت&zwnj; و آباد بود و كاروانسراها و پل&zwnj;هاي&zwnj; متعدد داشت &zwnj;. خاصه&zwnj; آن&zwnj; كه&zwnj; به&zwnj; علّت&zwnj; علاقه&zwnj; شديد صÙويه&zwnj; به&zwnj; اماكن&zwnj; متبركه&zwnj; و اهميّت&zwnj; ارتباطي&zwnj; آن&zwnj; با كربلا و نجÙ &zwnj;، اين&zwnj; شهر رونق&zwnj; Ùراوان&zwnj; ياÙت &zwnj;. در زمان&zwnj; حكومت&zwnj; نادر ، قلعه&zwnj; قديمي&zwnj; شهر ويران&zwnj; و قلعه&zwnj;اي&zwnj; ديگر ساخته&zwnj; شد . كريمخان&zwnj; زند ، كرمانشاه&zwnj; را تصرÙ&zwnj; كرد و بالاخره&zwnj; كرمانشاه&zwnj; در عهد قاجار مركز ولايات&zwnj; غرب&zwnj; و والي&zwnj;نشين&zwnj; شد . محمّد علي&zwnj; ميرزاي&zwnj; دولتشاه &zwnj;، Ùرزند Ùتحعليشاه &zwnj;، براي&zwnj; مقابله&zwnj; با عثمانيها در شهر كرمانشاه&zwnj; استقرار گرÙت &zwnj;. مردم&zwnj; استان&zwnj; كرمانشاه&zwnj; همانند ديگر شهرهاي&zwnj; ايران &zwnj;، در جنبش&zwnj; مشروطيت&zwnj; ، نقش&zwnj; Ùعالي&zwnj; داشتند . كرمانشاه&zwnj; در جنگهاي&zwnj; جهاني&zwnj; اوّل&zwnj; و دوم&zwnj; به&zwnj; تصرÙ&zwnj; قواي&zwnj; بيگانه&zwnj; درآمد . كرمانشاه&zwnj; امروزي&zwnj; استاني&zwnj; آباد است&zwnj; و مركز آن&zwnj; شهر كرمانشاه&zwnj; مي&zwnj;باشد . استان&zwnj; كرمانشاه&zwnj; از مناطق&zwnj; كردنشين&zwnj; سرزمين&zwnj; ايران&zwnj; است&zwnj; . زبان&zwnj; كردي&zwnj; از خويشاوندان&zwnj; نسبي&zwnj; زبان&zwnj; Ùارسي&zwnj; است&zwnj; و مشابهت&zwnj;هاي&zwnj; Ùراوان&zwnj; با قواعد دستوري&zwnj; و ديگر خصوصيات&zwnj; زبان&zwnj; Ùارسي&zwnj; دارد . <br />زبان&zwnj; كردي&zwnj; گويش&zwnj;هاي&zwnj; متÙاوتي&zwnj; دارد كه&zwnj; از مهّمترين&zwnj; آن&zwnj;ها مي&zwnj;توان&zwnj; به&zwnj; گويش&zwnj;هاي&zwnj; كلهري&zwnj; ، اورامي&zwnj; ، سوراني&zwnj; (جاÙي&zwnj;) ، لكي&zwnj; و گويش&zwnj; Ùارسي&zwnj; اشاره&zwnj; كرد . نژاد مردم&zwnj; استان&zwnj; كرمانشاه&zwnj; آريايي&zwnj; است &zwnj;. بر بستر خصوصيات&zwnj; قومي &zwnj;، نژادي&zwnj; ، زباني&zwnj; و باورهاي&zwnj; مذهبي&zwnj; مردم&zwnj; كرمانشاه&zwnj; نظام&zwnj; Ùرهنگي&zwnj; مردم&zwnj; استان&zwnj; شكل&zwnj; گرÙته&zwnj; و شاعران&zwnj; و نويسندگان&zwnj; مشهوري&zwnj; از آن&zwnj; برخواسته&zwnj;اند . نژاد کردهای کرمانشاه همچون کردهای کردستان آریایی تبار و از ساکنان قدیم Ùلات ایران هستند . در متون سومری و آشوری برخی از ساکنان زاگرس را (کرتی) (کارتی) و (کارد) یاد کرده اند و در منابع ارمنی واژه (کردوخ) بر آنها اطلاق شده است . برخی نیز بر این اعتقادند که این قوم یکی از شعبه های نژاد آریایی است که در هزاره دوم ق . م وارد ایران شدند و در کوه های زاگرس سکنی گزیدند . زبان اهالی کرمانشاه کردی است . زبان کردی که شاخه ای از زبان شمال غربی ایرانی میانه است . به دلیل داشتن ادبیات مکتوب اهمیت خاصی دارد . <br />با این حال از زبانهای دیگر از جمله زبانهای عربی ، ارمنی ، ترکی و Ùارسی لغات بسیار در آن راه یاÙته است . سابقه تاریخی کردها موجب پیدایش گویشهای بی شماری شده است که برخی از آنها عبارتند از : گویش کردی کلهری ، گویش کردی اورامی ، گویش کردی سورانی ، گویش لکی مذهب اکثر قریب به اتÙاق جمعیت استان کرمانشاه را مسلمانان شیعه تشکیل می دهند و در صدر نیز خواهران و برادران اهل تسنن هستند . گروهی نیز زیر پوشش بدعتهای دینی با نام اهل حق با حÙظ آداب و مناسک و معتقدات دین کهن ایران باستان یعنی زردشتی و همچنین با التقاطی از اسلام به حیاط دینی خود ادامه میدهند . آب و هوا استان&zwnj; كرمانشاه&zwnj; در معرض&zwnj; جبهه&zwnj;هاي&zwnj; مرطوب&zwnj; مديترانه&zwnj;اي&zwnj; قرار دارد كه&zwnj; در برخورد با هواي&zwnj; سرد ارتÙاعات&zwnj; زاگرس &zwnj;، به&zwnj; برÙ&zwnj; و باران&zwnj; تبديل&zwnj; مي&zwnj;شوند . در استان&zwnj; كرمانشاه&zwnj; چهار اقليم&zwnj; متÙاوت&zwnj; قابل&zwnj; تشخيص&zwnj; است&zwnj; اوّل&zwnj; : \"زمستان&zwnj; ملايم&zwnj; و تابستان&zwnj; گرم&zwnj; و خشك&zwnj;\" كه&zwnj; شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; قصرشيرين &zwnj;، سرپل&zwnj; ذهاب&zwnj; و دهستان&zwnj; از گله&zwnj; در جنوب&zwnj; غربي&zwnj; جوانرود را شامل&zwnj; مي&zwnj;شود . <br />دوّم &zwnj;: \"زمستان&zwnj; و تابستان&zwnj; خنك&zwnj;\" كه&zwnj; شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; پاوه&zwnj; و جوانرود و بخش&zwnj; كرند از توابع&zwnj; شهرستان&zwnj; اسلام&zwnj;آباد غرب&zwnj; را در بر مي&zwnj;گيرد . سوم &zwnj;: اقليم&zwnj; \"نيمه&zwnj; خشك&zwnj; و استپي&zwnj; خنك&zwnj;\" كه&zwnj; شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; سنقر و دهستان&zwnj; پشت&zwnj; دربند از توابع&zwnj; شهرستان&zwnj; كرمانشاه&zwnj; را در برمي&zwnj;گيرد . چهارم&zwnj; : اقليم&zwnj; \"نيمه&zwnj; خشك &zwnj;و استپي&zwnj; گرم&zwnj;\" كه&zwnj; شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; كنگاور صحنه&zwnj; و هرسين&zwnj; را شامل&zwnj; مي&zwnj;شود . به&zwnj; طور كلي&zwnj; استان&zwnj; كرمانشاه&zwnj; از نظر آب &zwnj;و هوايي&zwnj; به&zwnj; دو منطقه&zwnj; گرمسير (غرب&zwnj;) و سردسير در ساير نواحي&zwnj; تقسيم&zwnj; مي&zwnj;شود بادهاي&zwnj; مهّم&zwnj; استان&zwnj; كرمانشاه&zwnj; عبارتند از : \"بادهاي&zwnj; غربي&zwnj;\" كه&zwnj; رطوبت&zwnj; نسبي&zwnj; اقيانوس&zwnj; اطلس&zwnj; و مديترانه&zwnj; را به &zwnj;قلمرو اين&zwnj; استان&zwnj; منتقل&zwnj; مي&zwnj;كند و موجب&zwnj; بارندگي&zwnj; مي&zwnj;شود . اين&zwnj; باد بيشتر در Ùصل&zwnj;هاي&zwnj; زمستان&zwnj; و بهار مي&zwnj;وزد . \"بادهاي&zwnj; شمال&zwnj;\" كه&zwnj; در Ùصل&zwnj; تابستان&zwnj; مي&zwnj;وزند و در اعتدال&zwnj; آب&zwnj; و هواي&zwnj; بخشي&zwnj; از استان&zwnj; و كاهش&zwnj; گرماي&zwnj; آن&zwnj; مؤثراند و \"باد سام&zwnj; يا سموم&zwnj;\" كه&zwnj; تنها در منطقه&zwnj; نوار مرزي&zwnj; مي&zwnj;وزد و هواي&zwnj; آن&zwnj; را در تابستان&zwnj;ها بسيار گرم&zwnj; و غير قابل&zwnj; تحمل &zwnj;مي&zwnj;سازد و زيان&zwnj;هاي&zwnj; بسياري&zwnj; به&zwnj; بار مي&zwnj;آورد .</span><br /> </span></p>', '', '', '', 'دارد', 'ندارد', '', '2', '7', '', '', '', '', '', 22, '031705491-taghe-bostan1.jpg', '');
INSERT INTO `city_tb` (`id`, `ci_name`, `ci_code_ostan`, `ci_ab`, `ci_bastan`, `ci_sana`, `ci_adab`, `ci_ertef`, `ci_taf`, `ci_moz`, `ci_hayat`, `ci_eba`, `ci_bazar`, `ci_farh`, `ci_hot`, `ci_aram`, `ci_rah`, `ci_bim`, `ci_tari`, `ci_jam`, `ci_mas`, `ci_ged`, `ci_for`, `ci_ahan`, `ci_ajan`, `ci_dan`, `ci_nam`, `ci_sanat`, `hotel_pic`, `add_local`, `pic_package`, `hotel_package`, `prioritycity`, `photo`, `comment`) VALUES
(19, 'استان تهران', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">عمده&zwnj;ترين&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; استان&zwnj; را قلم&zwnj; زني&zwnj; روي&zwnj; مس&zwnj; و برنج&zwnj; ، خراطي&zwnj; و سبد باÙي&zwnj; ، خاتم&zwnj; كاري&zwnj; ، شيشه&zwnj; گري&zwnj; ، تراش&zwnj; و نقاشي&zwnj; روي&zwnj; شيشه&zwnj; ، زيلو باÙي&zwnj; ، نقاشي&zwnj; روي&zwnj; چرم&zwnj; ، قاليباÙي&zwnj; ، سÙال&zwnj; گري&zwnj; ، حصير باÙي&zwnj; ، ورني&zwnj; باÙي&zwnj; ، دست&zwnj; باÙي&zwnj; ، چاپ&zwnj; باتيك&zwnj; ، جاجيم&zwnj; و گليم&zwnj; باÙي&zwnj; ، رويه&zwnj; پشتي&zwnj; ، جوال&zwnj; ، خورجين&zwnj; ، رنگرزي&zwnj; و ريسندگي&zwnj; تشكيل&zwnj; مي&zwnj;دهند . مراكز مهم&zwnj; مبادله&zwnj; شهر تهران&zwnj; عبارتند از : مراكز خريد عتيقه&zwnj; منوچهري&zwnj; ، مراكز خريد صنايع&zwnj; دستي&zwnj; خيابان&zwnj; طالقاني&zwnj; و استاد نجات&zwnj; اللهي&zwnj; ، مركز خريد Ùرش&zwnj; بازار بزرگ&zwnj; و خيابان&zwnj; Ùردوسي&zwnj; و مركز خريد كتاب&zwnj; روبروي&zwnj; دانشگاه&zwnj; تهران&zwnj; .</span></span></p>', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه آزادي ، تهران <br /> شهرك سينمايي صدا و سيما (حاتمي) ، تهران <br /> موزه هنرهاي معاصر ، تهران <br /> موزه هنرهاي زيبا (كاخ سياه) ، تهران <br /> موزه Ùرش ايران ، تهران <br /> موزه هنرهاي تزئيني ايران ، تهران <br /> موزه ملي ايران باستان ، تهران <br /> موزه و كتابخانه ملك ، تهران <br /> كاخ موزه ملت ، تهران <br /> كاخ موزه نظامي ، تهران <br /> كاخ موزه مرواريد ، كرج <br /> موزه هنرهاي ملي ، تهران <br /> موزه جواهرات ملي ، تهران <br /> موزه آثار طبيعي و حيات وحش ، تهران <br /> موزه استاد صنعتی (13 آبان) ، تهران <br /> كاخ موزه رجعت و عبرت (مادر شاه) ، تهران <br /> موزه رضا عباسي ، تهران <br /> كاخ موزه سعدآباد ، تهران <br /> موزه سبز (شهوند) ، تهران <br /> ساختمان سران ، تهران <br /> نمايشگاه بين المللي تهران ، تهران</span><br /> </span></div>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">منطقه تهران که در شمال غرب Ùلات مرکزی ایران قرار گرÙته از زمان های دور و ادوار پیش از تاریخ منطقه ای مسکونی بوده و رد پای Ùرهنگهای پیش از تاریخی را در گوشه و کنار آن می توان سراغ گرÙت . دشت تهران حراقل از نیمه دوم هزاره دوم تا به امروز مسکونی بوده است . از زمانی که شهر تهران در سال 1200 ه.ق توسط آقا محمدخان قاجار به پایتختی ایران برگزیده شد تا به امروز حوادث بی شماری را به خود دیده است .&nbsp;استان&zwnj; تهران&zwnj; با 18956 كيلومتر مربع&zwnj; مساحت&zwnj; در شمال&zwnj; Ùلات&zwnj; مركزي&zwnj; ايران&zwnj; قرار گرÙته&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; استان &zwnj;از شمال&zwnj; به&zwnj; استان&zwnj; مازندران &zwnj;، از جنوب&zwnj; به&zwnj; استان&zwnj; قم &zwnj;، از شرق&zwnj; به&zwnj; استان&zwnj; سمنان&zwnj; و از غرب&zwnj; به&zwnj; استان&zwnj; قزوين&zwnj; محدود شده&zwnj; است&zwnj; . ابر شهر تهران&zwnj; مركز شهرستان&zwnj; و مركز استان&zwnj; تهران&zwnj; و پايتخت&zwnj; جمهوري&zwnj; اسلامي&zwnj; ايران&zwnj; است &zwnj;. براساس &zwnj;آخرين&zwnj; تقسيمات&zwnj; كشوري &zwnj;، شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; تهران &zwnj;، دماوند ، ري &zwnj;، ساوجبلاغ &zwnj;، شميرانات &zwnj;، شهريار ، ورامين &zwnj;، اسلام&zwnj;شهر و كرج&zwnj; مجموع&zwnj; شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; تهران&zwnj; را تشكيل&zwnj; مي&zwnj;دهند . <br />بلندترين&zwnj; نقطه&zwnj; استان&zwnj; تهران&zwnj; قله&zwnj; دماوند با 5678 متر ارتÙاع&zwnj; و پست&zwnj;ترين&zwnj; قسمت&zwnj; آن&zwnj; با 790 متر ارتÙاع&zwnj; از سطح &zwnj;دريا ، دشت&zwnj; ورامين&zwnj; در جنوب&zwnj; شرقي&zwnj; استان&zwnj; است &zwnj;. رشته&zwnj; كوه&zwnj; البرز ، در شمال&zwnj; سوادكوه&zwnj; و Ùيروزكوه&zwnj; در شمال&zwnj; شرقي &zwnj;، لواسانات&zwnj; ، قره&zwnj; داغ&zwnj; و شميرانات &zwnj;، كوه&zwnj;هاي&zwnj; حسن&zwnj; آباد و نمك&zwnj; در ناحيه&zwnj; جنوب&zwnj; و بي&zwnj; بي&zwnj; شهربانو و القادر در جنوب&zwnj; شرقي&zwnj; و ارتÙاعات&zwnj; قصر Ùيروزه&zwnj; در شرق&zwnj; قرار گرÙته&zwnj;اند . جمعیت استان تهران در سال 1379 در حدود 11.647.103 نÙر برآورده شده است . از این تعداد 10.159.768 نÙر در نقاط شهرری (23/87 درصد کل استان) و 1.487.335 نÙر در مناطق روستائی (77/12 درصد کل استان) زندگی می کنند . نرخ رشد جمعیت بین سالهای 70 تا 73 در کل استان 7/2 درصد ، در مناطق شهری ، 8/3 درصد و در مناطق روستایی 7/3 درصد بوده است . در توزیع شهرستانی جمعیت ، بیش از نیمی از جمعیت استان در شهرستان تهران ساکن هستند (73/57 درصد جمعیت کل استان) و شهرستان کرج با 1.120.543 نÙر (62/9 درصد کل جمعیت استان) در مرتبه دوم قرار دارد . <br />بالاترین نرخ رشد جمعیت بین سالهای 70 تا 73 را شهرستان شهریار با 8/11 درصد داشته است . Ùرهنگ و تاريخ تهران&zwnj; امروزي&zwnj; كه&zwnj; در رديÙ&zwnj; بزرگترين&zwnj; و پرجمعيت&zwnj;ترين&zwnj; شهرهاي&zwnj; جهان&zwnj; قرار دارد ، Ùراز و نشيب&zwnj;هاي&zwnj; تاريخي&zwnj; Ùراوان&zwnj; داشته&zwnj; است &zwnj;. &laquo;طهران&zwnj;&raquo; كه&zwnj; زماني&zwnj; قريه&zwnj;اي&zwnj; بيش&zwnj; نبود ، امروز به&zwnj; تهران&zwnj; بزرگ&zwnj; با بيش&zwnj; از يازده &zwnj;ميليون&zwnj; نÙر جمعيت&zwnj; تبديل&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; شهر در سال&zwnj; 1200 هجري&zwnj; قمري&zwnj; به&zwnj; پايتختي&zwnj; ايران&zwnj; برگزيده&zwnj; شد . از آن&zwnj; تاريخ&zwnj; به&zwnj; بعد به&zwnj; مركز سياسي &zwnj;، اداري &zwnj;، اقتصادي &zwnj;، Ùرهنگي&zwnj; و هنري&zwnj; كشور تبديل&zwnj; شد . در طول&zwnj; 200 سال&zwnj; گذشته &zwnj;دانشمندان &zwnj;، نويسندگان&zwnj; ، هنرمندان&zwnj; و شاعران&zwnj; بزرگي&zwnj; در تهران&zwnj; زندگي&zwnj; مي&zwnj;كنند يا زندگي&zwnj; كرده&zwnj; و مرحوم&zwnj; شده&zwnj;اند . در هر حال&zwnj; تهران&zwnj; امروزي&zwnj; به&zwnj; مركز بزرگ&zwnj; تحولات&zwnj; تاريخي&zwnj; و Ùرهنگي&zwnj; تبديل&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. نژاد تمدن هایی که در حوزه استان تهران از دیرباز وجود داشته اند نشانه هایی از سکونت و پیدایش تمدنهای این منطقه را نشان می دهند در این میان (چشمه علی) ری که مربوط به 6200 سال قبل است از اهمیت ویژه ای برخوردار است . <br />گروهی که بیش از 6000 سال پیش در این حوزه ساکن بودند از اولین اقوام و نژادهای بومی منطقه محسوب می شوند تمدنی که توسط این اقوام در چشمه علی ری متولد شد و رشد کرد بسیار قدرتمند بود و با نÙوذ به خارج از حوزه چشمه علی مانند ساکنان تپه سیلک ، قره تپه شهریار ، موشلان تپه اسماعیل آباد ، تپه حصار دامغان و تپه آنو و نمازگاه در ترکستان و شرق ایران تا بلوچستان ، کم کم توانست بر دیگر اقوام تأثیر گذارد و آنها را جذب قدرت و عظمت خود نماید . <br /> زبان اصلی مردم تهران و استان تهران ، Ùارسی است . اما در بعضی نقاط زبانهای محلی نیز دیده می شود که در مجموع از لهجه های Ùارسی محسوب میشوند . به طور کلی زبان و گویشهای دیگری مانند آذری ، گیلکی ، لری ، مازندرانی و .... نیز به دلیل مهاجرت ها به ان اÙزوده شده است . براساس سرشماری 1365 در حدود 1/98 درصد از جمعیت استان به زبان Ùارسی تکلم می کنند که این نسبت در نقاط شهری 3/98 و در نقاط روستایی 8/96 درصد است .&nbsp;آثار پیدا شده از عهد قدیم در ری و پهنه تهران بزرگ نشان دهنده اعتقادات مزداپرستی و زردشتی گری ساکنان منطقه و آداب و رسوم رایج در میان آنهاست . با ظهور اسلام و Ùتح ری در سال 22 ه . ق اندک اندک مردم منطقه به دیانت اسلام گرایش یاÙتند و از همان آغاز با پیدایش Ùرق و مذاهب گوناگون در اسلام شیعه و سنی در کنار هم زندگی کرده اند . استان&zwnj; تهران&zwnj; در نواحي&zwnj; كويري&zwnj; و جنوب&zwnj; گرم&zwnj; و خشك&zwnj; ، در نواحي&zwnj; پايكوهي&zwnj; سرد و نيمه&zwnj; مرطوب&zwnj; و در نواحي&zwnj; مرتÙع&zwnj; سرد با زمستان&zwnj;هاي&zwnj; طولاني&zwnj; است &zwnj;. گرم&zwnj;ترين&zwnj; ماه&zwnj;هاي&zwnj; سال&zwnj; در مرداد و شهريور با متوسط&zwnj; دماي&zwnj; 30-28 درجه&zwnj; و سردترين&zwnj; ماه&zwnj; سال&zwnj; دي&zwnj; ماه&zwnj; با يك&zwnj; درجه&zwnj; سانتي&zwnj; گراد گزارش&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. <br /> دماي&zwnj; شهر تهران&zwnj; در زمستان&zwnj; معتدل&zwnj; و در تابستان&zwnj; گرم&zwnj; است&zwnj; بخش&zwnj; شمال&zwnj; تهران&zwnj; و شميرانات&zwnj; در تابستان&zwnj; نيز معتدل&zwnj; است &zwnj;. ميانگين &zwnj;بارندگي&zwnj; سالانه&zwnj; استان&zwnj; تهران&zwnj; در حدود 400 ميلي&zwnj; متر گزارش&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. بيشترين&zwnj; بارش&zwnj; سالانه&zwnj; در ماههاي &zwnj;زمستان&zwnj; روي&zwnj; مي&zwnj;دهد بطور خلاصه&zwnj; مي&zwnj;توان&zwnj; گÙت&zwnj; سراسر ماههاي&zwnj; بهار و تابستان&zwnj; و حتي&zwnj; در ماه&zwnj; پاييز دامنه&zwnj;هاي&zwnj; جنوبي&zwnj; البرز بويژه&zwnj; در نواحي&zwnj; كوهستاني &zwnj;، دره&zwnj;اي &zwnj;، رودخانه&zwnj;اي&zwnj; و سواحل&zwnj; درياچه&zwnj;هاي&zwnj; پشت&zwnj; سدهاي&zwnj; بزرگ&zwnj; امير كبير ، لتيان&zwnj; و لار و درياچه&zwnj;هاي&zwnj; طبيعي&zwnj; جابان&zwnj; و تار از ارزش&zwnj; تÙرجگاهي&zwnj; قابل&zwnj; توجهي&zwnj; برخوردار است &zwnj;. همچنين&zwnj; در تمام&zwnj; طول&zwnj; زمستان &zwnj;نواحي&zwnj; شمالي&zwnj; استان&zwnj; تهران&zwnj; به&zwnj; علت&zwnj; پوشش&zwnj; برÙي&zwnj; سنگين&zwnj; به&zwnj; ويژه&zwnj; در دامنه&zwnj;ها و شيب&zwnj;هاي&zwnj; البرز جنوبي &zwnj;، شرايط &zwnj;مساعدي&zwnj; را براي&zwnj; ورزش&zwnj;هاي&zwnj; زمستاني&zwnj; از جمله&zwnj; اسكي&zwnj; Ùراهم&zwnj; مي&zwnj;آورد .</span></span></p>', '', '', '', 'دارد', 'دارد', '', '35', '35', '', '', '', '', '', 8, '115350537-tehran-azadi.jpg', ''),
(20, 'استان گیلان', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مهمترين&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; و سوغاتي&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; عبارتند از : چوبكاري&zwnj; ، چادر شب&zwnj; باÙي&zwnj; ، زيلو و جاجيم&zwnj; ، گليم&zwnj; ، دست&zwnj; باÙت&zwnj;هاي&zwnj; ابريشمي&zwnj; ، پشمي&zwnj; و نخي&zwnj; ، بامبو باÙي&zwnj; ، سÙالگري&zwnj; ، كوزه&zwnj; گري&zwnj; ، نمد مالي&zwnj; ، حصير باÙي&zwnj; و سبد باÙي&zwnj; ، مرواريد باÙي&zwnj; ، قاليباÙي&zwnj; ، چموش&zwnj; دوزي&zwnj; ، قلابدوزي&zwnj; ، نقاشي&zwnj; روي&zwnj; كدو معروÙ&zwnj; به&zwnj; كدو قلياني&zwnj; ، كلوچه&zwnj; ، بادام&zwnj; ، چاي&zwnj; ، برنج&zwnj; ، ماهي&zwnj; ، زيتون&zwnj; و ...</span></span></p>', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">كاخ&zwnj; موزه&zwnj; ميان&zwnj; پشته&zwnj; (نمايشگاه&zwnj; نظامي&zwnj; دريايي&zwnj;) ، انزلي&zwnj;<br /> موزه&zwnj; رشت&zwnj; ، رشت&zwnj;<br /></span> <br /> </span></div>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">قبل از مهاجرت اقوام آریائی به ایران صÙحات شمالی ایران ، یعنی نواحی جنوب دریای مازندران ، مسکن اقوامی مانند کادوسیان ، آماردها کاسپیان و تپوریها و ... بود . قدیمی ترین سندی که از قوم کاسی ها یاد می کند مربوط به سده 24 قبل از میلاد و متعلق به (پوزوراین شوشیناک) است هرودوت مورخ یونانی این قسمت را حاکم نشین پانزدهم بر شمرده که ساس ها و کاسپی های ساکن آن دویست تالان خراج به داریوش می پرداختند . استرابن که در 40 ق . م تا 40 میلادی می زیست اقوام گلامی ، کادوس ، ماردی و بعضی قبائل گرگانی را ساکنان نواحی شمال کوه البرز دانسته اند . در گذر زمان اعراب کادوسیان را طیلسان خواندند . بعدها این نام نیز تغیر یاÙت و امروزه آنها را تالش یا تالشیان می نامند . (پلوتارک) مورخ یونانی درباره جنگ کادوسیان با اردشیر ساسانی در 384 میلادی سخن گÙته است . <br />پیرنیا با توجه به نوشته های کتزیاس درباره کادوس ها می گوید مادها ابتدا گیلان و حوالی آن را در اختیار داشتند ولی در اواخر دوره مادها به سبب پاره ای اختلاÙات آن را از دست دادند چنانکه در اواخر عصر هخامنشی نیز کادوسی ها به صورت نیمه مستقل می زیستند نزاع میان مادها و کادوسیان از وقایع مهم اواخر حکومت مادها است . موقعيت جغراÙيايي استان&zwnj; گيلان&zwnj; با پهنه&zwnj;اي&zwnj; به&zwnj; مساحت&zwnj; 14711 كيلومتر مربع&zwnj; در ميان&zwnj; رشته&zwnj; كوه&zwnj;هاي&zwnj; البرز و تالش&zwnj; در ساحل&zwnj; درياي&zwnj; خزر و شمال&zwnj; ايران&zwnj; قرار گرÙته&zwnj; است &zwnj;. <br /> براساس&zwnj; آخرين&zwnj; تقسيمات&zwnj; سياسي&zwnj; و اداري&zwnj; سال&zwnj; 1375 ، شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; گيلان&zwnj; عبارتند از : آستارا ، آستانه&zwnj; اشرÙيه &zwnj;، بندر انزلي &zwnj;، رشت&zwnj; ، رودبار ، رودسر ، شÙت&zwnj; ، صومعه&zwnj; سرا ، طالش &zwnj;، Ùومن &zwnj;، لاهيجان&zwnj; و لنگرود . شهر رشت&zwnj; مركز استان&zwnj; گيلان&zwnj; است&zwnj; . استان&zwnj; گيلان&zwnj; با استان&zwnj;هاي &zwnj;اردبيل&zwnj; در غرب&zwnj; ، مازندران&zwnj; در شرق &zwnj;، زنجان&zwnj; در جنوب&zwnj; و كشور تازه&zwnj; استقلال&zwnj; ياÙته&zwnj; آذربايجان&zwnj; و درياي&zwnj; خزر در شمال&zwnj; هم&zwnj; مرز و همسايه&zwnj; است &zwnj;. <br />جمعیت استان اين&zwnj; استان&zwnj; در سال&zwnj; 1375 ، حدود 2241896 نÙر جمعيّت&zwnj; داشته&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; 83/۴۶ درصد آن&zwnj; در نقاط&zwnj; شهري&zwnj; و 15/53 درصد بقيه&zwnj; در نقاط&zwnj; روستايي&zwnj; سكونت&zwnj; داشته&zwnj;اند . ناهمواري&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; از غرب&zwnj; به&zwnj; شرق&zwnj; شامل &zwnj;: طالش&zwnj; ، ماسوله&zwnj; و پشته&zwnj; كوه&zwnj; و رشته&zwnj; كوه&zwnj; البرز است&zwnj; كه&zwnj; از سه&zwnj; بخش&zwnj; غربي&zwnj; ، مركزي&zwnj; و شرقي&zwnj; تشكيل&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. البرز غربي &zwnj;مانند حصاري&zwnj; استان&zwnj; گيلان&zwnj; را در بر گرÙته&zwnj; است&zwnj; و بلندترين&zwnj; قله&zwnj; آن&zwnj; در گيلان&zwnj; Ùك&zwnj; يا دلÙك&zwnj; (آشيانه&zwnj; عقاب&zwnj;) نام&zwnj; دارد .<br /> جلگه&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; گيلان&zwnj; در ميان&zwnj; دريا و كوهستان&zwnj; تا ارتÙاع&zwnj; يكصد متري&zwnj; سطح&zwnj; دريا گسترش&zwnj; ياÙته&zwnj;اند كه&zwnj; به&zwnj; سه &zwnj;قسمت&zwnj; عمده&zwnj; تالش &zwnj;، گيلان&zwnj; غرب&zwnj; و گيلان&zwnj; شرق&zwnj; تقسيم&zwnj; مي&zwnj;شوند . تاريخ&zwnj; گيلان تا شش&zwnj; قرن&zwnj; پيش&zwnj; از ميلاد ، يعني&zwnj; تا زماني&zwnj; كه&zwnj; تاريخ&zwnj; نگاران&zwnj; يونان &zwnj;، گوشه&zwnj;هايي&zwnj; از تاريخ&zwnj; ايران&zwnj; را روشن&zwnj; كرده&zwnj;اند ، تاريك&zwnj; و مبهم&zwnj; است&zwnj; و تنها با تكيه&zwnj; بر پاره&zwnj;اي&zwnj; كاوش&zwnj;هاي&zwnj; باستان&zwnj; شناختي&zwnj; مي&zwnj;توان &zwnj;گوشه&zwnj;هايي&zwnj; از آن&zwnj; را روشن&zwnj; كرد .