<p style="text-align: justify;" dir="rtl"><span style="font-size: medium; font-family: Yekan;">مجموعه تاریخی عباس&zwnj;آباد از آثار تاریخی استان مازندران و ایران است . مجموعه باغ&zwnj;های عباس آباد در 9 کیلومتری شهرستان بهشهر و در دامنه رشته کوه&zwnj;های البرز و در میان جنگل&zwnj;های انبوه قرار گرÙته و از جمله مهم&zwnj;ترین و بزرگترین باغ&zwnj;های تاریخی ایران است که به عنوان یکی از باغ&zwnj;های ایرانی در میراث جهانی یونسکو ثبت شده است . این مجموعه شامل سد عباس&zwnj;آباد ، مخزن و دریاچه سد ، گل &zwnj;باغ ، کاخ ، حمام ، آسیاب آبی و دو برج آجری می&zwnj;شود . این مجموعه به دستور شاه عباس اول صÙوی در سال&zwnj;های 1020 و 1021&nbsp; ه.ق در محلی که پیشتر خرگوران نام داشت ساخته شده&zwnj; است و در حال حاضر مهم&zwnj;ترین باغ غیر کویری ایران به &zwnj;شمار می&zwnj;آید . وسعت آن نزدیک به 500 هکتار است .<br /> سد دریاچه با گنجایش 600 هزار مترمکعب از نوع مخزنی بوده و جنس دیواره سد از ساروج می&zwnj;باشد . این سد توسط سازمان میراث Ùرهنگی با شماره 745 در زمره آثار تاریخی و Ùرهنگی ایران قرار گرÙته &zwnj;است . دریاچه طبیعی عباس آباد با وسعتی بالغ بر 10 هکتار با عمارتی در مرکز آن ، که در زمان آبگیری دریاچه عمارت با ارتÙاعی بالغ بر 18 متر به زیر آب می&zwnj;رود و Ùقط سقÙ آن همراه با درختچه&zwnj;هایی نمایان است .<br /> در میان مرکز دریاچه مصنوعی عباس آباد بهشهر بنایی آجری به شکل چهار طاقی وجود دارد که زمانی سطح Ùوقانی آن بستر بنایی با مصالح چوب و سقÙی سÙالی را تشکیل می&zwnj;داد . چهار طاقی مذکور در زمان آبگیری سد به زیر آب می&zwnj;رود و تنها سطح Ùوقانی آن بسان جزیره&zwnj;ای بیرون از آب قرار می&zwnj;گیرد . اساس چهار طاقی بر روی 8 جرز در پیرامون و 1 جرز در مرکز بنا گردید . ابعاد جرزها به صورت تقریبا ۴*۴ متر می&zwnj;باشد که بر روی یک سکو قرار گرÙته&zwnj;اند . <br /> آنچه مهم جلوه می&zwnj;کند عدم وجود پله آجری در بنا و اطراÙ چهار طاقی می&zwnj;باشد این امکان وجود دارد که اول بنای Ùوق جهت مقاوم سازی سد احداث گردیده باشد و مجددا با توجه به آبگیری سد به آن کاربری تÙریحی داده باشند . براساس بررسیهای مکرر می&zwnj;دانی که انجام پذیرÙته می&zwnj;توان گÙت آب دو چشمه مهم قوری چشمه و سرچشمه را از Ùرا دست براساس اختلاÙ سطح شیب دار و همچنین با به کارگیری ظروÙ مرتبطه تنبوشه که توسط دیوار اجری محاÙظت می&zwnj;گردید و آب را به قسمت Ùوقانی هدایت می&zwnj;نموده&zwnj;اند . <br /> احتمالا براساس اختلاÙ ارتÙاع دو چشمه مذکور نسبت به چهار طاقی و همچنین قانون ظروÙ مرتبطه ، تنبوشه آب به صورت Ùواره حوض مرکزی را پر می&zwnj;نموده &zwnj;است و آنگاه سرریز آب آن توسط آب راه&zwnj;ها به حوض&zwnj;های دیگر تقسیم و سپس مازاد آن از چهار طاقی به داخل استخر می&zwnj;ریخته &zwnj;است . جهت کاربری تÙریحی عمارت داخل استخر ، دسترسی به آن از طریق یک پل چوبی اسکله مانند که در جهت شمال بنای مذکور ایجاد نموده بودند امکان پذیر می&zwnj;گردید . <br /> اما بنای عمارت علاوه بر کاربردی تÙریحی دارای کاربری علمی و Ùنی در سدسازی بوده &zwnj;است . بنای عمارت از 8 جرز در پیرامون و یک جرز در مرکز بوده جرز مرکزی آن دارای خلل و Ùرج شبکه&zwnj;ای مرتبط به هم می&zwnj;باشد که در مواقع ضروری به صورت یک سوپاپ عمل می&zwnj;کرده &zwnj;است بدین گونه اگر بعد از بسته شدن دریچه&zwnj;های سد و آب گیری مخزن آن اگر به سد Ùشار می&zwnj;آمد و یا اگر سد اندکی حرکت می&zwnj;نمود مهندسین سازه سد ، آب را از دریچه&zwnj;های سد خالی نمی&zwnj;کردند بلکه تخلیه آب را از مرکز مخزن سد انجام می&zwnj;دادند . <br /> به طور مثال اگر تخلیه آب در موقع اضطراری از طریق دریچه سد انجام می&zwnj;پذیرÙت Ùشار و هجوم آب برای تخلیه شدن خود عامل مهم در سرعت بخشیدن به تخریب سد بوده &zwnj;است برای پیشگیری تخریب سد در مواقع ضروری (بعد از آبگیری) وجود همان چهار طاقی با جرز مشبک مرتبط به هم ضروری می&zwnj;نماید بدین ترتیب با ساخت چهار طاقی و جرز مشبک وسط سد از تخریب سد جلوگیری نموده&zwnj;اند . به تصویر 3- جرزهای مشبک در چهار طاقی میان آب گونه&zwnj;ای که آب را از مرکز مخزن به وسیلهٔ همان جرز مشبک مرکزی چهار طاقی مکش و سپس آب را از طریق کانالهایی که در زیر سد موجود می&zwnj;باشد به پایین دست (حدود 200 متری) هدایت می&zwnj;نمودند تا اینکه از Ùشار آب بر دهانه سد می&zwnj;کاستند .<br /> وسعت آن حدود 10 هکتار و عمق آن نزدیک به ده متر است . این دریاچه به دلیل دسترسی مناسب سواره ، محوطه اتراق ، آثار باستانی ، شیرینی ، آب و هوای مناسب ، قابلیت&zwnj;های توریستی Ùراوان دارد .<br /> </span></p>