<p style="text-align: justify;" dir="rtl"><span style="font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;">جمهوری کلمبیا (اسپانیایی : Rep&uacute;blica de Colombia) شمال &zwnj;غربی&zwnj;ترین کشور آمریکای جنوبی است . کلمبیا در جنوب با ونزوئلا ، برزیل ، اکوادور و پرو ، در شمال از طریق دریای کارائیب با اقیانوس اطلس و از غرب با پاناما و اقیانوس آرام هم&zwnj;مرز است .<br /> کلمبیا چهارمین کشور بزرگ آمریکای جنوبی (بعد از برزیل و آرژانتین و پرو) ، با مساحت ۱ میلیون و ۱۴۱ هزار کیلومتر مربع است . خاک سرزمین کلمبیا دارای شرایط Ùیزیکی متنوعی است و از قله&zwnj;های بلند و برÙی آند تا دشت&zwnj;های گرم و مرطوب حوزهٔ رود آمازون را شامل می&zwnj;شود . این کشور بعد از برزیل دارای بیشترین جمعیت در بین کشورهای آمریکای جنوبی است . پراکندگی جمعیتی کلمبیا یکسان نیست . اغلب مردم این کشور در یک سوم کوهستانی کشور یعنی جایی که بوگوتا پایتخت کلمبیا و سایر شهرهای بزرگ آن قرار دارند زندگی می&zwnj;کنند . از آنجا که این ناحیهٔ غربی کشور دارای آب و هوای مناسب و خاک غنی است ، Ùعالیت&zwnj;های کشاورزی نیز اغلب در این ناحیه &zwnj;است .<br /> از مشکلات حاضر کلمبیا شورش&zwnj;های کوچک ، درگیری&zwnj;های مسلحانه با حضور گروه&zwnj;های شورشی و چریکی ، جنگجویان شبه نظامی و قاچاقچیان مواد مخدر که حدود سال&zwnj;های ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۶ ، یعنی زمانی که گروه&zwnj;های Ùارک و پس از آن ELN شکل گرÙته و Ùعالیت چریکی خود را بر علیه دولت کلمبیا آغاز کردند ، را می&zwnj;توان نام برد .<br /> <br /> ریشه&zwnj;شناسی کلمبیا<br /> کلمهٔ &laquo;کلمبیا&raquo; از نام کریستÙ کلمب گرÙته شده که Ùرانسیسکو میراندای انقلابی از آن برای اشاره به دنیای جدید ، خصوصا به قلمروی آمریکایی و مستعمرات اسپانیایی و پرتغالی استÙاده کرد . این نام سپس توسط جمهوری بزرگ کلمبیا که بوسیلهٔ اتحادیهٔ ونزوئلا ، گرانادای نو و اکوادور تشکیل شده بود بکار رÙت .<br /> در سال ۱۸۳۰ ، زمانی که کلمبیا و اکوادور جدا شدند ، ناحیهٔ کاندینامارکا خود کشوری مستقل به نام گرانادای نو شد . در سال ۱۸۶۳ گرانادای نو رسما نام خود را به ایالات متحده کلمبیا تغییر داد و در سال ۱۸۸۶ نام کنونی را برگزید : جمهوری کلمبیا .<br /> <br /> تاریخ<br /> در حدود ۱۰۰۰۰ سال قبل از میلاد ، جوامع شکارچی در بوگوتای امروزی (در &laquo;ال آبراً و&raquo; تیکوئنداماً) با یکدیگر تجارت کرده و همجنین روابطی با Ùرهنگ&zwnj;های موجود در درهٔ رودخانهٔ مگدالنا داشتند . در اولین هزارهٔ قبل از میلاد ، گروه&zwnj;های سرخ&zwnj;پوست سیستم سیاسی کاسیکازگوها را ایجاد کرده که در آن در رأس هرم قدرت کاسیکها قرار داشتند . در داخل کلمبیا دو Ùرهنگ با سیستم بسیار پیچیدهٔ کاسیکازگو تایروناها در اقیانوس اطلس و میوسکاها در ارتÙاعات اطراÙ بوگوتا بودند که هر دو از لحاظ زبانی از خانوادهٔ زبانی چیبچا بودند . گÙته می&zwnj;شود که میوسکاها بعد از اینکاها پیشرÙته&zwnj;ترین نظام سیاسی را در آمریکای جنوبی داشته&zwnj;اند .