<br />آثار به&zwnj; دست&zwnj; آمده&zwnj; از سرزمين&zwnj;هاي&zwnj; سواحل&zwnj; جنوب&zwnj; درياي&zwnj; خزر به&zwnj; دوره &zwnj;پيش&zwnj; از آخرين&zwnj; يخ&zwnj;بندان&zwnj; (بين&zwnj; 50 تا 150 هزار سال&zwnj; پيش&zwnj;) تعلّق&zwnj; دارند . پيشينه&zwnj; تمدن&zwnj; گيلان&zwnj; به&zwnj; چند هزار سال&zwnj; پيش&zwnj; از ميلاد مسيح&zwnj; مي&zwnj;رسد . در آن&zwnj; دوره&zwnj; &laquo;كاسي&zwnj;&raquo;ها براي&zwnj; دستيابي&zwnj; به&zwnj; زمين&zwnj;هاي&zwnj; بهتر به&zwnj; نواحي&zwnj; ديگر مهاجرت&zwnj; كردند . در همين&zwnj; زمان&zwnj; ، گروهي&zwnj; از قوم&zwnj;هاي&zwnj; مهاجر از&zwnj; جمله&zwnj; آريايي&zwnj;ها به&zwnj; علّت&zwnj; تغيير آب&zwnj; و هوا و اÙزايش&zwnj; سرماي&zwnj; قطبي&zwnj; به&zwnj; اين&zwnj; منطقه&zwnj; كوچ&zwnj; كردند و از آميزش&zwnj; مهاجران&zwnj; و ساكنان&zwnj; بومي&zwnj; منطقه &zwnj;، چندين&zwnj; قوم&zwnj; جديد تشكيل&zwnj; شد كه&zwnj; در اين&zwnj; ميان&zwnj; دو قوم&zwnj; &laquo;گيل&zwnj;&raquo; و &laquo;ديلم&zwnj;&raquo; اكثريت&zwnj; داشته&zwnj;اند . <br /> در سده&zwnj; ششم&zwnj; پيش&zwnj; از ميلاد ، گيلانيان&zwnj; با كوروش&zwnj; هخامنشي&zwnj; متÙق&zwnj; شدند و دولت&zwnj; ماد را سرنگون&zwnj; كردند . زمانيكه&zwnj; سلسله&zwnj; هخامنشي&zwnj; سرنگون&zwnj; شد ، كشور به&zwnj; تصرÙ&zwnj; اسكندر و سپس&zwnj; سلوكي&zwnj;ها در آمد . در زمان&zwnj; سلوكيان&zwnj; ، Ùرمانروايان&zwnj; محلي&zwnj; گيلان &zwnj;، با استقلال&zwnj; كامل&zwnj; حكومت&zwnj; مي&zwnj;كردند . در زمان&zwnj; ساسانيان&zwnj; ، گيلان&zwnj; تا اندازه&zwnj;اي&zwnj; استقلال&zwnj; خود را از دست&zwnj; داد . در زمان&zwnj; خلÙاي&zwnj; عباسي &zwnj;، علويان&zwnj; در كوهستان&zwnj;هاي&zwnj; ديلم&zwnj; زندگي&zwnj; مي&zwnj;كردند و مي&zwnj;كوشيدند دست&zwnj; خلÙاي&zwnj; عباسي&zwnj; را از ديگر نقاط&zwnj; ايران&zwnj; كوتاه&zwnj; كنند . چنين&zwnj; بود كه&zwnj; بناي&zwnj; اتحاد ديلميان&zwnj; و علويان&zwnj; پي&zwnj;ريزي&zwnj; شد . <br />در حدود سال&zwnj; 290 هجري&zwnj; قمري &zwnj;، مردم&zwnj; گيلان&zwnj; و ديلم&zwnj; به&zwnj; مذهب&zwnj; شيعه&zwnj; روي &zwnj;آوردند . از همين&zwnj; دوره&zwnj; در تاريخ&zwnj; ايران&zwnj; سلسله&zwnj;هايي&zwnj; با منشاء گيلاني&zwnj; و ديلمي&zwnj; پديد آمدند . يكي&zwnj; از مهمترين&zwnj; اين &zwnj;سلسله&zwnj;ها &laquo;آل&zwnj; بويه&zwnj;&raquo; بود . در قرن&zwnj; هشتم&zwnj; هجري&zwnj; &laquo;اولجايتو&raquo; مغول&zwnj; موÙق&zwnj; شد به&zwnj; طور موقت&zwnj; بر اين&zwnj; سرزمين&zwnj; پيروز شود . گيلانيان&zwnj; در روي&zwnj; كار آمدن&zwnj; خاندان&zwnj; صÙوي&zwnj; نقش&zwnj; مهمي&zwnj; ايÙا كردند ولي&zwnj; در زمان&zwnj; سلطنت&zwnj; شاه &zwnj;عباس&zwnj; اوّل &zwnj;، گيلان&zwnj; استقلال&zwnj; خود را از دست&zwnj; داد . <br /> در سال&zwnj; 1071 هجري&zwnj; قمري&zwnj; شماري&zwnj; از قزاقان&zwnj; روس&zwnj; به&zwnj; قصد غارت&zwnj; به&zwnj; گيلان&zwnj; هجوم &zwnj;برده&zwnj; و دست&zwnj; به&zwnj; چپاول&zwnj; زدند . نادر شاه&zwnj; به&zwnj; علّت&zwnj; علاقه&zwnj; زياد به&zwnj; اÙزايش&zwnj; قدرت&zwnj; نيروي&zwnj; دريايي &zwnj;، گيلان&zwnj; را مورد توجه&zwnj; جدي&zwnj; قرار داد . گيلك&zwnj;ها در پيروزي&zwnj; انقلاب&zwnj; مشروطه&zwnj; نيز سهي&zwnj; عمده&zwnj; داشتند و آنان&zwnj; در سال&zwnj; 1287 ه.ق&zwnj; پس&zwnj; از دو روز پيكار عليه&zwnj; قزاقان&zwnj; محّمد عليشاه &zwnj;، تهران&zwnj; را Ùتح&zwnj; كردند . نقش&zwnj; مردم&zwnj; گيلان&zwnj; در نهضت&zwnj; مشروطه&zwnj; و جنبش&zwnj; ميرزا كوچك&zwnj; خان&zwnj;جنگلي&zwnj; از نمونه&zwnj;هاي&zwnj; درخشان&zwnj; تاريخ&zwnj; اين&zwnj; خطه&zwnj; است &zwnj;. <br />استان&zwnj; گيلان&zwnj; از نظر Ùرهنگي&zwnj; نيز يكي&zwnj; از مناطق&zwnj; ويژه&zwnj; ايران&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; مجموعه&zwnj;اي&zwnj; از سنن&zwnj; ديرين&zwnj; و باستاني&zwnj; را پديد آورده&zwnj; است&zwnj; . زبان&zwnj; مردم&zwnj; گيلان&zwnj; نيز تحت&zwnj; تأثير تنوع&zwnj; قومي &zwnj;، گويش&zwnj;هاي&zwnj; گوناگون&zwnj; دارد كه&zwnj; مهّم&zwnj;ترين&zwnj; آن&zwnj;ها گيلكي&zwnj; ، تالشي&zwnj; و ديلمي&zwnj; است &zwnj;. درباره نژاد اقوام ساکن گیلان قبل از ورود آریائی ها نظریه های مختلÙی وجود دارد . اغلب پژوهشگران از جمله (هنری Ùیلد) بر آنند که سومری ها مظاهر تمدن خود را از ناحیه جنوب شرقی دریای مازندران که در آنجا گنجینه ای از اشکال و سÙال سومری کشÙ شده با خود به جلگه بین النهرین آورده اند . <br /> در پهلوان نامه گیل گمش از قول پروÙسور آمده است : این گونه می توان گÙت که ریشه نژادی سومریان با آریائی های کوهپایه نشین کوهستان های خاوری همگن باشد و اÙسانه های کهن این مردم نیز اشاره به کوچ آنان از Ùرازهای سخت به سوی آبرÙت های زندگی بخش بین النهرین می کند زبان گویش گیلکی وابسته به زبانهای آریائی است که قرنها و هزاره ها در برابر نÙوذ Ùرهنگ اقوام بیگانه موجودیت خود را حÙظ کرده است . <br />گویش گیلکی خود به دو شاخه کلی گیلکی رشتی و لاهیجانی تقسیم می شود . شاید بتوان رودخانه سÙید رود را مرز مشخص کننده محدوده های این دو گویش محسوب کرد . مردم گیلان در آغاز به خدایان متعدد اعتقاد داشتند و در زمان ساسانیان بیشتر مردم گیلان زرتشتی شدند . در روزگار قباد گروهی از گیلانیان به این ایین گرویدند . جنگهای خونینی بین دیلمیان و اعراب باعث شد تا مردم گیلان کم کم با اعتقادات اعراب آشنا شوند و به دین اسلام بگروند . <br /> اقليم&zwnj; سرزمين&zwnj; گيلان به&zwnj; آب&zwnj; و هواي&zwnj; معتدل&zwnj; خزري&zwnj; معروÙ&zwnj; است&zwnj; . كوهستان&zwnj; تالش&zwnj; با جهت&zwnj; شمالي &zwnj;، جنوبي&zwnj; و كوهستان&zwnj; البرز با امتداد غربي&zwnj; - شرقي&zwnj; ، مانند سدي&zwnj; از عبور بخار آب&zwnj; درياي&zwnj; خزر&zwnj; و بادهاي &zwnj;مرطوب&zwnj; شمال&zwnj; غربي&zwnj; به&zwnj; داخل&zwnj; ايران&zwnj; جلوگيري&zwnj; مي&zwnj;كند و به&zwnj; علّت&zwnj; ارتÙاع&zwnj; زياد موجب&zwnj; بارندگي&zwnj;هاي&zwnj; Ùراوان&zwnj; در استان &zwnj;گيلان&zwnj; مي&zwnj;شود . تبخير گسترده&zwnj; درياي&zwnj; مازندران&zwnj; ضمن&zwnj; اÙزايش&zwnj; رطوبت&zwnj; هوا در تابستان&zwnj; و كاهش&zwnj; آن&zwnj; در زمستان &zwnj;، مي&zwnj;انجامد . از اين&zwnj; رو ، يخ&zwnj; بندان&zwnj; زمستاني&zwnj; در نواحي&zwnj; كناره&zwnj;اي&zwnj; دريا بسيار كم&zwnj; گزارش&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. <br /> ميزان&zwnj; بارندگي&zwnj; در استان&zwnj; گيلان&zwnj; به&zwnj; بادهاي&zwnj; مرطوبي&zwnj; بستگي&zwnj; دارد كه&zwnj; در زمستان&zwnj; از شمال&zwnj; غرب&zwnj; در بهار از شرق&zwnj; و در تابستان&zwnj; و پاييز از غرب&zwnj; مي&zwnj;وزند . اين&zwnj; بادها ، هواي&zwnj; مرطوب&zwnj; دريا را به&zwnj; سوي&zwnj; جلگه&zwnj; گيلان&zwnj; مي&zwnj;رانند و موجب&zwnj; بارندگي&zwnj;هاي&zwnj; Ùراوان&zwnj; و طولاني&zwnj; مي&zwnj;شوند . در سال&zwnj; 1375 ، ميزان&zwnj; بارندگي&zwnj; در رشت&zwnj; ۴/1015 ميليمتر و تعداد روزهاي&zwnj; يخبندان&zwnj; سالانه&zwnj; آن &zwnj;20 روز و روزهاي&zwnj; باراني&zwnj; آن&zwnj; 156 روز گزارش&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. متوسط&zwnj; حداقل&zwnj; دماي&zwnj; رشت&zwnj; 3/۶ درجه&zwnj; سانتي&zwnj;گراد و متوسط&zwnj; حداكثر دماي&zwnj; آن&zwnj; 9/20 درجه&zwnj; ثبت&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;.</span></span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 25, '091828429-gilan.jpg', ''),
(21, 'استان مازندران', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">عمده&zwnj;ترين&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; استان&zwnj; مازندران&zwnj; عبارتند از : قالي&zwnj; باÙي&zwnj; ، گليم&zwnj; باÙي&zwnj; ، ابريشم&zwnj; باÙي&zwnj; ، پارچه&zwnj; باÙي&zwnj; ، زيلو ، جاجيم&zwnj; باÙي&zwnj; ، ظروÙ&zwnj; سÙالي&zwnj; ، ظروÙ&zwnj; و مجسمه&zwnj;هاي&zwnj; چوبي&zwnj; ، نمد باÙي&zwnj; و ... كه&zwnj; در سراسر مازندران&zwnj; به&zwnj; ويژه&zwnj; در نواحي&zwnj; جنگلي&zwnj; توليد و به&zwnj; بازار عرضه&zwnj; مي&zwnj;شوند . در ميان&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; استان&zwnj; مازندران&zwnj; ، روسري&zwnj; و لباس&zwnj;هاي&zwnj; ابريشمي&zwnj; ، نمد و محصولات&zwnj; حصيري&zwnj; و چوبي&zwnj; معروÙيت&zwnj; بيشتري&zwnj; دارند و به&zwnj; عنوان&zwnj; سوغاتي&zwnj; مورد توجه&zwnj; سياحان&zwnj; داخلي&zwnj; و خارجي&zwnj; قرار مي&zwnj;گيرند . محصولات&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; معمولاً در قسمت&zwnj;هاي&zwnj; ورودي&zwnj; و خروجي&zwnj; شهرهاي&zwnj; استان&zwnj; عرضه&zwnj; مي&zwnj;شود و منظره&zwnj; جالبي&zwnj; را به&zwnj; وجود مي&zwnj;آورد .</span></span></p>', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"POSTION:Relative; FONT-FAMILY:Tahoma\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه&zwnj; و Ùرهنگسراي&zwnj; كندلوس&zwnj; ، نور<br /> <br /></span> <br /> </span></div>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"direction: rtl; unicode-bidi: embed; text-align: justify;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان&zwnj; مازندران&zwnj; ۶۴۵۴۶ كيلومتر مربع&zwnj; مساحت&zwnj; دارد و از اين&zwnj; نظر يازدهمين&zwnj; استان&zwnj; ايران&zwnj; است &zwnj;. براساس&zwnj; آخرين&zwnj; تقسيمات&zwnj; سياسي&zwnj; و اداري&zwnj; در سال&zwnj; 1375 ، شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; مازندران&zwnj; عبارت&zwnj;اند از : بهشهر ، ساري&zwnj; ، قائم&zwnj;شهر ، بابل &zwnj;، بابلسر ، آمل&zwnj; ، نور ، تنكابن&zwnj; ، رامسر ، محمود آباد ، نكا ، چالوس &zwnj;، نوشهر و سوادكوه &zwnj;. شهرستان&zwnj; ساري&zwnj; مركز استان&zwnj; مازندران&zwnj; است &zwnj;. درياي&zwnj; مازندران&zwnj; (خزر) در شمال &zwnj;، استان&zwnj; تهران&zwnj; و سمنان&zwnj; در جنوب&zwnj; و استان&zwnj;هاي&zwnj; گيلان &zwnj;و گلستان&zwnj; به&zwnj; ترتيب&zwnj; در غرب&zwnj; و شرق&zwnj; استان&zwnj; مازندران&zwnj; قرار گرÙته&zwnj;اند .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"direction: rtl; unicode-bidi: embed; text-align: justify;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان&zwnj; مازندران&zwnj; از نظر طبيعي&zwnj; به&zwnj; دو قسمت&zwnj; جلگه&zwnj; ساحلي&zwnj; و كوهستاني&zwnj; تقسيم&zwnj; مي&zwnj;شود . رشته&zwnj; كوههاي&zwnj; البرز مانند ديواري&zwnj; مرتÙع&zwnj; نوار ساحلي&zwnj; و جلگه&zwnj;اي&zwnj; كناره&zwnj;اي&zwnj; درياي&zwnj; خزر را محصور كرده&zwnj; است &zwnj;. در اثر نسيم&zwnj; مداوم&zwnj; دريا و بادهاي&zwnj; محلي&zwnj; در سواحل&zwnj; جنوبي&zwnj; و شرقي&zwnj; درياي&zwnj; خزر ، تپه&zwnj;هاي&zwnj; ماسه&zwnj;اي&zwnj; تشكيل&zwnj; شده&zwnj; و سدي&zwnj; طبيعي&zwnj; و كم&zwnj; ارتÙاع &zwnj;بين&zwnj; دريا و جلگه&zwnj; پديد آمده&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; استان&zwnj; در سال&zwnj; 1375 ، حدود 2206800 نÙر جمعيّت&zwnj; داشته&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; از اين&zwnj; تعداد حدود ۴۶ درصد در نقاط&zwnj; شهري&zwnj; و ۵۴ درصد در نقاط&zwnj; روستايي&zwnj; سكونت&zwnj; داشته&zwnj;اند .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"direction: rtl; unicode-bidi: embed; text-align: justify;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">درباره&zwnj; تاريخ&zwnj; باستاني&zwnj; استان&zwnj; مازندران&zwnj; اطلاع&zwnj; زيادي&zwnj; در دست&zwnj; نيست&zwnj; و اساساً وضعيت&zwnj; اقليمي&zwnj; مانع&zwnj; ماندگاري&zwnj; ابنيه &zwnj;و آثار تاريخي&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. در جلگه&zwnj;هاي&zwnj; ساحلي&zwnj; مازندران&zwnj; آثار معتبري&zwnj; از ادوار قبل&zwnj; از اسلام&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; نيامده&zwnj; و حتي&zwnj; از شهرهاي&zwnj; معتبر صدر اسلام&zwnj; هم&zwnj; به&zwnj; جز آمل &zwnj;، ساري&zwnj; و لاهيجان&zwnj; يادگاري&zwnj; به&zwnj; جا نمانده&zwnj; است &zwnj;. بعد از غلبه&zwnj; آريايي&zwnj;ها و مهاجرت&zwnj; بوميان &zwnj;، ساكنان&zwnj; جديد پس&zwnj; از مدّتها زير Ùرمان&zwnj; هخامنشيان&zwnj; قرار گرÙتند . در سال&zwnj; 30 هجري&zwnj; قمري &zwnj;، در زمان&zwnj; خلاÙت&zwnj; عثمان &zwnj;، &laquo;سعدبن&zwnj; عاص&zwnj;&raquo; حاكم&zwnj; كوÙه&zwnj; سواحل&zwnj; طبرستان &zwnj;، رويان&zwnj; و دماوند را به&zwnj; تصرÙ&zwnj; خود در آورد .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"direction: rtl; unicode-bidi: embed; text-align: justify;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">در زمان&zwnj; خلاÙت&zwnj; ابوجعÙر منصور (158 - 136 ه.ق&zwnj;) دوّمين&zwnj; خليÙه&zwnj; عباسي &zwnj;، مردم &zwnj;طبرستان&zwnj; براي&zwnj; چندين&zwnj; بار سر به&zwnj; شورش&zwnj; برداشتند . سرانجام&zwnj; در سال&zwnj; ۱۶۷ هجري&zwnj; قمري&zwnj; ونداد هرمز سلسله&zwnj; مستقلي&zwnj; در طبرستان&zwnj; تأسيس&zwnj; كرد . در سال&zwnj; 426 هجري&zwnj; قمري&zwnj; ، سلطان&zwnj; مسعود غزنوي&zwnj; از طريق&zwnj; گرگان&zwnj; وارد طبرستان&zwnj; شد و صدمات&zwnj; Ùراواني&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; سامان&zwnj; وارد آورد . در سال&zwnj; 606 هجري&zwnj; قمري&zwnj; طبرستان&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; سلطان&zwnj; محمّد خوارزمشاه&zwnj; تصرÙ&zwnj; شد .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"direction: rtl; unicode-bidi: embed; text-align: justify;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">سپس&zwnj; مغولان&zwnj; بر اين &zwnj;ناحيه&zwnj; حكومت&zwnj; كردند و سرانجام&zwnj; توسط&zwnj; تيموريان&zwnj; بساط&zwnj; حكمراني&zwnj; آنان&zwnj; برچيده&zwnj; شد . بعد از درگذشت&zwnj; امير تيمور ، سادات&zwnj; مرعشي&zwnj; (850 - 807 ه.ق&zwnj;) به&zwnj; مازندران&zwnj; برگشتند و بعنوان&zwnj; اميران&zwnj; باج گزار اين&zwnj; نواحي&zwnj; سلطنت&zwnj; كردند و در زمان&zwnj; سلطنت&zwnj; شاه&zwnj; عباس&zwnj; اوّل&zwnj; بطور كلي&zwnj; قدرت&zwnj; سادات&zwnj; مرعشي&zwnj; از بين&zwnj; رÙت &zwnj;. با برچيده&zwnj; شدن&zwnj; بساط&zwnj; حكمراني&zwnj; حكومت&zwnj; ملوك&zwnj; الطوايÙي&zwnj; طبرستان&zwnj; كه&zwnj; تا سال&zwnj; 1006 هجري&zwnj; قمري&zwnj; ادامه &zwnj;داشت &zwnj;، امنيت&zwnj; اين&zwnj; منطقه&zwnj; به&zwnj; وسيله&zwnj; شاه&zwnj; عباس&zwnj; اوّل&zwnj; و سلاطين&zwnj; بعدي&zwnj; سلسله&zwnj; صÙوي&zwnj; تأمين&zwnj; گرديد .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"direction: rtl; unicode-bidi: embed; text-align: justify;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">در زمان&zwnj; نادرشاه&zwnj; براي&zwnj; مقابله&zwnj; با دشمنان&zwnj; ، به&zwnj; ويژه&zwnj; دشمنان&zwnj; شمالي&zwnj; و روس&zwnj;ها ، در مازندران&zwnj; يك&zwnj; كارخانه&zwnj; كشتي&zwnj;سازي&zwnj; داير گرديد . در زمان&zwnj; Ùتحعلي&zwnj; شاه&zwnj; قاجار ، به&zwnj; منطقه&zwnj; سرسبز و دل&zwnj;انگيز مازندران &zwnj;، به&zwnj; عنوان&zwnj; يك&zwnj; منطقه &zwnj;استراحتي&zwnj; - تÙريحي&zwnj; توجه&zwnj; گرديد . در زمان&zwnj; سلطنت&zwnj; پهلوي&zwnj; منطقه&zwnj; مازندران&zwnj; مانند ساير مناطق&zwnj; كشور از راه&zwnj;هاي &zwnj;ارتباطي&zwnj; برخوردار شد . شرايط&zwnj; مناسب&zwnj; محيطي&zwnj; و آب&zwnj; و هواي&zwnj; معتدل&zwnj; ، چشم&zwnj; اندازهاي&zwnj; زيباي&zwnj; طبيعي&zwnj; و نزديكي&zwnj; آن &zwnj;به&zwnj; تهران&zwnj; اين&zwnj; استان&zwnj; را به&zwnj; محل&zwnj; استراحت&zwnj; و تÙريح&zwnj; بخش&zwnj; اعظم&zwnj; مردم&zwnj; كشور درآورده&zwnj; است &zwnj;.&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"direction: rtl; unicode-bidi: embed; text-align: justify;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان&zwnj; مازندران&zwnj; علاوه&zwnj; بر مردم&zwnj; بومي &zwnj;، اقليت&zwnj;هاي&zwnj; بلوچ &zwnj;، ترك &zwnj;، كرد ، لر ، اÙغان &zwnj;، گرجي&zwnj; و ارمني&zwnj; را نيز در خود جاي&zwnj; داده&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; هنوز كاملاً با اكثريت&zwnj; محلي&zwnj; تركيب&zwnj; نشده&zwnj; و بسياري&zwnj; از خصايص&zwnj; قومي&zwnj; و Ùرهنگي&zwnj; خود را حÙظ &zwnj;كرده&zwnj;اند . از جمله&zwnj; بعضي&zwnj; تيره&zwnj;هاي&zwnj; ترك&zwnj; كه&zwnj; در قرون&zwnj; گذشته&zwnj; به&zwnj; منظور جلوگيري&zwnj; از هجوم&zwnj; تركمن&zwnj;ها به&zwnj; اين&zwnj; نواحي&zwnj; كوچانيده&zwnj; شده&zwnj;اند ، هم&zwnj; اكنون&zwnj; در مازندران&zwnj; حضور دارند . زبان&zwnj; طبري&zwnj; يا مازندراني &zwnj;، بازمانده&zwnj; زبان&zwnj; ايرانيان&zwnj; قديم&zwnj; (پارسي&zwnj; ميانه&zwnj;) است&zwnj; كه&zwnj; ديرتر و كمتر از ساير زبان&zwnj;ها تحت&zwnj; تأثير زبان&zwnj;هاي&zwnj; بيگانه&zwnj;اي&zwnj; چون&zwnj; مغول &zwnj;، عربي&zwnj; و تاتاري&zwnj; قرار گرÙته&zwnj; است &zwnj;.&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"direction: rtl; unicode-bidi: embed; text-align: justify;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">زبان&zwnj; مازندراني&zwnj; با لهجه&zwnj;هاي&zwnj; مختلÙ &zwnj;در تمامي&zwnj; نواحي&zwnj; استان&zwnj; متداول&zwnj; است &zwnj;. ادبيات&zwnj; Ùولك&zwnj; مردم&zwnj; استان&zwnj; مازندران&zwnj; بسيار غني&zwnj; و جالب&zwnj; توجه&zwnj; است &zwnj;. دانشمندان&zwnj; و شاعران&zwnj; مشهوري&zwnj; از اين&zwnj; استان&zwnj; برخاسته&zwnj;اند كه&zwnj; از آن&zwnj; ميان&zwnj; به&zwnj; نيما شاعر معروÙ&zwnj; معاصر ايران&zwnj; و مازندران&zwnj; مي&zwnj;توان&zwnj; اشاره&zwnj; كرد . استان&zwnj; مازندران&zwnj; تحت&zwnj; تأثير عرض&zwnj; جغراÙيايي &zwnj;، سلسله&zwnj; جبال&zwnj; البرز ، ارتÙاع&zwnj; از سطح&zwnj; دريا ، دوري&zwnj; و نزديكي&zwnj; به&zwnj; دريا ، بيابان&zwnj;هاي&zwnj; جنوبي&zwnj; تركمنستان &zwnj;، وزش&zwnj; بادهاي&zwnj; محلي&zwnj; و ناحيه&zwnj;اي&zwnj; و پوشش&zwnj; گياهي&zwnj; و جنگلي&zwnj; قرار دارد .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"direction: rtl; unicode-bidi: embed; text-align: justify;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">به&zwnj; همين&zwnj; جهت&zwnj; آب&zwnj; و هواي&zwnj; مازندران&zwnj; در كانون&zwnj;هاي&zwnj; مختلÙ&zwnj; جغراÙيايي&zwnj; متÙاوت&zwnj; و گوناگون&zwnj; است&zwnj; و انواع&zwnj; آن &zwnj;عبارتند از : آب&zwnj; و هواي&zwnj; معتدل&zwnj; خزري &zwnj;، كه&zwnj; تابستان&zwnj;هاي&zwnj; گرم&zwnj; و مرطوب&zwnj; و زمستان&zwnj;هاي&zwnj; معتدل&zwnj; و مرطوب&zwnj; دارد . آب&zwnj; و هواي&zwnj; معتدل&zwnj; كوهستاني&zwnj; ، كه&zwnj; زمستان&zwnj;هاي&zwnj; سرد با يخبندان&zwnj; و تابستان&zwnj;هاي&zwnj; معتدل&zwnj; و كوتاه&zwnj; دارد . آب&zwnj; و هواي&zwnj; سرد كوهستاني&zwnj; ، كه&zwnj; يخبندان&zwnj;هاي&zwnj; طولاني&zwnj; و زمستان&zwnj;هاي&zwnj; سرد و تابستان&zwnj;هاي&zwnj; كوتاه&zwnj; و خنك&zwnj; دارد . ريزش&zwnj;هاي&zwnj; جوي نواحي&zwnj; كوهستاني&zwnj; غالباً به&zwnj; صورت&zwnj; برÙ&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; تا اواسط&zwnj; دوره&zwnj; گرما نيز دوام&zwnj; مي&zwnj;آورد .</span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 27, '010335585-mazandaran.jpg', '');
INSERT INTO `city_tb` (`id`, `ci_name`, `ci_code_ostan`, `ci_ab`, `ci_bastan`, `ci_sana`, `ci_adab`, `ci_ertef`, `ci_taf`, `ci_moz`, `ci_hayat`, `ci_eba`, `ci_bazar`, `ci_farh`, `ci_hot`, `ci_aram`, `ci_rah`, `ci_bim`, `ci_tari`, `ci_jam`, `ci_mas`, `ci_ged`, `ci_for`, `ci_ahan`, `ci_ajan`, `ci_dan`, `ci_nam`, `ci_sanat`, `hotel_pic`, `add_local`, `pic_package`, `hotel_package`, `prioritycity`, `photo`, `comment`) VALUES
