INSERT INTO `bastan_tb` (`id`, `ba_city`, `ba_ged`, `ba_king`, `ba_jog`, `ba_taf`, `ba_past`, `ba_eba`, `ba_bana`, `ba_datebana`, `add_local2`, `add_local`, `photo1`, `photo2`, `ba_name`, `priority`) VALUES
(345, '23', '', '', '', '', '', '', '<DIV id=ViEtDeVdIvId dir=\"rtl\" style=\"POSTION:Relative; FONT-FAMILY:Tahoma\"><P style=\"MARGIN: 0px 7px\" align=justify><SPAN lang=en-us style=\"FONT-SIZE: 3pt\"><FONT color=white>&nbsp;</FONT></SPAN><FONT color=white><FONT title=32018011 style=\"FONT-SIZE: 11pt\" face=Tahoma>اين مسجد از بناهاي قرن نهم هـ..ق. است و صحن آن كه به شكل چهارگوش است ، ايوان‌هاي بلند با شبستان و محرابي سنگي دارد و چندين كتيبه منظوم نيز در ديواره‌هاي آن باقي مانده است. كتيبه‌اي نيز از زمان شاه عباس اول صÙوي در سال 1021 در اين بنا نصب شده است. كتيبه اصلي مسجد ، منظوم و شامل دو بيت به خط ثلث است و بر روي ستون شبستان باقي مانده است . از اين كتيبه معلوم مي‌شود كه باني مسجد ، پهلوان علي نامي بوده است.<BR>كتيبه منظوم ديگري بر روي سنگ، در بالاي محراب نصب شده است. مÙاد اين كتيبه حاكي از اين است كه مسجد به دست عباس قلي خان نامي تعمير شده است و به دست او ، بناهايي به ساختمان اصلي مسجد اÙزوده شده است. سه Ùرمان تاريخي از شاه عباس اول صÙوي در روي سنگ نقر شده و در ديواره اين مسجد نصب شده است . متن سه Ùرمان شامل لغو و تخÙيÙ ماليات ، رÙع مزاحمت عمال دولتي از مردم و ساكنين نيشابور بوده است. اين بنا تحت شماره 317 در شمار آثار تاريخي ثبت شده است.</FONT><FONT face=Arial size=2> </FONT></FONT></P></DIV>', '', '', '', '', '', 'مسجد جامع نيشابور', 178),
(346, '23', '', '', '', '', '', '', '<DIV id=ViEtDeVdIvId dir=\"rtl\" style=\"POSTION:Relative; FONT-FAMILY:Tahoma\"><FONT color=white>در روزگار حكم‌راني عبدالعلي‌خان، رييس خاندان عرب ميش مست در ترشيز ، يعني سال 1213 هـ.ق. تركيب اصلي مسجد جامع كاشمر از آجر ساخته شده است. بخشي از ايوان و محراب را با كاشي معرق آراسته‌اند. بالاي محراب مقرنس كاري‌هايي از گچ سÙيد و رنگين به چشم مي‌خورد و تاريخ 1213 هـ.ق در محراب و ايوان مسجد ديده مي‌شود.<FONT face=Arial size=2> </FONT></FONT></DIV>', '', '', '', '', '', 'مسجد جامع كاشمر', 179),
(347, '23', '', '', '', '', '', '', '<DIV id=ViEtDeVdIvId dir=\"rtl\" style=\"POSTION:Relative; FONT-FAMILY:Tahoma\"><SPAN lang=en-us style=\"FONT-SIZE: 3pt\"><FONT color=white>&nbsp;</FONT></SPAN><FONT color=white><FONT title=32001082 style=\"FONT-SIZE: 11pt\" face=Tahoma>اين بقعه در ضلع جنوب شرقي سحن آستان قدس رضوي واقع شده و ده پله از كÙ صحن پايين‌تر است. بقعه داراي حرم باشكوهي به طول 12 و عرض حدود 8 متر است. در منتهي اليه ضلع شمال غرب حرم ،ايوان كوچكي به ارتÙاع 30 سانتي متر بالاتر از كÙ حرم قرار دارد كه قبر در وسط آن است. بر روي قبر ، سنگ مرمر سبز رنگي به طول 5/1 متر و به عرض 80 سانتي متر قرار گرÙته است. ضريح نقره نÙيسي ، ايوان مذكور را از حرم جدا كرده است. تمامي ايروان آيينه كاري شده است و كتيبه‌اي از آيينه ، حديث شريÙي را از كميل در مدح عملما دربر دارد . اطراÙ ديوار‌هاي حرم را به ارتÙاع يك متر با سنگ مرمر سÙيد پوشانده‌اند. همه ديوار‌ها و سقÙ حرم به طرز زيبا و به شكل هندسي آيينه كاري گرديده‌اند.<BR>اين بقعه ، مدÙن شيخ محمد (جبل عامل 1033 ، مشهد 1104 ه.ق) Ùرزند حسن بن علي حر عاملي است كه نسب وي به شهدي كربلا حر بن يزيد رياحي مي‌رسد و از اعاظم علماي شيعه و صاحب كتاب معروÙ وسايل‌ الشيعه است.</FONT><FONT face=Arial size=2> </FONT></FONT></DIV>', '', '', '', '', '', 'بقعه حر عاملي مشهد', 180),
(348, '23', '', '', '', '', '', '', '<DIV id=ViEtDeVdIvId dir=\"rtl\" style=\"POSTION:Relative; FONT-FAMILY:Tahoma\"><FONT color=white><SPAN lang=en-us style=\"FONT-SIZE: 3pt\">&nbsp;</SPAN><FONT title=32001092 style=\"FONT-SIZE: 11pt\" face=Tahoma>بقعه قدمگاه بناي زيبايي است كه از قرن يازدهم هجري قمري به يادگار مانده است. اين بقعه كه به صورت هشت گوش با ايوان‌هاي بلند و طاق‌نماهاي دو طبقه، مزين به كاشي‌هاي خشت هÙت رنگ و قطار گچ بري است، در وسط باغ بزرگي در روستاي قدمگاه قرار گرÙته است. از كتيبه تاريخ آن چنين استنباط مي‌شود كه بنا، به امر شاه سليمان و در سال 1091 هجري قمري ساخته شده است. علت وجه تسميه آن به قدمگاه، به واسطه وجود يك پارچه سنگ است كه بر روي آ دو رد پاي بزرگ منسوب به جاي پاي حضرت رضا (ع) ديده مي‌شود. گنبد بزرگ كاشي قدمگاه كه بر Ùراز بقعه جاي گرÙته، مزين به نرده‌كشي به اشكال لوزي سÙيد و Ùيروزه‌اي است. در اطراÙ گنبد، كتيبه‌اي به خط ثلث، در حدÙاصل بدنه گنبد و پايه آن نصب شده است. ساختمان اين بقعه شباهت كاملي به بناي خواجه ربيع دارد. چهار ايوان بزرگ در جهات مختلÙ بنا ساخته شده است. ازاره داخلي بقعه با كاشي‌هاي هشت گوش ممتاز پوشش ياÙته است. كتيبه‌اي به خط ثلث باقي مانده است كه نام نويسنده آن العبد محمد حسين ، در پايان آن قيد شده است.</FONT><FONT face=Arial size=2> </FONT></FONT></DIV>', '', '', '', '', '', 'بقعه قدمگاه مشهد ', 181),
(349, '23', '', '', '', '', '', '', '<DIV id=ViEtDeVdIvId dir=\"rtl\" style=\"POSTION:Relative; FONT-FAMILY:Tahoma\"><FONT color=white>مسجد جامع ابومسلم مروزي مناري كوتاه داشته و چون منصور بن طلحة بن طاهر برادر زاده عبدالله بن طاهر حاكم نيشابور شد مناري قويتر و بلندتر بر اÙراخت و منار را تذهيب كرد و بطريق هندسه چنان كردند كه در دوره سال از سايه منار انتقال شب و روز معلوم شدي (شايد از اين مناره استÙاده ساعت آÙتابي ميكرده‌اند) و چون نوبت حكومت به عمروليث صÙاري رسيد مناره را برانداخت و منار ديگري ساخت و نام و لقب خود را بر مناره نگاشت و چون نوبت حكومت بخارتكين رسيد مناري ساخت به طوري كه در دنياي آن‌روز عجيب تر و بلندتر و پيراسته و دايرتر و آراسته‌تر از آن در هيچ شهري نبود و چنان به هندسه برآورده بودند كه چون باد آمدي Ùراخور قوه باد آن مناره حركت كردي اما نيÙتادي و هيچ خشتي و جزيي از وي Ùاسد نشدي (ظاهراً اين مناره مي‌جنبيده است)<FONT face=Arial size=2> </FONT></FONT></DIV>', '', '', '', '', '', 'مناره جامع نيشابور', 182),
(350, '23', '', '', '', '', '', '', '<DIV id=ViEtDeVdIvId dir=\"rtl\" style=\"POSTION:Relative; FONT-FAMILY:Tahoma\"><FONT color=white>اين آتشكده در روستاي رباط سÙيد تربت حيدريه واقع شده است. بناي اين آتشكده به صورت چهار تاقي است و به احتمال زياد به دوره ساساني تعلق دارد.<FONT face=Arial size=2> </FONT></FONT></DIV>', '', '', '', '', '', 'آتشكده بازه هور تربت حيدريه ', 183),
(351, '23', '', '', '', '', '', '', '<DIV id=ViEtDeVdIvId dir=\"rtl\" style=\"POSTION:Relative; FONT-FAMILY:Tahoma\"><FONT color=white><SPAN lang=en-us style=\"FONT-SIZE: 3pt\">&nbsp;</SPAN><FONT title=32018013 style=\"FONT-SIZE: 11pt\" face=Tahoma>در شهرستان نيشابور آتشكده‌اي قديمي قرار دارد كه به دوره پيش از اسلام مربوط است . ظاهراَ هيچ نوع مطالعه‌اي بر روي اين اثر تاريخي انجام نگرÙته است.</FONT><FONT face=Arial size=2> </FONT></FONT></DIV>', '', '', '', '', '', 'آتشكده نيشابور', 184),
(352, '23', '', '', '', '', '', '', '<DIV id=ViEtDeVdIvId dir=\"rtl\" style=\"POSTION:Relative; FONT-FAMILY:Tahoma\"><FONT color=white>بناي اين كاخ كه در وسط باغ بزرگي قرار دارد از آثار دوره‌ي نادر شاه اÙشار است و احتملاً براي سكونت خانواده‌ي سلطنتي احداث شده است. نماي اين كاخ كه به شيوه معماري هنري ساخته شده به شكل استوانه‌اي بوده و با سنگ هاي مر‌مر سياه تزيين شده است. بلندي آن در گذشته در حدود 25 متر بوده است و در حال حاضر به علت خرابي طبقه سوم ، ارتÙاع كاخ بيش از 20 متر نيست. اين كاخ مجموعاً داراي 12 اتاق است كه در داخل اتاق‌ها نيز تزييناتي از نقاشي و گچ‌بري ديده مي‌شود . شيوه تزيين و آرايشي كه در اين بنا به كار رÙته مشتمل بر ريزه كاري هاي دقيق و متنوع و قابل ملاحظه است. تصاويري از شاهزادگان نادري بر روي ديوار‌ها نقش شده است كه در ميان آن‌ها، نقوش زرين نيز ديده مي‌شود. در طبقه زيرين بنا راهرو تاريكي وجود دارد. در وسط اين بنا از سطح پشت بام طبقه اول برجي‌با ترك‌هاي شبيه نيم ستون معروÙ به خياري احداث شده است. اين قسمت از برج به صورت سنگ يكپارچه است و ظاهراً يك سوم از ارتÙاع بنا را شامل مي‌شود. اين قصر در نيمه دوم قرن دوازدهم هجري قمري ساخته شده است.<FONT face=Arial size=2> </FONT></FONT></DIV>', '', '', '', '', '', 'كاخ خورشيد مشهد', 185),
(353, '23', '', '', '', '', '', '', '<DIV id=ViEtDeVdIvId dir=\"rtl\" style=\"POSTION:Relative; FONT-FAMILY:Tahoma\"><FONT color=white><SPAN lang=en-us style=\"FONT-SIZE: 3pt\">&nbsp;</SPAN><FONT title=32001024 style=\"FONT-SIZE: 11pt\" face=Tahoma>كاخ ملك‌آباد با زيربناي 1378 متر مربع‌ بين سال‌هاي 1354 و 1355، در باغ مصÙاي ملك آباد(از اموال‌موقوÙه آستان قدس) براي اقامتگاه شام به هنگام مساÙرت به مشهد ساخته شده‌ است. آثاري كه در موزه اين كاخ نگه‌داري مي‌شوند، آثار و اشياي نÙيس و قيمتي شامل Ùرش، تابلو و ظروÙ است. موزه ملك آباد وابسته به آستان قدس رضوي است.</FONT><FONT face=Arial size=2> </FONT></FONT></DIV>', '', '', '', '', '', 'كاخ و موزه ملك آباد مشهد ', 186),
(354, '23', '', '', '', '', '', '', '<DIV id=ViEtDeVdIvId dir=\"rtl\" style=\"POSTION:Relative; FONT-FAMILY:Tahoma\"><P style=\"MARGIN: 0px 7px\" align=justify><SPAN lang=en-us style=\"FONT-SIZE: 3pt\"><FONT color=white>&nbsp;</FONT></SPAN><FONT color=white><FONT title=32001034 style=\"FONT-SIZE: 11pt\" face=Tahoma>يكي از غني‌ترين موزه‌هاي ايران در شهر مقدس مشهد، موزه استان قدس رضوي است كه در سال 1324 هـ.ش گشايش ياÙته است. آثاري كه در اين موزه نگه‌داري مي‌شود شامل آثار مربوط به دوران اسلامي است. موزه آستان قدس رضوي از سه موزه تشكيل شده است كه عبارتند از: موزه مركزي، موزه ملك آباد و گنجينه قرآن در ميان موزه مجموعه‌اي بي‌نظير از قرآن‌هاي نÙيس و قرآن‌هاي منسوب به ايمه اطهار، كتب قديمي و نيز نمونه‌هايي از صÙات قرآن هاي دوران‌هاي اوليه اسلامي وجود دارد كه اغلب به خط كوÙي و روي پوست آهو نوشته شده‌اند و به همين سبب از گزند حوادث در امان مانده‌اند.<BR>كتيبه‌هاي طلا كه در اين موزه نگه‌داري مي‌شوند، به خط ثلث و نستعليق اثر عليرضا عباسي كاتب بنام دوره صÙوي و نيز آثاري از استادان بنام خط هم‌چون ميرعماد، احمد نيريزي، كلهر و ... است. از ديگر آثار ارايه شده در اين موزه، باÙته‌هاي نÙيس و ظريÙ از جمله زري‌هاي متعلق به سده‌هاي يازدهم تا سيزدهم ه.ق و قالي و قاليچه‌هايي است كه اغلب منسوب به دوران صÙوي‌اند.</FONT><FONT face=Arial size=2> </FONT></FONT></P></DIV>', '', '', '', '', '', 'موزه آستان قدس رضوي مشهد ', 187),
(355, '23', '', '', '', '', '', '', '<DIV id=ViEtDeVdIvId dir=\"rtl\" style=\"POSTION:Relative; FONT-FAMILY:Tahoma\"><FONT color=white>موزه گنجينه در شلع جنوب شرقي حرم مطهر حضرت رضا (ع) قرار دارد و تاريخ احداث آن طي سالهاي 62-60 ه.ش مي‌باشد اين بناي 2 طبقه در سال 1364 به موزه تبديل شد. هر طبقه اين موزه داراي 400 متر‌مربع Ùضاي نمايشي است كه طبقه اول به آثار هنري و خوش نويسي و طبقه دوم آن به بخش گنجينه قرآن اختصاص دارد. موزه گنجينه قرآن وابسته به آستان قدس رضوي است.<FONT face=Arial size=2> </FONT></FONT></DIV>', '', '', '', '', '', 'موزه گنجينه قرآن و نÙايس مشهد', 188),
(356, '23', '', '', '', '', '', '', '<DIV id=ViEtDeVdIvId dir=\"rtl\" style=\"POSTION:Relative; FONT-FAMILY:Tahoma\"><FONT color=white>ساختمان بناي موزه آرامگاه نادر در سال 1335 آغاز شده و در سال 1340 به پايان رسيده است. اين بنا در محوطه‌اي به مساحت 1448 متر مربع در سال 1342 اÙتتاح شد. بناي موزه شامل: كتابخانه‌مركزي، تالار اصلي و قسمت‌هاي اداري در آرامگاه نادر مي‌باشد و در آن نمونه‌هايي از وسايل جنگي دوران نادر و مجموعه‌اي از اشياي باستاني متعلق به هزاره‌هاي پيش از ميلاد به نمايش گذاشته شده است. موزه آرامگاه نادر وابسته به سازمان ميراث Ùرهنگي كشور است.<FONT face=Arial size=2> </FONT></FONT></DIV>', '', '', '', '', '', 'موزه آرامگاه نادر مشهد ', 189),
(357, '23', '', '', '', '', '', '', '<DIV id=ViEtDeVdIvId dir=\"rtl\" style=\"POSTION:Relative; FONT-FAMILY:Tahoma\"><FONT color=white>زيارتگاه و بارگاهي كه در باغ مزار كاشمر بنا شده است به حضرت حمزه Ùرزند موسي‌ بن جعÙر (ع) منسوب است. پادشاهان صÙوي كه خود را از اولاد حمزة بن موسي (ع) مي‌دانستند،‌ در آباداني مجموعه مزار كوشيده‌اند.<FONT face=Arial size=2> </FONT></FONT></DIV>', '', '', '', '', '', ' باغ مزار كاشمر', 190),
(358, '23', '', '', '', '', '', '', '<DIV id=ViEtDeVdIvId dir=\"rtl\" style=\"POSTION:Relative; FONT-FAMILY:Tahoma\"><P style=\"MARGIN: 0px 7px\" align=justify><FONT color=white><SPAN lang=en-us style=\"FONT-SIZE: 3pt\">&nbsp;</SPAN><FONT title=32001015 style=\"FONT-SIZE: 11pt\" face=Tahoma>در سالي كه گوهرشاسد همسر شاهرخ ميرزا به ساختن مسجد گوهرشاد مشغول بود ، پري زاد ، كنيز وي نيز مدرسه‌اي در كنار مسجد گوهرشاد احداث كرد . اين مدرسه در سال 1091 به امر نجÙ قلي خان ، بيگلر بيگي قندهار مرمت گرديد . چنين مي‌گويند كه پري‌زاد اين مدرسه را براي سكونت علما و Ùضلايي كه براي زيارت يا تدريس با وعظ به مشهد مي‌آمده‌اند ساخته است تا در ايام اقامت در آن محل سكونت كنند.</FONT><FONT face=Arial size=2> </FONT></FONT></P></DIV>', '', '', '', '', '', 'مدرسه پري زاد مشهد', 191),
(359, '23', '', '', '', '', '', '', '<DIV id=ViEtDeVdIvId dir=\"rtl\" style=\"POSTION:Relative; FONT-FAMILY:Tahoma\"><FONT color=white>اين مدرسه ، همان مدرسه عوضيه شهر كهنه است ، كه توسط حاج عوض وردي ، Ùرزند حاج محمد علي خبوشاني در سال 1111 هـ.ق ، بنياد نهاده و خود نيز در سال 1142 هـ.ق ، در گذشته است. مدرسه عوضيه در اثر زلزله تاريخي شهر كهنه ، خراب شده و بار ديگر با همت مردان نيكوكار قوچان ، در شهر جديد بنا شده است. مسجد پيشين اين مدرسه كه در سال‌هاي اخير خرابه شده بود؛ به همت جمعي از بزرگان و مردم قوچان با سبك زيبا و برابر نقشه مرحوم استاد شريÙي ، معمار مشهدي ، بازسازي شد.<FONT face=Arial size=2> </FONT></FONT></DIV>', '', '', '', '', '', 'مدرسه عوضيه يا مسجد جامع قوچان', 192),
(360, '23', '', '', '', '', '', '', '<DIV id=ViEtDeVdIvId dir=\"rtl\" style=\"POSTION:Relative; FONT-FAMILY:Tahoma\"><FONT color=white>ميل اخنجان در 22 كيلومتري شمال مشهد و در روستايي به همين نام واقع شده است . ساختمان اين ميل به دوره تيموري و قرن نهم قمري تعلق دارد و داراي برج هشت ضلعي آجري زيبا و گنبد مخروطي ترك ترك ، معروÙ به خياري ،‌است . آجركاري هاي آن بسيار هنرمندانه است و در اشكال گوناگون تزيين ياÙته است . اين اثر به شماره 341 در زمره آثار تاريخي به ثبت رسيده است.<FONT face=Arial size=2> </FONT></FONT></DIV>', '', '', '', '', '', 'برج اخنجان مشهد', 193),
(361, '23', '', '', '', '', '', '', '<DIV id=ViEtDeVdIvId dir=\"rtl\" style=\"POSTION:Relative; FONT-FAMILY:Tahoma\"><FONT color=white>بناي اين برج كه ساخت آن در سال 411 هـ.ق. به پايان رسيده بي‌ترديد يكي از مÙاخر معماري و يكي از مواريث Ùرهنگي سرزمين ايران به حساب مي‌آيد. برج رادكان چناران كه به منظور راهنمايي مساÙران و ره گم كردگان دشت‌هاي سرسبز و جنگل هاي شمالي ساخته شده بود به عنوان آرامگاه يكي از اسپهبدان آل باوند طبرستان نيز مورد توجه قرار گرÙته است . بر اساس كتيبه موجود در برج كه به صورت كمربندي در زير گنبد آن تعبيه شده است ، بناي برج در تاريخ 407 هـ . ق‌آغاز شده و در سال 411 هجري به دست احمد بن عمر به پايان رسيده است. ميل رادكان از سبك خاص معماري برخوردار است و در عين سادگي يكي از شاهكارهاي معماري ايران بعد از اسلام به حساب مي‌آيد و بلنداي آن كه بيش از 35 متر است نظر هر بيننده‌اي را به خود جلب مي‌كند.</FONT></DIV>', '', '', '', '', '', 'برج تاريخي رادكان چناران ', 194),
(362, '23', '', '', '', '', '', '', '<DIV id=ViEtDeVdIvId dir=\"rtl\" style=\"POSTION:Relative; FONT-FAMILY:Tahoma\"><SPAN lang=en-us style=\"FONT-SIZE: 3pt\"><FONT color=white>&nbsp;</FONT></SPAN><FONT title=320010114 style=\"FONT-SIZE: 11pt\" face=Tahoma color=white>درباره توس پيش از اسلام جزو روايات اÙسانه‌اي اسناد معتبري در دست نيست . به نظر مي‌رسد كه اين شهر در اواخر و Ùرمانروايي ساسانيان ، يكي از شهرها و مرز داريهاي درجه دوم بر سر راه گرگان و نيشابور به مرو ، نسا و باختر بوده است . به دنبال جنگ سرنوشت ساز نهاوند كه مورخين تاريخ وقوع آن را به تÙاوت ، سال‌هاي 18-19-21 هجري ذكر كرده‌اند و اعراب آن را Ùتح الÙتوح خوانده‌اند ، دروازه Ùلات ايران بر روي اعراب گشوده شد و راه شرق براي عبور سپاهيان عرب هموار گشت Ùتح خراسان در سال 29 و 30 هجري توسط عبدالله بن عامر اتÙاق اÙتاد و توس همچون ديگر شهرهاي خراسان در رقعه وسيع قلمرو سرزمين‌هاي شرق اسلامي درآمد.<BR>آن چه در وهله نخست و قبل از ورود به شهر قديمي توس نظر هر تازه واردي را به سوي خود جلب مي‌كند برج و باروي قديمي پيرامون شهر است كه از سالم‌ترين حصار‌هاي باقي مانده در شهرهاي باستاني و تاريخي ايران به شمار مي‌رود.<BR></FONT></DIV>', '', '', '', '', '', 'بازمانده شهر قديمي توس مشهد', 195),
(365, '24', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">خانه تیزنو یکی از کهن&zwnj;ترین خانه&zwnj;های شهر دزÙول است . این خانه به شماره 2573 در ردیÙ آثار ملی ایران به ثبت رسیده و یکی از بزرگترین و زیباترین خانه&zwnj;های محله قلعه&zwnj; است که از دید شیوه مهرازی همه ویژگی&zwnj;های خانه&zwnj;های دزÙول را دارا می&zwnj;باشد . این سازه در ضلع شرقی میدان اصلی محله قلعه دزÙول گسترده شده &zwnj;است و با زیست بوم و روش زندگی شهر سازگار است . پیکره و کالبد سازه به زمان صÙویه باز می&zwnj;گرد که دگرگونی&zwnj;های زیادی در زمان قاجار و آغازه پهلوی به خود دیده &zwnj;است . این خانه دارای هشت در ورودی ، ایوان مرکزی ، اتاق&zwnj;هایی در ایوان&zwnj;ها ، غلام گردش ، شبستان و شوادون می&zwnj;باشد .<br /> Ùضای اصلی خانه درونگرا بوده و دارای یک ایوان اصلی در طبقه همکÙ و دو ایوان Ùرعی در طبقه اول است . کÙسازی حیاط با استÙاده از آجرهایی با ابعاد 20 ، 20 ، 3 صورت گرÙته &zwnj;است . بنا دو طبقه بوده و طبقه همکÙ آن به واسطه ۴ پله از حیاط بالاتر می&zwnj;باشد . در جلوی ایوان اصلی و اتاق&zwnj;های طبقه همکÙ صÙه وجود دارد . دلیل نام گذاری این خانه تاریخی به اسم تیزنو ، نام مالک آن بوده &zwnj;است . در حال حاضر خانه تیزنو تغییر کاربری داده و به عنوان اداره میراث Ùرهنگی دزÙول از آن استÙاده می&zwnj;شود و یکی از جاذبه&zwnj;های گردشگری دزÙول محسوب می&zwnj;شود .</span></p>', '', '', '', '010223584-khane-tizno1.jpg', '010233585-khane-tizno2.jpg', 'خانه تیزنو', 5),
(399, '2', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">میدان نقش جهان به دستور شاه عباس اول صÙوی ، قبل از اینکه شهر اصÙهان به پایتختی انتخاب شود ، در قرن یازدهم هجری قمری (1021 هجری قمری) به جای میدان کوچکی که از دوران تیموریان باقی مانده بود ساخته شد . این میدان با طول تقریبی 507 متر و عرض 158 متر در چهار گوشه خود ، چهار اثر تاریخی را در خود جای داده است که بزرگترین و با شکوهترین شاهکارهای هنری دوران صÙویه می&zwnj;باشند . نامهای دیگر این میدان شاه و امام می باشند . این بناهای چهارگانه در شرق ، مسجد شیخ لطÙ الله در غرب ، کاخ رÙیع عالی قاپو ، در جنوب ، مسجد پرآوازه جامع عباسی و در شمال ، سر در باشکوه بازار قیصریه می&zwnj;باشند .<br /> دور تا دور میدان را غرÙه&zwnj;های دو اشکوبه احاطه کرده&zwnj;اند . در این غرÙه&zwnj;ها از آن روزگار تاکنون انواع صنایع دستی و سوغات اصÙهان به مساÙران و گردشگران عرضه می&zwnj;شود . در دوره&zwnj; شاه عباس و جانشینان او این میدان محلی برای بازی چوگان ، رژه سربازان ، جشن و چراغانی و محل نمایشهای اعیاد و جشنهای مختلÙ بود . دو ستون سنگی جلو مسجد امام و در قرینه آن روبروی سر در بازار قیصریه ، دروازه&zwnj;های چوگان بازی بوده&zwnj;اند .<br /> </span></p>', '', '', '', '122405558-naghsh-jahan1.jpg', '122414558-naghsh-jahan2.jpg', 'میدان نقش جهان', 197),
(401, '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', '', 176),
(404, '26', '', '', '', '', '', '', '<DIV id=ViEtDeVdIvId dir=\"rtl\" style=\"POSTION:Relative; FONT-FAMILY:Tahoma\">jhjkh</DIV>', '', '', '', '', '', 'uu', 200),
(405, '26', '', '', '', '', '', '', '<DIV id=ViEtDeVdIvId dir=\"rtl\" style=\"POSTION:Relative; FONT-FAMILY:Tahoma\">lkhjk</DIV>', '', '', '', '', '', '8678', 201),
(406, '26', '', '', '', '', '', '', '<DIV id=ViEtDeVdIvId dir=\"rtl\" style=\"POSTION:Relative; FONT-FAMILY:Tahoma\">uyu</DIV>', '', '', '', '', '', 'lijil', 202),
(407, '57', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">یخچال نیم&zwnj;ور در شهرستان نیم&zwnj;ور و در یک کیلومتری میدان سنگ قرار دارد . این بنا تنها یخچال باقیمانده در منطقه میان خمین و دلیجان است که هنوز پابرجا مانده &zwnj;است ولی امروزه کارکرد خود را از دست داده &zwnj;است . نمای بیرونی یخچال که به شکل گنبد مخروطی است که بر اثر بارش&zwnj;های جوی Ùرسایش یاÙته و در بدنهٔ آن آثار Ùرسایش به چشم می&zwnj;خورد . این بنا با شماره 19024 در اسÙند ماه سال 1385 در Ùهرست آثار ثبت شدهٔ ملی قرار گرÙته &zwnj;است . ضخامت دیوارهای این بنا بیش از یک متر است . نمای داخلی گنبد با آجر کار شده و شکل هندسی زیبایی را به وجود آورده &zwnj;است . ارتÙاع یخچال از محل مخزن تا انتهای مخروط تقریبا 10 متر است . مخزن یخچال با خاک پر شده&zwnj; است .<br /> طرز کار این یخچال به این صورت بوده که میراب&zwnj;ها در Ùصل زمستان ، برای تهیه یخ آب قنات و یا نهرها را به حÙره&zwnj;ها و گودال&zwnj;هایی که در نزدیک بنای یخچال بوده هدایت می&zwnj;کردند . بعد از آماده&zwnj;شدن یخ ، با کمک مردم یخ&zwnj;ها را خرد می&zwnj;کردند و روی بستری از کاه در چالهٔ یخچال می&zwnj;ریختند . پس از پر شدن چاهٔ یخچال ، در آن را با گل می&zwnj;بستند و عایق&zwnj;کاری می&zwnj;کردند . در Ùصل تابستان درب یخچال را باز کرده و از یخ آن استÙاده می&zwnj;کردند . نوع ساخت یخچال و دیوارهای قطور آن ، مانع از آب&zwnj;شدن سریع یخ می&zwnj;شده &zwnj;است . در Ùصل تابستان ، یخچالدار در یخچال را می&zwnj;گشود و با استÙاده از ابزارهایی نظیر کلنگ و یا اره یخ&zwnj;ها را به صورت قطعه درآورده تا انتقال آنها به نقاط مسکونی Ùراهم شود .<br /> </span></p>', '', '', '', '064943326-yakhchal-nimvar1.jpg', '064953326-yakhchal-nimvar2.jpg', 'یخچال نیم‌ور', 8),
(409, '57', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مسجد جامع&zwnj; ساوه&zwnj; يكي&zwnj; از آثار ارزشمند دوره&zwnj; سلجوقي&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; در اوايل&zwnj; قرن&zwnj; ششم&zwnj; هجري &zwnj;همزمان&zwnj; با پيدايش&zwnj; شهر ساوه&zwnj; بنيان&zwnj; گذارده&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; بنا ، گنجينه&zwnj;اي&zwnj; از هنر نقاشي&zwnj; است&zwnj; و كاشي&zwnj; كاري&zwnj; و گچبري&zwnj;هاي بسيار جالب&zwnj; توجهي&zwnj; دارد . اين&zwnj; مسجد مجلل&zwnj; و باشكوه&zwnj; مشتمل&zwnj; بر يك&zwnj; حياط&zwnj; ، ايوان &zwnj;، مناره&zwnj; ، چند شبستان&zwnj; ، گنبد ، دو محراب&zwnj; قديمي&zwnj; با كتيبه&zwnj;اي&zwnj; به&zwnj; خط&zwnj; كوÙي&zwnj; و دو محراب&zwnj; عصر صÙوي&zwnj; با كتيبه&zwnj; خط&zwnj; ثلث&zwnj; است &zwnj;. محراب&zwnj; مسجد كتيبه&zwnj;هاي&zwnj; متعدد عمودي&zwnj; و اÙقي&zwnj; دارد كه&zwnj; سه&zwnj; جانب&zwnj; را Ùرا گرÙته&zwnj; و روي&zwnj; آن&zwnj;ها به&zwnj; خط&zwnj; ثلث&zwnj; و كوÙي &zwnj;سوره&zwnj;هايي&zwnj; از قرآن&zwnj; مجيد مانند سوره&zwnj; شريÙه&zwnj; &laquo;قدر&raquo; ، &laquo;اخلاص&zwnj;&raquo; و &laquo;جمعه&zwnj;&raquo; گچبري&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. </span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">در ضلع&zwnj; غربي&zwnj; ميانه &zwnj;شبستان&zwnj;ها نيز ايوان&zwnj; باشكوه&zwnj; رÙيعي&zwnj; قرار دارد كه&zwnj; در هر جانب&zwnj; آن&zwnj; حجره&zwnj;اي&zwnj; با درگاه&zwnj; تنگ&zwnj; تعبيه&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; . گنبد مسجد جامع &zwnj;، 14 متر قطر و 16 متر ارتÙاع&zwnj; دارد . ساق&zwnj; گنبد از درون&zwnj; با كاشي&zwnj;هاي&zwnj; زيبا آراسته&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. بيرون &zwnj;چهار ديواري&zwnj; مسجد ، مناره&zwnj;اي&zwnj; با ارتÙاع&zwnj; 14 متر وجود دارد كه&zwnj; از نظر هنر معماري&zwnj; قابل&zwnj; توجه&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; بنا در Ùهرست&zwnj; آثار ملي&zwnj; به&zwnj; ثبت&zwnj; رسيده&zwnj; است &zwnj;.<br /> </span></p>', '', '', '', '064816325-masjed-jame1.jpg', '064826325-masjed-jame2.jpg', 'مسجد جامع ساوه', 6),
(412, '57', '', '', '', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan; color: black;\">حمام&zwnj; چهار Ùصل&zwnj; اراك&zwnj; به&zwnj; دوره&zwnj; قاجاريه&zwnj; تعلق&zwnj; دارد . اين&zwnj; بنا در دو قسمت&zwnj; مردانه&zwnj; و زنانه&zwnj; ساخته&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; . كاشي&zwnj; كاري&zwnj;هاي&zwnj; سربينه&zwnj; و پيچك&zwnj;هاي&zwnj; ستون&zwnj;هاي&zwnj; زير سربينه&zwnj; و تقسيم&zwnj;بندي&zwnj;هاي&zwnj; قسمت&zwnj;هاي&zwnj; مختلÙ&zwnj; حمام&zwnj; جلوه&zwnj; بسيار جالب&zwnj; توجه&zwnj; است&zwnj; . اين&zwnj; بنا پس&zwnj; از تعميرات&zwnj; انجام&zwnj; شده&zwnj; به&zwnj; موزه&zwnj; تبديل&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; .</span></div>', '', '', '', '065124327-hamam-charfasl1.jpg', '065136327-hamam-charfasl2.jpg', 'حمام چهارÙصل', 10),
(413, '57', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">غار چال&zwnj; نخجير يكي&zwnj; از پديده&zwnj;هاي&zwnj; جديد الكشÙ&zwnj; و نادر زمين&zwnj;شناسي&zwnj; استان&zwnj; مركزي &zwnj;است&zwnj; كه&zwnj; در شهرستان&zwnj; دليجان&zwnj; قرار دارد و در سال&zwnj; 1368 شناسايي&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; غار به&zwnj; دوران&zwnj; سوم&zwnj; زمين&zwnj;شناسي &zwnj;تعلق&zwnj; دارد . و حاصل&zwnj; عوامل&zwnj; تكتونيكي&zwnj; و هوازدگي&zwnj; شيميايي&zwnj; است&zwnj; و سنگ&zwnj;هاي&zwnj; تزئيني&zwnj; زيبا دارد . ارتÙاع&zwnj; اين&zwnj; غار گاهي&zwnj; از 20 متر بيشتر است&zwnj; و دره&zwnj;هاي&zwnj; عميقي&zwnj; در راه&zwnj;هاي&zwnj; انحراÙي&zwnj; دارد . بازتاب&zwnj; نور از منشورهاي&zwnj; بلور و كلسيت&zwnj; در كنار آويزهاي&zwnj; متنوع&zwnj; و پوشش&zwnj; اسÙنجي&zwnj; بلورين&zwnj; ديواره&zwnj;ها و كÙ &zwnj;، اين&zwnj; غار را در رديÙ&zwnj; يكي&zwnj; از زيباترين&zwnj; غارهاي &zwnj;جهان&zwnj; در جذب&zwnj; جهانگردان&zwnj; و ايرانگردان&zwnj; قرار داده&zwnj; است &zwnj;. دالان&zwnj;ها ، دهليزها ، درياچه&zwnj;ها و حوضچه&zwnj;هاي&zwnj; متعدد و ستون&zwnj;ها ، زيبايي&zwnj; خاصي&zwnj; به&zwnj; اين&zwnj; غار بخشيده&zwnj; است &zwnj;. گÙته&zwnj; مي&zwnj;شود كه&zwnj; در انتهاي&zwnj; اين&zwnj; غار استخري&zwnj; از آب&zwnj; وجود دارد و تالارهاي&zwnj; بزرگي&zwnj; نيز در كنار اين&zwnj; استخر مشاهده&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. مناظر اين&zwnj; مجموعه&zwnj; بديع &zwnj;، جاذبه&zwnj; كم&zwnj; نظيري&zwnj; را آÙريده &zwnj;كه&zwnj; سرآمد همه&zwnj; غارهاي&zwnj; استان&zwnj; مركزي&zwnj; است&zwnj; و از اهميت&zwnj; جهانگردي&zwnj; واÙري&zwnj; برخوردار است &zwnj;.<br /> </span></p>', '', '', '', '065101327-ghar-chal-nakhjir1.jpg', '065111327-ghar-chal-nakhjir2.jpg', 'غار چال نخجیر', 9),
(415, '57', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مسجد سرخ یکی از بناها و مساجد زیبا شهرستان ساوه و کشور ایران است که در مجموعه مسجد انقلاب ساوه قرار دارد . این مسجد شامل سر در ورودی ، صحن ، ایوان ، گنبدخانه ، شبستان ، رواق و مناره ، دو مدرسه قدیمی و جدید و یک مسجد تازه ساخت است . سر در ورودی این بنا مزین به تزیینات کاشیکاری (کاشی Ùیروزه عصر صÙوی) است و جدار آن حدود 60 سال پیش سÙیدکاری شده &zwnj;است . طاق سر در ، مقرنس کاری و در پایین آن ، کتیبه&zwnj;ای گچبری به خط ثلث برجسته نمایان است و بالای درگاه و در سینه سر در ، لوح سنگی نصب شده که بر آن Ùرمانی دیوانی از شاه اسماعیل صÙوی نقش بسته&zwnj; است . <br /> بخش اصلی گنبدخانه در میانه سه رواق و یک مقبره واقع است و از سه جهت ، درگاهی وسیع و مرتÙع به رواق&zwnj;های اطراÙ باز می&zwnj;شود . گنبدخانه&zwnj;های دیگر در بالای این رواق قراردارد که نیم طاق&zwnj;هایی در قوس&zwnj;های کوچکتری به اضلاع تبدیل گشته و پایین طاق با پوشش عرقچینی بنا بالا آمده &zwnj;است . بدنه قوس نیم طاقها با گوشه&zwnj;ای از مقرنس خوش آراسته و رنگ آمیزی شده &zwnj;است ، در زیر گنبد ، کتیبه&zwnj;ای با متن \"سوره نبا\" منقش به گل و بوته&zwnj;های برجسته نوشته شده &zwnj;است . در زیر گنبد دوم کتیبه&zwnj;ای دیگر به خط برجسته کوÙی به رنگ زرشکی با زمینه لاجوردی متضمن به سوره \"یاسین\" گچبری شده &zwnj;است . در میانه ضلع جنوبی گنبدخانه ، محرابی چهار ضلعی با پوشش مقرنس گچی ، مزین به کتیبه&zwnj;ای گچبری قرار گرÙته &zwnj;است .<br /> از دیگر بخش&zwnj;های مهم این مسجد می&zwnj;توان به مناره آجری مسجد اشاره کرد که با آجر و آیات قرآنی آراسته شده&zwnj; است . در ضلع غربی صحن مسجد ، ایوان مرتÙع آجری قرار دارد که در پیرامون آن حجره&zwnj;هایی در سه طبقه ساخته شده &zwnj;است . مورخان علت نامگذاری این مکان را به نام مسجد سرخ به دلیل رنگ&zwnj;های قرمزی می&zwnj;دانند که در تزئینات مسجد و کتیبه&zwnj;های آن به کار رÙته&zwnj; است . براساس نظرات کارشناسان و کتیبه&zwnj;های تاریخی ، تاریخ ساخت مسجد به دوره شاه اسماعیل صÙوی و یا دوران سلجوقیان باز می&zwnj;گردد . همچنین مناره مسجد نیز براساس تاریخ ثبت شده روی آن در سال 453 هجری قمری می&zwnj;باشد . مسجد سرخ ساوه به شماره 155 در Ùهرست آثار ملی به ثبت رسیده &zwnj;است . این مسجد در میدان انقلاب ساوه و در جنوب بازار قدیمی شهر قرار دارد .<br /> </span></p>', '', '', '', '064919325-masjed-sorkh1.jpg', '064928326-masjed-sorkh2.jpg', 'مسجد سرخ', 7),
(416, '57', '', '', '', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan; color: black;\">بازار اراك&zwnj; كه&zwnj; قدمت&zwnj; آن&zwnj; به&zwnj; سال&zwnj; 1228 ه.ق&zwnj; مي&zwnj;رسد ، از نظر نوع&zwnj; معماري&zwnj; ، سيماي&zwnj; منحصر بÙردي&zwnj; دارد ، بطوريكه&zwnj; تمام&zwnj; قسمت&zwnj;هاي&zwnj; اصلي&zwnj; آن&zwnj; در يك&zwnj; رديÙ&zwnj; مستقيم&zwnj; و مسيرهاي&zwnj; Ùرعي&zwnj; موسوم&zwnj; به&zwnj; گذر و سرا (كه&zwnj; عمدتاً محل&zwnj; داد و ستد Ùرش&zwnj; هستند) ، عمود بر قسمت&zwnj; اصلي&zwnj; بازار قرار گرÙته&zwnj;اند . مصالح&zwnj; اصلي&zwnj; آن&zwnj; از آجر و خشت&zwnj; است&zwnj; و در جوار آن&zwnj; ، بناي&zwnj; تاريخي&zwnj; مدرسه&zwnj; سپهداري&zwnj; اراك&zwnj; واقع&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; .</span></div>', '', '', '', '064455322-bazar-arak1.jpg', '064519323-bazar-arak2.jpg', 'بازار اراک', 3),
(417, '57', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">آتشکده آتشکوه یکی از مهم&zwnj;ترین آثار بجا مانده از دوران باستان در سرزمین کهن ایران است که در نزدیکی نیم&zwnj;ور قرار دارد . مورخان قدمت این بنا را به دوره ساسانیان مربوط می&zwnj;دانند . بنای چهار طاقی آن شامل ستون&zwnj;های سنگی استوانه&zwnj;ای شکل است که بر روی هم استوار شده&zwnj;اند . این بنا دارای اتاق&zwnj;های سرپوشیده و محلی برای براÙروختی آتش بوده &zwnj;است . محلی که این آتشکده قرار دارد دارای طبیعت سبزی است ، اما اکنون این بنا در حال تخریب است . این آتشکدهٔ خاموش در ۵ کیلومتری راه نیم&zwnj;ور به دلیجان و در نزدیکی روستای آتشکوه &zwnj;است . با شهر محلات نزدیک به 13 کیلومتر Ùاصله دارد .<br /> آتشکده در دامنهٔ کوه آتشکوه و در کنار رودخانه&zwnj;ای به همین نام در گستره&zwnj;ای نزدیک به 600 مترمربع ساخته شده &zwnj;است . در ازای آن 40 متر و 28 سانتی&zwnj;متر و پهنایش در بخش خاوری 60 متر و 12 سانتی&zwnj;متر و در بخش باختری 25 متر است . روستای آتشکوه با کمتر از 10 خانوار ده ضلع شمالی این بنا قرار گرÙته است . در کنار این آتشکده درخت چنار مرتÙعی با قدمت بسیار وجود دارد . کوه&zwnj;های سنگی این منطقه منبع بزرگ درآمد برای اهالی بومی و یکی از بزرگترین معادن سنگ تراورتن در جهان است . ریزه&zwnj;کاری&zwnj;های به &zwnj;کار رÙته در بهره&zwnj;گیری از سنگ&zwnj;های پاستون&zwnj;ها و ستون&zwnj;ها به اندازه&zwnj;ای است که هیچ&zwnj;گاه دوبند سنگ روی هم قرار نگرÙته &zwnj;است . در ساخت بنا از آجرهای چهارگوش با نمای سنگ استÙاده شده و برای استواری بیشتر بنا در درون دیوارها ، تیرچه چوبی به کار رÙته &zwnj;است . <br /> </span></p>', '', '', '', '065250328-atashkade1.jpg', '065301328-atashkade2.jpg', 'آتشکده آتشکوه', 10),
(418, '57', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">خرابه&zwnj;های یک معبد (خورهه) مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان محلات ، روستای خورهه واقع شده و این اثر در تاریخ 15 دی 1310 با شمارهٔ ثبت 131 به &zwnj;عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است . این بنا در منطقه پشت گدار قرار دارد و از شمال به رشته کوه&zwnj;های هÙتاد قله و از جنوب به رشته کوه&zwnj;های یخچال معروÙ شده است . در کنار این معبد دریاچهای با آب بسیار شور موجود است .<br /> </span></p>', '', '', '', '065227328-mabad-khorhe1.jpg', '065239328-mabad-khorhe2.jpg', 'معبد خورهه', 10),
(419, '57', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">بناي امامزاده سيد اسحاق در شرق شهر ساوه ، ابتداي جاده ساوه به قم قرار دارد و نشاني از هنرنمايي دوره سلجوقیان و صÙويه است . این اثر در تاریخ 12 اسÙند 1315 با شمارهٔ ثبت 279 به &zwnj;عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است . اين بنا داراي بقعه&zwnj;اي برج مانند است و سبک ساختمان آن مانند بناهاي عصر سلجوقيان در نيمه قرن هÙتم هجري قمري است که در عصر صÙويه نقشه گنبد به صورت کنوني درآمده و درگاههاي آن تنگ و کوتاه است . اهميت اين بنا به&zwnj; علت آجرها و کاشيهاي Ùيروزه&zwnj;اي روي مقبره &zwnj;است که داراي خطوط بسيار زيباست .<br /> ورودي اصلي به بنا ، از طريق يک ايوان بسيار بلند و رÙيع امکان&zwnj;پذير است که در ضلع شمالي داراي چندين حجره &zwnj;است که سازنده ، اين بنا را با کمي چرخش در جهت شمالي جنوبي احداث کرده &zwnj;است . در ايوان شمالي که اصلي&zwnj;ترين ايوان است کاشيهاي هشت گوش Ùيروزه&zwnj;اي خشتي سه سانتي&zwnj;متري نقش بسته شده &zwnj;است و کتيبه موجود در اين ايوان زيبايي اين بقعه را دو چندان کرده &zwnj;است . گنبد خانه نيز که بر روي پلان مربع تشکيل شده&zwnj; است با شکل و ظاهر زيبا به صورت قوس عرقچين درآمده &zwnj;است که اين گنبد جزء گنبدهاي دوره صÙويه است . در مرکز گنبد کلمه جلاله \"الله\" و در اطراÙ آن ، طرح&zwnj;هاي گياهي نقش شده&zwnj; است ، لوح روي قبر ، 12 کاشي با زمينه لاجوردي است که به خط ثلث روي آن اسم صاحب قبر را نوشته&zwnj;اند .<br /> ايوان شرقي که روي آن با گچ پوشانيده شده &zwnj;است با رسم بندي در دو گوشه بنا احداث شده &zwnj;است . حياط مرکزي نيز داراي 14 رواق است که از طريق شمال به آن راه دارد . در ميان بقعه امامزاده ضريحي چوبي و مشبک قرار داشته &zwnj;است (در حال حاضر ضریح جدید جایگزین ضریح قدیمی شده &zwnj;است) . نسب امامزاده سيد اسحاق با سه واسطه به موسی کاظم مي&zwnj;رسد . این امامزاده در ابتدای جاده ساوه - قم در ضلع شرقی میدان سرداران ساوه قرار دارد .<br /> </span></p>', '', '', '', '065409329-seyed-eshagh1.jpg', '065417329-seyed-eshagh2.jpg', 'امامزاده سيد اسحاق', 10),
(420, '57', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">قلعه تپه میلاجرد مربوط به دوران&zwnj;های تاریخی پس از اسلام است و در میلاجرد ، غرب شهر واقع شده و این اثر در تاریخ 19 مرداد 1384 با شمارهٔ ثبت 12844 به &zwnj;عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است . طبق مطالعات انجام شده بر روی این تپه &zwnj;باستانی تاریخچه اش به 600 سال قبل از میلاد مسیح یعنی دوره حکومت مادها در محدوده هگمتانه برمی&zwnj;گردد . قلعه تپه میلاجرد در مجاورت شهر میلاجرد و در 110 کیلومتری شمال غربی اراک بر روی تلی بزرگ قرار گرÙته که از سوی اهالی به &laquo;قلعه تپه میله گرد&raquo; که نام محلی شهر میلاجرد است ، معروÙ است . حسن بن محمد قمی در کتاب تاریخ قم بانی این شهر را میلاد گرگین می&zwnj;داند که به امر شاه کیخسرو آن را بنا نهاده&zwnj; است . این آبادی یک بار در حمله مغول و بار دیگر در Ùتنه اÙغان ویران شده &zwnj;است . خرابه&zwnj;های آبادی قدیم و آثار برج و بارو و علایم خندق اطراÙ کاملاً نمایان است . ضمن حÙریات اشیاء قدیمی در آن مشاهده می&zwnj;شود .<br /> </span></p>', '', '', '', '065428329-ghale-tape-milajerd1.jpg', '065439329-ghale-tape-milajerd2.jpg', 'قلعه تپه میلاجرد', 10);
INSERT INTO `bastan_tb` (`id`, `ba_city`, `ba_ged`, `ba_king`, `ba_jog`, `ba_taf`, `ba_past`, `ba_eba`, `ba_bana`, `ba_datebana`, `add_local2`, `add_local`, `photo1`, `photo2`, `ba_name`, `priority`) VALUES
(421, '5', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">گنبد سرخ مراغه نام یک بنا به ساخت سال 542 هجری قمری در دوره سلجوقی است . سبک معماری این بنا به شیوه رازی است . گنبد سرخ یکی از قدیمی&zwnj;ترین بنای دورهٔ اسلامی در استان آذربایجان شرقی می&zwnj;باشد که در قسمت جنوب غربی شهر مراغه قرار گرÙته &zwnj;است . نام بانی بنا و تاریخ احداث آن &zwnj;را می&zwnj;توان از کتیبهٔ جبههٔ شمالی و نام سازندهٔ آن را از کتیبهٔ غربی ملاحظه نمود .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">&nbsp;آنچه از این کتیبه&zwnj;ها برداشت می&zwnj;گردد این است که بنای گنبد سرخ در سال 542 هجری به&zwnj; دستور &laquo;عبدالعزیز بن محمود بن سعد یدیم&raquo; رییس آذربایجان در دورهٔ سلجوقیان و به وسیلهٔ &laquo;بنی&zwnj;بکر محمد بن بندان بن محسن معمار&raquo; ساخته شده &zwnj;است . با شروع ساخت این بنا دورهٔ رازی در معماری ایران به پایان رسیده و این بنا نقطهٔ عطÙ و شروع معماری آذری می&zwnj;باشد که تلÙیق آجر و کاشی و استÙاده از کاشی در تزیین بناهای تاریخی در ایران از مشخصه&zwnj;های این دوره &zwnj;است .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">به &zwnj;طور کلی گنبد سرخ بنایی مربع &zwnj;شکل است متشکل از سردابه و اتاق اصلی که بر روی سکوی سنگی قرار دارد و به وسیلهٔ هÙت ردیÙ پله می&zwnj;توان به آن دسترسی یاÙت . پنج پله در جلوی سکو واقع شده و پلهٔ ششم و هÙتم جزء آستانهٔ درگاه محسوب می&zwnj;شوند .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\"> </span></span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">این گنبد دارای ۴ ضلع بوده ، کتیبهٔ ضلع شمالی نشانگر اسم و القاب بانی گنبد و تاریخ احداث بنا می&zwnj;باشد و کتیبهٔ ضلع شرقی و جنوبی آن آیات قرانی و ضلع غربی آن حاکی از نام سازندهٔ بنا می&zwnj;باشد . کارشناسان میراث Ùرهنگی معتقدند این بنا قبل از رصدخانه مراغه برای تعیین ماه&zwnj;های سال و ساعات روز کاربرد داشته و سوراخ&zwnj;های ایجاد شده بر ضلع&zwnj;های این بنا نشانگر این امر است . این اثر در تاریخ 15 دی 1310 با شمارهٔ ثبت 134 به &zwnj;عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده &zwnj;است .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '062234307-gonbad-sorkh1.jpg', '062247307-gonbad-sorkh2.jpg', 'گنبد سرخ', 10),