<br /> کاشÙان و جستجوگران اسپانیایی در ۱۵۰۰ اولین جستجوها را در ناحیهٔ ساحلی کارائیب توسط ردریگو د باستیداس انجام دادند . کریستÙ کلمب در سال ۱۵۰۲ به سÙر در حوالی کارائیب پرداخت . در ۱۵۰۸ واسکو نونز دی بلبوآ به Ùتح این منطقه از ناحیهٔ اورابا پرداخت . در ۱۵۱۳ ، وی اولین اروپایی&zwnj;ای بود که اقیانوس آرام را کشÙ کرد و آنرا Mar del Sur یا &laquo;دریای جنوب&raquo; نامید که در واقع راه اسپانیایی&zwnj;ها را به پرو و شیلی باز کرد . در ۱۵۲۵ ، اولین شهر اروپایی در قارهٔ آمریکا ایجاد شد که &laquo;سنتا ماریا لا انتیگو دل دارین&raquo; نام داشت . امروزه در سازمان چوکو قرار دارد . عمدهٔ جمعیت این منطقه از صدها قبیله از چیبچان و &laquo;کاریب&raquo; بودند که امروزه به نام مردم کارائیبی شناخته می&zwnj;شوند که این اÙراد در واقع مورد حملهٔ اسپانیایی&zwnj;ها قرار گرÙتند و در نتیجهٔ بیماری ، استثمار و جنگ از لحاظ جمعیت&zwnj;شناسی کاهش شدیدی در جمعیت بومی منطقه ایجاد شد . در قرن ۱۶ اروپایی&zwnj;ها شروع به آوردن برده از آÙریقا کردند .<br /> <br /> از زمان آغاز دورهٔ استثمار ، شورش&zwnj;هایی بسیاری ضد اسپانیایی&zwnj;ها شکل گرÙت که عمدتاً شکست خورده و توان تغییر اوضاع را نداشت . آخرین این شورش&zwnj;ها که خواستار استقلال کامل از اسپانیایی&zwnj;ها بود ، بعد از استقلال سنت دومینگو در سال ۱۸۰۴ (که امروزه به هائیتی شناخته می&zwnj;شود) که باعث پشتیبانی از رهبران شورشی می&zwnj;شد در سال ۱۸۱۰ به وقوع پیوست : این شورش توسط سیمون بولیوار و Ùرانسیسکو دی سانتاندر با موÙقیت انجام شد . سیمون بولیوار اولین رئیس جمهور کلمبیا و Ùرانسیسکو دی سانتاندر معاون رئیس&zwnj;جمهور شد و بعد از کناره&zwnj;گیری بولیوار ، دی سانتاندر به عنوان دومین رئیس&zwnj;جمهور کلمبیا انتخاب شد . موÙقیت کامل این شورش در سال ۱۸۱۹ اتÙاق اÙتاد ، زمانی که قلمروی سلطنتی گراندای نو جمهوری کلمبیای بزرگ شد و این کشور در واقع متحد اکوادور و ونزوئلا بود . پانامای امروزی که تا سال ۱۹۰۳ بخشی از کلمبیا بود نیز عضو این اتحادیه بود .