(22, 'استان هرمزگان', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">صنايع&zwnj; دستي&zwnj; و سوغاتي&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; عبارتند از : كوزه&zwnj;هاي&zwnj; سÙالي&zwnj; معروÙ&zwnj; به&zwnj; حبله&zwnj; ، پارچه&zwnj;هاي&zwnj; گلابتون&zwnj; دوزي&zwnj; شده&zwnj; ، شيريني&zwnj; پيچ&zwnj; ، چادر شب&zwnj; ، قالي&zwnj; و Ùرش&zwnj; ، سبد و حصير و انواعي&zwnj; از صنايع&zwnj; دستي&zwnj; دريايي&zwnj; كه&zwnj; مورد علاقه&zwnj; جهانگردان&zwnj; قرار مي&zwnj;گيرند .</span></span></p>', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه مردم شناسي ، بندرعباس<br /> <br /></span> <br /> </span></div>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان&zwnj; هرمزگان&zwnj; با 8/68475 كيلومتر مربع&zwnj; مساحت&zwnj; در جنوب&zwnj; ايران&zwnj; و در شمال&zwnj; خليج&zwnj; Ùارس&zwnj; قرار دارد . تنگه&zwnj; هرمز يكي&zwnj; از حساس&zwnj;ترين&zwnj; و حياتي&zwnj;ترين&zwnj; راه&zwnj;هاي&zwnj; آبي&zwnj; عصر حاضر در قلمرو سياسي&zwnj; اين&zwnj; استان&zwnj; واقع&zwnj; شده &zwnj;است &zwnj;. بندرعباس &zwnj;، بندر لنگه ، ميناب &zwnj;، رودان &zwnj;، قشم&zwnj; ، جاسك&zwnj; ، حاجي&zwnj; آباد و ابوموسي&zwnj; شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; استان &zwnj;هرمزگان&zwnj; را تشكيل&zwnj; مي&zwnj;دهند . بخش&zwnj; عمده&zwnj; استان&zwnj; هرمزگان&zwnj; را مناطق&zwnj; كوهستاني&zwnj; در برگرÙته&zwnj; است &zwnj;.&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">رشته&zwnj; كوه&zwnj; زاگرس&zwnj; از سمت&zwnj; شمال&zwnj; شرقي&zwnj; به &zwnj;جنوب&zwnj; شرقي&zwnj; استان&zwnj; امتداد ياÙته&zwnj; و به&zwnj; تپه&zwnj; ماهورهاي&zwnj; آهكي &zwnj;، شني&zwnj; و به&zwnj; زمين&zwnj;هاي&zwnj; پست&zwnj; ساحلي&zwnj; موازي&zwnj; خليج&zwnj;Ùارس&zwnj; و درياي&zwnj; عمان&zwnj; منتهي&zwnj; مي&zwnj;گردد . جمعیت استان در آبان&zwnj; ماه&zwnj; 1375 ، استان&zwnj; هرمزگان&zwnj; 1062155 نÙر جمعيت&zwnj; داشته&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; از اين&zwnj; تعداد 80/41 درصد در نقاط&zwnj; شهري&zwnj; و 74/57 درصد در نقاط&zwnj; روستايي&zwnj; سكونت&zwnj; داشته&zwnj; و بقيه&zwnj; غير ساكن&zwnj; بوده&zwnj;اند . نسبت&zwnj; جنسي&zwnj; جمعيت &zwnj;استان&zwnj; 106 است&zwnj; .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">تاريخ&zwnj; استان&zwnj; هرمزگان&zwnj; با تاريخ&zwnj; و جغراÙياي&zwnj; خليج&zwnj; Ùارس&zwnj; درهم&zwnj; آميخته&zwnj; است &zwnj;. تاريخ&zwnj; مكتوب&zwnj; بندر هرمز از زمان&zwnj; اردشير بابكان&zwnj; آغاز مي&zwnj;شود . گروهي&zwnj; معتقدند كه&zwnj; آباداني&zwnj; بندر هرمز بين&zwnj; سال&zwnj;هاي&zwnj; 241-211 ميلادي&zwnj; روي &zwnj;داده&zwnj; و بعنوان&zwnj; يكي&zwnj; از مهم&zwnj;ترين&zwnj; مراكز دادوستد شرق&zwnj; معروÙ&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. در سال&zwnj; 750-661 ميلادي&zwnj; منطقه &zwnj;خليج&zwnj; Ùارس&zwnj; جزو خلاÙت&zwnj; امويه&zwnj; و سپس&zwnj; جزو خلاÙت&zwnj; عباسي ، ميلادي 1285 &ndash; 750 ، بود . در اواخر قرن&zwnj; هشتم&zwnj; ميلادي&zwnj; كه&zwnj; دادوستدهاي&zwnj; دريايي&zwnj; رونق&zwnj; به&zwnj; سزايي&zwnj; داشت &zwnj;، گروهي&zwnj; از مورخين&zwnj; ، راه&zwnj; دريايي &zwnj;خليج&zwnj; Ùارس&zwnj; را با اهميت&zwnj;تر از جاده&zwnj; معروÙ&zwnj; ابريشم&zwnj; و يا يك&zwnj; مسير مهمي&zwnj; از آن&zwnj; مي&zwnj;دانند در سال&zwnj; 1497 ميلادي &zwnj;، براي&zwnj; اولين&zwnj; بار استعمارگران&zwnj; غربي&zwnj; به&zwnj; Ùرمانروايي&zwnj; &laquo;واسكودوگاما&raquo; در بنادر خليج&zwnj; Ùارس&zwnj; پياده&zwnj; شدند .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">در سال&zwnj; 1506 ميلادي&zwnj; ، پرتغالي&zwnj;ها بعنوان&zwnj; حÙاظت&zwnj; مناÙع&zwnj; پرتغال&zwnj; در برابر تجار مصري&zwnj; و ونيزي &zwnj;، جزيره&zwnj; هرمز را محاصره&zwnj; كردند . بندر هرمز در اين&zwnj; زمان&zwnj; كليد تجاري&zwnj; خليج&zwnj; Ùارس&zwnj; محسوب&zwnj; مي&zwnj;شد و راه&zwnj; ادويه&zwnj; از كنار همين&zwnj; بندر در تنگه&zwnj; هرمز عبور مي&zwnj;كرد شاه&zwnj; اسماعيل&zwnj; صÙوي&zwnj; درصدد اعاده&zwnj; مالكيت&zwnj; ايران&zwnj; بر هرمز بود كه&zwnj; به&zwnj; سبب&zwnj; گرÙتاري&zwnj;هاي&zwnj; ناشي&zwnj; از جنگ&zwnj; با عثمانيان &zwnj;، موÙق&zwnj; به&zwnj; راندن&zwnj; پرتغالي&zwnj;ها نشد و با آنها پيماني&zwnj; منعقد نمود .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">كه&zwnj; طي&zwnj; آن&zwnj; تسلط&zwnj; پرتغالي&zwnj;ها برخليج&zwnj; Ùارس&zwnj; تا مدتي&zwnj; تثبيت&zwnj; شد . اما شاه&zwnj; عباس&zwnj; بزرگ&zwnj; به&zwnj; كمك&zwnj; انگليسي&zwnj;ها ، به&zwnj; حاكميت&zwnj; پرتغالي&zwnj;ها در جزيره&zwnj; هرمز و خليج&zwnj; Ùارس&zwnj; خاتمه&zwnj; داد در سال&zwnj; 1004 (ه.ق&zwnj;) هلندي&zwnj;ها ، تجارتخانه&zwnj;اي&zwnj; در بندرعباس&zwnj; تاسيس&zwnj; كردند و رقابت&zwnj; بين&zwnj; هلند و انگليس&zwnj; شدت&zwnj; ياÙت &zwnj;. در اواخر دوره&zwnj; سلطنت&zwnj; شاه&zwnj; صÙوي &zwnj;، دولت&zwnj; ايران&zwnj; به&zwnj; لغو معاÙيت&zwnj; گمركي&zwnj; واردات&zwnj; و صادرات&zwnj; هلندي&zwnj;ها اقدام&zwnj; كرد . دولت&zwnj; ايران&zwnj; به&zwnj; هلندي&zwnj;ها اجازه&zwnj; داد كه&zwnj; در هر نقطه&zwnj;اي&zwnj; از ايران&zwnj; به&zwnj; تجارت&zwnj; ابريشم&zwnj; اقدام&zwnj; كنند .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">در همين&zwnj; زمان&zwnj; هلندي&zwnj;ها ، دژ مستحكمي&zwnj; را در نزديكي&zwnj; تجارتخانه&zwnj; خود در بندرعباس&zwnj; احداث&zwnj; نمودند ميرمهنا حاكم&zwnj; جزيره&zwnj; خارك&zwnj; و بندر ريگ&zwnj; به&zwnj; بهانه&zwnj; عدم&zwnj; پرداخت&zwnj; اجاره&zwnj; بها ، در سال&zwnj; 1765 به&zwnj; هلندي&zwnj;ها حمله &zwnj;برد و آنها را از خليج&zwnj; Ùارس&zwnj; بيرون&zwnj; راند . پس&zwnj; از اين&zwnj; ماجرا انگليس&zwnj; در خليج&zwnj; Ùارس &zwnj;، شيخ&zwnj; نشين&zwnj;هاي&zwnj; متعدد كوچكي&zwnj; را ايجاد نمود تا از اتحاد آنها در مقابل&zwnj; خود جلوگيري&zwnj; كند خليج&zwnj; Ùارس&zwnj; بعد از جنگ&zwnj; جهاني&zwnj; اول&zwnj; به&zwnj; عنوان&zwnj; مهم&zwnj;ترين&zwnj; كانون&zwnj; نÙت&zwnj; و منبع&zwnj; مهم&zwnj; رشد صنايع &zwnj;، اهميت &zwnj;اقتصادي&zwnj; و استراتژيكي&zwnj; مهمي&zwnj; ياÙت &zwnj;.&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موقعيت&zwnj; استراتژيكي&zwnj; استان&zwnj; هرمزگان&zwnj; موجبات&zwnj; توجه&zwnj; ويژه&zwnj; به&zwnj; اين&zwnj; منطقه&zwnj; را براي&zwnj; دولت&zwnj;ها و كشورهاي&zwnj; خارجي&zwnj; الزامي&zwnj; ساخت . استان&zwnj; هرمزگان&zwnj; در ناحيه&zwnj; گرم&zwnj; و خشك&zwnj; ايران&zwnj; قرار گرÙته&zwnj; و آب&zwnj; و هواي&zwnj; نيمه&zwnj; بياباني&zwnj; دارد . هواي&zwnj; نوار ساحلي&zwnj; استان&zwnj; در تابستان&zwnj;ها بسيار گرم&zwnj; و مرطوب&zwnj; و در زمستان&zwnj;ها بسيار معتدل&zwnj; است &zwnj;. نزولات&zwnj; جوي&zwnj; استان&zwnj; اندك&zwnj; است &zwnj;. رطوبت&zwnj; نسبي&zwnj; در نواحي&zwnj; ساحلي&zwnj; بسيار بالاست&zwnj; .</span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 29, '014232612-hormozgan.jpg', ''),
(24, 'استان خوزستان', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">صنايع&zwnj; دستي&zwnj; استان&zwnj; خوزستان&zwnj; خاصه&zwnj; منسوجات&zwnj; و صنعت&zwnj; حرير باÙي&zwnj; در گذشته&zwnj; معروÙ&zwnj; بود . المقدسي&zwnj; جغراÙيدان&zwnj; عرب&zwnj; از منسوجات&zwnj; شهر ياد كرده&zwnj; است&zwnj; . عباي&zwnj; نازك&zwnj; و ضخيم&zwnj; شوشتر و اطراÙ&zwnj; آن&zwnj; مشهور است&zwnj; . در شادگان&zwnj; نيز عبا باÙي&zwnj; رواج&zwnj; دارد . در خوزستان&zwnj; باÙت&zwnj; مقنعه&zwnj; و باÙت&zwnj; \"چَÙيه&zwnj;\" رواج&zwnj; دارد . همچنين&zwnj; در شوشتر ملحÙه&zwnj; (ملاÙه&zwnj;) و در دزÙول&zwnj; لنگ&zwnj; باÙته&zwnj; مي&zwnj;شود . جاجيم&zwnj; باÙي&zwnj; در شادگان&zwnj; رايج&zwnj; است&zwnj; . ساير صنايع&zwnj; دستي&zwnj; استان&zwnj; خوزستان&zwnj; عبارتند از : قاليباÙي&zwnj; ، قلابدوزي&zwnj; ، جاجيم&zwnj; و گليم&zwnj; ، حصير و بوريا ، چادر شب&zwnj; ، ورشو سازي&zwnj; ، چوقا باÙي&zwnj; و گبه&zwnj; باÙي&zwnj; كه&zwnj; بيشتر توسط&zwnj; عشاير بختياري&zwnj; و عرب&zwnj; باÙته&zwnj; مي&zwnj;شوند .</span></span></p>', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه آبادان ، آبادان<br /> موزه هÙت تپه ، دزÙول&nbsp;<br /> موزه شوش ، شوش <br /> <br /></span> <br /> </span></div>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان&zwnj; خوزستان&zwnj; با مساحتي&zwnj; بالغ&zwnj; بر 64664 كيلومتر مربع&zwnj; در جنوب&zwnj; غربي&zwnj; ايران&zwnj; واقع&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. براساس&zwnj; آخرين&zwnj; تقسيمات&zwnj; كشوري&zwnj; در سال&zwnj; 1375 ، شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; خوزستان&zwnj; عبارتند از : آبادان &zwnj;، انديمشك &zwnj;، اهواز ، ايذه&zwnj; ، باغملك&zwnj; ، بندر ماهشهر ، بهبهان &zwnj;، خرمشهر ، دزÙول &zwnj;، دشت&zwnj; آزادگان &zwnj;، رامهرمز ، شادگان&zwnj; ، شوش&zwnj; ، شوشتر و مسجد سليمان &zwnj;.&nbsp;</span><span style=\"font-family: Yekan; font-size: medium;\">استان&zwnj; خوزستان&zwnj; از نظر ناهمواري&zwnj;ها به&zwnj; دو قسمت&zwnj; جلگه&zwnj;اي&zwnj; و كوهستاني&zwnj; تقسيم&zwnj; مي&zwnj;شود . ناحيه&zwnj; جلگه&zwnj;اي &zwnj;خوزستان&zwnj; در قسمت&zwnj; جنوب&zwnj; و غرب&zwnj; استان&zwnj; از آبرÙتهاي&zwnj; رودهاي&zwnj; كارون &zwnj;، كرخه&zwnj; و جراحي&zwnj; تشكيل&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. ناحيه &zwnj;كوهستاني&zwnj; خوزستان&zwnj; در قسمت&zwnj; شمال&zwnj; و شرق&zwnj; استان&zwnj; واقع&zwnj; شده&zwnj; و جزء بخش&zwnj; جنوبي&zwnj; رشته&zwnj; كوه&zwnj; زاگرس&zwnj; مي&zwnj;باشد . استان&zwnj; خوزستان&zwnj; در سال&zwnj; 1375 ، حدود 3746700 نÙر جمعيّت&zwnj; داشت&zwnj; كه&zwnj; از اين&zwnj; تعداد 52/62 درصد در نقاط&zwnj; شهري&zwnj; و 51/36 درصد در نقاط&zwnj; روستايي&zwnj; سكونت&zwnj; داشته&zwnj;اند . استان&zwnj; خوزستان&zwnj; يكي&zwnj; از كهن&zwnj;ترين&zwnj; كانون&zwnj;هاي&zwnj; تمدن&zwnj; بشري&zwnj; است &zwnj;كه&zwnj; قدمت&zwnj; آن&zwnj; در شوش&zwnj; به&zwnj; 6000 سال&zwnj; پيش&zwnj; مي&zwnj;رسد .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">در هزاره&zwnj; چهارم&zwnj; قبل&zwnj; از ميلاد دولت&zwnj; مقتدر عيلام&zwnj; در شوش&zwnj; پايه&zwnj; گذاري&zwnj; شد و در هزاره&zwnj; اوّل &zwnj;پيش&zwnj; از ميلاد ، توسط&zwnj; آشوريان&zwnj; منقرض&zwnj; گرديد در سال&zwnj; 640 ق&zwnj;.م&zwnj; شوش&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; آشوري&zwnj;ها تسخير و به&zwnj; دو بخش&zwnj; تقسيم&zwnj; شد . قسمت&zwnj; شمالي&zwnj; يعني&zwnj; \"انزان&zwnj;\" به&zwnj; دست&zwnj; پارس&zwnj;ها اÙتاد كه&zwnj; از مدّت&zwnj;ها پيش&zwnj; در اين&zwnj; ناحيه&zwnj; مسكن&zwnj; گزيده&zwnj; بودند و قسمت&zwnj; جنوبي&zwnj; آن&zwnj; به&zwnj; تصرÙ&zwnj; آشور درآمد . در سال&zwnj; 538 ق&zwnj;.م&zwnj; كوروش&zwnj; هخامنشي&zwnj; به&zwnj; بابل&zwnj; لشكر كشيد و سرزمين&zwnj; عيلام&zwnj; را تصرÙ&zwnj; كرد و شهر شوش&zwnj; را به&zwnj; عنوان&zwnj; يكي&zwnj; از پايتخت&zwnj;هاي&zwnj; هخامنشي&zwnj; برگزيد .&nbsp;</span><span style=\"font-family: Yekan; font-size: medium;\">داريوش&zwnj; در سال&zwnj; 521 ق&zwnj;.م&zwnj; شوش&zwnj; را مورد توجه&zwnj; قرار داد و در آن&zwnj; كاخ&zwnj; باشكوهي&zwnj; به&zwnj; نام&zwnj; \"هديش&zwnj;\" احداث&zwnj; كرد . با حمله&zwnj; اسكندر دوران&zwnj; اوج&zwnj; و شكوه&zwnj; سلطنت&zwnj; خيره&zwnj; كننده&zwnj; هخامنشيان&zwnj; به &zwnj;پايان&zwnj; رسيد . پس&zwnj; از اسكندر دولت&zwnj; سلوكي&zwnj; به&zwnj; قدرت&zwnj; رسيد . در سال&zwnj; 187 قبل&zwnj; از ميلاد در اثر ضعÙ&zwnj; دولت&zwnj; سلوكي &zwnj;، پارس&zwnj; و خوزستان&zwnj; متحد شد و از دولت&zwnj; سلوكي&zwnj; جدا شدند مهرداد اوّل&zwnj; اشكاني&zwnj; (164 - 140 ق&zwnj;.م&zwnj;) شاه&zwnj; سلوكي&zwnj; را در جنگي&zwnj; شكست&zwnj; داد و شخصي&zwnj; از خاندان&zwnj; اشكاني&zwnj; را به&zwnj; حكومت&zwnj; خوزستان&zwnj; منصوب&zwnj; كرد .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">با قدرت&zwnj; گرÙتن &zwnj;ساسانيان&zwnj; اين&zwnj; ناحيه&zwnj; به&zwnj; صورت&zwnj; خيره&zwnj; كننده&zwnj;اي&zwnj; رو به&zwnj; عمران&zwnj; و آبادي&zwnj; گذاشت &zwnj;. حكومت&zwnj; ساساني&zwnj; بناهاي&zwnj; زيادي&zwnj; در اهواز ، شوشتر و شمال&zwnj; انديمشك&zwnj; ايجاد كرد . پس&zwnj; از شكست&zwnj; ايران&zwnj; بدست&zwnj; عرب&zwnj;هاي&zwnj; مسلمان&zwnj; حكومت&zwnj; خوزستان &zwnj;به&zwnj; دست&zwnj; خلÙاي&zwnj; اموي&zwnj; و عباسيان&zwnj; اÙتاد . در اواسط&zwnj; سده&zwnj; سوم&zwnj; ه.ق&zwnj; دولت&zwnj; عباسيان&zwnj; رو به&zwnj; انحطاط&zwnj; گذاشت &zwnj;. يعقوب &zwnj;ليث&zwnj; از سيستان&zwnj; علم&zwnj; استقلال&zwnj; براÙراشت&zwnj; و سرانجام&zwnj; در شوش&zwnj; و شوشتر استقرار ياÙت &zwnj;.&nbsp;</span><span style=\"font-family: Yekan; font-size: medium;\">در سال&zwnj; 326 ه.ق&zwnj; معزالدوله&zwnj; ديلمي&zwnj; كرمان&zwnj; و خوزستان&zwnj; را تصرÙ&zwnj; كرد . از سال&zwnj; 443 ه.ق&zwnj; تا سال&zwnj; 845 ه.ق&zwnj; به&zwnj; ترتيب &zwnj;خوارزمشاهيان &zwnj;، خاندان&zwnj; شلمه&zwnj; اÙشار ، اتابكان&zwnj; Ùارس &zwnj;، آل&zwnj; مظÙر ، آل&zwnj; جلاير ، تيموريان&zwnj; بر تمام&zwnj; يا قسمتي&zwnj; از خوزستان&zwnj; حكومت&zwnj; كردند در سال&zwnj; 845 ه.ق&zwnj; جنبش&zwnj; مذهبي&zwnj; مشعشعيان&zwnj; در اين&zwnj; نواحي&zwnj; شكل&zwnj; گرÙت &zwnj;. پادشاهان &zwnj;صÙوي&zwnj; چندين&zwnj; بار براي&zwnj; سركوب&zwnj; مشعشعيان&zwnj; و اÙشار لشكر كشيدند . نادرشاه&zwnj; اÙشار در سال&zwnj; 1142 ه.ق&zwnj; روانه &zwnj;خوزستان&zwnj; شد .&nbsp;</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">پس&zwnj; از درگذشت&zwnj; كريم&zwnj;خان&zwnj; زند خوزستان&zwnj; دچار هرج&zwnj; و مرج&zwnj; شد . در زمان&zwnj; Ùتحعلي&zwnj; شاه&zwnj; قاجار خوزستان&zwnj; به&zwnj; دو بخش&zwnj; تقسيم&zwnj; شد پس&zwnj; از جنگ&zwnj; ايران&zwnj; و انگليس&zwnj; در سال&zwnj; 1273 ه.ق&zwnj; تا چهل&zwnj; سال&zwnj; خوزستان&zwnj; آرام&zwnj; بود . در اين&zwnj; زمان&zwnj; عشاير عرب &zwnj;به&zwnj; چند بخش&zwnj; تقسيم&zwnj; شده&zwnj; و هر بخش&zwnj; شيخي&zwnj; جداگانه&zwnj; داشت &zwnj;. طي&zwnj; 80 سال&zwnj; گذشته&zwnj; استان&zwnj; خوزستان&zwnj; - غير از دوران&zwnj; جنگ&zwnj; تحميلي&zwnj; عراق&zwnj; بر ايران&zwnj; - همواره&zwnj; توسعه&zwnj; ياÙته&zwnj; و امروزه&zwnj; يكي&zwnj; از نواحي&zwnj; استراتژيك&zwnj; ايران&zwnj; به&zwnj; حساب &zwnj;مي&zwnj;آيد .&nbsp;</span><span style=\"font-family: Yekan; font-size: medium;\">استان&zwnj; خوزستان&zwnj; در مناطق&zwnj; كوهستاني&zwnj; و مرتÙع&zwnj; تابستان&zwnj;هاي&zwnj; معتدل&zwnj; و زمستان&zwnj;هاي&zwnj; سرد و در نواحي&zwnj; كوهپايه&zwnj;اي&zwnj; آب&zwnj; و هواي&zwnj; نيمه&zwnj; بياباني&zwnj; دارد . در نواحي&zwnj; پست&zwnj; و جلگه&zwnj;اي&zwnj; به&zwnj; طرÙ&zwnj; جنوب&zwnj; و جنوب&zwnj; شرقي &zwnj;خصوصيات&zwnj; آب&zwnj; و هوا از نيمه&zwnj; بياباني&zwnj; به&zwnj; بياباني&zwnj; كناره&zwnj;اي&zwnj; تبديل&zwnj; مي&zwnj;شود . زمستان&zwnj;هاي&zwnj; اين&zwnj; ناحيه &zwnj;، كوتاه&zwnj; و معتدل&zwnj; و تابستان&zwnj;هاي&zwnj; آن&zwnj; طولاني&zwnj; و گرم&zwnj; است&zwnj; . خوزستان&zwnj; تحت&zwnj; تأثير سه&zwnj; نوع&zwnj; باد قرار دارد : اوّل &zwnj;، جريان&zwnj; سرد نواحي&zwnj; كوهستاني&zwnj; كه&zwnj; در زمستان&zwnj; به&zwnj; طرÙ&zwnj; خليج&zwnj;Ùارس&zwnj; مي&zwnj;وزد و هواي&zwnj; سردي&zwnj; را همراه&zwnj; مي&zwnj;آورد . دوّم &zwnj;، بادهاي&zwnj; ساحلي&zwnj; كه&zwnj; گاهگاهي&zwnj; در تابستان&zwnj; از طرÙ&zwnj; خليج&zwnj; Ùارس&zwnj; همراه&zwnj; با رطوبت&zwnj; زياد و گرما به&zwnj; سوي&zwnj; جلگه&zwnj;ها مي&zwnj;وزد و به&zwnj; باد شرجي&zwnj; معروÙ&zwnj; است &zwnj;. سوم &zwnj;، بادي&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; از طرÙ &zwnj;عربستان&zwnj; به&zwnj; نام&zwnj; \"سموم&zwnj;\" مي&zwnj;وزد و هميشه&zwnj; مقداري&zwnj; غبار خاك&zwnj; و شن&zwnj; همراه&zwnj; دارد و هنگام&zwnj; عبور از روي&zwnj; خليج&zwnj; Ùارس&zwnj; رطوبت&zwnj; زيادي&zwnj; را در خود ذخيره&zwnj; مي&zwnj;كند .</span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 13, '010636587-ahvaz.jpg', ''),
(28, 'استان آذربایجان غربی', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">انواع&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; و سوغاتي&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; آذربايجان&zwnj; غربي&zwnj; عبارتند از : Ùرش&zwnj; ، گليم&zwnj; ، جاجيم&zwnj; ، انواع&zwnj; صنايع&zwnj; چوبي&zwnj; ، نقاشي&zwnj; روي&zwnj; چرم&zwnj; ، انواع&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; باÙتني&zwnj; ، حصير ، سبد و انواع&zwnj; شيريني&zwnj; و نقل&zwnj;</span></span></p>', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه مياندوآب ، مياندوآب<br /> موزه تاريخ طبيعي ، اروميه<br /> موزه اروميه ، اروميه</span></span></div>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان&zwnj; آذربايجان&zwnj; غربي&zwnj; با احتساب&zwnj; درياچه&zwnj; اروميه&zwnj; حدود 43660 كيلومتر مربع&zwnj; مساحت&zwnj; دارد و در شمال&zwnj; غربي&zwnj; ايران&zwnj; قرار گرÙته&zwnj; است &zwnj;. براساس&zwnj; آخرين&zwnj; تقسيمات&zwnj; كشوري &zwnj;، شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; اروميه &zwnj;، بوكان &zwnj;، پيرانشهر ، تكاب &zwnj;، خوي &zwnj;، سردشت &zwnj;، سلماس &zwnj;، شاهين&zwnj; دژ ، ماكو ، مهاباد ، مياندوآب &zwnj;، نقده&zwnj; و سيه&zwnj;چشمه&zwnj; مجموع&zwnj; شهرستان&zwnj;هاي &zwnj;استان&zwnj; آذربايجان&zwnj; غربي&zwnj; را تشكيل&zwnj; مي&zwnj;دهند . استان&zwnj; آذربايجان&zwnj; غربي&zwnj; يكي&zwnj; از مناطق&zwnj; كوهستاني&zwnj; كشور است&zwnj; كه&zwnj; توپوگراÙي&zwnj; متنوع&zwnj; و گسترده&zwnj;اي&zwnj; دارد . <br /> در سراسر ناحيه&zwnj; هم&zwnj; مرز آن&zwnj; با تركيه&zwnj; و عراق&zwnj; ، كوههاي&zwnj; مرتÙع&zwnj; برÙ&zwnj;گيري&zwnj; از شمال&zwnj; به&zwnj; جنوب&zwnj; كشيده&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. آب&zwnj;هاي &zwnj;حاصل&zwnj; از ذوب&zwnj; برÙ&zwnj; كوه&zwnj;هاي&zwnj; مذكور بصورت&zwnj; رودخانه&zwnj;هاي&zwnj; متعددي&zwnj; در دره&zwnj;هاي&zwnj; منطقه&zwnj; جريان&zwnj; مي&zwnj;يابد و به&zwnj; سه &zwnj;حوزه&zwnj; عمده&zwnj; درياچه&zwnj; اروميه &zwnj;، گسل&zwnj; عظيم&zwnj; خوي&zwnj; و دره&zwnj; رود كلوي&zwnj; سرازير مي&zwnj;شوند . سه&zwnj; ناحيه&zwnj; Ùوق&zwnj; پست&zwnj;ترين&zwnj; نقاط &zwnj;آذربايجان&zwnj; غربي&zwnj; به&zwnj; حساب&zwnj; مي&zwnj;آيد . استان&zwnj; آذربايجان&zwnj; غربي&zwnj; در آبان&zwnj; ماه&zwnj; 1375 حدود 2496320 نÙر جمعيت&zwnj; داشته&zwnj; است &zwnj;. <br />از اين&zwnj; تعداد 68/52 درصد در نقاط&zwnj; شهري&zwnj; و 31/47 درصد در نقاط&zwnj; روستايي&zwnj; سكونت &zwnj;داشته&zwnj; و بقيه&zwnj; غير ساكن&zwnj; بوده&zwnj;اند . استان&zwnj; آذربايجان&zwnj; غربي&zwnj; يكي&zwnj; از كانون&zwnj;هاي&zwnj; تمدن&zwnj; باستاني&zwnj; ايران&zwnj; است&zwnj; و قلعه&zwnj;هاي&zwnj; متعدد تاريخي &zwnj;، صدها تپه &zwnj;باستاني&zwnj; با آثار مكشوÙه&zwnj; و ساير يادمان&zwnj;هاي&zwnj; تاريخي&zwnj; و ديني&zwnj; اين&zwnj; قدمت&zwnj; ديرينه&zwnj; را تائيد مي&zwnj;كنند . از طرÙ&zwnj; ديگر ، اين &zwnj;استان&zwnj; همواره&zwnj; زيستگاه&zwnj; مجموعه&zwnj;اي&zwnj; از اقوام&zwnj; و Ùرهنگ&zwnj;هاي&zwnj; مختلÙ&zwnj; بوده&zwnj; است &zwnj;. <br /> هر يك&zwnj; از اين&zwnj; اقوام&zwnj; و Ùرهنگ&zwnj;ها به &zwnj;نحوي&zwnj; در هم&zwnj; تأثير گذاشته&zwnj; و از همديگر متأثر شده&zwnj;اند وجود مساجد ، كليساها و ويرانه&zwnj; آتشگاه&zwnj;ها ، گوياي&zwnj; بخشي &zwnj;از تاريخ&zwnj; تحولات&zwnj; ديني&zwnj; آن&zwnj; است &zwnj;. تشيع&zwnj; در اروميه&zwnj; و شهرهاي&zwnj; شمالي&zwnj; و تسنن&zwnj; در نواحي&zwnj; جنوبي&zwnj; استان&zwnj; از مذاهب &zwnj;عمده&zwnj; به&zwnj; شمار مي&zwnj;روند . ساير اقليت&zwnj;هاي&zwnj; آشوري&zwnj; و ارامنه&zwnj; به&zwnj; كليساهاي&zwnj; مسيحي&zwnj; وابسته&zwnj;اند . <br />آذري&zwnj;ها ، كردها ، آشوري&zwnj;ها و ارامنه&zwnj; هر يك&zwnj; ويژگي&zwnj;هاي&zwnj; Ùرهنگي &zwnj;، آداب&zwnj; و سنن&zwnj; مخصوصي&zwnj; دارند كه&zwnj; در نوع&zwnj; خود جالب&zwnj; توجه&zwnj; است &zwnj;. ذيلاً اجمالي&zwnj; از پيشينه&zwnj; تاريخي&zwnj; شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; ذكر مي&zwnj;شود . استان&zwnj; آذربايجان&zwnj; غربي&zwnj; عمدتاً تحت&zwnj; تأثير جريان&zwnj; هواي&zwnj; مرطوب&zwnj; اقيانوس&zwnj; اطلس&zwnj; قرار دارد ، ولي&zwnj; در برخي&zwnj; از ماه&zwnj;هاي&zwnj; زمستان&zwnj; توده&zwnj;هاي&zwnj; هواي&zwnj; سردي&zwnj; از طرÙ&zwnj; شمال&zwnj; هواي&zwnj; مديترانه&zwnj;اي&zwnj; آنرا متاثر كرده&zwnj; و موجب&zwnj; كاهش &zwnj;قابل&zwnj; توجه&zwnj; دما مي&zwnj;شود . براساس&zwnj; داده&zwnj;هاي&zwnj; آماري&zwnj; ايستگاه&zwnj;هاي&zwnj; هواشناسي&zwnj; اروميه &zwnj;، خوي&zwnj; ، ماكو و مهاباد ، درجه &zwnj;حرارت&zwnj; هوا در نقاط&zwnj; مختلÙ&zwnj; استان&zwnj; متÙاوت&zwnj; است &zwnj;. <br /> متوسط&zwnj; درجه&zwnj; حرارت&zwnj; از 4/9 درجه&zwnj; سانتي&zwnj;گراد در ماكو تا 6/11 درجه&zwnj; سانتي&zwnj; گراد در مهاباد متغير است &zwnj;. متوسط&zwnj; درجه&zwnj; حرارت&zwnj; در اروميه&zwnj; 8/9 ، در خوي&zwnj; 8/10 ، در ماكو 4/9 و در مهاباد 6/11 درجه&zwnj; سانتي&zwnj; گراد است &zwnj;. به&zwnj; استناد همين&zwnj; گزارش&zwnj; حداكثر درجه&zwnj; حرارت&zwnj; در مرداد ماه&zwnj; حدود 34 و حداقل&zwnj; آن&zwnj; در دي&zwnj; ماه&zwnj; حدود 16- درجه&zwnj; سانتي&zwnj; گراد است &zwnj;. حداكثر تغيير گرماي&zwnj; تابستان&zwnj; 4 و سرماي&zwnj; زمستان &zwnj;15 درجه&zwnj; مي&zwnj;باشد . شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; اروميه&zwnj; و ماكو تابستان&zwnj;هاي&zwnj; گرم&zwnj; و زمستان&zwnj;هاي&zwnj; سرد دارد . شهرستان&zwnj; مهاباد تابستان&zwnj;هاي&zwnj; خشك&zwnj; و طولاني&zwnj; و زمستان&zwnj;هاي&zwnj; بسيار سرد دارد . شهرستان&zwnj; نقده&zwnj; و مياندوآب&zwnj; داراي&zwnj; هواي&zwnj; نيمه &zwnj;مرطوب&zwnj; با تابستان&zwnj;هاي&zwnj; ملايم&zwnj; و زمستان&zwnj;هاي&zwnj; سرد است .&zwnj;</span><br /> </span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 2, '105706497-oromie.jpg', ''),
