<p style="text-align: justify;" dir="rtl"><span style="font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;">کشوری در جنوب آÙریقا و در سواحل دو اقیانوس اطلس و هند است . این کشور سه پایتخت متÙاوت دارد . قوهٔ مجریه در پرتوریا ، پارلمان در کیپ تاون و قوهٔ قضائیه در بلوم Ùونتین مستقر است . پرجمعیت&zwnj;ترین شهر آن نیز ژوهانسبورگ است . آÙریقای جنوبی با کشورهای نامیبیا ، بوتسوانا ، زیمباوه ، موزامبیک ، سوازیلند و لسوتو (کشوری که در سرزمین آÙریقای جنوبی محصور شده &zwnj;است) هم&zwnj;مرز است . آÙریقای جنوبی به دو دلیل تکاملی متÙاوت را نسبت به دیگر کشورهای آÙریقایی تجربه کرده &zwnj;است .<br /> اول اینکه مهاجرت از اروپا کمی بعد از این&zwnj; که شرکت هند شرقی هلند ایستگاهی در مکان امروزی کیپ تاون ایجاد کرد ، آغاز شد . دوم اهمیت راهبردی آبراه کیپ است که با بسته شدن کانال سوئز در طی جنگ ۶ روزه بیشتر مسجل شد و همچنین منابع کانی غنی این منطقه باعث اهمیت بیشتر این کشور در میان کشورهای غربی بخصوص در اواخر سدهٔ نوزدهم شد که بعدها در دوران جنگ سرد اهمیت بیشتری پیدا کرد . به دلیل مهاجرت آÙریقای جنوبی از لحاظ نژادی بسیار متنوع است . بزرگ&zwnj;ترین جمعیتهای دو رگه و اروپایی و هندی در آÙریقا در این کشور مستقر هستند .<br /> سیاه&zwnj;پوستان آÙریقای جنوبی کمتر از ۸۰ درصد جمعیت این کشور را تشکیل می&zwnj;دهند . منازعات نژادی بین اقلیت سÙیدپوستان و سیاهپوستان اکثریت در تاریخ و سیاست آÙریقای جنوبی نقش مهمی را بازی کرده &zwnj;است و به دوره تاریخی آپارتاید در آÙریقای جنوبی منجر شده &zwnj;است که در سال ۱۹۴۸ توسط حزب ملی آÙریقای جنوبی تأسیس شد . اگر چه از قبل جداسازی نژادی در این کشور وجود داشت . قوانینی که آپارتاید را تعریÙ می&zwnj;کردند در سال ۱۹۹۱ به تدریج توسط حزب ملی لغو شدند و این به دلیل منازعات خشونت آمیز بود که شامل تحریم&zwnj;های اقتصادی بین&zwnj;المللی از سوی جامعه بین&zwnj;الملل می&zwnj;شد . این منازعات بین اکثریت سیاهپوستان و بسیاری از سÙید پوستان ، رنگین پوستان و هندیان اتÙاق می&zwnj;اÙتاد .<br /> این کشور از معدود کشورهای آÙریقایی است که در آن هیچ وقت کودتا نشده و انتخابات منظم در طول یک سده اخیر در آن برگزار شده &zwnj;است . با این حال اکثریت سیاهپوستان تا سال ۱۹۹۴ دارای حق رای نبود . این کشور از اعضای بنیان&zwnj;گذار اتحادیه آÙریقا است و بزرگترین اقتصاد را در میان اعضای آن دارد . سازمان ملل ، اتحادیه کشورهای همسود ، سازمان تجارت جهانی ، صندوق بین&zwnj;المللی پول ، گروه ۷۷ و گروه ۲۰ از دیگر سازمان&zwnj;های بین&zwnj;المللی است که آÙریقای جنوبی در آن&zwnj;ها عضویت دارد .<br /> نظام سیاسی این کشور دمکراسی پارلمانی است اما برخلاÙ روش معمول در جمهوری&zwnj;های پارلمانی پست ریاست دولت و ریاست کشور در یک رئیس&zwnj;جمهور منتخب پارلمان ادغام شد&zwnj;ه است . پارلمان این کشور از دو مجلس تشکیل می&zwnj;شود . مجلس علیا با نام شورای ملی استان&zwnj;ها و مجلس سÙلی با نام مجمع ملی . آÙریقای جنوبی ۱۱ زبان رسمی دارد ؛ ۹ زبان از زبان&zwnj;های آÙریقایی خانوادهٔ بانتو و دو زبان اروپایی ؛ یکی زبان آÙریکانس که از هلندی ریشه گرÙته و زبان اکثریت سÙیدپوستان و دو رگه&zwnj;های این کشور است و دیگری زبان انگلیسی که در تجارت و عرصهٔ عمومی استÙاده زیادی دارد اما Ùقط پنجمین زبان پرگویشور در خانه&zwnj;هاست .<br /> اغلب از آÙریقای جنوبی به&zwnj;عنوان ملت رنگین&zwnj;کمان یاد می&zwnj;کنند ، این اصطلاح را اسقÙ اعظم دسموند توتو خلق کرد و بعدها رئیس&zwnj;جمهور آÙریقای جنوبی نلسون ماندلا از آن به عنوان استعاره&zwnj;ای برای توصیÙ پیشرÙت&zwnj;های جدید تنوعات Ùرهنگی نشات گرÙته از ایدئولوژی آپارتاید استÙاده کرد . آÙریقای جنوبی میزبان جام جهانی ۲۰۱۰ بود و این نخستین بار بود که این تورنمنت در آÙریقا برگزار شد .<br /> </span></p>