(422, '5', '', '', '', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan; color: black;\"><span style=\"font-size: medium;\">دژ بابک ، بنا شده در بالای کوهی به بلندای 2300 متر ، در نزدیک به سه&zwnj; کیلومتری شهر کلیبر می&zwnj;باشد . دژ در زمان ساسانیان ساخته شده و نام خود را از نام بابک خرمدین ، رهبر رویارویی با تازندگان (مهاجمین) عرب تا سال 893 میلادی ، گرÙته است . </span></span></div>', '', '', '', '062347308-ghale-babak1.jpg', '062359308-ghale-babak2.jpg', 'قلعه بابک', 10),
(424, '48', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">دÙنا بلندترین قله رشته&zwnj; کوه&zwnj;های زاگرس در باختر ایران و در باختر مرکز Ùلات ایران است . بلندای این قله 4409 متر است و در 35&nbsp; کیلومتری شمال غربی شهر یاسوج و ۵ کیلومتری منطقه پادنا در استان اصÙهان جای گرÙته . بارش سالانه در این قله از 600 تا 1200&nbsp; میلی&zwnj;متر است و رودهای چندی از آن سرچشمه می&zwnj;گیرند که نهایتاً با اجتماع آنها سرشاخهٔ اصلی کارون شکل می&zwnj;گیرد . از میان رودخانه&zwnj;هایی که از این قله سرچشمه می&zwnj;گیرند می&zwnj;توان از بشار ، خرسان ، ریگان در منطقه پادنا اصÙهان ، ماربر در منطقه پادنا اصÙهان ، میریان ، کوه گل ، سریس ، تیزاب و دزکرد در استان Ùارس نام برد .<br /> منطقه حÙاظت شده دنا ، همچنین بعنوان یک ذخیره گاه زیست کره با وسعتی معادل 93 هزار و 821 هکتار در جنوب غربی کشور در شمال استان کهگیلویه و بویراحمد ، جنوب استان اصÙهان و بخش کوچکی از جنوب استان چهارمحال و بختیاری و Ùارس قرار گرÙته&zwnj; است . از سوی دیگر در دامنه&zwnj;های دنا دره&zwnj;های متعددی وجود دارد که پر از چشمه کوچک و بزرگ است . بسیاری از این چشمه&zwnj;ها از زیر برÙ می&zwnj;جوشند و از دامنه&zwnj;های پرشیب دنا سرازیر می&zwnj;شوند و پس از پیوستن به یکدیگر رودخانه&zwnj;های سرد ، شیرین و زلال بشار و خرسان را تشکیل می&zwnj;دهند .<br /> </span></p>', '', '', '', '073613358-dena1.jpg', '073623358-dena2.jpg', 'قله دنا', 5),
(426, '45', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">عمارت خسروآباد در بلوار خسروآباد &laquo;شبلی&raquo; شهر سنندج قرار دارد . این عمارت در نوع خود بی نظیر و مرکز . حکومت اردلان به ویژه خسروخان اردلان بوده است . مجموعه عمارت و باغ خسروآباد اÙزون بر دو بخش اصلی ، یعنی قصر سلطنتی با ورودی ستون دار ، باغ خسروآباد نیز از اهمیت خاصی برخوردار بوده است این باغ که بوسیله ۴ خیابان روبرو و اطراÙ عمارت خسروآباد عملاً به ۴ باغ خسروآباد تبدیل شده بود و اطراÙ آن بوسیله ۴ خندق در طرÙین باغ و کاخ خسروآباد با انواع درختان مختلÙ احاطه شده جلوه خاصی را به این مجموعه داده است . در حال حاضر تنها درختان ۴ باغ و بخش هایی از ۴ خیابان آن باقی مانده است . عمارت خسروآباد کتیبه ای دارد که اسم Ùتحعلی شاه قاجار و والی کردستان امان الله خان و تاریخ 1223 ه.ق بر روی آن حک شده است . عمارت خسروآباد شاخص&zwnj;ترین بنای استان کردستان است که به عنوان مقر حکومت والیان اردلان مورد استÙاده قرار می گرÙت . از سال 1373 عملیات مرمت این بنای تاریخی آغاز گردید اگر چه در سال 1379 بیشترین مرمت و باز سازی این بنا انجام گردید . عمارت خسروآباد با شماره 1491 در Ùهرست آثار ملی ایران ثبت گردیده است .</span></p>', '', '', '', '010331585-khosro-abad1.jpg', '010343585-khosro-abad2.jpg', 'عمارت خسروآباد', 221),
(427, '45', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">غار كرÙتو در قلعه&zwnj;اي&zwnj; به&zwnj; همين&zwnj; نام&zwnj; بين&zwnj; ديواندره&zwnj; و سقز واقع&zwnj; شده&zwnj; و از معروÙترين&zwnj; و مهم&zwnj;ترين &zwnj;آثار باستاني&zwnj; كردستان&zwnj; به&zwnj; شمار مي&zwnj;رود . ساختمان&zwnj; غار به&zwnj; دوره&zwnj; اشكاني&zwnj; و حدود قرن&zwnj; سوم&zwnj; پيش&zwnj; از ميلاد مربوط &zwnj;است &zwnj;. خانه&zwnj;هاي&zwnj; اين&zwnj; غار در 2000 سال&zwnj; قبل&zwnj; معبد معروÙ&zwnj; \"هراكليس&zwnj;\" (خداي&zwnj; يوناني&zwnj;) بود و اهميت&zwnj; و اعتباري&zwnj; داشت &zwnj;. روي&zwnj; يكي&zwnj; از اطاق&zwnj;هاي&zwnj; آن&zwnj; نام&zwnj; هراكليتوس&zwnj; با حروÙ&zwnj; يوناني&zwnj; منقوش&zwnj; و حك&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; و بر روي&zwnj; ديوار اتاق&zwnj; سوم&zwnj; نقش&zwnj; اسب&zwnj; سواري&zwnj; كه&zwnj; آهو شكار مي&zwnj;كند ديده&zwnj; مي&zwnj;شود . اين&zwnj; شكل&zwnj; يادگار Ùتوحات&zwnj; گودرز اشكاني&zwnj; و تسلط&zwnj; اين&zwnj; پادشاه&zwnj; بر مهرداد پادشاه&zwnj; ارمنستان&zwnj; است &zwnj;. دسترسي&zwnj; به&zwnj; اين&zwnj; معبد قديمي&zwnj; اكنون&zwnj; به&zwnj; دليل&zwnj; سراشيبي&zwnj; تند مشكل&zwnj; است &zwnj;. پس&zwnj; از ورود به&zwnj; غار و عبور از اتاق&zwnj;هاي&zwnj; سنگي&zwnj; ، محوطه&zwnj; وسيعي&zwnj; وجود دارد كه&zwnj; توسط&zwnj; دالان&zwnj; تنگ &zwnj;تاريكي&zwnj; به&zwnj; دو حوضچه&zwnj; سنگي&zwnj; مرتبط&zwnj; مي&zwnj;شود . نقوش&zwnj; اتاق&zwnj;هاي&zwnj; سوم&zwnj; و چهارم&zwnj; و جايگاه&zwnj; مشعل&zwnj;هايي&zwnj; كه&zwnj; به&zwnj; وسيله &zwnj;كانال&zwnj;هايي&zwnj; به&zwnj; مخزن&zwnj; مرتبط&zwnj; مي&zwnj;شوند ، از قسمت&zwnj;هاي&zwnj; جالب&zwnj; و ديدني&zwnj; غار است &zwnj;. در بقاياي&zwnj; ساختمان&zwnj;هاي&zwnj; غار ، آثار دالان &zwnj;، رواق&zwnj; ، اتاق&zwnj;هاي&zwnj; سنگي &zwnj;، در و پنجره&zwnj; و روزنه&zwnj;هايي&zwnj; ديده&zwnj; مي&zwnj;شود . از شواهد و قرائن&zwnj; پيداست&zwnj; كه&zwnj; ساخت&zwnj; غار بايد به&zwnj; دوره&zwnj; ميترائيسم&zwnj; و مهرپرستي&zwnj; مربوط&zwnj; باشد .</span></p>', '', '', '', '010102584-ghar-karafto1.jpg', '010111584-ghar-karafto2.jpg', 'غار کرÙتو', 218),
(428, '45', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">عمارت سالار سعید ساختمانی تاریخی و محل موزه سنندج است که در شهر سنندج ایران واقع شده &zwnj;است . این موزه در خیابان امام کوچه حبیبی و در بخش برونی عمارت ملا لطÙ الله شیخ الاسلام قرار دارد و در آن آثار و اشیاء تاریخی کشÙ شده از استان و سایر نقاط ایران به نمایش گذاشته شده&zwnj; است . اروسی موزه سنندج یکی از نمونه&zwnj;های اروسی سازی و کار استادکاران سنندجی می&zwnj;باشد . این عمارت به سÙارش &laquo;ملا لطÙ الله شیخ الاسلام&raquo; ساخته شده که پس از Ùوت آن توسط نوادگان او به دو بخش جداگانه تÙکیک گردید و به Ùروش رسید . بخش اندرونی به تملک خانواده &laquo;حبیبی&raquo; و بخش بیرونی به تملک &laquo;عبدالحمید خان سنندجی (سالار سعید)&raquo; در آمد که از این رو امروز هر بخش از آن بنای یکپارچه با نام مالکان جدید شناخته میشود . <br /> &laquo;سالار سعید&raquo; بخش بیرونی عمارت را در سال 1136 به اداره Ùرهنگ واگذار کرد و تا سال 1351 این بخش در اختیار اداره Ùرهنگ بود و برای مواردی چون دانشسرا ، کتابخانه و خانه پیشاهنگان مورد استÙاده قرار گرÙت . در همین سال از طرÙ وزارت Ùرهنگ و هنر وقت جهت تاسیس موزه تملک شد و پس از مرمت و آماده سازی در مهر ماه 1354 با نام &laquo;موزه سنندج&raquo; اÙتتاح گردید . بخش اندرونی نیز تا سال 1371 در مالکیت خانواده &laquo;حبیبی&raquo; بود و در این سال به تملک میراث Ùرهنگی و گردشگری استان کردستان در آمد .<br /> </span></p>', '', '', '', '010441586-salar-saeed1.jpg', '010453586-salar-saeed2.jpg', 'عمارت سالار سعید', 222),
(429, '45', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مسجد دارالاحسان&zwnj; كه&zwnj; مسجد جامع&zwnj; نيز ناميده&zwnj; مي&zwnj;شود ، از بناهاي&zwnj; مرحوم&zwnj; امان&zwnj; اللّه&zwnj;خان&zwnj; بزرگ&zwnj; و در سال&zwnj; 1227 هجري&zwnj; قمري&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; مسجد مستحكم&zwnj; ، شبستان&zwnj; بزرگي&zwnj; دارد . در كتيبه&zwnj; چهار ديوار اين&zwnj; شبستان&zwnj; و كتيبه&zwnj; اطراÙ&zwnj; ستون&zwnj;ها تخميناً سه&zwnj; ثلث&zwnj; قرآن&zwnj; مجيد با كاشي&zwnj; به&zwnj; خط&zwnj; جلي&zwnj; خيلي &zwnj;زيبا نوشته&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; مسجد دو ايوان&zwnj; بزرگ&zwnj; عالي&zwnj; دارد . دور سنگ&zwnj; مرمر ايوان&zwnj; رو به&zwnj; قبله&zwnj; آن &zwnj;، با خط&zwnj; نستعليق&zwnj; بسيار خوبي&zwnj; زينت&zwnj; ياÙته&zwnj; است &zwnj;. قصيده&zwnj; مرحوم&zwnj; ميرزا Ùتح&zwnj;الله&zwnj; خرم&zwnj; نيز در كتيبه&zwnj; سنگ&zwnj; مرمر ايوان&zwnj; شرقي&zwnj; آن&zwnj; منقوش &zwnj;است &zwnj;. حياط&zwnj; مسجد 12 حجره&zwnj; و 2 بالاخانه&zwnj; دارد . در وسط&zwnj; حياط&zwnj; ، حوضي&zwnj; از هشت&zwnj; تخته&zwnj; سنگ&zwnj; ساخته&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. پس&zwnj; از اتمام&zwnj; بناي&zwnj; مسجد ، قصيده&zwnj; ناطق&zwnj; اصÙهاني&zwnj; در ايوان&zwnj; آن&zwnj; نقر شده&zwnj; است &zwnj;.<br /> </span></p>', '', '', '', '010238585-masjed-dar-alehsan1.jpg', '010246585-masjed-dar-alehsan2.jpg', 'مسجد دارالاحسان', 220),
(430, '45', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">عمارت مشیر دیوان در محله قدیمی سرتپوله سنندج ، در خیابان شهدا قرار دارد از بناهای مشهور دوره قاجاری است و مجموعه ای از Ùضاهای متعدد است . این ساختمان با شیوه و اسلوب معماری ایران به ویژه محوطهٔ یک ایوانی ، در دوره قاجاریه توسط \"میرزا یوسÙ مشیر دیوان\" دیوان مشاور و جانشین حاکم منطقه به نام \"میرزا رضای وزیر کردستانی\" ساخته شد . این عمارت که سالیانی چند محل استانداری کردستان بود ، هÙت حیاط دارد که هر یک از آنها دارای آب نمایی جداگانه با طرح متÙاوت و در عین حال مرتبط با دیگر آب نماها است و شامل بخش&zwnj;های خصوصی ، عمومی ، تشریÙاتی ، خدماتی و بهداشتی است در بخش اصلی ساختمان ، ایوان ستون دار ، تالار ، حیاط و آب نما قرار گرÙته و درب و پنجره&zwnj;های آن از تلÙیق گرده چینی چوب و شیشه رنگی اتاق&zwnj;ها را زینت داده است . <br /> سر در ورودی بنا با محوطه نیم هشتی و تزیینات آجری ، سقÙ شیروانی ، تالار تشریÙات و ایوان ستون دار جلوی آن با طرح کلاه Ùرنگی ، گچ بری و مقرنس آنچه به شکل نردبان و پله پله ساخته شده ؛ بنای بلند مدور و ایوان آراسته و مزین با صورت&zwnj;ها و نقوش که بر آن با نردبان پایه روند ؛ قسمی زینت که در اتاق و ایوانها به شکل&zwnj;های گوناگون گچبری کنند ؛ کنگره دار&zwnj;های گچی و اÙرÙسی هایی با طرح&zwnj;های اسلیمی ، از جمله خصوصیات بارز این بنا است . حجاری روی سنگ ازاره آن قسمت از دیوار اتاق و یا ایوان که از کÙ طاقچه تا روی زمین بود و ستون هایی با تزیینات گچ بری طنابی و مقرنس کاری از جمله تزیینات بسیار شاخص عمارت است . <br /> محوطه عمارت و طراحی و ساخت تمام بخش&zwnj;های آن در یک زمان ، با رعایت تمامی اصول معماری ایرانی ، ویژگی منحصر به Ùردی به عمارت مشیر دیوان بخشیده است و دروازه ورودی عمارت بطور خاصی جذاب می باشد . ابتکار در صنعت گره چینی چوب وارسی سازی به نحو چشمگیر در Ùضاهای بازشو و دعوت کننده و حدÙاصل Ùضاهای بسته و نیمه باز و باز توسط استادکاران سنندجی انجام یاÙته و در مجموع تÙکیک سازی براساس شئونات اسلامی است .<br /> </span></p>', '', '', '', '010504586-moshir-divan1.jpg', '010514586-moshir-divan2.jpg', 'عمارت مشیر دیوان', 223),
(431, '45', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">عمارت آصÙ که با نام خانه کرد در سنندج معروÙ است ، به عنوان نمادی از هویت Ùرهنگی اقوام کرد و گنجینه مردم&zwnj;شناسی مردم کرد از با ارزشترین آثار Ùرهنگی و تاریخی کردستان است . عمارت آصÙ که امروز در برگیرنده بخشی از پروژه Ùرهنگی خانه کرد ، شامل Ùضاها و غرÙه&zwnj;های نمایشی موزه&zwnj; است ، که یکی از قدیمی&zwnj;ترین بناهای شهر سنندج محسوب می&zwnj;شود و در خیابان شاپور ، نزدیک مسجد دارالاحسان قرار دارد . این عمارت توسط &laquo;آصÙ اعظم&raquo; (میرزا علی نقی خان لشکر نویس) در دوره صÙویه احداث شد .<br /> شکل گیری عمارت آصÙ به چهار دوره تقسیم می&zwnj;شود که دوره اول آن مربوط به بخش شمالی شامل تالار تشریÙات ، اتاق&zwnj;ها و راهروهای طرÙین و قسمتی از Ùضاهای بخش شرقی مربوط به دوره صÙویه&zwnj; است . دوره دوم شکل گیری عمارت آصÙ مربوط به نیمه نخست دوره قاجار است ، در این دوره ضلع&zwnj;های شرقی و غربی حیاط بیرونی و حمام عمارت ساخته شده&zwnj; است . دوره سوم که شامل احداث Ùضاهای اندرونی ، سر در ورودی نیم هشتی و بازسازی بخش غربی تالار تشریÙات می&zwnj;شود مربوط به سال&zwnj;های 1312 تا 1316&nbsp; هجری شمسی است . دوره چهارم شکل گیری عمارت آصÙ مربوط به سال&zwnj;های 1378 تا 1382 است که شامل مرمت کلیه قسمت&zwnj;های عمارت ، تعویض سنگÙرش کÙ حیاط ، ساخت دوباره حیاط مستخدمان به شکل امروزی است .<br /> </span></p>', '', '', '', '010633587-asef-vaziri1.jpg', '010644588-asef-vaziri2.jpg', 'عمارت آصÙ وزیری', 224),
(432, '45', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">درياچه&zwnj; زريوار مهم&zwnj;ترين&zwnj; و كم&zwnj;نظيرترين&zwnj; جاذبه&zwnj; آبي&zwnj; در غرب&zwnj; كشور است&zwnj; كه&zwnj; در Ùاصله&zwnj; 2 كيلومتري &zwnj;غرب&zwnj; مريوان &zwnj;واقع&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; درياچه&zwnj; در ارتÙاع&zwnj; 1285 متري&zwnj; از سطح&zwnj; دريا واقع&zwnj; شده&zwnj; و طول&zwnj; و عرض&zwnj; آن&zwnj; به&zwnj; ترتيب&zwnj; 5/4 و 2 كيلومتر است &zwnj;. درياچه&zwnj; زريوار آبي&zwnj; شيرين&zwnj; دارد و آب&zwnj; آن&zwnj; از جوشش&zwnj; چشمه&zwnj;هاي&zwnj; كÙ&zwnj; درياچه&zwnj; تأمين&zwnj; مي&zwnj;شود . وضعيت&zwnj; استقرار شهر مريوان&zwnj; و درياچه&zwnj; زريوار كه&zwnj; از جهات&zwnj; مختلÙ&zwnj; توسط&zwnj; جنگل&zwnj;هاي&zwnj; انبوه&zwnj; و نيمه&zwnj; انبوه &zwnj;احاطه&zwnj; شده&zwnj;اند ، مناظر بسيار زيبا و بديعي&zwnj; را به&zwnj; وجود آورده&zwnj;اند . بر روي&zwnj; تپه&zwnj;اي&zwnj; كوچك&zwnj; در قسمت&zwnj; شرقي&zwnj; ، مهمانسراي&zwnj; ايرانگردي&zwnj; و جهانگردي&zwnj; مريوان&zwnj; احداث&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;.<br /> </span></p>', '', '', '', '010127584-zaribar1.jpg', '010138584-zaribar2.jpg', 'دریاچه زریبار یا زریوار', 219),
(433, '51', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">در ميان&zwnj; شهر خرم&zwnj;آباد و بر Ùراز يك&zwnj; تپه&zwnj; بزرگ&zwnj; سنگي &zwnj;، قلعه&zwnj; معروÙ&zwnj; و تاريخي&zwnj; &laquo;Ùلك&zwnj;الاÙلاك&zwnj;&raquo; قرار دارد . در زير تپه&zwnj;اي&zwnj; كه&zwnj; قلعه&zwnj; بر روي&zwnj; آن&zwnj; ساخته&zwnj; شده &zwnj;، يك&zwnj; چشمه&zwnj; بزرگ&zwnj; جاري&zwnj; است &zwnj;. تاريخ&zwnj; بنا و نام &zwnj;سازنده&zwnj; اصلي&zwnj; آن&zwnj; مشخص&zwnj; نيست&zwnj; ، ولي&zwnj; در گذشته&zwnj; به&zwnj; نام&zwnj; قلعه&zwnj; &laquo;شاپور خواست&zwnj;&raquo; مشهور بوده&zwnj; است &zwnj;. از زمان&zwnj; قاجاريه&zwnj; بر اين&zwnj; قلعه&zwnj; \"Ùلك&zwnj; الاÙلاك&zwnj;\" مي&zwnj;گويند . قلعه&zwnj; 8 برج&zwnj; دارد و محيط&zwnj; كلي&zwnj; آن&zwnj; 60/228 متر است&zwnj; ارتÙاع&zwnj; بلندترين&zwnj; ديوار آن&zwnj; تا سطح&zwnj; تپه&zwnj; 5/22 متر است&zwnj; . در ورودي&zwnj; قلعه&zwnj; به&zwnj; يك&zwnj; راهرو سرپوشيده&zwnj; منتهي&zwnj; مي&zwnj;شود كه&zwnj; در سمت&zwnj; غربي&zwnj; آن&zwnj; 2 اتاق&zwnj; و در سمت&zwnj; شرقي&zwnj; آن&zwnj; يك&zwnj; اتاق&zwnj; وجود دارد . <br /> اين&zwnj; راهرو با شيب&zwnj; كم&zwnj; به&zwnj; صحن&zwnj; اوّل&zwnj; قلعه&zwnj; مرتبط&zwnj; مي&zwnj;شود . صحن&zwnj; اول&zwnj; 5/22*31 متر در جهت&zwnj; شمالي&zwnj;- جنوبي&zwnj; است&zwnj; و 8 اتاق&zwnj; دارد . در شمال&zwnj; شرقي&zwnj; آن&zwnj; ، راهرويي&zwnj; ساخته&zwnj; شده&zwnj; كه&zwnj; با 7 پلّه&zwnj; به&zwnj; محوطه&zwnj;اي &zwnj;كه&zwnj; چاه&zwnj; معروÙ&zwnj; نيز در آن&zwnj; واقع&zwnj; شده &zwnj;، منتهي&zwnj; مي&zwnj;شود . در گذشته&zwnj; آب&zwnj; مورد نياز ساكنان&zwnj; قلعه&zwnj; از اين&zwnj; چاه&zwnj; تأمين&zwnj; مي&zwnj;شده&zwnj; است &zwnj;. در جنوب&zwnj; قلعه &zwnj;، راهرويي&zwnj; وجود دارد كه&zwnj; به&zwnj; صحن&zwnj; قلعه&zwnj; راه&zwnj; دارد . صحن&zwnj; دوم&zwnj; قلعه&zwnj; مستطيل&zwnj; شكل&zwnj; به&zwnj; مساحت&zwnj; 21*29 متر است &zwnj;. طول&zwnj; اين&zwnj; صحن&zwnj; در جهت&zwnj; شرقي&zwnj; - غربي&zwnj; است &zwnj;و 16 اتاق&zwnj; دارد . كÙ&zwnj; اتاق&zwnj;ها 5/1 متر بلندتر از كÙ&zwnj; حياط&zwnj; است&zwnj; و ورودي&zwnj; آن&zwnj;ها ، 4 پله&zwnj; دارد . <br /> در قسمت&zwnj; جنوبي&zwnj; آن&zwnj; 3 اتاق&zwnj; و 3 كÙش&zwnj; كن&zwnj; و در شمال&zwnj; آن&zwnj; ، 14 اتاق&zwnj; و 4 كÙش&zwnj;كن&zwnj; و در سمت&zwnj; شرقي&zwnj; ، 5 اتاق&zwnj; و 3 كÙش&zwnj;كن&zwnj; و در قسمت&zwnj; غربي &zwnj;كه&zwnj; تازه&zwnj;ساز است&zwnj; 14 اتاق&zwnj; و 2 راهرو وجود دارد . در شمال&zwnj; شرقي&zwnj; قلعه &zwnj;، راهرويي&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; به&zwnj; اتاق&zwnj; تاريك&zwnj; كه&zwnj; گويا زندان&zwnj; بوده&zwnj; است &zwnj;، منتهي&zwnj; مي&zwnj;شود و سپس&zwnj; با پله&zwnj;هايي&zwnj; به&zwnj; پشت&zwnj;بام&zwnj; منتهي&zwnj; مي&zwnj;گردد . كنگره&zwnj;هاي&zwnj; قلعه &zwnj;، به&zwnj; Ùرمان&zwnj; رضاشاه&zwnj; ساخته&zwnj; شده&zwnj;اند . در اطراÙ&zwnj; تپه&zwnj; نيز ، آثار سنگ&zwnj; قلوه&zwnj;اي&zwnj; ديده&zwnj; مي&zwnj;شود و برج&zwnj;هاي&zwnj; جنوبي&zwnj; بر بناي&zwnj; سنگ&zwnj; قلوه&zwnj;اي&zwnj; نهاده&zwnj; شده&zwnj;اند . قلعه&zwnj; Ùلك&zwnj; الاÙلاك&zwnj; در دوره&zwnj; پهلوي&zwnj; محل&zwnj; نگهداري&zwnj; زندانيان&zwnj; سياسي&zwnj; بود . اين&zwnj; قلعه&zwnj; يكي&zwnj; از بناهاي&zwnj; تاريخي&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; با گذشت&zwnj; زمان&zwnj; هنوز استوار و پابرجاست&zwnj; و اثري&zwnj; مهّم&zwnj; و محكم&zwnj; با ارزش&zwnj; جهانگردي&zwnj; Ùراوان&zwnj; است &zwnj;. بخشي&zwnj; از اين&zwnj; قلعه&zwnj; به&zwnj; موزه&zwnj; تبديل&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;.<br /> </span></p>', '', '', '', '123211564-falak-aflak1.jpg', '123221564-falak-aflak2.jpg', 'قلعه Ùلک الاÙلاک', 5),
(435, '51', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">پل شکسته یا پل شاپوری یا به گویش لری طاقÙ پیل اÙشکÙسَه یکی از شاهکارهای معماری دوره ساسانیان محسوب می&zwnj;شود و در ضلع جنوبی قلعه Ùلک اÙلاک در جنوب شهر خرم&zwnj;آباد در استان لرستان واقع شده&zwnj; است . پل شاپوری عامل ارتباط غرب استان لرستان (طرهان) با شرق و از آنجا به خوزستان و تیسÙون (پایتخت ساسانیان) بوده&zwnj; است . این پل حدود 230 متر طول و بیش از 19 چشمه طاق داشته که در حال حضار Ùقط 5&nbsp; چشمه طاق از آنها بر جای مانده&zwnj; است . چشمه طاق&zwnj;های پل بصورت جناقی ساخته شده و سبک سازی پل در قسمت طولی پل در زیر روگذر پل صورت گرÙته&zwnj; است و پایه&zwnj;های پل و موج شکنهای آن به صورت لوزی شش ضلعی از سنگ ساخته شده&zwnj; است مصالح این پل از سنگ ، ملات گچ و ساروج است . مصالح پل را سنگ&zwnj;های قلوه رودخانه&zwnj;ای و لاشه سنگ در چشمه طاقها و از سنگ&zwnj;های پاکتراش در قسمت پایه&zwnj;ها استÙاده گردیده&zwnj; است . کÙ پل سنگ Ùرش است . نوع سنگ Ùرش ، سنگ بلوک قرمز است که در اثر Ùرسایش آب از صورت کادر بودن خارج شده&zwnj; است&nbsp; . این پل با شماره 1051/2 در Ùهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده&zwnj; است .</span></p>', '', '', '', '123412565-pol-shapori1.jpg', '123423565-pol-shapori2.jpg', 'پل شکسته یا پل شاپوری', 8),
(438, '51', '', '', '', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan; color: black;\">اين&zwnj; مسجد كه&zwnj; به&zwnj; &laquo;مسجد شاه&zwnj;&raquo; نيز معروÙ&zwnj; است&zwnj; ، از يادگارهاي&zwnj; دوره&zwnj; Ùتحعلي&zwnj; شاه&zwnj; قاجار است&zwnj; . صحن&zwnj; مسجد با طول&zwnj; و عرض&zwnj; 47*61 متر با حوضي&zwnj; در ميان&zwnj; ، سه&zwnj; درگاه&zwnj; بزرگ&zwnj; دارد . درگاه&zwnj; شمالي&zwnj; تاق&zwnj; مقرنس&zwnj; زيبايي&zwnj; دارد كه&zwnj; با كاشي&zwnj; و گچ&zwnj;كاري&zwnj; آذين&zwnj; شده&zwnj; و دري&zwnj; دو لنگه&zwnj; دارد . بر بالاي&zwnj; لنگه&zwnj; چپ&zwnj; در ، جملاتي&zwnj; از پيغمبر (ص&zwnj;) نوشته&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; . تاريخ&zwnj; آن&zwnj; 1291 هجري&zwnj; قمري&zwnj; است&zwnj; . مسجد سلطاني&zwnj; بروجرد ، يكي&zwnj; از حوزه&zwnj;هاي&zwnj; علميه&zwnj; ديني&zwnj; Ùعال&zwnj; ايران&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; 16 حجره&zwnj; دارد . اين&zwnj; حجره&zwnj;ها درهاي&zwnj; اÙرسي&zwnj; مشبك&zwnj; دارند كه&zwnj; هر يك&zwnj; شاهكاري&zwnj; از نوع&zwnj; درهاي&zwnj; مشبك&zwnj; هستند . بر ايوان&zwnj; غربي&zwnj; و بر ديوار جنوبي&zwnj; ايوان&zwnj; ، سنگ&zwnj; نبشته&zwnj;اي&zwnj; از زمان&zwnj; Ùتحعلي&zwnj; شاه&zwnj; قاجار باقي&zwnj; مانده&zwnj; كه&zwnj; نشان&zwnj; مي&zwnj;دهد ، در زمان&zwnj; حكومت&zwnj; محّمد تقي&zwnj; ميرزاحسام&zwnj; السلطنه&zwnj; براي&zwnj; رÙاه&zwnj; اهالي&zwnj; بروجرد ، ماليات&zwnj; خبازان&zwnj; را بخشيده&zwnj;اند . اين&zwnj; مسجد از مهّم&zwnj;ترين&zwnj; مساجد استان&zwnj; لرستان&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; از لحاظ&zwnj; قدمت&zwnj; تاريخي&zwnj; و معماري&zwnj; قابل&zwnj; توجه&zwnj; است&zwnj; . مرحوم&zwnj; آيت&zwnj; الله العظمي&zwnj; بروجردي&zwnj; از مدرساني&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; در اين&zwnj; حوزه&zwnj; تدريس&zwnj; كرده&zwnj;اند و سال&zwnj;ها رهبر شيعيان&zwnj; جهان&zwnj; بوده&zwnj;اند . <br /> </span></div>', '', '', '', '123238564-sultani-mosque1.jpg', '123249564-sultani-mosque2.jpg', 'مسجد سلطانی بروجرد ', 6),
(439, '51', '', '', '', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan; color: black;\">در شرق&zwnj; بروجرد و در ميان&zwnj; يك&zwnj; گورستان&zwnj; قديمي&zwnj; ، بناي&zwnj; بسيار جالب&zwnj; بقعه&zwnj; امام&zwnj;زاده&zwnj; جعÙر كه&zwnj; به&zwnj; عصر سلجوقي&zwnj; مربوط&zwnj; است&zwnj; ، قرار دارد . اصل&zwnj; قبر در طبقه&zwnj; زير معجر كنوني&zwnj; و شش&zwnj; پله&zwnj; پايين&zwnj;تر از كÙ&zwnj; حرم&zwnj; است&zwnj; . نماي&zwnj; اطراÙ&zwnj; حرم&zwnj; ، اصالت&zwnj; معماري&zwnj; اصلي&zwnj; را از دست&zwnj; داده&zwnj; است&zwnj; . درگاه&zwnj; ورودي&zwnj; مقبره&zwnj; شرقي&zwnj; ، دو نشيمن&zwnj; دارد كه&zwnj; با كاشي&zwnj;هاي&zwnj; عصر صÙوي&zwnj; و قاجاري&zwnj; مزين&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; . تاريخ&zwnj; بناي&zwnj; ساختمان&zwnj; سال&zwnj; 1203 هجري&zwnj; قمري&zwnj; است&zwnj; . كنده&zwnj; كاري&zwnj; و منبت&zwnj; كاري&zwnj; روي&zwnj; لنگه&zwnj;هاي&zwnj; در و حاشيه&zwnj; آن&zwnj; از هنر و زيبايي&zwnj; Ùراوان&zwnj; ، هر بيننده&zwnj;اي&zwnj; را براي&zwnj; مدّتها مجذوب&zwnj; مي&zwnj;كند و شاهكاري&zwnj; از هنر دوره&zwnj; صÙوي&zwnj; است&zwnj; . داخل&zwnj; حرم&zwnj; ، هشت&zwnj; ضلعي&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; در وسط&zwnj; آن&zwnj; معجري&zwnj; از چوب&zwnj; و ورشو قرار دارد . صاحب&zwnj; قبر را ، Ùرزند امام&zwnj; موسي&zwnj; كاظم&zwnj; (ع&zwnj;) مي&zwnj;دانند ، ولي&zwnj; نام&zwnj; اصلي&zwnj; صاحب&zwnj; قبر ، عبداللهبن&zwnj; الحسين&zwnj; المكغوÙ&zwnj; ... ابن&zwnj; الحسن&zwnj; (ع&zwnj;) است&zwnj; .</span></div>', '', '', '', '123328564-emamzadeh-jafar1.jpg', '123343565-emamzadeh-jafar2.jpg', 'امامزاده جعÙر بروجرد ', 7),
(440, '49', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">بناي&zwnj; آجري&zwnj; ميل&zwnj; گنبد از نقطه&zwnj; نظر عظمت&zwnj; معماري &zwnj;، ويژگي&zwnj;هاي&zwnj; هنري&zwnj; و تكنيكي &zwnj;در زمره&zwnj; بزرگترين&zwnj; مÙاخر معماري&zwnj; قرن&zwnj; چهارم&zwnj; هجري&zwnj; قمري&zwnj; ايران&zwnj; به&zwnj; شمار مي&zwnj;رود . ساختمان&zwnj; اين&zwnj; ميل&zwnj; كه&zwnj; آرامگاه &zwnj;شمس&zwnj; المعالي&zwnj; قابوس&zwnj; بن&zwnj; وشمگير زياري&zwnj; است &zwnj;، در بالاي&zwnj; تپه&zwnj;اي&zwnj; در ميان&zwnj; پارك&zwnj; بزرگ&zwnj; شهر گنبد كاووس&zwnj; واقع&zwnj; شده &zwnj;و عناصر تزئيني&zwnj; و ساختارهاي&zwnj; متناسب &zwnj;، موزون &zwnj;، مستحكم&zwnj; و زيبايي&zwnj; ساختمان&zwnj; ميل&zwnj; از سه&zwnj; قسمت&zwnj; شالوده &zwnj;، ساقه&zwnj; و گنبد مخروطي&zwnj; تشكيل&zwnj; شده&zwnj; كه&zwnj; روي&zwnj; هم&zwnj; رÙته&zwnj; 55 متر ارتÙاع&zwnj; دارند . ساقه&zwnj; اين&zwnj; گنبد بر روي&zwnj; پايه&zwnj;اي&zwnj; مدور قرار گرÙته&zwnj; كه&zwnj; 2 متر آن&zwnj; بيرون&zwnj; از زمين&zwnj; است&zwnj; و قسمت&zwnj; مهمي&zwnj; از آن&zwnj; در داخل&zwnj; زمين&zwnj; قرار دارد .<br /> در بدنه&zwnj; ساقه&zwnj; بنا 10 پره &zwnj;مثلثي&zwnj; در Ùواصل&zwnj; معين&zwnj; و با تناسب&zwnj; زيبا تعبيه&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. ساقه&zwnj; ميل&zwnj; در بالاي&zwnj; در ورودي&zwnj; دو رشته&zwnj; كتيبه&zwnj; كوÙي &zwnj;آجري&zwnj; دارد كه&zwnj; يكي&zwnj; در ارتÙاع&zwnj; 8 متري&zwnj; از سطح&zwnj; زمين&zwnj; و ديگري&zwnj; زير پاكار گنبد طراحي&zwnj; و اجرا شده&zwnj; است &zwnj;. هر دو كتيبه&zwnj; مشتمل&zwnj; بر يك&zwnj; عبارت&zwnj; تاريخي&zwnj; است&zwnj; و نشان&zwnj; دهنده&zwnj; سال&zwnj; (397 ه . ق&zwnj; و 375 ه . ش&zwnj;) است &zwnj;. خطوط&zwnj; كوÙي &zwnj;ساده&zwnj; اين&zwnj; كتيبه&zwnj;ها به&zwnj; طور برجسته&zwnj; و زيبايي&zwnj; كار شده&zwnj; و از هر جهت&zwnj; با ساختار ساختمان&zwnj; آرامگاه&zwnj; متناسب&zwnj; است .&zwnj; سراسر بدنه&zwnj; بنا از آجر پخته&zwnj; قرمز رنگ&zwnj; ساخته&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. <br /> آجرهاي&zwnj; سخت&zwnj; اين&zwnj; بنا كه&zwnj; در نهايت&zwnj; پختگي&zwnj; و استحكام&zwnj; است &zwnj;، در طول&zwnj; قرن&zwnj;ها به&zwnj; علّت&zwnj; تابش&zwnj; آÙتاب&zwnj; به&zwnj; رنگ&zwnj; زرد طلايي&zwnj; زيبايي&zwnj; درآمده&zwnj; است &zwnj;. گنبد مخروطي&zwnj; بنابه&zwnj; ارتÙاع&zwnj; 18 متر بر روي&zwnj; ساقه&zwnj; بنا قرار دارد و برخلاÙ&zwnj; اكثر گنبدهاي&zwnj; آرامگاهي&zwnj; يك&zwnj; پوش&zwnj; است&zwnj; و شيب&zwnj; تند و سطح&zwnj; صاÙ&zwnj; و صيقلي&zwnj; دارد . بر بالاي&zwnj; سر در ورودي&zwnj; بنا دو رشته&zwnj; مقرنس&zwnj; زيباي&zwnj; ساده&zwnj; كار شده&zwnj; كه&zwnj; جزو اوّلين&zwnj; نمونه &zwnj;مقرنس&zwnj;هاي&zwnj; هنر اسلامي&zwnj; ايران&zwnj; به&zwnj; شمار مي&zwnj;رود . اين&zwnj; بنا در سال&zwnj; 397 ه.ق&zwnj; توسط&zwnj; شمس&zwnj; المعالي&zwnj; قابوس&zwnj; بن &zwnj;وشمگير آل&zwnj; زيار جهت&zwnj; آرامگاه&zwnj; شخصي&zwnj; بنا شده&zwnj; است &zwnj;. نامبرده&zwnj; Ùرمانرواي&zwnj; آن&zwnj; روزگار گرگان&zwnj; بود و دانشمندي &zwnj;، سلحشوري&zwnj; و مشوق&zwnj; علم&zwnj; و هنر معروÙ&zwnj; بود . وي&zwnj; در سال&zwnj; 402 ه.ق&zwnj; وÙات&zwnj; ياÙت &zwnj;. اين&zwnj; آرامگاه&zwnj; در Ùهرست&zwnj; بناهاي &zwnj;تاريخي&zwnj; ايران&zwnj; به&zwnj; ثبت&zwnj; رسيده&zwnj; است .&zwnj;<br /> </span></p>', '', '', '', '093454440-gonbad-ghabos1.jpg', '093504441-gonbad-ghabos2.jpg', 'برج گنبد قابوس', 5),
(443, '49', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کبودوال آبشاری واقع در ۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر علی&zwnj;آباد کتول از توابع استان گلستان است . در ضلع جنوب شرقی شهرستان و در دل جنگل و دامنهٔ کوه هارون به Ùاصلهٔ ۴ کیلومتر آنچه که چشم هر بیننده&zwnj;ای را نوازش می&zwnj;دهد طبیعت بکر و رودخانهٔ با صÙای کبودوال می&zwnj;باشد که یکی از زیباترین آبشارها ( و تنها آبشار خزه&zwnj;ای ایران و جهان ) را در خود جای داده است .<br /> </span></p>', '', '', '', '093734442-abshar-kabodval1.jpg', '093744442-abshar-kabodval2.jpg', 'آبشار کبودوال', 9),
(444, '49', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">پارك&zwnj; جنگلي&zwnj; گلستان&zwnj; نخستين&zwnj; پارك&zwnj; ملي&zwnj; ايران&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; در قلمرو استان&zwnj;هاي&zwnj; گلستان &zwnj;، سمنان&zwnj; و خراسان&zwnj; واقع&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; پارك&zwnj; به&zwnj; دليل&zwnj; ارزش&zwnj;هاي&zwnj; بي&zwnj; شمار طبيعي&zwnj; از قبيل&zwnj; جنگل&zwnj;هاي&zwnj; سرسبز و بكر و گونه&zwnj;هاي&zwnj; متنوع&zwnj; گياهي&zwnj; و جانوري &zwnj;، از جمله&zwnj; مناطق&zwnj; معدود و مشهوري&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; در ايران&zwnj; و جهان&zwnj; به&zwnj; ثبت&zwnj; رسيده&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; پارك&zwnj; در سال&zwnj; 1336 شمسي&zwnj; به&zwnj; نام&zwnj; منطقه&zwnj;هاي&zwnj; حÙاظت&zwnj; شده&zwnj; \"آلمه&zwnj;\" و \"يشكي&zwnj;\" مورد حÙاظت&zwnj; قرار گرÙت&zwnj; و در سال&zwnj; 1355 شمسي&zwnj; ، با ادغام&zwnj; اين&zwnj; دو منطقه&zwnj; ، پارك&zwnj; ملي&zwnj; گلستان&zwnj; با مساحت&zwnj; 91890 هكتار به&zwnj; وجود آمد . اين &zwnj;پارك&zwnj; بي&zwnj; نظير از صخره&zwnj;هاي&zwnj; مرتÙع&zwnj; آهكي&zwnj; تا تپه&zwnj; ماهورهائي&zwnj; با شيب&zwnj; اندك&zwnj; تشكيل&zwnj; گرديده&zwnj; و از نظر اقليمي&zwnj; داراي &zwnj;نواحي&zwnj; بسيار مرطوب&zwnj; تا نيمه&zwnj; خشك&zwnj; مي&zwnj;باشد .<br /> زيستگاه&zwnj;هاي&zwnj; مهمّي&zwnj; از قبيل&zwnj; لووه &zwnj;، دشت&zwnj; ، تخته&zwnj; ايران &zwnj;، يان&zwnj; بلاغ&zwnj; و گليداغ&zwnj; و منطقه&zwnj; حÙاظت&zwnj; شده&zwnj; قورخود اطراÙ&zwnj; پارك&zwnj; ملي&zwnj; گلستان&zwnj; واقع&zwnj; شده&zwnj;اند . مهّم&zwnj;ترين&zwnj; گونه&zwnj;هاي&zwnj; جانوري&zwnj; پارك&zwnj; ملي&zwnj; گلستان&zwnj; عبارتند از : خرگوش&zwnj; ، ببر ، عقاب&zwnj; طلايي&zwnj; ، گرگ &zwnj;، روباه &zwnj;، يوزپلنگ&zwnj; ، تشي &zwnj;، خرس &zwnj;، سمور ، گربه&zwnj; جنگلي&zwnj; ، عقاب &zwnj;، شاهين&zwnj; ، بزكوهي &zwnj;، خوك&zwnj; وحشي &zwnj;، آهو ، گوزن&zwnj; ، مرال&zwnj; ، قوچ&zwnj; و ميش&zwnj; ، انواع&zwnj; مار ، انواع&zwnj; ماهيان &zwnj;، دال&zwnj; سياه &zwnj;، دليجه&zwnj; ، طرلان &zwnj;، و بالابان&zwnj; و ... مهّم&zwnj;ترين&zwnj; گونه&zwnj;هاي&zwnj; گياهي&zwnj; پارك&zwnj; ملي&zwnj; گلستان&zwnj; عبارتند از : توسكاي&zwnj; قشلاقي &zwnj;، كلهو ، انجير ، توت&zwnj; ، ملج&zwnj; ، داغداغان &zwnj;، ازگيل &zwnj;، وليك&zwnj; ، زالزالك&zwnj; ، گلابي&zwnj; وحشي&zwnj; ، شيرخشت&zwnj; ، گردو ، تمشك &zwnj;، گون &zwnj;، درختچه&zwnj;هاي&zwnj; زرشك &zwnj;، درمنه &zwnj;، خارشير ، تغ &zwnj;، گز و غيره<br /> </span></p>', '', '', '', '093624441-park-golestan1.jpg', '093633442-park-golestan2.jpg', 'پارک جنگلی گلستان', 7),
(445, '49', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">آبشار شیرآباد در شهرستان خان به بین و در ۶ کیلومتری جنوب این شهر و در میان جنگلی بسیار زیبا واقع شده&zwnj; است . تعداد این آبشارها به هÙت می&zwnj;رسد در نزدیکی آنها غارهایی نیز وجود دارد . غارهای این جنگل به دیو سپید و سمندر معروÙ هستند . آبشار اول 25&nbsp; متر ارتÙاع و 81 متر عمق دارد و آبشار دوم 12 متر ارتÙاع و به عمق 80 متر است و عروس آبشارهای منطقه نیز شناخته می&zwnj;شود .<br /> </span></p>', '', '', '', '093713442-abshar-shirabad1.jpg', '093724442-abshar-shirabad2.jpg', 'آبشار شیرآباد', 8),
(447, '32', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">قلعهٔ نصوری واقع در شهر بندر طاهری از توابع بخش مرکزی شهرستان کنگان یکی از اثرهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است . &laquo;قلعهٔ نصوری&raquo; در 250 کیلومتری خاور استان بوشهر قرار گرÙته &zwnj;است . قلعهٔ نصوری به &laquo;قلعه شیخ&raquo; نیز مشهور بوده&zwnj; است ، و متعلق به اوایل دورهٔ قاجاریه است . ساخت قلعه به امر شیخ جبار نصوری در حدود 180 سال پیش انجام یاÙته و معمار آن علی اضعر شیرازی بوده&zwnj; است . <br /> مصالح به کار رÙته ، سنگ&zwnj;های بزرگ و ملاط آن گل و گچ است . دَر ورودی قلعه از سمت جنوب و رو به خلیج Ùارس است که دارای دَر بزرگ چوبی با گل میخ و کنده کاری است . بعد از ورودی اصلی یک هشتی بزرگ وجود دارد که دارای هشت طاقچه ساده &zwnj;است . زمانی که انسان از هشتی وارد حیاط بیرونی می&zwnj;شود ؛ در جبهه شمالی آن یک ردیÙ پلکان به طبقه دوم منتهی می&zwnj;شود و یک درب چوبی ساده ، آن را به اندرونی وصل می&zwnj;کند . در جبهه باختری نیز یک پلکان به طبقه دوم می&zwnj;رود . در این طبقه یک ایوان با ستون&zwnj;های سنگی و گچبری&zwnj;های جالب وجود دارد . <br /> این ایوان از طرÙ پنچ در چوبی به اتاقی راه می&zwnj;یابد که باختر آن قرار دارد . در این اتاق یک گچ بری با تزیینات گل و بوته وجود دارد که Ùاقد هر گونه تزیین است و در جبهه باختری از طریق پلکانی به طبقه دوم راه می&zwnj;یابد . این بنا دارای بادگیری همانند بادگیرهای ساختمان&zwnj;های ساحلی خلیج Ùارس است . این بنا ویژگی معماری ساختمان&zwnj;های قاجاریه را دارد . قلعه دارای ایوان ستون داری در طبقه دوم می&zwnj;باشد . تزیینات گچ بری مربوط به این قسمت است . سبک کار و تراش آن&zwnj;ها شبیه ستون&zwnj;های بازار وکیل شیراز است . گچ بری&zwnj;ها شامل شاخ و برگ گل و بوته ، Ùرشتگان و پرندگانی است که بر رونق و زیبایی قلعه اÙزوده &zwnj;است .</span></p>', '', '', '', '011400593-nasori1.jpg', '011416593-nasori2.jpg', 'قلعه نصوری', 3);
INSERT INTO `bastan_tb` (`id`, `ba_city`, `ba_ged`, `ba_king`, `ba_jog`, `ba_taf`, `ba_past`, `ba_eba`, `ba_bana`, `ba_datebana`, `add_local2`, `add_local`, `photo1`, `photo2`, `ba_name`, `priority`) VALUES
(448, '32', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کوه پَدرْی ، در حومه شهرستان جم از توابع استان بوشهر و در نیمه راه سیراÙ به جم قرار دارد . بر پایهٔ نشانه&zwnj;های مستند موجود در آتشکدهٔ این کوه ، گمان آن می&zwnj;رود که این کوه از نخستین مکان&zwnj;هایی باشد که در آن نÙت سوزانده&zwnj; شده &zwnj;باشد . به باور مردم محلی ، آتشکدهٔ موجود در قلهٔ این کوه ، زادگاه و محل غسل تعمید پدر جمشید پیشدادی است . برخی کوشیده&zwnj;اند با تغییر نام کهن و اصیل پدری به نام خودساخته پردیس ، در نام&zwnj;های اصیل ایرانی دستی ببرند .<br /> پژوهش&zwnj;ها نشان می&zwnj;دهد در کوه&zwnj;های مشرÙ بر ناحیهٔ جم ، دیوارهای صیقل&zwnj;زده&zwnj; شدهٔ بزرگی در نقاط گوناگون با زاویه&zwnj;هایی خاص وجود دارد که اÙسانه&zwnj;ها و روایات قومی جم در لهجهٔ محلی آن را &laquo;چرم آینه&raquo; می&zwnj;خوانند . به گÙتهٔ بزرگ&zwnj;سالان ناحیهٔ جم ، آن&zwnj;ها قطعه&zwnj;های کوچکی از شیشهٔ سیاه را در زیر این &laquo;چرم آینه&raquo;ها می&zwnj;یاÙته&zwnj;اند که Ùرضیهٔ پادشاهی جم در این ناحیه را قوی&zwnj;تر می&zwnj;کند . مجسمه&zwnj;های &laquo;جمشید جم&raquo; و &laquo;غار آدم&raquo; در نزدیکی کوه پدری ، به دلیل Ùعالیت&zwnj;های شرکت&zwnj;های نÙتی و گازی در عسلویه در معرض خطر قرار دارند .<br /> هر چند که پیشینهٔ روستاهای چاهه و دره پلنگی که در شمال کوه قرار دارند به درستی روشن نیست ، ولی نشانه&zwnj;هایی از غارنشینی و وجود Ùسیل&zwnj;های بسیار قدیمی در منطقه دیده شده &zwnj;است . این منطقه با قرارگیری در ارتÙاع 700 متری از سطح دریا و در نزدیکی خلیج Ùارس ، آب و هوای مطلوبی جهت پرورش گیاهان و درختان Ùراهم آورده است . اختلاÙ دمای هوا با کنار ساحل خلیج Ùارس که در برخی از روزهای سال تا 10 درجه سانتیگراد میرسد و همچنین رطوبت ملایم آن ، این منطقه را به یکی از خوش آب و هواترین مناطق جنوب ایران تبدیل نموده است .<br /> بومیان جم از طوایÙ Ùارس و بختیاری می باشند . یکی از شگÙتیهای منطقه جم تنوع بی نظیر محصولات کشاورزی آن میباشد . بخش وسیعی از زمینهای کشاورزی اطراÙ جم زیر کشت درختان خرما ، مرکبات و زیتون قرار دارند . پرتقال ، نارنگی و لیموی این منطقه معروÙ میباشند . منطقه جم دارای خرمای مخصوصی است که به &laquo;خرمای خاصه&raquo; معروÙ است . خرمای خاصه کوچکتر از دیگر نمونه های خرما بوده و بسیار لذیذ میباشد . صیÙی جات جم نیز با کیÙیت مطلوب از دیگر محصولات این ناحیه میباشند .<br /> چشمه بزرگی از آب خنک و سالم در درون کوه وجود دارد ، در حالی &zwnj;که در منطقهٔ جنوب مردم شدیداً با مشکل کم &zwnj;آبی و وجود آب ناسالم روبرو هستند . پس از گشایش جادهٔ Ùیروزآباد به جم ، مساÙرت به این منطقه تسهیل شده&zwnj; است . همچنین شرکتهای ملی نÙت ، گاز و پتروشیمی با ساخت سه شهرک بزرگ در این منطقه ، به گسترش Ùضای مسکونی این شهر کمک شایانی نموده اند . Ùرودگاه توحید جم نیز توسط وزارت نÙت ساخته شده که امکان پرواز به این منطقه از شهرهای تهران و اصÙهان را میسر نموده است .</span></p>', '', '', '', '011427593-koh-pedari1.jpg', '011440593-koh-pedari2.jpg', 'کوه پدری', 4),
(449, '32', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه مردم&zwnj; شناسی بوشهر از مکان&zwnj;های دیدنی بندر بوشهر می باشد . این موزه در سال 1384 در خیابان ساحلی در محل عمارت قدیمی طاهری تاسیس شده است .<br /> </span></p>', '', '', '', '011737595-moze-mardomshenasi1.jpg', '011733595-moze-mardomshenasi2.jpg', 'موزه مردم‌ شناسی بوشهر', 5),
(450, '32', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">قلعه خورموج یا قلعه محمدخان دشتی در شهر خورموج مرکز شهرستان دشتی یکی از آثار تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است . قلعه خورموج که امروزه تنها یکی از برج&zwnj;های آن برجا مانده است دارای چهار حصار ، چهار برج ، اندرونی ، عمارت مركزی و قراولخانه و اصطبل بوده &zwnj;است . قسمتی از آن به نام قلعه محمدخان دشتی و قسمت ديگر آن به نام قلعه جلال خان معروÙ بوده &zwnj;است . <br /> اين اثر كه يكی از نمونه&zwnj;های معماری دوره قاجاریه و دارای تزئينات بديع و منحصر به Ùردی است در سال 1379 در Ùهرست آثار ملی به شماره 3032 به ثبت رسيد . سبک معماری آن سلجوقی و متاثر از سبک قلعه سازی دوره ساسانی است كه با استÙاده از تاق &zwnj;نماها و گچبری در آرايش ديوارها و درون اتاق&zwnj;ها بنا شده &zwnj;است . در سال 1357 شهرداری وقت خورموج بخش اعظم آنرا به منظور احداث ساختمان جديد شهرداری تخريب كرد .<br /> برج قلعه خورموج دارای سه طبقه و یک زیرزمین است . در زیرزمین بنا سقÙ به شکل گنبدی و با تقارن زیبایی ایجاد شده &zwnj;است . این تقارن در طبقات دیگر نیز حÙظ شده &zwnj;است . در طبقهٔ اول سقÙ چندان تÙاوتی نکرده و تنها Ùرقی که کرده به خاطر نقش و نگارهایی است که به ان اضاÙه شده می&zwnj;باشد .</span></p>', '', '', '', '011747595-khormoj1.jpg', '011759595-khormoj2.jpg', 'قلعه خورموج', 6),