(29, 'استان اردبیل', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">صنايع&zwnj; دستي&zwnj; استان&zwnj; اردبيل&zwnj; بسيار متنوع&zwnj; است&zwnj; . انواع&zwnj; دست&zwnj; باÙ&zwnj;هاي&zwnj; Ùرش&zwnj; ، مسند ، شال&zwnj; ، ورني&zwnj; ، گليم&zwnj; ، جاجيم&zwnj; ، پشتي&zwnj; ، قلاب&zwnj; ، خورجين&zwnj; و انواع&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; Ùلزي&zwnj; ، چوبي&zwnj; ، مسي&zwnj; ، برنجي&zwnj; ، نقره&zwnj; كاري&zwnj; ، قلمكاري&zwnj; ، خاتم&zwnj; كاري&zwnj; و سÙال&zwnj; گري&zwnj; و ... از نمونه&zwnj;هاي&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; شهرها و روستاها و عشاير استان&zwnj; اردبيل&zwnj; را تشكيل&zwnj; مي&zwnj;دهد . انواع&zwnj; شيريني&zwnj; ، حلوا و عسل&zwnj; اردبيل&zwnj; نيز معروÙ&zwnj; است&zwnj;</span></span></p>', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه&zwnj; مجموعه&zwnj; شيخ&zwnj; صÙي ، اردبيل&zwnj;</span></span></div>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان&zwnj; اردبيل&zwnj; با 18050 كيلومتر مربع&zwnj; وسعت&zwnj; در شمال&zwnj; غرب&zwnj; Ùلات&zwnj; ايران&zwnj; قرار دارد . اردبيل &zwnj;، خلخال &zwnj;، مشكين&zwnj; شهر ، گرمي &zwnj;، بيله&zwnj;سوار و پارس&zwnj;آباد از شهرهاي&zwnj; مهم&zwnj; استان&zwnj; و شهر تاريخي&zwnj; و مذهبي&zwnj; اردبيل &zwnj;، مركز آن&zwnj; است &zwnj;. از استان&zwnj; اردبيل&zwnj; ۵/282 كيلومتر با جمهوري&zwnj; آذربايجان&zwnj; مرز مشترك&zwnj; دارند . در 159 كيلومتر از مرز مشترك&zwnj; رودهاي&zwnj; ارس&zwnj; و بالهارود جريان&zwnj; دارند . دو نقطه&zwnj; اصلاندوز و بيله&zwnj; سوار مغان&zwnj; با جمهوري&zwnj; آذربايجان&zwnj; ارتباط&zwnj; زميني&zwnj; دارد . <br /> محور اردبيل&zwnj; - آستارا (گردنه&zwnj; حيران&zwnj;) نزديكترين&zwnj; راه&zwnj; ارتباطي&zwnj; استان&zwnj; با مركز كشور است &zwnj;. اين&zwnj; راه&zwnj; شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; اردبيل&zwnj; را از راه&zwnj; رشت&zwnj; و قزوين&zwnj; به &zwnj;تهران&zwnj; وصل&zwnj; مي&zwnj;كند . قله&zwnj; سبلان&zwnj; با 4811 متر ارتÙاع&zwnj; بلندترين&zwnj; نقطه&zwnj; اين&zwnj; استان&zwnj; است&zwnj; و در&nbsp;شمال&zwnj; غربي&zwnj; شهرستان&zwnj; اردبيل&zwnj; واقع&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; . استان&zwnj; اردبيل&zwnj; در سال&zwnj; 1375 حدود 011/168/1 نÙر جمعيت&zwnj; داشته&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; 7/48 درصد آن&zwnj; شهرنشين &zwnj;، 1/۵1درصد آن&zwnj; روستانشين&zwnj; و 2/2 درصد ديگر آن&zwnj; غير ساكن&zwnj; و عشاير بوده&zwnj;اند . <br />تاريخ&zwnj; استان&zwnj; اردبيل&zwnj; با تاريخ&zwnj; سرزمين&zwnj; آذربايجان&zwnj; در آميخته&zwnj; است &zwnj;. بسياري&zwnj; از مورخان&zwnj; اسلامي &zwnj;بناي&zwnj; شهر اردبيل&zwnj; را به&zwnj; Ùيروز پادشاه&zwnj; ساساني&zwnj; (489 - 457 م&zwnj;) نسبت&zwnj; مي&zwnj;دهند و بر همين&zwnj; اساس&zwnj; شهر اردبيل&zwnj; بيش &zwnj;از 1500 سال&zwnj; قدمت&zwnj; تاريخي&zwnj; دارد . اردبيل&zwnj; در زمان&zwnj; هخامنشيان&zwnj; اهميت&zwnj; سياسي&zwnj; و نظامي&zwnj; مهمي&zwnj; داشت&zwnj; و مركز استقرار اردوي&zwnj; ايران&zwnj; جهت&zwnj; حÙظ&zwnj; و نگهداري&zwnj; مرزهاي&zwnj; شمالي&zwnj; ايران&zwnj; بود . به&zwnj; روايت&zwnj; اوستا ، زردشت&zwnj; پيامبر ايراني&zwnj; در كنار رود &laquo;دائي&zwnj;يتا&raquo; كه&zwnj; امروزه&zwnj; ارس&zwnj; ناميده&zwnj; مي&zwnj;شود به&zwnj; دنيا آمده&zwnj; و كتاب&zwnj; خود را در كوهستان&zwnj; سبلان&zwnj; تحرير كرده&zwnj; و براي&zwnj; ترويج&zwnj; دين&zwnj; خود به&zwnj; شهر اردبيل&zwnj; روي&zwnj; آورده&zwnj; است &zwnj;. <br /> در زمان&zwnj; حمله&zwnj; عرب&zwnj;ها به&zwnj; ايران&zwnj; (22 هجري&zwnj; قمري&zwnj;) اردبيل&zwnj; بزرگترين&zwnj; شهر آذربايجان&zwnj; بود كه&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; سپاهيان&zwnj; اسلام&zwnj; اÙتاد . بين&zwnj; سال&zwnj;هاي&zwnj; 267 تا 317 ه. ق&zwnj; اين&zwnj; شهر مركز حكمراني&zwnj; طايÙه&zwnj; بني&zwnj; ساج&zwnj; بود كه&zwnj; حكومت&zwnj; را از مراغه&zwnj; به&zwnj; اردبيل&zwnj; انتقال&zwnj; داده&zwnj; بودند . اردبيل&zwnj; تا حمله&zwnj; مغول&zwnj; مركز حكومت&zwnj; آذربايجان&zwnj; بود . شاه&zwnj; اسماعيل&zwnj; براي&zwnj; تشكيل&zwnj;حكومت&zwnj; واحد ايراني&zwnj; از اردبيل&zwnj; قيام&zwnj; كرد و تبريز را در سال&zwnj; 906 ه.ق&zwnj; پايتخت&zwnj; رسمي&zwnj; ايران&zwnj; قرار داد . <br />در دوره &zwnj;صÙوي&zwnj; اردبيل&zwnj; از لحاظ&zwnj; سياسي&zwnj; و اقتصادي&zwnj; سرآمد شهرهاي&zwnj; ايران&zwnj; بود . اين&zwnj; شهر در مسير شاهراه&zwnj; تجاري&zwnj; ايران&zwnj; و اروپا قرار داشت&zwnj; و ابريشم&zwnj; و مال&zwnj; التجاره&zwnj; وارده&zwnj; از گيلان&zwnj; از طريق&zwnj; اردبيل&zwnj; به&zwnj; اروپا صادر مي&zwnj;شد . علاوه&zwnj; بر اهميت&zwnj; جاذبه&zwnj;هاي&zwnj; طبيعي&zwnj; و تاريخي&zwnj; كه&zwnj; زمينه&zwnj; مناسبي&zwnj; را براي&zwnj; توسعه&zwnj; اقتصادي&zwnj; - اجتماعي&zwnj; استان &zwnj;اردبيل&zwnj; Ùراهم&zwnj; آورده&zwnj;اند ، موقعيت&zwnj; استراتژيك&zwnj; اين&zwnj; استان&zwnj; بويژه&zwnj; از نظر توريسم&zwnj; عبوري&zwnj; و بازرگاني &zwnj;، اين&zwnj; شهر را در اهميت&zwnj; درجه&zwnj; اول&zwnj; قرار داده&zwnj; است &zwnj;. <br /> گرايش&zwnj;هاي&zwnj; قومي&zwnj; و Ùرهنگي&zwnj; اخير كه&zwnj; مابين&zwnj; آذربايجان&zwnj; ايران&zwnj; و جمهوري &zwnj;آذربايجان&zwnj; بوجود آمده&zwnj; جريان&zwnj; توريستي&zwnj; دائمي&zwnj; مابين&zwnj; اين&zwnj; جمهوري&zwnj; و استان&zwnj; اردبيل&zwnj; را گسترش&zwnj; داده&zwnj; است&zwnj; . شهرستان&zwnj; اردبيل&zwnj; از ارتÙاعات&zwnj; كوهستان&zwnj;هاي&zwnj; سبلان&zwnj; ، طالش&zwnj; و بزغوش &zwnj;، متأثر است &zwnj;. بيشتر نواحي&zwnj; اردبيل&zwnj; بيش&zwnj; از 3 هزار متر از سطح&zwnj; دريا ارتÙاع&zwnj; دارد . قله&zwnj; سبلان&zwnj; با ارتÙاع&zwnj; 4811 متر در شمال&zwnj; غربي &zwnj;اين&zwnj; شهرستان&zwnj; واقع&zwnj; شده&zwnj; و در اعتدال&zwnj; هواي&zwnj; آن&zwnj; نقش&zwnj; عمده&zwnj;اي&zwnj; دارد . شهرستان&zwnj; اردبيل&zwnj; از مناطق&zwnj; سردسير ايران&zwnj; است &zwnj;و بين&zwnj; ۵ تا 8 ماه&zwnj; در سال&zwnj; سرد است&zwnj; . زمستان&zwnj;هاي&zwnj; بسيار سرد و تابستان&zwnj;هاي&zwnj; معتدل&zwnj; از ويژگي&zwnj;هاي&zwnj; آب&zwnj; و هوائي&zwnj; اردبيل&zwnj; است .&zwnj;</span></span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 4, '063959319-meshkin-shahr.jpg', '');
INSERT INTO `city_tb` (`id`, `ci_name`, `ci_code_ostan`, `ci_ab`, `ci_bastan`, `ci_sana`, `ci_adab`, `ci_ertef`, `ci_taf`, `ci_moz`, `ci_hayat`, `ci_eba`, `ci_bazar`, `ci_farh`, `ci_hot`, `ci_aram`, `ci_rah`, `ci_bim`, `ci_tari`, `ci_jam`, `ci_mas`, `ci_ged`, `ci_for`, `ci_ahan`, `ci_ajan`, `ci_dan`, `ci_nam`, `ci_sanat`, `hotel_pic`, `add_local`, `pic_package`, `hotel_package`, `prioritycity`, `photo`, `comment`) VALUES
(31, 'استان ایلام', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان&zwnj; ايلام&zwnj; منطقه&zwnj;اي&zwnj; عشاير نشين&zwnj; است&zwnj; و صنايع&zwnj; دستي&zwnj; آن&zwnj; بويژه&zwnj; گليم&zwnj; گل&zwnj; برجسته&zwnj; شهرت&zwnj; ملي&zwnj; دارد . از مهّم&zwnj;ترين&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; استان&zwnj; مي&zwnj;توان&zwnj; به&zwnj; اين&zwnj; موارد اشاره&zwnj; كرد : Ùرش&zwnj; كرك&zwnj; ، ابريشم&zwnj; ، گليم&zwnj; گل&zwnj; برجسته&zwnj; ، جاجيم&zwnj; ، نمد ، Ùرنجي&zwnj; ، قتره&zwnj; ، صنايع&zwnj; چوبي&zwnj; و ...  استان&zwnj; ايلام&zwnj; همانند ساير مناطق&zwnj; ايراني&zwnj; سوغاتي&zwnj;هاي&zwnj; محلي&zwnj; خاص&zwnj; دارد كه&zwnj; اهم&zwnj; آن&zwnj;ها عبارتند از : سقز محلي&zwnj; (صمغ&zwnj; درخت&zwnj; بنه&zwnj;) ، شيرين&zwnj; بژي&zwnj; برساق&zwnj; ، شيرين&zwnj; عسگري&zwnj; ، شيريني&zwnj; كÙله&zwnj; كÙنجي&zwnj; ، روغن &zwnj;حيواني&zwnj; معروÙ&zwnj; به&zwnj; كرمانشاهي&zwnj;</span></span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان ايلام با 19680 كيلومتر مربع&zwnj; مساحت&zwnj; در غرب&zwnj; كشور واقع&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. بر اساس&zwnj; آخرين &zwnj;تقسيمات&zwnj; سياسي&zwnj; و اداري&zwnj; در سال&zwnj; 1375 ، شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; ايلام&zwnj; عبارتند از : آبدانان &zwnj;، ايلام &zwnj;، ايوان&zwnj; ، دره&zwnj; شهر ، دهلران &zwnj;، شيروان&zwnj; و چرداول&zwnj; و مهران &zwnj;. شهر ايلام&zwnj; مركز استان&zwnj; ايلام&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; استان&zwnj; از جنوب&zwnj; با استان خوزستان&zwnj; ، از شرق&zwnj; با استان لرستان&zwnj; و از شمال&zwnj; با استان كرمانشاه&zwnj; و از سمت&zwnj; غرب&zwnj; با 425 كيلومتر مرز مشترك&zwnj; با كشور عراق&zwnj; همجوار است &zwnj;.<br /> ناهمواري&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; ايلام &zwnj;، از چين&zwnj;خوردگي&zwnj;هاي&zwnj; موازي&zwnj; در جهت&zwnj; شمال&zwnj; غربي&zwnj; و جنوب&zwnj; شرقي&zwnj; به&zwnj; وجود آمده&zwnj;اند . كوههاي&zwnj; استان&zwnj; ايلام&zwnj; عمدتاً به&zwnj; دوران&zwnj; دوم&zwnj; و سوم&zwnj; زمين&zwnj; شناسي&zwnj; مربوط&zwnj; است &zwnj;. نواحي&zwnj; شمالي&zwnj; و شمال&zwnj; شرقي&zwnj; استان ايلام&zwnj; كوهستاني&zwnj; و نواحي&zwnj; غرب&zwnj; و جنوب&zwnj; غربي&zwnj; آن&zwnj; از اراضي&zwnj; پست&zwnj; و كم&zwnj; ارتÙاع&zwnj; تشكيل&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; . كبيركوه&zwnj; و ديناركوه&zwnj; مهم&zwnj;ترين&zwnj; ارتÙاعات&zwnj; استان&zwnj; مي&zwnj;باشد . در نواحي&zwnj; كوهستاني&zwnj; شمال&zwnj; و شمال&zwnj; شرقي&zwnj; استان&zwnj; و بين&zwnj; رشته&zwnj; كوهها ، دشت&zwnj;هاي&zwnj; كم&zwnj; وسعتي&zwnj; مانند : هليلان &zwnj;، شيروان &zwnj;، ايلام&zwnj; و غيره&zwnj; قرار دارند و در قسمت&zwnj;هاي&zwnj; جنوب&zwnj; غربي&zwnj; و غرب&zwnj; استان&zwnj; نيز دشتهاي&zwnj; وسيع&zwnj; و گرمسيري &zwnj;دهلران &zwnj;، دشت&zwnj; عباس&zwnj; واقع&zwnj; شده&zwnj;اند كه&zwnj; در شرق&zwnj; به&zwnj; جلگه&zwnj; خوزستان&zwnj; متصل&zwnj; مي&zwnj;شوند .<br />اين&zwnj; استان&zwnj; در سال&zwnj; 1375 ، حدود 487800 نÙر جمعيّت&zwnj; داشت&zwnj; كه&zwnj; از اين&zwnj; تعداد 23/53 درصد در نقاط&zwnj; شهري&zwnj; و 61/۴۴ درصد در نقاط&zwnj; روستايي&zwnj; سكونت&zwnj; داشته&zwnj;اند . مطالعات&zwnj; و كشÙيات&zwnj; محدود باستان&zwnj; شناسي&zwnj; نشان&zwnj; مي&zwnj;دهد كه&zwnj; قوم&zwnj; &laquo;گوتي&zwnj;&raquo; در حدود 4000 سال&zwnj; پيش&zwnj; از ميلاد در اين&zwnj; نواحي&zwnj; بسر مي&zwnj;برده&zwnj; است &zwnj;. قوم&zwnj; &laquo;كاسي&zwnj;&raquo; يا &laquo;كاسيت&zwnj;&raquo; بعد از گوتي&zwnj;ها احتمالاً از نواحي&zwnj; قÙقاز به &zwnj;اين&zwnj; نواحي&zwnj; مهاجرت&zwnj; كرده&zwnj;اند . قوم&zwnj; كاسي&zwnj; يكبار به&zwnj; قصد تصرÙ&zwnj; بابل&zwnj; به&zwnj; بين&zwnj;النهرين&zwnj; هجوم&zwnj; برده&zwnj; و شكست&zwnj; خورده &zwnj;است &zwnj;. سپس&zwnj; در حمله&zwnj; ديگري&zwnj; به&zwnj; حكومت&zwnj; بابل&zwnj; پايان&zwnj; داده&zwnj; و نزديك&zwnj; به&zwnj; ۶ قرن&zwnj; حكومت&zwnj; كرده&zwnj; است &zwnj;. <br /> كشÙ&zwnj; آثار برنزي&zwnj; در لرستان &zwnj;، ايلام&zwnj; و طالش&zwnj; تمدن&zwnj; باستاني&zwnj; اين&zwnj; قوم&zwnj; را به&zwnj; هم&zwnj; مرتبط&zwnj; ساخته&zwnj; است &zwnj;. الهه&zwnj; مورد پرستش&zwnj; &laquo;كاسي&zwnj;ها&raquo; رب&zwnj;النوع&zwnj; آÙتاب&zwnj; به&zwnj; نام&zwnj; &laquo;سورياش&zwnj;&raquo; بوده&zwnj; كه&zwnj; از ارباب&zwnj; انواع&zwnj; آريايي&zwnj; نيز به&zwnj; شمار مي&zwnj;رود . سرزميني&zwnj; كه&zwnj; اكنون&zwnj; ايلام&zwnj; نام&zwnj; دارد ، بنا به&zwnj; اسناد تاريخي&zwnj; Ùراوان&zwnj; بخشي&zwnj; از كشور عيلام&zwnj; باستان&zwnj; بوده&zwnj; است&zwnj; در كتيبه&zwnj;هاي&zwnj; بابلي &zwnj;، ايلام&zwnj; را &laquo;آلامتو&raquo; يا &laquo;آلام&zwnj;&raquo; خوانده&zwnj;اند كه&zwnj; به&zwnj; قولي&zwnj; به&zwnj; معناي&zwnj; كوهستان&zwnj; يا كشور طلوع&zwnj; خورشيد است &zwnj;. <br />مدّتي&zwnj; پس&zwnj; از سقوط&zwnj; ايلام &zwnj;، حوزه&zwnj; Ùرمانروايي&zwnj; آن&zwnj; به&zwnj; دو منطقه&zwnj; تحت&zwnj; نÙوذ پارس&zwnj;ها در شرق&zwnj; و مادها در غرب&zwnj; تقسيم&zwnj; شد . اقوام&zwnj; ساكن&zwnj; زاگرس&zwnj; در دوره&zwnj; هخامنشي&zwnj; جزئي&zwnj; از امپراطوري&zwnj; هخامنشي&zwnj; بوده&zwnj; است &zwnj;. وجود آثار باستاني&zwnj; Ùراواني&zwnj; از دوره&zwnj; ساساني&zwnj; در استان&zwnj;هاي&zwnj; ايلام&zwnj; و لرستان&zwnj; ، نشان&zwnj; مي&zwnj;دهد كه&zwnj; اين&zwnj; منطقه&zwnj; در آن&zwnj; زمان&zwnj; اهميّت&zwnj; ويژه&zwnj;اي&zwnj; داشته&zwnj; است &zwnj;. در اواخر قرن&zwnj; چهارم&zwnj; هجري&zwnj; قمري &zwnj;، حسنويه&zwnj; كرد بر ايلام&zwnj; و لرستان&zwnj; Ùعلي&zwnj; حكومت&zwnj; مي&zwnj;كرده &zwnj;است&zwnj; و تا اوايل&zwnj; قرن&zwnj; ششم&zwnj; هجري&zwnj; قمري&zwnj; ، حكومت&zwnj; اين&zwnj; خاندان&zwnj; ادامه&zwnj; داشته&zwnj; است &zwnj;. <br /> در Ùاصله&zwnj; سال&zwnj;هاي&zwnj; 570 &nbsp;تا 1006 ه.ق &zwnj;، اتابكان&zwnj; لÙر بر پشتكوه&zwnj; و لرستان&zwnj; حكومت&zwnj; كرده&zwnj;اند ، اين&zwnj; خاندان&zwnj; بعدها مقر حكومت&zwnj; خود را به &zwnj;پشتكوه&zwnj; &laquo;ايلام&zwnj; كنوني&zwnj;&raquo; منتقل&zwnj; كردند . آخرين&zwnj; والي&zwnj; پشتكوه&zwnj; پس&zwnj; از كودتاي&zwnj; 1299 شمسي&zwnj; به&zwnj; نحوي&zwnj; مسالمت&zwnj;آميز ، منطقه&zwnj; تحت&zwnj; حكومت&zwnj; خود را رها كرده&zwnj; و در كشور عراق&zwnj; اقامت&zwnj; گزيد از سال&zwnj; 1309 در تقسيمات&zwnj; كشوري&zwnj; ، ايلام&zwnj; جزء استان&zwnj; پنجم&zwnj; يعني&zwnj; كرمانشاه&zwnj; گرديد . سپس&zwnj; به&zwnj; علّت&zwnj; موقعيت&zwnj; مهّم&zwnj; سياسي&zwnj; - مرزي&zwnj; و محروميت&zwnj;هاي&zwnj; Ùراوان&zwnj; به&zwnj; Ùرمانداري&zwnj; كل&zwnj; تبديل&zwnj; شد و اكنون&zwnj; يكي&zwnj; از استان&zwnj;هاي&zwnj; مهّم&zwnj; كشور محسوب&zwnj; مي&zwnj;شود . <br />استان&zwnj; ايلام&zwnj; از جمله&zwnj; مناطق&zwnj; عشاير نشين&zwnj; سرزمين&zwnj; ايران&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; در دهه&zwnj;هاي&zwnj; اخير ، مناسبات&zwnj; سنتي&zwnj; مبني&zwnj; بر كوچ&zwnj; در بسياري&zwnj; از نواحي&zwnj; آن&zwnj; در حال&zwnj; منسوخ&zwnj; شدن&zwnj; است&zwnj; . ولي&zwnj; در نظام&zwnj; Ùرهنگي&zwnj; ، اعتقادات&zwnj; ، ارتباطات&zwnj; اجتماعي &zwnj;، سنت&zwnj;ها ، آداب&zwnj; و ديگر رÙتارهاي&zwnj; اجتماعي&zwnj; و Ùرهنگي&zwnj; مردم&zwnj; اين&zwnj; خطه &zwnj;، آثار اين&zwnj; نوع&zwnj; شيوه &zwnj;معيشت&zwnj; و زندگي&zwnj; اجتماعي&zwnj; هنوز مشاهده&zwnj; مي&zwnj;شود . استان ايلام&zwnj; از نظر شرايط&zwnj; اقليمي&zwnj; جزو مناطق&zwnj; گرمسيري&zwnj; كشور محسوب&zwnj; مي&zwnj;شود ، ولي&zwnj; به&zwnj; علّت&zwnj; وجود ارتÙاعات&zwnj; كبيركوه&zwnj; و ديناركوه &zwnj;، اختلاÙ&zwnj; درجه&zwnj; حرارت&zwnj; و بارندگي&zwnj; در بخش&zwnj;هاي&zwnj; شمالي &zwnj;، جنوبي&zwnj; و غربي&zwnj; آن&zwnj; زياد است &zwnj;. <br /> به&zwnj; طوري&zwnj; كه&zwnj; مناطق&zwnj; سه&zwnj;گانه&zwnj; سردسيري &zwnj;، گرمسيري&zwnj; و معتدل&zwnj; در اين&zwnj; استان&zwnj; شكل&zwnj; گرÙته&zwnj; است &zwnj;: مناطق&zwnj; كوهستاني&zwnj; شمال&zwnj; و شمال&zwnj; شرقي&zwnj; استان&zwnj; نسبتاً سردسير با زمستان&zwnj;هاي&zwnj; طولاني&zwnj; است &zwnj;، مناطق&zwnj; جلگه&zwnj;اي&zwnj; غرب&zwnj; و جنوب&zwnj; غربي&zwnj; استان&zwnj; گرمسير است&zwnj; و مناطق&zwnj; مياني&zwnj; آن&zwnj; آب&zwnj; و هواي&zwnj; معتدل&zwnj; دارد . براساس&zwnj; گزارش&zwnj; ايستگاه&zwnj; سينوپتيك&zwnj; ايلام&zwnj; در سال&zwnj; 1375 ، در شهر ايلام&zwnj; حداكثر مطلق&zwnj; حرارت&zwnj; در ماه&zwnj; مرداد 38 درجه&zwnj; سانتي&zwnj;گراد و حداقل&zwnj; آن&zwnj; در بهمن&zwnj; ماه&zwnj; ۴/0 درجه&zwnj; سانتيگراد گزارش&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. ميزان&zwnj; بارندگي&zwnj; سالانه&zwnj; آن&zwnj; نيز ۴/578 ميليمتر و تعداد روزهاي&zwnj; يخبندان&zwnj; آن&zwnj; در Ùصل&zwnj; زمستان&zwnj; 27 روز ثبت&zwnj; شده&zwnj; است .</span></span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 6, '090522420-ilam.jpg', ''),
(32, 'استان بوشهر', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">صنايع&zwnj; دستي&zwnj; و سوغاتي&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; عبارتند از : قالي&zwnj; ، گبد ، گليم&zwnj; ، نمد ، حصير ، گيوه&zwnj; ، زنبيل&zwnj; ، سبد ، جارو ، سÙال&zwnj; ، قليان&zwnj; ، مشك&zwnj; آب&zwnj; ، دولچه&zwnj; ، تور ماهيگيري&zwnj; و شيريني&zwnj; مسقطي&zwnj;</span></span></p>', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه&zwnj; بوشهر ، دلوار</span></span></div>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان&zwnj; بوشهر حدود 27۶۵3 كيلومتر مربع&zwnj; مساحت&zwnj; و 60 كيلومتر ساحل&zwnj; دارد و در شمال&zwnj; خليج&zwnj; Ùارس &zwnj;در جنوب&zwnj; ايران&zwnj; واقع&zwnj; شده&zwnj; و اهميت&zwnj; سوق&zwnj; الجيشي&zwnj; و اقتصادي&zwnj; قابل&zwnj; توجهي&zwnj; دارد . شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; بوشهر ، تنگستان &zwnj;، دشتستان &zwnj;، دشتي&zwnj; ، دير ، ديلم &zwnj;، كنگان&zwnj; و گناوه&zwnj; در اين&zwnj; استان&zwnj; قرار دارند و مركز سياسي&zwnj; - اداري&zwnj; آن&zwnj; ، شهر بوشهر است &zwnj;. استان&zwnj; بوشهر از نظر موقعيت&zwnj; طبيعي&zwnj; از دو قسمت&zwnj; جلگه&zwnj;اي&zwnj; و كوهستاني&zwnj; تشكيل&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. <br /> قسمت&zwnj; جلگه&zwnj;اي &zwnj;آن&zwnj; در امتداد خليج&zwnj; Ùارس&zwnj; كشيده&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. اكثر شهرها و مراكز جمعيتي&zwnj; استان&zwnj; در محدوده&zwnj; اين&zwnj; جلگه&zwnj;ها استقرار ياÙته&zwnj;اند . قسمت&zwnj; كوهستاني&zwnj; استان&zwnj; ، از دو رشته&zwnj; كوه&zwnj; گچ&zwnj;ترش&zwnj; و نوكند تشكيل&zwnj; شده&zwnj; كه&zwnj; در سراسر طول&zwnj; استان&zwnj; به &zwnj;موازات&zwnj; هم&zwnj; امتداد ياÙته&zwnj;اند . استان&zwnj; بوشهر در سال&zwnj; 1375 حدود 743675 نÙر جمعيت&zwnj; داشته&zwnj; است &zwnj;. از اين&zwnj; تعداد 05/53 درصد در نقاط&zwnj; شهري&zwnj; و 76/۴۴ درصد در نقاط&zwnj; روستايي&zwnj; سكونت&zwnj; داشتند و بقيه&zwnj; غير ساكن&zwnj; بوده&zwnj;اند . <br />استان&zwnj; بوشهر به&zwnj; علت&zwnj; موقعيت&zwnj; استراتژيكي&zwnj; مناسب&zwnj; براي&zwnj; احداث&zwnj; پايگاه&zwnj; دريايي&zwnj; و بندرگاه &zwnj;، مورد استÙاده&zwnj; پادشاهان&zwnj; عيلام&zwnj; قرار گرÙته&zwnj; بود . در زمان&zwnj; هخامنشيان&zwnj; سرزمين&zwnj; بوشهر جزو ساتراپ&zwnj; پارس&zwnj; بود . خليج &zwnj;Ùارس&zwnj; و به&zwnj; تبع&zwnj; آن&zwnj; استان&zwnj; بوشهر ، به&zwnj; دليل&zwnj; موقعيت&zwnj; سوق&zwnj; الجيشي&zwnj; و اهميت&zwnj; اقتصادي&zwnj; و بازرگاني &zwnj;، در طول&zwnj; تاريخ &zwnj;همواره&zwnj; از سوي&zwnj; كشورها و دولت&zwnj;ها براي&zwnj; تبادل&zwnj; علم&zwnj; و ثروت&zwnj; و گسترش&zwnj; قدرت&zwnj; سياسي&zwnj; مورد توجه&zwnj; قرار گرÙته &zwnj;است &zwnj;. <br /> اولين&zwnj; يورش&zwnj; دولت&zwnj;هاي&zwnj; اروپايي&zwnj; به&zwnj; سواحل&zwnj; خليج&zwnj; Ùارس&zwnj; در سال&zwnj; 1506 ميلادي&zwnj; با حمله&zwnj; پرتغالي&zwnj; براي &zwnj;مقابله&zwnj; با تجار مصري&zwnj; و ونيزي&zwnj; صورت&zwnj; گرÙت &zwnj;. در سال&zwnj; 1031 هجري&zwnj; قمري&zwnj; شاه&zwnj; عباس&zwnj; صÙوي&zwnj; با انگليسي&zwnj;ها متحد شد و دست&zwnj; پرتغالي&zwnj;ها را از خليج&zwnj; Ùارس&zwnj; كوتاه&zwnj; كرد . از سال&zwnj; 1148 ه.ق&zwnj; نادر شاه&zwnj; بوشهر را كه&zwnj; دهكده&zwnj;اي&zwnj; بيش&zwnj; نبود ، مورد توجه&zwnj; قرار داد و بوشهر را به&zwnj; يك&zwnj; بندر با اسكله&zwnj; كشتي &zwnj;سازي&zwnj; تبديل&zwnj; كرد . در اواخر سلطنت&zwnj; نادر شاه &zwnj;اÙشار ، ايران&zwnj; 23 تا 25 Ùروند كشتي&zwnj; در خليج &zwnj;Ùارس&zwnj; مستقر كرده&zwnj; بود . <br />در دوره&zwnj; حكومت&zwnj; سلسله&zwnj; زند نيز اين&zwnj; منطقه&zwnj; محل&zwnj; كشمكش&zwnj;هاي&zwnj; سياسي&zwnj; بود . سلسله&zwnj; قاجاريه&zwnj; كه&zwnj; پس&zwnj; از زنديه &zwnj;به&zwnj; روي&zwnj; كار آمد چندان&zwnj; نÙوذي&zwnj; در خليج&zwnj; Ùارس&zwnj; نداشت &zwnj;. به&zwnj; همين&zwnj; دليل&zwnj; رÙته&zwnj; رÙته&zwnj; نÙوذ انگليسي&zwnj;ها در خليج&zwnj; Ùارس &zwnj;بيشتر شد و زمام&zwnj; امور خليج&zwnj; Ùارس&zwnj; و درياي&zwnj; عمان&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; آنها اÙتاد و ژنرال&zwnj; كنسول&zwnj; انگليس&zwnj; در بوشهر مدت&zwnj; 20 سال&zwnj; بر خليج&zwnj; Ùارس&zwnj; حكمراني&zwnj; كرد . اين&zwnj; حكمراني&zwnj; تا سال&zwnj;هاي&zwnj; بعد از 1913 ميلادي&zwnj; نيز ادامه&zwnj; داشت&zwnj; و در جنگ&zwnj;هايي&zwnj; مابين&zwnj; سپاه&zwnj; ايران&zwnj; و قشون&zwnj; متجاوز انگليسي&zwnj; در زمان&zwnj; ناصرالدين&zwnj; شاه&zwnj; روي&zwnj; داد . <br /> سپاه&zwnj; ايران&zwnj; در سال&zwnj; 1857 مغلوب&zwnj; شد و سلطه&zwnj; انگليسي&zwnj;ها بر خليج&zwnj; Ùارس&zwnj; و استان&zwnj;هاي&zwnj; ساحلي&zwnj; كماكان&zwnj; ادامه&zwnj; ياÙت &zwnj;. اين&zwnj; شكست&zwnj; در سال &zwnj;1913 ميلادي&zwnj; نيز كه&zwnj; رهبري&zwnj; جنبش&zwnj; استقلال&zwnj; طلبانه&zwnj; را رئيس&zwnj; علي&zwnj; دلواري&zwnj; و دليران&zwnj; تنگستان&zwnj; بر عهده&zwnj; داشتند ، مجدداً تكرار شد . آب&zwnj; و هواي&zwnj; استان&zwnj; در نوار ساحلي&zwnj; گرم&zwnj; و مرطوب&zwnj; و در قسمت&zwnj;هاي&zwnj; داخلي &zwnj;، گرم&zwnj; و خشك&zwnj; صحرايي &zwnj;است &zwnj;. در اين&zwnj; استان&zwnj; دو Ùصل&zwnj; محسوس&zwnj; وجود دارد ؛ زمستان&zwnj; نسبتاً خنك&zwnj; شامل&zwnj; ماه&zwnj;هاي&zwnj; آذر ، دي &zwnj;، بهمن&zwnj; و اسÙند و تابستان&zwnj; گرم&zwnj; و خشك&zwnj; كه&zwnj; ساير ماه&zwnj;هاي&zwnj; سال&zwnj; را در بر مي&zwnj;گيرد . <br />Ùصول&zwnj; پاييز و بهار اين&zwnj; استان&zwnj; بسيار زودگذر است &zwnj;. متوسط&zwnj; دماي&zwnj; سالانه&zwnj; استان&zwnj; 24 درجه&zwnj; سانتي&zwnj; گراد گزارش&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; بيشترين&zwnj; مقدار آن&zwnj; در تابستان&zwnj; با 50 درجه&zwnj; و كمترين&zwnj; مقدار آن&zwnj; در زمستان&zwnj; با ۶ درجه&zwnj; سانتي&zwnj;گراد ثبت&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. گرماي&zwnj; متوسط&zwnj; خنك&zwnj;ترين&zwnj; ماه&zwnj; اين&zwnj; استان &zwnj;، در دي&zwnj; ماه&zwnj; با 15 درجه&zwnj; سانتي&zwnj;گراد گزارش&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. در اين&zwnj; استان&zwnj; مابين&zwnj; دهم&zwnj; ارديبهشت&zwnj; تا دهم&zwnj; مهرماه&zwnj; (حدود 140روز) ميزان&zwnj; گرما به&zwnj; بيش&zwnj; از 40 درجه&zwnj; سانتي&zwnj;گراد مي&zwnj;رسد .</span></span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 7, '012002597-bushehr.jpg', ''),