<br /> تقسیمات سیاسی داخلی و ارضی باعث تجزیهٔ ونزوئلاو کیوتو (اکوادور امروزی) در سال ۱۸۳۰ شد . در این زمان &laquo;سازمان کاندینامارکا&raquo; نام &laquo;نیوا گراندا&raquo; را برگزید که این نام را تا سال ۱۸۵۶ همچنان داشت و سپس نام آن به تغییر کرد . در سال ۱۸۶۳ ، &laquo;ایالات متحدهٔ کلمبیاً ایجاد شد و این عنوان تا سال ۱۸۸۶ همچنان مورد استÙاده بود تا اینکه این نام به جمهوری کلمبیا تغییر یاÙت . تقسیمات داخلی به همان صورت باقی ماند و برخی مواقع باعث بروز جنگ&zwnj;های داخلی خونین می&zwnj;شد که زمینه را برای تÙکیک پاناما با حمایت ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۰۳ آماده کرد . بلاÙاصله بعد از آن کشور اندکی به ثبات سیاسی رسید ، اما درگیری&zwnj;ای خونین در اواخر دههٔ ۱۹۴۰ و اوایل ۱۹۵۰ که به La Violencia &quot;وایلنس&quot; مشهور بود اوضاع را ناآرام کرد . دلیل این درگیری اÙزایش تنش&zwnj;ها بین گروه&zwnj;های چریکی بود که بدلیل قتل جورج الیسر گایتان در ۹ آوریل ۱۹۴۸ برآشÙته شده بودند ، این درگیری که بعدها بوگوتازو نام گرÙت باعث کشته شدن بیش از ۱۸۰ هزار کلمبیایی شد .<br /> <br /> در سال ۱۹۹۱ یک قانون اساسی جدید جای قانون اساسی قبلی را که در سال ۱۸۸۶ تصویب شده بود گرÙت که مجلس موسسان کلمبیا پیش&zwnj;نویس آنرا تایید کرد . این قانون اساسی دارای مÙاد مهمی در ارتباط با موضوعات سیاسی ، قومی ، مردمی و حقوق جنسیتی بود که بتدریج به اجرا درآمد ، با این وجود تضادها و موانع همچنان وجود داشتند .<br /> در دهه&zwnj;های اخیر تأثیرات ناخوشایند قاچاق دارو ، جنگ&zwnj;های چریکی و شورش&zwnj;ها مانند یا FARC و گروه&zwnj;های ضدشورش غیرقانونی و همچنین گروه&zwnj;های شبه&zwnj;نظامی مانند the Autodefensas Unidas de Colombia AUC که درگیر نبردهای مسلح بسیار خونین می&zwnj;شوند از جمله مشکلات دولت بوده &zwnj;است . صنایع قدرتمند دارویی در کلمبیا با جذب مناسب ارز خارجی خصوصا از آمریکا باعث تعادل تراز تجاری این کشور شده ، اما از طرÙ دیگر سران دارویی باعث بی&zwnj;ثباتی دولت در دههٔ ۱۹۸۰ شده و آمریکا کشور همسایه پاناما را مورد حمله قرار داد . در سال ۱۹۸۹ ، تا مانوئل نوریگا را که ارتباطاتی با قاچاق دارو داشته برکنار کند . گروه&zwnj;های شورشی مختلÙ اغلب با آدم ربایی و Ùاچاق دارو هزینه&zwnj;های خود را تامین می&zwnj;کنند و در مناطق دور و روستایی وسیع اقامت دارند و در برخی موارد مانع ارتباط مین نواحی مختلÙ می&zwnj;شوند . از اوایل دههٔ ۱۹۸۹۰ ، تلاش&zwnj;ها برای برقراری مصالحه بین دولت و گروه&zwnj;های شورشی مختلÙ آغاز شده که یا با شکست مواجه شده و یا تا حدودی توانسته جلوی این گروه&zwnj;ها را بگیرد . از جمله تلاش&zwnj;های اخیر در این زمینه در زمان ریاست جمهوری آندرس پاسترانا آرانگو بود که به مذاکره با FARC در Ùاصلهٔ سال&zwnj;های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲ پرداخت .<br /> در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ ، رئیس&zwnj;جمهور آندرس پاسترانا ترÙندی ابتکاری بنام طرح کلمبیا را اجرا کرد که دو هدÙ آن اتمام نبردهای مسلح و اجرای روش&zwnj;های ضد مواد مخدر بود . عاملی که بیشترین تناقض را در این طرح داشت و هزینه&zwnj;های کمتری در برمی&zwnj;گرÙت ، استراتژی ضدمخدر آن بود که شامل اÙزایش سم&zwnj;زنی هوایی برای از بین بردن گیاه کوکائین بود . بسیاری از بخش&zwnj;ها این Ùعالیت را مورد انتقاد قرار دارند که از آن جمله عنوان این مطلب بود که سم&zwnj;پاشی هوایی به سایر محصولات نیز صدمه می&zwnj;زند و بر سلامتی اÙرادی که در معرض این سموم ضد گیاه قرار دارند نیز آسیب وارد می&zwnj;کنند . منتقدین همچنین عنوان کردند که این طرح در واقع رویکردی نظامی به مشکلات دارد و ریشه در نابرابری&zwnj;های اجتماعی کشور دارد .<br /> <br /> در زمان ریاست جمهوری آلوارو یورایب که قول داده بود بر FARC و سایر گروه&zwnj;های تبهکار Ùشار نظامی وارد کند ، برخی شاخص&zwnj;های امنیتی بهتر شدند و آمار آدم&zwnj;ربایی کاهش یاÙت (از ۳ هزار ۷۰۰ در سال ۲۰۰۰ به سطح یک هزار و ۴۴۱ در سال ۲۰۰۴ رسید) و همچنین آمار آدم&zwnj;کشی نیز بین جولای ۲۰۰۲ تا می ۲۰۰۵ بیش از ۴۸٪ کاهش داشت . عنوان شده که این عوامل باعث بهبود وضعیت اقتصادی شده&zwnj;اند .<br /> تحلیل&zwnj;گران و منتقدان داخل کلمبیا بر این عقیده هستند که درجاتی از پیشرÙت در زمینه&zwnj;های عنوان شده وجود داشته &zwnj;است ، اما در مورد دلایل اصلی آن و صحت آنها برخی مواقع اختلاÙاتی وجود دارد . برخی مخالÙین راهکارهای امنیتی دولت را مورد انتقاد قرار داده&zwnj;اند و عنوان کرده&zwnj;اند که این راهکارها برای حل مشکلات بزرگ کلمبیا کاÙی نیستند و در واقع محیطی مساعد را برای ادامهٔ نقض حقوق بشر ایجاد کرده&zwnj;اند .<br /> کلمبیا از لحاظ توسعهٔ خطوط هوایی خود اولین کشور در آمریکای جنوبی و دومین در سطح جهان است . هواپیمایی ملی کلمبیا نام دارد . پس از آن ، خطوط هوایی در کلمبیا ایجاد شد .<br /> <br /> گردشگری<br /> کلمبیا هر روز از سال یک Ùستیوال دارد . اغلب در زمان مشهورترین Ùستیوال&zwnj;ها در کلمبیا (مانند نمایشگاه کالی ، کارنیوال بارانکیولا و Ùستیوال تئاتر Iberoamerican و همچنین Ùستیوال گل&zwnj;ها) است که توریستها به این کشور سÙر می&zwnj;کنند . خیلی&zwnj;ها همچنین در زمان جشن کریسمس و جشن&zwnj;های استقلال کلمبیا به این کشور سÙر می&zwnj;کنند . با وجود تهدیدات موجود در سÙر به کلمبیا بدلیل وجود FARC و سایر گروه&zwnj;های چریکی در این کشور ، طی سال&zwnj;های اخیر تعداد گردشگران در کلمبیا اÙزایش داشته &zwnj;است . دلیل اصلی این شرایط رویکرد سرسختانهٔ رئیس&zwnj;جمهور برای دور نگه داشتن گروه&zwnj;های شورشی از