(451, '32', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">سیراÙ در بعضی نوشته&zwnj;ها صیراÙ نیز نوشته شده &zwnj;است . شهری باستانی واقع در بخش مرکزی شهرستان کنگان در استان بوشهر یکی از آثار تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است . سیراÙ یکی از قدیمیترین بنادر ایران است که زمانی دارای رونق Ùراوانی بوده &zwnj;است . شهر باستانی &laquo;سیراÙ&raquo; دارای معماری خاصی می&zwnj;باشد که بسیار شبیه به روستای ماسوله در شمال کشور می&zwnj;باشد ، بندری که در آن زمان بیش از سیصد هزار نÙر جمعیت داشته و به دلیل آزادمنشی دینی در این بندر بین&zwnj;المللی پیروان مذاهب گوناگونی همچون : زرتشتیان ، مسیحیان ، مانویان ، یهودیان ، بوداییان و اقوامی همچون : رومیان ، یونانیان و چینی ها در این بندر زندگی می کرده&zwnj;اند .<br /> گورستان های بازمانده از پیروان دین های گوناگون در این شهر باستان نشانگر این آزادی دینی این بندر ایرانی ست . سیراÙ پررونق ترین بندر کشور بود که روابط تجاری زیادی با روم و یونان در اروپا و ماداگاسکار در آÙریقا تا کانتون چین در آسیا در دوره&zwnj;های ساسانی و اسلامی داشت . سÙال های بازمانده با نقش های گوناگون ، پارچه ها و زیورآلات ، معماری های گچی و اتاق های آذین شده به آثار هنری و ساختمان های دو سه طبقه بخشی از میراث بجا مانده از آن تمدن است . اما زمین لرزه مرگبار هÙت روزه سال سیصد و شصت و هÙت هجری قمری مدÙون شدن کامل این بندر را در پی داشت . از این روست که سیراÙ پمپئی ایران نامیده شده است .<br /> بازمانده&zwnj;های این شهر باستانی در نزدیکی بندر سیراÙ کنونی دیده می&zwnj;شود . سیراÙ زمانی از بندرهای اصلی ایران و خاورمیانه و محل پهلوگیری کشتی&zwnj;های بزرگ بود . بازرگانان سیراÙی به دوردست&zwnj;های آسیا و آÙریقا سÙر دریایی می&zwnj;کردند . آنچه از سیراÙ بازمانده ، حÙره&zwnj;های سنگی کنده شده بر شیب تبه&zwnj;های سنگی است که گویا بعد از اسلام به &zwnj;عنوان قبر نیز استÙاده شده&zwnj;اند . همینطور سنگچین&zwnj;ها ، چاه&zwnj;ها ، سنگ&zwnj;Ùرش&zwnj;ها و غارهایی شبیه آتشگاه در دل کوه&zwnj;ها بجا مانده &zwnj;است . <br /> غلامرضا معصومی ، محمدحسین سمسار ، رضا طاهری و سید قاسم یاحسینی تاریخ نگارانی بوده&zwnj;اند که به صورتی مبسوط سیراÙ را در حوزه&zwnj;های باستان&zwnj;شناسی و بناهای تاریخی ، وضعیت اجتماعی ، موقعیت جغراÙیای تاریخی و اجتماعی و مشاهیر آن شرح داده&zwnj;اند . در کتاب سکه&zwnj;های سیراÙ مرتضی قاسم بگلو ناگÙته های بسیاری از تاریخ این شهر بیان و نکات مهمی از ارتباطات تجاری بین&zwnj;المللی آن آشکار گردیده &zwnj;است .<br /> دخمه های باستانی در ارتÙاعات مشرÙ بر دامنه کوه های شمالی سیراÙ قرار دارند ، محققان از آن بعنوان حوضچه های نگهداری و استعمال آب باران و یا به عنوان قبور سنگی یاد می&zwnj;کنند . به احتمال زیاد می&zwnj;توان گÙت که گودالهای حÙر شده بر پهنه کوهستان سیراÙ در ابتدا به منظور جمع آوری و استحصال آب ایجاد شده&zwnj;اند و آنچه که بعدها توسط اÙرادی مورد استÙاده به عنوان گورهای Ùردی یا خانوادگی شده در روزگارانی زیاد پس از احداث اولیه اینان صورت گرÙته &zwnj;است . <br /> پیدا شدن استخوان و آثار مردگان درون برخی از این حوضچه&zwnj;ها نه تنها منکر سیستم استحصال و ذخیره آب نمی&zwnj;باشد بلکه با دقت بر گورهای یاÙته شده و وجود لایه&zwnj;ای از قشر نÙوذ ناپذیر ساروج درون حوضچه&zwnj;های استÙاده شده به عنوان قبر ، به نکاتی موید روش تأمین آب در شهر باستانی سیراÙ پی برده می&zwnj;شود .<br /> </span></p>', '', '', '', '011846596-siraf1.jpg', '011856596-siraf2.jpg', 'شهر تاریخی سیراÙ', 7),
(452, '32', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">عمارت ملک بوشهر مربوط به اواخر دوره قاجار است و در محله بهمنی جنوب شهرستان بوشهر ، حاشیه خلیج بهمنی (خلیج Ùارس) واقع شده و این اثر در تاریخ 17 آذر 1377 با شمارهٔ ثبت 2184 به &zwnj;عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده &zwnj;است . این عمارت مجموعهٔ ساختمانی تاریخی واقع در بخش مرکزی شهرستان بوشهر یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است . &laquo;عمارت ملک&raquo; این عمارت که به صورت مجموعهٔ ساختمانی متعلق به یک قرن قبل است . در هشت کیلومتری شهر بوشهر قرار گرÙته &zwnj;است . <br /> مساحت زیر بنای آن 4000 متر مربع بوده و در دورهٔ قاجاریه توسط معماران Ùرانسوی با مصالح محلی احداث شده و درب و پنجره آن زیر نظر مهندسین Ùرانسوی ساخته شده &zwnj;است . عمارت متعلق به یکی از ثروتمندان بوشهر به نام محمدمهدی ملک التجاره بوده &zwnj;است . وی برای سÙر تÙریحی - تجاری به کشور Ùرانسه رÙته و در آن جا کاخ یکی از وزرای قرن وسطی را می&zwnj;بیند و نمونه آن را در بوشهر پیاده می&zwnj;کند . <br /> این کاخ توسط متجاوزین انگلیس اشغال شده و به صورت مقر نظامی آن&zwnj;ها در آمد . آن&zwnj;ها بعد از سال&zwnj;ها استقرار در این کاخ با ورشکست شدن ملک التجار (صاحب اصلی کاخ) لوازم نÙیس آن را با قیمت کم خریداری کرده و با خود بردند . در اواخر سلطنت رضاشاه این عمارت که خوابگاه نظامیان شده بوده پس از چندین بار بازسازی رو به ویرانی نهاد و متاسÙانه به خاطر وسعت زیاد هنوز مرمت نشده &zwnj;است .</span></p>', '', '', '', '011908596-emarat-malek1.jpg', '011918596-emarat-malek2.jpg', 'عمارت ملک بوشهر', 8),
(453, '44', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مسجد جمکران ، مسجدی واقع شده در ۶ کیلومتری شهر قم به طرÙ جادهٔ کاشان در نزدیکی روستای جمکران است . واقعه ساخت مسجد به شیخ حسن بن مثله جمکرانی مربوط می&zwnj;شود ، وی ادعا کرد که در بیداری با امام دوازدهم شیعیان ، مهدی (عج) دیدار کرده است و حجت بن حسن (عج) دستور ساخت مسجد را به وی داده است . در میان شیعیان بحثهای زیادی در خصوص ملاقات با امام زمان (عج) مطرح است . عده&zwnj;ای با استناد به روایاتی ، آن را در خواب ممکن می&zwnj;دانند . <br /> دریاÙت نامه از مهدی (عج) پس از غیبت کبری نیز مورد قبول بسیاری از شیعیان است ، آنچنانکه نامه و توقیع رسیده به شیخ مÙید - حدود یک قرن پس از غیبت کبری - از نظر شیعیان مورد تردید واقع نشده است . اما عده&zwnj;ای از جمله برخی از معاصرین ، با استناد به نامه&zwnj;ای که حجت بن حسن مهدی (عج) به آخرین نایب خویش ارسال نموده است ، که شیعیان به توقیع ناحیه مقدسه از آن نام می&zwnj;برند ، مشاهده امام زمان (عج) در بیداری را برخلاÙ نامه منسوب به مهدی می&zwnj;دانند ، در بخشی از این نامه آمده است : غیبت کامل آغاز شد و پس از آن ظهوری نخواهد بود ، مگر بÙرمان خداوند ... بزودی برخی از شیعیان من ادعا خواهند کرد که مرا دیده&zwnj;اند ، آگاه باشید که هر کس قبل از خروج سÙیانی و صیحه آسمانی ادعای مشاهده مرا کند ، دورغگوی و تهمت زننده است ...<br /> با اینحال عده بسیاری از جمله شیخ عباس قمی در مÙاتیح الجنان و محدث نوری در کتاب خود ، با ذکر سند ، داستانهای بسیاری از ملاقات اÙراد با امام زمان نقل می&zwnj;کنند و با استناد به روایاتی ، ملاقات با حضرت مهدی (عج) در بیداری را امکان&zwnj;پذیر می&zwnj;دانند . بهرحال این موضوع هنوز هم محل بحث و جدلهای Ùراوان روحانیون و اندیشمندان معاصر است . همچنین داستانهای بسیاری از علماء بزرگ شیعیان همچون آیت&zwnj;الله بروجردی در تایید این مسجد و برتری آن نقل گردیده است .<br /> بسیاری از شیعیان شب چهارشنبه از روزهای هÙته و شب نیمه شعبان - تولد مهدی - از روزهای سال را به این مسجد می&zwnj;روند و اعمال آن را بجا می&zwnj;آورند . اعمال آن دو رکعت نماز تحیت مسجد است و دو رکعت نماز استغاثه به صاحب الزمان که به نماز امام زمان مشهور است به شیوه&zwnj;ای خاص بجای آورده می&zwnj;شود . در خصوص جمکران هنرمند خوشنویسی به نام سبحان مهرداد محمدپور با وام گرÙتن از امام زمان مهدی موعود (عج) خط خوشنویسی جدیدی را با نام خط جمکران ابداع می کند این خط هر ساله در نیمه شعبان در مسجد جمکران کتابت می شود .<br /> احداث خط مونوریل در مسیر شهرک Ùرهنگیان تا ورزشگاه یادگار امام در حال انجام است و قطار تهران اصÙهان نیز قرار است در یک ایستگاه به این خط متصل شود . برخی کارشناسان به عدم در نظر گرÙتن ملاحظات کارشناسی در این پروژه اعتراض کرده&zwnj;اند . احداث این اتوبان در حال انجام است . سازمان میراث Ùرهنگی نسبت به تخریب محوطه باستانی قلی درویش در جریان ساخت این اتوبان اعتراض نموده است که این اعتراض مورد توجه قرار نگرÙت . <br /> احداث این اتوبان موجب ایجاد جریان گسترده دلالی و رانت بازی و اÙزایش قیمت اÙسار گسیخته در بخش املاک و مستغلات حاشیه این محور شده است . عمده سازمان های دخیل در این نوع مÙاسد اقتصادی شهرداری اوقاÙ و نیروی انتظامی هستند . طرح توسعه مسجد جمکران در حال انجام است .<br /> </span></p>', '', '', '', '013003604-jamkaran1.jpg', '013013604-jamkaran2.jpg', 'مسجد جمکران', 4),
(456, '44', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مجموعه&zwnj; حرم&zwnj; حضرت&zwnj; معصومه&zwnj; (س&zwnj;) در مركز شهر قم&zwnj; يكي&zwnj; از بزرگترين &zwnj;و ارزشمندترين&zwnj; آثار معماري&zwnj; اسلامي&zwnj; ايران&zwnj; و جهان&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; يادگارهاي&zwnj; گرانبهايي&zwnj; از قرون&zwnj; مختلÙ&zwnj; را در بر دارد . اين&zwnj; مجموعه&zwnj; بر مزار حضرت&zwnj; Ùاطمه&zwnj; - دخت&zwnj; امام&zwnj; موسي&zwnj; كاظم&zwnj; (ع&zwnj;) و خواهر امام&zwnj; رضا (ع&zwnj;) - ملقب&zwnj; به&zwnj; معصومه &zwnj;بنا گرديده&zwnj; است . پس&zwnj; از آنكه&zwnj; آن&zwnj; حضرت&zwnj; به&zwnj; خاك&zwnj; سپرده&zwnj; شد ، موسي&zwnj; بن&zwnj; خزرج&zwnj; بر مزار مطهر وي&zwnj; سايباني&zwnj; از بوريا بر پا داشت&zwnj; ولي&zwnj; به&zwnj; مرور زمان &zwnj;، مردم&zwnj; قبه&zwnj;اي&zwnj; با آجر و گچ&zwnj; به&zwnj; صورت&zwnj; برج&zwnj; بر تربت&zwnj; وي&zwnj; بنا كردند . <br /> اين&zwnj; امر باعث&zwnj; شد كه&zwnj; هرگاه &zwnj;يكي&zwnj; از زنان&zwnj; خاندان&zwnj; موسي&zwnj; بن&zwnj; مبرقع&zwnj; وÙات&zwnj; مي&zwnj;ياÙت&zwnj; در جوار مرقد و تربت&zwnj; منور ستي&zwnj; Ùاطمه&zwnj; (س&zwnj;) دÙن&zwnj; مي&zwnj;گرديد و لذا قبه&zwnj;اي&zwnj; كه&zwnj; چهار نÙر در زير آن&zwnj; مدÙون&zwnj; بودند ايجاد شد ، به&zwnj; مرور دو قبه&zwnj; ديگر در كنار قبه&zwnj; اوليه &zwnj;بر پا شد ، در سال&zwnj; 447&nbsp; ه.ق&zwnj; وزير طغرل&zwnj; به&zwnj; نام&zwnj; ميرابوالÙضل&zwnj; كه&zwnj; مردي&zwnj; ديندار بود ، قبه&zwnj;اي&zwnj; بر Ùراز سه&zwnj; قبه&zwnj; مذكور بنا نهاد كه&zwnj; ارتÙاع&zwnj; آن&zwnj; 14 متر بود . در عصر صÙوي&zwnj; حرم&zwnj; حضرت&zwnj; معصومه&zwnj; داراي&zwnj; چهار صحن&zwnj; بود كه&zwnj; پشت&zwnj; سر هم&zwnj; قرار گرÙته&zwnj; بود و زائرين&zwnj; از يكي&zwnj; از صحن&zwnj;ها وارد و از ديگري&zwnj; خارج&zwnj; مي&zwnj;شدند . در عصر قاجار ، Ùتحعلي&zwnj; شاه&zwnj; به&zwnj; قم&zwnj; و آستانه&zwnj; مقدسه&zwnj; توجهي&zwnj; خاص&zwnj; مبذول&zwnj; داشت &zwnj;. چنان&zwnj; كه&zwnj; تزئينات &zwnj;، رواق&zwnj;ها و بيوتات&zwnj; Ùعلي&zwnj; حرم&zwnj; اغلب&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; دوره&zwnj; تعلق&zwnj; دارند . در حال&zwnj; حاضر ابنيه&zwnj; آستانه&zwnj; مباركه&zwnj; عبارتند از :<br /> حرم &zwnj;: بناي&zwnj; Ùعلي&zwnj; حرم&zwnj; توسط&zwnj; شاه&zwnj; بيگم&zwnj; در سال&zwnj; 925 ه.ق&zwnj; ساخته&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. قاعده&zwnj; حرم&zwnj; به&zwnj; صورت&zwnj; هشت&zwnj; ضلعي &zwnj;غير متساوي&zwnj; و داراي&zwnj; هشت&zwnj; صÙه&zwnj; است &zwnj;. پس&zwnj; از اين&zwnj; بخش &zwnj;، قاعده&zwnj; گنبد و سقÙ&zwnj; با مقرنس&zwnj;هاي&zwnj; تزئيني&zwnj; قرار دارد . كتيبه&zwnj;اي&zwnj; سراسري&zwnj; از كاشي&zwnj; معرق&zwnj; به&zwnj; خط&zwnj; ثلث&zwnj; طلايي&zwnj; و سÙيد ميان&zwnj; دو حاشيه&zwnj; كاشي&zwnj; Ùيروزه&zwnj;اي&zwnj; تعبيه&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. متن&zwnj; اين&zwnj; كتيبه&zwnj; چند حديث&zwnj; نبوي&zwnj; در ستايش&zwnj; از پيروان&zwnj; خاندان&zwnj; پيامبر است&zwnj; . همچنين&zwnj; كتيبه&zwnj; ديگري&zwnj; به&zwnj; خط&zwnj; ثلث &zwnj;برجسته &zwnj;، گچبري&zwnj; شده&zwnj; كه&zwnj; متن&zwnj; آن&zwnj; ، مدح&zwnj; حضرت&zwnj; علي&zwnj; (ع&zwnj;) و آيات&zwnj; قرآني&zwnj; به&zwnj; تاريخ&zwnj; 1251&nbsp; ه.ق&zwnj; است &zwnj;.<br /> برÙراز بنا ، گنبدي&zwnj; با ارتÙاع&zwnj; 16 متر برپاست&zwnj; كه&zwnj; در سال&zwnj;هاي&zwnj; 1215 - 1218 ه.ق&zwnj; به&zwnj; دستور Ùتحعلي&zwnj; شاه&zwnj; به&zwnj; جاي&zwnj; گنبد پيشين&zwnj; ساخته&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. مرقد مطهر امروزه&zwnj; در ميان&zwnj; دو ضريح&zwnj; از ديد پنهان&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; مرقد با كاشي&zwnj;هاي&zwnj; بسيار نÙيس&zwnj; و زيبايي&zwnj; در اواسط&zwnj; قرن&zwnj; هÙتم&zwnj; هجري&zwnj; پوشيده&zwnj; شده&zwnj; كه&zwnj; تنوع&zwnj; و استادي&zwnj; قابل&zwnj; ستايشي&zwnj; در انجام&zwnj; آنها بكار رÙته &zwnj;است &zwnj;. در جنوب&zwnj; روضه&zwnj; منور ، پس&zwnj; از عبور از رواق&zwnj; جنوبي&zwnj; ، گنبد بزرگي&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; پيشتر &laquo;صحن&zwnj;زنانه&zwnj;&raquo; خوانده&zwnj; مي&zwnj;شد و اكنون&zwnj; &laquo;مسجد موزه&zwnj;&raquo; نام&zwnj; دارد . پوشش&zwnj; سقÙ&zwnj; و قاعده&zwnj; گنبد و محراب&zwnj; با كاشيكاري&zwnj; زيبا ، بديع&zwnj; و كتيبه&zwnj;هاي&zwnj; متعددي&zwnj; تزئين&zwnj; گرديده &zwnj;است&zwnj; .<br /> در جهت&zwnj; شمالي&zwnj; روضه&zwnj; منوره&zwnj; ايوان&zwnj; طلا از ساخته&zwnj;هاي&zwnj; شاه&zwnj; بيگم&zwnj; - دختر شاه&zwnj; اسماعيل&zwnj; در سال&zwnj; 925 ه.ق&zwnj; قرار دارد ، اين&zwnj; ايوان&zwnj; ازاره&zwnj; كاشيكاري&zwnj; عصر صÙوي&zwnj; دارد و برÙراز آن&zwnj; دو مأذنه&zwnj; استوانه&zwnj;اي&zwnj; استوار شده&zwnj; است&zwnj; . در مدخل&zwnj; حرم&zwnj; ، از جانب&zwnj; شرقي&zwnj; نيز ايواني&zwnj; به&zwnj; بلندي&zwnj; ايوان&zwnj; طلا قرار دارد كه&zwnj; به&zwnj; \"ايوان&zwnj; آيينه&zwnj;\" معروÙ&zwnj; است&zwnj; و اثري&zwnj; هنري&zwnj; و نÙيس&zwnj; از معماري&zwnj; دوره&zwnj; قاجار بشمار مي&zwnj;آيد . در جلوي&zwnj; ايوان &zwnj;، Ùضاهاي&zwnj; سرپوشيده&zwnj; شكوهمند و بديعي&zwnj; قرار دارد .<br /> صحن&zwnj; جديد : اين&zwnj; صحن&zwnj; در شرق&zwnj; حرم&zwnj; واقع&zwnj; شده&zwnj; و توسط&zwnj; ميرزا علي&zwnj; اصغرخان&zwnj; امين&zwnj; السلطان&zwnj; بنا گرديده&zwnj; است &zwnj;. گرداگرد اين&zwnj; صحن&zwnj; بيش&zwnj; از 30 بقعه&zwnj; كوچك&zwnj; و بزرگ&zwnj; بنا شده&zwnj; كه&zwnj; مهمّترين&zwnj; آن&zwnj;ها ، مدÙن&zwnj; خود ميرزاعلي&zwnj; اصغرخان&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; به&zwnj; ايوان&zwnj; آن&zwnj; چسبيده&zwnj; است &zwnj;. صحن&zwnj; نو دو قسمت&zwnj; پيوسته&zwnj; دارد . قسمت&zwnj; بزرگتر ، هشت&zwnj; گوشه&zwnj; نامنظم&zwnj; و قسمت&zwnj; كوچكتر به&zwnj; صورت&zwnj; زايده&zwnj;اي&zwnj; در ميان&zwnj; ضلع&zwnj; شرقي&zwnj; به&zwnj; شكل&zwnj; پنج&zwnj; گوشه&zwnj; است&zwnj; . گرداگرد صحن&zwnj; ، بالاي&zwnj; ايوان&zwnj;ها ، كتيبه&zwnj;اي&zwnj; از كاشي&zwnj; خشتي&zwnj; با زمينه&zwnj; لاجوردي&zwnj; قرار دارد كه&zwnj; بر آن&zwnj; دو قصيده&zwnj; از Ùتح&zwnj; الله شيباني&zwnj; كاشاني&zwnj; نوشته&zwnj; شده &zwnj;است &zwnj;. اين&zwnj; صحن&zwnj; گذشته&zwnj; از ايوان&zwnj; آيينه &zwnj;، سه&zwnj; ايوان&zwnj; ديگر در اضلاع&zwnj; شرقي&zwnj; ، شمالي&zwnj; و جنوبي&zwnj; دارد . ايوان&zwnj; شرقي&zwnj; از عناصر بسيار نÙيس&zwnj; اين&zwnj; صحن&zwnj; است &zwnj;. پوشش&zwnj; سقÙ&zwnj; ايوان &zwnj;، مقرنس&zwnj; زيباست&zwnj; كه&zwnj; با كاشي&zwnj; طلايي&zwnj; رنگ&zwnj; آراسته&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. بر Ùراز اين&zwnj; ايوان &zwnj;، 2 گلدسته&zwnj; زيبا و يك&zwnj; برج&zwnj; ساعت&zwnj; احداث&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. در طرÙين&zwnj; اين&zwnj; ايوان &zwnj;، دو راهرو وجود داشت&zwnj; كه&zwnj; اكنون&zwnj; به&zwnj; مقبره&zwnj; تبديل&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. صحن&zwnj; نو در سه&zwnj; جانب&zwnj; شرق&zwnj; ، شمال&zwnj; و جنوب &zwnj;، سه&zwnj; درگاه&zwnj; ورودي&zwnj; دارد كه&zwnj; در هر سه&zwnj; سو با كاشيكاري&zwnj; آراسته&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;.<br /> صحن&zwnj; عتيق &zwnj;: اين&zwnj; صحن&zwnj; توسط&zwnj; Ùتحعلي&zwnj; شاه&zwnj; قاجار ، جايگزين&zwnj; دو صحن&zwnj; كوچك&zwnj; دوره&zwnj; صÙوي&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. در ضلع &zwnj;جنوبي&zwnj; اين&zwnj; صحن &zwnj;، ايوان&zwnj; طلا و ايوان&zwnj;هاي&zwnj; دو سوي&zwnj; آن&zwnj; و در سه&zwnj; جانب&zwnj; ديگر ، 16 بقعه&zwnj; از جمله&zwnj; مقابر دو پادشاه&zwnj; قاجار قرار دارد .<br /> گرداگرد صحن&zwnj; عتيق&zwnj; و بر Ùراز پيشاني&zwnj; ايوان&zwnj;ها ، كتيبه&zwnj; جديدي&zwnj; از قصيده&zwnj; معجزيه&zwnj; ناطق&zwnj; اصÙهاني&zwnj; تعبيه&zwnj; شده &zwnj;است&zwnj; كه&zwnj; به&zwnj; مناسبت&zwnj; تذهيب&zwnj; گنبد در سال&zwnj; 1218 ه.ق&zwnj; سروده&zwnj; شده&zwnj; بود . مدخل&zwnj; اين&zwnj; صحن&zwnj; از شمال&zwnj; ، سر در باشكوهي&zwnj; از دوره&zwnj; شاه&zwnj; طهماسب&zwnj; صÙوي&zwnj; در جانب&zwnj; مدرسه&zwnj; Ùيضيه&zwnj; و ايواني&zwnj; از دوره&zwnj; قاجار در داخل&zwnj; صحن&zwnj; دارد . ايوان&zwnj; شمالي&zwnj; صحن&zwnj; عتيق&zwnj; با سقÙ&zwnj; مقرنس&zwnj; و بدنه&zwnj; گچي&zwnj; ساده&zwnj; ، روبروي&zwnj; ايوان&zwnj; طلا قرار دارد . ايوان&zwnj; جنوبي&zwnj; با دو تختگاه &zwnj;، از آثار نÙيس&zwnj; دوره&zwnj; صÙوي&zwnj; است &zwnj;. در اين&zwnj; قسمت &zwnj;، كتيبه&zwnj;اي&zwnj; به&zwnj; شعر نوشته&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;.<br /> مقابر پادشاهان &zwnj;، در مجموعه&zwnj; حرم&zwnj; حضرت&zwnj; معصومه&zwnj; (س&zwnj;) ، تعدادي&zwnj; از شاهان&zwnj; و شاهزادگان&zwnj; صÙوي&zwnj; و قاجاري &zwnj;مدÙون&zwnj; هستند كه&zwnj; بناي&zwnj; مزار آن&zwnj;ها از جمله&zwnj; آثار تاريخي&zwnj; و هنري&zwnj; اين&zwnj; مجموعه&zwnj; محسوب&zwnj; مي&zwnj;گردد كه&zwnj; در مبحث &zwnj;آرامگاه&zwnj;ها مورد اشاره&zwnj; قرار گرÙتند .<br /> </span></p>', '', '', '', '012944603-fatemeh-masomeh1.jpg', '012956604-fatemeh-masomeh2.jpg', 'آرامگاه حضرت معصومه', 3),
(459, '43', '', '', '', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan; color: black;\">اين&zwnj; برج&zwnj;ها در يك&zwnj; كيلومتري&zwnj; روستاي&zwnj; حصار ارمني&zwnj; و در 32 كيلومتري&zwnj; جاده&zwnj; قزوين&zwnj; - همدان&zwnj; قرار دارند . كه&zwnj; در محوطه&zwnj; وسيعي&zwnj; به&zwnj; Ùاصله&zwnj; كمي&zwnj; از يكديگر قرار گرÙته&zwnj;اند . بناي&zwnj; برج&zwnj; شرقي&zwnj; داراي&zwnj; نقشه&zwnj; هشت&zwnj; ضلعي&zwnj; با ستون&zwnj;هاي&zwnj; مدور در هشت&zwnj; گوشه&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; قسمت&zwnj; ازاره&zwnj; آن&zwnj; در سال&zwnj; 1347 ه.ش&zwnj; تعمير و مرمت&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; . تمامي&zwnj; بنا با آجرهاي&zwnj; ساده&zwnj; ساخته&zwnj; و تزئين&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; . اين&zwnj; بنا نخستين&zwnj; گنبد دو پوسته&zwnj; قرن&zwnj; پنجم&zwnj; هجري&zwnj; قمري&zwnj; است&zwnj; . قاب&zwnj;هاي&zwnj; تزئيني&zwnj; داخل&zwnj; طاق&zwnj;هاي&zwnj; ضلع&zwnj;هاي&zwnj; هشت&zwnj;گانه&zwnj; طرح&zwnj; و نقش&zwnj; متÙاوتي&zwnj; دارند . در سر در ورودي&zwnj; برج&zwnj; كتيبه&zwnj;اي&zwnj; با مضمون&zwnj; \"به&zwnj; تاريخ&zwnj; سنه&zwnj; ستين&zwnj; و اربعمائه&zwnj; (460) عمل&zwnj; محمد بن&zwnj; مكر الزنجاني&zwnj;القبه&zwnj;\" كار شده&zwnj; است&zwnj; . بناي&zwnj; برج&zwnj; غربي&zwnj; نيز هشت&zwnj; ضلعي&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; ستون&zwnj;هاي&zwnj; مدوري&zwnj; دارد . گنبد خارجي&zwnj; اين&zwnj; بنا رگه&zwnj;هاي&zwnj; برجسته&zwnj; آجري&zwnj; دارد و قسمت&zwnj; بالاي&zwnj; ساقه&zwnj; گنبد را با نقش&zwnj;هاي&zwnj; هندسي&zwnj; بسيار زيبا تزئين&zwnj; كرده&zwnj;اند كه&zwnj; در زير آن&zwnj; ، كتيبه&zwnj;اي&zwnj; باريك&zwnj; كار شده&zwnj; است&zwnj; . كتيبه&zwnj;اي&zwnj; نيز بر سر در آن&zwnj; با مضمون&zwnj; \"عمل&zwnj; ابوالمعالي&zwnj; بن&zwnj; مكر الزنجاني&zwnj; به&zwnj; تاريخ&zwnj; سنه&zwnj; و ثمانين&zwnj; و اربعائه&zwnj;\" اجرا شده&zwnj; است&zwnj; .</span></div>', '', '', '', '124844575-borj-kharaghan1.jpg', '124853575-borj-kharaghan2.jpg', 'برج‌های خرقان', 5),
(460, '43', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">امامزاده شاهزاده حسین Ùرزند علی بن موسی الرضا است که مقبره&zwnj;اش در شهر قزوین واقع شده &zwnj;است . گÙته شده که شاهزاده حسین در سÙر به مرو حین عبور از قزوین ، در این شهر درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد . در دورهٔ حکومت صÙویه برای این امامزاده که بعدها به شاهزاده حسین معروÙ شد ، ساختمان&zwnj;های متعددی بنا گردید و زیارتگاه مردم قزوین شد . مجموعه بناهای شاهزاده حسین عبارتند از : دروازه ورودی ، ساختمان گنبد دار ، رواق ، میانسرا ، ایوان ، بقعه و اتاقهایی در اطراÙ صحن مرکزی یا میانسرا . ورودی مجموعهٔ شاهزاده حسین ، از سمت شمال ، شبیه دروازه&zwnj;های ورودی شهرهای عهد صÙویه و قاجاریه &zwnj;است . این ورودی دارای طاق نما و شش مناره &zwnj;است که هر یک با کاشیکاریها بسیار زیبا تزیین شده &zwnj;است .<br /> بقعه شاهزاده حسین با دو ورودی از سمت شمال و جنوب در میان صحن بزرگی قرار گرÙته &zwnj;است . در اطراÙ صحن ایوان&zwnj;هایی وجود دارد که با کاشیکاری در طرحهای مختلÙ تزیین شده &zwnj;است . ورودی بقعهٔ شاهزاده حسین دارای مقرنس کاری و تزیینات مختلÙ است ، که در دورهٔ قاجاریه با اÙزودن تالاری به آن شکل تازه&zwnj;ای یاÙته &zwnj;است . در بخش غربی و شرقی بقعه ، دو رواق ساخته شده که به نامهای بالا سر و پایان پا معروÙ و دارای گچبری و کاشیکاری است . Ùضای داخل بقعه شاهزاده حسین ، با کاشی خشتی هÙت رنگ ، بدنهٔ آن با آیینه کاری و زیر گنبد با کتیبه&zwnj;هایی به خط ثلث در زمینهٔ لاجوردی تزیین شده&zwnj; است . قدیمی ترین و زیباترین اثر مجموعه شاهزاده حسین ، در چوبی منبت کاری شدهٔ آن است که در سال 967 هجری به مجموعه اضاÙه شده &zwnj;است . <br /> طبق کتیبه&zwnj;ای از کاشی معرق ، این مجموعه در سال 1040 هجری به دستور زینب بیگم ، دختر شاه طهماسب صÙوی ، بازسازی و صندوق چوبی نÙیسی بر مزار آن نصب شده &zwnj;است . این بنا که اصالتا مربوط به دوره ایلخانی است در تاریخ 20 بهمن 1318 با شمارهٔ ثبت 339 به &zwnj;عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است . در سالهای اخیر نیز مجموعهٔ شاهزاده حسین تعمیر اساسی شده و بناهایی را که به آن اÙزوده&zwnj;اند که از جملهٔ آنها بنای یادبودی است که به یاد محمد علی رجایی رئیس جمهور اسبق ، ساخته&zwnj;اند . در اتاق&zwnj;های اطراÙ امامزاده نیز کشته&zwnj;شدگان قزوینی جنگ ایران و عراق به خاک سپرده شده&zwnj;اند .</span></p>', '', '', '', '125806582-shahzade-hosein1.jpg', '125816582-shahzade-hosein2.jpg', 'امامزاده شاهزاده حسین', 10),
(461, '43', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مقبره سلطان ویس مربوط به دوره سلجوقیان و در ارتÙاعات شمالی شهر قزوین در روستای الولک قرار دارد . این مقبره که در دامنه کوهی به همین نام واقع شده است از دو بخش مقبره و ساختمان جانبی تشکیل شده است . خود مقبره ساختمانی هشتی شکل ، با گنبدی سنگی می باشد و ساختمان وابسته به آن شامل سرداب و نمازخانه است . کل بنا با سنگ لاشه و ملاس ماسه و گچ ساخته شده است . به گÙته حمدالله مستوÙی تاریخ نگار مشهور ، این مقبره متعلق به اویس قرنی یکی از صحابه حضرت علی (ع) می باشد . این اثر در تاریخ 19 مرداد 1384 با شمارهٔ ثبت 12897 به &zwnj;عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است .<br /> </span></p>', '', '', '', '125902582-soltane-vase1.jpg', '125911582-soltane-vase2.jpg', 'مقبره سلطان ویس ', 10),
(463, '43', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">دروازه درب کوشک : یکی از کهن ترین دروازه های شهر قزوین است که به سوی الموت ، رودبار و کوشک ها و شکارگاه های شمال قزوین باز می شده است و دارای یک ورودی با قوس و کلیل و نیم دایره است . در هر طرÙ راهرو دو طاق نما ساخته شده که با نرمی به سوی بیرون پیش آمده و حالت آغوش گشوده را تداعی می کند . این دروازه تنها یک نما به سوی خارج شهر دارد که از تزیینات کاشی کاری و رسمی بندی برخوردار است و بدنه رو به داخل آن ، آجری ساده است . کاشی کاری موجود در بنا در زمان Ùرمانروایی عضدالملک قاجار انجام شده است . شهر قزوین در گذشته نه دروازه به نام های درب کوشک (در شمال شرقی) ، دروازه شیخ آباد در خیابان سعدی (در شمال غربی) ، دروازه رشت ، دروازه مغلاوک یا دروازه همدان (در جنوب غربی) ، دروازه خندقبار ، دروازه ساوالان ، دروازه راه ری ، دروازه تهران ، دروازه پنبه ریسه (در شرق خیابان طالقانی Ùعلی) داشته است که امروزه از آن میان ، تنها دو دروازه درب کوشک و تهران قدیم باقی مانده اند .<br /> دروازه تهران قدیم : دروازه تهران قدیم یا دروازه قدیم تهران نام دروازه&zwnj;ای در شهر قزوین می&zwnj;باشد که از شهر قزوین در برابر حملات و دزدی و غارت شهر&zwnj;های دیگر محاÙظت می کرده &zwnj;است . این دروازه در بیرون شهر ساخته شده بود ولی هم اکنون این دروازه به دلیل گسترش جمعیت درون شهر قزوین قرار دارد . شهر قزوین در گذشته هشت دروازه داشت که به نام های دروازه رشت ، دروازه باغشاه ، دروازه درب کوشک ، دروازه تبریز ، دروازه تهران ، دروازه شیخ آباد ، دروازه امامزاده حسین و دروازه خندق بار معروÙ بودند . هر یک از این دروازه&zwnj;ها در گذشتهٔ نه چندان دور به عنوان المان Ùرهنگی و هنری قزوین مطرح بوده و هنر مردمان این دیار را متجلی گردانیده &zwnj;است . امروزه از آن میان ، تنها دو دروازه به نام&zwnj;های دروازه درب کوشک و دروازه تهران قدیم باقی مانده&zwnj;اند . دروازه تهران قدیم یکی از این دو دروازه&zwnj; است که در خیابان تهران قدیم (میدان هاشمی) قرار دارد ، و از بناهای دوره قاجاریه است که در سال 1347 شمسی مرمت و کاشی کاری شده &zwnj;است .</span></p>', '', '', '', '125429579-darvaze1.jpg', '125440579-darvaze2.jpg', 'دروازه های قزوین', 9),
(464, '43', '', '', '', '', '', '', '<p id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\">\r\n<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">دریاچه اوان در استان قزوین و در منطقه معروÙ الموت قرار دارد . دریاچه اوان 89 اÙمین اثر طبیعی است که توسط سازمان میراث Ùرهنگی در 20 بهمن 1389 در Ùهرست میراث طبیعی ایران قرار گرÙت . دریاچه زیبای اوان در نیمه شمالی الموت ، در دامنه کوه خشچال ، در Ùاصله 75 کیلومتری قزوین و در میان چهار روستای اوان ، وربن ، زواردشت و زرآباد شهر قزوین قرار دارد .</span></div>\r\n<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">این دریاچه که بیش از هÙتاد هزار متر مربع مساحت دارد ، در ارتÙاع هزار و هشتصد و پانزده متری از سطح دریا واقع شده &zwnj;است . طول آن در طویل&zwnj;ترین قسمت 325 متر و عرض آن 275 متر می&zwnj;باشد . تنها از آب چشمه&zwnj;های کوچک زیرزمینی موجود در بستر دریاچه تغذیه می&zwnj;شود و بخش ناچیزی از آن هنگام بارندگی تامین می&zwnj;شود اما به صورت سطحی و خیلی کم . عمیق&zwnj;ترین بخش آن که توسط یک تیم غواصی در 18 مرداد ماه سال 92 با استÙاده از دو دستگاه دایو کامپیوتر سوانتو اندازه&zwnj;گیری شده است ۶٫8 متر با دمای آب 23 درجه سانتیگراد و میدان دید در زیر آب کمتر از یک متر می&zwnj;باشد که در جنوب شرقی آن واقع شده &zwnj;است .</span></div>\r\n<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">البته برخی از مردم محلی عمق&zwnj;های متÙاوتی را برای این دریاچه عنوان نموده&zwnj;اند که تیم غواصی چنین چیزی را تایید نکرد . بستر دریاچه مملو از لجن و رسوبات ته&zwnj;نشین شده می&zwnj;باشد که حالت چسبندگی بسیاری دارد . از سرریز آب دریاچه نیز رود کوچکی تشکیل می&zwnj;شود که آب آن مورد استÙاده کشاورزان روستاهای کوشک و آیین است . در تابستان این دریاچه محل ماهی&zwnj;گیری ، آب&zwnj;تنی و قایق&zwnj;رانی و در پاییز ، مأمن پرندگان مهاجر مانند قو ، غاز ، مرغابی و در زمستان با توجه به برودت هوا و یخ زدن سطح آن قابل اسکی سواری است .</span></div>\r\n<div><br /></div>\r\n</p>', '', '', '', '124538573-evan1.jpg', '124553573-evan2.jpg', 'دریاچه اوان', 3),
(465, '43', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کاروانسرای سعدالسلطنه به دستور &laquo;سعدالسلطنه&raquo; حاکم وقت قاجاریه قزوین ساخته شد . ارزشمندترین قسمت این بنا ، چهار سوق آن است که از تقاطع قائم دو راسته ایجاد شده و بر Ùراز آن گنبد بزرگ کاشیکاری شده&zwnj;ای قرار دارد . چهار طرÙ گنبد را ، چهار نیم&zwnj; گنبد با رسمی&zwnj;بندی و نورگیر Ùرا گرÙته&zwnj;اند که Ùضا را بزرگتر نشان می&zwnj;دهند . سرای سعدالسلطنه قزوین بزرگترین کاروانسرای سرپوشیده و مرکز تجاری داخلی شهری کشور است که با وسعتی اÙزون بر 6/2 هکتار در اواخر سلطنت ناصرالدین شاه قاجار ساخته شد .</span></p>', '', '', '', '125631580-karvansara1.jpg', '125642581-karvansara2.jpg', 'کاروانسرای سعدالسلطنه', 10),
(466, '43', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مسجد و مدرسه صالحیه قزوین به استناد کتیبه ای که بر سر در آن بوده ، در سال 1248 هجری قمری توسط حاج محمدصالح برغانی قزوینی از علمای پارسا و پرهیزکار قزوینی ساخته شده است . این بنا با وسعتی حدود 4670 متر مربع یکی از بزرگترین مدارس علمیه ایران و از عظیم&zwnj;ترین مدارس ÙلسÙی شیعه در قرن سیزدهم هجری به شمار می رÙته است . از جمله دانش آموختگان این مدرسه می توان سیدجمال الدین اسد آبادی ، میرزای شیرازی ، سید اشرÙ الدین حسینی (نسیم شمال) را نام برد .<br /> مسجد و مدرسه صالحیه در جانب غربی بازار قزوین و در محله دیمج در غرب خیابان مولوی واقع شده است که از محدوده&zwnj;های بسیار ارزشمند باÙت تاریخی شهر قزوین به شمار می رود . مسجد در شمال مدرسه قرار گرÙته و ورودی آن از خیابان مولوی می باشد . مدرسه دارای میانسرا (حیاط) بزرگی می&zwnj;باشد که Ùضاها در اطراÙ آن آرایش پیدا کرده اند . این بنا سه اشکوبه بوده و اشکوبه زیرین به صورت گودال باغچه ساخته شده است . <br /> در اشکوب میانی و Ùوقانی ، حجره&zwnj;ها با یک ایوانچه رو به میانسرا قرار گرÙته اند . Ùضاهای اصلی بنا که در واقع همان مدرس&zwnj;ها می باشند در محورهای اصلی بنا جای گرÙته اند . پروژه مرمت از ابتدای سال 1388 آغاز شده است که در دو بخش دنبال می شود . بخش اول شامل مرمت مسجد مدرسه با رویکرد احیا کاربری اصلی بنا است . بخش دوم با رویکرد پاسخگویی به نیازهای معاصر و ارتقا کیÙیت آموزش علوم اسلامی و با توجه به ضابطه&zwnj;های سازمان میراث Ùرهنگی طراحی شده است . این بخش شامل Ùضاهایی همچون کتابخانه ، سالن اجتماعات ، کلاس درس و پارکینگ می&zwnj;باشد که در مراحل آتی پروژه اجرا خواهد شد .</span></p>', '', '', '', '125607580-madrese-salehie1.jpg', '125618580-madrese-salehie2.jpg', 'مسجد و مدرسه صالحیه', 10);
INSERT INTO `bastan_tb` (`id`, `ba_city`, `ba_ged`, `ba_king`, `ba_jog`, `ba_taf`, `ba_past`, `ba_eba`, `ba_bana`, `ba_datebana`, `add_local2`, `add_local`, `photo1`, `photo2`, `ba_name`, `priority`) VALUES
(467, '43', '', '', '', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan; color: black;\">اين&zwnj; بنا در انتهاي&zwnj; غربي&zwnj; خيابان&zwnj; قزوين&zwnj; قرار گرÙته&zwnj; و مشتمل&zwnj; بر شانزده&zwnj; عمارت&zwnj; تودرتو و پيوسته&zwnj;&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; در سال&zwnj; 1275 ه.ق&zwnj; توسط&zwnj; حاج&zwnj; محمدرضا اميني&zwnj; از تاجران&zwnj; قزوين&zwnj; ساخته&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj;. بناي&zwnj; حسينيه&zwnj; از سه&zwnj; تالار موازي&zwnj; در جهت&zwnj; شرقي&zwnj; و غربي&zwnj; تشكيل&zwnj; شده&zwnj; كه&zwnj; با ارسي&zwnj;هاي&zwnj; چوبي&zwnj; زيبايي&zwnj; به&zwnj; يكديگر ارتباط&zwnj; پيدا مي&zwnj;كنند . تالار جنوبي&zwnj; نه&zwnj; دهانه&zwnj; ارسي&zwnj; كشويي&zwnj; مشبك&zwnj; با شيشه&zwnj;هاي&zwnj; رنگي&zwnj; بسيار زيبا دارد و سقÙ&zwnj; آن&zwnj; نيز تزئينات&zwnj; نقاشي&zwnj; همراه&zwnj; با آيينه&zwnj; كاري&zwnj; دارد . تالار مياني&zwnj; داراي&zwnj; طاقچه&zwnj;ها و رÙ&zwnj;هاي&zwnj; كاسه&zwnj;اي&zwnj; مزين&zwnj; به&zwnj; آيينه&zwnj;كاري&zwnj; و گچبري&zwnj;هاي&zwnj; بسيار زيباست&zwnj; . </span></div>\r\n<div style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan; color: black;\">اين&zwnj; تالار با دو پنج&zwnj; دري&zwnj; به&zwnj; تالارهاي&zwnj; شمالي&zwnj; و جنوبي&zwnj; متصل&zwnj; مي&zwnj;شود . در نيم&zwnj; دايره&zwnj; بالاي&zwnj; پنج&zwnj; دري&zwnj; كه&zwnj; به&zwnj; ايوان&zwnj; شمالي&zwnj; راه&zwnj; مي&zwnj;يابد بروج&zwnj; دوازده&zwnj; گانه&zwnj; نقش&zwnj; شده&zwnj;اند . سقÙ&zwnj; اين&zwnj; تالار تزئينات&zwnj; گچبري&zwnj; همراه&zwnj; با آيينه&zwnj; كاري&zwnj; و نقاشي&zwnj; روي&zwnj; چوب&zwnj; دارد . در زير تالارها ، بخش&zwnj;هايي&zwnj; چون&zwnj; سردابه&zwnj; ، زير زمين&zwnj; ، شربت&zwnj; خانه&zwnj; ، انبار و آشپزخانه&zwnj; ساخته&zwnj; شده&zwnj;اند كه&zwnj; به&zwnj; حياط&zwnj;هاي&zwnj; شمالي&zwnj; و جنوبي&zwnj; راه&zwnj; دارند . ديواره&zwnj; جبهه&zwnj; شمالي&zwnj; حياط&zwnj; جنوبي&zwnj; سنگي&zwnj; است&zwnj; و نقش&zwnj;هاي&zwnj; برجسته&zwnj; Ùراواني&zwnj; دارد . <br /> </span></div>', '', '', '', '125351579-hoseynie-amini1.jpg', '125416579-hoseynie-amini2.jpg', 'حسينيه‌ امینی ها', 8),
(468, '43', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مسجد النبی معروÙ به مسجد سلطانی مسجدی در شهر قزوین است . این مسجد که مساحتی قریب به 14000 متر مربع دارد ، کتیبه&zwnj;هایی دارد که بر طبق آن Ùتحعلیشاه قاجار بانی مسجد ثبت گردیده . اما شواهدی دال بر وجود مسجد در دوران صÙوی نیز وجود دارد ، و معمار بنا را شخصی بنام استاد میرزای شیرازی دانسته&zwnj;اند و سال بنا را 1166 هجری شمسی . گنبد مسجد دو پوسته ، و صحن مسجد چهار ایوانیست . این مسجد ، همانند مسجد جامع قزوین دارای شبستانی است . این مکان محل گردهمایی نمازگزاران در هر جمعه در قزوین برای نماز جماعت می&zwnj;باشد . مسجد سلطانی قزوین همراه با مسجد سلطانی بروجرد و مسجد سلطانی تهران از ساخته های دوران Ùتحعلی&zwnj;شاه قاجار هستند .</span></p>', '', '', '', '125745581-masjed-alnabi1.jpg', '125755581-masjed-alnabi2.jpg', 'مسجد النبی قزوین', 10),
(469, '28', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">سنگ&zwnj; نگاره ساسانی خان&zwnj; تختی مربوط به دوره ساسانیان است و در کیلومتر 15 جاده سلماس به ارومیه در نزدیکی روستای خان&zwnj; تختی و روی کوه پیر چاووش واقع شده و این اثر در تاریخ 15 دی 1310 با شمارهٔ ثبت 161 به&zwnj; عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده&zwnj; است . این نقش برجسته متعلق به قرن سوم میلادی و دوره پادشاهی ساسانیان است . سلماس کنونی در دوره اشکانیان یکی از مناطق حائل بین ایران و امپراتوری روم بوده و پس از آن به محل درگیری&zwnj;های نظامی دو ابر قدرت شاهنشاهی ایران ساسانی و امپراتوری روم بدل شد . سنگ&zwnj; نگاره خان &zwnj;تختی یادگار یکی از پیروزی&zwnj;های ایرانیان بر رومیان است و در آن اردشیر پاپکان و ولیعهدش شاپور یکم تصویر شده &zwnj;است که در بازگشت از Ùتح ارمنستان و پیروزی بر سپاهیان روم ، دو تن از حکمرانان ارمنی محلی ، هدایایی به ایشان تقدیم می&zwnj;کنند . این نگاره حدود ۵ متر عرض و 2/۵ تا 2/8 متر طول دارد . در این سنگ &zwnj;نگاره دو نÙر سوار و دو نÙر پیاده هستند . سوار سمت چپ اردشیر پاپکان است و سوار سمت راست شاپور یکم که در مقام ولیعهدی است و تاجی همانند پدرش دارد . تاریخ ایجاد این نگاره 238 میلادی است .<br /> </span></p>', '', '', '', '105002493-khan-takhti1.jpg', '105059493-khan-takhti2.jpg', 'سنگ نگاره ساسانی خان تختی', 6),
(470, '28', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">تخت&zwnj; سليمان&zwnj; و مجموعه&zwnj; آثار باستاني&zwnj; آن&zwnj; بر روي&zwnj; يك&zwnj; بلندي&zwnj; طبيعي&zwnj; به&zwnj; ارتÙاع&zwnj; 20 متر از سطح&zwnj; دشت&zwnj; مجاور احداث&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. كليه&zwnj; آثار آن&zwnj; درون&zwnj; يك&zwnj; حصار بيضي&zwnj; شكل&zwnj; بنيان&zwnj; گرÙته&zwnj; است &zwnj;. حصار بيروني&zwnj; به&zwnj; ضخامت&zwnj; 5 متر ، به&zwnj; ارتÙاع&zwnj; 14 متر و با محيط&zwnj; بيروني&zwnj; 1200 متر بنا شده&zwnj; و 38 برج&zwnj; دÙاعي&zwnj; مخروطي&zwnj; شكل&zwnj; دارد . بناي&zwnj; ديوار و حصار بيروني&zwnj; از آثار دوره&zwnj; ساساني&zwnj; است &zwnj;.<br /> در دوره&zwnj; ايلخاني&zwnj; نيز دروازه&zwnj; جديدي&zwnj; در مجاورت&zwnj; دروازه&zwnj; جنوبي&zwnj; احداث&zwnj; گرديده&zwnj; است &zwnj;. داخل&zwnj; حصار بيضي&zwnj; شكل&zwnj; ، دو مربع&zwnj; مختلÙ&zwnj; المركز هم&zwnj; محور وجود دارد . در مركز مربع&zwnj; جنوبي&zwnj; درياچه&zwnj; و در مركز مربع&zwnj; شمالي&zwnj; آتشكده&zwnj; باستاني&zwnj; قرار دارد . در جبهه&zwnj; شمال&zwnj; غربي &zwnj;درياچه&zwnj; ، ايوان&zwnj; خسرو قرار داشته&zwnj; است &zwnj;. در جبهه&zwnj; جنوبي&zwnj; نيز ايوان&zwnj; خوابگاه&zwnj; خسرو قرار دارد . تخت&zwnj; سليمان&zwnj; در حمله&zwnj; هراكليوس&zwnj; (امپراتور روميان&zwnj;) در سال&zwnj; 624 ميلادي&zwnj; ويران&zwnj; شد .<br /> در حÙاريهاي&zwnj; انجام&zwnj; گرÙته&zwnj; در محل&zwnj; آتشكده &zwnj;، سكه&zwnj;هاي&zwnj; مختلÙ &zwnj;، كاشي&zwnj; و يك&zwnj; ديگ&zwnj; بزرگ&zwnj; مسي&zwnj; از آثار دوره&zwnj; اسلامي&zwnj; بدست&zwnj; آمده&zwnj; است &zwnj;. زندان&zwnj; سليمان&zwnj; نيز كه &zwnj;مشتمل&zwnj; بر بقاياي&zwnj; معبدي&zwnj; از دوران&zwnj; ما قبل&zwnj; تاريخ&zwnj; و عهد مادها است&zwnj; در اين&zwnj; مجموعه&zwnj; قرار دارد . آتشÙشان&zwnj; خاموش&zwnj; ، آبگرم&zwnj;هاي&zwnj; جوشان&zwnj; و جوي&zwnj; اژدهاي&zwnj; سنگي&zwnj; در اطراÙ&zwnj; تخت&zwnj; سليمان&zwnj; از نكات&zwnj; ديدني&zwnj; و جالب&zwnj; توجه&zwnj; هستند .<br /> </span></p>', '', '', '', '104301488-takhte-soleiman1.jpg', '104346488-takhte-soleiman2.jpg', 'تخت سلیمان', 4),
(472, '28', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-family: Yekan; font-size: small;\"><span style=\"font-size: medium;\">غار &laquo;سَهولان&raquo; در روستای سهولان ، 42 کیلومتری جنوب شرقی شهر مهاباد میان مهاباد - بوکان و همچنین در 28 کیلومتری شهر بوکان در استان آذربایجان غربی واقع شده &zwnj;است . ارتÙاع سقÙ غار تا سطح دریاچه آن به 50 متر می&zwnj;رسد و عمق آب در برخی جاها به 30 متر می&zwnj;رسد . اختلاÙ دمای درون و بیرون غار بین 10 الی 15 درجه &zwnj;است .</span></span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-family: Yekan; font-size: small;\"><span style=\"font-size: medium;\">سهولان به زبان کردی به معنی یخبندان است و مردم محلی غار را &laquo;کونه کوتر&raquo; یعنی لانه کبوتر نیز می&zwnj;نامند . دلیل این نامگذاری وجود تعداد زیادی لانه کبوتر درون غار است . این غار در Ùهرست آثار طبیعی ملی ایران قرار دارد .</span></span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\"><span style=\"font-family: Yekan; font-size: small;\"><span style=\"font-size: medium;\"> </span></span></span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-family: Yekan; font-size: small;\"><span style=\"font-size: medium;\">این غار در جریان سÙر ژاک دوموگان Ùرانسوی به ایران و به مناطق کردنشین ، در دوره قاجار توسط وی کشÙ شد و این هنگام مقارن با Ùوت سیÙ الدین خان مکری حاکم بوکان نیز بود .</span></span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '104626490-sahoolan-cave1.jpg', '104641490-sahoolan-cave2.jpg', 'غار سهولان', 5),
