<p style="text-align: justify;" dir="rtl"><span style="font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;">کشوری است در شرق آÙریقا . پایتخت آن نایروبی است و مومباسا ، کیسومو و ناکورو شهرهای مهم آن محسوب می&zwnj;گردند . کشور کنیا به هشت استان تقسیم گردیده که هر کدام توسط یک استاندار اداره می&zwnj;شود . هر استان به هÙتاد و یک منطقه ، هر منطقه به ۲۶۲ بخش و هر بخش به ۱۰۸۸ ناحیه تقسیم شده&zwnj;اند . <br /> دولت بر کار استانداری&zwnj;ها نظارت می&zwnj;کند . جمعیت این کشور بر پایه آخرین سرشماری رسمی که در سال ۱۹۹۷ انجام شده یازده میلیون و پانصد هزار می&zwnj;باشد . هÙتاد و سه درصد مردم کنیا مسیحی ، نوزده درصد آنیمیست و شش درصد مسلمان هستند . زبان&zwnj;های رسمی آنان سواحلی و انگلیسی است .<br /> امور سیاسی کنیا در چارچوب نظام سیاسی ریاستی قرار دارد که رئیس جمهور هم رهبر کشور و هم رهبر دولت است . قوه مجریه در اختیار دولت است . قوه قانون&zwnj;گذاری میان دولت و مجلس ملی کنیا تقسیم شده&zwnj; است . <br /> قوه قضائیه مستقل از مجریه و قانون&zwnj;گذاری است . پس از مستقل شدن ، کنیا ثبات سیاسی خود را در برابر تغییرات سیاسی بحرانهای کشورهای همسایه حÙظ کرده &zwnj;است . با روی کار آمدن دمکراسی ، کنیایی&zwnj;ها از آزادی بیشتری برخوردار شدند .<br /> </span></p>