<p style="text-align: justify;" dir="rtl"><span style="font-size: medium; font-family: Yekan;">آرامگاه شاعر قرن هÙتم شيخ مشرÙ الدين بن مصلح الدين سعدي شيرازي است كه در 4 كيلومتري شمال شرقي شيراز ، در دامنه كوه Ùهندژ ، در انتهاي خيابان بوستان و در مجاورت باغ دلگشا واقع شده است . اين مكان در ابتدا خانقاه شيخ بوده كه وي اواخر عمر خود را در آنجا مي گذرانيده و سپس در همانجا مدÙون گرديده است . براي اولين بار در قرن هÙتم توسط خواجه شمس الدين محمد صاحبديواني وزير معروÙ آباقاخان ، مقبره اي برÙراز قبر سعدي ساخته شد . <br /> در سال 998 به حكم يعقوب ذوالقدر ، حكمران Ùارس ، خانقاه شيخ ويران گرديد و اثري از آن باقی نماند . تا اين كه در سال 1187 ه.ق. به دستور كريمخان زند ، عمارتي ملوكانه از گچ و آجر بر Ùراز مزار شيخ بنا شد كه شامل 2 طبقه مي شد . طبقه زيرين داراي راهروي بود كه پلكان طبقه دوم از آنجا شروع مي شد . در دو طرÙ راهرو دو اطاق كرسي دار ساخته شده بود . در اطاقي كه سمت شرق راهرو بود ، قبر سعدي قرار داشت و معجري چوبين آن را احاطه كره بود . <br /> قسمت غربي راهرو نيز به موازات قسمت شرقي ، شامل دو اطاق مي شد ، كه بعدها شوريده (Ùصيح الملك) شاعر نابيناي شيرازي در اطاق غربي اين قسمت مدÙون شد . طبقه بالاي ساختمان نيز همانند طبقه زيرين بود ، با اين تÙاوت كه بر روي اطاق شرقي كه قبر سعدي در آنجا بود ، به احترام شيخ اطاقي ساخته نشده بود و سقÙ آن به اندازه دو طبقه ارتÙاع داشت .<br /> اين بنا در دوره قاجاريه (سال 1301 ه.ش) توسط Ùتحعلي خان صاحبديوان مرمت شد و چند سال بعد نيز حبيب الله خان قوام الملك دستور تعمير و ترميم قسمتي از بنا را صادر كرد ، و توليت آن به آخوند ملا زين العابدين شيرازي سپرده شد . بنايي كه در زمان كريخان ساخته شده بود تا سال 1327 ه.ش. برپا بود .<br /> در سال 1329 ه.ش به كوشش علي اصغر حكمت و توسط انجمن آثار ملي ايران ، بقعه كنوني به جاي ساختمان قديمي ساخته شد و مراسم اÙتتاح رسمي آن در ارديبهشت ماه 1331 برگزار گرديد . ورودي مجموعه در راستاي ورودي آرامگاه است كه معمار آن آندره گدار Ùرانسوي است . ساختمان به سبك ايراني است با 8 ستون از سنگ هاي قهوه اي رنگ كه در جلوي مقبره قرار دارند . <br /> و اصل بنا با سنگ سÙيد و كاشي كاري مزين است . بناي آرامگاه از بيرون به شكل مكعبي است اما در داخل هشت ضلعي مي باشد با ديوارهايي از جنس مرمر و گنبدي لاجوردي . بنا در سمت چپ به رواقي متصل مي شود كه در آن هÙت طاق وجود دارد كه با كÙ سازي سياه رنگ به آرامگاه شوريده شيرازي پيوند مي خورد . اين آرامگاه در يك اتاق قرار دارد و كتيبه اي بر سر در آن است كه شاعر را معرÙي مي كند و شعري از خود شاعر بر كاشي هاي سرمه اي بر روي ديوار نوشته شده است .<br /> </span></p>