(475, '28', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">اين&zwnj; كليسا در روستاي&zwnj; قره&zwnj; كليسا از توابع&zwnj; سيه&zwnj; چشمه&zwnj; شهرستان&zwnj; ماكو ، واقع&zwnj; شده&zwnj; و مزار تادي&zwnj; مقدس&zwnj; است &zwnj;. به&zwnj; استناد منابع&zwnj; تاريخي&zwnj; در دوره&zwnj; ساسانيان&zwnj; بخشي&zwnj; از ارامنه&zwnj; پيرو دين&zwnj; زرتشت &zwnj;بوده&zwnj;اند و بخشي&zwnj; نيز آئين&zwnj; مهرپرستي&zwnj; داشته&zwnj;اند . در سال&zwnj; 43 ميلادي&zwnj; دو نÙر بنام&zwnj;هاي&zwnj; طاطاووس&zwnj; و بارتلميوس&zwnj; در آذربايجان&zwnj; به&zwnj; تبليغ&zwnj; آئين&zwnj; مسيح&zwnj; پرداختند و در نتيجه&zwnj; 3500 نÙر از جمله&zwnj; دختر پادشاه&zwnj; به&zwnj; دين&zwnj; مسيح&zwnj; گرويدند .<br /> پادشاه&zwnj; ارمنستان&zwnj; براي&zwnj; ممانعت&zwnj; از تبليغ&zwnj; دين&zwnj; مسيح &zwnj;، در سال&zwnj; 66 ميلادي&zwnj; Ùرمان&zwnj; قتل&zwnj; عام&zwnj; آنان&zwnj; را صادر كرد و اجسادآنان&zwnj; نيز در محل&zwnj; Ùعلي&zwnj; قره&zwnj; كليسا و حوالي&zwnj; آن&zwnj; مدÙون&zwnj; شدند . <br /> اين&zwnj; بنا در سال&zwnj; 1329 ميلادي&zwnj; تجديد بنا شد و در سال&zwnj;1810 بوسيله&zwnj; اسقÙ&zwnj; ماكو بنام&zwnj; سيمون&zwnj; بزنوني&zwnj; تعميرات&zwnj; اساسي&zwnj; شد . اين&zwnj; كليسا از دو قسمت&zwnj; تشكيل&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. يكي&zwnj; كليساي&zwnj; سياه&zwnj; يا قسمت&zwnj; قديمي&zwnj; و ديگري&zwnj; كليساي&zwnj; سÙيد كه&zwnj; جديدتر و بزرگتر از كليساي&zwnj; قديمي&zwnj; است&zwnj; . نقش &zwnj;و نگارهاي&zwnj; روي&zwnj; بدنه&zwnj; كليساي&zwnj; قديمي&zwnj; ريشه&zwnj;هاي&zwnj; اساطيري دارد و تزئينات&zwnj; بدنه&zwnj; قسمت&zwnj; جديد نيز شامل&zwnj; تصاويري&zwnj; از داستان&zwnj;هاي&zwnj; قديمي &zwnj;، طاق&zwnj; نماها ، نيمه&zwnj; ستون&zwnj;هاي&zwnj; برجسته&zwnj; و قوس&zwnj;هاي&zwnj; تزئيني&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; بصورت&zwnj; برجسته&zwnj; حجاري &zwnj;شده&zwnj;اند .</span></p>', '', '', '', '104118487-gharah-kelisa1.jpg', '104142487-gharah-kelisa2.jpg', 'قره کلیسا', 3),
(476, '34', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">زرد کوه بختیاری با حداکثر ارتÙاع بیش از 4200 متر دومین کوه زاگرس از نظر ارتÙاع (پس از دنا) است . این کوه در نزدیکی کوهرنگ در استان چهارمحال و بختیاری در ایران قرار دارد . رشته کوه زرد کوه بختیاری در جنوب غربی ایران و از انتهایی&zwnj;ترین قسمت غربی استان چهارمحال و بختیاری تا شرق و شمال شرق خوزستان امتداد یاÙته &zwnj;است . <br /> این رشته کوه یکی از غنی&zwnj;ترین ذخایر طبیعی آب ایران است و دو رودخانهٔ پرآب کشور (کارون و زاینده&zwnj;رود) نیز از دامنه&zwnj;های آن سرچشمه می&zwnj;گیرند . از قلل زیبا و معروÙ آن می&zwnj;توان به شاه شهیدان ، زرده ، دوزرده ، هÙت&zwnj;تنان ، کلونچین و کینو اشاره کرد . در این میان ، قلّه کلونچین ، با ارتÙاع 4221 متر بلندترین قله زردکوه بختیاری است . همچنین قله شاه شهیدان هم 4150 متر بلندی دارد .<br /> </span></p>', '', '', '', '091217425-zard-kuh1.jpg', '091226425-zard-kuh2.jpg', 'زردکوه', 5),
(478, '34', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">تونل&zwnj; كوهرنگ&zwnj; در نزديكي&zwnj; چلگرد قرار دارد . سابقه&zwnj; احداث&zwnj; اين&zwnj; تونل&zwnj; به&zwnj; شرح&zwnj; زير است &zwnj;: اقدام&zwnj; براي&zwnj; الحاق&zwnj; آب&zwnj; كوهرنگ&zwnj; به&zwnj; زاينده&zwnj; رود به&zwnj; روايتي&zwnj; از زمان&zwnj; ساسانيان&zwnj; و تخميناً از زمان&zwnj; شاه&zwnj; عباس&zwnj; شروع &zwnj;گرديد . در آن&zwnj; زمان&zwnj; در نظر داشتند به&zwnj; خط &zwnj;الرأس&zwnj; كوه&zwnj; كاركنان&zwnj; شكاÙ&zwnj; عمودي&zwnj; بدهند و با ساختن&zwnj; سد مرتÙع&zwnj; سطح &zwnj;آب&zwnj; كارون&zwnj; را بالا آورده&zwnj; و از شكاÙ&zwnj; كوه&zwnj; كاركنان&zwnj; عبور دهند . اختلاÙ&zwnj; سطح&zwnj; خط&zwnj; الرأس&zwnj; كاركنان&zwnj; تا كÙ&zwnj; رودخانه&zwnj;300 متر است&zwnj; كه&zwnj; قرار بود ، ارتÙاع&zwnj; سد 50 متر و ارتÙاع&zwnj; شكاÙ&zwnj; 250 متر ساخته&zwnj; شود تا آب&zwnj; جاري&zwnj; شود . <br /> براي&zwnj; اين &zwnj;هدÙ&zwnj; 15 سال&zwnj; كار شده&zwnj; كه&zwnj; امروزه&zwnj; آثار متعدد آن&zwnj; به&zwnj; يادگار مانده&zwnj; است&zwnj; و عبارتند از : برش&zwnj; شاه&zwnj; (تراشه&zwnj;) كه&zwnj; براي&zwnj; اين&zwnj; مقدار كوه&zwnj; بري&zwnj; كه&zwnj; در تراشه&zwnj; شاه&zwnj; عباس&zwnj; به&zwnj; عمل&zwnj; آمده &zwnj;، در حدود 5 ميليون&zwnj; كارگر لازم&zwnj; بوده&zwnj; است&zwnj; و چنانچه&zwnj; مورخين &zwnj;اظهار مي&zwnj;دارند 15 سال&zwnj; هزاران&zwnj; كارگر به&zwnj; رايگان&zwnj; مشغول&zwnj; حÙر بوده&zwnj;اند . اين&zwnj; اقدام&zwnj; عمراني&zwnj; با مرگ&zwnj; شاه&zwnj; عباس &zwnj;دستخوش&zwnj; Ùراموشي&zwnj; شد . در دهه&zwnj;هاي&zwnj; گذشته&zwnj; تونل&zwnj; جديد كوهرنگ&zwnj; به&zwnj; انجام&zwnj; رسيد و هم &zwnj;اكنون&zwnj; سه&zwnj; شاخه&zwnj; آب&zwnj; كارون &zwnj;را به&zwnj; سه&zwnj; شاخه&zwnj; زاينده&zwnj;رود سرازير مي&zwnj;كند و Ùضايي&zwnj; جالب&zwnj; و ديدني&zwnj; دارد .<br /> </span></p>', '', '', '', '091326425-tonel-kohrang1.jpg', '091337426-tonel-kohrang2.jpg', 'تونل کوهرنگ', 4),
(482, '34', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">قلعه چالشتر مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان شهرکرد ، شهر چالشتر واقع شده است . این اثر در تاریخ 27 مرداد 1377 با شمارهٔ ثبت 2101 به &zwnj;عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است . منزل احمدخان و محمودخان چالشتری به همت پدرشان خدا رحم چالشتری Ùرزند محمدرضا خان در اواخر دوران قاجاریه ساخته شد . از تاریخ حک شده بر روی سر ستون های این بنا استنباط می شود که بنا تقریبا در تاریخ 1323 ه.ق به اتمام رسیده است .<br /> این قلعه شامل قسمت های سر درب ، هشتی ، اندرونی ، بیرونی ، حمام و اصطبل و دیگر قسمتها می باشد . این بنا در دو قسمت ساخته شده که وسعت آن تقریبا 12000 متر مربع می باشد که به شکل و هنر ایرانی در دوران Ùاجاری ساخته شده است . بنای شمالی تا دهه هÙتاد ه.ش مورد استÙاده قرار می گرÙته در صورتی که بنای جنوبی حدودا نود درصد تخریب شده بود که با همت مهندسان و مرمت گران این بنا برپا شده است .<br /> علی اکبر دهخدا در هنگام جنگ جهانی که به استان چهارمحال گریخته بود . از کتابخانه چالشتر استÙاده کرد و تألیÙ امثال و حکم و لغتنامه خود را با استÙاده از منابع موجود در قلعه چالشتر آغاز نمود .</span></p>', '', '', '', '091306425-chaleshtar1.jpg', '091316425-chaleshtar2.jpg', 'قلعه چالشتر', 3),
(483, '40', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">چشمه علی مهم&zwnj;ترین تÙریحگاه شهر دامغان در استان سمنان ایران است . مجموعه چشمه علی که یک Ùضای محصور شده برای تÙریح تابستانی شاهان قاجار بوده &zwnj;است . این مجموعه از دو بخش قراول&zwnj;خانه و سازه درون آب تشکیل شده &zwnj;است . دیرینگی سازه&zwnj;های درون مجموعه به روزگار صÙویان می&zwnj;رسد اما کاربری تÙریحی آن بیشتر در روزگار قاجار بوده &zwnj;است . در دو سوی سازه درون آب استخر قرار دارد که نشیمن گاه شاهان قاجار بوده &zwnj;است . <br /> این مجموعه دارای گرمابه و مسجد هم بوده که اکنون ویران شده&zwnj;اند . چشمه علی دامغان یکی از خوش آب&zwnj; و هواترین تابستانگاه&zwnj;های ایران است . در زمان&zwnj;های گذشته به این چشمه &laquo;هزارچشمه&raquo; یا &laquo;عالی بولاغ&raquo; می&zwnj;گÙتند . در جلسهٔ هیأت وزیران در تاریخ 23 خرداد 1386 که در سمنان برگزار شد ، این منطقه به استناد مادهٔ 8 قانون تشکیل سازمان میراث Ùرهنگی و گردشگری ، به &zwnj;عنوان منطقه نمونه گردشگری ملی تعیین شد .</span></p>', '', '', '', '015350620-cheshme-ali1.jpg', '015359620-cheshme-ali2.jpg', 'چشمه علی دامغان', 5),
(484, '40', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">غار دربند یکی از بزرگترین غارهای آهکی ایران است که در 2 کیلومتری شمال منطقه گردشگری دربند واقع در شهر مهدیشهر ، مرکز شهرستان مهدیشهر در استان سمنان قرار گرÙته &zwnj;است . این غار در دامنه&zwnj;های جنوبی بخش میانی رشته کوه البرز در ارتÙاعات دربند ، در کمرکش کوه لهرد ، در قسمت شمالی مرکز مهدی&zwnj;شهر جای گرÙته است . غار دربند یکی از بزرگترین غارهای آهکی ایران به &zwnj;شمار می&zwnj;رود که در گذشته محل سکونت انسان بوده است .<br /> طول غار 114 متر ، ارتÙاع از سطح دریای آزاد 2000 متر ، ارتÙاع دهانه از پای کوه 300 متر ، عریض&zwnj;ترین قسمت آن 36 متر و بلندترین نقطه سقÙ آن به ارتÙاع حدود 30 متر است . بلندترین استلاگمیت این غار با ارتÙاع 14 متر در ایران بی&zwnj;نظیر است . در شمال شهر مهدی&zwnj;شهر ، در حدود 3 کیلومتر دورتر از (از میدان اصلی شهر) ، جاده&zwnj;ای در سمت چپ وجود دارد که به سوی باختر می&zwnj;رود . غار دربند بر Ùراز کوه بلندی در Ùاصله حدود 1٫5 کیلومتری شمال شهر قرار دارد .<br /> غار دربند که در بلندی&zwnj;های منطقه ملی گردشگری دربند مهدیشهر واقع شده ، به علت عملکرد شدید نیروهای زمین&zwnj;ساختی منطقه و نیز پدیده انحلال توسط آبهای نÙوذی شکل گرÙته&zwnj; است . کارشناسان عمر این غار آهکی را 140 میلیون سال تخمین زده&zwnj;اند . در گذشته مدخل ورودی غار به صورت طبیعی کم عرض بود . در سال 1381 شهرداری مهدیشهر با انجام سری عملیات حÙاری ، این مدخل را به منظور امکان بازدید همگانی تعریض و امکانات رÙاهی مانند سوئیت&zwnj;های اقامتی ، آلاچیق و Ùضای استراحتگاهی در دامنه کوه لهرد و ایجاد روشنایی در درون این غار را Ùراهم کرد .<br /> همچنین در Ùروردین ماه 1391 ، شهرداری مهدی&zwnj;شهر عملیات پله چینی و نرده گذاری راه&zwnj;های دسترسی به غار دربند را به پایان رساند . هم اکنون مسیر دسترسی به غار از پای کوه تا دهانه ، پله چینی شده است . در سال 1390 ،&nbsp; باستان شناسان ، تعدادی سکه تاریخی در این غار کشÙ کردند . با کشÙ این آثار ، غار دربند سنگسر در پروسه ثبت در آثار ملی ایران قرار گرÙته است . بر طبق کاوش&zwnj;های انجام شده دیرین&zwnj;ترین آثار بدست آمده از غار متعلق به سده پنجم هجری قمری و همچنین سکه&zwnj;های طلایی به خط کوÙی مربوط به دوره سلجوقی است .</span></p>', '', '', '', '015416621-cave-darband1.jpg', '015427621-cave-darband2.jpg', 'غار دربند', 6),
(485, '29', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">اين&zwnj; بقعه&zwnj; شامل&zwnj; تعدادي&zwnj; از بناهاي&zwnj; دوره&zwnj;هاي&zwnj; مختلÙ&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; نخستين&zwnj; بار توسط&zwnj; شاه&zwnj; تهماسب&zwnj; به&zwnj; صورت&zwnj; مجموعه&zwnj; واحد در آمده&zwnj; است &zwnj;. بعدها شاه&zwnj; عباس&zwnj; بناهاي&zwnj; مهم&zwnj; ديگري&zwnj; به&zwnj; اين &zwnj;مجموعه&zwnj; اÙزوده&zwnj; و اصلاحاتي&zwnj; در آن&zwnj; ايجاد كرده&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; مجموعه&zwnj; تاريخي&zwnj; با سلسله&zwnj; خاندان&zwnj; سلاطين&zwnj; صÙويه &zwnj;مرتبط&zwnj; است &zwnj;. اسلاÙ&zwnj; شاهان&zwnj; صÙوي&zwnj; و همچنين&zwnj; شاه&zwnj; اسماعيل&zwnj; اول&zwnj; در اين&zwnj; مجموعه&zwnj; تاريخي&zwnj; به&zwnj; خاك&zwnj; سپرده &zwnj;شده&zwnj;اند . بناي&zwnj; اصلي&zwnj; مقبره&zwnj; شيخ&zwnj; صÙي&zwnj; برج&zwnj; استوانه&zwnj;اي&zwnj; شكلي&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; بر روي&zwnj; ازاره&zwnj; سنگي&zwnj; هشت&zwnj; پهلويي&zwnj; قرار گرÙته &zwnj;است&zwnj; و بلندي&zwnj; برج&zwnj; آن&zwnj; در حدود ۵/17 متر است &zwnj;. در كنار قبر شيخ&zwnj; صÙي&zwnj; ، گور Ùرزندش&zwnj; صدرالدين&zwnj; موسي&zwnj; &laquo;باني&zwnj;بقعه&zwnj;&raquo; و شيخ&zwnj; ابراهيم&zwnj; معروÙ&zwnj; به&zwnj; شيخ&zwnj; شاه&zwnj; Ùرزند شيخ&zwnj; خواجه&zwnj; علي&zwnj; - سلطان&zwnj; حيدر (پدر شاه&zwnj; اسماعيل&zwnj;) قرار گرÙته &zwnj;است &zwnj;.<br /> در حرمخانه &zwnj;، شاه&zwnj; اسماعيل&zwnj; صÙوي &zwnj;، دختر شيخ&zwnj; صÙي&zwnj; ، دختر شيخ&zwnj; زاهد گيلاني&zwnj; (زن&zwnj; شيخ&zwnj; صÙي&zwnj; الدين&zwnj;) ، مادر شاه&zwnj; اسماعيل&zwnj; صÙوي&zwnj; (حليمه&zwnj; خاتون&zwnj;) ، و گروهي&zwnj; ديگر از نزديكان&zwnj; دربار صÙوي&zwnj; به&zwnj; خاك&zwnj; سپرده&zwnj; شده&zwnj;اند .<br /> </span></p>', '', '', '', '065005326-sheikh-safi1.jpg', '065017326-sheikh-safi2.jpg', 'آرامگاه شیخ صÙی‌الدین اردبیلی', 3),
(486, '29', '', '', '', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan; color: black;\">قدمت&zwnj; بازار اردبيل&zwnj; به&zwnj; قرون&zwnj; اوليه&zwnj; اسلامي&zwnj; مي&zwnj;رسد ، اصطخري&zwnj; و مقدسي&zwnj; در قرن&zwnj; چهارم&zwnj; ، آن&zwnj; را به&zwnj; صورت&zwnj; صليب&zwnj; در چهار راسته&zwnj; توصيÙ&zwnj; كرده&zwnj;اند ، بازار اردبيل&zwnj; با تاق&zwnj;هاي&zwnj; جناغي&zwnj; ، تاق&zwnj; و تويزه&zwnj; و گنبدهاي&zwnj; ساده&zwnj; شامل&zwnj; راسته&zwnj; بازار اصلي&zwnj; ، بازار زرگران&zwnj; ، بازار قيصريه&zwnj; ، راسته&zwnj; پير عبدالملك&zwnj; ، بازار خراطان&zwnj; و بازار كÙاشان&zwnj; و علاÙان&zwnj; است&zwnj; . بيشتر قسمت&zwnj;هاي&zwnj; بازار در دوره&zwnj; صÙويه&zwnj; بناء يا مرمت&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; .</span></div>', '', '', '', '065032326-bazar-ardabil1.jpg', '065042326-bazar-ardabil2.jpg', 'بازار تاریخی اردبیل', 4),
(487, '29', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">موزه مردم&zwnj; شناسی اردبیل در میدان عالی قاپوی اردبیل در محل حمام آقا نقی (متعلق به دوره پیش از صÙویه و نیمه دوم قرن هÙتم هجری قمری) بنا شده است . هر ساله جمع کثیری از گردشگران از این مکان دیدن می نمایند .</span></p>', '', '', '', '065403329-moze-ardabil1.jpg', '065415329-moze-ardabil2.jpg', 'موزه مردم‌شناسی اردبیل', 7),
(488, '29', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">بقعه سید امین &zwnj;الدین جبراییل ، یا بقعه کلخوران ، آرامگاه پدر شیخ صÙی&zwnj;الدین اسحق اردبیلی جد سلاطین صÙوی است و در روستای کلخوران در سه کیلومتری اردبیل واقع شده &zwnj;است . روستای کلخوران نیز گاه به نام این بقعه &laquo;کلخوران شیخ&raquo; خوانده می&zwnj;شود . بنای بقعه مربوط به اوایل قرن دهم هجری قمری است . این بنا در محوطه مشجری به ابعاد 150 در 200 متر قرار دارد که مقبره سید امین &zwnj;الدین جبراییل به صورت یک هشت ضلعی در وسط باغ قرار گرÙته &zwnj;است . قسمتی از نمای پاکار بنا از سنگهای منتظم ساخته شده که روی آنها دیوارهای جانبی بقعه از آجر بنا شده &zwnj;است . <br /> بیرون بقعه با تزیینات کاشی به صورت تلÙیقی کار شده &zwnj;است . سقÙ این بقعه مسطح است که در وسط آن گنبد آجری به نسبت بزرگی قرار دارد . در ورودی بقعه یک ایوان قرار گرÙته که دارای تذهیب کاشی است . در دو طرÙ در ورودی نقش یک شیر و یک پلنگ کشیده شده&zwnj; است که با زنجیر به یکدیگر بسته شده&zwnj;اند . سبک نقاشی مربوط به دوره صÙوی است . در داخل رواق بقعه گچبری و مقرنس&zwnj; کاری بسیار ظریÙ و زیبایی کار شده &zwnj;است . <br /> در دو طرÙ رواق دو خواجه&zwnj; نشین ساخته شده که به اتاقهای کوچکی منتهی می&zwnj;شوند . از وجود اتاق&zwnj;ها برای بیتوته زائرین بقعه استÙاده می&zwnj;شده &zwnj;است . سقÙ رواق دارای گچبری است . این گچبری&zwnj;ها با رنگهای طلایی و آبی دارای اسلیمی&zwnj;های زیبا و گلهای شاه &zwnj;عباسی است که حاکی از آرامش و معنویت محیط و Ùضای بقعه &zwnj;است . دیوارهای کناری رواق دارای کاشیکاری معرق است و در برخی قسمت&zwnj;ها کاشی&zwnj;های اصیل هشت ضلعی کار شده &zwnj;است . <br /> درب ورودی بقعه از چوب جنگلی ساخته شده که روی آن اشکالی به شکل لوزی و هشت ضلعی نقش بسته &zwnj;است . آثار هنری از جمله کنده کاری و منبت بر روی این در مشاهده می&zwnj;شود . در وسط رواق ، مقبره صندوق چوبی و ساده سید امین&zwnj; الدین جبراییل قرار گرÙته که ابعاد آن ۵/1 در 2 در 3 متر است . بنا بر گÙته جهانگردان ، در دوره صÙوی این بقعه دارای Ùرشهای زیبا و پرده&zwnj;های نÙیس بوده که اکنون اثری از آنها باقی نیست . <br /> روی ازاره بیرونی دیوارهای جانبی بقعه آیاتی از قرآن به صورن گچبری نقش بسته که از اهمیت هنری شایان توجهی برخوردار است . در دو طرÙ شاه &zwnj;نشین جنوبی بقعه ، دو اتاق شش ضلعی قرار دارد که دارای سقÙ مقرنس زیبا و ظریÙی است که کتیبه&zwnj;ای بر روی در چوبی آن حکاکی شده&zwnj; است .<br /> </span></p>', '', '', '', '065258328-jabraeil1.jpg', '065256328-jabraeil2.jpg', 'بقعه سید امین‌الدین جبراییل', 6),
(489, '29', '', '', '', '', '', '', '<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\">\r\n<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">سبلان ، از کوه&zwnj;های مرتÙع ایران است که در شمال غرب این کشور و در بین استان اردبیل و آذربایجان شرقی قرار دارد . سبلان سومین قله بلند ایران (پس از دماوند و علم&zwnj;کوه) و یک کوه آتشÙشانی غیرÙعال است . ارتÙاع قله این کوه 4811 متر است (در استان اردبیل) و در بالای قله آن دریاچه کوچکی قرار دارد . سبلان به خاطر آبگرم&zwnj;های طبیعی دامنه کوه ، طبیعت تابستانی زیبا و پیست اسکی آلوارس مورد توجه گردشگران است .&nbsp;</span></div>\r\n<div id=\"ViEtDeVdIvId\" style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">همچنین برخی کوه سبلان را محل بعثت پیامبر ایران ، زرتشت ، می&zwnj;دانند نمونه&zwnj;ای از ان در کتاب چنین گÙت زرتشت ، اثر نیچه ، مشاهده می&zwnj;شود که به پایین آمدن زرتشت از کوه سبلان اشاره کرده است . و از این نظر مکانی مقدس و مورد احترام است که حتی در میان بومیان و عشایر منطقه به نام آن قسم یاد می&zwnj;شود .</span></div>\r\n<div><br /></div>\r\n</div>', '', '', '', '065219327-sabalan1.jpg', '065232328-sabalan2.jpg', 'سبلان', 5),
(490, '31', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">قلعه&zwnj; والي&zwnj; بر روي&zwnj; تپه&zwnj;اي&zwnj; به&zwnj; نام&zwnj; \"چقاميرگ&zwnj;\" در محل&zwnj; Ùعلي&zwnj; شهر ايلام&zwnj; واقع&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; قلعه&zwnj; در سال&zwnj; 1326 ه.ق&zwnj; و در زمان&zwnj; حكومت&zwnj; محمّد علي&zwnj; شاه&zwnj; قاجار و حكومت&zwnj; واليان&zwnj; محلي&zwnj; پشتكوه&zwnj; ساخته&zwnj; شده&zwnj; و 2500 متر وسعت&zwnj; دارد . در ساخت&zwnj; اتاق&zwnj;ها و تالارها از مصالح&zwnj; آجر ، گچ&zwnj; و سنگ&zwnj; مرمر استÙاده&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; قلعه &zwnj;از سوي&zwnj; سازمان&zwnj; ميراث&zwnj; Ùرهنگي&zwnj; با سبك&zwnj; اوليه&zwnj; بازسازي&zwnj; شده &zwnj;است &zwnj;.<br /> </span></p>', '', '', '', '085342412-vali1.jpg', '085352412-vali2.jpg', 'قلعه والی', 3),
(491, '39', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">گنبد سلطانيه در قسمت جنوب غربي كهن دژ (ارگ سلطنتي) قرار دارد . اين بنا در دوره حكومت سلطان محمد خدابنده ، اولجايتو ، در Ùاصله سالهاي هÙتصد و چهار تا هÙتصد و دوازده ه.ق احداث شده است . اين بنا هشت ايوان مرتÙع و نزديك به پنجاه اتاق و Ùضاي ويژه اتاق مانند دارد ، سنگيني گنبد دويست تني بر روي جرزها كه سطح مقطع هر كدام پنجاه متر مربع ميباشد ، استوار شده است ، ملاط اين بنا مخلوطي از گچ و مقدار اندكي آهك است . گنبد سلطانيه ، سه طبقه مشخص دارد ، طبقه همكÙ ايوان هاي هشت گانه را در خود جاي داده است ، طبقه اول داراي دهليزهاي ارتباطي است كه دور تا دور بنا را احاطه كرده اند .<br /> در طبقه آخر ، پا طاق گنبد و پايه هاي هشت ضلعي مناره ها قرار دارند ، ورودي سردابه در ايوان ضلع جنوبي قرار گرÙته است طرح سردابه بسيار پيچيده و شامل هÙت واحد حجمي است كه با يكديگر ارتباط Ùضايي ندارند ، عمده ترين عنصرهاي تزئيناتي گنبد سلطانيه عبارتند از تزئينات آجري ، گچبري ، كتيبه نويسي و كاشيكاري كه همگي با هم و با هماهنگي جالب توجهي سامان ياÙته اند&nbsp; . طولاني ترين كتيبه اين بناي تاريخي كتيبه اي است كه در Ùاصله سيصد و شصت سانتيمتري از كÙ گنبد نوشته شده و به سوي ايوانها و جرزها ادامه ياÙته است در اين كتيبه سوره Ùتح به خط زيباي ثلث نوشته شده است ، در طبقه دوم كتيبه اي وجود دارد كه در آن آيه صد و بيست و پنج سوره مباركه بقره به خط كوÙي نوشته شده است .<br /> </span></p>', '', '', '', '082135389-gonbad-soltaniyeh1.jpg', '082147390-gonbad-soltaniyeh2.jpg', 'گنبد سلطانیه', 7),
(492, '39', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">بنای رخت شوی خانه یا مجموعهٔ تاریخی رخت&zwnj; شوی&zwnj; خانه در قلب باÙت تاریخی شهر زنجان که منطبق بر حصار قدیمی شهر می&zwnj;باشد ، در یک منطقهٔ پرتراکم مسکونی احداث شده&zwnj; است . مردم شهر لباس و رخت خود را در آن محل می&zwnj;شسته&zwnj;اند . چنین کاربری برای یک بنای عمومی در جهان مشابه ندارد یا کم&zwnj; نظیر است . این بنا در حال حاضر تعمیر و مرمت شده و به عنوان موزهٔ مردم&zwnj; شناسی مورد استÙاده قرار می&zwnj;گیرد و مردم می&zwnj;توانند از آن بازدید کنند . این بنا در سال&zwnj;های گذشته به جهت وجود هوای سرد در زمستان&zwnj;ها برای بانوان زنجانی ساخته شده&zwnj; است .<br />این بنا توسط دو برادر به نام&zwnj;های مشهدی اکبر معمار و مشهدی اسماعیل بنا ساخته شده است . زمین این بنا توسط علی&zwnj;اکبر خان توÙیقی اولین شهردار وقت زنجان خریداری شد و در سال 1345 ه&zwj;.ق توسط او ساخته شده است . سبک و سیاق معماری این بنا را می&zwnj;توان به شیوه اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی نسبت داد .<br />موقعیت مکانی : بنای تاریخی رخت&zwnj; شوی&zwnj; خانه زنجان در محل معروÙ به بابا جامال چوقوری (گودال بابا جمال) در قلب باÙت تاریخی شهر زنجان قرار گرÙته و دسترسی به بنای رخت&zwnj; شوی&zwnj; خانه از خیابان سعدی از طریق کوچه Ùرهنگ نیز امکان&zwnj;پذیر است .<br /></span></p>', '', '', '', '082232390-rakhtshur-kahneh1.jpg', '082244390-rakhtshur-kahneh2.jpg', 'بنای رختشوی خانه', 8),
(493, '18', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">طاق&zwnj; بستان&zwnj; يا &laquo;طاق&zwnj; وستان&zwnj;&raquo; در سمت&zwnj; راست&zwnj; ورودي&zwnj; شهر كرمانشاه&zwnj; ، در شمال&zwnj; شرقي&zwnj; اين&zwnj; شهر ، مجموعه&zwnj;اي&zwnj; از سنگ&zwnj; نگاره&zwnj;ها و سنگ&zwnj; نبشته&zwnj;هاي&zwnj; دوره&zwnj; ساساني&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; با Ùضاي&zwnj; مركبي&zwnj; از كوه&zwnj; ، چشمه&zwnj; و آب&zwnj; به&zwnj; گردشگاهي&zwnj; مصÙا و چشم&zwnj; اندازي&zwnj; دل&zwnj; انگيز بدل&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj; .<br /> پس&zwnj; از ورود به&zwnj; مدخل&zwnj; طاق&zwnj; بستان&zwnj; ، اوّلين&zwnj; سنگ&zwnj; نگاره&zwnj; به&zwnj; اردشير دوّم&zwnj; مربوط&zwnj; است&zwnj; . اردشير بين&zwnj; اهورامزدا و ميترا قرار گرÙته&zwnj; ، روي&zwnj; خود را به&zwnj; سوي&zwnj; اهورامزدا برگردانده&zwnj; و با دست&zwnj; چپ&zwnj; حلقه&zwnj; مودت&zwnj; را از وي&zwnj; درياÙت&zwnj; مي&zwnj;كند . زير پاي&zwnj; شاه&zwnj; و اهورامزدا دشمن&zwnj; يا &laquo;اهريمن&zwnj;&raquo; بر زمين&zwnj; اÙكنده&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; . بعد از اين&zwnj; نقش&zwnj; ، طاق&zwnj; كوچكي&zwnj; قرار دارد كه&zwnj; پيكره&zwnj; شاپور دوم&zwnj; و پسرش&zwnj; شاپور سوم&zwnj; بر آن&zwnj; ديده&zwnj; مي&zwnj;شود . بالاي&zwnj; هر كدام&zwnj; از اين&zwnj; سنگ&zwnj; نگاره&zwnj;ها در سطوري&zwnj; به&zwnj; خط&zwnj; پهلوي&zwnj; ساساني&zwnj; صاحب&zwnj; نقش&zwnj; معرÙي&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj; .<br /> در سوّمين&zwnj; بخش&zwnj; از اين&zwnj; مجموعه&zwnj; ، مدخل&zwnj; طاق&zwnj; از بالا تا پايين&zwnj; سنگ&zwnj; نگاره&zwnj; زيبايي&zwnj; از نقش&zwnj; Ùرشتگان&zwnj; بالدار ، درخت&zwnj; زندگي&zwnj; ، مجالس&zwnj; شكار گراز در بيشه&zwnj;زار و شكار مرغان&zwnj; و ... به&zwnj; جا مانده&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; همراه&zwnj; با نوازندگان&zwnj; ، يك&zwnj; مجلس&zwnj; شادماني&zwnj; را حكايت&zwnj; مي&zwnj;كند . در پايين&zwnj; اين&zwnj; نقش&zwnj; ، سواري&zwnj; بر اسب&zwnj; ، زره&zwnj; پوش&zwnj; و مسلح&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; برخي&zwnj; آن&zwnj; را &laquo;نقش&zwnj; پيروز ساساني&zwnj;&raquo; و برخي&zwnj; ديگر نقش&zwnj; خسرو پرويز مي&zwnj;دانند&nbsp; .</span></span></p>', '', '', '', '032422496-taghe-bostan2.jpg', '032435496-taghe-bostan3.jpg', 'طاق‌ بستان‌ يا طاق‌ وستان‌', 4),
(494, '18', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">غار دو اشکÙت در شمال شهر کرمانشاه ، در دامنه کوه میوله و مشرÙ به پارک کوهستان قرار دارد و کهنترین بقایای سکونت انسان در شهر کرمانشاه است . با توجه به مطالعات باستان&zwnj; شناسی انجام شده این غار در دوران پارینه سنگی میانی (در 120 تا 40 هزار سال پیش) مورد سکونت انسان (احتمالاً نئاندرتال) بوده&zwnj; است . ارتÙاع این غار در حدود 1600 متر از سطح دریاست .<br />یکی از کهن&zwnj;ترین سکونتگاه&zwnj;های بشر در منطقه کرمانشاه غار دو اشکÙت در نزدیکی تاق بستان است . این مکان باستانی ، شامل دو غار مجاور هم ، در دامنه جنوبی کوه میوله ، در ارتÙاع حدود سیصد متری از دشت و مشرÙ بر پارک کوهستان قرار دارد . نخستین بار در سال 1999&nbsp; بوسیله باستان شناسان کرمانشاهی ، Ùریدون بیگلری و سامان حیدری شناسایی و مطالعه شد .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">طبق یاÙته&zwnj;های باستان شناسی این غار در دوره پارینه سنگی میانی مسکن انسانهای شکارگر بوده است . با توجه به مطالعات باستان&zwnj; شناسی انجام یاÙته ، یکی از این دو غار (غار شرقی) ، در دوره پارینه سنگی میانی محل سکونت موقت یا Ùصلی گروه&zwnj;های شکارورز ساکن منطقه بود .<br /></span></p>', '', '', '', '034521510-do-ashkaft-cave1.jpg', '034532510-do-ashkaft-cave2.jpg', 'غار دو اشکÙت', 5),
(495, '18', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">تکیه بیگلربیگی تکیه ایست در باÙت کهن شهر کرمانشاه در خیابان مدرس این بنا در محله قدیمی Ùیض آباد و در کوچه صارم الدوله واقع شده&zwnj; است . این تکیه که در زمان قاجار توسط عبدالله خان ملقب به بیگلربیگی ساخته شده&zwnj; است از لحاظ آئینه کاری در میان تکایای کرمانشاه بی نظیر است .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">در سمت غربی حیاط ، تالار آئینه کاری بزرگی ساخته شده که به حسینیه معروÙ است . این تالار با تزئینات عالی و کتیبه&zwnj;های متعددی مربوط به دوران سلطنت مظÙرالدین شاه مزین شده و در دو سوی دیگر ، اتاق وسیع مهمانخانه بیگلربیگی واقع گردیده&zwnj; است . در حال&zwnj; حاضر تکیه بیگلربیگی به&zwnj; عنوان موزه خط و کتابت مورد بازدید عموم قرار می&zwnj;گیرد . در این موزه ، اسناد قدیمی متعلق به خانواده بیگلربیگی به نمایش گذاشته شده&zwnj; است .<br /></span></p>', '', '', '', '034951513-tekye-biglarbeygi1.jpg', '035014514-tekye-biglarbeygi2.jpg', 'تکیه بیگلربیگی', 6),
(496, '18', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">تكيه&zwnj; حسينيه&zwnj; معاون&zwnj; الملك&zwnj; مشتمل&zwnj; بر سه&zwnj; بناي&zwnj; عباسيه &zwnj;، حسينيه&zwnj; و زينبيه&zwnj; است &zwnj;، كه &zwnj;در مركز شهر كرمانشاه&zwnj; واقع&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. تكيه&zwnj; 2 حياط&zwnj; و يك&zwnj; عمارت&zwnj; در ميان&zwnj; دارد و ديوارهاي&zwnj; حسينيه&zwnj; به&zwnj; طور كلي&zwnj; از كاشي&zwnj;هاي&zwnj; گوناگون&zwnj; با رنگ&zwnj;هاي&zwnj; متنوع&zwnj; و زيبا پوشيده&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. <br /> صورت&zwnj; رجال&zwnj; و بزرگان&zwnj; دوره&zwnj; قاجار به &zwnj;ويژه&zwnj; بزرگان&zwnj; مذهبي&zwnj; و عشاير كرمانشاه&zwnj; را با قلمي&zwnj; ظريÙ&zwnj; و رنگ&zwnj;هاي&zwnj; جذاب&zwnj; بر كاشي&zwnj;ها نقش&zwnj; كرده&zwnj;اند . موضوع&zwnj; بعضي&zwnj; از كاشي&zwnj; كاري&zwnj;ها به&zwnj; روايات &zwnj;، قصه&zwnj;ها و داستان&zwnj;هاي&zwnj; تاريخي&zwnj; و اساطيري&zwnj; و اخبار ديني&zwnj; و مذهبي&zwnj; مانند : بارگاه&zwnj; حضرت&zwnj; سليمان &zwnj;، وقايع&zwnj; صحراي&zwnj; كربلا و عاشورا و رستم&zwnj; و سهراب&zwnj; مربوط&zwnj; است&nbsp; .</span></span></p>', '', '', '', '035324516-moavenol-molk1.jpg', '035338516-moavenol-molk2.jpg', 'تكيه‌ معاون‌ الملك', 7);
INSERT INTO `bastan_tb` (`id`, `ba_city`, `ba_ged`, `ba_king`, `ba_jog`, `ba_taf`, `ba_past`, `ba_eba`, `ba_bana`, `ba_datebana`, `add_local2`, `add_local`, `photo1`, `photo2`, `ba_name`, `priority`) VALUES
(497, '21', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مجموعه تاریخی عباس&zwnj;آباد از آثار تاریخی استان مازندران و ایران است . مجموعه باغ&zwnj;های عباس آباد در 9 کیلومتری شهرستان بهشهر و در دامنه رشته کوه&zwnj;های البرز و در میان جنگل&zwnj;های انبوه قرار گرÙته و از جمله مهم&zwnj;ترین و بزرگترین باغ&zwnj;های تاریخی ایران است که به عنوان یکی از باغ&zwnj;های ایرانی در میراث جهانی یونسکو ثبت شده است . این مجموعه شامل سد عباس&zwnj;آباد ، مخزن و دریاچه سد ، گل &zwnj;باغ ، کاخ ، حمام ، آسیاب آبی و دو برج آجری می&zwnj;شود . این مجموعه به دستور شاه عباس اول صÙوی در سال&zwnj;های 1020 و 1021&nbsp; ه.ق در محلی که پیشتر خرگوران نام داشت ساخته شده&zwnj; است و در حال حاضر مهم&zwnj;ترین باغ غیر کویری ایران به &zwnj;شمار می&zwnj;آید . وسعت آن نزدیک به 500 هکتار است .<br /> سد دریاچه با گنجایش 600 هزار مترمکعب از نوع مخزنی بوده و جنس دیواره سد از ساروج می&zwnj;باشد . این سد توسط سازمان میراث Ùرهنگی با شماره 745 در زمره آثار تاریخی و Ùرهنگی ایران قرار گرÙته &zwnj;است . دریاچه طبیعی عباس آباد با وسعتی بالغ بر 10 هکتار با عمارتی در مرکز آن ، که در زمان آبگیری دریاچه عمارت با ارتÙاعی بالغ بر 18 متر به زیر آب می&zwnj;رود و Ùقط سقÙ آن همراه با درختچه&zwnj;هایی نمایان است .<br /> در میان مرکز دریاچه مصنوعی عباس آباد بهشهر بنایی آجری به شکل چهار طاقی وجود دارد که زمانی سطح Ùوقانی آن بستر بنایی با مصالح چوب و سقÙی سÙالی را تشکیل می&zwnj;داد . چهار طاقی مذکور در زمان آبگیری سد به زیر آب می&zwnj;رود و تنها سطح Ùوقانی آن بسان جزیره&zwnj;ای بیرون از آب قرار می&zwnj;گیرد . اساس چهار طاقی بر روی 8 جرز در پیرامون و 1 جرز در مرکز بنا گردید . ابعاد جرزها به صورت تقریبا ۴*۴ متر می&zwnj;باشد که بر روی یک سکو قرار گرÙته&zwnj;اند . <br /> آنچه مهم جلوه می&zwnj;کند عدم وجود پله آجری در بنا و اطراÙ چهار طاقی می&zwnj;باشد این امکان وجود دارد که اول بنای Ùوق جهت مقاوم سازی سد احداث گردیده باشد و مجددا با توجه به آبگیری سد به آن کاربری تÙریحی داده باشند . براساس بررسیهای مکرر می&zwnj;دانی که انجام پذیرÙته می&zwnj;توان گÙت آب دو چشمه مهم قوری چشمه و سرچشمه را از Ùرا دست براساس اختلاÙ سطح شیب دار و همچنین با به کارگیری ظروÙ مرتبطه تنبوشه که توسط دیوار اجری محاÙظت می&zwnj;گردید و آب را به قسمت Ùوقانی هدایت می&zwnj;نموده&zwnj;اند . <br /> احتمالا براساس اختلاÙ ارتÙاع دو چشمه مذکور نسبت به چهار طاقی و همچنین قانون ظروÙ مرتبطه ، تنبوشه آب به صورت Ùواره حوض مرکزی را پر می&zwnj;نموده &zwnj;است و آنگاه سرریز آب آن توسط آب راه&zwnj;ها به حوض&zwnj;های دیگر تقسیم و سپس مازاد آن از چهار طاقی به داخل استخر می&zwnj;ریخته &zwnj;است . جهت کاربری تÙریحی عمارت داخل استخر ، دسترسی به آن از طریق یک پل چوبی اسکله مانند که در جهت شمال بنای مذکور ایجاد نموده بودند امکان پذیر می&zwnj;گردید . <br /> اما بنای عمارت علاوه بر کاربردی تÙریحی دارای کاربری علمی و Ùنی در سدسازی بوده &zwnj;است . بنای عمارت از 8 جرز در پیرامون و یک جرز در مرکز بوده جرز مرکزی آن دارای خلل و Ùرج شبکه&zwnj;ای مرتبط به هم می&zwnj;باشد که در مواقع ضروری به صورت یک سوپاپ عمل می&zwnj;کرده &zwnj;است بدین گونه اگر بعد از بسته شدن دریچه&zwnj;های سد و آب گیری مخزن آن اگر به سد Ùشار می&zwnj;آمد و یا اگر سد اندکی حرکت می&zwnj;نمود مهندسین سازه سد ، آب را از دریچه&zwnj;های سد خالی نمی&zwnj;کردند بلکه تخلیه آب را از مرکز مخزن سد انجام می&zwnj;دادند . <br /> به طور مثال اگر تخلیه آب در موقع اضطراری از طریق دریچه سد انجام می&zwnj;پذیرÙت Ùشار و هجوم آب برای تخلیه شدن خود عامل مهم در سرعت بخشیدن به تخریب سد بوده &zwnj;است برای پیشگیری تخریب سد در مواقع ضروری (بعد از آبگیری) وجود همان چهار طاقی با جرز مشبک مرتبط به هم ضروری می&zwnj;نماید بدین ترتیب با ساخت چهار طاقی و جرز مشبک وسط سد از تخریب سد جلوگیری نموده&zwnj;اند . به تصویر 3- جرزهای مشبک در چهار طاقی میان آب گونه&zwnj;ای که آب را از مرکز مخزن به وسیلهٔ همان جرز مشبک مرکزی چهار طاقی مکش و سپس آب را از طریق کانالهایی که در زیر سد موجود می&zwnj;باشد به پایین دست (حدود 200 متری) هدایت می&zwnj;نمودند تا اینکه از Ùشار آب بر دهانه سد می&zwnj;کاستند .<br /> وسعت آن حدود 10 هکتار و عمق آن نزدیک به ده متر است . این دریاچه به دلیل دسترسی مناسب سواره ، محوطه اتراق ، آثار باستانی ، شیرینی ، آب و هوای مناسب ، قابلیت&zwnj;های توریستی Ùراوان دارد .<br /> </span></p>', '', '', '', '125510579-abbas-abad1.jpg', '125522580-abbas-abad2.jpg', 'مجموعه عباس‌آباد', 4),
(498, '21', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مشهد میر بزرگ عمارت و مقبره&zwnj;ای است که مربوط به دوره صÙوی قرن 8 ه&zwj;.ق است و در آمل ، سبزه میدان ، محوطه مصلی آمل واقع شده و این اثر در تاریخ 15 دی 1310 با شمارهٔ ثبت 59 به&zwnj;عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده &zwnj;است . آرامگاه میر بزرگ آمل ، یکی از بناهای تاریخی مهم و بزرگ به شمار می&zwnj;رود . ساختمان اصلی بقعه میر بزرگ متعلق به قرن هشتم هجری قمری است که با طرحی چهار ضلعی ساخته شده ولی ساختمان کنونی آن به قرن یازدهم هجری و دوره صÙوی مربوط می&zwnj;باشد . <br /> این بقعه از نظر ویژگی&zwnj;های معماری ، تزئینات ، کاشی&zwnj;کاری نماها و خصوصاً سر در ورودی ، اهمیت تاریخی دارد . کتیبه قدیمی در زیر طاق آن وجود دارد و کاشی کاری آن منحصر به Ùرد در داخل بنا و بیرون آن موجود است . داشتن حوض در بالای بقعه یکی از شاهکار&zwnj;های آن زمان بوده &zwnj;است که بعضی وقت&zwnj;ها طلبه&zwnj;ها در قدیم برای خواند درس به بالای عمارت می&zwnj;رÙتند و درس می&zwnj;خواندند . در زیر گنید و شبستانهای و اتاقهای جنبتین و سر در مقبره روی جرزهای آن قطعات خشت کاشی مربوط به دوران صÙوی باقیمانده همچنین مقداری کمربند داخلی گنبد نمایان است . <br /> این بقعه را اسکندر شیخی پسر اÙراسیاب چلابی که حکومتن آمل را از طرÙ تیمور عهده دار بود به دشمنی اجدادی در سنه 796&nbsp; قمری خراب و ویران کرده ولی پس از Ùوت امیر تیمور و مراجعت بازماندگان سادات به مازندران در سال 814 قمری به همت سید قوام الدین پسر سید رضی الدین و کمک اهالی بقعه بزرگ به شکل اول ساخته شد . سپس در عهد سلاطین صÙویه خصوصاً شاه عباس اول از لحاظ قرابت و علاقه دینی بقعه مزبور با بهترین کاشیکاری و تزیینات نÙیس تکمیل گردیده ؛ ولی به مرور ایام این بنای عظیم و شاهکار تاریخی بر اثر عدم مراقبت دولت&zwnj;های وقت خراب شده و تمام آجرهای کاشی و اشیای نÙیس موزه آن که در دو دروه سلطنت طولانی سلسه مرعشی و صÙویه در این بقعه عالی جمع آوری شده بود و همچنین آثار گرانبهای تجاری صندوق ضریح و غیره به وسیله عده&zwnj;ای از بی خردان سودجو و یهودیان به یغما رÙت و جز خرابه&zwnj;ای بیش باقی نمانده و حتی موقوÙات بقعه نیز به مرور ایام چپاول گردیده&zwnj; است . ولی در اواخر یک مرمت کوتاهی شده &zwnj;است .<br /> دربارهٔ نسب میر بزرگ گÙته&zwnj;اند که او از Ùرزندان علی المرعش پسر عبدالله بن محمد بن حسن بن حسین الاصغر از Ùرزندان امام چهارم است . قاضی نورالله شوشتری درباره علی المرعش می&zwnj;نویسد که ، کبوتر بلند پرواز مرعش می&zwnj;گوینند و چون به علوشان و رÙعت منزلت و مکان انصاÙ معروÙ بود ، بنابراین وصÙ او به مرعش به جهت علو منزلت او بوده &zwnj;است و همو Ùرموده سادات مرعشیه به او منتسبند و سادات عالی درجه مازندران که به تشیع مشهورند از جمله اعقاب اویند به ویژه سلاطین قوامیه مرعشیه مازندران ، نسب دقیق او را میر قوام الدین بن سید صادق بن سید عبدالله بن سید ابوهاشم بن سید علی بن سید حسن بن سید علی المرعش بن سید عبدالله بن سید محمد الاکبرین بن سید حسن بن سید حسین الاصغرین امام زین العابدین علیه السلام گÙته&zwnj;اند . <br /> نوشته&zwnj;اند آن بزرگوار مدتی در خراسان به سلوک مشغول بوده بعد از آن به مازندران وطن خود بازگشت . این بقعه که آرامگاه میر قوام&zwnj;الدین مرعشی سرسلسله از سادات مرعشی به نام مرعشیان ایران است ، صندوق چوبی نÙیسی داشت که در اثر آتش سوزی نابود شد و تنها چهار چوب آن باقی مانده &zwnj;است . <br /> بر روی این چهار چوب تاریخ 1033 هجری قمری حک شده &zwnj;است . بنای Ùعلی بقعه در دو طبقه احداث گردیده که با توجه به کثرت اتاق&zwnj;ها و شیوهٔ معماری ، به احتمال قریب به یقین به عنوان مدرسه ، خانقاه ، مسجد و عمارت و غیره مورد استÙاده قرار می&zwnj;گرÙته &zwnj;است .</span></p>', '', '', '', '125423579-mir-bozorg1.jpg', '125437579-mir-bozorg2.jpg', 'مشهد میربزرگ', 3),