(34, 'استان چهارمحال و بختیاری', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">انواع&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; و سوغاتي&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; چهارمحال&zwnj; و بختياري&zwnj; عبارتند از : قالي&zwnj; معروÙ&zwnj; چال&zwnj; شتري&zwnj; ، چوخا ، نمد ، گيوه&zwnj; ، خورچين&zwnj; ، گليم &zwnj;، سياه&zwnj; چادر ، جاجيم &zwnj;، وريس&zwnj; يا طناب&zwnj; ابريشمي &zwnj;، كلاه&zwnj;هاي &zwnj;نمدي &zwnj;، خور ، جل &zwnj;، پلاس&zwnj; و كچمه&zwnj; دان&zwnj; - گز آن&zwnj; نيز معروÙ&zwnj; است</span></span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان&zwnj; چهارمحال&zwnj; و بختياري&zwnj; با 28559 كيلومتر مربع&zwnj; وسعت&zwnj; و در قلمرو مركزي&zwnj; رشته&zwnj; كوههاي&zwnj; زاگرس &zwnj;بين&zwnj; پيشكوه هاي&zwnj; داخلي&zwnj; و استان&zwnj; اصÙهان&zwnj; استقرار ياÙته&zwnj; است &zwnj;. اردل&zwnj; ، بروجن &zwnj;، شهركرد ، Ùارسان&zwnj; و لردگان&zwnj; 5 شهرستان&zwnj; اين&zwnj; استان&zwnj; مي&zwnj;باشند . شهركرد مركز استان&zwnj; چهارمحال&zwnj; و بختياري&zwnj; است &zwnj;. استان&zwnj; چهارمحال&zwnj; و بختياري&zwnj; در سال&zwnj; 1375 حدود 761168 نÙر جمعيت&zwnj; داشته&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; 45 درصد آن&zwnj; شهر نشين&zwnj; ، 8/54 درصد روستانشين&zwnj; و بقيه&zwnj; غير ساكن&zwnj; (كوچ&zwnj; رو) بوده&zwnj; است &zwnj;. <br /> نسبت&zwnj; جنسي&zwnj; جمعيت&zwnj; استان&zwnj; 102 نÙر مي&zwnj;باشد . تاريخ&zwnj; سرزمين&zwnj; چهارمحال&zwnj; و بختياري&zwnj; با تاريخ&zwnj; ايل&zwnj; بختياري&zwnj; در هم&zwnj; آميخته&zwnj; است &zwnj;. بختياري&zwnj;ها شاخه&zwnj;اي&zwnj; از طوايÙ&zwnj; لر هستند كه&zwnj; در تاريخ&zwnj; ايران&zwnj; به&zwnj; &laquo;لر بزرگ&zwnj;&raquo; مشهور شده&zwnj;اند . ايل&zwnj; بختياري&zwnj; به&zwnj; دو دسته&zwnj; بزرگ&zwnj; هÙت&zwnj; لنگ&zwnj; و چهار لنگ&zwnj; تقسيم&zwnj; مي&zwnj;شود . <br />قلمرو تابستاني&zwnj; يا ييلاقي&zwnj; چهار لنگ&zwnj;ها در شمال&zwnj; منطقه&zwnj; و هÙت&zwnj; لنگ&zwnj;ها در جنوب&zwnj; آن &zwnj;واقع&zwnj; است &zwnj;. منطقه&zwnj; بختياري&zwnj; گاهي&zwnj; جزء استان&zwnj; Ùارس&zwnj; و زماني&zwnj; جزء حكومت&zwnj; خوزستان&zwnj; بود . حيات&zwnj; عشايري&zwnj; بختياري&zwnj;ها و ويژگي&zwnj;هاي&zwnj; ناشي&zwnj; از اين&zwnj; نوع&zwnj; زندگي&zwnj; اجتماعي&zwnj; باعث&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; آثار تاريخي &zwnj;و باستاني&zwnj; اندكي&zwnj; در استان&zwnj; بوجود آيد ، ولي&zwnj; زيبايي&zwnj;هاي&zwnj; طبيعي&zwnj; آن&zwnj; كم&zwnj; نظير و جالب&zwnj; توجه&zwnj; است &zwnj;، بطوريكه&zwnj; هر بيننده&zwnj;اي&zwnj; را مجذوب&zwnj; مي&zwnj;سازد . <br /> تالاب&zwnj;هاي&zwnj; دل&zwnj;انگيز و زيبا ، تÙرجگاههاي&zwnj; مصÙا ، حواشي&zwnj; سرسبز رودخانه&zwnj;ها ، گلزارهاي&zwnj; بي&zwnj; نظير ، چشمه&zwnj;هاي&zwnj; آبگرم&zwnj; و معدني &zwnj;، آبشارهاي&zwnj; Ùرحبخش&zwnj; ، ارتÙاعات&zwnj; بلند ، برÙ&zwnj; Ùراوان&zwnj; زمستان&zwnj; و دهها عنصر طبيعي&zwnj; ديگر ، جلوه&zwnj;هاي&zwnj; بسيار زيبا و ديدني&zwnj; Ùراهم&zwnj; آورده&zwnj; و زمينه&zwnj;هاي&zwnj; مساعدي&zwnj; را براي&zwnj; بهره&zwnj; برداري&zwnj;هاي &zwnj;گردشگاهي&zwnj; و ورزش&zwnj;هاي&zwnj; زمستاني&zwnj; بوجود آورده&zwnj; است&zwnj; . استان&zwnj; چهار محال&zwnj; و بختياري&zwnj; از لحاظ&zwnj; آداب&zwnj; و رسوم&zwnj; و كنش&zwnj;هاي&zwnj; Ùرهنگي&zwnj; يكي&zwnj; از جالب&zwnj;ترين&zwnj; مناطق&zwnj; عشايري &zwnj;ايران&zwnj; است &zwnj;. <br />مراسم&zwnj; ويژه&zwnj; عشايري&zwnj; در ارتباط&zwnj; با زندگي&zwnj; كوچ&zwnj; و كوچ&zwnj; نشيني &zwnj;، انجام&zwnj; مراسم&zwnj; ويژه&zwnj; در اعياد ملي&zwnj; و مذهبي &zwnj;، نحوه&zwnj; ازدواج&zwnj; و همسرگزيني&zwnj; ، چگونگي&zwnj; انجام&zwnj; سوگ&zwnj;ها و عزاهاي&zwnj; خصوصي&zwnj; و مذهبي &zwnj;، موسيقي&zwnj; و رقص &zwnj;بومي &zwnj;، نوع&zwnj; پوشش&zwnj; زنان&zwnj; و مردان&zwnj; و ... از جمله&zwnj; جاذبه&zwnj;هاي&zwnj; Ùرهنگي&zwnj; منطقه&zwnj; محسوب&zwnj; مي&zwnj;شوند . استان&zwnj; چهارمحال&zwnj; و بختياري&zwnj; در ناحيه&zwnj; مركزي&zwnj; سلسله&zwnj; جبال&zwnj; زاگرس&zwnj; كه&zwnj; از شمال&zwnj; غربي&zwnj; به&zwnj; جنوب&zwnj; شرقي&zwnj; امتداد دارد واقع&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. <br /> بلندترين&zwnj; استان&zwnj; در ناحيه&zwnj; غربي&zwnj; با 4548 متر ارتÙاع&zwnj; در قله&zwnj; زردكوه&zwnj; بختياري&zwnj; و پست&zwnj;ترين&zwnj; نقطه&zwnj; آن&zwnj; در ناحيه&zwnj; شرقي &zwnj;چهارمحال&zwnj; است&zwnj; . كوههاي&zwnj; استان&zwnj; سرچشمه&zwnj; اصلي&zwnj; رودخانه&zwnj;هاي&zwnj; دائمي&zwnj; زاينده&zwnj; رود و كارون&zwnj; و در سراسر سال&zwnj; پوشيده&zwnj; از برÙ&zwnj; هستند و جزو حوزه&zwnj;هاي&zwnj; آبگير دائمي&zwnj; ايران&zwnj; به&zwnj; شمار مي&zwnj;روند . به&zwnj; دليل&zwnj; شيب&zwnj; ارتÙاعات&zwnj; بختياري &zwnj;كه&zwnj; از شمال&zwnj; غربي&zwnj; به&zwnj; جنوب&zwnj; شرقي&zwnj; كشيده&zwnj; شده&zwnj;اند ، همچنين&zwnj; به&zwnj; دليل&zwnj; بلندي&zwnj; عوارض&zwnj; طبيعي &zwnj;، موقعيت&zwnj; جغراÙيايي &zwnj;و توپوگراÙي &zwnj;، آب&zwnj; و هواي&zwnj; استان&zwnj; نسبتاً سرد است &zwnj;. <br />در ارتÙاعات&zwnj; بالاي&zwnj; 2000 متر كه&zwnj; مساحت&zwnj; عمده&zwnj; استان&zwnj; را در برمي&zwnj;گيرد ريزش&zwnj; برÙ&zwnj; و باران&zwnj; از اواسط&zwnj; پاييز تا Ùروردين&zwnj; ادامه&zwnj; دارد ، ولي&zwnj; در مناطق&zwnj; پست&zwnj; با بيش&zwnj; از 40 درجه&zwnj; حرارت&zwnj; در تابستان &zwnj;، حجم&zwnj; نزولات&zwnj; جوي&zwnj; كمتر است&zwnj; . Ùصل&zwnj; سرما از اواسط&zwnj; آبان&zwnj; آغاز و 4 تا 5 ماه&zwnj; ادامه&zwnj; پيدا مي&zwnj;يابد . سردترين&zwnj; ماههاي&zwnj; سال&zwnj; ، دي&zwnj; و بهمن&zwnj; است &zwnj;. <br /> متوسط&zwnj; درجه&zwnj; حرارت&zwnj; استان&zwnj; 3/10+ درجه&zwnj; سانتي&zwnj;گراد ، حداكثر مطلق&zwnj; درجه&zwnj; حرارت&zwnj; 2/35+ و حداقل&zwnj; مطلق&zwnj; آن&zwnj; 6/15- درجه&zwnj; سانتي&zwnj;گراد مي&zwnj;باشد . ميزان&zwnj; بارندگي&zwnj; سالانه &zwnj;426 ميلي&zwnj;متر و تعداد روزهاي&zwnj; يخبندان&zwnj; 127 روز است &zwnj;. از ارديبهشت&zwnj; تا آبان&zwnj; جزو ماههاي&zwnj; خشك&zwnj; و ماههاي&zwnj; آذر ، دي &zwnj;، بهمن&zwnj; و اسÙند جزو ماههاي&zwnj; يخبندان&zwnj; به&zwnj; شمار مي&zwnj;رود .</span><br /> </span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 9, '091440426-shahrekord.jpg', ''),
(35, 'استان خراسان شمالی', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">معروÙترين&zwnj; سوغاتي&zwnj; استان&zwnj; خراسان شمالی زعÙران &zwnj;است&zwnj; . مهمترين محصولات صنايع دستي استان خراسان عبارتند از : انواع Ùرش و گليم ، انواع محصولات ابريشمي ، شعر باÙي ، نمد ، پشم ريسي ، پيكره هاي سنگي ، سنگ Ùيروزه ، كارهاي دستي سراميكي و ني باÙي ميباشد . ساير محصولات دستي عبارتند از : گيوه ، چاروق ، كارهاي چوبي و Ùلزي ، نقاشي بر روي چرم ، انواع مهر و تسبيح و باÙته هاي مربوط به نشانه&zwnj;ها و پرچم هاي مذهبي</span></span></p>', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span dir=\"rtl\" lang=\"AR-SA\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه اشياى قديمى ، بجنورد<br /> <span dir=\"rtl\" lang=\"AR-SA\">موزه حيات وحش ، بجنورد</span></span> </span> </span></div>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان خراسان شمالى 28434 كيلومتر مربع مساحت دارد . آشخانه ، اسÙراين ، بجنورد ، جاجرم ، شيروان و Ùاروج مجموع شهرستانهاى اين استان هستند . مركز استان خراسان شمالى ، شهرستان بجنورد است . استان خراسان شمالى از نظر موقعيت طبيعى به دو بخش شمالى و جنوبى تقسيم ميشود . بخش شمالى كوهستانى است كه در نواحى پست آن ، دشتهاى حاصلخيزى ايجاد شده و شرايط مناسبى براى توسعه كشاورزى و دامدارى Ùراهم آمده است . <br /> بخش جنوبى آن از دشتها و تپه هاى كم ارتÙاع تشكيل شده كه با Ùقر پوشش گياهى مواجه است . استان خراسان شمالى در سال 1375 ، حدود 700000 نÙر جمعيت داشته است . از اين تعداد حدود 56 درصد در نقاط شهرى و 43 درصد در نقاط روستايى سكونت داشته و بقيه غير ساكن يا عشاير بوده اند . <br />استان خراسان شمالى ، كه در گذشته بخشى از خراسان بزرگ بود ، همواره عرصه دايمى ظهور و سقوط قدرتها و حكومتها در تاريخ گذشته ايران بوده است . در اين سرزمين پهناور اقوام و حكومتهاى ترك و تازى و تاتار ، غز و قجر و قبچان ، مغول ، تركمن و اÙغان حوادثى بى شمار آÙريده اند . جغراÙيدانان قديم ، سرزمين ايران بزرگ (ايرانشهر) را به هشت اقليم تقسيم كرده بودند كه خراسان بزرگترين و آبادترين اقليم آن بوده است . <br /> اين استان در زمان ساسانيان بوسيله يك اسپهبد اداره ميشد كه به او &laquo;پادگوسبان&raquo; ميگÙتند و چهار تن مرزبان تحت Ùرمان وى بودند كه هر كدام يكى از چهار قسمت خراسان آن روز را اداره ميكردند . خراسان در دوران اسلامى به چهار قسمت تقسيم ميشد كه هر قسمت آن بنام يكى از چهار شهر بزرگ نيشابور ، مرو ، هرات و بلخ ناميده ميشد . در سال 31 ه.ق اعراب روانه خراسان شدند و طى همين دوره ساكنين خراسان به دين اسلام گرويدند . <br />سرزمين خراسان تا سال 205ه.ق در تصرÙ خاندان بني عباس بود . ولى در سال 283 ه.ق سال 283ه.ق بدست طاهريان ، استقلال ياÙت و در سال 287 ه.ق جزو قلمرو سامانيان گرديد . در سال 384 ه.ق سلطان محمود غزنوى خراسان را متصرÙ شد و در سال 429 ه.ق طغرل اول سلجوقى نيشابور را تصرÙ كرد . سلطان محمود غزنوى چندين بار با سلجوقيان جنگيد و تركان غزنوى ، سلطان سنجر سلجوقى را به سختى شكست دادند . <br /> در سال 552 خراسان به تصرÙ خوارزمشاهيان درآمد و در قرن هÙتم هجرى قمرى بر اثر حملات مغولها ، اين سرزمين ضميمه متصرÙات ايلخانان مغول گرديد . در قرن هشتم هجرى ، سربداران پرچم استقلال را در سبزوار براÙراشتند و در سال 873 ه.ق خراسان به تصرÙ امير تيمور گوركانى درآمد و شهر هرات نيز پايتخت اعلام شد . در سال 913 ه.ق خراسان به تصرÙ ازبكان درآمد . <br />پس از مرگ نادرشاه اÙشار (1160 ه.ق) ، خراسان به تصرÙ اÙاغنه درآمد و در دوران قاجاريه با دخالت و حمايت استعمار انگليس از اÙاغنه به منظور حÙظ سرحدات هندوستان ، سرانجام عهدنامه پاريس (1273 ه.ق) منعقد گرديد و ايران متعهد گرديد كه در امور داخلى اÙغانستان دخالتى نداشته باشد و در همين دوره خراسان به دو قسمت تقسيم شد : قسمت شرقى در اÙغانستان تحت الحمايه انگليس شد و قسمت غربى در تصرÙ ايران باقى ماند . به عبارت ديگر ، پرجمعيت ترين نواحى خراسان از ايران جدا شد . <br /> استان خراسان شمالى امروز از نظر جاذبه هاى طبيعى يكى از مناطق ديدنى ايران است . درياچه هاى كوچك چشمه هاى طبيعى و آب معدنى ، تÙرجگاهها ، مناطق حÙاظت شده ، ارتÙاعات و قله ها و ... از جاذبه هاى اين منطقه به شمار مي روند . استان خراسان شمالى در ناحيه معتدل شمالى قرار گرÙته و بطور كلى آب و هوايى متغير دارد . دماى هواى استان از سمت شمال به سمت جنوب اÙزايش مي يابد ، ولى از ميزان بارش سالانه آن كاسته ميشود . نواحى مرتÙع استان آب و هواى سرد كوهستانى دارند . برخى مناطق بجنورد ، شيروان و نواحى جنوب آلاداغ و قسمتهايى از شهرستانهاى اسÙراين و جاجرم داراى آب و هواى معتدل است .</span></span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 12, '042436537-beshghardash1.jpg', ''),
(37, 'استان خراسان جنوبی', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان خراسان جنوبى يكى از مهم ترين مراكز قالى باÙى ايران محسوب میشود و از جمله نقاطى است كه ساليانه مقدار زيادى از توليدات آن با نام قالى بيرجند به خارج كشور صادر میشود . تعداد زيادى قالى قديمى اين منطقه از گذشته ها به يادگار مانده است كه برخى از آنها در موزه Ùرش ايران و مجموعه آستان قدس رضوى نگه دارى مى شوند . اكثر اين قالى ها را در روستاى درخش ، كه در هشتاد كيلومترى شهر بيرجند قرار دارد ، باÙته اند . <br /> امروزه يكى از مهمترين مراكز توليد قالى استان روستاى &laquo;مود&raquo; است كه در بيست و نه كيلومترى شهر بيرجند قرار دارد . قالى هاى باÙته شده در &laquo;مود&raquo; از آنچنان شهرتى در بازارهاى جهانى برخوردار است كه قالى بيرجند را به نام &laquo;مود&raquo; مى شناسند . اين شهرت به خاطر مرغوبيت قالى &laquo;مود&raquo; است ، كه با استÙاده از پشم محلى ، رنگرزى سنتى و باÙت خوب آن حاصل مي شود . از جمله نقش هايى كه در قالى هاى اين منطقه مورد استÙاده قرار مى گيرد ، مى توان به ريزه ماهى ، خشتى ، پرطاووسى (چهارشعله ، بته جغه) ، سى و سه كله ، نقش ساده و ... اشاره كرد . <br /> پارچه باÙى از جمله صنايع دستى بوده است كه از گذشته هاى دور در خراسان جنوبى رواج داشته و در حال حاضر نيز عليرغم Ùراگيرى صنايع پارچه باÙى مدرن ، كم و بيش به حيات خود ادامه مى دهد . قديÙه ، بÙبند ، چادر شب ، سارق ، صاÙى ، دستار خوان ، چهار پوشاله ، كرباس ، لنگ ، سÙره توتى و حوله از انواع پارچه هاى نخى هستند كه در اين منطقه باÙته مى شوند . سبد باÙى يكى از هنرهاى سنتى است كه از ديرباز در برخى از نقاط اين خطه متداول بوده است . <br /> در ساخت انواع سبد از ساقه هاى نازك بيد ، بادامشك (بادام كوهى) ، گز و همچنين از ساقه هاى غلات ، بويژه ساقه گندم و جو استÙاده مى شود . انواع سبدهايى كه باÙته مى شوند عبارتند از : سبد معمولى ، شلغم شوى ، گربه تاز ، قÙس پرندگان ، كباره ، كالك بيز و غيره . يكى از صنايع قديمى كه در بعضى از مناطق استان رواج دارد ، صنعت سÙالگرى است . <br /> روستاى &laquo;شاهزيله&raquo; در منطقه خوسÙ ، از جمله نقاطى است كه انواع وسايل سÙالى در آن جا ساخته مى شود . سÙالهاى اين منطقه غالباً بدون لعاب و كاربردى هستند . از ديگر صنايع دستى و هنرى اين استان مى توان به جاجيم باÙى ، گليم باÙى ، نمد مالى ، زيلو باÙى ، زرگرى ، سوزن دوزى ، آجيده دوزى ، ابريشم دوزى ، خامه دوزى ، مليله دوزى ، قلاب باÙى و ... اشاره كرد .</span><br /> </span></p>', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه باستان شناسى ، بيرجند<br /> موزه مردم شناسى ، بيرجند<br /> موزه شهدا ، بيرجند<!--  ?XML:NAMESPACE PREFIX = O /--> <br /> موزه مشاهير و مÙاخر ملى ، بيرجند<br /> موزه علوم و تاريخ طبيعى ، بيرجند<br /> موزه وقÙ ، بيرجند</span> </span></div>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان خراسان جنوبى ، با مساحتى معادل 90000 كيلومتر مربع در شرق ايران قرار دارد . اين استان از شمال به خراسان رضوى ، از شرق به كشور اÙغانستان ، از جنوب شرقى به استان سيستان و بلوچستان ، از جنوب غربى به استان كرمان و از غرب به استان يزد محدود مي باشد . خراسان جنوبى 4 شهرستان دارد كه عبارتند از : بيرجند ، قاينات ، سربيشه و نهبندان . <br /> براساس آخرين آمار (1375) جمعيت اين استان 600000 نÙر برآورد شده است . خراسان جنوبى در گذشته بخشى از سرزمين قهستان (معرب كوهستان) بود . قهستان در گذشته به ولايات جنوب خراسان اطلاق مى شد ، كه از شمال شرق تا هرات و از غرب و جنوب تا كوير لوت و سيستان امتداد داشت و مركز آن &laquo;قاين&raquo; بود . در روايات اساطيرى بناى قهستان را به سام ابن نريمان نسبت داده اند و آن را بخشى از قلمرو Ùريدون پيشدادى مى دانند . <br />در اين منطقه روستاهايى با نام هاى سلم آباد ، Ùريدون ، گيو و ... وجود دارند كه مؤيد اين روايات هستند . براساس كتيبه هاى به جا مانده از دوره هخامنشى و به گÙته بعضى از مورخان يونانى ، قهستان سكونت گاه قوم ساگارت ، از اقوام آريايى بود . هرودوت مورخ يونانى مى نويسد : آن ها در رديÙ اقوام شرقى هستند و از سكنه ساتراپ چهاردهم هخامنشيان به شمار مى روند . از اواخر قرن پنجم هجرى قهستان به يكى از مراكز مهم Ùعاليت Ùرقه اسماعيليه به رهبرى حسن صباح تبديل شد . <br /> زيرا از آنجايى كه اين ناحيه از موقعيت مناسب اقليمى و طبيعى برخوردار نبود و مورد بى توجهى حكومت هاى مركزى بود ، براى Ùعاليت هاى Ùرقه اسماعيليه داراى شرايط مساعدى بود . لذا ، بعد از منطقه الموت ، قهستان به مهم ترين مركز Ùعاليت اسماعيليان تبديل شد ، كه قلمروى در حدود ترشيز (كاشمر) تا نه (نهبندان) را در برمى گرÙت . صÙويان ، كه به امر تجارت اهميت زيادى مى دادند ، باعث رونق و گسترش تجارت در اين منطقه شدند و همچنين امنيت نسبتاً پايدارى در آن حوالى ايجاد كردند . <br />در آن زمان بيرجند ، كه قصبه اى بيش نبود به عنوان حاكم نشين قاينات برگزيده شد و خاندان اميريه علم كه خود را به حازم بن خزيمه منتسب مى كردند ، در رأس آن قرار گرÙتند و بعدها در كليه تحولات صÙحات شرقى و جنوب شرقى ايران نقش Ùعالى را ايÙا نمودند . خراسان جنوبى تا 1383، بخشى از استان پهناور خراسان بود ، ولى در اين سال براساس تقسيمات جديد كشورى ، از آن منÙك شد و خود مستقلاً به استان مجزايى تبديل گرديد . <br /> استان خراسان جنوبى ، ناحيه اى خشك و گرم است ، كه از نظر موقعيت طبيعى به دو منطقه كوهستانى و دشتى تقسيم مى شود . مناطق كوهستانى عمدتاً در شمال و شمال شرقى آن قرار دارند ، و مناطق دشتى و هموار آن در قسمت هاى جنوب ، غرب و جنوب شرقى قرار گرÙته اند .&nbsp; استان خراسان جنوبى جزو ناحيه گرم و خشك محسوب مى شود و بيش تر نواحى آن اقليمى خشك دارد و تنها نواحى كوهستانى آن از آب و هواى معتدل برخوردار است . <br />آب و هواى استان را مى توان به شرح زير تقسيم بندى نمود : آب و هواى نيمه بيابانى معتدل ، كه مناطق شمالى و شمال شرقى استان را در برمى گيرد . آب و هواى گرم و خشك بيابانى ، كه مناطق جنوب و غرب استان را در برمى گيرد . بيش ترين درجه حرارت استان در تابستان ها 40 درجه سانتى گراد بالاى صÙر و كم ترين آن در زمستان ها 10 درجه زير صÙر است . متوسط بارندگى استان نيز در حدود 200 ميليمتر در سال است .</span></span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 10, '032803498-south-khorasan1.jpg', '');
INSERT INTO `city_tb` (`id`, `ci_name`, `ci_code_ostan`, `ci_ab`, `ci_bastan`, `ci_sana`, `ci_adab`, `ci_ertef`, `ci_taf`, `ci_moz`, `ci_hayat`, `ci_eba`, `ci_bazar`, `ci_farh`, `ci_hot`, `ci_aram`, `ci_rah`, `ci_bim`, `ci_tari`, `ci_jam`, `ci_mas`, `ci_ged`, `ci_for`, `ci_ahan`, `ci_ajan`, `ci_dan`, `ci_nam`, `ci_sanat`, `hotel_pic`, `add_local`, `pic_package`, `hotel_package`, `prioritycity`, `photo`, `comment`) VALUES