شهرهای بزرگ و سایر محل&zwnj;های اصلی جذب گردشگران بین&zwnj;المللی است . از زمان روی کار آمدن پرزیدنت یورایب در سال ۲۰۰۲ ، وی با اÙزایش توان نظامی دولت و اÙزایش حضور نیروی پلیس توانسته امنیت و ثبات را در کلمبیا بالا برد . و این شرایط نتایج بسیار مثبتی برای اقتصاد کشور بوجود آورده &zwnj;است . براساس گزارشات سازمان بین&zwnj;المللی گردشگری در سال ۲۰۰۴ ، کلمبیا در Ùاصلهٔ سال&zwnj;های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ از لحاظ رشد جذب گردشگر در آمریکای جنوبی در مکان سوم قرار داشته &zwnj;است . (۲/۹٪) تنها پرو و سورینام رشد بیشتری از کلمبیا داشته&zwnj;اند .<br /> <br /> اقتصاد<br /> پس از یک دهه رشد اقتصادی مناسب (میانگین رشد تولیدات خالص داخلی بیش از ۴٪ در دورهٔ ۱۹۹۸-۱۹۷۰) ، کلمبیا در سال ۱۹۹۹ دچار رکود اقتصادی شد (اولین رشد اقتصادی منÙی سالانه از سال ۱۹۲۹) ، و رÙع این وضعیت بسیار وقت&zwnj;گیر و سخت بود . کمی تقاضای داخلی و خارجی ، وضعیت سخت بودجهٔ دولت و درگیری&zwnj;های مسلح شدید داخلی از جمله مشکلات اقتصاد کلمبیا هستند . براساس شاخص&zwnj;های اقتصادی صندوق بین&zwnj;المللی پول که در سپتامبر ۲۰۰۶ انتشار یاÙت ، پیش بینی شده&zwnj; است که میزان تولیدات خالص داخلی کلمبیا در سال ۲۰۰۷ به سقÙ ۸۶۹/۴۹ میلیارد دلار آمریکا برسد . تورم در کلمبیا از سال ۲۰۰۴ زیر ۶٪ بوده &zwnj;است و براساس پیش&zwnj;بینی&zwnj;ها در سال ۲۰۰۶ به زیر ٪۵ می&zwnj;رسد . صادرات اصلی کلمبیا شامل کالاهای تولیدی (۳۲/۴۱٪ صادرات) ، مواد نÙتی (۲۸/۲۸٪) ، زغال سنگ (۱۷/۱۳٪) و قهوه (۲۵/۶٪) است . کلمبیا همچنین بزرگ&zwnj;ترین صادرکنندهٔ بارهنگ به آمریکا است . کل واردات ، صادرات و تراز تجاری کلمبیا در بالاترین میزان هستند و جاری شدن مبالغ بسیاری که از طریق صادرات بدست آمده&zwnj;اند باعث بهاگذاری مجدد ارزش پزو کلمبیایی شده&zwnj; است .<br /> مشکلات این کشور طیÙ گسترده&zwnj;ای شامل سیستم حقوق بازنشستگی ، دارو و بیکاری دارد . بسیاری از نهادهای مالی بین&zwnj;المللی اصلاحات اقتصادی رئیس&zwnj;جمهور Ùعلی آلوارو یوراب را مورد تقدیر قرار داده&zwnj;اند که از جملهٔ کارهای وی اقدام برای کاهش کسری بخش دولتی به زیر ۵/۲٪ تولیدات خالص داخلی است . سیاست اقتصادی دولت و اسنراتژی امنیت ملی باعث ایجاد اطمینان در اقتصاد شده &zwnj;است و در نتیجه رشد GDP کلمبیا در سال ۲۰۰۳ جزء بالاترین&zwnj;ها در آمریکای لاتین بود .<br /> <br /> مذهب<br /> اکثر جمعیت کلمبیا (۸۷٪) کاتولیک هستند . حدود ۹٪ پروتستان هستند . ۳ ٪ جمعیت خود را بی&zwnj;دین عنوان کرده&zwnj;اند . ۱٪ به آیین بومی معتقد هستند . کمتر از ۱٪ هم بودایی ، مسلمان و معتقد به مورمن هستند .</span></p>