(499, '21', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">پل ورسک از بزرگ&zwnj;ترین پل&zwnj;های راه آهن سراسری ایران است که در ارتÙاعات روستای ورسک در شهرستان سوادکوه در استان مازندران قرار دارد . این پل که از شاهکارهای مهندسی به حساب می&zwnj;آید در سال 1315 بازگشایی شد . پل ورسک که راه&zwnj;آهن سراسری تهران ـ شمال را به هم متصل می&zwnj;كند در ارتÙاع 110متری از ته دره با دهانه ۶۶ متری و با وسایلی ابتدایی ساخته شد . پل ورسک در شمار مهمترین آثار Ùنی مهندسی راه آهن شمال ایران محسوب می&zwnj;شود که در مهر ماه 1356 با شماره 1534 ثبت آثار ملی شده است . ورسک از جمله پل&zwnj;های استراتژیک ایران است که توسط مهندسان آلمانی و اتریشی با تضمین 70 ساله احداث شد . <br /> این پل در دوران جنگ جهانی دوم توسط چرچیل ، نخست&zwnj; وزیر وقت انگلیس پل پیروزی لقب گرÙت . همچنین در 23 تیر ماه 1324&nbsp; بنابر پیشنهاد وزارت راه ، پل ورسک بنام پل پیروزی نامیده شد . این پل Ùقط مخصوص عبور قطار است و در حال حاضر قطارهای مساÙری تهران - ساری و تهران - گرگان پس از گذشت بیش از 70 سال هر روز چندین مرتبه از روی آن می&zwnj;گذرند . همچنین قطارهای باری و سوختی نیز از روی آن عبور می&zwnj;کنند . امروزه پل ورسك علاوه بر اهميت ويژه در صنعت حمل و نقل ، از جاذبه های سياحتی ایران نيز محسوب می&zwnj;گردد .<br /> نام پل ورسک در كتاب ركورد گينس ، در بخش پل&zwnj;های با ارتÙاع بيش از 61 متر به ثبت رسيده است . نام ورسک از قریه ورسک گرÙته شده است که در مجاورت محل ساخت پل قرار داشته و در آن زمان در حدود 20 خانوار در آن ساکن بوده&zwnj;اند . پس از چند سال از احداث پل ساكنان اين روستا به ورسك امروزی كه آن زمان به عباس&zwnj;آباد معروÙ بود ، آمدند و امروز اين روستا به نام ورسك عباس آباد معروÙ شده است . ورسك به&zwnj; دليل وجود درختچه&zwnj;های ورس كه در قسمت پشت پل به&zwnj; طور انبوه وجود دارد ، به اين نام معروÙ شده است .<br /> بنابر روایتی دیگر ورسک از نام مهندسی به&zwnj; نام شژووسك اهل بوهم گرÙته شده که در ساخت این پل شرکت داشته است و چون در Ùارسی این حرÙ چکی وجود ندارد و تلÙظ آن کلمه برای بسیاری سخت بود ، بدین نام مشهور گشته است . این پل در درّهٔ ورسک در روستای ورسک در شهرستان سوادکوه ، واقع در 85 کیلومتری قائمشهر و 180 کیلومتری تهران ، در محور Ùیروزکوه و در مسیر راه آهن شمال قرار دارد . این پل دو کوه عظیم و سخت&zwnj;گذر عباس&zwnj;آباد را به یکدیگر اتصال می&zwnj;دهد . روستای ورسک در محدوده کوهستانی استقرار ياÙته و از سطح دريا 2140 متر ارتÙاع دارد .<br /> پل ورسک که راه ارتباطی راه&zwnj;آهن سراسری شمال جنوب می&zwnj;باشد با ابزار آلات بسیار ساده مانند دینامیت و دریل دستی ساخته شده است . این بنا از ملات سیمان و شن شسته شده و آجر ساخته شده و در ساختمان آن از آرماتور استÙاده نشده است . به بیان دیگر این بنا از ملات غیرمسلح ساخته شده است . از شگÙتی&zwnj;های ساخت این پل عدم استÙاده از هیچ سازه Ùلزی در ساخت آن است . برای ساخت این پل ابتدا دو پایه بتنی در دو طرÙ کوه ایجاد شد و به هم متصل گردید و سپس دال قوسی روی آن اجرا گردید و سپس نمای آجری روی آن اجرا شد .<br /> بعلت احتمال طغیان رودخانه ورسک مهندسان تصمیم گرÙتند با احداث تونلی در زير رودخانه ورسك ، ترن را از طغيان محاÙظت كنند و سپس با چرخش در مسير و صعود به ميزان صد متر ، ترن روي پل راه&zwnj;آهن ورسك قرار گيرد . حجم پل ورسک که دارای ۶۶ متر دهانه قوسی اصلی و 110 متر ارتÙاع از ته دره است ، جمعاً 4500 مترمکعب است . طول کلی پل 86 متر است . هزینه ساخت آن در آن زمان ، بالغ بر 2 میلیون و 600 هزار ریال بوده است . برای ساخت این پل عظیم چند طرح مبتنی بر استÙاده از مصالح بنایی که بیشتر مقرون به صرÙه بوده ، به تصویب رسید .<br /> </span></p>', '', '', '', '010011583-veresk1.jpg', '010021583-veresk2.jpg', 'پل ورسک', 5),
(500, '21', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">چشمه&zwnj;های باداب سورت در سال 1387 به عنوان دوّمین اثر طبیعی ملی ایران ثبت شد . در سال 1387 ، کوه دماوند ، چشمه&zwnj;های باداب سورت و سرو ابرکوه به عنوان سه اثر طبیعی به &zwnj;وسیلهٔ سازمان میراث Ùرهنگی ثبت شدند . چشمه های باداب سورت بعد از چشمه پامو کاله ترکیه به عنوان دومین چشمه آب شور جهان ثبت جهانی شده است . چشمه&zwnj;های باداب سورت واقع در استان مازندران ، شهرستان ساری ، بخش چهاردانگه ، دهستان پشتکوه ، روستای قلعه سر ، قرار دارد . <br /> چشمه&zwnj;های باداب سورت شامل دو چشمه با آب&zwnj;های کاملاً متÙاوت از لحاظ رنگ ، بو ، مزه و حجم آب است . چشمهٔ پر آب دارای آب بسیار شور و دارای استخری با قطر حدود 15 متر و عمق زیاد است . چشمهٔ دوم که در بالا دست و شمال غربی این چشمه قرار دارد ، ترش مزه و دارای آبی به رنگ قرمز و نارنجی است ، در اطراÙ چشمه کمی رسوب آهن نشسته&zwnj; است . جریان آب&zwnj;های رسوبی و معدنی این چشمه&zwnj;ها طی سال&zwnj;ها ، در شیب پایین دست کوهستانی خود ، صدها طبقه و ده&zwnj;ها حوضچهٔ بسیار زیبا به رنگ&zwnj;های نارنجی ، زرد و قرمز در اندازه&zwnj;های مختلÙ پدید آورده &zwnj;است . <br /> این طبقات و حوضچه&zwnj;ها در واقع جاذبهٔ اصلی و ویژگی منحصر به Ùرد چشمه&zwnj;های باداب سورت است . زیبایی این طبقات و محل ویژهٔ قرار گیری چشمه در دامنهٔ کوهستان و چشم اندازهای اطراÙ به ویژه در غروب تحسین برانگیز است . باداب ترجمهٔ تحت &zwnj;اللÙظی واژهٔ مازندارانی &laquo;وا اÙ&raquo; است . وا (باد) به نوعی درد (رÙماتیسم) اشاره دارد که با استÙاده از آب معدنی درمان می&zwnj;شود . همچنین باداب به معنی آب همراه با گاز است .<br /> این چشمه&zwnj;ها در ارتÙاع 1840 متری واقع شده&zwnj;اند و در ایران بی&zwnj;نظیر هستند و تنها در شش کشور دیگر پدیده&zwnj;ای تا حدّی شبیه باداب سورت وجود دارد . اطراÙ چشمه پوشیده از درختچه&zwnj;های زرشک وحشی و ارتÙاعات بالاتر پوشیده از جنگل&zwnj;های سوزنی برگ است . خبرگزاری مهر در گزارشی تصویری به تاریخ 29 مهر 1391 اعلام کرد که این چشمه&zwnj;ها در حال نابودی کامل هستند و این منطقه عاری از هر گونه مانع جدا کننده ، حصار ، نگهبان و حتی یک تابلوی اطلاعات یا راهنمایی و یا هشدار دهنده است .<br /> </span></p>', '', '', '', '010032583-badab-sort1.jpg', '010042583-badab-sort2.jpg', 'باداب سورت', 6),
(501, '21', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">نمک &zwnj;آبرود شهرکی گردشگری و ویلایی است در استان مازندران ایران . این شهرک دارای خط تله &zwnj;کابینی به نام تله &zwnj;کابین نمک&zwnj; آبرود است . شهرک نمک آبرود بین راه چالوس به تنکابن در 12 کیلومتری چالوس قرار دارد و به بنیاد مستضعÙان تعلق دارد .<br /> شهرک جدید نمک آبرود که در دوازده کیلومتری غرب چالوس واقع شده قسمتی از اراضی منطقه را با وسعت تقریبی 650 هکتار در بر می&zwnj;گیرد . حد شمالی این اراضی را دریای خزر و حد جنوبی آن را ارتÙاعات مدوبن (از بلندی&zwnj;های رشته&zwnj; کوه البرز) تشکیل داده &zwnj;است . وجود پارک&zwnj;های جنگلی بنÙشه و شمشاد در قسمت شمالی این مجموعه با وسعت تقریبی 200 هکتار مناظر بدیعی را در این قسمت از اراضی به وجود آورده &zwnj;است . ضمن آنکه در جنوب این اراضی دامنه کوه مدوبن به صورت جنگلی Ùشرده و با جاذبه&zwnj;های بصری Ùوق العاده واقع شده &zwnj;است .<br /> طرح اولیه شهرک به وسیله مهندسین مشاور داض ، چرخاب و هوارد همÙری تهیه شده &zwnj;است . در گزارش هوارد همÙری Ùرض بر این بوده&zwnj; است که جاده چالوس - رامسر منطقه را به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم می&zwnj;کند که بخش جنوبی جاده اختصاص به ویلاسازی داشته و بخش شمالی آن هتل هایت و قسمت پیشنهادی مارینا و تأسیسات مربوطه و مجتمع آپارتمانی را شامل می&zwnj;شد .<br /> </span></p>', '', '', '', '010140584-namakabrood1.jpg', '010150584-namakabrood2.jpg', 'نمک‌ آبرود', 7),
(502, '24', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">چغازنبيل&zwnj; در 45 كيلومتري&zwnj; جنوب&zwnj; شرقي&zwnj; شوش&zwnj; واقع&zwnj; شده&zwnj; و تنها يادگار شهري&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; در حدود سال&zwnj; 1300 پيش&zwnj; از ميلاد ساخته&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; شهر كه&zwnj; در Ùاصله&zwnj; 2 كيلومتري&zwnj; رود دز قرار داشت&zwnj; به&zwnj; نام &zwnj;\"شهر اونتاش&zwnj; گال \" مشهور بود . اين&zwnj; شهر يادگار تمدن&zwnj; عيلام&zwnj; جديد است&zwnj; كه&zwnj; از سه&zwnj; حصار تو در توي&zwnj; خشتي&zwnj; تشكيل &zwnj;شده&zwnj; و دروازه&zwnj; اصلي&zwnj; آن&zwnj; بر روي&zwnj; حصار بزرگ&zwnj; در جبهه&zwnj; شرقي&zwnj; قرار دارد . در حد Ùاصل&zwnj; حصار اوّل&zwnj; و دوم&zwnj; كاخ&zwnj;هاي&zwnj; شاهي&zwnj; و آرامگاه&zwnj;هاي&zwnj; سلاطين&zwnj; بزرگ&zwnj; عيلام&zwnj; قرار دارند .<br /> در بين&zwnj; حصار دوم&zwnj; و سوم&zwnj; بقاياي&zwnj; تصÙيه&zwnj; خانه&zwnj; آب&zwnj; واقع&zwnj; شده &zwnj;است &zwnj;. تصÙيه&zwnj; خانه&zwnj; آب&zwnj; چغازنبيل&zwnj; به&zwnj; منظور تأمين&zwnj; آب&zwnj; آشاميدني&zwnj; شهر احداث&zwnj; شده&zwnj; كه&zwnj; در شمار قديمي&zwnj;ترين &zwnj;تأسيسات&zwnj; آبرساني&zwnj; بشمار مي&zwnj;رود . در مركز حصار سوم&zwnj; معبد اصلي&zwnj; (زيگورات&zwnj;) قرار دارد . معبد اصلي&zwnj; به&zwnj; ابعاد 105*105 متر در جهات&zwnj; اصلي&zwnj; چهارگانه&zwnj; احداث&zwnj; شده&zwnj; است .&zwnj;<br /> اين&zwnj; معبد با استÙاده&zwnj; از ميليون&zwnj;ها آجر و در 5 طبقه&zwnj; ساخته&zwnj; شده&zwnj; بود كه&zwnj; در حال&zwnj; حاضر دو طبقه&zwnj; آن&zwnj; باقيمانده &zwnj;است &zwnj;. به&zwnj; غير از طبقه&zwnj; اول&zwnj; و پنجم &zwnj;، تمامي&zwnj; طبقات&zwnj; از خشت&zwnj; پر شده&zwnj;اند ، طبقه&zwnj; پنجم&zwnj; كه&zwnj; مرتÙعترين&zwnj; طبقه&zwnj; محسوب &zwnj;مي&zwnj;شد ، جايگاه&zwnj; قرار دادن&zwnj; الهه&zwnj;ها و بت&zwnj;ها بوده&zwnj; است &zwnj;. مهّم&zwnj;ترين&zwnj; الهه&zwnj; به&zwnj; نام&zwnj; خداي&zwnj; \"اينشوشيناك&zwnj;\" يا خداي&zwnj; خاص &zwnj;شهر شوش&zwnj; معروÙ&zwnj; بوده&zwnj; است &zwnj;. بر روي&zwnj; ديوارهاي&zwnj; معبد آجرهايي&zwnj; به&zwnj; خط&zwnj; ميخي&zwnj; مشاهده&zwnj; مي&zwnj;شود كه&zwnj; همگي&zwnj; متني &zwnj;يكسان&zwnj; دارند و بيانگر نام&zwnj; پادشاه&zwnj; و هدÙ&zwnj; او از ساخت&zwnj; اين&zwnj; معبد است&zwnj; .<br /> در اطراÙ&zwnj; معبد و بر روي&zwnj; كÙ&zwnj; اصلي&zwnj; دو سكوي&zwnj; مدور بريده&zwnj; مشاهده&zwnj; مي&zwnj;شود . برخي&zwnj; آن&zwnj;ها را سكوي&zwnj; قربانگاه&zwnj; و برخي&zwnj; ديگر محل&zwnj; ستاره&zwnj;شناسي&zwnj; دانسته&zwnj;اند . مجموعه&zwnj; اين&zwnj; شهر و آثار تمدن&zwnj; عيلام&zwnj; در هÙت&zwnj; تپه&zwnj; در سال&zwnj; 640 پيش&zwnj; از ميلاد توسط&zwnj; حمله&zwnj; آشوريان&zwnj; به&zwnj; سر كردگي &zwnj;\"آشور بانيپال&zwnj;\" ويران&zwnj; گرديد و حاكميت&zwnj; عيلاميها پس&zwnj; از هزاران&zwnj; سال&zwnj; منقرض&zwnj; شد .<br /> </span></p>', '', '', '', '010245585-choghazanbil1.jpg', '010257585-choghazanbil2.jpg', 'معبد چغازنبیل', 7),
(503, '24', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">سازه&zwnj;های آبی شوشتر در دوران ساسانیان ، جهت بهره&zwnj;گیری از نیروی آب به &zwnj;عنوان محرک آسیاب&zwnj;های صنعتی ساخته شده است . در این مجموعه بزرگ ، ساختمان آسیاب&zwnj;ها ، آبشارها ، کانال&zwnj;ها و تونل&zwnj;های عظیم هدایت آب و سیکا که محلی جهت استراحت و تÙریح است قابل توجه و جالب هستند . در سÙرنامه مادام ژان دیولاÙوآ باستان&zwnj;شناس نامدار Ùرانسوی از این محوطه به عنوان بزرگ&zwnj;ترین مجموعه صنعتی پیش از انقلاب صنعتی یاد شده است .<br /> با تشکیل پایگاه سازه&zwnj;های آبی و گسترش Ùعالیت&zwnj;های پژوهشی پیرامون این سازه&zwnj;ها ابتدا پرونده مجموعه آسیاب&zwnj;های شوشتر که سال&zwnj;ها در لیست پیشنهادی ثبت جهانی ایران قرار داشت تهیه گردید . اما به پیشنهاد و نظر کارشناسان میراث جهانی یونسکو مبنی بر اینکه محوطه آسیاب&zwnj;ها تنها بخشی از مجموعه به&zwnj; هم پیوسته سازه&zwnj;های آبی در شوشتر است تهیه پرونده منظومه آبی تاریخی شوشتر در دستور کار قرار گرÙت . <br /> این پرونده پس از تکمیل و رقابت موÙقیت&zwnj;آمیز در مقایسه با آثار پیشنهادی دیگر ، از سوی سازمان میراث Ùرهنگی کشور به عنوان دهمین اثر ایران به کمیته میراث جهانی یونسکو ارائه شد . سرانجام در نشست سالانه اعضای این کمیته در 26 ژوئن 2009 (۵ تیرماه 1388) در شهر سویل اسپانیا ، این پرونده با احراز معیارهای 1، 2 و ۵ با عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر در Ùهرست میراث جهانی یونسکو با شماره 1315 به ثبت رسید .</span></p>', '', '', '', '010338585-sazeh-abi1.jpg', '010350585-sazeh-abi2.jpg', 'سازه‌های آبی شوشتر ', 8),
(504, '24', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">پل سÙید اهواز یا پل معلق نام یکی از پلهای شهر اهواز می&zwnj;باشد که یکی از نمادهای شهر اهواز محسوب می&zwnj;گردد . این پل در سال 1315 ه.خ بر روی رودخانه کارون ساخته شده &zwnj;است . این پل دارای دو قوس بتنی 12 و 20 متری است . مهندسی آلمانی به اتÙاق همسر مهندسش شروع به ساختن ساختمان این پل کرد و کار را تا مرحله سوار کردن یکی از هلالی&zwnj;ها با موÙقیت پیش برد ، ولی انگلیسیهای حاکم بر شرکت نÙت در آن زمان لوازم و ادواتی که در اختیار سازنده پل گذارده بودند از جمله جرثقیلی که با آن هلالی اول را بالا کشیده و مهار کرده بود ، پس گرÙتند که این عمل انگلیسی&zwnj;ها باعث دق کردن و مرگ مهندس آلمانی ، سازنده پل شد . <br /> ولی بعد از چندی ، سرانجام زن مهندس آلمانی با ابتدایی&zwnj;ترین وسایل ممکن آن زمان و بکار گرÙتن چند دوبه بجای جرثقیل ، هلالی دوم را بر اسکلت پل سوار کرد و ساختمان آنرا بپایان رسانید و پل را آماده تحویل و بهره&zwnj;برداری کرد . در تابستان سال 1389 عملیات بازسازی و مرمت این پل در دستور کار قرار گرÙت و به گÙته مدیر عامل سازمان زیباسازی شهرداری اهواز عملیات مرمت و بازسازی این پل در حال انجام است و با مساعد شدن شرایط جوی عملیات جوش&zwnj;کاری اتصالات و قطعات Ùرسوده و همچنین رنگ&zwnj;آمیزی پل انجام می&zwnj;شود . همچنین تجهیزات مورد نیاز برای نورپردازی پل سÙید با حمایت مالی بانک ملی از کشور ایتالیا تهیه شده&zwnj;اند و پس از پایان عملیات رنگ&zwnj;آمیزی ، عملیات نورپردازی پل سÙید اهواز آغاز می&zwnj;شود تا این پل در ایام نوروز جلوه&zwnj;ای خاص داشته باشد .<br /> مراحل اجرایی پروژه که شامل عملیات تخریب بتن کÙ ، نصب قطعات Ùلزی ، بتون ریزی و کÙ سازی ، ساخت نرده مناسب ، سند بلاست و رنگ&zwnj;آمیزی مجدد کل قطعات Ùلزی پل و نورپردازی با استÙاده از Ùیبر نوری می&zwnj;باشد .</span></p>', '', '', '', '010523587-pol-sefid1.jpg', '010533587-pol-sefid2.jpg', 'پل سÙید اهواز', 10),
(505, '24', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">آبشار شÙوی یکی از بزرگ&zwnj;ترین و زیباترین آبشارهای ایران در رشته &zwnj;کوه&zwnj;های زاگرس و در آبشار شوی یا تله زنگ در سردشت از توابع دزÙول واقع در استان خوزستان ، و با Ùاصلهٔ اندکی از استان لرستان و در بین کوههای سرتنگ شوی در 10 کیلومتری ایستگاه راه آهن تله زنگ و در مسیر راه آهن سراسری تهران - جنوب واقع شده &zwnj;است .<br /> آبشار شوی ، پس از بیرون آمدن غار ، از گردنه&zwnj;ای بلند به پایین سرازیر می&zwnj;شود . ارتÙاع آبشار 100 متر و عرض آن 40 متر است . آب آن پس از عبور از کوه&zwnj;ها و دره&zwnj;ها ، به رود دز به شهر زیبای دزÙول در استان خوزستان می&zwnj;ریزد . پوشش گیاهی اطراÙ این آبشار ، تشکیل شده از درختانی مانند بید ، انجیر ، مو ، زبان &zwnj;گنجشگ ، اÙرا ، کیکم و بلوط است . در زیر آبشار و بر روی دیواره&zwnj;های آن گیاه سیاه وشان و سایر گیاهان آب دوست روییده &zwnj;است . <br /> در نزدیکی این آبشار ، آبشار بزرگ دیگری وجود دارد که گاه از آن به آبشار دوم شوی یاد می&zwnj;شود . سالیانه صدها نÙر از میهمانان ایرانی و جهانگردان خارجی در Ùصل بهار به دزÙول آمده و به دیدن این آبشار می&zwnj;روند . برای رسیدن به آبشار شوی دو مسیر وجود دارد . مسیر یکم از دزÙول به سمت منطقه شهیون پنج کیلومتری پیر (گوشه) مسیری مناسب و ماشین رو قرار دارد که تا نزدیکی ابشار ادامه دارد و پس از آن یکی دو ساعت کوهنوردی ساده&zwnj;ای که مسیری بسیار خوش منظره دارد با گذر از روستای شوی و یک آبشار کوچک و زیبایی به آبشار شوی خواهید رسید .<br /> با توجه به نزدیکی موقعیت جغراÙیایی آبشار به محدوده استان لرستان ، گاهی این آبشار را در لیست آبشارهای استان لرستان قرار می دهند . این در حالی است که به استناد نقشه&zwnj;های موجود در کتب گیتاشناسی ، نقشه&zwnj;های تقسیمات کشوری ، منابع دولتی ، مختصات جغراÙیایی ، آبشار شوی در محدوده استان خوزستان و شهرستان دزÙول می باشد .</span></p>', '', '', '', '125918582-abshar-shevi1.jpg', '125930582-abshar-shevi2.jpg', 'آبشار شوی', 4),
(506, '24', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">تنگه&zwnj;ای در هÙت کیلومتری شمال شرقی ایذه ، شامل شش نقش برجسته متعلق به دوره ایلامیان است که با توجه به سنگ نبشته&zwnj;های به جا مانده و بقایایی از محل زندگی آنها در گذشته&zwnj;های دور که در میان کوهها باقی &zwnj;مانده است مانند گورها کانال آب و بقایای ساختمان و نقطه دیدبانی می&zwnj;توان گÙت این محل پرستشگاه نارسینا ، یکی از خدایان ایلامی بوده است .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کول &zwnj;Ùرح که در انتهای دشت ایذه قرار دارد ، (کول) به معنی دره و (Ùره) به معنی خوشحالی می&zwnj;باشد ، از آنجا که دره&zwnj;ها عموماً تنگ و خÙه می&zwnj;باشند اما این دره روح اÙزا و دلباز است و در سمت راست مدخل دره ، در کنار رشته کوهی ، دو قطعه سنگ عظیم و نامنظم دیده می&zwnj;شود که بر بدنه آنها ، نقوش ظریÙ و زیبایی از صورت انسان و شمایل جانوران در حالت&zwnj;های نیایش و احترام دیده می&zwnj;شود . در تصویر سنگی این نیایشگاه بیش از 400 نÙر در حال نیایش مشاهده می&zwnj;شوند و بنا به گÙته کارشناسان در این تصاویر نخستین نگاه بشر به مذهب و آئین شکل گرÙته است و حمل خدایان ، قربانی کردن و اجرای موسیقی از دیگر صحنه&zwnj;های بکر این سنگ نگاره هاست .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">منطقه باستانی کول Ùرح از جاذبه&zwnj;های تاریخی گردشگری استان خوزستان می&zwnj;باشد که به دلیل قرار گرÙتن در یکی از مناطق بسیار خوش آب و هوای استان خوزستان ، سالانه گردشگران بسیاری به سوی خود جلب می&zwnj;نماید . محوطه کول Ùرح در سال 1378 توسط سازمان میراث Ùرهنگی با شماره 2597 در Ùهرست اثار ملی ایران به ثبت رسید .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">در حریم محوطه باستانی کول &zwnj;Ùرح تپه&zwnj;های باستانی پرچستان و چغاکره همچنین تالاب میانگران وجود دارد که کاوش و حÙاظت از آن&zwnj;ها بسیار حائز اهمیت است و عدم حÙاظت درست از آنها منجر به مشکلات عدیده&zwnj;ای می&zwnj;گردد .</span></p>\r\n<div style=\"text-align: justify;\"><br /></div>', '', '', '', '125855582-kolfarah1.jpg', '125906582-kolfarah2.jpg', 'سنگ نگاره کول Ùرح', 3),
(507, '24', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">آسیاب&zwnj;های آبی دزÙول یکی از آثار ارزشمند تاریخی شهرستان دزÙول به شمار می&zwnj;روند و به شماره 3984 در ردیÙ آثار ملی کشور به ثبت رسیده است . این آسیاب&zwnj;ها دارای مالکیت خصوصی بوده که به آسیابان به اصطلاح محلی لÙوینه می&zwnj;گÙتند . تعداد آسیاب&zwnj;ها در دوره&zwnj; صÙویه حدود 50 تا 60 عدد بود که بخشی از آنها در اثر سیلاب&zwnj;های Ùصلی تخریب شدند . آسیاب&zwnj;های آبی دزÙول در بخش&zwnj;های مختلÙ رودخانه دز قرار دارند . بخشی از آنها به Ùاصله حدود 800 متر از سد تنظیمی (دزÙول) و در جنوب تÙریحگاه ساحلی دز ، بخشی در زیر پل جدید (دوم) دزÙول و بخشی دیگر نیز در کنار پل قدیم این شهرستان ساخته شده&zwnj;اند .<br /> پیشینه تاریخی آسیابهای آبی دزÙول در ارتباط با پل قدیم (دزÙول) بوده که به دوره ساسانیان باز می گردد اما عمده آثار موجود از آسیاب&zwnj;ها که در سه بخش از رودخانه موجود است به دوره تاریخی صÙویه و قاجاریه باز می گردد . این سازه&zwnj;ها از مصالحی چون قلوه سنگ رودخانه ایی ، آجر و با ملات ساروج ساخته شده اند . شکل معماری آسیاب&zwnj;ها برگرÙته از سبک معماری بومی شهرستان دزÙول بوده و به صورت یک مجموعه به هم پیوسته ساخته شده و به هم مربط هستند .<br /> نوع ساخت سازه آسیاب&zwnj;ها : پایه این آسیاب&zwnj;ها از ملات گچ ، خاکستر و آجرها در سه ردیÙ ساخته شده&zwnj;اند و در قسمت&zwnj;هایی از سنگ ساخته می&zwnj;شود . دیوارها نیز از آجر و سنگ قلوه رودخانه و ملات ساروج که نوعی آهک&zwnj; بندی بوده پوشیده شده است . نحوه کنار هم قرارگیری آسیاب&zwnj;ها به شکلی است که در گذشته حالت سد مانند داشته تا آب را به جای مورد نظر هدایت کنند . این سیستم ، سیستم پیشرÙته ساسانی بوده است که قسمت اول رودخانه را قطع می&zwnj;کند . این سازه&zwnj;ها پل بند یا دَمبÙرÙج نام دارند . ارتÙاع درون اتاقک این آسیاب&zwnj;ها تا کÙ رودخانه حدود چهار متر است و حالت تقارن دارند . آسياب&zwnj;ها با نماي كشتي مانند ساخته شده&zwnj;اند ؛ اين نوع معماري براي تنظيم Ùشار آب و يا تشديد آن بوده است .<br /> قدمت و تغییرات : رومن گیرشمن در کتاب هنر انسان این سیستم را قدیمی&zwnj;ترین سیستم&zwnj;های آبیاری جهان در دوره باستان معرÙی کرده و قدمت آن را در حدود 1400 تا 1500 سال عنوان می&zwnj;کند که پژوهش&zwnj;های جدید این قدمت را تایید می&zwnj;کنند . هم &zwnj;چنین در وسط رودخانه بر یکی از دهانه&zwnj;ها آثار طاق عظیمی است که شبیه ایوان&zwnj;های ساسانی بوده و با توجه به علاقه شاهان ساسانی می&zwnj;توان آن را باقیمانده جایگاه سردار و یا محتشمی در گذشته در نظر گرÙت . این سازه&zwnj;ها پل&zwnj;بند عظیمی هستند که بعدها با تغییراتی در قسمت&zwnj;های آن به آسیاب تبدیل شد . با توجه به طول زمان تغییراتی توسط سیلاب&zwnj;ها و عوامل انسانی رخ داده در آنها آخرین تغییرات را می&zwnj;توان در زمان صÙویه با تکامل سیر تولید آجر و تغییر در ابعاد آن به اندازه 18.۵ در 18.۵ در 3.۵ سانتی متر برشمرد .<br /> کاربرد و نحوه عملکرد : درون آسیاب&zwnj;ها سنگ 2 تکه قسمت پایین ثابت بوده و بر اثر نیروی آب رودخانه چرخ بالایی به چرخش درآورده می&zwnj;شده است . در هر آسیاب پنج نÙر کارگر داشته که مسئولیت&zwnj;های مختلÙی شامل مسئول گندم آوردن با قاطر ، مسئول آوردن گندم&zwnj;ها تا سنگ آسیاب ، مسئول سنگ آسیاب و مسئول جمع&zwnj;آوری آرد داشته&zwnj;اند . هم&zwnj;چنین یک نÙر در شب&zwnj;ها مسئول آسیاب بوده است . در گذشته در Ùصولی که میزان حجم آب رودخانه کم می&zwnj;شد برای بالا آمدن سطح آب و نیز انحراÙ آب به سمت آسیاب&zwnj;ها از سبدهای حصیری که درون آنها را از سنگ پر می&zwnj;کردند و روی هم قرار می&zwnj;گرÙته استÙاده می&zwnj;شده است که در مجموع تشکیل یک بند انحراÙی را می&zwnj;دادند و در اصطلاح محلی به آن چوسله گÙته می&zwnj;شد . آسیاب&zwnj;ها با نمای کشتی مانند ساخته شده&zwnj;اند ؛ این نوع معماری برای تنظیم Ùشار آب و یا تشدید آن بوده است .<br /> کاربرد کنونی و بازسازی : با توجه به ارزش&zwnj;های تاریخی ، معماری و Ùرهنگی این آسیاب&zwnj;ها به تازگی تلاش&zwnj;هایی توسط سازمان نوسازی بهسازی شهرداری دزÙول برای حÙظ ، مرمت و بازسازی این آسیاب&zwnj;ها صورت گرÙته که عمده این تلاش&zwnj;ها زیر پل دوم دزÙول که به آسیاب&zwnj;های شیخ و عماد معروÙ است انجام شده است . هم&zwnj;چنین در زمینه استÙاده بهتر از طریق محوطه&zwnj;سازی و ایجاد سÙره خانه سنتی در کنار این سازه&zwnj;ها و بازسازی و راه&zwnj;اندازی چرخ یکی از آسیاب&zwnj;ها ، این مجموعه لقب موزه آب به خود گرÙته که استقبال خوبی از آن صورت گرÙته است .</span></p>', '', '', '', '010545587-asyab-abi1.jpg', '010556587-asyab-abi2.jpg', 'آسیاب‌های آبی دزÙول ', 10),
(509, '24', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">بقعه&zwnj; دانيال&zwnj; پيغمبر در ساحل&zwnj; شرقي&zwnj; رودخانه&zwnj; شائور شوش&zwnj; واقع&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; بقعه &zwnj;مدÙن&zwnj; يكي&zwnj; از پيامبران&zwnj; بني&zwnj; اسرائيل&zwnj; است&zwnj; و دو حياط&zwnj; دارد كه&zwnj; در دور تا دور آن&zwnj;ها ، حجره&zwnj;ها و ايوان&zwnj;هايي&zwnj; ساخته &zwnj;شده&zwnj; است &zwnj;. بقعه&zwnj; در انتهاي&zwnj; حياط&zwnj; دوم&zwnj; قرار دارد و حيات&zwnj; آن&zwnj; از سه&zwnj; طرÙ&zwnj; اتاق&zwnj;هايي&zwnj; جهت&zwnj; اقامت&zwnj;زوار دارد .<br /> در اين&zwnj; بقعه &zwnj;، ضريحي&zwnj; و در زير آن &zwnj;، مرقدي&zwnj; با سنگ&zwnj;هاي&zwnj; زرد قديمي&zwnj; بدون&zwnj; نوشته&zwnj; قرار دارد . سقÙ&zwnj; محوطه&zwnj; بقعه &zwnj;آيينه&zwnj; كاري&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; و دريچه&zwnj;هاي&zwnj; نورگيري&zwnj; بر روي&zwnj; هشت&zwnj; گوش&zwnj; زير گنبد تعبيه&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. پي&zwnj;هاي&zwnj; بقعه&zwnj; قديمي&zwnj; و قطور هستند . پيشاني&zwnj; ضلع&zwnj; شرقي&zwnj; بناي&zwnj; بقعه&zwnj; كاشيكاري&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. گنبد بارگاه&zwnj; دانيال&zwnj; پيامبر به&zwnj; صورت&zwnj; كثيرالاضلاع&zwnj; شش&zwnj; ضلعي&zwnj; بر قاعده&zwnj;اي&zwnj; مدور استوار شده&zwnj; است&zwnj; .<br /> </span></p>', '', '', '', '010400586-aramgah-danial1.jpg', '010411586-aramgah-danial2.jpg', 'بقعه دانیال نبی', 9);
INSERT INTO `bastan_tb` (`id`, `ba_city`, `ba_ged`, `ba_king`, `ba_jog`, `ba_taf`, `ba_past`, `ba_eba`, `ba_bana`, `ba_datebana`, `add_local2`, `add_local`, `photo1`, `photo2`, `ba_name`, `priority`) VALUES
(510, '19', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">تپه میل که از آن آتشکده بهرام و آتشکده ری نیز نام برده می&zwnj;شود از آثار دوره ساسانیان در شهرری است . گمان می&zwnj;رود که این بنا آتشگاه بهرام گور بوده باشد . در حدود 12 کیلومتری جنوب شرقی شهرری به سوی ورامین بر بلندای تپه&zwnj;ای پهناور در روستای قلعه&zwnj;نو بقایای کاخ یا آتشکده&zwnj;ای واقع است که به تپه میل مشهور گردیده و آن به سبب دو پایه بزرگ بنا می&zwnj;باشد که از دور شبیه به میل است .<br /> جهت بنا به صورت شرقی و غربی است . در جبهه شرقی ایوانی با چهار ستون مدور بوده . بخشی از بنای آتشکده ری در زمان حمله اسکندر به ایران خراب شد و تنها قسمتی از بنای چهارطاقی و زیبای این آتشکده به صورت دو میل باقی ماند . بیشتر قسمت&zwnj;های غربی بنا از میان رÙته ، در بخش زیرین مجموعه یک راهروی کم پهنا وجود دارد که سراسر طول بنا را طی می&zwnj;کند . بقایای معماری تپه معماری میل دارای ساختاری ، تشکل از گل ، خشت ، لاشه سنگ ، گچ و از نظر دیرینگی متعلق به دوره ساسانیان (حدود 1800 سال پیش) است و به آتشکده بهرام گور نیز معروÙ است .<br /> آنچه از پوشش بنا در زمان حاضر برجاست ، یک جÙت قوس هلالی با نقطه بیضی است ، در راستای محور اصلی تالار ، راهروی کم عرض تونل مانندی سراسر طول تالار را از زیر طی می&zwnj;کند که از منتهی الیه غربی ، راهروی هم عرض دیگری بر آن عمود می&zwnj;شود و ورودی اصلی راهروی زیرین در جبهه شرقی ، زیر ایوان اصلی است . نخستین بار در سال ‪ 1913 ‬میلادی &laquo;ژاک دومورگان&raquo; Ùرانسوی این آتشکده و سازه&zwnj;های پیرامون آن را مرمت کرد . <br /> این بنا در سال 1933 توسط باستان&zwnj;شناس آمریکایی به نام اریک اشمیت مورد کاوش و حÙاری قرار گرÙت و اخیراً دکتر Ùیروزه شیبانی از ایران کار حÙاری آن را پی&zwnj;گیری کرده &zwnj;است . تپه میل با سنگ ، ساروج ، خشت و گل ساخته شده&zwnj; است . نیزارهای اطراÙ تپه از وجود دریاچه&zwnj;ای حکایت دارد که در گذشته در این محل وجود داشته ، ولی خشک شده &zwnj;است . بلندی تپه میل از سطح دشت اطراÙ 18 متر است و حدود 25 متر پهنا و 20 متر درازا دارد . <br /> پیرامون این تپه بلند تپه&zwnj;های کم ارتÙاع کوچکتر پراکنده شده که مشرÙ بر آنها قرار گرÙته است . این مجموعه منطقه&zwnj;ای به وسعت 800 در 900 متر را شامل می&zwnj;شود . بر بالای تپه ، بنای اصلی آتشکده در راستای شرقی غربی برپاست ، طرح کلی بنا ، تالار ستون داری بوده با دو ردیÙ ستون چهارگوشه سه تایی که عملاً به 3 بخش تقسیم شده است .<br /> یک بخش مرکزی عریض تر و دو بخش جانبی کم عرض تر ، ورودی اصلی تالار آتشکده در جبهه شرقی از طریق یک ایوان چهارستونی مدور که پایه&zwnj;های سر ستون&zwnj;های آنها در گوشه&zwnj;های شمال شرقی و جنوب به شرق ایوان برپاست . تپه میل حدود 12 کیلومتری جنوب شرقی حرم حضرت عبدالعظیم (ع) و در 2 کیلومتری جنوب قلعه نو بخش کهریزک شهرستان ری بر Ùراز تپه&zwnj;ای بلند در روستای قلعه نو قرار دارد .</span></p>', '', '', '', '115053535-tappeye-mil1.jpg', '115103535-tappeye-mil2.jpg', 'آتشکده بهرام یا تپه میل', 7),
(511, '19', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">برج طغرل در شرق آرامگاه ابن بابویه در شهرری واقع شده &zwnj;است و از آثار به جا مانده از دورهٔ سلجوقیان می&zwnj;باشد . ارتÙاع برج حدود 20 متر می&zwnj;باشد . به عقیدهٔ برخی از کارشناسان این برج شبیه عقربه&zwnj;های ساعت بوده و می&zwnj;توان از روی تابش آÙتاب بر روی کنگره&zwnj;های آن زمان را تشخیص داد . چالش و اختلاÙات Ùراوانی میان کارشناسان و مورخان دربارهٔ شخصیت مدÙون در این بنا وجود دارد . عده&zwnj;ای آن را آرامگاه طغرل بیک سلجوقی می&zwnj;دانند و در مجمل &zwnj;التواریخ صÙحهٔ ۴۶۵ اینگونه آمده &zwnj;است که &laquo;سلطان طغرل&zwnj;بیک شهرری وÙات رسید و تربتش آنجا برجاست&raquo; . مورخ نامی ترکیه ، Ùارق سومر نیز محل دÙن طغرل را همین مکان می&zwnj;داند .<br /> در صورتی که از زمان سلجوقیان تا زمان قاجاریه در هیچ یک از کتبی که وصÙی درباره آثار ری دارد نامی از مقبره طغرل سلجوقی ندارد . عده&zwnj;ای دیگر از نویسندگان این مکان را محل دÙن خلیل سلطان از Ùرزندان تیمور لنگ و همسر او شادالملک در قرن پانزدهم می&zwnj;دانند .<br /> در کتاب جامع ری باستان تالیÙ حسن کریمیان نیز آمده &zwnj;است که گروهی این بنا را منتسب به Ùخرالدوله می&zwnj;دانند . استاد سیدمحمد محیط طباطبایی با توجه به تحقیقات مÙصلی که پیرامون این اثر تاریخی و شخصیت مدÙون در آن داشته &zwnj;است این بنا را متعلق به ابراهیم خواص می&zwnj;داند . پیکر محمد طباطبایی پس از مرگ در جوار این برج در سال 1371 به خاک سپرده &zwnj;شد .<br /> برج طغرل برای نخستین بار در سال 1301 هجری قمری و در پایان 35 امین سال پادشاهی ناصرالدین شاه مرمت و بازسازی شد . این مرمت به دستور شاه و به دست وزیرش امین السلطان و توسط ابوالحسن خان معمارباشی انجام گرÙت و لوحه&zwnj;ای مرمر بر سر در بنا نصب گردید . این بازسازی بنا را از خطر نابودی نجات داد ولی ظراÙت کاری&zwnj;های قدیمی و بقعهٔ کتیبهٔ کوÙی آن را از بین برد .<br /> بعد از انقلاب 1357 سالها این بنا متروک بود تا در اوایل دههٔ هÙتاد بار دیگر مورد بازسازی قرار گرÙت و بطور جدی در نیمهٔ سال 1377 آغاز و در زمستان 1379 به پایان رسید . در حال حاضر بازسازی بنا به دست منطقه 20 شهرداری تهران در محوطه&zwnj;ای به وسعت 2 هکتار و به منظور گسترش و ساختن Ùرهنگسرا ، کتابخانه ، موزه و رستوران در حال انجام می&zwnj;باشد .<br /> </span></p>', '', '', '', '115115535-toghrol1.jpg', '115128535-toghrol2.jpg', 'برج طغرل', 8),
(512, '16', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">بناي&zwnj; اين&zwnj; حمام&zwnj; با كاشي&zwnj; كاري &zwnj;، نقاشي&zwnj; و گچبري &zwnj;، مقرنس&zwnj; كاري&zwnj; و كاربندي&zwnj;هاي&zwnj; زيبا تزئين&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. سر در ورودي&zwnj; اين&zwnj; حمام&zwnj; نيز با نقاشي&zwnj;هاي&zwnj; زيباي&zwnj; عصر صÙوي&zwnj; تزئين&zwnj; شده&zwnj; است &zwnj;. معمار اين &zwnj;مجموعه&zwnj; و حمام&zwnj; استاد محمد سلطان&zwnj; يزدي&zwnj; بوده&zwnj; است &zwnj;. اين&zwnj; حمام&zwnj; داراي&zwnj; دو بخش&zwnj; رختكن&zwnj; و گرمخانه&zwnj; است &zwnj;. دقيق&zwnj;ترين&zwnj; موضوع&zwnj; قابل&zwnj; توجه&zwnj; در معماري&zwnj; گرمخانه&zwnj; پيروي&zwnj; و هم&zwnj; شكلي&zwnj; سنگ&zwnj;هاي&zwnj; كÙ&zwnj; گرمخانه&zwnj; با ساختمان &zwnj;سقÙ&zwnj; است&zwnj; . <br /> اگر سقÙ&zwnj; به&zwnj; شكل&zwnj; لوزي&zwnj; است &zwnj;، سنگ&zwnj; مقابل&zwnj; كÙ&zwnj; آن&zwnj; نيز لوزي&zwnj; است &zwnj;. رختكن&zwnj; حمام&zwnj; به&zwnj; 6 غرÙه&zwnj; تقسيم &zwnj;مي&zwnj;شود كه&zwnj; هر غرÙه&zwnj; آن&zwnj; مخصوص&zwnj; يك&zwnj; صنÙ&zwnj; جامعه&zwnj; يعني&zwnj; سادات &zwnj;، روحانيون &zwnj;، خوانين&zwnj; ، رعايا ، اعيان&zwnj; و بازاري&zwnj;ها بوده&zwnj; است&zwnj; و در حال&zwnj; حاضر در هر غرÙه&zwnj; يك&zwnj; يا دو مجسمه&zwnj; از شمايل&zwnj; هر يك&zwnj; از طبقات&zwnj; ياد شده&zwnj; به&zwnj; نمايش&zwnj; گذاشته &zwnj;شده&zwnj; است&zwnj; . <br /> بخش&zwnj; گرمخانه&zwnj; شامل&zwnj; يك&zwnj; حوض&zwnj; آب&zwnj; سرد است&zwnj; با طاقي&zwnj; شبيه&zwnj; خيمه&zwnj; كه&zwnj; هشت&zwnj; ستون&zwnj; حمام&zwnj; بر زيبايي &zwnj;آن&zwnj; مي&zwnj;اÙزايند . سيستم&zwnj; كانال&zwnj; كشي&zwnj; آب&zwnj; و Ùواره&zwnj;ها چنان&zwnj; دقيق&zwnj; طراحي&zwnj; و اجرا شده&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; از عجايب&zwnj; معماري&zwnj; حمام&zwnj;ها محسوب&zwnj; مي&zwnj;شود . يكي&zwnj; ديگر از عجايب&zwnj; حمام&zwnj; ساعت&zwnj; يا زمان &zwnj;سنج&zwnj; سنگي&zwnj; آن&zwnj; است &zwnj;.</span></span></p>', '', '', '', '111531323-hamam1.jpg', '111543323-hamam2.jpg', 'حمام‌ گنجعلیخان', 1),
(513, '16', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">این راسته بازار از میدان ارگ شروع و به میدان مشتاقیه ختم می&zwnj;شود . هر بخش از بازار کرمان در زمان یکی از Ùرمانروایان این شهر ساخته شده و به خاطر برخی ویژگیهایش در ایران منحصر به&zwnj; Ùرد و دارای شهرت جهانی است . این بازار طولانی&zwnj;ترین راسته بازار ایران محسوب می&zwnj;شود .<br />اولین بخش بازار ارگ است که از میدان ارگ شروع می&zwnj;شود و تا چهار سوق گنجعلی خان ادامه دارد . این بازار به دو بخش Ùرعی تر به نامهای \"بازار نقارخانه\" و \"بازار سراجی\" تقسیم می&zwnj;شود .</span></p>', '', '', '', '112007326-bazar1.jpg', '112017326-bazar2.jpg', 'بازار کرمان', 10),
(516, '5', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">ایل&zwnj;گلی یا شاه &zwnj;گلی یکی از مهم&zwnj;ترین گردشگاه&zwnj;های شهر تبریز است که در جنوب شرق آن و در 7 کیلومتری مرکز شهر واقع شده &zwnj;است . این مکان در زمان آق&zwnj;قویونلوها ایجاد شده و در دورهٔ صÙویان گسترش یاÙته &zwnj;است . با احداث هتل ۵ ستاره و بین&zwnj;المللی ایل&zwnj;گلی ، این گردشگاه جنبهٔ جهانی پیدا کرده &zwnj;است . عمق دریاچهٔ ایل&zwnj;گلی 12 متر بوده و در محوطهٔ آن قایقرانی انجام می&zwnj;شود . همچنین شهربازی (لونا پارک) و نیز مساÙرخانه&zwnj;های متعددی در داخل این گردشگاه وجود دارد .<br /> ایل&zwnj;گلی تا پیش از روی&zwnj; کار آمدن صÙویان ، بزرگترین منبع ذخیرهٔ آب جهت آبیاری باغ&zwnj;های مناطق شرقی تبریز تا دروازهٔ تهران و تپلی&zwnj;باغ بوده &zwnj;است . در دوران حکومت صÙویان ، تمام شن و ماسه و نخاله&zwnj;های موجود در محوطهٔ داخلی دریاچهٔ Ùعلی خالی شده و دیواره&zwnj;ای سنگی به دور آن کشیده شد . در دوران قاجار در پیرامون استخر ایل&zwnj;گلی خیابان&zwnj;هایی جهت عبور و مرور احداث گردید و در جوار این معابر ، درختان درخت تبریزی ، بید مجنون و گل&zwnj;های اطلسی متعددی در چندین ردیÙ جهت تزئین گردشگاه و پاکی آب و هوا کاشته شد .<br /> ایل&zwnj;گلی در دوران پهلوی به شهرداری تبریز واگذار شد تا به یک گردشگاه عمومی تبدیل شود . سیدباقر کاضمی (مهذب&zwnj;الدوله) استاندار وقت آذربایجان شرقی ، نخستین تعمیرات اساسی را در محوطهٔ این گردشگاه به انجام رسانید . به کمک کارشناسان سازمان آمار و Ùناوری اطلاعات شهرداری تبریز ، سرویس اینترنت بی سیم برای استÙاده گردشگران و شهروندان تبریزی در پارک ائل گلی برقرار گردید . به گزارش روابط عمومی سازمان ، براساس پیشنهادی از سوی مدیریت گردشگری شهرداری تبریز و جهت سهولت برقراری ارتباطات اینترنتی گردشگران در تبریز ، معاونت Ùنی سازمان آمار و Ùناوری اطلاعات اقدام به بسترسازی برای ایجاد این سرویس نمود و در مدت 10 روز دو Ùرستنده ، هر کدام با پوششی به شعاع 300 متر کروی در ضلع شرقی و جنوبی ائل گلی نصب گردید .<br /> دریاچهٔ ایل&zwnj;گلی با ۵٫۵ هکتار وسعت ، گنجایش 720000 متر مکعب آب را دارد . این دریاچه پیش&zwnj;تر به سبب بزرگی و عظمت ، شاه&zwnj;گلی (دریاچهٔ بزرگ) نام داشته که پس از انقلاب اسلامی ایران به ایل&zwnj;گلی (دریاچهٔ مردم) تغییر نام داده &zwnj;است . یکی از شعبه&zwnj;های رودخانهٔ لیقوان که از نزدیکی روستای چاوان می&zwnj;گذرد ، به &zwnj;صورت جویباری کوچک از سمت جنوب&zwnj; شرقی دریاچهٔ ایل&zwnj;گلی وارد آن شده و آب آن را تأمین می&zwnj;نماید .<br /> تپهٔ نسبتاً بلندی در بخش جنوبی دریاچهٔ ایل&zwnj;گلی قرار گرÙته که جنگل &zwnj;کاری شده و آبشارهای مصنوعی متعددی از این تپه به سمت داخل دریاچه سرازیر می&zwnj;شود . همچنین از ضلع جنوبی دریاچه تا مرکز آن و محل کاخ ایل&zwnj;گلی ، خیابانی کشیده شده که عمارت کلاه&zwnj;Ùرنگی را به&zwnj;صورت یک شبه &zwnj;جزیره درآورده &zwnj;است . این دریاچه در هنگام Ùصل زمستـان با نمایی زیبا آمیخته ای از یخ و آب ، خود را می نمایاند . در زمان یخ زدن دریاچه ماهی هایی که در این آب زندگی می کنند نمی توانند به سطح آب برسند و به همین دلیل رشد آن ها کند می شود .<br /> عمارت کلاه&zwnj; Ùرهنگی هشت &zwnj;ضلعی موجود در مرکز دریاچهٔ ایل&zwnj;گلی که به کاخ ایل&zwnj;گلی شهرت دارد ، امروزه به &zwnj;صورت یک تالار پذیرایی مورد استÙاده قرار می&zwnj;گیرد . این بنا پیش&zwnj;تر یک ساختمان یک &zwnj;طبقهٔ خشتی و Ùرسوده بود . شهرداری تبریز در سال 1346 خورشیدی ساختمان پیشین را تخریب و عمارت دو طبقهٔ جدید و مقاومی در محل آن احداث کرد . کاخ ایل&zwnj;گلی در دوران حکومت سلطان یعقوب آق&zwnj;قویونلو احداث شده و در دوران سلطنت صÙویان گسترش یاÙته &zwnj;است . قهرمان میرزا (هشتمین پسر عباس میرزا) نیز این عمارت را تکمیل&zwnj;تر نموده و آن را به&zwnj; صورت یک گردشگاه سلطنتی برای درباریان قاجار درآورده &zwnj;است .</span></p>', '', '', '', '060855297-elgolu1.jpg', '060915298-elgolu2.jpg', 'ایل گلی', 3),
(517, '21', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">هوتو نام غاری است در نزدیکی بهشهر و در روستای تروجن (شهیدآباد) که قدمت تاریخی دارد و آثار باستانی مهمی درباره زندگی انسان&zwnj;های اولیه در آن پیدا شده&zwnj; است . این غار در دامنه کوه البرز و رو به غرب و در ابتدای ورودی شهر بهشهر و در Ùاصله پنجاه متری جÙت خود ، غار کمربند قرار گرÙته&zwnj; است و دارای دو مدخل در دو ارتÙاع مختلÙ و یک سوراخ تهویه در سقÙ است .<br />جهت کاوش این غار در طول ۴ هÙته به تدریج بیش از 100 متر از کÙ غار خاک&zwnj;برداری شد . دانشمندان در پایین&zwnj;ترین نقطه به سنگ&zwnj;ریزه&zwnj;هایی از عصر یخبندان با قدمتی حدود 75000 سال رسیدند . در همین قسمت انتهایی بود که تکه&zwnj;های استخوان&zwnj;های \"انسان هوتو\" پیدا شد . تکه استخوان&zwnj;های پیدا شده از عمق حÙاری که به نظر می&zwnj;رسد با گذشت زمان و بر اثر سقوط تخته&zwnj;سنگ&zwnj;های غار تکه&zwnj;تکه شده&zwnj;اند ، با ناخالصی&zwnj;هایی همراه بود . این تکه&zwnj;ها پس از انتقال به بیرون غار و زدودن ناخالصی&zwnj;ها ، با لایه&zwnj;ای از صمغ عربی رنگ&zwnj;آمیزی می&zwnj;شد که از آنها در برابر Ùرسایش هوا محاÙظت می&zwnj;کرد .<br />دانشمندان با کنار هم گذاشتن تکه&zwnj;های جمجمه پیدا شده از سه انسان ، به مدل جمجمه این انسان&zwnj;ها دست یاÙتند . شکل جمجمه اسکلت&zwnj;های پیدا شده در این غار با اسکلت&zwnj;های انسان \"نئاندرتال\" و انسان&zwnj;های \"پیلت داون\" که در زمان مشابه زندگی می&zwnj;کردند تÙاوت داشته و تا حد زیادی مشابه جمجمه انسان امروزی است . از همین رو \"انسان هوتو\" یکی از یاÙته&zwnj;های مهم دانشمندان بوده که تأثیر مهمی در دیدگاه انسان&zwnj;شناسان از نحوه تکامل نسل انسان امروزی داشته است . دانشمندان جمجمه&zwnj;های بدست آمده را مربوط به اولین نسل&zwnj;های انسان امروزی می&zwnj;دانند که تقریباً به طور کامل و سالم نیز به دست آمده&zwnj;اند .<br />طبق کاوش&zwnj;های واندنبرگ در غاز هوتو بهشهر سنگ&zwnj;ریزه&zwnj;ها و اسکلت سه انسان کشÙ شد که 5000 الی 7000 سال قبل (در کتاب تاریخ مازندران باستان ق. م ذکر شده) در این منطقه زندگی می&zwnj;کردند . غار هوتو در غرب بهشهر واقع وآنچه در این مکان کشÙ شده شامل نشانه&zwnj;هایی از دوران یخچال ، عهد آهن ، نوسنگی ، آغاز پارینه سنگی و اشیائی از سنگ چخماق که مربوط به پارینه سنگی بوده یاÙت شده&zwnj; است . منوچهر ستوده در کتابش از آستارا تا استارآباد این مکان را دقیق&zwnj;تر شرح می&zwnj;دهد : سال 1951 م. گودالی عظیم کنده شد . از عمیق&zwnj;ترین نقطه این گودال به سنگ&zwnj;ریزه&zwnj;های عصر یخچال برخوردند . در این گودال طبقاتی از عهد آهن تا نئولیتیک و در پایین آن آثار پالئو لیتیک دیده می&zwnj;شود . برای تحقیق بیشتر گودالی در طبقات دوران یخبندان کنده شد که شامل سنگ&zwnj;ریزه&zwnj;های سیاه بود . در Ùاصله میان هر یک ماسه و لای قرار داشت . کمی پایین&zwnj;تر قشری از سنگ&zwnj;ریزه&zwnj;های قرمز مخلوط با ماسه و پایین&zwnj;تر از آن قشری از سنگ&zwnj;ریزه&zwnj;های قرمز مخلوط با ماسه و خاک رس دیده شد . در این قشر اشیای از سنگ چخماق بدست آمد که مربوط به عصر پالئولیتیک است . در قشر دیگر این طبقه بود که اسکلت سه انسان کشÙ شد .</span></p>', '', '', '', '010201584-hoto-cave1.jpg', '010212584-hoto-cave2.jpg', 'غار هوتو', 8),