(39, 'استان زنجان', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">صنايع دستي و سوغاتي هاي زنجان عبارتند از : چاقوهاي ساده و مركب ، Ùرش ، چاروق و مليله كاري ، نقره كاري و انواع گليم و جاجيم</span></span></p>', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\"><span style=\"font-size: medium;\">موزه مردم شناسي زنجان (بناي تاريخي رختشويخانه) ، زنجان<br /></span></span> <br /> <br /> </span></div>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان&zwnj; زنجان&zwnj; كه&zwnj; آنرا &laquo;Ùلات&zwnj; زنجان&zwnj;&raquo; نيز مي&zwnj;نامند در ناحيه&zwnj; مركزي&zwnj; شمال&zwnj; غرب&zwnj; ايران&zwnj; واقع&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. زنجان &zwnj;، ابهر و خدابنده&zwnj; شهرستان&zwnj; هاي&zwnj; استان&zwnj; زنجان&zwnj; را تشكيل&zwnj; مي&zwnj;دهند . استان&zwnj; زنجان&zwnj; از دو منطقه &zwnj;كوهستاني&zwnj; و جلگه&zwnj;اي&zwnj; تشكيل&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; . مناطق&zwnj; كوهستاني&zwnj; آن&zwnj; كه&zwnj; اغلب&zwnj; قلل&zwnj; مرتÙع&zwnj; دارند در نواحي&zwnj; شمالي &zwnj;شهرستان&zwnj; زنجان&zwnj; قرار دارند و مناطق&zwnj; جلگه&zwnj;اي&zwnj; يا دشت&zwnj;هاي&zwnj; آن&zwnj; نيز ساير نقاط&zwnj; استان&zwnj; را در بر مي&zwnj;گيرد . <br /> در ناحيه&zwnj; جنوبي&zwnj; زنجان&zwnj; ، دشت&zwnj; آبرÙتي&zwnj; نسبتاً مسطح&zwnj; و وسيعي&zwnj; وجود دارد كه&zwnj; به&zwnj; ارتÙاعات&zwnj; سلطانيه&zwnj; در شمال&zwnj; و ارتÙاعات &zwnj;قيدار در جنوب&zwnj; محدود مي&zwnj;شود . در استان&zwnj; زنجان&zwnj; رودخانه&zwnj;هاي&zwnj; متعددي&zwnj; جريان&zwnj; دارند كه&zwnj; مهم&zwnj;ترين&zwnj; و پرآب&zwnj;ترين &zwnj;آنها رودخانه&zwnj; &laquo;قزل&zwnj; اوزن&zwnj;&raquo; است&zwnj; . در آبان ماه&zwnj; 1375، استان&zwnj; زنجان&zwnj; 900890 نÙر جمعيت&zwnj; داشته&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; از اين&zwnj; تعداد 62/47 درصد در نقاط&zwnj; شهري&zwnj; و 37/52 درصد در نقاط&zwnj; روستايي &zwnj;سكونت&zwnj; داشته&zwnj; و بقيه&zwnj; غير ساكن&zwnj; بوده&zwnj;اند . <br />نسبت&zwnj; جنسي&zwnj; جمعيت&zwnj; استان&zwnj; 3/101 است &zwnj;. تاريخ و Ùرهنگ استان&zwnj; زنجان&zwnj; يكي&zwnj; از نواحي&zwnj; تاريخي&zwnj; سرزمين&zwnj; ايران&zwnj; است &zwnj;. آثار دوران&zwnj; پيش&zwnj; از تاريخ&zwnj; (هزاره&zwnj; هÙتم&zwnj; تا اوايل&zwnj; هزاره&zwnj; سوم&zwnj; قبل&zwnj; از ميلاد) در اين&zwnj; منطقه&zwnj; شناسايي&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. استقرارهاي&zwnj; انساني&zwnj; منطقه&zwnj; ايجرود زنجان&zwnj; در هزاره&zwnj; سوم&zwnj; و دوم&zwnj; پيش&zwnj; از ميلاد حكايت&zwnj; از شكوÙايي&zwnj; و تداوم&zwnj; تمدن&zwnj; Ùلات&zwnj; مركزي&zwnj; ايران&zwnj; در اين&zwnj; ناحيه&zwnj; دارد . ارزيابي &zwnj;آثار نقوش&zwnj; سياهرنگ&zwnj; در روي&zwnj; سÙال&zwnj;هاي&zwnj; نخودي&zwnj; مكشوÙه &zwnj;، ارتباط&zwnj; و ادامه&zwnj; تمدن&zwnj;هاي&zwnj; تپه&zwnj; حصار دامغان &zwnj;، تپه&zwnj; سيلك &zwnj;كاشان&zwnj; و ايجرود زنجان&zwnj; را نشان&zwnj; مي&zwnj;دهد . <br /> بارزترين&zwnj; آثار دوره&zwnj; تاريخي&zwnj; (هزاره&zwnj; دوّم&zwnj; ق&zwnj;.م&zwnj; تا قرن&zwnj; هÙتم&zwnj; ميلادي&zwnj;) ، نوعي&zwnj; سÙال&zwnj; خاكستري&zwnj; رنگ&zwnj; سياه&zwnj; است&zwnj; كه &zwnj;با همزماني&zwnj; مهاجرت&zwnj; اقوام&zwnj; آريايي&zwnj; به&zwnj; اين&zwnj; منطقه&zwnj; مطابقت&zwnj; دارد . ظروÙ&zwnj; سÙالي&zwnj; قوري&zwnj; مانند با لوله&zwnj; نسبتاً بلندي&zwnj; كه &zwnj;با مراسم&zwnj; تدÙين&zwnj; اموات&zwnj; ارتباط&zwnj; داشت &zwnj;، در كليه&zwnj; قبور اين&zwnj; دوره&zwnj; كشÙ&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; . طبق&zwnj; مدارك&zwnj; آشوريها ، اين&zwnj; منطقه &zwnj;در قرن&zwnj; نهم&zwnj; ق&zwnj;. م&zwnj; &laquo;آنديا&raquo; نام&zwnj; داشته&zwnj; و به&zwnj; احتمال&zwnj; ضغيÙ&zwnj; اقوام&zwnj; ساكن&zwnj; آن&zwnj; با اقوام&zwnj; لولوبي&zwnj;ها و گوتي&zwnj;هاي&zwnj; دامنه&zwnj;هاي &zwnj;زاگرس&zwnj; ارتباط&zwnj; داشته&zwnj;اند . <br />سكه&zwnj;هاي&zwnj; دريك&zwnj; و ريتون&zwnj; كه&zwnj; در خدابنده&zwnj; كشÙ&zwnj; شده&zwnj; از آثار دوران&zwnj; حكومت&zwnj; هخامنشي&zwnj; است&zwnj; . در دوران&zwnj; اشكانيان&zwnj; و ساسانيان &zwnj;، دره&zwnj;هاي&zwnj; زنجان&zwnj; رود و قزل&zwnj; اوزن&zwnj; از رونق&zwnj; بيشتري&zwnj; برخوردار بود . از مهم&zwnj;ترين &zwnj;اثر اين&zwnj; دوران&zwnj; مي&zwnj;توان&zwnj; به&zwnj; آتشكده&zwnj; تشوير اشاره&zwnj; نمود . دوران&zwnj; اسلامي&zwnj; (از قرن&zwnj; هÙتم&zwnj; تا نوزدهم&zwnj; ميلادي&zwnj; برابر قرن&zwnj; اول &zwnj;تا چهاردهم&zwnj; هجري&zwnj;) با Ùتح&zwnj; ايران&zwnj; در زمان&zwnj; خلاÙت&zwnj; عثمان&zwnj; آغاز مي&zwnj;شود . متون&zwnj; و آثار موجود نشان&zwnj; مي&zwnj;دهد كه&zwnj; اين &zwnj;منطقه&zwnj; در سراسر دوران&zwnj; اسلامي&zwnj; به&zwnj; ويژه&zwnj; در قرون&zwnj; چهارم&zwnj; تا هشتم&zwnj; هجري&zwnj; قمري&zwnj; در دوران&zwnj; حكومت&zwnj; لنگريان &zwnj;، سلجوقيان&zwnj; و ايلخانيان&zwnj; از شكوÙايي&zwnj; اقتصادي &zwnj;، Ùرهنگي&zwnj; و هنري&zwnj; جالب&zwnj; توجهي&zwnj; برخوردار بوده&zwnj; است &zwnj;. <br /> يكي&zwnj; از دلايل&zwnj; انتخاب&zwnj; سلطانيه&zwnj; به&zwnj; پايتختي &zwnj;، رونق&zwnj; اقتصادي&zwnj; اين&zwnj; منطقه&zwnj; در قرون&zwnj; هÙتم&zwnj; و هشتم&zwnj; هجري&zwnj; قمري&zwnj; بوده&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; منطقه&zwnj; در حمله&zwnj; مغول&zwnj; آسيب&zwnj; Ùراوان&zwnj; ديد ، ولي&zwnj; در دوره&zwnj; سلطان&zwnj; محمد خدابنده &zwnj;، سلطانيه&zwnj; به&zwnj; بزرگترين&zwnj; پايتخت &zwnj;دولت&zwnj; ايلخاني&zwnj; و سرزمين&zwnj; اسلامي&zwnj; تبديل&zwnj; شد . به&zwnj; Ùرمان&zwnj; اولجاتيو ، بارويي&zwnj; به&zwnj; دور سلطانيه&zwnj; كشيده&zwnj; و در وسط&zwnj; آن &zwnj;، قلعه&zwnj; بزرگي&zwnj; ساخته&zwnj; شد . اولجاتيو گنبد بزرگي&zwnj; بعنوان&zwnj; مقبره&zwnj; خود بنا كرد كه&zwnj; همان&zwnj; گنبد معروÙ&zwnj; خدابنده&zwnj; است &zwnj;. <br />در زمان&zwnj; اولجاتيو ، شهر سلطانيه&zwnj; بعد از تبريز يكي&zwnj; از مهم&zwnj;ترين&zwnj; شهرهاي&zwnj; ايلخانان&zwnj; بود پس&zwnj; از انقراض&zwnj; حكومت&zwnj; ايلخاني&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; سربداران&zwnj; در قرن&zwnj; نهم&zwnj; هجري&zwnj; قمري &zwnj;، منطقه&zwnj; زنجان&zwnj; نيز ، در Ùتنه&zwnj; تيمور لنگ&zwnj; بشدت&zwnj; تخريب&zwnj; شد . در دوران&zwnj; حكومت&zwnj; صÙويه&zwnj; و قاجاريه &zwnj;، بويژه&zwnj; در دوران&zwnj; حكومت&zwnj; شاه&zwnj; طهماسب&zwnj; و آغا محمدخان&zwnj; قاجار ، رونق&zwnj; نسبي&zwnj; اقتصادي&zwnj; و Ùرهنگي&zwnj; در زنجان&zwnj; برقرار بوده&zwnj; است&zwnj; . <br /> استان&zwnj; زنجان&zwnj; تحت&zwnj; تأثير ناهمواريها و تماس&zwnj; غير مستقيم&zwnj; با توده&zwnj;هاي&zwnj; هواي&zwnj; مرطوب&zwnj; غربي&zwnj; و شمالي &zwnj;، دو نوع&zwnj; آب&zwnj; و هواي&zwnj; متÙاوت&zwnj; دارد : آب&zwnj; و هواي&zwnj; كوهستاني&zwnj; زمستان&zwnj;هاي&zwnj; سرد و پر برÙ&zwnj; و تابستان&zwnj;هاي&zwnj; معتدل&zwnj; دارد و آب&zwnj; و هواي&zwnj; گرم&zwnj; و نيمه&zwnj; مرطوب&zwnj; منطقه&zwnj; طارم&zwnj; عليا تابستان&zwnj;هاي&zwnj; گرم&zwnj; و زمستان&zwnj;هاي&zwnj; ملايم&zwnj; دارد و رطوبت&zwnj; و ميزان &zwnj;بارندگي&zwnj; آن&zwnj; نيز بالا گزارش&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. ميزان&zwnj; بارندگي&zwnj; در بهار و زمستان&zwnj; بيشتر از ساير Ùصول&zwnj; است &zwnj;. مدت&zwnj; ماه&zwnj;هاي&zwnj; خشك&zwnj; استان&zwnj; نسبتاً زياد و بادهاي&zwnj; سرمه&zwnj; (مه&zwnj;) و گرم&zwnj; ، مهم&zwnj;ترين&zwnj; بادهاي&zwnj; استان&zwnj; هستند . Ùصل&zwnj; بهار و تابستان &zwnj;، مناسبترين&zwnj; زمان&zwnj; سÙر به&zwnj; اين&zwnj; استان&zwnj; است&zwnj; .</span></span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 14, '082443392-museum.jpg', ''),
(40, 'استان سمنان', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">انواع&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; و سوغاتي&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; سمنان&zwnj; عبارتند از : قالي&zwnj; ، گليم&zwnj; ، كارهاي&zwnj; دستي&zwnj; ، انواع&zwnj; قلمكار ، انواع&zwnj; سÙال&zwnj; ، سراميك&zwnj; و انواع&zwnj; دست باÙته&zwnj;ها كه&zwnj; در Ùروشگاه&zwnj;هاي&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; و بازار عرضه&zwnj; مي&zwnj;شود</span></span></p>', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه&zwnj; شاهرود (ساختمان&zwnj; بلديه&zwnj;) ، شاهرود</span></span></div>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان&zwnj; سمنان&zwnj; با 95815 كيلومتر مربع&zwnj; وسعت&zwnj; در شرق&zwnj; استان&zwnj; تهران&zwnj; قرار دارد . سمنان &zwnj;، شاهرود ، دامغان&zwnj; و گرمسار چهار شهر معروÙ&zwnj; اين&zwnj; استان&zwnj; مي&zwnj;باشند . استان &zwnj;سمنان&zwnj; در دامنه&zwnj;هاي&zwnj; جنوبي&zwnj; سلسله&zwnj; جبال&zwnj; البرز واقع&zwnj; شده&zwnj; كه&zwnj; ارتÙاع&zwnj; آن&zwnj; از شمال&zwnj; به&zwnj; جنوب&zwnj; كاهش&zwnj; مي&zwnj;يابد و به &zwnj;دشت&zwnj; كوير منتهي&zwnj; مي&zwnj;شود . اين&zwnj; استان&zwnj; به&zwnj; دو بخش&zwnj; كوهستاني&zwnj; و دشت&zwnj;هاي&zwnj; پايكوهي&zwnj; تقسيم&zwnj; مي&zwnj;شود . نواحي &zwnj;كوهستاني&zwnj; آن&zwnj; توان&zwnj;هاي&zwnj; معدني&zwnj; و گردشگاهي&zwnj; مناسبي&zwnj; دارد و دشت&zwnj;هاي&zwnj; پايكوهي&zwnj; آن&zwnj; نيز شهرهاي&zwnj; بسيار قديمي &zwnj;ايران&zwnj; را در ميان&zwnj; خود جاي&zwnj; داده&zwnj; است &zwnj;. <br /> استان&zwnj; سمنان&zwnj; در سال&zwnj; 1370 حدود 457 هزار نÙر جمعيت&zwnj; داشته &zwnj;است&zwnj; كه&zwnj; 1/61 درصد آن&zwnj; شهرنشين&zwnj; و ۴/38 درصد آن&zwnj; روستانشين&zwnj; بوده&zwnj; است &zwnj;. شهر سمنان&zwnj; مركز استان&zwnj; سمنان&zwnj; و شهر شاهرود از نظر جمعيت&zwnj; بزرگترين&zwnj; شهر استان&zwnj; است &zwnj;. نسبت&zwnj; جنسي&zwnj; جمعيت&zwnj; استان&zwnj; 105 مي&zwnj;باشد . استان&zwnj; سمنان&zwnj; از يادگارهاي&zwnj; تقسيمات&zwnj; شانزده&zwnj; گانه&zwnj; اوستايي&zwnj; دوران&zwnj; باستان&zwnj; است &zwnj;. در تمام&zwnj; دوره &zwnj;مادها و هخامنشيان&zwnj; جزو ايالت&zwnj; بزرگ&zwnj; پارت&zwnj; يا پرتو به&zwnj; شمار مي&zwnj;رÙت&zwnj; و در زمان&zwnj; ساسانيان&zwnj; نيز اهميت&zwnj; ويژه&zwnj;اي&zwnj; داشته&zwnj; است&zwnj; . <br />ناحيه&zwnj; سمنان&zwnj; در دوره&zwnj;هاي&zwnj; بعد از اسلام&zwnj; جزو سرزمين&zwnj; تاريخي&zwnj; قومس&zwnj; (كومش&zwnj;) به&zwnj; شمار مي&zwnj;آمد اين&zwnj; استان&zwnj; با قدمتي&zwnj; بيش&zwnj; از دو هزار سال &zwnj;، بستر جنگ&zwnj;ها ، شكست&zwnj;ها و پيروزي&zwnj;هاي&zwnj; بي&zwnj;شماري&zwnj; بوده&zwnj; است &zwnj;. جاده&zwnj; ابريشم&zwnj; از وسط&zwnj; استان&zwnj; سمنان&zwnj; عبور مي&zwnj;كرده&zwnj; است&zwnj; و آثار متعدد تاريخي&zwnj; از جمله&zwnj; كاخ&zwnj;ها ، عمارات &zwnj;، قلعه&zwnj;ها ، كاروانسراها ، آب&zwnj; انبارها ، برج&zwnj;ها و باروها و ... در اين&zwnj; استان&zwnj; به&zwnj; جا مانده&zwnj;اند . <br /> كاخ&zwnj;هاي&zwnj; آغا محمد خان&zwnj; و Ùتحعلي&zwnj; شاه در دامغان&zwnj; ، قصرهاي&zwnj; شاه&zwnj; عباس&zwnj; ، عين&zwnj;الرشيد و حرمسراي&zwnj; سلطنتي&zwnj; در گرمسار ، عمارت&zwnj; دختر ناصرالدين&zwnj; شاه&zwnj; در دامغان&zwnj; قلعه&zwnj;هاي&zwnj; سارو ، كوشمغان&zwnj; و پاچنار در سمنان&zwnj; ، قلعه&zwnj;هاي&zwnj; لاسگرد و بنكوه&zwnj; در گرمسار و ... از جمله&zwnj; اين&zwnj; آثار ديدني&zwnj; و تاريخي&zwnj; است &zwnj;. استان&zwnj; سمنان&zwnj; اماكن&zwnj; و بناهاي&zwnj; مذهبي&zwnj; و زيارتي&zwnj; متعددي&zwnj; را در خود جاي&zwnj; داده&zwnj; است &zwnj;. مسجد سلطاني &zwnj;، مسجد جامع &zwnj;، مسجد تاريخانه&zwnj; دامغان &zwnj;، مسجد جامع&zwnj; بسطام&zwnj; و ... از آن&zwnj; جمله&zwnj; هستند . <br />استان&zwnj; سمنان&zwnj; از نظر جاذبه&zwnj;هاي&zwnj; طبيعي&zwnj; يكي&zwnj; از مناطق&zwnj; جالب&zwnj; توجه&zwnj; ايران&zwnj; است &zwnj;. حواشي&zwnj; رودخانه&zwnj;ها ، چشمه&zwnj;هاي&zwnj; آب&zwnj; معدني&zwnj; و طبيعي &zwnj;، تÙرجگاهها ، جنگل&zwnj;ها و Ùضاهاي&zwnj; سبز ، مناطق&zwnj; حÙاظت&zwnj; شده &zwnj;، قله&zwnj;ها و ارتÙاعات &zwnj;، غارها و جاذبه&zwnj;هاي&zwnj; ويژه&zwnj; كويري&zwnj; از جمله&zwnj; اين&zwnj; عناصر زيباي&zwnj; طبيعي&zwnj; هستند . استان&zwnj; سمنان&zwnj; از لحاظ&zwnj; آداب&zwnj; و رسوم&zwnj; و كنش&zwnj;هاي&zwnj; Ùرهنگي&zwnj; مردم &zwnj;، كانون&zwnj; گوناگوني &zwnj;هاست &zwnj;. انجام&zwnj; مراسم&zwnj; مربوط&zwnj; به&zwnj; اعياد ملي&zwnj; و مذهبي &zwnj;، ازدواج&zwnj; و همسر گزيني &zwnj;، سوگ&zwnj;ها و عزاهاي&zwnj; خصوصي&zwnj; و مذهبي&zwnj; و ساير كنش&zwnj;هاي&zwnj; Ùرهنگي&zwnj; مردم&zwnj; عليرغم&zwnj; تÙاوت&zwnj;هاي &zwnj;محسوسي&zwnj; كه&zwnj; با ساير نقاط&zwnj; با هم&zwnj; دارند ، بسيار ديدني&zwnj; و جالب&zwnj; توجه&zwnj; است &zwnj;. <br /> اين&zwnj; استان&zwnj; مهد شعرا و دانشمنداني&zwnj; همچون&zwnj; منوچهري&zwnj; دامغاني &zwnj;، ابن&zwnj; يمين&zwnj; Ùرومدي &zwnj;، Ùروغي&zwnj; بسطامي &zwnj;، يغمايي&zwnj; جندقي&zwnj; ، ذوقي&zwnj; بسطامي&zwnj; و عارÙان&zwnj; و دانشمنداني&zwnj; چون&zwnj; بايزيد بسطامي &zwnj;، شيخ&zwnj; ابوالحسن&zwnj; خرقاني &zwnj;، شيخ&zwnj; علاءالدوله&zwnj; سمناني &zwnj;، شيخ&zwnj; سكاك&zwnj; و بي&zwnj;بي&zwnj; منجمه&zwnj; سمناني&zwnj; بوده&zwnj; است &zwnj;. <br />از مشاهير متاخر نيز مي&zwnj;توان&zwnj; به&zwnj; حاج&zwnj; علي&zwnj; سمناني &zwnj;، Ùيض&zwnj; سمناني&zwnj; ، ذبيح&zwnj; الله&zwnj; صÙا و علي&zwnj; معلم&zwnj; اشاره&zwnj; كرد . از آداب&zwnj; و رسوم&zwnj; قابل&zwnj; ذكر اهالي&zwnj; استان&zwnj; سمنان&zwnj; مي&zwnj;توان&zwnj; به&zwnj; نپوشيدن&zwnj; جامه&zwnj; سياه&zwnj; در هنگام &zwnj;عزاداري&zwnj; اشاره&zwnj; كرد . اين&zwnj; موضوع&zwnj; ظاهراً نمايانگر انزجار مردم&zwnj; اين&zwnj; ديار از پرچم&zwnj; سياه&zwnj; عباسيان&zwnj; است &zwnj;. آب&zwnj; و هواي&zwnj; استان&zwnj; سمنان&zwnj; در نواحي&zwnj; كوهستاني&zwnj; سرد ، در دامنه&zwnj; كوهها معتدل&zwnj; و در حواشي&zwnj; كوير گرم&zwnj; است &zwnj;. آب&zwnj; و هواي&zwnj; شهر دامغان&zwnj; به&zwnj; علت&zwnj; وزش&zwnj; بادهاي&zwnj; شديد شمالي&zwnj; و بارندگي&zwnj;هاي&zwnj; ناشي&zwnj; از بادهاي&zwnj; نواحي&zwnj; گرگان&zwnj; و مازندران&zwnj; زمستان&zwnj;هاي&zwnj; سرد و تابستان&zwnj;هاي&zwnj; معتدل&zwnj; دارد . <br /> شهر سمنان&zwnj; تابستان&zwnj;هاي&zwnj; گرم&zwnj; و زمستان&zwnj;هاي&zwnj; معتدل&zwnj; دارد . آب&zwnj; و هواي&zwnj; شاهرود در قسمت&zwnj;هاي&zwnj; شمالي&zwnj; سرد و در قسمت&zwnj;هاي&zwnj; مركز معتدل&zwnj; و در قسمت&zwnj;هاي&zwnj; جنوبي&zwnj; گرم &zwnj;است &zwnj;. شهر گرمسار تابستان&zwnj;هاي&zwnj; بسيار گرم&zwnj; و زمستان&zwnj;هاي&zwnj; نسبتاً سرد و باراني&zwnj; دارد . گرمسار در ناحيه&zwnj; صحرايي&zwnj; و خشك&zwnj; قرار دارد .</span></span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 15, '015705622-semnan.jpg', ''),
(41, 'استان سیستان و بلوچستان', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">در سيستان&zwnj; و بلوچستان&zwnj; به&zwnj; ويژه&zwnj; در سيستان&zwnj; ، بيشترين&zwnj; شمار شاغلين&zwnj; به&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; در رشته&zwnj; گليم&zwnj; ، قاليچه&zwnj; و قالي&zwnj; و پشتي&zwnj; باÙي&zwnj; Ùعاليت&zwnj; مي&zwnj;كنند . صنايع&zwnj; دستي&zwnj; آن&zwnj; عبارتند از : قالي&zwnj; باÙي&zwnj; ، خورجين&zwnj; باÙي&zwnj; ، سوزن&zwnj; باÙي&zwnj; ، كرك&zwnj; باÙي&zwnj; ، سكه&zwnj; و دگمه&zwnj; دوزي&zwnj; ، خامه&zwnj; دوزي&zwnj; ، چادر باÙي&zwnj; ، پريوار دوزي&zwnj; ، سياه&zwnj; دوزي&zwnj; ، سÙال&zwnj; سازي&zwnj; و زينت&zwnj; آلات&zwnj; (جواهر سازي&zwnj;) كه&zwnj; در بين&zwnj; بيشتر خانواده&zwnj;ها معمول&zwnj; است&zwnj; . انواع&zwnj; محصولات&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; استان&zwnj; به عنوان&zwnj; سوغاتي&zwnj;هاي&zwnj; ارزشمندي&zwnj; بشمار مي&zwnj;روند</span></span></p>', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"POSTION:Relative; FONT-FAMILY:Tahoma\" dir=\"rtl\">\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه زاهدان ، زاهدان</span></span></p>\r\n</div>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان&zwnj; سيستان&zwnj; و بلوچستان&zwnj; با 179۵۵79 كيلومتر مربع&zwnj; مساحت &zwnj;، پس&zwnj; از استان&zwnj; خراسان&zwnj; بزرگترين&zwnj; استان &zwnj;كشور است&zwnj; و شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; آن&zwnj; عبارتند از : ايرانشهر ، چابهار ، خاش &zwnj;، زابل &zwnj;، زاهدان &zwnj;، سراوان&zwnj; و نيك&zwnj; شهر . شهر زاهدان&zwnj; مركز استان&zwnj; است&zwnj; . اين&zwnj; استان&zwnj; از دو ناحيه&zwnj; سيستان&zwnj; و بلوچستان&zwnj; تشكيل&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; و در سمت&zwnj; شرق&zwnj; با كشورهاي&zwnj; پاكستان&zwnj; و اÙغانستان&zwnj; مرز مشترك&zwnj; دارد . در قسمت&zwnj; جنوب&zwnj; با درياي&zwnj; عمان&zwnj; و از قسمت&zwnj; شمال&zwnj; و شمال&zwnj; غرب&zwnj; با استان&zwnj; خراسان&zwnj; و در قسمت&zwnj; غرب&zwnj; با استان&zwnj; كرمان&zwnj; و استان&zwnj; هرمزگان&zwnj; همجوار است &zwnj;. <br /> استان&zwnj; سيستان&zwnj; و بلوچستان&zwnj; از نظر موقعيت&zwnj; طبيعي&zwnj; در اواخر دوران&zwnj; سوم&zwnj; زمين&zwnj; شناسي&zwnj; در اثر جنبش&zwnj;هاي &zwnj;كوه &zwnj;زايي&zwnj; از دريا جدا شده&zwnj; و از آن&zwnj; پس&zwnj; ابتدا با رسوبات&zwnj; آهكي&zwnj; از نوع&zwnj; دريايي&zwnj; و سپس&zwnj; از رسوباتي&zwnj; با مواد نسبتاً درشت&zwnj; و نرم&zwnj; روي&zwnj; هم&zwnj; انباشته&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; . قسمت&zwnj; جنوبي&zwnj; استان&zwnj; كه&zwnj; به&zwnj; مكران&zwnj; معروÙ&zwnj; است &zwnj;، يكي&zwnj; از مناطق&zwnj; در حال&zwnj; Ùرو نشستن&zwnj; تدريجي&zwnj; است&zwnj; و علّت&zwnj; آن&zwnj; نيز ضخامت&zwnj; زياد رسوبات&zwnj; رس&zwnj; ماسه&zwnj;اي&zwnj; دوران&zwnj; سوم&zwnj; است &zwnj;. <br />ارتÙاعات &zwnj;استان&zwnj; به&zwnj; دوران&zwnj; دوم&zwnj; و سوم&zwnj; زمين &zwnj;شناسي&zwnj; تعلّق&zwnj; دارد و سنگ&zwnj;هاي&zwnj; آن&zwnj; اغلب&zwnj; آهكي&zwnj; و گچي&zwnj; است . بعضي&zwnj; از كوه&zwnj;هاي &zwnj;اين&zwnj; استان&zwnj; (مانند آتشÙشان&zwnj; تÙتان&zwnj;) به&zwnj; اواخر دوران&zwnj; سوم&zwnj; و اوايل&zwnj; دوران&zwnj; چهارم&zwnj; تعلّق&zwnj; دارد . ارتÙاعات&zwnj; سيستان&zwnj; و بلوچستان&zwnj; جزو رشته&zwnj; كوه&zwnj;هاي&zwnj; مركزي&zwnj; ايران&zwnj; و شامل&zwnj; ناهمواريهاي&zwnj; شرق&zwnj; چاله&zwnj; لوت&zwnj; و ارتÙاعات&zwnj; ديواره&zwnj; شرقي&zwnj; و جنوبي&zwnj; چاله&zwnj; جازموريان&zwnj; است &zwnj;. پهناي&zwnj; كوهستان&zwnj;ها از شمال&zwnj; به&zwnj; جنوب&zwnj; اÙزايش&zwnj; مي&zwnj;يابد و در Ùاصله&zwnj; ايرانشهر - كوهك&zwnj; به&zwnj; بيشترين&zwnj; حد خود مي&zwnj;رسد . <br /> اين&zwnj; ناهمواريها شامل&zwnj; دو قسمت&zwnj; كوه&zwnj;هاي&zwnj; سيستان&zwnj; و كوه&zwnj;هاي&zwnj; بلوچستان &zwnj;است &zwnj;. اين&zwnj; استان&zwnj; در سال&zwnj; 1375 ، حدود 722579 نÙر جمعيّت&zwnj; داشته&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; از اين&zwnj; تعداد 12/46 درصد در نقاط &zwnj;شهري&zwnj; و 75/52 درصد در نقاط &zwnj;روستايي&zwnj; سكونت&zwnj; داشته&zwnj; و بقيه&zwnj; غيرساكن&zwnj; بوده&zwnj;اند . استان&zwnj; سيستان&zwnj; و بلوچستان&zwnj; به&zwnj; لحاظ&zwnj; خصوصيات&zwnj; طبيعي&zwnj; و پيشينه&zwnj; اسكان &zwnj;، از دو منطقه&zwnj; كاملاً متمايز سيستان&zwnj; و بلوچستان&zwnj; تشكيل&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. سيستان&zwnj; امروزي&zwnj; قسمت&zwnj; شمال&zwnj; استان&zwnj; است &zwnj;. مورخين&zwnj; بناي &zwnj;سيستان&zwnj; را به&zwnj; گرشاسب&zwnj; يكي&zwnj; از نوادگان&zwnj; كيومرث&zwnj; نسبت&zwnj; داده&zwnj;اند . <br />ناحيه&zwnj; مذكور به&zwnj; دليل&zwnj; موقعيت&zwnj; خاص&zwnj; استراتژيكي &zwnj;و جغراÙيايي&zwnj; در تمام&zwnj; دوران&zwnj; تاريخي&zwnj; از اهميّت&zwnj; به&zwnj; سزايي&zwnj; برخوردار بوده&zwnj; است &zwnj;. كتيبه&zwnj;هاي&zwnj; بيستون&zwnj; و تخت&zwnj; جمشيد سيستان&zwnj; را يكي&zwnj; از ممالك&zwnj; شرقي&zwnj; داريوش&zwnj; ذكر كرده&zwnj;اند . نام&zwnj; سيستان&zwnj; از \"سكا\" كه&zwnj; يكي&zwnj; از اقوام&zwnj; آريايي&zwnj; بود ، گرÙته &zwnj;شده&zwnj; است &zwnj;. \"سكاها\" در حدود سال&zwnj; 128 پيش&zwnj; از ميلاد سيستان&zwnj; را به&zwnj; تصرÙ&zwnj; خود در آورده&zwnj;اند . در عصر ساسانيان &zwnj;تا قرن&zwnj; اوّل&zwnj; اسلام&zwnj; ولايت&zwnj; سيستان&zwnj; موقعيت&zwnj; ممتازي&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; آورده&zwnj; بود . <br /> در زمان&zwnj; اردشير بابكان&zwnj; ، سيستان&zwnj; جزو متعلقات&zwnj; دولت&zwnj; ساساني&zwnj; به&zwnj; شمار مي&zwnj;آمد و در سال&zwnj; 23 هجري&zwnj; قمري &zwnj;، اعراب&zwnj; مسلمان&zwnj; به&zwnj; اين&zwnj; سرزمين&zwnj; دست&zwnj; ياÙتند و سرانجام&zwnj; در زمان&zwnj; معاويه&zwnj; مردم&zwnj; اين&zwnj; خطه&zwnj; به&zwnj; اطاعت&zwnj; كامل&zwnj; اعراب&zwnj; درآمدند . اولين&zwnj; Ùرمانرواي&zwnj; معروÙ&zwnj; اين&zwnj; سرزمين&zwnj; \"يعقوب&zwnj; ليث&zwnj; صÙاري\" بود . سيستان&zwnj; تا چند قرن&zwnj; تحت&zwnj; سلطه&zwnj; امراي &zwnj;صÙاري&zwnj; باقي&zwnj; ماند . صÙاريان &zwnj;، سامانيان &zwnj;، غزنويان&zwnj; و سلجوقيان&zwnj; هر يك&zwnj; مدّتي&zwnj; اين&zwnj; سرزمين&zwnj; را تحت&zwnj; سلطه&zwnj; خود داشته&zwnj;اند . <br />در زمان&zwnj; مغولان &zwnj;، خرابي&zwnj;هاي&zwnj; زيادي&zwnj; در سيستان&zwnj; بوجود آمد . در سال&zwnj; 914 هجري&zwnj; قمري &zwnj;، شاه&zwnj; اسماعيل&zwnj; صÙوي&zwnj; سيستان&zwnj; را تصرÙ&zwnj; نمود و در زمان&zwnj; حكومت&zwnj; نادر شاه &zwnj;، اختلاÙ&zwnj;هاي&zwnj; داخلي&zwnj; سبب&zwnj; خرابي&zwnj;هاي&zwnj; زيادي&zwnj; در اين&zwnj; سرزمين&zwnj; شد . قديمترين&zwnj; نام&zwnj; بلوچستان&zwnj; \"مكا\" است&zwnj; و به&zwnj; مرور مكران&zwnj; تبديل&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. مكران&zwnj; به&zwnj; قسمت&zwnj; جنوبي&zwnj; بلوچستان&zwnj; گÙته&zwnj; مي&zwnj;شود . كلمه&zwnj; بلوچستان&zwnj; نيز از زماني&zwnj; به&zwnj; اين &zwnj;سرزمين&zwnj; اطلاق&zwnj; شد كه&zwnj; بلوچ&zwnj;ها در آن&zwnj; سكونت&zwnj; اختيار كردند . <br /> طبق&zwnj; آثار بدست&zwnj; آمده&zwnj; از تپه&zwnj;هاي&zwnj; بلوچستان &zwnj;، تاريخ&zwnj; اين&zwnj; سرزمين&zwnj; به&zwnj; 3000 سال&zwnj; پيش&zwnj; از ميلاد مي&zwnj;رسد . در زمان &zwnj;خلاÙت&zwnj; خليÙه&zwnj; دوم &zwnj;، اين&zwnj; سرزمين&zwnj; به&zwnj; وسيله&zwnj; اعراب&zwnj; Ùتح&zwnj; و يكي&zwnj; از سرداران&zwnj; عرب&zwnj; به&zwnj; حكومت&zwnj; آن&zwnj; منصوب&zwnj; شد . در سال&zwnj; 304 هجري&zwnj; قمري&zwnj; ، بلوچستان&zwnj; به&zwnj; وسيله&zwnj; ديلمان&zwnj; Ùتح&zwnj; شد . سلجوقيان &zwnj;، بلوچستان&zwnj; را اشغال&zwnj; نمودند و بلوچستان&zwnj; تابع&zwnj; كرمان&zwnj; شد . بعد از حكومت&zwnj; نادر ، بلوچستان&zwnj; اسماً جزو ايران&zwnj; بود و حكومت&zwnj; محلي&zwnj; مستقلي&zwnj; نداشت &zwnj;. <br />در زمان&zwnj; محمّدشاه&zwnj; قاجار ناحيه&zwnj; ايرانشهر به&zwnj; تصرÙ&zwnj; وي&zwnj; درآمد ، پس&zwnj; از آن&zwnj; رÙته&zwnj; رÙته&zwnj; تمامي&zwnj; نواحي &zwnj;ساحلي&zwnj; بلوچستان&zwnj; زير سلطه&zwnj; حكومت&zwnj; مركزي&zwnj; قرار گرÙت &zwnj;. مجموعه&zwnj; اقوام&zwnj; ساكن&zwnj; در استان&zwnj; سيستان&zwnj; و بلوچستان&zwnj; همراه&zwnj; با سنن&zwnj; و شيوه&zwnj;هاي&zwnj; خاص&zwnj; زندگي &zwnj;، به&zwnj; تنهايي&zwnj; يكي &zwnj;از جاذبه&zwnj;هاي&zwnj; بي&zwnj; نظير و چشمگير منطقه&zwnj; است &zwnj;. دو ايل&zwnj; مهّم&zwnj; &laquo;براهويي&zwnj; و بلوچ&zwnj;&raquo; در منطقه&zwnj; سيستان&zwnj; و بلوچستان &zwnj;زندگي&zwnj; مي&zwnj;كنند . نحوه&zwnj; معيشت&zwnj; و زيست &zwnj;، الگوهاي&zwnj; سكونت &zwnj;، سنت&zwnj;ها و آداب&zwnj; و رسوم&zwnj; و سرانجام&zwnj; ايل&zwnj; راه&zwnj;ها از جمله&zwnj; جاذبه&zwnj;هاي&zwnj; Ùرهنگي&zwnj; و ديدني&zwnj; اين&zwnj; شيوه&zwnj; زندگي&zwnj; است &zwnj;. <br /> گروهي&zwnj; از دانشمندان&zwnj; و سخن&zwnj;سرايان&zwnj; به&zwnj; ايالت&zwnj; سيستان&zwnj; منسوب&zwnj;اند كه&zwnj; به&zwnj; آنان&zwnj; سنجري&zwnj; و سگزي&zwnj; گويند . شعراي&zwnj; به&zwnj; نام&zwnj; سيستان&zwnj; عبارتند از : ابوالحسن&zwnj; علي&zwnj; بن&zwnj; جولوغ&zwnj; Ùرخي&zwnj;گزي ، ابوالÙرج&zwnj; سجزي ، قاضي&zwnj; احمد و ابوسعيد سگزي&zwnj; . در دوران&zwnj; طلايي&zwnj; سيستان&zwnj; مشاهيري&zwnj; از آن&zwnj; برخاسته&zwnj;اند كه&zwnj; عبارتند از : Ùرخي&zwnj; سيستاني &zwnj;، يعقوب&zwnj; ليث&zwnj; و رستم&zwnj; . منطقه&zwnj; سيستان&zwnj; و بلوچستان&zwnj; با توجه&zwnj; به&zwnj; موقعيت&zwnj; جغراÙيايي &zwnj;، از يك&zwnj; طرÙ&zwnj; تحت&zwnj; تأثير جريان&zwnj;هاي&zwnj; جوي&zwnj; متعدد و از طرÙي&zwnj; ديگر تحت&zwnj; تأثير Ùشار زياد عرض&zwnj;هاي&zwnj; متوسط&zwnj; قرار دارد كه&zwnj; مهّم&zwnj;ترين&zwnj; پديده&zwnj; مشهود اقليمي&zwnj; آن&zwnj; گرماست &zwnj;. <br />پديده&zwnj; قابل&zwnj; توجه&zwnj; در وضعيت&zwnj; هوا شناسي&zwnj; اين&zwnj; منطقه &zwnj;، بادهاي&zwnj; شديد موسمي &zwnj;، طوÙان&zwnj; شن &zwnj;، رگبارهاي &zwnj;سيل&zwnj;آسا ، رطوبت&zwnj; زياد و مه&zwnj; صبحگاهي&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; استان&zwnj; داراي&zwnj; تابستان&zwnj;هاي&zwnj; گرم &zwnj;، طولاني&zwnj; و زمستان&zwnj;هاي&zwnj; كوتاه&zwnj; است &zwnj;. سردترين&zwnj; شهر استان&zwnj; ، زاهدان&zwnj; و گرم&zwnj;ترين&zwnj; شهر آن&zwnj; ايرانشهر است &zwnj;. نواحي&zwnj; ساحلي&zwnj; درياي&zwnj; عمان&zwnj; به&zwnj; علّت &zwnj;رطوبت&zwnj; ناشي&zwnj; از مجاورت&zwnj; با دريا ، آب&zwnj; و هواي&zwnj; گرم&zwnj; و رطوبت&zwnj; نسبتاً بيشتري&zwnj; دارد . <br /> استان&zwnj; سيستان&zwnj; و بلوچستان&zwnj; يكي&zwnj; از خشك&zwnj;ترين&zwnj; استان&zwnj;هاي&zwnj; كشور محسوب&zwnj; مي&zwnj;شود . ميزان&zwnj; بارندگي&zwnj; از شرق &zwnj;به&zwnj; غرب&zwnj; استان&zwnj; اÙزايش&zwnj; مي&zwnj;يابد و در نواحي&zwnj; ساحلي&zwnj; استان&zwnj; ميزان&zwnj; رطوبت&zwnj; نسبي&zwnj; بسيار بالاست &zwnj;. استان&zwnj; سيستان&zwnj; و بلوچستان&zwnj; از جهات&zwnj; مختلÙ&zwnj; در معرض&zwnj; بادهاي&zwnj; موسمي&zwnj; و Ùصلي&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; اهم&zwnj; اين&zwnj; جريانات&zwnj; بادي&zwnj; عبارتند از : باد 120 روزه&zwnj; سيستان&zwnj; (لوار) ، باد قوس &zwnj;، باد هÙتم&zwnj; (گاوكش&zwnj;) ، باد نم&zwnj; بي&zwnj; يا باد جنوب &zwnj;، باد هوشاك&zwnj; ، بادهاي&zwnj; مرطوب&zwnj; و موسمي&zwnj; اقيانوس&zwnj; هند ، باد شمال&zwnj; يا گوريچ&zwnj; و باد غربي&zwnj; يا گرد .</span></span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 16, '082800394-sistan.jpg', ''),
