<p style="text-align: justify;" dir="rtl"><span style="font-size: medium; font-family: Yekan;">آتشکده آتشکوه یکی از مهم&zwnj;ترین آثار بجا مانده از دوران باستان در سرزمین کهن ایران است که در نزدیکی نیم&zwnj;ور قرار دارد . مورخان قدمت این بنا را به دوره ساسانیان مربوط می&zwnj;دانند . بنای چهار طاقی آن شامل ستون&zwnj;های سنگی استوانه&zwnj;ای شکل است که بر روی هم استوار شده&zwnj;اند . این بنا دارای اتاق&zwnj;های سرپوشیده و محلی برای براÙروختی آتش بوده &zwnj;است . محلی که این آتشکده قرار دارد دارای طبیعت سبزی است ، اما اکنون این بنا در حال تخریب است . این آتشکدهٔ خاموش در ۵ کیلومتری راه نیم&zwnj;ور به دلیجان و در نزدیکی روستای آتشکوه &zwnj;است . با شهر محلات نزدیک به 13 کیلومتر Ùاصله دارد .<br /> آتشکده در دامنهٔ کوه آتشکوه و در کنار رودخانه&zwnj;ای به همین نام در گستره&zwnj;ای نزدیک به 600 مترمربع ساخته شده &zwnj;است . در ازای آن 40 متر و 28 سانتی&zwnj;متر و پهنایش در بخش خاوری 60 متر و 12 سانتی&zwnj;متر و در بخش باختری 25 متر است . روستای آتشکوه با کمتر از 10 خانوار ده ضلع شمالی این بنا قرار گرÙته است . در کنار این آتشکده درخت چنار مرتÙعی با قدمت بسیار وجود دارد . کوه&zwnj;های سنگی این منطقه منبع بزرگ درآمد برای اهالی بومی و یکی از بزرگترین معادن سنگ تراورتن در جهان است . ریزه&zwnj;کاری&zwnj;های به &zwnj;کار رÙته در بهره&zwnj;گیری از سنگ&zwnj;های پاستون&zwnj;ها و ستون&zwnj;ها به اندازه&zwnj;ای است که هیچ&zwnj;گاه دوبند سنگ روی هم قرار نگرÙته &zwnj;است . در ساخت بنا از آجرهای چهارگوش با نمای سنگ استÙاده شده و برای استواری بیشتر بنا در درون دیوارها ، تیرچه چوبی به کار رÙته &zwnj;است . <br /> </span></p>