(518, '31', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کاخ Ùلاحتی مربوط به دوره قاجار است و در ایلام ، خیابان آيت الله حيدری واقع شده است . اين کاخ بنا به دستور والی غلامرضا خان در سال 1326 ه.ق احداث گرديده است . سابقا Ùضايی كه كاخ در آن قرار گرÙته کاملا باز و باغهای میوه اطراÙ آن زيبايی خاص به آن بخشيده بود اما اکنون با توسعه شهری Ùضای باز آن تبديل به ساختمان و خیابان شده است و کاخ Ùلاحتی نمای سابق خود را از دست داده است . اين کاخ چون در محوطه سازمان جهاد کشاورزی استان قرار گرÙته به کاخ کشاورزی هم مشهور است . اين کاخ در زمينی به مساحت 810 متر مربع با زيربنای حدود 337 متر مربع احداث شده است و نقشه درونی کاخ به صورت دو اتاق تو در تو در اطراÙ و يك هالی بزرگ در وسط می باشد و در جلوی هال يك ايوان قرار گرÙته که در اتاق ها و هال به آن باز می شوند . </span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">دو طرÙ اتاق ها به صورت چند ضلعی منظم بيرون آمده و بين آنها دو تراس قرار دارد و در هر دو طرÙ پنجره ای به ابعاد 1 * 2 متر تعبيه شده كه با طاقی نيم دايره ای و گچ بری های زيبايی با نقوش انسانی و گل و گياه مزين شده است . سقÙ تراس بر دو ستون تکيه زده که سرستونها به شيوه کوÙي ساخته شده ولي داخل اتاق ها بسيار ساده و بدون تزيين است سقÙ کاخ به صورت طاق ضربي با تيرهای چوبی و ملات اندود شده و از سطحی شيب دار با ورق گالوانیزه پوشانده شده است . در ساخت اين بنا از مصالحی نظیر آجرهای مربع شکل . سنگهای تراشیده شده . چوب . گچ و ورق گالوانیزه برای پشت بام استÙاده شده و کÙ کاخ نيز با آجر Ùرش گردیده است . اين کاخ دارای پنج اتاق و يك ايوان به شكل مستطيل است . کÙ پياده رو و صحن آن چنان كه بعضا مشخص گردیده آجر Ùرش بوده و به علت استÙاده بی رويه و خرابی سطح آن بعدا با موزاییك بازسازی شده است .</span></p>', '', '', '', '085406412-kakh-falahati1.jpg', '085416412-kakh-falahati2.jpg', 'کاخ Ùلاحتی', 4),
(519, '31', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کوه قلاقیران از کوه&zwnj;های استان ایلام در غرب ایران است . کوه قلاقیران را به لحاظ جلوه&zwnj;ای طبیعی باید در زمره یکی از بهترین نقاط کوهستانی کشور به شمار آورد . این کوه در 3 کیلومتری شهر ایلام قرار داشته و مناظر طبیعی آن از جمله تÙرج گاههای ششدار ، دارای زیبایی&zwnj;ها و جذابیت&zwnj;های کم نظیری است . به لحاظ مردم&zwnj; شناسی نیز این کوه در ایلام از اهمیت Ùراوانی برخوردار بوده و به نوعی در ادبیات شÙاهی نماد شهر ایلام به شمار می&zwnj;آید .</span></p>', '', '', '', '085610414-ghalaghiran1.jpg', '085620414-ghalaghiran2.jpg', 'کوه قلاقیران', 5),
(520, '31', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">آتشکده سیاهگل مربوط به دوره ساسانیان است و در ایوان ، منطقه سیاهگل واقع شده و این اثر در تاریخ 16 مهر 1379 با شمارهٔ ثبت 2793 به&zwnj; عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است .</span></p>', '', '', '', '085631414-siahgol1.jpg', '085642414-siahgol2.jpg', 'آتشکده سیاهگل', 6),
(521, '31', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">طاق شیرین و Ùرهاد مربوط به دوره ساسانیان است و در استان ایلام ، شهرستان ایوان ، بخش زرنه ، روستای چهل زرعی ، تنگ کوشک واقع شده و این اثر در تاریخ 17 اسÙند 1381 با شمارهٔ ثبت 7969 به&zwnj; عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است . طبق روایات که به صورت سینه به سینه نزد مرذم محل نقل می گردد بنای طاق در موقع گذر شیرین و Ùرهاد از این منطقه جهت استراحت شبانه ، Ùرهاد در کمتر از یک نیمه روز به جهت آسایش شیرین مبادرت به ساخت بنای مذکور می نماید . <br /> به همین دلیل اکثر مردم محل بخصوص ریش سÙیدان این بنا را با نام طاق شیرین می خوانند . این بنا در پا دامنه شرقی ارتÙاعات صخره ای از نوع سنگهای لاشه ای قرار گرÙته که به علت قرارگیری در مسیر Ùرسایش صخره های متلاشی شده ، مدام در معرض مدÙون شدن قرار داشته است . این اثر تاریخی در محدوده منابع طبیعی و در منطقه گرمسیری ایوان قرار داشته که هنوز هم عشایر کوچرو از آن به عنوان منطقه قشلاقی از آن استÙاده می نمایند . نوع پوشش گیاهی منطقه مرتع و نوع باÙت خاک مکان و زمین پیرامون آن ، شنی سنگلاخی باشد .</span></p>', '', '', '', '090414419-tagh-shirin1.jpg', '090424419-tagh-shirin2.jpg', 'طاق شیرین و Ùرهاد', 7),
(522, '35', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">روستای بام یکی از قرای مهم ولایت ارغیان است ؛ که امروز به نام بام معروÙ می&zwnj;باشد که در 45 کیلومتری شرق شهرستان اسÙراین واقع شده&zwnj; است . <br />آب و هوای روستا مرطوب با تابستان&zwnj;های خنک و زمستان&zwnj;های سرد است . درجه حرارت هوا در گرمترین موقع سال در ماه&zwnj;های مرداد (برج اسد) و شهریور (برج سنبله) تا 10 درجه سانتیگراد می&zwnj;رسد و بارش باران بصورت پراکنده از اوایل ماه Ùروردین تا دی ماه (برج جدی) است .<br /></span></p>', '', '', '', '042806540-baam1.jpg', '042818540-baam2.jpg', 'روستای بام', 3),
(523, '35', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">روستای زالی یکی از روستاهای بخش بام و صÙی&zwnj;آباد در شهرستان اسÙراین استان خراسان شمالی است . این روستا در دهستان بام قرار دارد . این روستا در ۵ کیلومتری شرق دهستان بام و در 39 کیلومتری شمال غرب شهر صÙی آباد واقع گردیده&zwnj; است . روستای زالی از طرÙ شمال به کوه شاه جهان و روستای بانی در ، از غرب به روستای جهان و چهارمست ، از شرق به دهستان بام و روستای کوشکندر و عیسی باغ و از جنوب به روستای اردین و دستجرد محدود است .<br /></span></p>', '', '', '', '042836540-zali1.jpg', '042846540-zali2.jpg', 'روستای زالی', 4),
(524, '35', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">بش قارداش یکی از جاذبه&zwnj;های طبیعی و گردشگری شهرستان بجنورد می&zwnj;باشد که از لحاظ واژه در زبان ترکی خراسانی به معنی پنج برادر می&zwnj;باشد . این اثر در تاریخ 11 دی 1380 با شمارهٔ ثبت 4575 به&zwnj;عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است . این مکان در 7 کیلومتری شهر بجنورد (مرکز استان خراسان شمالی) در مسیر جاده بجنورد اسÙراین می&zwnj;باشد . پیش از اسلام در زمان اشکانیان و ساسانیان در این محل عبادتگاه پیشوایان کنتیس زرتشتی قرار داشته &zwnj;است . به سبب اقامت چهار Ùصل مغ (بزرگان دینی زرتشتی) به چهار مغان شهرت یاÙته &zwnj;است .<br /> طبق مدارک موجود آب چشمه به چهرمغان یا چرمغان موسوم بوده که هم اکنون نیز به این نام معروÙ است . نام این مکان یعنی بش قارداش براساس داستانی تاریخی است که در بین مردم شهر جریان دارد . طبق این اÙسانه در روزگاران قدیم پنج برادر در شهر بجنورد زندگی می&zwnj;کردند که به دلیل مخالÙت با ظلم و ستم حکمران تحت تعقیب ماموران قرار داشتند . این پنج برادر به همراه هم گریختند و ماموران نیز آنها را تا این مکان تعقیب کردند . پنج برادر از خدا طلب کمک کردند ، در این هنگام پنج سوراخ در کوه ایجاد شد که برادران به آنها پناه بردند و از سوراخ&zwnj;ها آب گوارایی جاری شد . <br /> تا سالها قبل و پیش از خشکسالی&zwnj;های شدید تعداد چشمه&zwnj;ها پنج عدد بود که تمامی آنها آب بسیار داشتند . البته بعضی از اÙراد ناآگاه این موضوع را اینچنین نقل می&zwnj;کنند که چون پنج چشمه غار مانند سنگی وجود دارد نامشان بش قارداش شده &zwnj;است . قار=غار و داش که در ترکی همان سنگ است . البته احتمالا این روایت توسط مهاجران و کسانی آشنایی به زبان ترکی نداشته&zwnj;اند پدید آمده . در ترکی صÙت قبل از اسم می&zwnj;آید . یعنی اگر اینگونه بود باید نام &laquo;بش داشلÙه غار&raquo; به آن می&zwnj;دادند . آب چشمه بش قارداش از کوهی سنگی و از پنج شکاÙ بزرگ و کوچک در پایین کوه بیرون می&zwnj;ریزد . <br /> که در روزگار دیرین آب چشمه در سمت بالا و میانه کوه بیرون می&zwnj;زده و هم اکنون شکاÙها و مسیرهای آب نیز برروی کوه جای مانده &zwnj;است . در پایین کوه یک شعار سنگ تراشیده&zwnj;ای وجود دارد که شعار زرتشتیان یعنی پندار نیک گÙتار نیک و کردار نیک بر روی کوه حک شده&zwnj; است سنگتراش این اثر اسماعیل جزمی نقاش ، خطاط و سنگ تراش بجنوردی می&zwnj;باشد که در سال 1300 و اندی این سخن را تراشیده و به گÙته خودش برای در یاد ماندن در دلها تاریخ آن را به 1300 خورشیدی نوشته &zwnj;است . در سمت چپ کوه و چشمه بش قارداش یک بنای تاریخی که به دستور ناصرالدین شاه قاجار ساخته شده هم اکنون پابرجاست و در سالهای قبل چندی از خاندان شادلو بجنورد در آن دÙن شده&zwnj;اند . <br /> در روبروی استخر اصلی بش قارداش یک دروازه از حدود 200 سال پیش تاکنون پابرجاست . آب چشمه بش قارداش در آبشناسی پزشکی جهت درمان بیماریهای تغذیه&zwnj;ای ، اشکالات کبدی ، صÙرایی و ناراحتی&zwnj;های دستگاه ادراری دارای اهمیت خاصی می&zwnj;باشد . در تحقیقات محمدرضا غÙوری استاد دانشکده داروسازی دانشگاه تهران آب معدنی بش قارداش در شمار آبهای بیکربناته ، کلسیم و سولÙاته کلروره سرد به همراه سیلیس و آثار آهن می&zwnj;باشد . در اعلامیه بهداشت محیط شهرستان بجنورد به نقل از کتاب ایشان (شناخت آب معدنی و چشمه&zwnj;های ایران) اثرات درمانی آب بش قارداش چنین اعلام شده &zwnj;است . <br /> در اختلالات دستگاه گوارش معده ، کبد ، لوزالمعده و روده موثر است در اثرات سوخت و سازکلوسیدها ، پروتیدها ، کلسترول به ویژه اسید اوریک . در اعمال تغذیه در مورد بیماریهای معده خاصیت قلیایی این آبها به سبب خنثی کردن اسیدیته و وجود سیلیس اثر حÙاظتی و تسکین دهنده دارد . در مورد روده&zwnj;ها بطور مستقیم نیروبخش و بطور غیر مستقیم در اثر سهولت ترشحات صÙرایی و لوزالمعده سبب تغییر محتویات شیمیایی و میکروبی محیط می&zwnj;گردند . باید متذکر شد اینگونه آبها در تورم روده&zwnj;ها در اثر تخمیر اثرات نیکویی دارند . <br /> در مورد کبد و لوزالمعده از نظر تجربی گذشته از ازدیاد خاصیت ، آمیلار ، آب دهان و لوزالمعده نیروی اسیدزا ، اوره آز ، ساکاراز ، آنزیمهای کلوتامیک و پیرودیک را بالا می&zwnj;برند . این مکان تÙریحی دارای سه استخر می&zwnj;باشد که دو استخر آن برای شنا کودکان و بزرگسالان درست شده&zwnj; است . یک نمازخانه برای مردم و مساÙرین محترم و از امکانات در حال ساخت می&zwnj;توان به استخر بانوان اشاره کرد . دیگر امکانات : تلÙن همگانی ، سوپر مارکت ، سیستم روشنایی در شب ، پارکینگ ، کمپ نیروی انتظامی ، پست امداد و نجات هلال احمر ، آنتن دهی همراه اول و ایرانسل ، آب شرب و سرویس بهداشتی</span></p>', '', '', '', '042911541-beshghardash2.jpg', '042921541-beshghardash3.jpg', 'بش قارداش', 5),
(525, '35', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">آتشکده &laquo;اسپاخو&raquo; یکی از کهن&zwnj;ترین سازه&zwnj;های پابرجای باستانی در خراسان شمالی است . بر پایهٔ کاوش&zwnj;ها و بررسی&zwnj;های کارشناسان این آتشکده مربوط به روزگار ساسانیان است و در کنار آن روستایی است که به همین نام یعنی اسپاخو ، معروÙ است . آتشکدهٔ اسپاخو در کنار روستای اسپاخو و در شهرستان مانه و سلقمان در 115 کیلومتری جاده بجنورد گلستان و ۶۵ کیلومتری غرب شهر آشخانه است . این آتشکده بر روی تپه&zwnj;ای بلند در دامنهٔ جنگلی از کاج و سرو ساخته شده &zwnj;است .<br /> باستان&zwnj; شناسان با توجه به معماری ویژهٔ این آتشکده که سقÙی گنبددار است و با توجه به لاشه&zwnj;سنگ و ملات ساروج به کار رÙته که از مصالح ویژهٔ معماری ساسانی است ، این آتشکده را مربوط به روزگار ساسانیان می&zwnj;دانند . می&zwnj;گویند که واژهٔ اسپاخو ، برگرÙته از واژهٔ &laquo;هسپ&raquo; یا &laquo;اسپ&raquo; است که واژه&zwnj;ای پهلوی است . این واژه در گذر زمان به اسب دگرگون شده &zwnj;است و آن&zwnj; گونه که برمی&zwnj;آید در این گستره در گذشته ، اسب پرورش می&zwnj;داده&zwnj;اند .<br /> مردم محلی این آتشکده را با نام کلیسا ، می&zwnj;شناسند اما تاکنون هیچ&zwnj;گونه شاهدی بر حضور مسیحیان در این گستره پیدا نشده &zwnj;است و از سوی دیگر ، شکل دایره&zwnj;ای محراب ، آتشدان و سوراخ&zwnj;های درون سقÙ گنبد که روزن&zwnj;های برای خروج دود است ، نشان می&zwnj;دهد که این جایگاه ، هیچگاه کلیسا نبوده و آتشکده&zwnj;ای است که زرتشتیان باستان آن &zwnj;را ساخته&zwnj;اند . آتشکدهٔ اسپاخو هنوز هم در خراسان شمالی بر Ùراز بلندایی پر از کاج و سرو ایستاده &zwnj;است و گردشگران داخلی و خارجی را به خود می&zwnj;خواند . آتشکدهٔ اسپاخو در Ùهرست میراث ملی با شمارهٔ 1579 ثبت شده &zwnj;است .</span></p>', '', '', '', '043030542-espakhoo1.jpg', '043042542-espakhoo2.jpg', 'آتشکده اسپاخو', 6),
(526, '35', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">سنگ نگاره&zwnj;ها Petroglyphs یا هنرهای صخره&zwnj;ای Rock Arts کهن ترین آثار تاریخی و هنری بجا مانده از بشرند . به تعبیری بستر بوجود آمدن حروÙ رمزی ، خط ، تبادل پیام ، زبان ، تاریخ ، اسطوره&zwnj;ها ، هنر و Ùرهنگ از سنگ نگاره هاست و آنها از بهترین ابزارهای رمزگشایی ماقبل تاریخ هستند ، تعداد آنها Ùقط در یک منطقه محدود در ایران به بیش از 21 هزار مورد می&zwnj;رسد که عمر بعضی از آنها به چهل هزار سال Prehistoric می&zwnj;رسد و بشرتاکنون موÙق به کشÙ هیچ پدیدهٔ تاریخی و هنری بدین قدمت نشده&zwnj; است . سنگ نگاره&zwnj;ها پنجره&zwnj;هایی رو به گذشته&zwnj;های دور می&zwnj;باشند که از منظرگاه perspective آنها می&zwnj;توانیم تاریخ خط ، هنر ، زبان ، محیط اقلیمی ، اسطوره&zwnj;ها ، Ùرهنگ و از همه مهمتر نوع اندیشهٔ انسان&zwnj;های ادوار کهن را مطالعه کرد . </span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">از این رویکرد است که دانشمندان علوم مذکور به شدت و مستمر در تلاش می&zwnj;باشند تا به طرق ممکن آنها را کشÙ کرده و مطالعه نمایند . هنرهای صخره&zwnj;ای ، تنها هنر تجسمی است که مرز جغراÙیایی مشخصی نداشته و همهٔ ملل جهان Ùارغ از Ùرهنگ ، نژاد و حتی اقلیم&zwnj;های جغراÙیایی بسیار بعید از هم ، از آن گذر کرده&zwnj;اند . هنرهای صخره&zwnj;ای اسناد دست اولی هستند که پژوهشگران را با \"ترجمان\" Ùرهنگ&zwnj;ها در اقلیم&zwnj;ها و زمان&zwnj;های مختلÙ آشنا می&zwnj;کنند و سخن گÙتن آنها با تصاویر و نشانه&zwnj;هایی است که اغلب در همهٔ زمان&zwnj;ها و مکان&zwnj;ها برای همه ملل جهان یکسان بوده&zwnj; است .<br /></span></p>', '', '', '', '043100542-arghian1.jpg', '043114542-arghian2.jpg', 'نقوش صخره‌ای ارغیان', 7),
(528, '35', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">قلعه جلال الدین مربوط به دوران&zwnj;های تاریخی پس از اسلام است و در بین گرمه و جاجرم واقع شده و این اثر در تاریخ 3 بهمن 1356 با شمارهٔ ثبت 1577 به&zwnj; عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است .</span></p>', '', '', '', '043150542-jalaleddin1.jpg', '043200543-jalaleddin2.jpg', 'قلعه جلال‌الدین جاجرم', 9),
(529, '37', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">قلعه خانیک ، بنایی بسیار قدیمی ساخته شده از خشت و گل و سنگ بر Ùراز قله شمالی روستای خانیک (شهرستان Ùردوس) (خانیک شاه) در بخش مرکزی شهرستان Ùردوس است که قدمت آن به دوران ناامنی و عدم وجود نیروهای امنیتی (دوره اسماعیلیان) برمی&zwnj;گردد و از جمله دلایل ساخت آن در امان بودن از غارتگری حسنی&zwnj;ها ذکر شده&zwnj; است . ساخت بنایی با این عظمت و حمل سنگ و آب به ارتÙاع زیاد نشان از سخت کوشی و همت بالای این مردم است که به صورت زنجیره&zwnj;ای انسانی آب را از قنات روستا با ظرÙ دست به دست داده تا قله کوه می&zwnj;بردند که این کار معمولاً توسط خانم&zwnj;ها و دختر خانم&zwnj;ها انجام می&zwnj;گرÙته و آقایان نیز کار جمع آوری سنگ و تهیه سایر مصالح را بر عهده داشته&zwnj;اند . این قلعه دارای چند برج دیده&zwnj;بانی و خانه&zwnj;هایی بوده که بقایای برخی از آنها موجود است .</span></p>', '', '', '', '025059472-khanik1.jpg', '025119473-khanik2.jpg', 'قلعه خانیک', 3),
(530, '37', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">بند دره ، سدی است تاریخی در نزدیکی بیرجند که مهمترین بند تاریخی در بیرجند محسوب می&zwnj;شود . این بند یا سد در 5 کیلومتری انتهای خیابان مدرس بیرجند در میان رشته کوه جنوب این شهر به نام رشته کوه باقران واقع است . این بند ، بزرگترین بند کوهستانی شهر بیرجند است که به دستور امیر شوکت&zwnj; الملک در سال 1294 هجری قمری ساخته شده&zwnj; است . بند دره از سنگ ، آجر و ملات ساروج ساخته شده&zwnj; است که طول تاج آن 31 متر ، عرض تاج آن 3 تا ۵ متر و ارتÙاع آن حدود 13 متر است . راه ارتباطی آن از بیرجند ، از طریق خیابان پاسداران امکان پذیر است .</span></p>', '', '', '', '121123362-band-darreh1.jpg', '121139362-band-darreh2.jpg', 'بند دره', 4),
(531, '37', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">قلعه کوه قائن دژیست تاریخی در 3 کیلومتری جنوب قائن این دژ یکی از بزرگترین دژهای خراسان جنوبی است و سال&zwnj;ها مرکز حکومت حکام ایالت قهستان بود . این قلعه مشرÙ بر منطقه قهستان بوده بطوریکه حکام آن در هنگام خطر یا حمله دشمن از مناطق شرقی ، با نور آتشی که برÙراز قلعه کوه زردان ، در Ùاصله 65 کیلومتری آن توسط قوای نظامی خودی براÙروخته میشد ، آگاه می شدند .</span></p>', '', '', '', '025853478-ghaleh-kooh1.jpg', '025911478-ghaleh-kooh2.jpg', 'قلعه کوه قائن', 5);
INSERT INTO `bastan_tb` (`id`, `ba_city`, `ba_ged`, `ba_king`, `ba_jog`, `ba_taf`, `ba_past`, `ba_eba`, `ba_bana`, `ba_datebana`, `add_local2`, `add_local`, `photo1`, `photo2`, `ba_name`, `priority`) VALUES
(532, '37', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مسجد جامع تون ، که امروزه بیشتر مسجد جامع قدیم نامیده می&zwnj;شود ، از جمله نقاط دیدنی شهر Ùردوس می&zwnj;باشد که در محوطهٔ باستانی تون در جنوب غربی این شهر قرار دارد . مسجد جامع تون متعلق به دوره سلجوقیان بوده&zwnj; است و نخستین باری که از آن در کتب تاریخی یاد شده ، در احسن&zwnj; التقاسم مقدسی متعلق به نیمهٔ دوم سده چهارم هجری است . مسجدی که امروزه به یادگار مانده ، از مساجد دو ایوانی سبک خراسانی است که ایوان شرقی و پایاب مسجد در زلزله&zwnj;ای مهیب در اوایل دوره صÙویه Ùرو ریخته و به جز ایوان قبله و گنبدخانه&zwnj;های طرÙین آن ، سه ضلع دیگر در دوره صÙوی با کمی عقب&zwnj;نشینی از هر ضلع ، مجدداً بازسازی شده&zwnj;اند . معماری و تزئینات آجرنمای ایوان غربی این بنا مربوط به قرن پنجم و ششم هجری قمری و دوره سلجوقی است و در جبهه شرقی آن ، در اوایل دورهٔ قاجار شبستانی به نام شبستان آخوند ملااکبر احداث شده&zwnj; است . </span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">این شبستان دارای صد ستون قطور بوده که در زمین&zwnj; لرزهٔ سال 1347 به کلی تخریب شد . این مسجد با شمارهٔ 1222 در Ùهرست آثار ملی کشور ثبت شده&zwnj; است . ایوان این مسجد 16 متر ارتÙاع دارد و پوشش آن طاق و تویزه است که ویژگی سبک معماری خراسانی است . آجرنمای تزئینی این ایوان ، تکرار یک شکل هندسی در قالب&zwnj;های 60 در 60 سانتی&zwnj;متر است . در Ùضاهای خالی این نمای آجری ، قطعات کاشی جای داشته که امروزه به جز 3 یا ۴ قطعه آن هم به طور غیر منظم ، هیچ نشانی از کاشی&zwnj;ها دیده نمی&zwnj;شود . همچنین در نمای پوشش داخلی ایوان ، آثاری از نقاشی بر روی گچ دیده می&zwnj;شود .</span></p>', '', '', '', '022906457-toon-mosque1.jpg', '022926457-toon-mosque2.jpg', 'مسجد جامع تون', 6),
(533, '37', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">قلعه Ùورگ ارگی است در روستای Ùورگ از توابع شهرستان درمیان در استان خراسان جنوبی . این قلعه در ۵ کیلومتری درمیان و در شرق شهر بیرجند قرار دارد . قلعه&zwnj;های بیرجند ، در دوره&zwnj;های مختلÙ احداث شده&zwnj;اند . وجود مناطق کوهستانی زیاد باعث شده که پای Ùرقه اسماعیلیه به این منطقه باز شود و برای دÙاع از خود ، قلعه&zwnj;های مرتÙع و مستحکمی در اکثر مناطق این شهرستان و سایر شهرهای جنـوبی خراسان ساخته و باقی بگذارند .<br /> از نظر پیشینه تاریخی محوطه ، ساخت قلعه Ùورگ در زمان نادرشاه اÙشار به وسیله میرزا بقاخان حاکم منطقه شروع شده و پس از وی پسرش میرزا رÙیع خان ساختمان قلعه را به اتمام رسانده است . در زمان حکومت شوکت الملک به دستور وی سپاهیانش به قلعه هجوم برده ، حاکم آن را دستگیر کرده و قلعه را Ùتح می نماید . تاریخ ساخت این قلعه در کتاب دیوان لامع ، نوشته محمد رÙیع بن عبدالکریم در میانی ، سال 1160 ه.ق ذکر شده است . مولÙ کتاب عین الوتابع ، قلعه را این گونه توصیÙ کرده است : قلعه Ùورگ در روی کوهی است که از آجر پخته ، دیوار و باروج آن را به طور محکم ساخته اند و پایه آن را سنگ چین نموده&zwnj;اند و دو شیر در اطراÙ خود داشته با دو خاکریز که قطر هر یک پنج در پنج است .<br /> قلعه Ùورگ بعد از قلعه الموت مهم&zwnj;ترین مقر حضور اسماعیلیان به حساب می&zwnj;آمده و در این محل Ùداییان مطلق را تحت تعلیم و آموزش&zwnj;های مخصوص قرار می&zwnj;دادند . Ùداییان مطلق گروهی بودند که حتی اسم نداشته و پس از ترک قلعه برای انجام ماموریت نام&zwnj;شان عوض می&zwnj;شد و به اسم مستعار برای قتل دشمنان Ùرقه اسماعیلیه می&zwnj;رÙتند . اساس تعلیم Ùداییان به این صورت بود که بتوانند دشمن را غاÙل&zwnj;گیر کرده ، یک یا دو ضربه کارد به او زده و قبل از این که دیگران به خود بیایند ، ناپدید گردند .<br /> قلعه Ùورک در 10 کیلومتری جنوب شهر اسدیه واقع شده است . Ùضاهای داخلی قلعه از شرق به غرب شامل 3 قسمت می&zwnj;باشد که قسمت اول ، محل زندگی خدمه انبار آذوقه و محل نگهداری احشام است . قسمت دوم ، محل زندگی نظامیان و نگهبانان و محل نگهداری تدارکات نظامی و سومین قسمت که مهمترین بخش قلعه است ، محل زندگی حاکم و اطراÙیانش بوده است . قلعه مجموعاً دارای 18 برج بوده که اکنون تعدادی از آنها باقی مانده است . <br /> مصالح به کار رÙته در ساخت قلعه بیشتر سنگ ، آجر و خشت می&zwnj;باشد . این قلعه بر بالای صخره&zwnj;ای سنگی پس از قرون متمادی همچنان در تاریخ بیرجند قامت خود را استوار نگهداشته است ، هم&zwnj;چنین بر بلندای حصار و برج&zwnj;ها ، سازه&zwnj;های کنگره&zwnj;داری وجود دارد و مناÙذی (تیرکش) جهت دیده&zwnj;بانی و دÙاع دیده می&zwnj;شود . با توجه به آثار و بقایای معماری داخل قلعه چنین استنباط می&zwnj;شود که قلعه مزبور در چندین مرحله بازسازی شده و بر وسعت آن اÙزوده شده است . آخرین مرحله معماری آن مربوط به دوره اÙشاریه است که حصار Ùعلی قلعه و هشت برج مدور آن یادگاری از این دوره می&zwnj;باشد .</span></p>', '', '', '', '122712373-furg1.jpg', '122729373-furg2.jpg', 'قلعه Ùورگ', 7),
(534, '37', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مدرسهٔ علمیه علیا ، مدرسه&zwnj;ای است مربوط به دورهٔ صÙویه ، واقع در شهر تاریخی تون (Ùردوس امروزی) . این مدرسه که دارای ساختار چهار ایوانی و پلان هشت&zwnj; ضلعی است ، در دورهٔ صÙویه و به دست Ùردی به نام &laquo;میر علی بیک&raquo; ساخته شده&zwnj; است . مدرسهٔ علیا ، تا پیش از زمین&zwnj; لرزهٔ سال 1347 ، مورد استÙاده طلاب و مدرسین علوم دینی بوده&zwnj; است ، ولی امروزه به عنوان آثار تاریخی توسط سازمان میراث Ùرهنگی نگهداری می&zwnj;شود . از مشخصات بارز معماری این مدرسه ، تکرار Ùرم هشت ضلعی در قسمت&zwnj;های مختلÙ پلان آن است .</span></p>', '', '', '', '124217383-elmie-school1.jpg', '124353384-elmie-school2.jpg', 'مدرسه علمیه علیا', 8),
(535, '37', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">عمارت و باغ اکبریه ، یکی از بناهای تاریخی شهر بیرجند است . این بنا در دوره قاجاریه و توسط شوکت الملک در دو طبقه ساخته شده &zwnj;است . این باغ در نشست سی و پنجم یونسکو در سال 2011 میلادی به عنوان میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید . این باغ در 20 خرداد ماه سال 1378 در Ùهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده &zwnj;است . ساخت این مجموعه از اوایل دورة قاجار تا اواخر آن دوره و در چند مرحله انجام شده&zwnj; است . این مجموعه شامل چند عمارت است که قدیمی&lrm;ترین آن مربوط به عمارت حشمت الملک در منتهی الیه شرقی ، که شامل دو طبقه&zwnj; است می&lrm;باشد . <br /> طبقه همکÙ که دارای دو دالان و راهرو نسبتا طویل است و ارتباط میان سه بخش مهم مجموعه ، یعنی باغ اصلی ، باغ جنوبی و اصطبل را برقرار می&lrm;کند . عمارت مرکزی با عملکرد تشریÙات و پذیرایی از مهمانان که تقریبا به عنوان هستهٔ مرکزی باغ به حساب می&lrm; آید از تزیینات و چشم&lrm;انداز بسیار عالی برخوردار است . وجود درختان بلند قامت کاج در دو طرÙ خیابان و نیز خیابانهای منتهی به خیابان اصلی عمارت مرکزی بر زیبایی و طراوات باغ و نمای آن اÙزوده &zwnj;است .<br /> باغ جنوبی واقع در جبهه جنوبی و کوچکتر از باغ شمالی است . این باغ بوسیلة Ùضاهایی چون Ùضاهای خدماتی ، عمارت مرکزی و دیواره غربی اصطبل احاطه شده&zwnj; است . یکی از عناصر مهم ، استخر نسبتا بزرگ با طرح مربع است که بخش عمده Ùضای باغ را به خود اختصاص داده &zwnj;است . استخر در وسط دارای سکویی مربع شکل است . درختان موجود در این باغ شامل کاج ، انار و توت می&lrm;باشد و گوشه&lrm;هایی از باغ گلهای تاج خروس به چشم می&lrm;خورد . از جبهه جنوبی این باغ ورودی به روستای اکبریه تعبیه شده &zwnj;است .<br /> باغ اکبریه با وسعتی حدود چهل و پنج هزار متر مربع در بستری کوهستانی واقع شده و متشکل از 2 بناست که ساختمان قدیمی&zwnj;تر متعلق به حشمت&lrm;الدوله ، پدر ابراهیم شوکت&lrm;الملک است که تاریخ احداث آن به اواخر دوره زندیه و اوایل دوره قاجاریه برمی&lrm;گردد . بنای دیگری که در این مجموعه واقع شده ، ساختمان تشریÙات است که توسط شوکت&zwnj;الملک بنیان شده&zwnj; است . این باغ به عنوان محل سکونت ، پذیرایی و انجام امور دیوانی مورد استÙاده قرار می&zwnj;گرÙت ، به طوری که در لهجه محلی به کلاته سرکار امیر شهرت یاÙته بود . اسدالله علم در کتاب خاطراتش به پذیرایی پدرش از رضاشاه در همین باغ اشاره می&zwnj;کند . خود او نیز چنان که می&zwnj;گوید چند بار از شاه و Ùرح در همین باغ پذیرایی نمود .<br /> Ùرم معماری آن ترکی با الهامی از معماری روسی است که تلÙیق آن با معماری اسلامی ، سبک معماری نوینی را نشان می&zwnj;دهد . این بنا شامل تالار آیینه ، گنبد کلاه Ùرنگی ، تزئینات مقرنس لانه زنبوری و رسمی بندی که صرÙا جهت پذیرایی از نمایندگان سیاسی داخلی و خارجی مورد استÙاده قرار می&zwnj;گرÙته &zwnj;است . این عمارت در خیابان معلم بیرجند واقع است .<br /> هم اکنون بخش&zwnj;های مختلÙ این باغ و عمارت مورد استÙادة ادارة کل میراث Ùرهنگی و گردشگری خراسان جنوبی است . بخش احداث شده در اوایل دوره قاجار ، به عنوان کتابخانه Ùعال است . از بخش مرکزی که در دوره قاجار احداث شده به عنوان موزة باستان &zwnj;شناسی و مردم&zwnj; شناسی استÙاده می&zwnj;شود . بخش ساخته شده در دوره پهلوی کاربری اداری دارد و بالاخره دیگر بخش&zwnj;ها به سÙره&zwnj;خانه و چایخانه سنتی اختصاص یاÙته &zwnj;است .</span></p>', '', '', '', '123355377-akbarieh-garden1.jpg', '123412377-akbarieh-garden2.jpg', 'باغ اکبریه', 9),
(536, '37', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مجموعه تاریخی کوشک ، شامل مسجد ، حمام ، حوض&zwnj; انبار و آب&zwnj; انباری است که در نزدیکی دروازهٔ قاین در شهر تاریخی تون (Ùردوس امروزی) قرار گرÙته&zwnj;اند . مسجد کوشک ، قدیمی&zwnj;ترین مسجد استان خراسان جنوبی بوده و براساس شواهد معماری موجود و Ùرم پلان ، بنای اولیه آن به سده&zwnj;های نخست اسلام برمی&zwnj;گردد . همچنین با توجه به ساختار بنا و کتیبه&zwnj;های دراویش ، به ویژه آیه پیشانی محراب ، به نظر می&zwnj;رسد که این بنا در اصل نه یک مسجد ، بلکه شاید یک خانقاه و در دوره&zwnj;های دورتر (قبل از اسلام) شاید یک آتشکده بوده&zwnj; است . حمام کوشک ، در جلوی ایوان ورودی و به صورت زیرزمینی بوده و متعلق به دورهٔ تیموری است . مسجد و حمام کوشک به ترتیب به شماره&zwnj;های 11992 و 11990 در Ùهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده&zwnj;اند .</span></p>', '', '', '', '011239404-koushk-historical1.jpg', '011255404-koushk-historical2.jpg', 'مجموعه تاریخی کوشک', 10),
(537, '37', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">چÙنÙشت ، یکی از روستاهای دهستان نهارجان بخش مود شهرستان سربیشه در استان خراسان جنوبی است . جمعیت این روستا در سال 1385 بنا به سرشماری مرکز آمار ایران 1009 نÙر بوده&zwnj; است . این روستا به علت جاذبه&zwnj;های طبیعی ، تاریخی و Ùرهنگی به عنوان یکی از روستاهای هدÙ گردشگری در استان خراسان جنوبی شناخته می&zwnj;شود . چنشت در میان رشته کوه باقران قرار گرÙته و Ùاصله آن تا بیرجند ، مرکز استان خراسان جنوبی ، 60&nbsp; کیلومتر است . <br />در این روستا و در دامنه کوه ، 2&nbsp; غار به نام غار چنشت و غار چهل چاه قرار گرÙته&zwnj; است .<br />غار چنشت ، در شمال روستا قرار گرÙته و بر اثر زمین لرزه&zwnj;های رخ داده در طول تاریخ ، پدید آمده&zwnj; است . غار حدود 60 متر طول دارد و عبور از مناطق مختلÙ آن به سختی امکان پذیر است . در این&nbsp; غار بازمانده اجساد ، استخوانهای درهم شکسته انسان ، ابزار و پارچه ، چرخ نخ ریسی و ظروÙ مربوط به هزاره دوم و سوم پیش از میلاد ، به چشم می&zwnj;خورد . همچنین بازمانده اجساد سید حامد علوی و Ùرزندانش در این غار یاÙت شد و به بیرون غار انتقال پیدا کرد . غار چنشت بنا به اسناد تاریخی در سال 614 هجری قمری توسط سیدمحمد مشعشع کشÙ گردید . وی پس از کشÙ ، نسبت به انتقال اجساد سیدحامد علوی و Ùرزندانش (که از خاندان وی بودند) به بیرون این غار اقدام نمود و آرامگاهی برای آنها در روستای چنشت بنا نمود . <br />سید حامد علوی و Ùرزندانش از شیعیان دوران خلاÙت عباسی بودند که به ناگزیر در این غار پنهان شده و سرانجام توسط سربازان حکومت عباسی در داخل غار کشته می&zwnj;شوند .<br />در غار چهل چاه که در نزدیکی غار چنشت قرار دارد ، اجساد 14 نÙر مرد ، زن و کودک مشاهده می&zwnj;شود که احتمالا در غار پناه آورده&zwnj;اند و بر اثر گل گرÙتن ورودی غار و بستن راه Ùرار آنها ، در داخل غار کشته شده&zwnj;اند . در دهه 1340 خورشیدی ، گروهی از زمین شناسان و باستان شناسان آمریکایی و ایرانی جهت مطالعات غارهای چنشت ، به این منطقه می&zwnj;آیند .<br /></span></p>', '', '', '', '031739491-chenesht1.jpg', '031849492-chenesht2.jpg', 'غارهای تاریخی چنشت', 10),
(538, '39', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-family: Yekan; font-size: small;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مسجد و مدرسه جامع زنجان معروÙ به مسجد سید در قرن سیزدهم هجری قمری (سال 1242) در دوره قاجاریه توسط یکی از پسران Ùتحعلی شاه قاجار به نام عبدالله میرزا دارا که مرید آیت&zwnj;الله سید محمد مجتهد سردانی بود ساخته شد تا مرکز تدریس ، اقامه نماز و مراجعات مردمی این مجتهد زنجانی باشد . خاندان حسینی زنجانی از آن زمان تا کنون تولیت مسجد را به عهده دارند . این مسجد که در قلب باÙت قدیمی شهر و در مکان مناسبی از نظر دسترسی قرار گرÙته&zwnj; است ، از سمت باختر با بازار قیصریه ، از سمت خاور با کوچه مسجد سید و از سوی شمال با خیابان امام خمینی و سبزه میدان درارتباط است . این مسجد در دوره زندگانی بانی آن به نام&zwnj;های مسجد دارا ، مسجد سید ، مسجد سلطانی و مسجد جمعه نیز خوانده می&zwnj;شده&zwnj; است . این مجموعه تاریخی که در شمار بزرگ&zwnj;ترین و زیباترین مساجد و مدارس دینی زنجان است ، یکی از بناهای ارزشمند ساخته شده براساس طرح مساجد چهار ایوانی می&zwnj;باشد . ایوان&zwnj;های چهارگانه&zwnj;ای که در چهار ضلع مسجد به شکل قرینه قرار گرÙته&zwnj;اند ، بیش تر از هر چیزی در صحن مسجد ، خودنمایی می&zwnj;کند . صحن این مسجد مانند سایر مساجد چهار ایوانی ، به شکل مربع مستطیل است و 48 متر طول و 36 متر عرض دارد .</span></span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-family: Yekan; font-size: medium;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">در گذشته وسط صحن مسجد یک واحد حوضی بوده که گرداگرد آن را به استثنای جلوی حجرات و شبستان&zwnj;ها ، باغچه&zwnj;های پرگل و گیاه پوشانده بود که بعدها به دلایل نامعقولی از بین رÙته&zwnj; است . در ایوان&zwnj;های خاوری و باختری 16 حجره به طور قرینه و در جبهه شمالی نیز ۶ واحد حجره جهت طلاب علوم دینی قرار ساخته شده&zwnj; است . در سطوح ایوان&zwnj;های شمالی و جنوبی تزییناتی مانند خط بنایی ، کاشی معقلی و نگاره&zwnj;های گیاهی با تکنیک کاشی هÙت رنگ ، به سبک هنری دوره قاجار و بیش تر با استÙاده از رنگ&zwnj;های سیاه و زرد به چشم می&zwnj;خورد . شبستان گنبد دار Ùضایی به عرض 7٫90 متر و طول 8٫۵0 متراست که بدون واسطه در پشت ایوان جنوبی قرار گرÙته و از جهت باختری و خاوری با شبستان&zwnj;های طرÙین و از طرÙ شمالی با ایوان جنوبی در ارتباط است . بر Ùراز این شبستان ، گنبد عظیمی بر جرزهای سنگین به ضخامت 20٫30 متر استوار گردیده&zwnj; است . گنبد این مسجد که از نوع دو جداره بوده و با کاشی&zwnj;های Ùیروزه&zwnj;ای پوشانده شده ، از گنبدهایی است که بدون گوشواره و ترنبه بر روی جرزهای چهارگانه ضخیم نشسته&zwnj; است . سوره مبارکه الدهر با خط ثلث بر روی این گنبد نقش بسته و بر زیبایی آن اÙزوده&zwnj; است . در نوک بنای گنبد ، علامتی از برنز به شکل گوی وجود دارد .</span></span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-family: Yekan; font-size: medium;\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کتابخانه حسینی در طبقه Ùوقانی این مسجد قرار دارد .</span></span></p>', '', '', '', '081441385-jemeh-mosque-zanjan1.jpg', '081504385-jemeh-mosque-zanjan2.jpg', 'مسجد جامع زنجان', 3),
(539, '39', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مجموعه تÙریحی و کوهستانی ائل داغی زنجان یا مجموعه تÙریحی گاوه&zwnj; زنگ زنجان یکی از مراکز تÙریحی و گردشگری زنجان است . مجتمع ائل داغی در شمالی&zwnj;ترین نقطه زنجان و در دامنه کوه گاوازنگ قرار دارد . این مجموعه در کمترین Ùاصله از مرکز شهر زنجان قرار داشته و راه دسترسی به تمام امکانات رÙاهی را نیز دارد . آلاچیق&zwnj;های چوبی ، رستوران ، آسیاب ، آبشار مصنوعی و غیره از جمله تسهیلات موجود در این مجتمع است .</span></p>', '', '', '', '081810387-el-dagi-zanjan1.jpg', '081832387-el-dagi-zanjan2.jpg', 'مجموعه تÙریحی ائل داغی', 4),
(540, '39', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">آرامگاه امامزاده سید ابراهیم در داخل شهر زنجان در قبرستانی واقع در منتهی الیه سمت شرقی شهر قدیم ، مشرÙ به دیوار حصار شهر قرار گرÙته که امروزه قسمتی از قبرستان مزبور به دبیرستان ، دبستان و قسمتی دیگر به خیابان موسوم به صدر جهان تبدیل شده &zwnj;است . علماء در شجره نامه امامزاده سید ابراهیم اختلاÙ نظر دارند . جمعی امامزاده را ابراهیم بن موسی بن جعÙر دانسته&zwnj;اند و جمعی دیگر همانند ابوالÙرج اصÙهانی و ابونصر بخاری در سرالنساب ، او را ابراهیم بن محمد بن عبدالله بن الحسن بن العباسبن علی ذکر نموده&zwnj;اند . <br /> اگر این شجره نامه صحیح باشد سید ابراهیم به اتÙاق گوگبی حسین بن اسماعیل بن محمد الارقط بن الباهربن زین العابدین در اوایل قرن سوم هجری در زمان خلیÙه المعتزر بالله خلیÙه عباسی قیام نموده و در 3 کیلومتری سمت جنوبی شهر زنجان در جریان جنگی با اÙراد خلیÙه شهید گردیده &zwnj;است . علامه محمد اسماعیل صائنی که از ÙلاسÙه و مÙسران نامدار قرآن مجید بوده به نقل از تاریخ طبری دربارهٔ امامزاده سید ابراهیم مدÙون و معروÙ در شهر زنجان گÙته که او نوه چهارم حضرت ابوالÙضل العباس بن علی بن ابی طالب امام اول شیعیان است و او امامزاده موسوی نیست ، بلکه از نسل حضرت عباس می&zwnj;باشد .<br /> بنای امامزاده ابتدا به سبک چهار طاقی بوده که گنبد زیبائی آن را پوشش می&zwnj;نمود ، در سال 1340 شمسی این مجموعه به جهت تبدیل به احسنت برداشته شده و مجدداً منطبق بر بنای قدیمی نوسازی گردیده &zwnj;است . گنبد از نوع تک پوششی بوده که با واسطه چهار گوشواره برجرزها استوار گشته و حدÙاصل گوشواره&zwnj;ها و گنبد ، هشت نورگیر تعبیه شده &zwnj;است . تزئینات گنبد از داخل مقرنس و گره سازی بوده وسوره جمعه به خط زیبای ثلث ، به قلم استاد جواد میرمحمد رضائی زنجانی و گچبری استاد شعبان آزادی زنجانی نوشته شده &zwnj;است . در نمای بیرونی ، سوره مبارکه (اسماء ذات البروج) به خط ثلث زنجیری نوشته شده &zwnj;است .<br /> ضریح حرم که در اصÙهان ساخته شده در سال 1358 نصب گردیده . قدیمی&zwnj;ترین قسمت این آرامگاه ، سر در ورودی سمت شمالی و مناره&zwnj;های واقع در طرÙین آن می&zwnj;باشد . این سر در به سال 1341 شمسی توسط معمار ابراهیم سلطانی ساخته شده و بالای مناره&zwnj;ها آیه ۵۵ سوره مبارکه احزاب به خط زیبای ثلث به قلم استاد اخیرالذکر رقم گردیده&zwnj; است . تجدید بنای این آرامگاه توسط استاد منصور محاوری ، Ùرزند ملاغلامرضا متولد 1278 شمسی است . او از سال 1340 با همکاری دیگر شهروندان زنجان به تجدید بنا امامزاده همت گماشت . استاد محاوری در اسÙند ماه 1354 درگذشته و در رواق ورودی حرم دÙن شده &zwnj;است .<br /> در وضعیت Ùعلی ، شبستان اصلی هیچگونه مسئله حاد استاتیکی ندارد . اما قسمتی از حجرات واقع در ضلع شرقی صحن از نظر ایستائی Ùعال گردیده و مشکلاتی دارد .</span></p>', '', '', '', '081928388-imamzadeh-seyed-ibrahim1.jpg', '081942388-imamzadeh-seyed-ibrahim2.jpg', 'آرامگاه امامزاده سید ابراهیم', 5),
