<p style="text-align: justify;" dir="rtl"><span style="font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;">مجارستان (به مجاری : Magyarorsz&aacute;g) کشوری است در اروپای مرکزی . پایتخت آن بوداپست است . مساحت آن ۹۳۰۳۰ کیلومتر مربع است . تاريخ مهاجرت قوم مجار به جلگه دانوب دقيقاً معلوم نيست . اين قوم به &zwnj;صورت قبايلی به&zwnj;تدريج از آسيا و نواحی غربی سيبری به اين سرزمين آمده و پس از زد و خوردهای Ùراوان با ديگر قبايل برای تصاحب اراضی پر برکت سرانجام در جلگه دانوب بين نژادهای ژرمن و اسلاو حائل گرديده&zwnj;اند . <br /> اين تاريخ را حدود سال ۸۹۶م. می&zwnj;دانند ، يعنی زمانی&zwnj;&zwnj; که قبايل مجار به رهبری پرنس آرناپه ساکن حوزه کارپات (سرزمينی که از لحاظ آب و مراتع غنی بوده) را تماماً و يا به&zwnj;طور وسيعی تصرÙ کردند و امروز به &zwnj;نام &laquo;مجارستان&raquo; و &laquo;ترانسيلوانيا&raquo; خوانده می&zwnj;شود . حوزه کارپات که از لحاظ جغراÙيايی در مرکز اروپا واقع شده از دوران ماقبل تاريخ توسط بشر اوليه اشغال شده بود . مردم دوران اوليه عصر آهن و به &zwnj;دنبال آن سلتها به &zwnj;نوبت در شروع دورهٔ حاضر توسط رومی&zwnj;ها شکست خوردند . <br /> ايالات رومی پانونيا و داسيا که در زمان حکومت تيبريوس و تراجان به&zwnj; تصرÙ درآمده بودند ، در برگيرنده قسمتی از آنچه مجارستان می&zwnj;شد بودند . پس از چهار قرن Ùرمانروايی رومی&zwnj;ها به &zwnj;واسطه مهاجرت عظيمی منقرض گرديد . هونها به رهبری پادشاه معروÙ خود آتيلا که آلمانی&zwnj; الاصل بود ، آستروگوتها ژپيدها و لونگوبارها و به &zwnj;دنبال آن&zwnj;ها آوارها که از نژاد هون&zwnj;ها بودند برای زمان کوتاهی در اين مکان سکنی گزيدند .<br /> با انقراض امپراتوری آوار به&zwnj; دست شارل ماگن ، تنها گروه&zwnj;های کوچکی از آوارها در درهٔ رود دانوب باقی ماندند . وضعيت اجتماعی و اقتصادی اين مردمان تقريباً هم &zwnj;سطح مجاری&zwnj;های غالب بود و به &zwnj;همين علت باعث همزيستی و بعدها جذب شدن آن&zwnj;ها توسط مردم مجار می&zwnj;گرديد . در قرن دهم هÙت قبيله Ùاتح مجار که با هم متحد بودند تحت رهبری پرنس آرپاد مؤسس اولين سلسله مجار قرار داشتند و قدرت را به Ùرزندش کيزاسپرو سپردند . <br /> در سال ۹۷۲ گيزا به &zwnj;عنوان يکی از سران قبايل مجار به رياست اتحاديه&zwnj;ای که از اين قبايل به&zwnj; وجود آمده بود انتخاب شد و به اتÙاق همسرش سارولت به آئين مسيحيت گرويد و پس از وی Ùرزندش استوان اول که در تاريخ مجارستان نسبت به سن استÙان (استÙان مقدس) (۱۰۳۸ -۹۹۷) شهرت دارد در سال ۱۰۰۰م. به &zwnj;عنوان نخستين پادشاه مجارستان تاج&zwnj;گذاری کرد . <br /> وی که در کودکی غسل تعميد داده شده بود بعد از تحکيم حکومت خود به&zwnj; عنوان اولين پادشاه مجارستان مسئله مسيحی کردن مجارها را رسميت بخشيد و به تأسيس صومعه و بنا&zwnj; نهادن کليسا اقدام کرد . سن استÙان برای استقرار نظام پادشاهی و پی&zwnj;ريزی يک نظم اجتماعی پايدار کوشش&zwnj;های Ùراوانی نمود و مردم را مجبور کرد از آیين جاهلانه قديمی به &zwnj;سمت مسيحيت بگروند .