(43, 'استان قزوین', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">صنايع&zwnj; دستي&zwnj; و سوغاتي&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; قزوين&zwnj; عبارتند از ، سنگ&zwnj;هاي&zwnj; (حكاكي&zwnj; و حجاري&zwnj; شده&zwnj;) ، كاشي&zwnj; سازي&zwnj; ، آيينه&zwnj; سازي&zwnj; ، منبت&zwnj; كاري&zwnj; ، گچبري&zwnj; ، قاليباÙي&zwnj; ، خوشنويسي&zwnj; و خطاطي&zwnj;</span></span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان&zwnj; قزوين&zwnj; از نظر جغراÙيايي &zwnj;، مانند پلي&zwnj; پايتخت&zwnj; كشور را به&zwnj; مناطق&zwnj; شمالي&zwnj; و غربي&zwnj; كشور متصل &zwnj;مي&zwnj;كند كه&zwnj; طي&zwnj; نيم &zwnj;قرن&zwnj; اخير به&zwnj; يكي&zwnj; از قطب&zwnj;هاي&zwnj; مهم&zwnj; توسعه&zwnj; كشور تبديل&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. استان&zwnj; قزوين&zwnj; در سال&zwnj; 1375 از استان&zwnj; تهران&zwnj; منÙك&zwnj; شد و همراه&zwnj; با شهرستان&zwnj; تاكستان&zwnj; از استان&zwnj; زنجان&zwnj; به&zwnj; عنوان&zwnj; استان&zwnj; قزوين&zwnj; در تقسيمات&zwnj; كشوري&zwnj; جاي&zwnj; گرÙت &zwnj;. شهرستان&zwnj; قزوين&zwnj; و تاكستان&zwnj; محدوده&zwnj; سياسي&zwnj; - اداري&zwnj; اين&zwnj; استان&zwnj; را تشكيل&zwnj; مي&zwnj;دهند . <br /> در سال &zwnj;1375 استان&zwnj; قزوين&zwnj; 968257 نÙر جمعيت&zwnj; داشته&zwnj; است &zwnj;. از اين&zwnj; تعداد 11/57 درصد در نقاط&zwnj; شهري&zwnj; و 89/42 درصد در نقاط&zwnj; روستايي&zwnj; سكونت&zwnj; داشته&zwnj;اند . نسبت&zwnj; جنسي&zwnj; جمعيت&zwnj; استان&zwnj; برابر 101 است&zwnj; . استان&zwnj; قزوين&zwnj; از نظر موقعيت&zwnj; طبيعي&zwnj; به&zwnj; دو بخش&zwnj; كوهستاني&zwnj; و دشتي&zwnj; تقسيم&zwnj; مي&zwnj;شود . منطقه&zwnj; كوهستاني&zwnj; آن&zwnj; در شمال&zwnj; استان&zwnj; قرار دارد و دره&zwnj;هاي&zwnj; البرز نيز در دامنه&zwnj;هاي&zwnj; جنوبي&zwnj; آن&zwnj; كشيده&zwnj; شده&zwnj;اند . <br />آب&zwnj; و هواي&zwnj; استان&zwnj; قزوين&zwnj; در نواحي&zwnj; شمال&zwnj; سرد و در نواحي&zwnj; جنوب&zwnj; معتدل&zwnj; است &zwnj;. و لذا در نواحي &zwnj;شمالي&zwnj; زمستان&zwnj; سرد و پربرÙ&zwnj; با تابستان&zwnj; معتدل&zwnj; و در نواحي&zwnj; دشتي &zwnj;، زمستان&zwnj; نسبتاً سرد و تابستان&zwnj; گرم&zwnj; دارد . قدمت&zwnj; و سابقه&zwnj; تاريخي&zwnj; منطقه&zwnj; قزوين&zwnj; به&zwnj; دوران&zwnj; حكومت&zwnj; مادها در قرن&zwnj; نهم&zwnj; پيش&zwnj; از ميلاد مي&zwnj;رسد . در آن&zwnj; زمان&zwnj; ناحيه&zwnj; قزوين&zwnj; مورد تاخت&zwnj; و تاز اقوام&zwnj; مختلÙ&zwnj; از جمله&zwnj; ديالمه&zwnj; طبرستان&zwnj; قرار مي&zwnj;گرÙت &zwnj;. <br /> قزوين&zwnj; در اوايل&zwnj; دوران&zwnj; اسلامي&zwnj; محل&zwnj; استقرار نيروهاي&zwnj; Ùاتح&zwnj; عرب&zwnj; بود و در اوايل&zwnj; دوره&zwnj; صÙوي&zwnj; به&zwnj; پايتختي&zwnj; انتخاب&zwnj; شد . در دوره&zwnj; قاجار و معاصر نيز به&zwnj; دليل&zwnj; نزديكي&zwnj; به&zwnj; تهران&zwnj; از كانون&zwnj;هاي&zwnj; مهم&zwnj; حكومتي&zwnj; محسوب&zwnj; مي&zwnj;شد . شخصيت&zwnj;هاي &zwnj;برجسته&zwnj; ادبي&zwnj; و اجتماعي&zwnj; مانند عبيد زاكاني &zwnj;، علامه&zwnj; قزويني &zwnj;، علامه&zwnj; دهخدا و عارÙ&zwnj; قزويني&zwnj; از شاعران&zwnj; تواناي &zwnj;دوران&zwnj; مشروطيت&zwnj; از اين&zwnj; شهر برخاسته&zwnj;اند .</span></span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 18, '010024583-ghazvin.jpg', '');
INSERT INTO `city_tb` (`id`, `ci_name`, `ci_code_ostan`, `ci_ab`, `ci_bastan`, `ci_sana`, `ci_adab`, `ci_ertef`, `ci_taf`, `ci_moz`, `ci_hayat`, `ci_eba`, `ci_bazar`, `ci_farh`, `ci_hot`, `ci_aram`, `ci_rah`, `ci_bim`, `ci_tari`, `ci_jam`, `ci_mas`, `ci_ged`, `ci_for`, `ci_ahan`, `ci_ajan`, `ci_dan`, `ci_nam`, `ci_sanat`, `hotel_pic`, `add_local`, `pic_package`, `hotel_package`, `prioritycity`, `photo`, `comment`) VALUES
(44, 'استان قم', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">در سطح&zwnj; استان&zwnj; قم&zwnj; و به&zwnj; ويژه&zwnj; در مناطق&zwnj; روستايي&zwnj; آن&zwnj; توليد و عرضه&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; متنوعي&zwnj; رايج&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; امروزه&zwnj; عليرغم&zwnj; كاهش&zwnj; رونق&zwnj; اوّليه&zwnj; هنوز هم&zwnj; به&zwnj; عنوان&zwnj; يكي&zwnj; از جلوه&zwnj;هاي&zwnj; هنرهاي&zwnj; ايراني&zwnj; و همچنين&zwnj; يكي&zwnj; از منابع&zwnj; درآمدي&zwnj; خانوارهاي&zwnj; روستايي&zwnj; بشمار مي&zwnj;آيد . اهم&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; استان&zwnj; عبارتند از : قالي&zwnj; ، سراميك&zwnj; ، آجر ، درودگري&zwnj; و منبت&zwnj; كاري&zwnj; . اهم&zwnj; سوغاتي&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; قم&zwnj; عبارتند از : سوهان&zwnj; ، مهر و تسبيح&zwnj; ، ظروÙ&zwnj; سنگي&zwnj; ، ظروÙ&zwnj; گچي&zwnj; ، اشياء تزئيني&zwnj; ، چيني&zwnj; و Ùرش&zwnj; ابريشمي&zwnj; و ميوه&zwnj;هايي&zwnj; مانند انار و انجير</span></span></p>', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه&zwnj; آستانه&zwnj; مقدسه&zwnj; حضرت&zwnj; معصومه&zwnj; (س&zwnj;) ، قم&zwnj;</span></span></div>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان&zwnj; قم&zwnj; با وسعتي&zwnj; معادل&zwnj; 631,14 كيلومتر مربع&zwnj; در جنوب&zwnj; پايتخت&zwnj; واقع&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. براساس&zwnj; آخرين &zwnj;تقسيمات&zwnj; سياسي&zwnj; و اداري&zwnj; در سال&zwnj; 1375 ، شهرستان&zwnj; قم&zwnj; تنها شهرستان&zwnj; استان&zwnj; و شهر قم&zwnj; مركز شهرستان&zwnj; و استان &zwnj;قم&zwnj; مي&zwnj;باشد . اين&zwnj; استان&zwnj; از شمال&zwnj; به&zwnj; جلگه&zwnj; ورامين&zwnj; و شهرري&zwnj; از استان&zwnj; تهران&zwnj; و ساوه&zwnj; از استان&zwnj; مركزي&zwnj; ، از جنوب&zwnj; به &zwnj;شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; محلات&zwnj; و دليجان&zwnj; از استان&zwnj; مركزي&zwnj; و كاشان&zwnj; از استان&zwnj; اصÙهان&zwnj; و كوير نمك &zwnj;، از غرب&zwnj; به&zwnj; شهرستان&zwnj;هاي &zwnj;آشتيان&zwnj; و تÙرش&zwnj; از استان&zwnj; مركزي&zwnj; محدود است &zwnj;. <br /> استان&zwnj; قم&zwnj; در قلمرو كوير مركزي&zwnj; ايران&zwnj; واقع&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. ناهمواري&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; قم&zwnj; مشتمل&zwnj; بر نواحي&zwnj; كوهستاني &zwnj;، پايكوهي&zwnj; و دشتي&zwnj; است&zwnj; . شهر قم&zwnj; به&zwnj; علّت&zwnj; مجاورت&zwnj; با بيابان&zwnj; و دوري&zwnj; از دريا ، اقليمي&zwnj; خشك&zwnj; و كم&zwnj; رطوبت&zwnj; و بارشي&zwnj; اندك&zwnj; و نامناسب&zwnj; دارد . بيشتر زمين&zwnj;هاي&zwnj; اين&zwnj; استان&zwnj; قابليت&zwnj; كشاورزي&zwnj; ندارند و به&zwnj; حاشيه&zwnj; درياچه&zwnj; نمك&zwnj; يا مسيله&zwnj; معروÙ&zwnj;اند . این&zwnj; استان&zwnj; در سال&zwnj; 1375 ، حدود 853044 نÙر جمعّيت&zwnj; داشته &zwnj;است&zwnj; كه&zwnj; از اين&zwnj; تعداد 16/91 درصد در نقاط&zwnj; شهري&zwnj; و 82/8 درصد در نقاط&zwnj; روستايي&zwnj; سكونت&zwnj; داشته&zwnj;اند . گÙته&zwnj; مي&zwnj;شود كه&zwnj; شهر قم&zwnj; پيش&zwnj; از دوره&zwnj; اسلامي&zwnj; نيز وجود داشته&zwnj; است&zwnj; ولي&zwnj; گروهي&zwnj; اعتقاد دارند كه &zwnj;شهر قم&zwnj; بعد از اسلام&zwnj; بنا گرديده&zwnj; است &zwnj;. <br />&laquo;كÙم&zwnj;&raquo; نام&zwnj; حصار باستاني&zwnj; شهر قم&zwnj; بود و به&zwnj; همين&zwnj; لحاظ&zwnj; عرب&zwnj;ها اين&zwnj; شهر را قم &zwnj;ناميدند . در زمان&zwnj; حمله&zwnj; عرب&zwnj;ها به&zwnj; ايران &zwnj;، قم&zwnj; از توابع&zwnj; اصÙهان&zwnj; بود و همزمان&zwnj; با اصÙهان&zwnj; Ùتح&zwnj; گرديد . در سال&zwnj; 24-23 هجري&zwnj; قمري&zwnj; ، ابوموسي&zwnj; اشعري&zwnj; بخشي&zwnj; از سپاه&zwnj; تحت&zwnj; Ùرماندهي&zwnj; خود را روانه&zwnj; Ùتح&zwnj; قم&zwnj; نمود و اين&zwnj; شهر در زمان &zwnj;عمر - خليÙه&zwnj; دوّم&zwnj; - به&zwnj; دست&zwnj; مسلمين&zwnj; Ùتح&zwnj; شد . با مهاجرت&zwnj; قبيله&zwnj; اشعري&zwnj; از كوÙه&zwnj; به&zwnj; قم&zwnj; و اسكان&zwnj; آن&zwnj;ها در اين &zwnj;ناحيه&zwnj; ، قم&zwnj; به&zwnj; تدريج&zwnj; به&zwnj; شهر تبديل&zwnj; شد . بين&zwnj; اعراب&zwnj; اشعري&zwnj; و ساكنان&zwnj; زرتشتي&zwnj; قم&zwnj; پيوسته&zwnj; نزاع&zwnj; و درگيري&zwnj; در مي&zwnj;گرÙت&zwnj; كه&zwnj; به&zwnj; شكست&zwnj; قطعي&zwnj; زرتشتيان&zwnj; و تسلط&zwnj; اشعريان&zwnj; مسلمان&zwnj; بر قم&zwnj; منجر شد . <br /> در قرون&zwnj; اوّليه&zwnj; اسلام &zwnj;، علويان &zwnj;با بي&zwnj;رحمانه&zwnj;ترين&zwnj; وضع &zwnj;، تحت&zwnj; آزار و تعقيب&zwnj; حكام&zwnj; عباسي&zwnj; و اموي&zwnj; بودند . در ميان&zwnj; شهرهاي&zwnj; ايران &zwnj;، قم&zwnj; از مناطق &zwnj;مهمّي&zwnj; بود كه&zwnj; علويان&zwnj; پيوسته&zwnj; به&zwnj; سوي&zwnj; آن&zwnj; هجرت&zwnj; مي&zwnj;كردند . با حضور علويان&zwnj; در قم &zwnj;، اين&zwnj; شهر به&zwnj; يك&zwnj; شهر علوي&zwnj; نشين&zwnj; تبديل&zwnj; شد . مردم&zwnj; قم &zwnj;، مأموران&zwnj; را قاتل&zwnj; امام&zwnj; هشتم &zwnj;علي&zwnj; بن&zwnj; موسي&zwnj; الرضا (ع&zwnj;) مي&zwnj;دانستند و به&zwnj; خواهر آن&zwnj; حضرت&zwnj; در قم&zwnj; Ùوت&zwnj; و مدÙون&zwnj; است&zwnj; عشق&zwnj; مي&zwnj;ورزيدند و لذا با حكومت&zwnj; آن&zwnj; ناسازگاري&zwnj; مي&zwnj;كردند و خراج&zwnj; نمي&zwnj;پرداختند . <br />مأمون&zwnj; ، &laquo;علي&zwnj; بن&zwnj; هشام&zwnj;&raquo; را با لشكر نيرومند به&zwnj; سوي &zwnj;شهر قم&zwnj; روانه&zwnj; كرد كه&zwnj; به&zwnj; قتل&zwnj; عام&zwnj; مردم&zwnj; و تخريب&zwnj; شهر منجر شد . مردم&zwnj; قم&zwnj; پس&zwnj; از شنيدن&zwnj; خبر Ùوت&zwnj; مأمون&zwnj; دست&zwnj; به&zwnj; شورش&zwnj; زدند و با هجوم&zwnj; به&zwnj; دار الحكومه&zwnj; در سال&zwnj; 216 ه.ق&zwnj; عامل&zwnj; خليÙه&zwnj; را از شهر بيرون&zwnj; كردند . پس&zwnj; از مأمون &zwnj;، معتصم&zwnj; به&zwnj; خلاÙت&zwnj; رسيد و سپاهي&zwnj; را براي&zwnj; دÙع&zwnj; شورش&zwnj; به&zwnj; قم&zwnj; روانه&zwnj; كرد . اين&zwnj; سپاه&zwnj; نيز شهر را به&zwnj; آتش&zwnj; كشيد . بعد از اين&zwnj; سركوبي &zwnj;، &laquo;محمدبن&zwnj; عيسي&zwnj; بادغيسي&zwnj;&raquo; به&zwnj; حكومت&zwnj; قم &zwnj;گماشته&zwnj; شد . <br /> اين&zwnj; شخص&zwnj; سياست&zwnj; آرامش&zwnj; با مردم&zwnj; را در پيش&zwnj; گرÙت &zwnj;. با روي&zwnj; كار آمدن&zwnj; متوكل&zwnj; عباسي&zwnj; سياست&zwnj; ضد علوي&zwnj; تشديد شد و مردم&zwnj; قم&zwnj; نيز به&zwnj; حمايت&zwnj; از &laquo;حسين&zwnj; كوكبي&zwnj;&raquo; شتاÙتند تا دولت&zwnj; علوي&zwnj; در محدوده&zwnj; طالقان &zwnj;، قزوين &zwnj;، زنجان&zwnj; و ابهر توسط&zwnj; وي&zwnj; تشكيل&zwnj; شود . پس&zwnj; از متوكل&zwnj; ، معتمد خليÙه&zwnj; عباسي &zwnj;، &laquo;موسي&zwnj; بن&zwnj; بغا&raquo; را مأمور نمود تا هم&zwnj; حسين&zwnj; كوكبي&zwnj; را سركوب&zwnj; كند و هم &zwnj;طغيان&zwnj; قم&zwnj; را Ùرو نشاند و مردم&zwnj; از ظلم&zwnj; و ستم&zwnj; خلÙا و عاملان&zwnj; آن&zwnj;ها به&zwnj; امام&zwnj; يازدهم&zwnj; امام&zwnj; حسن&zwnj; عسكري&zwnj; (ع&zwnj;) توسل&zwnj; جستند . <br />به&zwnj; طور كلي&zwnj; شورش&zwnj; و سركوب&zwnj; مداوم&zwnj; مردم&zwnj; قم&zwnj; تا زمان&zwnj; به&zwnj; قدرت&zwnj; رسيدن&zwnj; آل&zwnj; بويه&zwnj; كه&zwnj; خود از علويان&zwnj; بودند ، ادامه&zwnj; ياÙت&zwnj; . در دوران&zwnj; اين&zwnj; سلسله &zwnj;، شهر قم&zwnj; در ابعاد مختلÙ&zwnj; رشد و توسعه&zwnj; ياÙت &zwnj;. در دوره&zwnj; سلجوقيان &zwnj;تصدي&zwnj; امور مهّم&zwnj; سلجوقي&zwnj; توسط&zwnj; Ùرزانگان&zwnj; قمي &zwnj;، در عمران&zwnj; و ترقي&zwnj; شهر قم&zwnj; مؤثر شد . در حمله&zwnj; مغول&zwnj; شهر قم&zwnj; به &zwnj;كلي&zwnj; منهدم&zwnj; شد ولي&zwnj; پس&zwnj; از گرايش&zwnj; بعضي&zwnj; از حكام&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj; مانند \"سلطان&zwnj; محمد اولجايتو\" شهر قم&zwnj; مورد توجه &zwnj;قرار گرÙت &zwnj;. اين&zwnj; شهر در دهه&zwnj;هاي&zwnj; پاياني&zwnj; قرن&zwnj; هشتم&zwnj; ه.ق&zwnj; مورد تهاجم&zwnj; \"تيمور گوركاني&zwnj;\" قرار گرÙت&zwnj; و مردم&zwnj; شهر قتل&zwnj; عام&zwnj; شدند . <br /> مقارن&zwnj; ظهور حكومت&zwnj; خاندان&zwnj;هاي&zwnj; \"قراقويونلو\" و \"آق&zwnj; قويونلو\" و به&zwnj; ويژه&zwnj; در دوره&zwnj; صÙويان&zwnj; قم&zwnj; مورد توجه &zwnj;قرار گرÙت&zwnj; و به&zwnj; تدريج&zwnj; رو به&zwnj; شكوÙايي&zwnj; نهاد . قم&zwnj; در سال&zwnj;909 ه.ق&zwnj; از مراكز مهّم&zwnj; Ùرهنگي&zwnj; و Ùقهي&zwnj; شيعه&zwnj; گرديد و علماي&zwnj; بزرگي&zwnj; در اين&zwnj; شهر كرسي&zwnj; تدريس&zwnj; و تحقيق&zwnj; بنا نهادند و اهميّت&zwnj; زيارتي&zwnj; و مذهبي&zwnj; اين&zwnj; شهر Ùزوني&zwnj; ياÙت&zwnj; . در حمله&zwnj; اÙغان&zwnj;ها ، شهر قم&zwnj; خسارات&zwnj; سنگيني&zwnj; را متحمل&zwnj; شد و مردم&zwnj; قم&zwnj; نيز از نظر اقتصادي&zwnj; تحت&zwnj; Ùشار شديدي&zwnj; قرار گرÙتند . <br />در دوره&zwnj; نادر شاه&zwnj; اÙشار نيز شهر قم&zwnj; متحمل&zwnj; خسارات&zwnj; Ùراوان&zwnj; شد و همچنين&zwnj; زماني&zwnj; كه&zwnj; خاندان&zwnj;هاي&zwnj; زند و قاجار براي&zwnj; تسلط&zwnj; بر ايران&zwnj; با يكديگر جدال&zwnj; مي&zwnj;كردند ، شهر و مردم&zwnj; قم&zwnj; آسيب&zwnj; Ùراوان&zwnj; ديدند . در سال&zwnj; 1208 هجري&zwnj; قمري &zwnj;، قم&zwnj; تحت&zwnj; تسلط&zwnj; آغا محمّدخان&zwnj; قاجار در آمد . Ùتحعلي&zwnj; شاه&zwnj; پس&zwnj; از پيروزي&zwnj; بر دشمنان &zwnj;، به&zwnj; مرمت&zwnj; حرم&zwnj; و بارگاه&zwnj; حضرت&zwnj; معصومه&zwnj; (س&zwnj;) پرداخت &zwnj;. وي&zwnj; نذر كرده&zwnj; بود كه&zwnj; اگر بر دشمنان&zwnj; پيروز شود به&zwnj; عمران &zwnj;بارگاه&zwnj; آن&zwnj; حضرت&zwnj; بپردازد . <br /> در سال&zwnj; 1294 هجري&zwnj; شمسي&zwnj; ، هنگامي&zwnj; كه&zwnj; قشون&zwnj; روس&zwnj; وارد كرج&zwnj; شد ، بسياري&zwnj; از مردم&zwnj; تهران&zwnj; به&zwnj; قم&zwnj; مهاجرت &zwnj;كردند و موضوع&zwnj; انتقال&zwnj; پايتخت&zwnj; به&zwnj; قم&zwnj; نيز مطرح&zwnj; گرديد ، ولي&zwnj; سÙارت&zwnj; خانه&zwnj;هاي&zwnj; روسيه&zwnj; و انگليس&zwnj; با تحت&zwnj; Ùشار قرار دادن&zwnj; احمدشاه&zwnj; ، طرح&zwnj; انتقال&zwnj; پايتخت&zwnj; را خنثي&zwnj; كردند . در همين&zwnj; زمان &zwnj;، توسط&zwnj; مهاجرين&zwnj; قم&zwnj; ، &laquo;كميته&zwnj; دÙاع&zwnj; ملي&zwnj;&raquo; براي&zwnj; دÙاع&zwnj; از ميهن&zwnj; تشكيل&zwnj; شد . بدين&zwnj; ترتيب&zwnj; اين&zwnj; شهر به&zwnj; يك&zwnj; مركز سياسي&zwnj; و نظامي&zwnj; عليه&zwnj; روس&zwnj; و انگليس&zwnj; تبديل &zwnj;شد ، ولي&zwnj; پس&zwnj; از درگيري&zwnj;هاي&zwnj; متعددي&zwnj; ، در سال&zwnj; 1294 هجري&zwnj; شمسي&zwnj; به&zwnj; اشغال&zwnj; نيروهاي&zwnj; روس&zwnj; درآمد . <br />در حال&zwnj; حاضر ، قم&zwnj; يكي&zwnj; از مراكز مهّم&zwnj; تشيع&zwnj; ايران&zwnj; و جهان&zwnj; است &zwnj;. وجود بارگاه&zwnj; با عظمت&zwnj; حضرت&zwnj; معصومه &zwnj;(س&zwnj;) و حوزه&zwnj; علميه&zwnj; قم&zwnj; اهميت&zwnj; مذهبي&zwnj; اين&zwnj; شهر را بيش&zwnj; از پيش&zwnj; Ùزوني&zwnj; بخشيده&zwnj; و حوزه&zwnj;هاي&zwnj; علمي&zwnj; و آموزشي&zwnj; آن&zwnj; نيز توسعه&zwnj; ياÙته&zwnj; است &zwnj;. استان&zwnj; قم&zwnj; از نظر آب&zwnj; و هوا ، اقليم&zwnj; نيمه&zwnj; بياباني&zwnj; دارد و ميزان&zwnj; بارش&zwnj; سالانه&zwnj; آن&zwnj; در اطراÙ&zwnj; حوض&zwnj; سلطان&zwnj; كمتر از 100 ميلي&zwnj; متر است&zwnj; كه&zwnj; عمدتاً در Ùصول&zwnj; سرد سال&zwnj; (پاييز و زمستان&zwnj;) صورت&zwnj; مي&zwnj;گيرد . <br /> در حالي&zwnj; كه&zwnj; در Ùصول&zwnj; گرم&zwnj; به&zwnj; ويژه&zwnj; تابستان &zwnj;، نزولات&zwnj; جوي&zwnj; آن&zwnj; بسيار نادر است &zwnj;. طبق&zwnj; گزارش&zwnj; ايستگاه&zwnj;هاي&zwnj; سينوپتيك&zwnj; استان&zwnj; در سال&zwnj; 1373 ، بيشترين&zwnj; درجه&zwnj; حرارت&zwnj; ثبت&zwnj; شده&zwnj; با ۶/31 درجه&zwnj; به&zwnj; مرداد ماه&zwnj; و كمترين&zwnj; آن&zwnj; با 2/۵ درجه&zwnj; سانتيگراد به &zwnj;دي&zwnj; ماه&zwnj; مربوط&zwnj; است &zwnj;. همچنين&zwnj; ماه&zwnj;هاي&zwnj; ارديبهشت&zwnj; ، خرداد ، شهريور و مهر مناسب&zwnj;ترين&zwnj; زمان&zwnj; براي&zwnj; مساÙرت&zwnj; به&zwnj; استان&zwnj; است &zwnj;.</span></span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 19, '013100604-qom.jpg', ''),