(541, '39', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">غار کتله&zwnj;خور غاری است خشکی - آبی که در استان زنجان ، شهرستان خدابنده و در 80 کیلومتری جنوب قیدار و 173 کیلومتری شمال همدان و 410 کیلومتری تهران و ۵ کیلومتری شهر کوچک گرماب واقع است . در بعضی مناطق غربی ایران به کوه کم ارتÙاع \"کَتَله\" می&zwnj;گویند و احتمالاً وجه تسمیه این غار نیز همین است که در یکی از این کوه ها قرار گرÙته &zwnj;است و خورشید از پشت آن طلوع می&zwnj;کند و به جای کتله خورشید به آن کتله خور می گویند .<br /> نخستین بار در بهار سال ١٣٣١ خورشیدی گروهی از سرشناس ترین کوهنوردان ایران از اعضای باشگاه \"نیرو راستی\" اقدام به کشÙ و بازدید غار کتله خور کردند . یکی از اعضای زنجانی گروه نامبرده به نام سید اسدالله جمالی اقدام به ثبت رسمی غار کرد . از آن پس غار کتله خور به عنوان پدیده شگرÙ طبیعی مورد توجه علاقه مندان غارنوردی قرار گرÙته است . بنا به اظهارات یک گروه کوهنوردی از دانشگاه بوعلی همدان شکل&zwnj;گیری این غار به دوران ژوراسیک مربوط است (یعنی بیش از 120 میلیون سال قبل) .<br /> ساختمان در زیر کوه&zwnj; کتله خور قرار گرÙته و از پایین دست دهانه آن رود شور که از شعبات Ùرعی قزل&zwnj;اوزن است جاری است . غار در منطقه مستطیل شکلی به ابعاد 2000&times;1500 متر به&zwnj;وجود آمده &zwnj;است . در محل یاد شده عملکرد هوازدگی مکانیکی و نیروهای درونی به کمک یکدیگر تعدادی ترک یا گسل متقاطع را در محدوده داخلی این Ùضا به وجود آورده و به دلیل Ùراهم شدن سایر شرایط ، Ùرایند غارزایی شروع شده &zwnj;است . دهانه غار در ارتÙاع 1700متری از سطح دریا قرار دارد و اختلاÙ ارتÙاع آن با ارتÙاع چشمه&zwnj;ای که آبهای Ùرو رو حاصل از ریزش جوی غار را خارج می&zwnj;کند و به رود شور می&zwnj;ریزد ، 50 متر است .<br /> ورودی غار یک دهلیز 4000 متری بوده با سقÙی کوتاه و Ùاقد غار سنگ و چند دهلیز Ùرعی ، پس از دهلیز Ùرعی یک دالان وسیع 950 متری با سربالایی&zwnj;هایی به ارتÙاع 2 متر و گودال های خشک قرار دارد که با دو شاخه 50 متری ادامه پیدا می&zwnj;کند و پس از عبور از یک سربالایی به تالار وسیعی پوشیده از چکنده و چکیده و ستون می&zwnj;رسد . در داخل تالار کوچک بلورین ، که به تالار ستون ها چسبیده چاهی به عمق 8 متر قرار دارد که احتمالاً محل خروج آب های Ùرو رو سازنده غار است .<br /> در حال حاضر این غار به سه بخش Ùرهنگی ، تÙریحی و ورزشی تقسیم شده &zwnj;است . بخش ورزشی آن که تنها مورد استÙاده غارنوردان و صخره&zwnj;نوردان قرار می&zwnj;گیرد ، حدود ۴ کیلومتر است که البته هنوز انتهای آن کشÙ نشده &zwnj;است . بخش تÙریحی غار نیز که جهت بازدید عموم مورد استÙاده قرار می&zwnj;گیرد حدود 2 کیلومتر مسیر مستقیم است که گÙته می&zwnj;شود این مسیر تنها 3/1 کل غار است . بخش Ùرهنگی غار نیز در بخش جنوبی آن قرار دارد . قسمت اصلی آن دالانی است طبیعی که جهت برگزاری مراسم های مختلÙ مورد استÙاده قرار می&zwnj;گیرد . <br /> البته این دالان هیچگونه راه خروجی به بیرون نداشته و راه خروجی آن به صورت مصنوعی کنده شده اما خود دالان تماماً طبیعی بوده &zwnj;است . غار کتله&zwnj;خور از لحاظ کیÙیت بلورها و قندیل ها ، زیبایی و تعدد طبقات اولین غار آهکی جهان شناخته شده &zwnj;است که توسط سرمایه&zwnj;گذاری بخش خصوصی و هزینه شخصی به نام مهندس عالی که مهندس عمران Ùرمانداری زنجان بود در طول پنج سال آماده بهره&zwnj;برداری گشت . از بهره&zwnj;برداری اولیه این غار چیزی حدود 15 سال می&zwnj;گذرد که البته هنوز هم کاوش و Ùعالیت برای آماده&zwnj;سازی سایر قسمت&zwnj;های غار برای بازدید ادامه دارد .<br /> غار کتله&zwnj;خور غاری است آهکی که در برخی نقاط آن گÙل&zwnj; رÙس و خاک های حاوی اکسید آهن قابل مشاهده&zwnj; است . این غار از نظر سنی تقریباً هم &zwnj;سن غار علیصدر همدان است ؛ البته این دو غار از دو جهت با هم تÙاوت دارند ؛ یکی اینکه غار علیصدر همدان غاری است کاملاً آبی ، حال آنکه غار کتله&zwnj;خور زنجان غاری است تقریباً خشکی . دوم اینکه آهک های غار کتله&zwnj;خور نسبت به آهک های غار علیصدر بسیار خالص&zwnj;تر هستند که این خود عاملی است جهت زیباتر شدن غار ، چرا که خالص بودن آهک ها موجب شÙاÙیت آنها و در نتیجه عبور نور از قندیل&zwnj;ها می&zwnj;شود .<br /> یک نکته جالب توجه در رابطه با غار کتله&zwnj;خور این است که شواهد و بررسی&zwnj;های انجام شده مؤید این موضوع است که این غار در نهایت به غار علیصدر در همدان متصل می&zwnj;شود . همچنین یکی دیگر از عجایب و زیبایی&zwnj;های این غار تعدد طبقات آن است که اینگونه غارها در جهان بسیار کم&zwnj;نظیر هستند . گمان می&zwnj;رود که این غار دارای 7 طبقه باشد که البته تاکنون تنها 3 طبقه آن کشÙ شده است . حدود 700 متر اولیه غار قطری حدود 70 سانتیمتر داشته &zwnj;است به &zwnj;طوری که رهنوردان اولیه غار این مسیر 700 متری را سینه&zwnj;خیز طی کرده و مسیر خود را با علامت گذاری مشخص کرده&zwnj;اند . 100 متر ابتدای غار محل زندگی انسان&zwnj;های نخستین بوده &zwnj;است که این موضوع را اسکلت 80 انسانی که در این محل پیدا شده &zwnj;است تأیید می&zwnj;کند . <br /> گÙتنی است که این اسکلت&zwnj;ها همچنان در این محل نگهداری می&zwnj;شوند . این غار دارای بخش&zwnj;های دیگری است که به ترتیب می&zwnj;توان میدان شیر خوابیده ، میدان بیستون ، میدان چهل&zwnj;ستون ، سه&zwnj;راهی کوهی ، میدان پنج&zwnj;شیر ، تالار عروس ، تونل قندیلی ، اتاق عقد ، پای Ùیل ، شتر باجهاز ، عروس و داماد ، میدان شمع ، دو جادوگر ، نخل سوخته ، میدان مریم مقدس و ... را نام برد . تمامی این بخش&zwnj;ها حاصل تجمع&zwnj;های مختلÙ آهکی است که هر کدام براساس شباهتی که به یکی از اشیاء اطراÙ ما داشته&zwnj;اند به این اسامی خوانده می&zwnj;شوند . <br /> از ویژگی های منحصر به Ùرد این غار می&zwnj;توان وجود ستون های آهکی عظیم را نام برد که حاصل به هم پیوستن استالاکتیت&zwnj;ها و استالاگمیت&zwnj;های آهکی هستند که باعث شده&zwnj;اند که این غار خود نگهدارنده خود باشد یعنی اینکه این ستون های عظیم نقش نگهدارنده&zwnj;هایی را بازی می&zwnj;کنند که مانع از Ùرو ریختن سقÙ غار می&zwnj;شود . این غار در مراحل اولیه تشکیل خود غاری آبی بوده &zwnj;است که در اثر انحلال آبی گاهی اوقات توده&zwnj;های عظیمی از سنگ ها از توده اصلی جدا شده&zwnj;اند . تشکیل طبقات متعدد این غار باعث شده &zwnj;است که آب به طبقات زیرین نÙوذ کرده و عملاً غار تبدیل به غاری خشکی گردد . <br /> از دیگر ویژگی های بارز این غار می&zwnj;توان وجود قندیل های زیبا و شÙاÙ آهکی و استالاکتیت&zwnj;های گÙل&zwnj;کلمی را نام برد . وجود چشمه&zwnj;های آب بسیار زلال در اطراÙ این غار و حÙره&zwnj;های متعدد طبیعی هم از ویژگی های منحصر به Ùرد این غار است . علاوه بر تمامی این مسائل در غار کتله&zwnj;خور همان طور که پیشتر آمد می&zwnj;توان تجمع&zwnj;های متÙاوتی مشاهده کرد که یکی از این تجمع&zwnj;های زیبا و جالب &zwnj;توجه استالاگمیت&zwnj;هایی است که بسیار شبیه عروس و داماد هستند و به همین اسم نامگذاری شده&zwnj;اند .<br /> این غار در طول 120 میلیون سالی که از عمرش می&zwnj;گذرد دستخوش تغییر و تحولات بسیاری شده&zwnj; است که برخی طبیعی و برخی هم مصنوعی بوده&zwnj; است . از تغییرات طبیعی این غار می&zwnj;توان شکستگی های حاصل از زمین&zwnj;لرزه&zwnj;ها ، گسل&zwnj;خوردگی ها ، لغزش&zwnj;ها و ریزش&zwnj;ها را نام برد .</span></p>', '', '', '', '082031389-khatalekhor-cave1.jpg', '082052389-khatalekhor-cave2.jpg', 'غار کتله خور', 6),
(542, '39', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">بازار زنجان در دوران آقا محمدخان قاجار آغاز و در سال 1213 در زمان Ùتحعلی شاه قاجار خاتمه یاÙته و مساجد و سراها و گرمابه&zwnj;ها در سال 1324 به آن اضاÙه شده است . مجموعه بازار قدیمی به صورت یک خط مستقیم به عنوان بازار بالا و پایین به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم شده است . گستردگی جغراÙیایی بازار زنجان و تنوع راسته&zwnj;ها ، تعدد سراها و کاروانسراهای درون شهری در راسته&zwnj;های Ùرعی که هر کدام به نامی و به Ùعالیتی خاص اختصاص یاÙته و وجود مساجد Ùراوان گویای پویایی این مجموعه در طول زمان&zwnj;های گذشته و شرایط حاکم بوده است . <br /> این بازار که طویلترین بازار ایران می&zwnj;باشد از سوی غرب و شرق گسترده شده و بدین لحاظ بازار پائین و بازار بالا تقسیم و نامگذاری شده است . ساخت بازار زنجان در سال 1205 هجری قمری در دوران حکومت آغا محمدخان قاجار آغاز و به سال 1213 هجری قمری مقارن حکومت Ùتحعلی شاه قاجار پایان گرÙته است . در دوره&zwnj;های بعد به بنای بازار زنجان از جمله ساخت چندین سرا ، مسجد ، گرمابه اضاÙه شده است .<br /> بازار زنجان از نظر تولید و نوع Ùعالیت به هشت راسته تقسیم می&zwnj;شود از جمله راسته زرگرها ، کÙاشها ، بزازها ، سراجها و چند راسته دیگر . از کاروانسراهای این مجموعه که در قدیم نقش مؤثری در عرضه کالاها ایÙا می نموده است ، سرا یا کاروانسرای حاج علی قلی و سرای حاج کربلایی علی را می&zwnj;توان نام برد . تکنیک&zwnj;های معماری و سبکها و شیوه&zwnj;های تزئینی دوران قاجار در راسته ها ، حجره ها ، چهار سوقها ، مساجد ، سراها و کاروانسراهای درون شهری ، گرمابه&zwnj;ها به شکل زیبا اجرا شده است . <br /> این Ùنون عبارتند از : کاربرد انواع طاق و قوسهای هلالی ، جناغی و ضربی ، گهواره&zwnj;ای خاصه در راسته&zwnj;های اصلی و Ùرعی ، مزین به آجر چینیهایی با طرحهای مختلÙ هندسی خÙته ، راسته ، حصیری ، و بکارگیری آجر و کاشی به سبک قدیمی ، و کاشیکاری به رنگها و طرحهای قاجاری در سطوح خارجی و داخلی بناها ، طاقنماها ، طاق و قوسها و همچنین ستون نماهای گلدانی . اوج این سبک های معماری و شیوه&zwnj;ها و نو آوریهای تزئینی در اجزا و ارکان مساجد تاریخی زنجان مخصوصا مسجد جامع زنجان به ظهور رسیده است . مجموعه بازار زنجان در Ùهرست آثار ملی کشور ایران به ثبت رسیده است .</span></p>', '', '', '', '082326391-bazaar-zanjan1.jpg', '082335391-bazaar-zanjan2.jpg', 'بازار زنجان', 9),
(543, '40', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">ریگ جن منطقه&zwnj;ای کویری و دارای تپه&zwnj;های ماسه&zwnj;ای (تلماسه) در کویر مرکزی ایران است . این منطقه در جنوب سمنان ، شرق دریاچه نمک ، شمال انارک و غرب جندق قرار دارد . این منطقه به دلیل وسعت زیاد و نداشتن چشمه یا چاه آب در گذشته محل عبور کاروان&zwnj;ها نبوده و Ùقط در سال&zwnj;های اخیر چند گروه به آن منطقه رÙته&zwnj;اند . کویر &laquo; ریگ جن&raquo; از صعب العبورترین نواحی دنیا ، منطقه کویری و پر از تپه های شنی و باتلاق های نمکی است . <br /> در حال حاضر در این منطقه هیچ علایمی از حیات دیده نمی شود . این کویر در جنوب غربی و غرب دشت کویر ، جنوب سمنان ، جنوب شرق گرمسار ، شرق منطقه حÙاظت شده کویر ، شمال انارک و غرب جندق قرار گرÙته است و وسعتی برابر با 3800 کیلومتر مربع دارد . هیچ گونه چشمه یا چاه آبی در این منطقه وجود ندارد . در بیشتر نقشه ها نامی از این منطقه نبرده شده است . تنها دو کویر شناس اروپایی در گذشته در سÙرنامه های خود به وجود چنین کویری در ایران اشاره ای کرده اند .<br /> مردم محلی معتقدند این سرزمین نÙرین شده است . در قدیم کاروان ها و مساÙران هرگز از این کویر عبور نمی کردند . قدیمی ها معتقد بودند ، این سرزمین نÙرین شده و پایگاه شیطان ها و ارواح پلید است . مردمی که در اطراÙ این کویر زندگی می کنند بر همین باور هستند . این مردم محلی می گویند هر کسی که وارد این سرزمین شده زنده نمانده و ناپدید شده است . ریگ جن را مثلث برمودای ایران هم می نامند .</span></p>', '', '', '', '015215619-rig-jen1.jpg', '015225619-rig-jen2.jpg', 'ریگ جن', 3),
(544, '40', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">آرامگاه شیخ علاءالدوله سمنانی ، یکی از بناهای باستانی واقع در روستای صوÙی&zwnj;آباد در شهرستان سمنان ایران است . در آغاز بنایی رÙیع و با عظمت بود که بدستور عمادالدین جمال&zwnj;الدین عبدالوهاب وزیر سلطان محمد خدابنده از خشت خام ساخته شد و سمنانی سپس خانقاهی بر آن اÙزود و در آنجا به ریاضت پرداخت و پس از مرگ در آنجا به خاک سپرده شد . بنای خانقاه و آرامگاه شیخ علاءالدوله سمنانی که بازمانده معماری اواخر قرن هشتم است ، به علت نداشتن استحکام و بی توجهی رو به ویرانی نهاد . به طوری که به جز دو ستون ایوان بقیه بنا منهدم شد .</span></p>', '', '', '', '015241619-alaoddoleh1.jpg', '015252620-alaoddoleh2.jpg', 'آرامگاه شیخ علاءالدوله سمنانی', 4),
(545, '40', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">دروازه ارگ سمنان در شهر سمنان واقع است . این بنا دروازه شمالی و تنها باقی مانده ارگ سمنان است که در زمان بهمن میرزای بهاءالدّوله Ùرزند Ùتحعلی شاه قاجار ، ساخته شده است . از نوشته کتیبه روی آن برمی&zwnj;آید که ساختمان آن در سال 1302 ه.ق ، در زمان سلطنت ناصرالدین شاه قاجار و حکمرانی انوشیروان میرزا حکمران سمنان ، دامغان ، شاهرود و بسطام به اتمام رسیده است . دروازه ارگ Ùعلی در واقع دروازه شمالی مجموعه ارگ دولتی قدیم سمنان بوده است . امروزه از مجموعه ارگ دولتی کهن سمنان چیزی باقی نمانده است زیرا در زمان رضاشاه به هنگام ساخت و ساز خیابانها و بناهای نو ، تمامی این مجموعه ، به جز دروازه شمالی آن تخریب شد .</span></p>', '', '', '', '015508621-darvazeh1.jpg', '015519621-darvazeh2.jpg', 'دروازه ارگ سمنان', 7);
INSERT INTO `bastan_tb` (`id`, `ba_city`, `ba_ged`, `ba_king`, `ba_jog`, `ba_taf`, `ba_past`, `ba_eba`, `ba_bana`, `ba_datebana`, `add_local2`, `add_local`, `photo1`, `photo2`, `ba_name`, `priority`) VALUES
(546, '40', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">پارک آبشار یکی از پارک های گردشگری پر هزینه و نوساز واقع در شهر مهدیشهر (سنگسر) مرکز شهرستان مهدیشهر است . این پارک در دامنه کوهی به نام ظهر تاسوعا ، در مرکز شهر سنگسر بنا شده است . از ویژگی های منحصر بÙرد پارک آبشار سنگسر آن است که بخش عمده پارک ، آلاچیق ها ، درختان ، زیستگاه حیات وحش و آبشارها بر روی بدنه کوه ساخته شده است که از این جهت کار ساخت آن بسیار پر هزینه بوده است بطوری که طبق آمارهای شهرداری مهدیشهر ساخت تنها 2 Ùاز و 1 هکتار از این پارک ، بیش از 500 میلیون تومان هزینه داشته است .<br /> آلاچیق ها و بخش های مختلÙ پارک بوسیله پلکان با یکدیگر در ارتباط هستند . این پله ها از پایین پارک آغاز شده و تا بالاترین قسمت کوه تاسوعا امتداد می یابد . بر Ùراز این کوه یک مکان مذهبی و یک بنای تاریخی وجود دارد . ضمن اینکه بدلیل قرارگیری پارک در مرکز شهر ، تماشای بخش شمالی شهر و حسینیه المهدی بر Ùراز کوه تاسوعا خالی از لطÙ نیست . این پارک دارای زیستگاه حیات وحش ، سینمای روباز ، دو دریاچه مصنوعی ، 3 آبشار مصنوعی ، پارک کودک و پارکینگ است . <br /> زیباترین مناظر پارک آبشار را آبشارهای مصنوعی آن تشکیل داده است بطوری که از Ùراز کوه سرازیر شده و در مسیر خود از کنار پله ها می گذرد و از روی صخره ها به پایین می ریزد . همچنین پیکره آرش کمانگیر از دیدنی های این پارک است که به دست حبیب دانایی Ùرد هنرمند مهدیشهری در بالاترین قسمت آن ساخته شده است .</span></p>', '', '', '', '015536621-abshahr-park1.jpg', '015545622-abshahr-park2.jpg', 'پارک آبشار مهدیشهر', 8),
(547, '40', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">دیواره سنگسر سل یکی از دیواره&zwnj;های طبیعی صخره نوردی در ایران است که در ۵ کیلومتری شمال منطقه دربند مهدیشهر واقع است . سنگسر سÙل به شکل یک تودهٔ عظیم آهکی به ارتÙاع تقریبی 250 متر در بلندترین نقطه و طول تقریبی 700 متر قرار گرÙته &zwnj;است . در سال 1388 یک جشنواره بین المللی صخره نوردی در سنگسر سل برگزار شده &zwnj;است . به گÙته کارشناسان ، در صورت ایجاد زیرساخت های مناسب ، سنگسر سل که در Ùاصله اندکی از غار دربند مهدیشهر قرار گرÙته است ، قابلیت تبدیل شدن به یک جاذبه بین المللی را داراست . سنگسر سل دیواره ای کاملا تخصصی است و صعود به آن به شکل انÙرادی و بدون تجهیزات کوهنوردی ، توصیه نمی شود . کم توجهی به مسائل ایمنی ، گه گاه حوادثی را در این دیواره رقم می زند .</span></p>', '', '', '', '015629622-divare-sangesar1.jpg', '015638622-divare-sangesar2.jpg', 'دیواره سنگسر سل', 9),
(548, '41', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">قلعه دزک (بلقیس) مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان سراوان ، بخش مرکزی ، روستای دزک واقع شده و این اثر در تاریخ 16 شهریور 1383 با شمارهٔ ثبت 11095 به&zwnj; عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است . اين قلعه كه داراى معمارى بومى است از خشت و گل ساخته شده و در گذشته محل اقامت و حكمرانى على &rlm;محمدخان پدر دوست محمدخان باركزايى بوده است و در سال 1307 ه.ش با لشكركشى قواى رضاخان توسط قشون دولتى به تصرÙ درآمده است و در اين محل با درگيرى بين قواى نظامى و نيروهاى تحت امر دوست محمدخان ، سرهنگ باقرآقاخان داورپناه بوسيله يكى از اسرا كشته مى &rlm;شود و از آن موقع اين محل بنام داورپناه ناميده مى &rlm;شود .</span></p>', '', '', '', '082500392-dezak1.jpg', '082510392-dezak2.jpg', 'قلعه دزک یا بلقیس', 3),
(549, '41', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کلا (قلعه) سب اثر بی بدیل و شگÙت تاریخی و گردشگری استان و کشور است که حائز اهمیت می&zwnj;باشد . قلعهٔ سب مرکز حکمرانی نواحی دور و نزدیک شهرستان سراوان از قبیل کنت ، هیدوچ ، سوران ، زابلی ، پسکوه ، گشت و ... بوده &zwnj;است و در ادوار مختلÙ از لحاظ سیاسی اهمیت داشته &zwnj;است . به طوری که طبق اسناد موجود ، اولین منطقه در شرق بلوچستان که نیروهای ناصرالدین شاه در سال 1257 جهت کنترل منطقه به آنجا گسیل شدند ، قلعهٔ سب بود .<br /> قلعهٔ سب زیباترین و بلندترین بنای خاکی کشور می&zwnj;باشد . گویا شروع بنای قلعه در دورهٔ صÙویه به وسیلهٔ طایÙهٔ بزرگزاده&zwnj;ها بوده &zwnj;است . قلعه در طول حکم رانی حکام ، حداقل سه بار تعمیر شده و بناهایی به آن اضاÙه شده و اکنون بدین صورت وجود دارد . بنای اصلی قلعه بر روی صخره&zwnj;ای کم ارتÙاع انجام شده که نیاز به پی کنی را برطرÙ کرده پایه&zwnj;های آن را در زمین محکم نگه می&zwnj;دارد . اضلاع بنا در قاعده 31 غربی و 29 جنوبی می&zwnj;باشد که زیربنای آن حدود 900 متر به دست می&zwnj;آید . البته هر چه ارتÙاع آن اÙزایش می&zwnj;یابد ، اضلاع آن کوچک تر می&zwnj;شوند تا نهایتا در قله ، ضلع غربی به 19 و ضلع شرقی به 18 متر می&zwnj;رسد .<br /> ارتÙاع قلعه در حال حاضر از ضلع جنوبی 23 متر می&zwnj;باشد که تنها در دو طبقهٔ آن اتاق سازی صورت گرÙته &zwnj;است . بدین صورت که بیشتر ارتÙاع آن از سطح زمین به وسیلهٔ خاک (در اصطلاح بلوچی \"بار\") پر شده و تنها یک راه رو جهت صعود و چاهی که جهت دست رسی ساکنان قلعه به آب در دل صخره ایجاد شده ، خاک ریزی نشده &zwnj;است . اطراÙ این چاه تا ارتÙاع 10 متری سنگ چینی شده تا در طبقهٔ اول قلعه مورد استÙاده قرار گیرد . حتی می&zwnj;گویند تونلی به طرÙ پایین وجود داشته که به ته چاه می&zwnj;رسیده و کÙ آن لای روبی می&zwnj;شده &zwnj;است که اکنون محو شده &zwnj;است .</span></p>', '', '', '', '082523392-ghale-sib1.jpg', '082537392-ghale-sib2.jpg', 'قلعه سب سوران', 4),
(550, '41', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">زاهدان کهنه ، این آثار در 27 کیلومتری شرق زابل ، 7 کیلومتری شمال شهرستان زهک در بخش مرکزی زهک و حدود 9 کیلومتری شمال تپه شهرستان و در روی بلندی واقع شده است . جی.پی.تیت انگلیسی بر این باور است که این خرابه&zwnj;ها مربوط به شهر زرنج (زرنک یا زرنگ) می&zwnj;باشد که 420 سال پیش توسط تیمور لنگ و با توجه به ویرانی بندهای (سدهای) سیستان به این صورت در آمده است . هنری ساوج لندور ، جهانگرد باستان شناس و جغراÙیدان انگلیسی که در سال 1901 به سیستان سÙر کرده است ، شهر زاهدان کهنه را به لندن شرق تشبیه کرده است . در محل زاهدان کهنه و اطراÙ آن ، مجموعه&zwnj;ای از بناهای دوران اسلامی وجود دارد که یکی از این مجموعه&zwnj;ها در Ùاصله 250 متری شمال شرقی ارگ زاهدان کهنه قرار دارد . از شهر زاهدان ، امروزه Ùقط برج و باروی آن و قلعه تیمور باقی مانده است . این شهر دارای سه قطعه آبادی بوده که شامل ارگ کهندز ، شارستان و ربض است و گرداگرد هر کدام را حصاری به همراه برج&zwnj;های تداÙعی در بر گرÙته و به شکل مستطیل است . </span></p>', '', '', '', '082634393-zahedan-kohne1.jpg', '082646393-zahedan-kohne2.jpg', 'زاهدان کهنه', 5),
(551, '41', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">شهر سوخته نام بقایای دولت شهری باستانی در ایران است که در ۵۶ کیلومتری زابل و در حاشیه جاده زابل - زاهدان در شرق ایران در استان سیستان و بلوچستان واقع شده &zwnj;است . شهر مزبور در روی آبرÙت های مصب رودخانه هیرمند به دریاچه هامون و زمانی در ساحل آن رودخانه بنا شده بود . دورهٔ بنای این شهر بزرگ با دوره برنز تمدن جیرÙت مقارن است و ایرانیان در حدود 6000 سال پیش در این شهر زندگی می&zwnj;کرده&zwnj;اند . گÙته می&zwnj;شود ، شهر سوخته پیشرÙته&zwnj;ترین شهر جهان قدیم بوده &zwnj;است و حتی بسیار پیشرÙته&zwnj;تر از دولت شهر کرت که سینوهه در کتاب خود از آن یاد کرده &zwnj;است . <br /> به اعتقاد برخی باستان &zwnj;شناسان اگر بخواهیم به معنای کامل و دقیق شهر سوخته توجه کنیم ، این شهر را باید یکی از قدیمی&zwnj;ترین شهرهای دنیا دانست ، چرا که معدود شهرهائی پیش از آن ، از نظر امکانات و اصول شهرنشینی با آن قابل مقایسه هستند . شهر سوخته یکی از آثار تاریخی و باستانی عصر برنز منطقه جیرÙت در استان سیستان و بلوچستان در ایران ، به شمار می&zwnj;آید . شهر در ساحل رودخانه هیرمند و دریاچه هامون زمان خود و کنار جاده کنونی زاهدان - زابل بنا شده بوده &zwnj;است . کلنل بیت ، یکی از ماموران نظامی بریتانیا از نخستین کسانی است که در دوره قاجار و پس از بازدید از سیستان به این محوطه اشاره کرده و نخستین کسی است که در خاطراتش این محوطه را شهر سوخته نامیده و آثار باقیمانده از آتش سوزی را در آن دیده &zwnj;است . <br /> پس از او سر اورل اشتین با بازدید از این محوطه در 1937 ، اطلاعات سودمندی در خصوص این محوطه بیان کرده . سپس شهر سوخته توسط باستان&zwnj; شناسان ایتالیایی به سرپرستی مارتیسو توزی از سال 1346 تا 1357 مورد بررسی و کاوش قرار گرÙته &zwnj;است . پس از آن سازمان میراث Ùرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری استان سیستان و بلوچستان تا به امروز مسئولیت کاوشگری در این بخش از سیستان و بلوچستان را به عهده دارد . طی کاوش&zwnj;های به&zwnj; عمل آمده توسط باستان شناسان ، برخی از مردم شهر سوخته را با لباس و پارچه کÙنی دÙن می&zwnj;کرده&zwnj;اند . <br /> در تعدادی از قبرها ، آثار پارچه در روی بدن اجساد مردگان دیده می&zwnj;شود . پارچه&zwnj;ها به سه شکل گوناگون در گورها دیده می&zwnj;شود : به صورت کÙن ، که مرده&zwnj;ها را در آن می&zwnj;پیچیده&zwnj;اند ؛ به شکل لباس زیر انداز و رو انداز ؛ کÙ گور Ùرش شده و مرده را با لباس در آن می&zwnj;گذاشتند . اشیاء سÙالی اصلی&zwnj;ترین موادی هستند که تقریباً در همه گورها وجود دارند در کنار این دسته از اشیاء ، هدایای دیگری ساخته شده از سنگ ، چوب ، و پارچه در قبور دیده می&zwnj;شود .</span></p>', '', '', '', '082705393-shahr-sokhte1.jpg', '082714393-shahr-sokhte2.jpg', 'شهر سوخته', 6),
(552, '51', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مقبره باباطاهر خرم&zwnj;آباد یکی از بناهای تاریخی و Ùرهنگی شهر خرم&zwnj;آباد است . باباطاهر شاعر معروÙ ایرانی به اعتقاد مردم خرم&zwnj;آباد ، لر و از اهالی خرم&zwnj;آباد بوده است . باباطاهر را در گویش لری باوطاهÙر تلÙظ می&zwnj;کنند . در آثار و دوبیتی&zwnj;های این شاعر ایرانی از کلمات و اصطلاحات لری استÙاده شده است و این دلیلی است که مردم لرستان این شاعر را اهل استان خود می&zwnj;دانند . ساختمان مقبره که مربوط به دوره خوارزمشاهی است در ضلع غربی قلعه Ùلک&zwnj;الاÙلاک و در محله&zwnj;ای که نزد مردم خرم&zwnj;آباد به دَرب باوطاهر معروÙ است قرار گرÙته است . بنای مقبره متشکل از یک گنبد ساده و یک ورودی است ، دیوارهای مقبره متشکل از 8 ضلع است که چهار ضلع آن هر یک به ابعاد 5،2 متر و اضلاع Ùرعی هر یک 70،1 سانتیمتر است . محل قبر احتمالی باباطاهر در سردآبه قرار دارد ، ضریحی چوبی بر روی قبر وجود داشته که به مرور زمان از بین رÙته است . در دوران معاصر یک اتاق کوچک که به آن قلندرخانه می&zwnj;گÙتند اضاÙه شده است . مقبره باباطاهر خرم&zwnj;آباد به شماره 1922 در Ùهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است .</span></p>', '', '', '', '123038562-babataher1.jpg', '123054563-babataher2.jpg', 'مقبره باباطاهر خرم‌آباد', 3),
(553, '51', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">قالی کوه یا غالیه کوه رشته کوهی از کوه&zwnj;های زاگرس در مرکز بخش بشارت زلقی شهرستان الیگودرز است . بلندترین قله این رشته کوه 4028 متر ارتÙاع دارد در دل این رشته کوه غار باستانی و غار بزنوید از زیبایی تاریخی طبیعی برخوردارند این کوه از شمال غربی به سراب کیگوران از شرق به روستای کیزاندره و از جنوب شرقی به آبشار آب سÙید ختم می&zwnj;شود . در شمال این رشته کوه دشت لاله&zwnj;های واژگون که بزرگترین دشت لاله واژگون جهان است قرار دارد . یکی از زیباترین دره های قالیکوه دره دام نام دارد و علت نامگذاری این دره وجود مسیرها صعب العبور و حیوانات وحشی همانند خرس می باشد . در نهایت به آبشار آب سÙید ختم میشود و بزرگترین یخچال قالیکوه در مسیر این دره قرار دارد که طول آن چندی کیلومتر میباشد . از دیگر زیباییهای این منطقه وجود درخت سرو کوهی (به زبان محلی اوورس) میباشد که به صورت زیبایی درون سنگ و صخره رشد میکند و هنگامی که این درخت توسط صاعقه آتش میگیرد مردم محلی اعتقاد دارند که این درخت پیر شده است و خودسوزی میکند تا درختان جوان جایگزین آنها شوند . این منطقه به دلیل داشتن گونه&zwnj;های جانوری (مانند خرس و گراز و قوچ و میش کوهی و گرگ و انواع پرندگان شکار و ...) و گیاهی کم نظیر داری اهمیت است و به دلیل قله&zwnj; مرتÙع یکی از مناسب&zwnj;ترین مکان&zwnj;های کوهنوردی در ایران است همچنین یکی از سرشاخه های اصلی رود دز از قالیکوه سرچشمه می گیرد .</span></p>', '', '', '', '123108563-ghali-koh1.jpg', '123120563-ghali-koh2.jpg', 'قالی کوه', 4),
(554, '43', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">قلعه الموت یکی از قلعه&zwnj;های منحصر به&zwnj; Ùرد تاریخی در ایران است . دژ الموت در شمال شرقی روستای گازرخان (قصرخان) و برÙراز صخره&zwnj;ای به ارتÙاع 2163 متر از سطح دریا که بلندی صخره از زمین&zwnj;های پیرامون خود 200 متر و گسترده دژ 20000 متر مربع می&zwnj;باشد قرار دارد . این کوه از نرمه گردن (میانه نرمه&zwnj;لات و گرمارود) شروع شده و به طرÙ مغرب ادامه پیدا کرده است . صخره&zwnj;های پیرامون قلعه که رنگ سرخ و خاکستری دارند ، در جهت شمال شرقی به جنوب غربی کشیده شده&zwnj;اند . پیرامون دژ از هر چهار سو پرتگاه است و تنها راه ورود به قلعه در انتهای ضلع شمال شرقی است که کوه هودکان با Ùاصله&zwnj;ای نسبتاً زیاد بر آن مشرÙ است . این قلعه یکی از جاذبه&zwnj;های گردشگری الموت محسوب می&zwnj;شود .<br /> حمدالله مستوÙی دربارهٔ این قلعه گÙته است که این بنا به دست &laquo;داعی الی الحق حسن بن زید&raquo; بنا شده است . حسن صباح در سال 486 هجری قمری این قلعه را تصرÙ کرد و اکنون دژ به نام دژ حسن صباح نیز نامیده می&zwnj;شود . عمده شهرت دژ به علت Ùعالیتهای نظامی- امنیتی حسن صباح در آن بوده است . قلعه الموت را مردم محل &laquo;قلعه حسن&raquo; می&zwnj;نامند . این قلعه از دو بخش غربی و شرقی تشکیل شده است . قسمت باختری که دارای ارتÙاع بیش&zwnj;تری است به نام جورقلا (یعنی قلعه بالا) و پیلاقلا (یعنی قلعه بزرگ) خوانده می&zwnj;شود . <br /> طول قلعه حدود یک صد و بیست متر و عرض آن در نقاط مختلÙ بین ده تا سی و پنج متر متغیر است . دیوار شرقی قلعه بالا یا قلعه بزرگ که از سنگ و ملاط گچ ساخته شده است ، کم&zwnj;تر از سایر قسمت&zwnj;ها آسیب دیده است . طول آن حدود ده متر و ارتÙاع آن بین چهار تا پنج متر است . در طرÙ جنوب ، در داخل صخره اتاقی کنده شده که محل نگهبانی بوده است . در جانب شرقی این اتاق ، دیواری به ارتÙاع دو متر وجود دارد که پی آن در سنگ کنده شده و پشت کار آن نیز از سنگ گچ بنا شده است و نمای آن از آخر می&zwnj;باشد . در جانب شمال غربی قلعه بالا نیز دو اتاق در داخل سنگ کوه کنده&zwnj;اند .<br /> در اتاق اول ، چاله آب کوچکی قرار دارد که اگر آب آن را کاملاً تخلیله بکنند ، دوباره پرآب می&zwnj;شود . احتمال می&zwnj;دهند که این چاله با حوض جنوبی ارتباط داشته باشد . در پای این اتاق ، دیوار شمالی قلعه به طول دوازده متر و پهنای یک متر قرار دارد که از سطح قلعه پایین&zwnj;تر واقع شده است و پرتگاه مخوÙی دارد . در جانب جنوب غربی این قسمت قلعه ، حوضی به طول هشت متر و عرض پنج متر در سنگ کنده&zwnj;اند که هنوز هم بر اثر بارندگی&zwnj;های زمستان و بهار پر از آب می&zwnj;شود . در کنج جنوب غربی این حوض ، درخت تاک کهن&zwnj;سالی که هم&zwnj;چنان سبز و شاداب است ، جلب توجه می&zwnj;کند .<br /> این قسمت از قلعه ، به احتمال زیاد ، همان محلی است که حسن صباح مدت سی و پنج سال در آن اقامت داشته و پیروان خود را رهبری می&zwnj;نموده است . در جانب شرقی قلعه ، پاسداران قلعه و اÙراد خانواده&zwnj;های آنها ساکن بوده&zwnj;اند در حال حاضر ، آثار کمی از دیوار جنوبی این قسمت باقی &zwnj;مانده است . در جانب شمال این دیواره ، ده آخور برای چارپایان ، در داخل سنگ کوه&zwnj;کنده شده است . گذشته از آثار دیوار جنوبی ، دیوار غربی این قسمت به ارتÙاع دو متر هم چنان پابرجاست ؛ ولی از دیوار شرقی اثری دیده نمی&zwnj;شود . در این سمت ، سه آب انبار کوچک در دل سنگ کنده&zwnj;اند و چند اتاق نیز در سنگ ساخته شده که در حال حاضر ویران شده&zwnj;اند . <br /> بین دو قسمت قلعه ؛ یعنی قلعه بالا و پایین ، میدانگاهی قرار دارد که بر گرداگرد آن ، دیواری محوطه قلعه را به دو قسمت تقسیم کرده است . در حال حاضر ، در میان میدان آثار Ùراوانی به صورت توده&zwnj;های سنگ و خاک مشاهده می&zwnj;شود که بی&zwnj;شک باقی&zwnj;مانده بناها و ساختمان&zwnj;های Ùراوانی است که در این محل وجود داشته و ویران گشته&zwnj;اند . به &zwnj;طور کلی باید گÙت ، قلعه &zwnj;الموت که دو قلعه بالا و پایین را در بر می&zwnj;گیرد ، به صورت بنای سترگی بر Ùراز صخره&zwnj;ای سنگی بنا شده و دیوارهای چهارگانه آن به تبعیت از شکل و وضع صخره&zwnj;ها ساخته شده&zwnj;اند ؛ از این رو عرض آن به&zwnj; خصوص در قسمت&zwnj;های مختلÙ Ùرق می&zwnj;کند . از برج&zwnj;های قلعه ، سه برج گوشه&zwnj;های شمالی و جنوبی و شرقی هم &zwnj;چنان برپای&zwnj;اند و برج گوشه شرقی آن سالم&zwnj;تر است . <br /> دروازه و تنها راه ورود به قلعه در انتهای ضلع شمال شرقی قرار دارد . مدخل راه منتهی به دروازه ، از پای برج شرقی است و چند متر پایین&zwnj;تر از آن واقع شده است . در این محل ، تونلی به موازات ضلع جنوب شرقی قلعه به طول شش متر و عرض دو متر و ارتÙاع دو متر در دل&zwnj;سنگ&zwnj;های کوه کنده شده است . با گذشتن از این تونل ، برج جنوبی قلعه و دیوار جنوب غربی آن ، که روی شیب تخته سنگ ساخته شده است ، نمایان می&zwnj;گردد . این دیوار بر دشت وسیع گازرخان که در جنوب قلعه قرار دارد ، مشرÙ است ؛ به نحوی که دره الموت رود از آن دیده می&zwnj;شود . <br /> راه ورود به قلعه با گذشتن از کنار برج شرقی و پای ضلع جنوب شرقی ، به طرÙ برج شمالی می&zwnj;رود . از آنجا که راه ورود آن در امتداد دیوار ، میان دو برج شمالی و شرقی ، واقع شده است استحکامات این قسمت ، از سایر قسمت&zwnj;ها مÙصل&zwnj;تر است و آثار برج&zwnj;های کوچک&zwnj;تری در Ùاصله دو برج مزبور دیده می&zwnj;شود . دیوارهای اطراÙ قلعه و برج&zwnj;ها ، در همه جا ، دارای یک دیوار پشت&zwnj;بندی است که هشت متر ارتÙاع دارد و به موازات دیوار اصلی بنا شده است و ضخامت آن به دو متر می&zwnj;رسد . از آنجا که در تمام طول سال ، گروه زیادی در قلعه سکونت داشته و به آب بسیار نیاز داشته&zwnj;اند ؛ سازندگان قلعه با هنرمندی خاصی اقدام به ساخت آب انبارهایی کرده&zwnj;اند و به کمک آب&zwnj;روهایی که در دل سنگ کنده&zwnj;اند ، از Ùاصله دور ، آب را بر این آب انبارها سوار می&zwnj;نموده&zwnj;اند .<br /> در پای کوه&zwnj; الموت ، در گوشه شمال شرقی ، غار کوچکی که از آب رو مجراهای قلعه بوده ، دیده می&zwnj;شود . آب قلعه از چشمه &laquo;کلدر&raquo; که در دامنه کوه شمال قلعه قرار دارد ، تأمین می&zwnj;شده است . مصالح قسمت&zwnj;های مختلÙ قلعه ، سنگ (از سنگ کوه&zwnj;های اطراÙ) ، ملات &zwnj;گچ ، آجر ، کاشی و تنپوشه هایی سÙالی به قطر 10 سانتی&zwnj;متر است . آجرهای بنا که مربع شکل و به ضلع بیست و یک سانتی&zwnj;متر و ضخامت پنج سانتی&zwnj;مترند ، در روکار بنا به کار برده شده&zwnj;اند . در ساختمان دیوارها ، برای نگهداری دیوارها و متصل کردن قسمت&zwnj;های جلو برج&zwnj;ها به قسمت&zwnj;های عقب ، در داخل کار ، کلاÙ&zwnj;های چوبی به &zwnj;طور اÙقی به کار برده&zwnj;اند . <br /> از جمله قطعات کوچک کاشی که در ویرانه&zwnj;های قلعه به دست آمده ، قطعه&zwnj;ای است به رنگ آبی آسمانی با نقش صورت آدمی که قسمتی از چشم و ابرو و بینی آن کاملاً واضح است . امروزه در دامنه جنوبی کوه هودکان که در شمال کوه قلعه &zwnj;الموت واقع شده است ، خرابه&zwnj;های بسیاری دیده می&zwnj;شود که نشان می&zwnj;دهد روزگاری بر جای این خرابه&zwnj;ها ، ساختمان&zwnj;های بسیاری وجود داشته است . در حال حاضر ، اهالی محل خرابه&zwnj;های این محوطه را دیلمان &zwnj;ده ، اغوزبن ، خراز رو و زهیر کلÙی می&zwnj;نامند . همچنین در سمت غرب قلعه ، قبرستانی قدیمی معروÙ به &laquo;اسبه کله چال&raquo; وجود دارد که در بالای تپه مجاور آن ، بقایای چند کوره آجرپزی نمایان است . در قله کوه هودکان نیز پیه &zwnj;سوزهای سÙالین کهن به دست آمده است . <br /> سال بنای قلعه &zwnj;الموت در کتاب نزهه&zwnj;القلوب حمدالله مستوÙی ، دویست و چهل و شش ه.ق ذکر شده که هم &zwnj;زمان با خلاÙت المتوکل خلیÙه عباسی می&zwnj;باشد . تنها راه ورود به قلعه الموت در انتهای ضلع شمال شرقی ، چند متر پایین تر از برج شرقی دژ واقع شده که کوه هودکان با Ùاصله نسبتاً زیاد بر آن مشرÙ است . در این محل تونلی در تخته سنگ بریده شده که دارای 6 متر طول ، 2 متر عرض و 2 متر ارتÙاع است . در دامنه جنوبی کوه قلعه ، خندقی به طول تقریبی 50 متر و 2 متر عرض کنده و آنرا از آبی که از داخل قلعه می آمده پر می کرده&zwnj;اند تا هیچ راه نÙوذی از آن جبهه متصور نباشد . بر روی دامنه&zwnj;های دیگر نیز هر جا بیم بالا رÙتن مهاجمان می رÙته خندق&zwnj;هایی کنده شده و دیوار بالایی آنها را مورب برآورده&zwnj;اند تا امکان هر عبوری را محدود نماید .<br /> این قلعه در شوال ۶۵۴ هجری قمری به &zwnj;دستور هلاکو به آتش کشیده و ویران شد و از آن پس به &zwnj;عنوان تبعیدگاه و زندان مورد استÙاده قرار گرÙت . همچنین از سال 930 هجری قمری و ابتدای حکومت شاه طهماسب صÙوی تا سال 1006 هجری قمری قلعه کالبدی سالم داشته است . متأسÙانه حÙاری&zwnj;هایی که در دورهٔ قاجار برای یاÙتن گنج در قلعهٔ الموت انجام شده ، سبب ویرانی آن شده &zwnj;است .</span></p>', '', '', '', '124608573-ghaleye-alamoot1.jpg', '124619573-ghaleye-alamoot2.jpg', 'قلعه الموت', 4),
(555, '43', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">دژ لمبسر یا لمسر که در شمال شهر قزوین و در منطقه الموت در شمال شرقی شهر رازمیان واقع شده است و قدمت آن به دوران ساسانیان باز می گردد و در دوره سلجوقیان مورد استÙاده گسترده قرار گرÙت . این قلعه از مهمترین پایگاههای اسماعیلیان پس از دژ حسن صباح می باشد و در بخش الموت غربی در شهرستان قزوین واقع شده است . متاسÙانه پیرامون سال ساخت این بنا در اسناد تاریخی یادی به میان نیامده است . این قلعه ابعادی در حدود 480 متر در جهت شمالی- جنوبی و 190 متر در جهت شرقی - غربی دارد . پس از Ùتح قلعه لمسر ، حسن صباح ، کیا بزرگ امید را به حکومت بزرگترین قلعه اسماعیلیان نزاری در الموت غربی ، منصوب کرد .<br /> لمبسر قلعه مستحکم اسماعيليان در 3 کيلومتري شمال شرقي شهر رازميان - مرکز بخش الموت غربی - قرار دارد . دره هاي عميق نينه رود و لمه دسترسي به آن را از شرق و غرب غيرممکن ساخته اند و تنها از دو دروازه شمالي و جنوبي مي توان به دژ وارد شد . شيب کوه که از شمال به جنوب کشيده شده و اختلاÙ دو سطح آن به 150 متر مي رسد حدود 480 متر طول دارد و پهناي قلعه بيش از 190 متر است ، این موارد شرایط استثنایی برای دژ به وجود آورده که موجب تسخیر ناپذیر خواندن این قلعه شده است . این قلعه که در بخش الموت غربی واقع گردیده مهمترین مقر برای دÙاع از الموت در برابر هجوم از سوی غرب بود .<br /> ديواره هاي عظيم دولايه با ارتÙاعي اÙزون بر 10 متر از سنگهاي بسيار بزرگ ، که اکنون تنها بقایای ناچیزی از آن باقی مانده است ، وظیÙه محاÙظت از قلعه در برابر هجمه دشمنان بود . ساختمان اصلي در بخش شمالي دژ با ديوارهايي به قطر 120 سانتي متر از سنگ تراشيده ، جایگاه اصلی کیا بزرگ امید Ùرمانروای قلعه بوده است . از نکات شگÙت آور در مورد این قلعه ، سازوکار حیرت انگیز جمع آوری و ذخیره آب باران ، سیستم آبرسانی و همچنین مخازن غلات در جنوب و جنوب شرقی آن است که سبب می شد علی رغم محاصره بلند مدت ساکنان آن به حیات ادامه دهند . از استحکامات شمالی قلعه که تنها راه نÙوذ و دسترسی به آن بوده ، اثری به جای نمانده است . اما با توجه به آثار باقی مانده ، این بخش مسلما دارای دروازه و برج و باروهای عظیم بوده است . <br /> برای ساخت استحکامات این قلعه از مصالح سنگ با ملات ساروج یک پارچه استÙاده شده است . وسعت کم نظير قلعه لمبسر اجازه مختصر کشت به اهالي آن مي داده تا در مواقع محاصره خودکÙا باشند . سال ساخت بناي قلعه در متون تاريخي نيامده اما نوع ساخت و مصالح بکار رÙته در آن نشانگر اين است که از استحکامات دوره ساساني و قرون اوليه اسلامي مي باشد . اين قلعه به واسطه موقعيت و اهميت خاص خود در دوره تسلط اسماعيليه شهرت بسيار ياÙت و پس از قلعه الموات واقع در روستاي گازرخان ، از مهمترين دژهاي اسماعيليه بشمار مي رÙته است .</span></p>', '', '', '', '124908575-lambesar1.jpg', '124921575-lambesar2.jpg', 'دژ لمبسر', 6),
(557, '48', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">دهستان کاکان ، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران . مرکز دهستان کاکان روستای منصورخانی می&zwnj;باشد . کاکان تا سال 1368 در تقسیمات کشوری جزء استان Ùارس بود . براساس سرشماری سال 1385&nbsp; جمعیت آن 2٬281 نÙر (497 خانوار) بوده&zwnj; است .<br /> روستای منصورخانی : روستایی بسیار سرد و دیدنی که درختان سیب و گردو هر چهار طرÙ روستا را احاطه کرده علت نامگذاری روستا اسمش پیداست ، یکی از روستاهای مهم و پرجمعیت دهستان کاکان محسوب می شود که عنوان مرکزیت را به خود اختصاص داده &zwnj;است . نام دیگر این روستا پاسدران می&zwnj;باشد .<br /> روستای حاج عباسعلی خانی : به کوه بزرگ کاجدان (کاچیون) و رودخانه متصل است و از زیبایی خاصی برخوردار است بیشتر اÙراد این روستا کاکانی اصیل نیستند و برگرÙته ار اردکانی&zwnj;ها ، ترکهای دره شوری ، Ùارسی مدان ، سی سخت ، نورآباد ، چهارمحال بختیاری ، خسرو شیرین و ساونی می&zwnj;باشد . نام دیگر این روستا علی آباد می&zwnj;باشد .<br /> روستای غضنÙر خانی : اخرین روستای دهستان کاکان که زیباترین و سرسبزترین مناظر طبیعی را داراست این روستا جمعیتی حدود ۵۰ خانوار دارد و نزدیک به جاده اصلی یاسوج &ndash; اقلید ، یزد و .... قرار دارد . نام دیگر این روستا اسلام آباد می&zwnj;باشد .<br /> روستای حمزه خانی : یکی از نزدیک ترین روستاها به روستای منصورخانی می&zwnj;باشد که دارای چشمه زیبا به نام چشمه ریزی است و از طریق پلی به روستای منصور خانی و از طرÙی به تل خالی راه دارد . نام دیگر این روستا جهاد آباد می&zwnj;باشد .<br /> روستای تل خالی : این روستا با داشتن جمعیت کم دارای منابع معدنی و زیر زمینی ویژه&zwnj;ای از جمله سه معدن نمک ، گوگرد ، نÙت و غیره می&zwnj;باشد که در میان روستاهای زیبای کاکان دهکده توریستی را به خود اختصاص داده &zwnj;است .<br /> روستای امام زاده محمد (دم پیر) : یکی از کم جمعیت ترین و در عین حال پرترددترین روستا می&zwnj;باشد . دلیل تردد وجود متبرک امام زاده محمد و گلزار شهدا و قبرستان است که سالانه تعدادزیادی از مردم را به طرÙ این روستا می&zwnj;کشد .<br /> بقیه روستا&zwnj;ها عبارتند از : حسین خانی ، خنگ (مسلم آباد) ، زرده خونی (منتظرآباد) ،احمد قلندری (امام آباد) ، مورگاه (یاسر آباد) ، پوزه سÙید (مالک اشتر) ، دهنو کاکان .</span></p>', '', '', '', '073522357-kakan1.jpg', '073532358-kakan2.jpg', 'دهستان کاکان', 3),
(558, '48', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مارین روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گچساران در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است . روستای مارین در 36&nbsp; کیلومتری شمال شهر گچساران و 198 کیلومتری جنوب شرقی یاسوج ، با مختصات جغراÙیایی 50 درجه و 48 دقیقه طول شرقی و 30 درجه و 33 دقیقه عرض شمالی قرار دارد . این روستا از شمال ، به کوه دلی گنج و از شرق به کوه خامی و از جنوب غربی به کوه دیل محدود می&zwnj;شود . ارتÙاع این روستا از سطح دریا 1080 متر است . آب و هوای مارین در Ùصول بهار و پاییز ملایم و مطبوع ، در تابستان نسبتاً گرم و در زمستان سرد و خشک است . رودخانه شاه بهرام از شمال شرقی روستا عبور می&zwnj;کند . دسترسی روستای مارین از طریق شهر گچساران با جاده&zwnj;ای آسÙالت قابل دسترسی است .<br /> اهمیت تاریخی : روستای مارین یکی از روستاهای تاریخی ایران است . راه سلطنتی شوش به تخت جمشید و بیشاپور (در دوره هخامنشیان) ، از 7 کیلومتری این روستا عبور می&zwnj;کرده است . موقعیت سوق&zwnj;الجیشی روستای مارین ، در دوره هخامنشیان ، اشکانیان و ساسانیان سبب احداث قلعه&zwnj;های متعدد راهبانی در حوزه نÙوذ آن شده است .<br /> جاذبه&zwnj;های گردشگری : مارین با داشتن آب و هوای مساعد و مناظر دیدنی ، مکان مناسبی برای گردشگران و مساÙران در تابستان و Ùصل گرما است . شرایط آب و هوایی ، نوع معماری و باÙت تاریخی و زیبای این روستا باعث شده تا مردم و گردشگران از آن بعنوان ماسوله دوم در جنوب یاد کنند . جوشش چشمه&zwnj;های مارین از دل زمین که خواص معدنی نیز دارند همچنین وجود باغستانهای زیبا و انبوه گردشگاهی بکر در کنار روستای مارین بوجود آورده است . وجود بقعه متبرکه امامزاده بی بی حمیده خاتون (س) از نوادگان امام موسی کاظم (ع) در کنار این روستا بر جذابیت این منطقه اÙزوده و میهمانان در بدو ورود به روستای مارین به زیارت آستان مقدس این بقعه متبرکه می روند .<br /> روستای مارین به دلیل شرایط مساعد اقلیمی و چشم&zwnj;اندازهای بی&zwnj;نظیر طبیعی ، همه ساله گردشگران و طبیعت دوستان بسیاری را به سوی خود جلب می&zwnj;کند . استقرار روستا در میان دره&zwnj;ای که پیرامون آن را ارتÙاعاتی بلند در برگرÙته&zwnj;اند ، چشم&zwnj;اندازهای بدیعی از تلÙیق زندگی انسان و طبیعت پدید آورده است . این ارتÙاعات جنگلی ، در Ùصول بهار و تابستان تÙرجگاه عمومی مردم روستا و گردشگران است . پوشش گیاهی و جانوری منطقه با انواع گیاهان دارویی کتیرا ، گل&zwnj; گاو زبان و گل بنÙشه و جانوران و پرندگان وحشی مانند گرگ ، روباه ، خرگوش ، قوچ ، میش ، گراز ، شاهین و کبک ، از دیگر جاذبه&zwnj;های طبیعی روستا به شمار می&zwnj;رود . <br /> حواشی دریاچه سد کوثر از جمله جاذبه&zwnj;های گردشگری روستای مارین است . دریاچه پشت این سد که در 17 کیلومتری روستای مارین قرار دارد ، از قابلیت مناسبی برای ساماندهی ورزش&zwnj;های آبی برخوردار است . مهم&zwnj;ترین بنای مذهبی روستای مارین ، مقبره امامزاده حمیده خاتون است . مقبره این امامزاده بسیار ساده است . مردم روستا ، نذورات خود را وقÙ امامزاده حمیده خاتون می&zwnj;نمایند .</span></p>', '', '', '', '073552358-marin1.jpg', '073602358-marin2.jpg', 'روستای مارین', 4),
