<p style="text-align: justify;" dir="rtl"><span style="font-size: medium; font-family: Yekan;">شهر سوخته نام بقایای دولت شهری باستانی در ایران است که در ۵۶ کیلومتری زابل و در حاشیه جاده زابل - زاهدان در شرق ایران در استان سیستان و بلوچستان واقع شده &zwnj;است . شهر مزبور در روی آبرÙت های مصب رودخانه هیرمند به دریاچه هامون و زمانی در ساحل آن رودخانه بنا شده بود . دورهٔ بنای این شهر بزرگ با دوره برنز تمدن جیرÙت مقارن است و ایرانیان در حدود 6000 سال پیش در این شهر زندگی می&zwnj;کرده&zwnj;اند . گÙته می&zwnj;شود ، شهر سوخته پیشرÙته&zwnj;ترین شهر جهان قدیم بوده &zwnj;است و حتی بسیار پیشرÙته&zwnj;تر از دولت شهر کرت که سینوهه در کتاب خود از آن یاد کرده &zwnj;است . <br /> به اعتقاد برخی باستان &zwnj;شناسان اگر بخواهیم به معنای کامل و دقیق شهر سوخته توجه کنیم ، این شهر را باید یکی از قدیمی&zwnj;ترین شهرهای دنیا دانست ، چرا که معدود شهرهائی پیش از آن ، از نظر امکانات و اصول شهرنشینی با آن قابل مقایسه هستند . شهر سوخته یکی از آثار تاریخی و باستانی عصر برنز منطقه جیرÙت در استان سیستان و بلوچستان در ایران ، به شمار می&zwnj;آید . شهر در ساحل رودخانه هیرمند و دریاچه هامون زمان خود و کنار جاده کنونی زاهدان - زابل بنا شده بوده &zwnj;است . کلنل بیت ، یکی از ماموران نظامی بریتانیا از نخستین کسانی است که در دوره قاجار و پس از بازدید از سیستان به این محوطه اشاره کرده و نخستین کسی است که در خاطراتش این محوطه را شهر سوخته نامیده و آثار باقیمانده از آتش سوزی را در آن دیده &zwnj;است . <br /> پس از او سر اورل اشتین با بازدید از این محوطه در 1937 ، اطلاعات سودمندی در خصوص این محوطه بیان کرده . سپس شهر سوخته توسط باستان&zwnj; شناسان ایتالیایی به سرپرستی مارتیسو توزی از سال 1346 تا 1357 مورد بررسی و کاوش قرار گرÙته &zwnj;است . پس از آن سازمان میراث Ùرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری استان سیستان و بلوچستان تا به امروز مسئولیت کاوشگری در این بخش از سیستان و بلوچستان را به عهده دارد . طی کاوش&zwnj;های به&zwnj; عمل آمده توسط باستان شناسان ، برخی از مردم شهر سوخته را با لباس و پارچه کÙنی دÙن می&zwnj;کرده&zwnj;اند . <br /> در تعدادی از قبرها ، آثار پارچه در روی بدن اجساد مردگان دیده می&zwnj;شود . پارچه&zwnj;ها به سه شکل گوناگون در گورها دیده می&zwnj;شود : به صورت کÙن ، که مرده&zwnj;ها را در آن می&zwnj;پیچیده&zwnj;اند ؛ به شکل لباس زیر انداز و رو انداز ؛ کÙ گور Ùرش شده و مرده را با لباس در آن می&zwnj;گذاشتند . اشیاء سÙالی اصلی&zwnj;ترین موادی هستند که تقریباً در همه گورها وجود دارند در کنار این دسته از اشیاء ، هدایای دیگری ساخته شده از سنگ ، چوب ، و پارچه در قبور دیده می&zwnj;شود .</span></p>