<br /> در اواخر قرن ۱۱ کليسا استÙان اول را به &zwnj;خاطر خدمات وی به مقدس ملقب نمود . وی دو مجموعه عقايد برای اداره امور کشور تنظيم کرد . وی پادشاهی جنگجو بود . در جنگی که با &laquo;کنراد&raquo; امپراتور ژرمن نمود وی را شکست داد و تا حوالی وين پيشروی کرد ، و به &zwnj;علت ثروت سرشار حاصل از جنگ دانوب ، خطر همسايگان اعم از امپراطوری ژرمن و بيزانس وجود داشت . <br /> مجارها نخست با بيزانس از در دوستی درآمدند و پس از شکست ژرمن&zwnj;ها در سال ۱۱۰۸ که با غلبه بر سپاهيان هانری پنجم در پوترن به &zwnj;دست آمد از جانب ژرمن&zwnj;ها آسوده&zwnj;خاطر گشتند . در سال ۱۱۸۱ با استقرار بلغارها و تشکيل دولت بلغار مرز مشترک مجارستان و بيزانس از بين رÙت و خطر دوم که متوجه مجارها بود منتÙی گشت . در قرن ۱۲ قدرت حکومت مرکزی رو به زوال نهاد و با رشد Ùئوداليسم قدرت سيستم ملوک&zwnj;الطوايÙی اÙزايش ياÙت . <br /> از زمان مرگ استÙان اول يک دوره ناامنی شروع شد که طی آن شورش نجيب&zwnj;زادگان پيرو مذهب قديمی پاگان ، اصلاحات اجتماعی و مذهبی پادشاه را به مخاطره انداخت . در هر حال اين شورش Ùرونشانده شد و حملات آلمان&zwnj;ها از غرب و کومان&zwnj;ها از شرق سرکوب گرديد . طی قرون ۱۱ و ۱۲ پادشاهان سلسله &laquo;آرپاد&raquo; مجارستان را يک&zwnj; پارچه نگه داشته و در مقابل سياست&zwnj;های توسعه&zwnj;طلبانه امپراتوری مقدس روم ، قسطنطنيه و پاپ در رم مبارزه نمودند . <br /> سرانجام پيشرÙت نسبتاً صلح&zwnj;آميز مجارها در قرون وسطی با حمله مغول&zwnj;ها به رهبری پاتوخان در سال&zwnj;ها (۴۴ - ۱۲۴۱) دچار وقÙه شد و ارتش مجارستان شاه بلدی چهارم به &zwnj;سختی توسط مغول&zwnj;ها تار و مار شد . اوج شکوه و عظمت هنگری در قرون وسطی روزگار سلطنت لوئی اول (بزرگ) (۸۲ - ۱۳۴۲) بود ؛ زيرا نÙوذش تا دريای بالتيک ، دريای سياه ، دريای مديترانه می&zwnj;رسيد . <br /> جنگ با ترک&zwnj;ها در سال ۱۳۸۹ صورت گرÙت و ترک&zwnj;ها تا دريای بالکان پيش رÙتند و مدت&zwnj;های دراز هنگری در چنگال ترکان عثمانی و قسمتی از خاک مجارستان زير Ùرمان جابرانه خانواده&zwnj;ها هابسبورگ اطريش گرÙتار بود . اين سياست حÙظ قدرت مرکزی توسط &laquo;ماتيوس هون&zwnj;يادی&raquo; (۱۴۹۰ - ۱۴۵۸) که از پادشاهان بسيار محبوب و موÙق بود دنبال گرديد . <br /> با مهار کردن قدرت بارون&zwnj;ها و تشکيل يک ارتش قوی اجير شده ، وی امنيت و آسايش برای مردم شهر و روستا را به ارمغان آورد ، در حالی &zwnj;که سياست خارجی توسعه&zwnj;طلبانه وی موجب هراس بود مع&zwnj;هذا دربار با شکوه و کتابخانه عظيم گرونسيانا برای وی در سرتاسر اروپا شهرت آÙريد . جانشينان شاه ماتيوس در هر حال قادر نبودند که با قدرت رو به اÙزايش بارون&zwnj;ها مقابله کنند . <br /> اÙزايش Ùشار روستایيان موجب گرديد که تخم نارضايتی در ميان آنان کاشته شود ؛ به &zwnj;طوری &zwnj;که در سال ۱۵۱۴ منجر به جنگ دهقانی بزرگی به رهبری گيورگ دوژا از اهالی ترانسيلوانيا گرديد . به &zwnj;هرحال ارتش دهقانی با نبردهای خونينی از هم پاشيد و شکست آن منجر به کيÙر خونينی برای دهقانان گرديد . در اين شرايط تهديد ترک&zwnj;ها برای اشغال کشوری که به&zwnj; دليل اختلاÙات داخلی از هم پاشيده شده بود يک خطر جدی به &zwnj;شمار می&zwnj;آمد . در سال ۱۵۲۶ ارتش بزرگ سلطان سليمان دوم قوای شاه جوان لوتيز دوم را در &laquo;نبرد موهاچ&raquo; نابود کرد .<br /> </span></p>