(45, 'استان کردستان', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه سنندج<br /> موزه تاریخ طبیعی</span><br /> </span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کردستان با گستردگی 28٬203 کیلومتر مربع در غرب ایران قرار دارد . این استان که در دامنه&zwnj;ها و دشت&zwnj;های پراکنده سلسله جبال زاگرس میانی قرار گرÙته است ، از شمال به استان&zwnj;های آذربایجان غربی و زنجان ، از شرق به همدان و زنجان ، از جنوب به استان کرمانشاه و از غرب به کشور عراق محدود است . مرکز این استان ، شهر سنندج است . استان کردستان براساس آخرین تقسیمات کشوری در سال 1375 دارای 8 شهرستان ، 12شهر ، 21 بخش ، 78 دهستان و 17۶۵ آبادی دارای سکنه بوده است . <br /> شهرستان&zwnj;های این استان عبارتند از : بانه ، بیجار ، دهگلان ، دیواندره ، سروآباد ، سقز ، سنندج ، قروه ، کامیاران و مریوان . کردستان متشکل از دو کلمه &laquo;کرد&raquo; و پسوند &laquo;ستان&raquo; به معنی مکان می&zwnj;باشد . کردستان مکان و سرزمین کردها می&zwnj;باشد . ناحیه&zwnj;ای است در ایران واقع شده است . کلمه کردستان برای اولین بار بطور رسمی در دوره سلجوقی بکار برده شد و از آن پس ثبت گردید .<br />استان کردستان با مساحت 28203 کیلومتر در غرب ایران مجاور کشور عراق بین 34 درجه و ۴۴ دقیقه تا 36 درجه و 30 دقیقه عرض شمالی و ۴۵ درجه و 31 دقیقه تا 48 درجه و 16 دقیقه طول شرقی از نصÙ النهار گرینویچ قرار دارد که این مساحت 1٫7 درصد از مساحت کل کشور را شامل می&zwnj;شود و از نظر وسعت رتبه 16 را در کشور دارا است . از شمال به استانهای آذربایجان غربی و قسمتی از زنجان و از جنوب به استان کرمانشاه و از شرق به استان همدان و قسمتی دیگر از استان زنجان و از غرب به کشور عراق محدود می&zwnj;باشد . <br /> از لحاظ اقلیمی و طبیعی استان کردستان منطقه&zwnj;ای کوهستانی می&zwnj;باشد که دشت&zwnj;های مرتÙع و دره&zwnj;های پهن نیز در پهنه منطقه گسترده شده&zwnj;اند . اختلاÙ ارتÙاع بین بلندترین و پست&zwnj;ترین نقاط استان به حدود 2۴۰۰ متر می&zwnj;رسد . کوه شاهو با ارتÙاع 3300 متر بلندترین و منطقه آلوت در بانه با ارتÙاع حدود 900 متر کم ارتÙاع&zwnj;ترین نقطه استان می&zwnj;باشد . که این اختلاÙ ارتÙاع خود باعث به وجود آمدن اقلیم&zwnj;های متÙاوت می&zwnj;گردد . کردستان با دریا Ùاصله اش زیاد است ، اما از طریق دره&zwnj;های عمیق درهم تنیده ، به آب&zwnj;های آزاد جهان در جنوب و دریاچه&zwnj;های شمالی نظیر دریای خزر و دریاچه ارومیه راه دارد . سرچشمه بسیاری از رودخانه&zwnj;های بزرگ در کوه&zwnj;های کردستان واقع شده&zwnj;اند .<br />استان کردستان بخشی از سرزمینی است که به وسیله مادها حکمرانی می شده است . مرز تاریخی سرزمینهایی که بوسیله مادها اداره می شده ، در شمال به اورارتو ، در غرب به آشور و در جنوب و جنوب غربی به ایلام و سومر منتهی می&zwnj;شد . در ابتدا قبایل نژاد آریایی در شرق و غرب دریاچه ارومیه اسکان یاÙتند . تعدادی از آنان در شرق دریاچه مقیم شدند و آن را &laquo;آمادای&raquo; نامیدند و قسمتی که در غرب دریاچه ارومیه بود را پارسوا (پارسوما) نامیده می&zwnj;شد . اولین گروه دولت مادها را بنیان نهاد و دومین گروه سلطنت قدرتمند هخامنشیان را به وجود آورد . با توجه به متن نوشته داریوش در پرسپولیس و بیستون ، دولت شاهنشاهی مادها در ناحیه هخامنشی در ۵۵0 قبل از میلاد واقع شده و سرزمین مادها یکی از ایالات دولت هخامنشی شد . <br /> از زمان سلطنت هخامنشیان ، در نواحی پارسها و ساسانیها ، ایالت مادها بعنوان یکی از ایالات ایران باستان بنام &laquo;ماه&raquo; شناخته می&zwnj;شد . این ایالت شامل دو بخش &laquo;ماه پایین&raquo; یا رازی ماه و &laquo;ماه بالا&raquo; یا نهاوند ماه بود . در دوران قبل از اسلام سرزمین مادها ، &laquo;مای&raquo; یا &laquo;ماه&raquo; نامیده می&zwnj;شد . ناحیه استان کردستان (اردلان) در دوره صÙویه شامل 9 شهر عمده بود : سنه ، گروس ، الکا ، زرین کمر ، تقامین ، خورخوره ، جوانرود ، اورامان ، الکای بانه ، قالازالام و پالانگان . دولتمردان مستقل برای قبایل بزرگ منصوب می&zwnj;شدند . بنا به پیش نویس شماره 1275 در 1316/9/9، ایران به شش بخش تقسیم شده بود . استان غربی شامل شهرهای کردستان ، کرمانشاه ، گروس ، باوندپور (کلهر) ، پشت کوه ، لرستان ، بروجرد ، همدان ، ملایر ، خرمشهر ، آبادان ، خوزستان و کهگیلویه بود . در سال 1337 با توجه به Ùرمان شورای وزرا کردستان از پنجمین استان جدا شد و استان کردستان را تشکیل داد . شهرهای استان ، سنندج ، گروس ، سقز و قروه بودند .<br />استان کردستان یکی از استان&zwnj;های کردنشین در غرب ایران است ، اکثریت ساکنان این استان ، کرد زبان هستند که به لهجه&zwnj;های مختلÙ تکلم می&zwnj;کنند . زبان کردی در استان کردستان و همچنین در استان&zwnj;های ایلام ، کرمانشاه ، همدان ، قزوین ، آذربایجان غربی و شمال خراسان و دیگر کشورها لهجه&zwnj;های گوناگونی دارد اما مهمترین ، پر تکلم&zwnj;ترین و یا به عبارتی لهجه رسمی و ادبی دو شاخه کرمانجی و سورانی است ، شاخه سورانی در استان کردستان لهجه رایج در ادبیات مکتوب است .<br /> علاوه بر زبان کردی در بیجار اقلیتی کم نیز در قسمتی از بخش کرانی ترکی آذربایجان صحبت می&zwnj;کنند که قادرند به زبان کردی نیز تکلم کنند و بخش مرکزی شهرستان قروه به زبان ترکی آذربایجانی و همچنین در بخش چهار دولی شهرستان قروه به زبان لکی تکلم می&zwnj;کنند اقلیت&zwnj;های ارمنی و یهودی نیز به تعداد اندک در برخی شهرهای استان یاÙت می&zwnj;شوند .<br />مشاهیر استان کردستان : آیت الله سید محمد حسینی شاهرودی نماینده ولی Ùیه در استان کردستان ، آیت الله شیخ مهدی شهابی از علمای استان ، مرحوم حاج ماموستا عبدالله محمدی امام جمعه سقز ، بها الدین ادب مهندس معماری ، نالی - محوی شاعر ، امیر نظام گروسی سیاستمدار - ادیب و خوشنویس ، بابا مردوخ روحانی ، ابراهیم یونسی نویسنده ، بهمن قبادی کارگردان ، مستوره اردلان اولین تاریخ نگار زن جهان ، کامکارها نوازنده و موسیقی دان ، پیر شالیار شاعر ، امان الله خان اردلان حاکم مشهور کردستان در عهد قاجار ، حمیدرضا اردلان موسیقیدان ، سلیمان خان اردلان موسس شهر سنندج ، هه لوخان اردلان حاکم قدرتمند کردستان در زمان شاه عباس صÙوی .<br />اقلیم کردستان متاثر از توده&zwnj;های هوای گرم و مرطوب مدیترانه&zwnj;ای است که این توده&zwnj;ها موجب بارندگی&zwnj;هایی در بهار و ریزش برÙ در زمستانها شده است . این توده&zwnj;های هوایی که از اقیانوس اطلس و دریای مدیترانه با برخورد به ارتÙاعات زاگرس بخش قابل توجهی از رطوبت را بصورت بارش&zwnj;های پراکنده برÙ و باران در این منطقه نشان می&zwnj;دهند . تعداد روزهای یخبندان 109 روز و میزان بارندگی سالانه در شرایط عادی اقلیمی معادل ۵00 میلی متر می&zwnj;باشد . <br /> بیشترین میزان بارندگی مربوط به شهرهای مریوان و بانه حدود 800 میلی متر در سال و کم&zwnj;ترین میزان بارندگی در ناحیه شرق حدود ۴00 میلی متر و در قسمت مرکزی استان یعنی سنندج نزدیک به ۵00 میلی متر در سال است . نÙوذ توده&zwnj;های مرطوب زمستانی و بهاری در مریوان و دریاچه زریوار تأثیر Ùراوانی در مرطوب و معتدل شدن هوای این ناحیه دارد . میزان رطوبت و بارش مناسب باعث ایجاد جنگل&zwnj;های انبوه بلوط و گونه&zwnj;های مختلÙ درختان جنگلی شده است .</span><br /> </span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 20, '010818589-kurdestan.jpg', ''),
(48, 'استان کهگیلویه و بویراحمد', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">در بين&zwnj; عشاير كهگيلويه&zwnj; و بويراحمد توليد دست&zwnj; باÙتهاي&zwnj; مختلÙ&zwnj; از ديرباز رواج&zwnj; دارد . وجود مواد اوّليه&zwnj; مورد نياز از جمله&zwnj; انواع&zwnj; پشم&zwnj; ، زمينه&zwnj; مناسبي&zwnj; براي&zwnj; تهيه&zwnj; انواع&zwnj; دست&zwnj;باÙتها Ùراهم&zwnj; ساخته&zwnj; است&zwnj; . دست&zwnj; باÙتهاي&zwnj; كهگيلويه&zwnj; و بويراحمد كه&zwnj; با استÙاده&zwnj; از مواد اوليه&zwnj; مرغوب&zwnj; و با رنگهاي&zwnj; متنوع&zwnj; گياهي&zwnj; و در نقش&zwnj;هاي&zwnj; سنتي&zwnj; تهيّه&zwnj; مي&zwnj;شود ، خريداران&zwnj; و طرÙداران&zwnj; بسيار دارد و مرغوبيت&zwnj; آن&zwnj; باعث&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; ، 90 درصد از توليدات&zwnj; دست&zwnj; باÙت&zwnj; استان&zwnj; صادر شود  باÙت&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; در كهگيلويه&zwnj; و بويراحمد متنوع&zwnj; است&zwnj; و مي&zwnj;توان&zwnj; آن&zwnj;ها را به&zwnj; باÙته&zwnj;هاي&zwnj; داراي&zwnj; نظير قالي&zwnj; ، جانمازي&zwnj; ، پشتي&zwnj; ، خورجين&zwnj; ، باÙت&zwnj;هاي&zwnj; بدون&zwnj; گره&zwnj; نظير گليم&zwnj; و باÙت&zwnj;هاي&zwnj; ميلي&zwnj; نظير جوراب&zwnj; ، دستكش&zwnj; و سوزن&zwnj; دوزي&zwnj; ، تقسيم&zwnj; كرد . اهم&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; استان&zwnj; كهگيلويه&zwnj; و بويراحمد عبارتند از : قالي&zwnj; باÙي&zwnj; ، گبه&zwnj; ، گليم&zwnj; و گچمه&zwnj; . سوغاتي&zwnj; مهّم&zwnj; استان&zwnj; عبارتند از : قالي&zwnj; ، گليم&zwnj; ، گبه&zwnj; ، جانمازي&zwnj; ، پشتي&zwnj; ، خورجين&zwnj; ، سوزن&zwnj; دوزي&zwnj; ، دستكش&zwnj; و ديگر محصولات&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; عشايري&zwnj; كه&zwnj; خريد آن&zwnj;ها براي&zwnj; بازديد كنندگان&zwnj; يادگاري&zwnj; جالب&zwnj; و ماندني&zwnj; است&zwnj; .</span></span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان&zwnj; كهگيلويه&zwnj; و بويراحمد با 16264 كيلومتر مربع&zwnj; وسعت&zwnj; در جنوب&zwnj; غربي&zwnj; مركز ايران&zwnj; واقع&zwnj; شده &zwnj;است &zwnj;. براساس&zwnj; آخرين&zwnj; تقسيمات&zwnj; سياسي&zwnj; و اداري&zwnj; در سال&zwnj; 1375 ، شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; عبارتند از : كهگيلويه&zwnj; با مركزيت&zwnj; دهدشت &zwnj;، بويراحمد با مركزيت&zwnj; ياسوج&zwnj; و گچساران &zwnj;. شهر ياسوج&zwnj; مركز استان&zwnj; كهگيلويه&zwnj; و بويراحمد مي&zwnj;باشد . اين&zwnj; استان&zwnj; ، از شمال&zwnj; با استان&zwnj; چهارمحال&zwnj; و بختياري &zwnj;، از جنوب&zwnj; با استان&zwnj;هاي&zwnj; Ùارس&zwnj; و بوشهر ، از شرق&zwnj; با استان&zwnj;هاي&zwnj; اصÙهان&zwnj; و Ùارس&zwnj; و از غرب&zwnj; با استان&zwnj; خوزستان&zwnj; همسايه&zwnj; است&zwnj; .<br /> اين&zwnj; استان&zwnj; در سال&zwnj; 1375، حدود 544 هزار نÙر جمعيّت&zwnj; داشته&zwnj; كه&zwnj; از اين&zwnj; تعداد 23/39 درصد در نقاط&zwnj; شهري &zwnj;و 20/60 درصد در نقاط&zwnj; روستايي&zwnj; سكونت&zwnj; داشته&zwnj;اند و بقيه&zwnj; غير ساكن&zwnj; بوده&zwnj;اند . استان&zwnj; كهگيلويه&zwnj; و بويراحمد منطقه&zwnj;اي&zwnj; ناهموار و كوهستاني&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; در حدود 45 مساحت&zwnj; آن&zwnj; از ارتÙاعات&zwnj; و تپه&zwnj; ماهورها تشكيل&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; و 15 بقيه&zwnj; مساحت&zwnj; آن&zwnj; را دشت&zwnj;ها&nbsp;و دره&zwnj;ها در بر گرÙته&zwnj;اند . بلندترين&zwnj; نقطه&zwnj; استان&zwnj; ، قلّه &zwnj;دنا به&zwnj; ارتÙاع&zwnj; 4409 متر و پست&zwnj;ترين&zwnj; ناحيه&zwnj; آن&zwnj; بيشتر با ارتÙاع&zwnj; 500 متر از سطح&zwnj; دريا مي&zwnj;باشد . <br />در مناطق&zwnj; سردسير ، ارتÙاعات&zwnj; بلندتر و تپه&zwnj; ماهورها بيشتر است&zwnj; و در مناطق&zwnj; گرمسير ارتÙاعات&zwnj; كوتاه&zwnj;تر و تپه&zwnj; ماهور نيز كمتر است&zwnj; . عمده&zwnj; اراضي&zwnj; كشاورزي&zwnj; استان&zwnj; در دشت&zwnj;ها واقع&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. آب و هوا ، کهگيلويه و بويراحمد در امتداد رشته&zwnj; كوه&zwnj;هاي&zwnj; اصلي&zwnj; زاگرس&zwnj; از شمال&zwnj; شرقي&zwnj; به&zwnj; جنوب&zwnj; غربي&zwnj; در استان&zwnj; كهگيلويه&zwnj; و بويراحمد ، از ارتÙاع&zwnj; كوه&zwnj;ها و مقدار بارندگي&zwnj; و رطوبت&zwnj; هوا به&zwnj; طور محسوسي&zwnj; كاسته&zwnj; شده&zwnj; و مشخصات&zwnj; اقليمي&zwnj; دوگانه&zwnj;اي&zwnj; را پديد مي&zwnj;آورد . <br /> بدين&zwnj; ترتيب&zwnj; اين&zwnj; استان&zwnj; به&zwnj; دو منطقه&zwnj; سردسيري&zwnj; و گرمسيري&zwnj; تقسيم&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; منطقه&zwnj; گرمسيري&zwnj; در قسمت&zwnj; جنوب&zwnj; و غرب&zwnj; استان&zwnj; واقع&zwnj; شده&zwnj; و آب&zwnj; و هوايي&zwnj; گرم&zwnj; و خشك&zwnj; دارد و بادهاي&zwnj; موسمي&zwnj; (Ùصلي&zwnj;) و محلي&zwnj; متعددي&zwnj; در اين&zwnj; ناحيه&zwnj; مي&zwnj;وزند . باران&zwnj; اين&zwnj; منطقه&zwnj; از آبان&zwnj; ماه&zwnj; آغاز شده&zwnj; و تا ارديبهشت&zwnj; به&zwnj; تناوب &zwnj;ادامه&zwnj; مي&zwnj;يابد . در اين&zwnj; مناطق&zwnj; يخبندان&zwnj; بندرت&zwnj; اتÙاق&zwnj; مي&zwnj;اÙتد . منطقه&zwnj; سردسيري&zwnj; در شمال&zwnj; و شرق&zwnj; استان&zwnj; قرار دارد . <br />بارش&zwnj; اين&zwnj; ناحيه&zwnj; معمولاً از آبان&zwnj; ماه&zwnj; شروع&zwnj; و تا ارديبهشت&zwnj; ماه &zwnj;به&zwnj; تناوب&zwnj; و معمولاً به&zwnj; صورت&zwnj; برÙ&zwnj; ادامه&zwnj; مي&zwnj;يابد . اين&zwnj; قسمت&zwnj; از استان&zwnj; كه&zwnj; در واقع&zwnj; جنوبي&zwnj;ترين&zwnj; بخش&zwnj; زاگرس &zwnj;مرطوب&zwnj; است&zwnj; با جنگل&zwnj;هاي&zwnj; وسيع&zwnj; و زيباي&zwnj; بلوط&zwnj; پوشيده&zwnj; شده&zwnj; و سرچشمه&zwnj; رودهاي&zwnj; بزرگي&zwnj; است &zwnj;. در اين&zwnj; استان&zwnj; بادهايي&zwnj; با جهات&zwnj; مختلÙ&zwnj; مي&zwnj;وزند كه&zwnj; مهّم&zwnj;ترين&zwnj; آن&zwnj;ها عبارتند از : بادهاي&zwnj; موسمي&zwnj; كه&zwnj; به&zwnj; نام&zwnj; باد شمال&zwnj; و باد جنوب&zwnj; معروÙ&zwnj; هستند . باد شمال&zwnj; از طرÙ&zwnj; شمال&zwnj; غربي&zwnj; از درياي&zwnj; مديترانه&zwnj; و آب&zwnj;هاي&zwnj; اطراÙ&zwnj; آن&zwnj; و گاهي&zwnj; از اقيانوس&zwnj; اطلس&zwnj; به&zwnj; داخل&zwnj; منطقه&zwnj; نÙوذ مي&zwnj;كند و موجب&zwnj; بارندگي&zwnj; مي&zwnj;شود . <br /> باد جنوب&zwnj; از سمت&zwnj; جنوب&zwnj; و جنوب&zwnj; غربي&zwnj; به&zwnj; ويژه&zwnj; در اواخر بهار و تابستان&zwnj; به&zwnj; داخل&zwnj; منطقه&zwnj; نÙوذ مي&zwnj;كند و معمولاً با گرما همراه&zwnj; است&zwnj; بادهاي&zwnj; محلي&zwnj; در نواحي&zwnj; مختلÙ&zwnj; نسبتاً محدود و كم&zwnj; وسعت&zwnj; استان&zwnj; مي&zwnj;وزند كه&zwnj; مهّم&zwnj;ترين&zwnj; آن&zwnj;ها عبارتند از : باد آشوب &zwnj;، باد زير روز ، كوه&zwnj; باد ، باد حيران &zwnj;، باد چوغان &zwnj;، باد او و باد درخت&zwnj;رو . استان&zwnj; كهگيلويه&zwnj; و بويراحمد در گذشته&zwnj;اي&zwnj; نه&zwnj; چندان&zwnj; دور جزء يكي&zwnj; از بلوك&zwnj;هاي&zwnj; مملكت&zwnj; Ùارس&zwnj; و مشتمل&zwnj; بر دو قسمت&zwnj; شمال&zwnj; شرقي&zwnj; كه&zwnj; آن&zwnj; را سردسير و كوهستاني&zwnj; و پشت&zwnj; كوه&zwnj; و قسمت&zwnj; جنوبي&zwnj; و غرب&zwnj; بود كه&zwnj; آن&zwnj; را نره&zwnj; كوه&zwnj; بهبهان&zwnj; مي&zwnj;ناميدند . <br />تا دوّم&zwnj; تيرماه&zwnj; 1342 شمسي&zwnj; ، قسمتي&zwnj; از استان&zwnj; Ùعلي&zwnj; كهگيلويه&zwnj; و بويراحمد جزء استان&zwnj; خوزستان&zwnj; و قسمتي&zwnj; نيز جزء استان&zwnj; Ùارس&zwnj; بود . پانزدهم&zwnj; آبان&zwnj; ماه&zwnj; 1338 ، قسمت&zwnj; گرمسير بهبهان&zwnj; به&zwnj; شهرستان&zwnj; كهگيلويه&zwnj; با مركزيت&zwnj; دهدشت&zwnj; تبديل&zwnj; شد . اين &zwnj;شهرستان&zwnj; كماكان&zwnj; جزء استان&zwnj; خوزستان&zwnj; و بقيه&zwnj; منطقه&zwnj; جزء استان&zwnj; Ùارس&zwnj; بود . به&zwnj; دنبال&zwnj; شورش&zwnj; ايل&zwnj; بويراحمد در 22 تيرماه&zwnj; 1342 ، منطقه&zwnj; كهگيلويه&zwnj; و بويراحمد طبق&zwnj; تصويب&zwnj; نامه&zwnj; مجلس&zwnj; شوراي&zwnj; ملي&zwnj; وقت &zwnj;، از استان&zwnj;هاي&zwnj; Ùارس &zwnj;و خوزستان&zwnj; جدا شد و به&zwnj; يك&zwnj; Ùرمانداري&zwnj; كل&zwnj; تبديل&zwnj; شد و ياسوج&zwnj; كه&zwnj; تا آن&zwnj; زمان&zwnj; خالي&zwnj; از سكنه&zwnj; بود ، به&zwnj; عنوان&zwnj; مركز آن&zwnj; تعيين&zwnj; گرديد . <br /> در اسÙندماه&zwnj; 1352 شمسي&zwnj; Ùرمانداري&zwnj; كل&zwnj; كهگيلويه&zwnj; و بويراحمد به&zwnj; استان&zwnj; تبديل&zwnj; شد . به&zwnj; استناد كتاب&zwnj; \"ممسني&zwnj; در گذرگاه&zwnj; تاريخ&zwnj;\" مردم&zwnj; لرستان &zwnj;، كهگيلويه&zwnj; و بويراحمد ، ممسني&zwnj; و حتي دشتستان&zwnj; بوشهر با گذشته&zwnj; تاريخي&zwnj; مشترك&zwnj; از يك&zwnj; نژاد هستند و با يك&zwnj; زبان&zwnj; صحبت&zwnj; مي&zwnj;كنند و آداب&zwnj; و رسوم&zwnj; و Ùرهنگ&zwnj; مشابهي&zwnj;دارند . كنش&zwnj;هاي&zwnj; Ùرهنگي&zwnj; مردم&zwnj; كهگيلويه&zwnj; و بويراحمد از روابط&zwnj; اجتماعي&zwnj; موجود مبتني&zwnj; بر نظام&zwnj; عشيره&zwnj;اي&zwnj; متأثر است &zwnj;. در اين&zwnj; نظام&zwnj; Ùرهنگي&zwnj; تمام&zwnj; رÙتارهاي&zwnj; اجتماعي&zwnj; و Ùرهنگي&zwnj; مردم&zwnj; تحت&zwnj; تأثير مستقيم&zwnj; روابط&zwnj; قبيله&zwnj;اي&zwnj; و عشيرتي&zwnj; قرار دارند .</span></span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 23, '073829360-yasoj.jpg', ''),
(49, 'استان گلستان', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">عمده&zwnj;ترين&zwnj; صنايع&zwnj; دستي&zwnj; استان&zwnj; گلستان&zwnj; عبارتند از : ابريشم&zwnj; باÙي&zwnj; ، قاليباÙي&zwnj; ، نمد مالي&zwnj; ، زيلو ، جاجيم&zwnj; ، ظروÙ&zwnj; و مجسمه&zwnj;هاي&zwnj; چوبي&zwnj; و پارچه&zwnj; باÙي&zwnj; كه&zwnj; توليد آن&zwnj;ها در سراسر استان&zwnj; گلستان&zwnj; به&zwnj; ويژه&zwnj; در نواحي&zwnj; جنگلي&zwnj; و در تركمن&zwnj; صحرا رواج&zwnj; دارد . مهّم&zwnj;ترين&zwnj; سوغاتي&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; نيز عبارتند از : قاليچه&zwnj; ، پشتي&zwnj;هاي&zwnj; تركمني&zwnj; ، جاجيم&zwnj; ، صنايع&zwnj; دستي&zwnj; چوبي&zwnj; و حصيري&zwnj; و ... كه&zwnj; براي&zwnj; جهانگردان&zwnj; بسيار جالب&zwnj; توجه&zwnj; است&zwnj;</span></span></p>', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"font-family: Tahoma; text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\">موزه گرگان ، گرگان</span> <br /> <br /></span> <br /></div>', '', '', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">استان&zwnj; گلستان&zwnj; با مساحتي&zwnj; 22000 كيلومتر مربع&zwnj; در ناحيه&zwnj; جنوب&zwnj; شرقي&zwnj; درياي&zwnj; خزر واقع&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. براساس&zwnj; آخرين&zwnj; تقسيمات&zwnj; كشوري&zwnj; در سال&zwnj; 1375 ، شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; استان&zwnj; گلستان&zwnj; عبارتند از : بندر تركمن &zwnj;، علي&zwnj;آباد ، بندر گز ، كردكوي &zwnj;، گرگان &zwnj;، گنبد كاووس&zwnj; و مينودشت &zwnj;. شهر گرگان&zwnj; مركز استان&zwnj; گلستان&zwnj; مي&zwnj;باشد . استان&zwnj; گلستان&zwnj; از لحاظ&zwnj; ناهمواري&zwnj; به&zwnj; دو قسمت&zwnj; جلگه&zwnj;اي&zwnj; و كوهستاني&zwnj; تقسيم&zwnj; مي&zwnj;شود . امتداد و جهت&zwnj; رشته &zwnj;كوه&zwnj;هاي&zwnj; البرز ، مانند ديواري&zwnj; مرتÙع&zwnj; و طولاني &zwnj;، خط&zwnj; ساحلي&zwnj; و جلگه&zwnj;هاي&zwnj; كناره&zwnj;اي&zwnj; درياي&zwnj; خزر را محصور كرده &zwnj;است&zwnj; و شيب&zwnj; زمين&zwnj; از ارتÙاعات&zwnj; به&zwnj; سوي&zwnj; جلگه&zwnj; و درياي&zwnj; خزر كاهش&zwnj; مي&zwnj;يابد . <br /> در قسمت&zwnj; جلگه&zwnj;هاي&zwnj; سواحل &zwnj;جنوبي&zwnj; و شرقي&zwnj; درياي&zwnj; خزر ، در اثر حركات&zwnj; زمين&zwnj; ساختي&zwnj; و بادهاي&zwnj; محلي &zwnj;، تپه&zwnj;هاي&zwnj; ماسه&zwnj;اي&zwnj; ساحلي&zwnj; تشكيل&zwnj; شده &zwnj;و سد طبيعي&zwnj; و كم&zwnj; ارتÙاعي&zwnj; بين&zwnj; جلگه&zwnj; و دريا پديد آمده&zwnj; است &zwnj;. در البرز شرقي&zwnj; ، جهت&zwnj; و امتداد رشته&zwnj; كوه&zwnj;ها به&zwnj; سوي &zwnj;شمال&zwnj; شرق&zwnj; است&zwnj; و به&zwnj; تدريج&zwnj; از ارتÙاع&zwnj; آن&zwnj;ها كاسته&zwnj; مي&zwnj;شود . رشته&zwnj; كوه&zwnj; جنوبي &zwnj;، آن&zwnj; \"ابر كوه&zwnj;\" است&zwnj; كه&zwnj; بلندترين&zwnj; نقطه&zwnj; آن&zwnj; در \"قله&zwnj; شاوار\" به&zwnj; 3945 متر مي&zwnj;رسد . <br />رشته&zwnj; كوه&zwnj; شمالي&zwnj; آن&zwnj; \"شاهكوه&zwnj;\" است&zwnj; كه&zwnj; به&zwnj; صورت&zwnj; ديواري&zwnj; در مقابل &zwnj;جلگه&zwnj; گرگان&zwnj; قرار دارد و ارتÙاع&zwnj; آن&zwnj; در قله&zwnj; \"پيرگرد\" به&zwnj; حدود 3204 متر مي&zwnj;رسد . استان&zwnj; گلستان در سال&zwnj; مذكور ، حدود 1426000 نÙر جمعيّت&zwnj; داشته&zwnj; است &zwnj;. كه&zwnj; از اين&zwnj; تعداد 29/41 درصد در نقاط&zwnj; شهري&zwnj; و 71/58 درصد در نقاط&zwnj; روستايي&zwnj; و عشايري&zwnj; سكونت&zwnj; داشته&zwnj;اند . سابقه&zwnj; سكونت&zwnj; و استقرار جماعت&zwnj;هاي&zwnj; انساني&zwnj; در ناحيه&zwnj; گرگان&zwnj; به&zwnj; هزاره&zwnj; قبل&zwnj; از ميلاد مي&zwnj;رسد . <br /> شهر باستاني&zwnj; جرجان&zwnj; كه&zwnj; اينك&zwnj; آثار آن&zwnj; در نزديكي&zwnj; شهر گرگان&zwnj; Ùعلي&zwnj; به&zwnj; جا مانده&zwnj; است &zwnj;، در گذشته&zwnj; يكي&zwnj; از شهرهاي&zwnj; مهم &zwnj;ايران&zwnj; بود كه&zwnj; در مسير جاده&zwnj; ابريشم&zwnj; نيز قرار داشته&zwnj; است &zwnj;. گرگان&zwnj; امروزي&zwnj; كه&zwnj; در گذشته&zwnj; استرآباد نام&zwnj; داشت &zwnj;. يكي&zwnj; از شهرهاي&zwnj; قديمي&zwnj; ايران&zwnj; است &zwnj;. تركمن&zwnj;ها در شمال&zwnj; استان&zwnj; بويژه&zwnj; در شهرهاي&zwnj; گنبد و بندرتركمن&zwnj; زندگي&zwnj; مي&zwnj;كنند . اقدام&zwnj; ديگري&zwnj; از جمله&zwnj; بلوچ &zwnj;، ترك &zwnj;، اÙغان&zwnj; و ارمني&zwnj; نيز در استان&zwnj; گلستان&zwnj; زندگي&zwnj; مي&zwnj;كنند كه&zwnj; بسياري&zwnj; خصايص&zwnj; قومي&zwnj; و Ùرهنگي&zwnj; خود را حÙظ&zwnj; كرده&zwnj;اند . <br />مردم&zwnj; اين&zwnj; استان&zwnj; در شهرستان&zwnj;هاي&zwnj; گنبد و بندر تركمن اكثراً سني&zwnj; مذهب&zwnj; و در ساير شهرستان&zwnj;ها شيعه&zwnj; دوازده&zwnj; امامي&zwnj; هستند . استان&zwnj; گلستان &zwnj;، با توجه&zwnj; به&zwnj; موقعيت&zwnj; جغراÙيايي &zwnj;، تحت&zwnj; تأثير عرض&zwnj; و ارتÙاع&zwnj; جغراÙيايي &zwnj;، رشته&zwnj; كوه&zwnj;هاي &zwnj;البرز ، دوري&zwnj; و نزديكي&zwnj; به&zwnj; دريا ، بيابان&zwnj;هاي&zwnj; جنوبي&zwnj; تركمنستان &zwnj;، وزش&zwnj; بادهاي&zwnj; محلي&zwnj; و ناحيه&zwnj;اي&zwnj; و پوشش&zwnj; متراكم&zwnj; جنگلي&zwnj; قرار دارد و آب&zwnj; و هواي&zwnj; گوناگوني&zwnj; دارد . شمال&zwnj; شرقي&zwnj; استان &zwnj;، به&zwnj; ويژه&zwnj; در شرق&zwnj; درياي&zwnj; خزر و حد Ùاصل&zwnj; گرگان&zwnj; رود تا مرز تركمنستان &zwnj;، به&zwnj; علت&zwnj; دوري&zwnj; از اثرات&zwnj; درياي&zwnj; خزر ، كاهش&zwnj; ارتÙاعات&zwnj; البرز شرقي&zwnj; ، وسعت&zwnj; جلگه &zwnj;ساحلي&zwnj; و نزديكي&zwnj; به&zwnj; بيابان&zwnj;هاي&zwnj; قره&zwnj; قوم&zwnj; و قزل&zwnj; قوم&zwnj; (در جمهوري&zwnj;هاي&zwnj; آسياي&zwnj; ميانه&zwnj;) خشكي&zwnj; و گرماي&zwnj; هوا مواجه &zwnj;است&zwnj; و دورترها به&zwnj; نيمه&zwnj; خشك&zwnj; (نيمه&zwnj; بياباني&zwnj;) تبديل&zwnj; مي&zwnj;شود . <br /> در اين&zwnj; منطقه &zwnj;، ميزان&zwnj; بارندگي&zwnj; سالانه&zwnj; اندك&zwnj; است&zwnj; و به&zwnj; علت&zwnj; كاهش&zwnj; رطوبت&zwnj; هوا ، گرماي&zwnj; آن&zwnj; اÙزايش&zwnj; مي&zwnj;يابد و اختلاÙ&zwnj; شديدي&zwnj; بين&zwnj; دماي&zwnj; شب&zwnj; و روز و دماي&zwnj; سردترين&zwnj; و گرم&zwnj;ترين&zwnj; ماههاي&zwnj; سال&zwnj; به&zwnj; وجود مي&zwnj;آيد . در منطقه&zwnj; جنوب&zwnj; غرب&zwnj; استان&zwnj; به&zwnj; علّت&zwnj; نزديكي&zwnj; به&zwnj; ارتÙاعات &zwnj;، از جمله&zwnj; در شهرهاي&zwnj; كلاله&zwnj; و مينودشت&zwnj; ، تغييرات&zwnj; ديگري&zwnj; در آب&zwnj; و هواي&zwnj; استان&zwnj; ايجاد مي&zwnj;شود و با اÙزايش&zwnj; و اعتدال&zwnj; دما ، شرايطي&zwnj; مشابه&zwnj; آب&zwnj; و هواي&zwnj; معتدل&zwnj; مرطوب&zwnj; خزري&zwnj; پديد مي&zwnj;آيد .</span><br /> </span></p>', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 24, '093825443-golestan.jpg', '');
