<p style="text-align: justify;" dir="rtl"><span style="font-size: medium; font-family: Yekan;">شادْیاخ یا شادی کاخ یا شادی یاخ یکی از محله&zwnj;های شهر کهن نیشابور بوده&zwnj; است که از اوایل سده سوم هجری مسکونی شده و تا سال 669 هجری که زمین&zwnj;لرزه آن را در هم درنوردیده ، اهمیت ویژه&zwnj;ای داشته&zwnj; است . این محله به سبب کاخی که عبدالله بن طاهر به نام شادیاخ در آن بنا نهاد به این نام شهرت یاÙت . این محله یکی از محله&zwnj;های اشراÙ نشین نیشابور در گذشته و محل سکونت و زندگی امیران پادشاهان هنرمندان و نویسندگان درباری بوده . به طوری که امیران سلسله&zwnj;های طاهریان و سلجوقیان مرکزشان در نیشابور این کاخ معروÙ بوده&zwnj; است . </span></p>
<p style="text-align: justify;" dir="rtl"><span style="font-size: medium; font-family: Yekan;">ویرانی این کاخ با هم زمان حمله مغول به نیشابور بود و با زلزله 1281 دیگر کاملاً متروک و مدÙون شد . شادیاخ نام کاخ محله باغ اطراÙ این منطقه در نیشابور نیز بوده&zwnj; است . این مکان اکنون یکی از مراکز باستان شناسی در نیشابور است که بخشی از بقایای شهر کهن نیشابور در این محل نهÙته&zwnj; است . این محوطه ، در شمار آثار تاریخی ملی ایران به شمار می&zwnj;رود و شماره ثبت آن 10910 می&zwnj;باشد .</span></p>