(559, '49', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">آرامگاه مختومقلی مربوط به اواخر دوره قاجاریه - دوره پهلوی است و در شمال استان گلستان ، شهرستان مراوه &zwnj;تپه ، روستای آق تقه واقع شده &zwnj;است . این اثر در تاریخ 26 اسÙند 1386 با شمارهٔ ثبت 22251 به &zwnj;عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است . این آرامگاه شامل مقبرهٔ مختومقلی Ùراغی شاعر ملی ترکمن&zwnj;ها (مرگ در 1169 یا 1176 ه.ش) و پدرش دولت محمد آزادی می&zwnj;شود . در دههٔ 1370 بنایی بر روی این مقبره ساخته شده و در 20 اردیبهشت 1378 با حضور صÙر مراد نیازوÙ رئیس جمهور وقت ترکمنستان و عطاالله مهاجرانی وزیر وقت Ùرهنگ و ارشاد ایران اÙتتاح شد . هر ساله در زاد روز مختومقلی Ùراغی مراسمی با حضور مردم و مقامات دولت ایران و ترکمنستان در کنار این آرامگاه برگزار می&zwnj;شود . در سال 1389 اسÙندیار رحیم مشایی رئیس دÙتر رئیس&zwnj; جمهور در این مراسم از تخصیص دو میلیارد تومان برای سازمان&zwnj;دهی این مقبره خبر داد .</span></p>', '', '', '', '093430440-makhtom-gholi1.jpg', '093442440-makhtom-gholi2.jpg', 'آرامگاه مختومقلی', 3),
(561, '49', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">میل رادکان یا گنبد رادکان ، در ۴ کیلومتری جنوب شرقی روستای رادکان و در 42 کیلومتری جنوب کردکوی و ۵۴ کیلومتری جنوب غربی گرگان و 117 کیلومتری برج گنبد قابوس در یک منطقه کوهستانی - جنگلی و بر Ùراز تپه با صÙایی که دارای موÙقعیت خاص طبیعی و سوق الجیشی است . در دامنه جنوبی سلسله جبال البرز و دره&zwnj;ها و تراس&zwnj;های حاشیه شمالی رودخانه نکا که از شرق به غرب جریان دارد قرار دارد . این گنبد در امتداد گنبدهای لاجیم ورسک در کنار شاهراه منتهی به شاهکوه ، گردنه شمشیر بر ، چشمه علی ، جهان نما ، بخش یانه سر ، بر Ùراز تپه&zwnj;ای که از دور نمایان است ، به منظور راهنمایی رهگذران و مساÙران ساخته شده &zwnj;است . بعدها از این بنا به&zwnj; عنوان آرامگاه بانی آن استÙاده کرده&zwnj;اند . این گنبد مدÙن یکی از اسپهبدان آل باوند طبرستان به نام ابوجعÙر محمدبن وندربن باوندی است .<br /> بر کتیبه&zwnj;ای که در زیر گنبد دیده می&zwnj;شود ، ساخت آن در 407 هجری قمری در زمان Ùرمانروایی اسپهبد ابوجعÙر آغاز و در 411 هجری قمری بدست احمدبن عمر به پایان رسید . این بنا از دو قسمت گنبد و بدنه تشکیل شده&zwnj; است . گنبد آن بصورت ترک (مخروطی شکل) و دو پوشه است ، که بیش از 35 متر ارتÙاع دارد . بدنه بسیار ساده و دارای آجر چینی معمولی و دارای تزئینات آجرکاری و گچ بری است . به منظور استحکام بخشی بیشتر حد Ùاصل بندهای آجرها با Ùشار انگشت دست به داخل Ùشرده شده &zwnj;است که قابل توجه می&zwnj;باشد .<br /> در Ùواصل معین سوراخ&zwnj;هایی به چشم می&zwnj;خورد که جای داربست بوده که در هنگام احداث بنا تعبیه شده &zwnj;است . ورودی هلالی شکل آن در ضلع جنوبی گنبد قرار دارد . زیباترین قسمت بنا در بخش Ùوقانی آن قرار دارد ، که عبارت از دو ردیÙ قطار بندی و دو کتیبه کوÙی و پهلوی است که در میان تزئینات آجرکاری و گچ بری که نام بانی و تاریخ ساخت بر آن نوشته شده&zwnj; است . طرح داخلی گنبد رادکان مدور و دارای نمایی ساده و اندود گچ و آهک است . در تمام بدنه بنا آجر و ملات گچ و آهک بکار رÙته &zwnj;است .</span></p>', '', '', '', '093556441-gonbad-radkan1.jpg', '093606441-gonbad-radkan2.jpg', 'میل رادکان یا گنبد رادکان', 6);
INSERT INTO `bastan_tb` (`id`, `ba_city`, `ba_ged`, `ba_king`, `ba_jog`, `ba_taf`, `ba_past`, `ba_eba`, `ba_bana`, `ba_datebana`, `add_local2`, `add_local`, `photo1`, `photo2`, `ba_name`, `priority`) VALUES
(562, '57', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">قلعه دختر ساوه یا قیز قلعه یکی از مهمترین آثار شگÙت&zwnj;انگیز معماری کشور در مناطق مرتÙع و سخت&zwnj;گذر ایران در دوره باستان که تاکنون ناشناخته مانده می&zwnj;باشد . عظمت بنا و ÙلسÙه وجودی ساخت آن در این منطقه به حدی جالب است که می&zwnj;توان از آن به عنوان یکی از منابع مهم جذب گردشگر بین&zwnj;المللی به استان مرکزی و همچنین معرÙی دستاوردهای معماری ملی و باستانی ایران قدیم اشاره کرد . قصر ، عبادتگاه و دژ دÙاعی قلعه دختر ساوه بر روی صخره بلندی مشرÙ به دشت ساوه بنا شده که از سه طرÙ شرق ، غرب و جنوب بوسیله صخره&zwnj;های متعدد دیگری احاطه شده &zwnj;است .<br /> از نمای شمالی قلعه سه قله صخره&zwnj;ای بلند مشاهده می&zwnj;شود که قصر و قلعه در نوک قله&zwnj;ای که در وسط قرار گرÙته ساخته شده و این قلعه از جاده ساوه به همدان و از تمامی دشت و شهر ساوه قابل رویت است . در دو طرÙ صخره قیز قلعه دو رودخانه کوچک جاری است ، رودخانه ضلع شرقی دایمی ، اما رودخانه&zwnj;ای که در ضلع غربی قرار دارد به صورت Ùصلی است . نزدیکترین آبادی به قلعه ، روستای قیز قلعه است که از منابع آبی این دو رودخانه تغذیه می&zwnj;شود ، بعد از قیزقلعه ، روستای سرخه&zwnj;ده است که در کنار رودخانه قره&zwnj;چای قرار دارد و قلعه از روی پل سرخده به راحتی قابل دید است . <br /> قلعه از دو بخش اصلی دژ دÙاعی و قصر تشکیل شده که در مجموع حدود 3000 متر مربع مساحت دارد . دروازه ورودی در ضلع &zwnj;شرقی صخره قرار دارد که بعد از عبور از رودخانه کوچک ، بقایای دیواره دروازه که از سنگ و ساروج ساخته شده &zwnj;است دیده می&zwnj;شود . با عبور از این دروازه باید حدود 100 متر دامنه شیب دار ضلع جنوب شرقی صخره را برای رسیدن به نوک قلعه که ساختمان اصلی قصر (نیایشگاه) قرار دارد را طی نمود ، شیب دامنه جنوب شرقی حدود 60 درصد است . تمامی دیواره صخره به صورت پرتگاه می&zwnj;باشد و هر نقطعه&zwnj;ای که احساس می&zwnj;شده می&zwnj;توان از آن عبور نمود با سنگ و ساروج تا بالای صخره بسته شده&zwnj; است ، به طوری که هیچ راه نÙوذی از سه ضلع شمالی ، شرقی و غربی به درون قلعه وجود ندارد . <br /> ورود به قلعه از طریق چند راه پله سرپوشیده صورت می&zwnj;گرÙته که با مهارت ویژه&zwnj;ای استتار شده&zwnj;اند و استتار راه پله&zwnj;ها با ساختن دیواری از لاشه سنگ و ساروج درست در امتداد دیواره&zwnj;های صخره صورت گرÙته &zwnj;است . پنج راه&zwnj; پله پشتی بنا و دو راه&zwnj; پله درغرب بنا که در کنار پرتگاه در ارتÙاع چند متری از سطح رودخانه ساخته شده به اتاقهای تعبیه شده در دل صخره منتهی می&zwnj;شوند . از پله&zwnj;های پشت بنا برای ورود و خروج محاÙظان و نگهبانان استÙاده می&zwnj;شده و از پله&zwnj;های غربی برای وررد و خروج مقامات به &zwnj;داخل قلعه و حمل آذوقه استÙاده می&zwnj;شده &zwnj;است . <br /> در مقابل راه پله&zwnj;های غربی و بر روی صخره مقابل راه باریکی وجود دارد که محل رÙت و آمد ساکنان قلعه بوده و اتاقهای قلعه تو در تو و به یکدیگر ارتباط داشته&zwnj;اند . با توجه به ارتÙاع دیواره و طاقهای Ùرو ریخته احتمال می&zwnj;رود که بنای قصر دارای طبقه دوم و سوم هم بوده و در سمت دروازه ورودی ، بنای دیگری وجود دارد که احتمالا برای عبادتگاه مورد استÙاده بوده و این مکان دارای محرابی به سوی دشت ساوه (دریاچه ساوه) و در جهت خلاÙ قبله می&zwnj;باشد . در اطراÙ کاخ اصلی حÙره&zwnj;های متعددی برای ذخیره آب ساخته شده و لوله&zwnj;های سÙالی شکسته&zwnj;ای در این مجموعه یاÙت شده که نشانگر استÙاده از شبکه آبرسانی و Ùاضلاب می&zwnj;باشد . <br /> بنای قیز قلعه کاملا بر دشت ساوه مسلط بوده و دارای چهار برج دیده&zwnj;بانی در ضلع شمالی ، غربی و شرقی است که از میانه صخره تا بالای آن با سنگ و ساروج کار شده &zwnj;است . از نظر قدمت و کاربرد بنا ، براساس اسناد و مدارک تاریخی و تحقیقات به &zwnj;عمل آمده در خصوص قلعه&zwnj;های دختر ساخته شده در ایران می&zwnj;توان به سوابق معبد آناهیتا و مهر پرستی ایرانیان اشاره نمود . براساس این تحقیقات ، قلعه دختر ساوه نیایشگاهی برای عبادت و احترام به آب و ناهید در پیش از اسلام و قبل از خشکیدن دریاچه ساوه در دوره ساسانیان بوده ، محراب ساخته شده بر روی دریاچه ساوه در قلعه این احتمال را بیشتر می&zwnj;کند .<br /> بنای تاریخی قلعه دختر در تاریخ 1382/2/9‬به شماره 8600 در Ùهرست آثار ملی به ثبت رسیده &zwnj;است . جاده ساوه به همدان ، روستای سرخه&zwnj;ده ، عبور از میان روستا و عبور از پل ساخته شده بر روی رودخانه قره چای ، حرکت به سوی روستای قیز قلعه و عبور از میان روستا و طی مسیر حدود یک هزار و 500 متر که تماما با وسیله نقلیه سواری قابل انجام است ، Ùاصله قیز قلعه تا ساوه حدود 23 ‬ کیلومتر است .</span></p>', '', '', '', '064517323-ghale-dokhtar1.jpg', '064528323-ghale-dokhtar2.jpg', 'قلعه دختر ساوه', 4),
(563, '57', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">منطقه نمونه گردشگری دره گردو با وسعت 100 هکتار در جنوب شهر اراک قرار دارد و از آب و هوای مناسب ، طبیعت بکر و مسیر دسترسی آسان برخوردار است . دلیل نامگذاری این منطقه وجود روستای گردو و همچنین درختان بسیار گردو در این دره می&zwnj;باشد . روزانه و مخصوصا جمعه&zwnj;ها و روزهای تعطیل این مکان محل تÙریح صدها ورزشکار و خانواده اراکی می&zwnj;باشد . دره گردو در نزدیکی کوه سرخه قرار دارد .</span></p>', '', '', '', '064752324-dare-gerdo1.jpg', '064803325-dare-gerdo2.jpg', 'دره گردو', 5),
(564, '17', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">خانه لاریها و بادگیر آن مربوط به دوره قاجار است و در یزد ، خیابان امام خمینی ، محله Ùهادان ، مجاور عمارت کلاه Ùرنگی واقع شده و این اثر در تاریخ 24 بهمن 1375 با شمارهٔ ثبت 1837 به&zwnj; عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده &zwnj;است . خانه لاریها شامل شش باب خانه با Ùضاهای کاملاً معماری ویژه خانه&zwnj;های کویری می&zwnj;باشد . این خانه در سال 1286 قمری ساخته شده مالک آن حاج محمد ابراهیم لاری بوده&zwnj; است . سابقا بعنوان خانقاه نعمت اللهی از آن استÙاده می&zwnj;شد . مساحت آن حدود 1700 متر و زیر بنائی معادل 1200 متر مربع را داراست . درها ، پنجره&zwnj;ها ، ارسی&zwnj;ها و اتاقهای آئینه کاری و نقاشی شده آن یکی از نمونه&zwnj;های زیبا و عالی خانه&zwnj;های اعیانی قرن سیزدهم است . این مجموعه همجوار بناهای تاریخی چون مدرسه ضیائیه یا زندان اسکندر ، بقعه سید گلسرخ و برج و با روی یزد است که جمعاً شش هزار متر مربع وسعت دارد . خانه لاریها به شماره ثبتی 1837 در Ùهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده &zwnj;است .</span></p>', '', '', '', '082701393-lariha1.jpg', '082712393-lariha2.jpg', 'خانه لاری ها', 6),
(565, '17', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\"><span style=\"font-size: medium;\">برج و باروهای یزد مربوط به دوره دیلمیان - اتابکان است و در یزد ، خیابان گل سرخ ، امام خمینی ، محلات مالمیر ، لبخند واقع شده و این اثر در تاریخ 14 آذر 1352 با شمارهٔ ثبت 956 به&zwnj; عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است .</span></span></p>', '', '', '', '082819394-borjo-baro1.jpg', '082828394-borjo-baro2.jpg', 'برج و باروهای یزد', 7),
(566, '17', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">روستای خرانق در ناحیه کوهستانی استان یزد واقع شده&zwnj; است . امروزه دارای دو بخش جدید و قدیم است که جمعیت روستا امروز در بخش جدید ساکن است .<br /> بناهای اصلی روستای خرانق : قلعه خرانق ، حمام خرانق ، کاروانسرای خرانق ، آب انبار خرانق ، پل خرانق ، مسجد جامع و حسینیه خرانق</span></p>', '', '', '', '083001395-kharanaq1.jpg', '083011395-kharanaq2.jpg', 'روستای خرانق', 8),
(567, '17', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">حمام خان معروÙ به گرمخانه نور حمامی است بنا شده توسط محمد تقی خان باÙقی حاکم یزد به سال 1212 ( ه.ق) در میدان خان و در کنار مجموعه خان یزد واقع می&zwnj;باشد . این حمام در زمینی به مساحت 1170 مترمربع و با زیر بنای 900 مترمریع بنا گردیده که شامل بخشهای مختلÙی از جمله گاوروتون ، شاه نشین ، خزینه می&zwnj;باشد . امروزه از این بنا به عنوان چایخانه و رستوران سنتی استÙاده می&zwnj;گردد .</span></p>', '', '', '', '083120396-hamam-khan1.jpg', '083130396-hamam-khan2.jpg', 'حمام خان یزد', 9),
(568, '17', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">چَک&zwnj;چَک یا چکچکو یکی از زیارتگاه&zwnj;های مهم زرتشتیان است . این زیارتگاه که زرتشتیان به آن پیر سبز نیز می&zwnj;گویند در استان یزد و شهرستان اردکان در کوه&zwnj;های میان اردکان و انجیره قرار دارد . زرتشتیان هر ساله از روز 24 خرداد به مدت چهار روز در این زیارتگاه دور هم جمع شده و به نیایش می&zwnj;پردازند . هر سال جشن مهرگان در این زیارتگاه جشن برگزار می&zwnj;شود و زرتشتیان بسیاری در این مکان گرد هم می&zwnj;آیند . گÙته می&zwnj;شود نام &laquo;چک چک&raquo; یا &laquo;چک چکو&raquo; از صدای قطره&zwnj;های آبی گرÙته شده که از صخره&zwnj;ای می&zwnj;چکد و اکنون به درون یک منبع ذخیره هدایت می&zwnj;شود . <br /> نیایشگاه پیر سبز امکانات رÙاهی مانند برق ، آب آشامیدنی و تعدادی اتاق دارد که برای استراحت ساخته شده که به آن&zwnj;ها &laquo;خیله&raquo; می&zwnj;گویند . در داخل یکی از اتاق&zwnj;ها چاهی به ژرÙای بیش از 50 متر وجود دارد . بنا به اعتقاد زرتشتیان زمان حمله مسلمانان به ایران که با سقوط پادشاه ساسانی وقت (یزدگرد) انجامید ، نیک بانو دختر شاه از دست مسلمانان Ùرار کرد و به سمت اردکان آمده و در میان کوه مخÙی و ناپدید شد و این محل به عنوان زیارتگاه زرتشتیان قرار گرÙت . یکی از کنیزان نیک بانو به نام گوهر بانو (مروارید) نیز در چند کیلومتری وی مدÙون است که با نام پیر هریشت معروÙ است .</span></p>', '', '', '', '083320398-chak-chak1.jpg', '083337398-chak-chak2.jpg', 'چک چک', 10),
(569, '17', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مهمترین بنای میبد ، قلعه تاریخی و قدیمی آن است که ذکر آن در کتب قدیم بدین شرح مذکور اÙتاده &zwnj;است : روایتی که در تاریخ جدید یزد در باب قلعه میبد آمده بدین شرح است : &laquo;اما قلعه در زمان سلیمان پیغمبر علیه السلام ساختند و آن چنان بود که در زمان سلیمان علیه السام ، Ùارس تختگاه سلیمان بود . چنانکه مشهور و مذکور است سلیمان بÙرمود که دیوان ، در کوهی که قابل قلاع باشد به جهت حÙظ خزینه ، قلعه بسازند . دال دیو بدین کوه رسید . خبر به سلیمان رسید . Ùرمود که بر این پشته ، از گل و سنگ ، قلعه حصین دال دیو بسازد . دال دیو به Ùرمان سلیمان ، قلعه میبد بساخت و چون سلیمان وÙات کرد بوم لرزی پیدا شد و اکنون که حصار او کنده&zwnj;اند همچنان سخت&zwnj;ترین قلاع است و او را قلعه دالان خوانند .&raquo; <br /> مطالب تاریخ جدید یزد که در تاریخ یزد و جامع مÙیدی هم با تÙاوت&zwnj;های مختصر دیده می&zwnj;شود ، حکایت از قدمت قلعه دارد . مشاهده قلعه و مخصوصاً خشت&zwnj;های قطور و بزرگ آن خود نیز موید کهنگی آن است . امروزه در محل ، قلعه موجود را با نسبت &laquo;دالان&raquo; نمی&zwnj;خوانند و نامی است که متروک شده &zwnj;است . این تسمیه قدیم باید ماخوذ از &laquo;دال&raquo; باشد که نام مرغان بزرگ شکاری از نوع عقاب است . نظیر این اسم به شکل &laquo;دالدون&raquo; بر کوهی در نزدیک میمند شهر بابک اطلاق می&zwnj;شود . اهمیت قلعه میبد مربوط به عهد سلاطین آل مظÙر است که در عمران و آبادی میبد کوشا بودند و قلعه آنجا پناهگاه محلی آنان بود و بنابر قول مولÙ تاریخ جدید یزد ، محمد بن مظÙر در سال 737 &laquo;خزینه&zwnj;ای که در یزد بود تصرÙ کرد و لشکر را مرسوم داد و قلعه دالان میبد را عمارت کرد و خندق دور کرد .&raquo; بقایای کنونی قلعه میبد ، با وجود خرابی&zwnj;هایی که به مرور ایام بر آن روی آورده دیدنی است و متأسÙانه در این سال&zwnj;ها به سبب ایجاد خیابان ، قسمتی از آن خراب و تسطیح شده&zwnj; است . قسمت&zwnj;های مختلÙ قلعه بر سطح تپه&zwnj;ای در چهار طبقه قرار دارد و هر طبقه بر طبقه دیگر اشراÙ دارد . بنای ارگ آن در مرتÙع&zwnj;ترین نقطه تپه واقع شده&zwnj; است و یک طبقه هم در قسمت زیر قرار که اتاقک&zwnj;های کنده شده در دل خاک است از نوع بوکن یا بوکنه . اطراÙ قلعه ، خندق عظیمی بوده که بعضی قسمت&zwnj;های آن به باغ تبدیل شده &zwnj;است .</span></p>', '', '', '', '083453399-narin-ghale1.jpg', '083503399-narin-ghale2.jpg', 'نارین قلعه', 10),
(570, '2', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">آتشگاه اصÙهان یا کوه آتشگاه از بناهای تاریخی شهر اصÙهان و از یادگارهای ایران باستان است . این مجموعه دارای پیشینه تاریخیÙ کهنی است و در زمانهای گونه گونی از آن بهره برده&zwnj;اند . آتشگاه اصÙهان در غرب اصÙهان و 8 کیلومتری مرکز شهر در خیابان آتشگاه قرار دارد . این بنا در نزدیکی رودخانه زاینده رود ، بر روی کوهی قرار دارد . از بلندای این تپه ، تا کیلومترها از هر چهار سوی اصلی را می&zwnj;توان به خوبی مشاهده کرد . این بنا قدیمی ترین بنای اصÙهان با سابقه بیش از 7000 سال قدمت می باشد . این تپه از جنس سنگ&zwnj;های رسوبی است . تراز پایینی آن در ارتÙاع 1610 متر از سطح دریا (حدود 50 متر بالاتر از تراز مرکز شهر اصÙهان) و Ùراز آن در ارتÙاع 1715 متری از سطح دریا واقع شده &zwnj;است . این تپه از نظر زمین&zwnj;شناسی در دوره کرتاسه تشکیل شده است .<br /> باÙتÙ ساختمانیÙ این مجموعه از لایه&zwnj;های خشتی است . میانÙ دو ردیÙ خشت را هم یک لایه نازکÙ نÙی (که از رودخانه آورده می&zwnj;شده) قرار می&zwnj;دادند تا بر استحکامÙ آن بیÙزایند . پایه&zwnj;های بزرگ و خشتیÙ بنا تقریبا از میانهٔ تپهٔ آتشگاه آغاز می&zwnj;شوند و در بالا به ستونهایی محکم و قابلÙ اعتماد تبدیل می&zwnj;شدند که در گذشته اتاقهایی نیز بر رویÙ آنها قرار داشته &zwnj;است . در برخی جاها نیز بقایایی از راه پله&zwnj;هایی منظم و کنده شده در دلÙ سنگ بچشم می&zwnj;خورد که تا بالا ادامه داشته &zwnj;است اما امروزه از میان رÙته&zwnj;اند . در بالای تپه بنایی گÙرد ساخته شده که می&zwnj;توان آنرا نقطه نهاییÙ معماریÙ این بنا معرÙی کرد . بر رویÙ تپه ، هیچ بنایی بلندتر از آن ساخته نشده &zwnj;است . این اتاق دارای هشت گوشه &zwnj;است و در هر گوشه یک پنجره هم رو به بیرون دارد . گÙته می&zwnj;شود موبدانÙ زرتشتی ، آتشÙ مقدس را در درونÙ این اتاق قرار می&zwnj;داده&zwnj;اند .<br /> این مجموعه دارای اتاقها و ساختمانهایی در چهار جهتÙ تپه بوده که تا زیرÙ اتاقکÙ آتشگاه ادامه می&zwnj;یاÙته&zwnj;اند و البته اکنون تنها سازه&zwnj;های بخشÙ شمالی و بخشی از قسمتÙ شرقی سالم مانده&zwnj;اند و به &zwnj;نظر می&zwnj;رسد مربوط به بازسازیÙ این بنا در دوره پهلوی باشند . بر رویÙ برخی از خشت&zwnj;های بکار رÙته در سازه&zwnj;های بخشÙ شمالی می&zwnj;توان عددÙ 1352 را دید که در قالبÙ خشت&zwnj;ها تعبیه شده &zwnj;است . امروزه در نگهداری از این مجموعه توجهی صورت نمی&zwnj;گیرد . در باÙتÙ ساختمان&zwnj;های این بنا می&zwnj;توان سوراخ&zwnj;های زیادی را دید که به دستÙ گنج یابان کنده شده &zwnj;است . بازدیدکنندگان نیز خود باید راهÙ بالا رÙتن را انتخاب کنند و با توجه به ساختار تپه و خشتی بودنÙ این سازه ، سرعتÙÙ تخریب بوسیله بازدیدکنندگان بیشتر می&zwnj;شود .</span></p>', '', '', '', '122343558-koh-atashgah1.jpg', '122353558-koh-atashgah2.jpg', 'کوه آتشگاه', 191),
(571, '2', '', '', '', '', '', '', '<p class=\"MsoNormal\" style=\"text-align: justify; direction: rtl; unicode-bidi: embed;\"><span lang=\"AR-SA\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کوه صÙه نام کوهی است از سلسله جبال زاگرس در منتهاالیه جنوب جغراÙیایی اصÙهان که از شمال به جاده کمربندی ، از غرب به کوه&zwnj;های تخت رستم و دره خان ، از شرق به شهرک&zwnj;ها و مجتمع&zwnj;های مسکونی و از جنوب به اراضی باز و خط آهن محدود می&zwnj;گردد .</span></span></p>', '', '', '', '122459559-koh-sofeh1.jpg', '122507559-koh-sofeh2.jpg', 'کوه صÙه', 198),
(572, '3', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">کلیسای گریگوری استپان یا کلیسای گریگوری استÙان در قسمت شرقی تپهٔ هگمتانه در محلهٔ قدیم ارامنه قرار دارد . این کلیسا در سال 1676 میلادی توسط جمعی از ارامنه اصÙهان و نیز مهاجران و تجار ارمنی روسیه که در همدان ساکن شدند ، ساخته شده&zwnj; است . داخل کلیسای گریگوری چهار ستون مدور وجود دارد که با قوس&zwnj;های جناغی به یکدیگر متصل شده&zwnj;اند . این کلیسا در سال 1932&nbsp; میلادی (1311 خورشیدی) بازسازی و مرمت شد . اطراÙ محراب کلیسا نیز به وسیلهٔ گچ پوشیده شده بود که در حال حاضر از آن لایه&zwnj;برداری شده&zwnj; است . نمای داخلی کلیسا آجری است . در نمای بیرونی خشت نیز به کار رÙته&zwnj; است و دارای طاق&zwnj; نماهایی با قوس هلالی برای تزئین است . برج ناقوس این کلیسا به شکل مدور با بهره&zwnj;گیری از سبک گنبدهای رک بنا شده&zwnj; است . در قسمت شرقی تپه هگمتانه همدان ، در محلهٔ ارامنه ، دو کلیسا وجود دارد . کلیسای قدیمی&zwnj;تر همین کلیسای گریگوری استپان و متعلق به مذهب پروتستان است و کلیسای جدید&zwnj;تر به نام کلیسای حضرت مریم به مذهب ارتدوکس تعلق دارد .</span></p>', '', '', '', '094326446-kelisa-gerigori1.jpg', '094336446-kelisa-gerigori2.jpg', 'کلیسای گریگوری استپان', 45),
(573, '3', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">كاوش&rlm;هاي باستان &rlm;شناسي در محوطه&rlm;اي زيرزميني در شهر سامن واقع در جنوب شهرستان ملاير منجر به كشÙ شهري پنهان شد كه در يك بستر سنگي و به صورت دست&zwnj;كند ساخته شده است . اين شهر زيرزميني احتمالاً به دوره پيش از اشكاني تعلق دارد و از برخي Ùضاهاي آن براي تدÙين مردگان استÙاده شده است . در حال حاضر تاريخ دقيق استÙاده و يا ساخت اين Ùضاهاي معماري دست&rlm;كند در دست نمی باشد و به همين منظور نمونه&rlm;هايي از سÙال&rlm;هاي به دست آمده به همراه برخي مواد Ùرهنگي براي آزمايش كربن 14 و تاريخ&zwnj;گذاري دقيق انتخاب شده&rlm;اند .<br /> براساس ياÙته&zwnj;ها مي&rlm;توان احتمال داد كه نخستين بار اين Ùضاهاي معماري به منظور انجام مراسم مذهبي خاصي ، احتمالاً ميترائيسم ، مورد استÙاده بوده و شواهد حاكي از آن است كه مراسم مذهبي به صورت پنهاني در زيرزمين انجام مي&rlm;گرÙته است . ۵۴ مورد اسكلت انساني در اطاق&rlm;هاي شهر پنهان كشÙ شده كه اين اسكلت&rlm;ها به صورت بقاياي انساني كامل و يا توده&rlm;اي جمع&rlm;آوري شده اند . شهر پنهان یا زیرزمینی سامن که احتمالا شهری مخÙی در دوره پیش از اشکانی بوده و بعدها نیز از آن به عنوان گورستان استÙاده می&zwnj;شده ، در شهر سامن در 15 کیلومتری ملایر در استان همدان قرار دارد .<br /> کاوش&zwnj;&rlm;های باستان&rlm;&zwnj;شناسی در محوطه&rlm;&zwnj;ای زیرزمینی در شهر سامن ، منجر به کشÙ شهری پنهان شد که در یک بستر سنگی و به صورت دست کند ساخته شده است . این شهر زیرزمینی احتمالا به دوره پیش از اشکانی تعلق دارد و از برخی Ùضاهای آن برای تدÙین مردگان استÙاده شده است . حدود 25 اتاق از این شهر زیرزمین کاوش شده و در این اتاق&zwnj;ها مقادیر زیادی اسکلت متعلق به دوره اشکانی وجود دارد که دست&zwnj;نخورده در جای خود باقی مانده&zwnj;اند .<br /> در کنار اسکلت&rlm;&zwnj;ها هدایای قبور گذاشته شده است و اسکلت&rlm;&zwnj;ها به صورت چمباتمه&rlm;&zwnj;ای تدÙین شده&zwnj;&rlm;اند . احتمال می&zwnj;رود تدÙین&rlm;&zwnj;ها به دوره تاریخی به خصوص دوره اشکانی مربوط است . براساس مطالعات باستان&zwnj;شناسی ، شهر پنهان بیش از 3 هکتار وسعت دارد و بخشی از این شهر باستانی به خاطر وجود رطوبت زیاد هنوز مورد کاوش قرار نگرÙته است . احتمالا بخشی از این شهر در زیر خانه مردم قرار گرÙته و به همین دلیل تصور می&zwnj;شود که در آن بخش&zwnj;ها Ùاضلاب شهری وارد شهر پنهان شده باشد . <br /> این شهر زیرزمینی ، هنگامی که مخابرات استان همدان قصد کشیدن Ùیبرهای نوری از زیر زمین را داشت کشÙ شد . بر همین اساس طی مجوزی از سوی پژوهشکده باستان&rlm;شناسی ، هیاتی متشکل از انواع کارشناسان شامل باستان&rlm;شناس ، انسان&rlm;شناس ، کارشناسان مرمت و ... کاوش&zwnj;&rlm;های خود را در این شهر به انجام رساندند که منجر به کشÙ Ùضاهای دست&rlm;کند با حدود 25 اتاق ، سالن و راهروهای ارتباطی شد . شواهد اولیه حاکی از پیدایش این Ùضاها در دوره پیش از اشکانی بود . براساس این یاÙته&zwnj;ها می&rlm;&zwnj;توان احتمال داد که نخستین بار این Ùضاهای معماری به منظور انجام مراسم مذهبی خاصی ، احتمالا میترائیسم ، مورد استÙاده بوده است . این شواهد حاکی از آن است که مراسم مذهبی به صورت پنهانی در زیرزمین انجام می&rlm;&zwnj;گرÙته است .<br /> بر این اساس احتمال داده می&rlm;&zwnj;شود که در دوره اشکانی از این Ùضاها به عنوان محل تدÙین مردگان استÙاده شده است و از اتاق&rlm;&zwnj;ها به عنوان گوردخمه استÙاده کرده&zwnj;&rlm;اند . شهر زیرزمینی سامن در عمق 3 تا ۶ متری زمین کشÙ شد و کانال&zwnj;های حÙر&zwnj; شده درون آن به مرور در دوره&zwnj;های تاریخی کنده شده&zwnj;اند و اطراÙ آن&zwnj;ها نیز اتاق&zwnj;های متعدد وجود دارند . این کانال&zwnj;ها از نظر ساختار معماری ، بسیار جالب هستند و کاربری خاصی داشته&zwnj;اند . در این کانال&zwnj;ها پس از پاک&zwnj;سازی ، 60 اسکلت شناسایی شدند که درون 9 اتاق قرار داشتند و با توجه به بررسی&zwnj;های انسان&zwnj;شناسی شواهدی وجود دارند که تدÙین&zwnj;هایی به &zwnj;صورت تدÙین باز انجام شده&zwnj;اند .<br /> علاوه بر این شواهد ، ۶ مورد بقایای انسانی نیز وجود دارند که به &zwnj;طور دقیق نشان می&zwnj;دهند ، این اتاق&zwnj;ها در کاربری&zwnj; نهایی به&zwnj; صورت محل تدÙین استÙاده می&zwnj;شدند ، به &zwnj;طوری که استخوان&zwnj;ها را جمع می&zwnj;کردند و دوباره تدÙین&zwnj;های جدیدی انجام می&zwnj;دادند . از 60 اسکلت یاÙت شده ، 16 مورد مرد ، 26 مورد زن ، 14 مورد کودک و یک نوزاد شناسایی شده&zwnj;اند و جنسیت 3 مورد از آن&zwnj;ها نیز تشخیص داده نشده است .</span></p>', '', '', '', '094722449-shahr-samen1.jpg', '094731449-shahr-samen2.jpg', 'شهر زیرزمینی سامن', 50),
(574, '45', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">خان در ضلع شمالی بازار سرپوشیده سنندج در مجاورت مسجدی به نام داروغه قرار دارد . این حمام از گذشته تاکنون با توجه به موقعیت خاص آن با بازار ارتباط نزدیک داشته است . راه&zwnj;های دسترسی به این بنا از خیابان&zwnj;های انقلاب و طالقانی و از سمت میدان انقلاب امکان پذیر است . از سمت خیابان چهارباغ و کوچه&zwnj;های پشت بازار و از سمت شمال میدان سنندجی می توان به آن دسترسی پیدا کرد . به عبارتی حمام در باÙت قدیمی و هسته مرکزی شهر واقع شده است . باÙت قدیمی شهر سنندج دارای محلات متعددی است که به تبع آن حمام&zwnj;های مختلÙی در آنها قرار داشته و شماری از آنها هم باقی مانده که از جمله می توان به حمام خان اشاره کرد .<br /> بنا به نوشته مورخان محلی کردستان در کتاب هایی همچون تÙحه ناصریه نوشته میرزا شکرالله سنندجی حدیقه ناصر میرزاعلی اکبر وقایع نگار ، تاریخ اردلان مستوره اردلان ، زبده التواریخ سنندجی نوشته قاضی محمد شریÙ ، لب التواریخ نوشته خسرو بن محمد اردلان به موضوع ساخت کهن دژ (قلعه) ، بازار ، مساجد ، حمام و بناهای مختلÙ در زمان ساخت دوباره شهر سنندج به عنوان مرکز ایالت کردستان به دست &laquo;سلیمان خان اردلان&raquo; والی کردستان اشاره شده است . به نظر می رسد این بنا یکی از مکان&zwnj;های عالی و باشکوه شهر سنندج با توجه به سنگ نوشته آن مربوط به دوره حاکمیت &laquo;امان الله خان اردلان&raquo; والی کردستان بوده و کار ساختمانی آن در سال 1220 هجری قمری به اتمام رسیده است . <br /> این بنا بعدها به سبب تملک آن به وسیله امین التجار در سال 1259 هجری قمری در دوران حکومت &laquo;Ùرهاد میرزای معتمدالدوله&raquo; (عموی ناصرالدین شاه) بازسازی و مرمت عمده به ویژه تزئینات آهک بری آن تجدید شده است . کتیبه&zwnj;های داخل آهنگری&zwnj;های اضلاع شمالی و جنوبی سکوهای سربینه (حمام سرد) گویای این امر است که تاریخ آنها مربوط به سال 1259 هجری قمری است . این آهنگری&zwnj;های دوره نخست تقریباً به صورت عمده در زیر لایه جدید قرار می گیرد به جز مواردی که در سکوهای شمالی و جنوبی سربینه (حمام سرد) باقی مانده است . حمام خان سنندج در سال 1377 از سوی اداره کل میراث Ùرهنگی وقت تملک گردید و کار مرمت و حÙاظ آن از سال 1378 آغاز شد .</span></p>', '', '', '', '010654588-hamam-khan1.jpg', '010706588-hamam-khan2.jpg', 'حمام خان سنندج', 225),
(575, '45', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">چهل&zwnj; چشمه ، نام کوهی است به ارتÙاع 3137 متر از سطح آب&zwnj;های آزاد که در استان کردستان در غرب ایران قرار گرÙته &zwnj;است . این کوه در 53 کیلومتری جنوب شرقی سقز ، شمال غربی شهرستان دیواندره و شمال شرقی شهرستان مریوان قرار گرÙته &zwnj;است . مجموعهٔ کوههای چهل چشمه شامل حدود بیست قلهٔ دیگر می&zwnj;باشد از جمله شاه نشین در چهل چشمه ، دالاش ، دوبرار ، کوه سلطان ئه خزه ر توو ، کوه باینچوب ، کوه اÙراسیاب ، کوه کانی میران ، کوه مزگت و میرزا (مسجد و میرزا) ، باشورتی و کوه کل کوژ با ارتÙاعات گوناگون . خود قلهٔ چهل چشمه یا شاه نشین دارای یالهای متعددی می&zwnj;باشد ، از جمله : کل با ، یا یال مله که وه ، یال کانی زلیخا یا قولی زلیخا ، یال گاوه لال ، یال برده قبله ، یال شاه نشین ، یال کال کالی ، یال دلو ، یال ئه ستیره ره ش (ستاره سیاه) . این منطقه از برÙ&zwnj;گیرترین و سردسیرترین مناطق کردستان به حساب می&zwnj;آید و در تمام طول سال از برÙ پوشیده شده &zwnj;است .</span></p>', '', '', '', '010746588-40cheshmeh1.jpg', '010755588-40cheshmeh2.jpg', 'چهل‌ چشمه', 226),
(578, '18', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">مسجد عمادالدوله نام مسجدی در شهر کرمانشاه است . این مسجد از آثار دورهٔ قاجاریه است . ساختمان نخستین مسجد در سال 1285 ه.ق توسط امامقلی میرزا عمادالدوله (والی غرب و سرحددار عراقین) ساخته شده &zwnj;است . مسجد عمادالدوله به صورت چهار ایوانی بنا شده و دارای سر در ، صحن ، ایوان ، شبستان ستوندار و حجره&zwnj;های زیاد است .&nbsp;</span></p>\r\n<p><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\"> </span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">بر کاشی&zwnj;کاری ایوان مسجد ، کتیبه&zwnj;ای شامل قصیده&zwnj;ای با ذکر نام پادشاه وقت (ناصرالدین شاه) ، نام سازنده و تاریخ 1285 ه.ق جای دارد . بر روی ایوان شرقی صحن مسجد ، اتاقکی چوبین ساخته&zwnj;اند . ورودی اصلی مسجد از طریق این ایوان شرقی است که با در چوبی بزرگی به راستهٔ زرگرهای بازار کرمانشاه مرتبط می&zwnj;شود . پس از ساخت این مسجد ، بانی آن یکی از درهای حرم علی را به کرمانشاه آورد و در این مسجد نصب نمود و به جای آن در نقره&zwnj;ای دیگری را وقÙ آستانه علوی نمود . این درگاه که امروزه در مدخل مسجد و بازار زرگرها قرار دارد و به &laquo;قاپی شاه نجÙ&raquo; مشهور است ، به دوره صÙویه تعلق دارد . در دیگر مسجد در ضلع جنوب غربی قرار داشته که توسط دالانی به تقاطع بازار زرگرها و بازار حوری آباد متصل می&zwnj;شود . این تقاطع زیر بزرگ&zwnj;ترین گنبد بازار که به میدان مشهور است قرار دارد .</span></p>\r\n<p><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\"> </span></p>', '', '', '', '035659518-masjede-emadodole1.jpg', '035710518-masjede-emadodole2.jpg', 'مسجد عمادالدوله', 8),
(581, '29', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">دریاچهٔ شورابیل دریاچه&zwnj;ای در اردبیل است که در خیابان دانشگاه مسیر دانشگاه محقق اردبیلی ، دانشگاه علوم پزشکی و دانشگاه پیام نور قرار دارد . این دریاچه یکی از جاذبه&zwnj;های طبیعی اردبیل می&zwnj;باشد که نتایج مطالعات زمین&zwnj;شناختی نشان می&zwnj;دهد که قدمت این دریاچه قدیمی&zwnj;تر از دریاچه ارومیه است .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">شورابیل تنها دریاچه طبیعی داخل شهری در ایران می&zwnj;باشد . این دریاچه در گذشته بسیار شور بوده است ، ولی امروزه با اÙزودن آب شیرین به آن از شوری آن کاسته&zwnj; شده به&zwnj; طوری که نوعی ماهی قزل آلا در آن پرورش داده می&zwnj;شود و گستردگی آن به 180 هکتار اÙزایش یاÙته است .</span></p>\r\n<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">این دریاچه دارای امکانات تÙریحی ، ورزشی و Ùرهنگی بسیاری است که از آن جمله می&zwnj;توان به امکانات قایق رانی ، پیست دو و میدانی ، پیست دوچرخه سواری ، باغ وحش ، تعدادی هتل (مجتمع توریستی کوثر و هتل شورابیل) ، یک شهربازی روباز و یک شهربازی سرپوشیده اشاره&zwnj; کرد . این دریاچه از مناطق شکار ممنوع استان اردبیل می&zwnj;باشد .</span></p>', '', '', '', '064102320-shorabil1.jpg', '064117320-shorabil2.jpg', 'دریاچه شورابیل', 8),
(584, '31', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">دژ پشت قلا (کردی) یا به Ùارسی پشت قلعه در Ùاصله پنج کیلومتری در ناحیه جنوبی شهرستان آبدانان در شمال غربی روستای پشت قلا بر روی تپه&zwnj;ای بلند آثار دژ دیده می&zwnj;شود که رودخانه دویرج از پای آن می&zwnj;گذرد .</span></p>', '', '', '', '090431419-posht-ghale1.jpg', '090401419-posht-ghale2.jpg', 'دژ پشت قلا', 8),
(585, '34', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">پل زمان خان نÙر یکی از بناهای با ارزش و قدیمی شهر سامان واقع در شهرستان سامان است که دارای دو دهانه ، 30 متر طول و ارتÙاع 12 متر است . پل زمانخان بر روی رودخانه زاینده رود بر روی سه پایه سنگی طبیعی بنا شده و در 22 کیلومتری شمال شهرکرد قرار دارد .<br />در ادوار گذشته ایلات و عشایر قشقایی و نَÙَر از روی آن آمد و شد می کردند . در حال حاضر این پل بیشتر جنبه گردشگری دارد . قرار گرÙتن پل زمانخان بر روی آبهای زاینده رود و وجود مناظر طبیعی چشمگیر اطراÙ در کنار اقدامات عمرانی انجام شده ، این منطقه را به یکی از قطب&zwnj;های گردشگری شهر سامان تبدیل کرده است . اطراÙ پل مملو از باغ های Ùراوان با درختان گوناگون میوه می باشد که مناظر زیبایی را بوجود می آورند . منطقه ای که پل زمانخان در آن قرار دارد دارای آب و هوای معتدل و بسیار پاکیزه است و در روزهای تعطیل پذیرای سیل گردشگران می باشد . بیشتر ماهیان این رودخانه ماهی قزل آلای وحشی (گوشت صورتی) می باشد و جریان آب رودخانه بسیار تند است .<br />پل زمان خان دو بار یکی در سال 1202 توسط کارگزاران حکومت صÙویان و بار دوم در سال 1321 شمسی به وسیله حاج عبدالحسین قزوینی مالک قریه &laquo;چم عالی&raquo; به طور کامل تعمیر و مرمت شد . استحکام این پل با احداث دیوار سنگی در طرÙین آن ، دو چندان شد .</span></p>', '', '', '', '091155424-pol-zamankhan1.jpg', '091206425-pol-zamankhan2.jpg', 'پل زمان خان', 6),
(586, '34', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">دشت لاله&zwnj;های واژگون یکی از جاذبه&zwnj;های دیدنی و گردشگری ایران است . این دشت 3600 هکتار وسعت و در استان چهارمحال و بختیاری دارد و رویشگاه اصلی گونهٔ گیاهی لاله واژگون است . محدوده اي از اين دشت بعنوان اثر طبیعی ملی لاله واژگون تحت حÙاظت سازمان محيط زيست ايران قرار دارد . این دشت در شهرستان کوهرنگ واقع شده و جاذبه&zwnj;های گردشگری دیگری مانند آبشار کوهرنگ ، پیست اسکی چلگرد و چشمه آب معدنی دیمه در نزدیکی آن قرار دارند .<br />رویشگاه اصلی این گیاه نادر ، دامنه کوههای آب&zwnj;کاسه خوربه ، گرگانک و مناطق بنواستکی و مله زرده&zwnj; است . لاله&zwnj;های واژگون ، که در زبان محلی گل بگریو (گل گریان) و اشک مریم نامیده می&zwnj;شوند ، در اواخر Ùروردین ماه به گل می&zwnj;نشینند و تا اواخر اردیبهشت گل&zwnj;های خود را حÙظ می&zwnj;کنند . در این مدت هر هÙته ده هزار نÙر از این مکان بازدید می&zwnj;کنند که بر اثر تخریب&zwnj;های صورت گرÙته و احتمال انقراض ، حضور گردشگران با محدودیت&zwnj;هایی همراه گردیده&zwnj; است . بیشتر رویش این گیاه در منطقه نسار خوربه واقع در تیشتردان می باشد .<br />اثر طبیعی ملی لاله واژگون محدوده اي از دشت لاله واژگون یکی از 20 اثر طبیعی ملی ایران و مورد حمایت سازمان محیط زیست است که در ارتÙاع 2500-2800 متري دامنه کوه ميلي با مساحت 379 هکتار در شهرستان کوهرنگ با مختصات 32 درجه و 9 دقيقه شمالي و 50 درجه و 22 دقيقه شرقي قرار دارد و از سال 1375 تحت مدیریت سازمان حÙاظت محیط زیست قرار گرÙته است . تنها مسير منتهي به آن جاده خاکي روستاي Ùخرآباد است که از آنجا تا منطقه يکساعت پياده روي است . اين منطقه مرطوب و معتدل است . علاوه بر آن گون ، داÙنه ، کوما ، لاله و تنگز از ديگر گونه هاي گياهي و کبک ، کبک دري ، کل و بز ، خرس قهوه اي ، زاغ نوک زرد و قرمز از گونه هاي جانوري منطقه اند .</span></p>', '', '', '', '090121417-dashte-lale1.jpg', '090133417-dashte-lale2.jpg', 'دشت لاله های واژگون', 7),
(587, '34', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">آبشار آتشگاه ، آبشاری است که در شهرستان لردگان ، در Ùاصلهٔ 40 کیلومتری شهر لردگان و 190 کیلومتری شهرکرد و 20 کیلومتری روستای سردشت قرار دارد . این آبشار در دره&zwnj;ای به طول سه کیلومتر قرار دارد که مسیر آن از محل چشمه تا اتصال به رودخانه خرسان را Ùضای سرسبز از انواع درختان و گیاهان جنگلی Ùرا گرÙته&zwnj; است و شیب زیاد و پستی و بلندی&zwnj;های دره ، آبشارهای کوچک متعددی را ایجاد کرده&zwnj; است .<br />رود خرسان نیز که از سرچشمه&zwnj;های اصلی رودخانه بزرگ کارون و از ارتÙاعات برÙگیر دنا و زاگرس مرکزی در جنوب استان اصÙهان و شمال کهگیلویه و بویراحمد سرچشمه می&zwnj;گیرد ، پس از الحاق چندین رود و چشمه دیگر در چهارمحال و بختیاری وارد استان خوزستان می&zwnj;شود .<br />جاده آسÙالته ، نشیمنگاه ، آلاچیق ، سرویس بهداشتی و دسترسی به روستاهای اطراÙ از امکانات موجود درآبشار آتشگاه لردگان است .</span></p>', '', '', '', '090058417-abshar-atashgah1.jpg', '090108417-abshar-atashgah2.jpg', 'آبشار آتشگاه', 8),
(589, '48', '', '', '', '', '', '', '<p style=\"text-align: justify;\" dir=\"rtl\"><span style=\"font-size: medium; font-family: Yekan;\">پیست اسکی کاکان در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران واقع شده است . این پیست در دامنه&zwnj;های رشته کوه زاگرس قله دنا در 18 کیلومتری شهر یاسوج نزدیک به دهستان کاکان واقع شده است . دهستان کاکان داری چندین روستا می باشد . مرکز دهستان کاکان روستای منصورخانی می باشد . محل این پیست جنب منطقه آب نهر است .</span></p>', '', '', '', '073634358-piste-eski1.jpg', '073650358-piste-eski2.jpg', 'پیست اسکی کاکان', 6);
