<p style="text-align: justify;" dir="rtl"><span style="font-size: small; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;">جمهوری دموکراتیک سوسیالیستی سری لانکا جزیره&zwnj;ای است واقع در جنوب آسیا ، اقیانوس هند و جنوب کشور هند .<br /> نام&zwnj;های قدیمی آن سَراَندیب یا سَرَندیب یا سیلان بود . پایتخت سیاسی آن سری جایاواردنپورا کوته و پایتخت تجاری&zwnj;اش شهر کلمبو است . پیش از سال ۱۹۷۲ به این کشور سیلان می&zwnj;گÙتند .<br /> <br /> تاریخ<br /> طی سالهای اخیر جزیرهٔ سری لانکا توسط پلی موسوم به &laquo;پل آدم&raquo; که بر روی خلیج مانار احداث گردیده از راه زمینی به هند متصل گشته &zwnj;است .<br /> سری لانکا از مستعمرات بریتانیا بوده و قبلا &laquo;سیلان&raquo; خوانده می&zwnj;شده &zwnj;است . استعمار انگلیس از قرن ۱۹ و بعد از احاطهٔ این کشور به هند شروع شده و تا زمان استقلال (روز ۴ Ùوریهٔ ۱۹۴۸) ادامه داشت .<br /> <br /> جغراÙیا<br /> پایتخت این کشور شهر کلمبو (Colombo) با ۶۴۲ هزار نÙر جمعیت می&zwnj;باشد .<br /> مساحت سری لانکا ۶۵٬۶۱۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۹٬۶۶۸٬۰۰۰ نÙر است .<br /> از شهرهای مهم سری لانکا می&zwnj;توان به : دهیوالا &ndash; مونت لاوینیا ۲۱۰ هزار نÙر ، موراتوا ۱۷۷ هزار نÙر ، نگومبو ۱۲۱ هزار نÙر و سری جایوردنه پورا کوته ۱۱۵ هزار نÙر اشاره کرد .<br /> <br /> اقتصاد<br /> کشور سریلانکا در جنوب شبه قاره هند یکی از ضعیÙ&zwnj;ترین اقتصادهای آسیا را داراست . ارزش تولید ناخالص داخلی این کشور که ۲۲ میلیون نÙر جمعیت دارد و ۶۰ درصد از آن وابسته به بخش خدمات است ، در پایان سال ۲۰۰۹ به حدود ۸۷ میلیارد دلار رسید . کشاورزی یک بخش مهم در اقتصاد سریلانکاست به طوریکه یک سوم نیروی کار این کشور در این بخش و Ùعالیتهای مرتبط با آن مشغول به کار هستند . بخش کشاورزی ۱۲ درصد تولید ناخالص ملی سریلانکا را در سال ۲۰۰۹ به خود اختصاص داد . این بخش همچنین یک منبع مهم مواد خام و درآمدهای ارزی است .<br /> عملکرد ضعیÙ این بخش را می&zwnj;توان به سطح پایین سرمایه&zwnj;گذاری ، وابستگی زیاد به بارشهای اتÙاقی نزولات آسمانی ، روشهای سنتی برداشت محصول ، کمبود اعتبارات و ضعÙ زیربنای اقتصادی از جمله مشکلات حمل و نقل ، ضعÙ نظام بازاریابی ، کنترل دولت بر زمین و ناسازگاری سیاستهای تجاری نسبت داد . دخالت دولت در بخش کشاورزی مثل سایر بخشها اساسی و قابل توجه &zwnj;است .<br /> بخش صنعت سریلانکا ۲۸ درصد از تولید ناخالص داخلی این کشور در سال ۲۰۰۹ را به خود اختصاص داده و عمدتاً Ùعالیتهای صنعتی سریلانکا در بخش منسوجات و پوشاک است . با این وجود صادرات منسوجات و پوشاک سریلانکا رقابت پذیری خود را در بازارهای جهانی از دست داده &zwnj;است .<br /> هر چند تولید ناخالص داخلی این کشور در سال ۲۰۰۹ حدود ۵/۳ درصد رشد داشت ولی آثار ناشی از رکود اقتصاد جهانی به نحو قابل توجهی از سرعت رشد اقتصاد این کشود در دو سال اخیر کاسته&zwnj; است . هم اینک درآمد سرانه ملی این کشور حدود ۴۵۰۰ دلار تخمین زده می&zwnj;شود و Ùقر همچنان در این کشور مخصوصاً در مناطق روستایی به شکل گسترده وجود دارد .<br /> با وجود توÙیقات اقتصادی دست یاÙته در پنج سال اخیر با این حال اقتصاد این کشور همچنان شکننده باقی مانده &zwnj;است . رشد و رونق اقتصادی پایدار در سریلانکا بستگی به موÙقیت مقامات این کشور در برقراری صلح ، آرامش و ثبات سیاسی ، اجرای اصلاحات ساختاری و اقتصادی در سطح کلان ، جبران کسری&zwnj;های مالی و مشارکت بیشتر بخش خصوصی در اقتصاد دارد که می&zwnj;تواند کارآیی اقتصادی و رقابت پذیری را در سطح اقتصاد بهبود بخشد .<br /> سیستم اقتصادی سریلانکا مبنی بر اقتصاد آزاد برنامه ریزی شده و سیاست ترغیب و توسعه صادرات یکی از هدÙ&zwnj;های عمده سیاست اقتصادی این کشور است . اگر چه به نظر می&zwnj;رسد در سالهای اخیر سیاست تجاری این کشور بیشتر متوجه گسترش ترتیبات منطقه&zwnj;ای بوده&zwnj; است که از آن به عنوان ابزاری برای گسترش آزادسازی تجاری استÙاده می&zwnj;کند .<br /> همچنین کاهش کسری بودجه و غلبه بر بحران بدهی ، Ùروش بنگاههای ناکارا و زیانده دولتی و اصلاح نظام مالیاتی با هدÙ اÙزایش درآمد مالیاتی از جمله اهداÙ مهم دولت سریلانکا است .<br /> سریلانکا ۷ میلیون و ۶۴۰ هزار نÙر نیروی کار دارد که ۳۲درصد از آنها در بخش کشاورزی ، ۲۶ درصد در بخش صنعت و ۴۲ درصد در بخش خدمات شاغلند . نرخ بیکاری در این کشور که سال ۲۰۰۷ حدود ۴/۵ درصد بود به واسطه رکود اقتصاد جهانی در پایان سال ۲۰۰۹ به ۷ درصد رسید .<br /> 23 درصد از مردم سریلانکا زیر خط Ùقر زندگی می&zwnj;کنند و در سال ۲۰۰۹ نرخ تورم در این کشوربه ۳/۳ درصد رسید .<br /> <br /> ارزش صادرات سریلانکا در پایان سال ۲۰۰۹ به ۷ میلیارد و ۳۰۰ میلیون دلار رسید که شامل کالاهایی نظیر منسوجات ، چای ، برنج ، ÙلÙل ، الماس ، زمرد ، یاقوت ، نارگیل ، الوار و ماهی بود . در این سال آمریکا ۷/۲۷ درصد ، انگلیس ۳/۱۱ درصد ، هند ۳/۹ درصد ، بلژیک ۸/۴ درصد و آلمان ۴ درصد از بازار صادرات سریلانکا را به خود اختصاص دادند .<br /> محصولات وارداتی این کشور شامل پارچه&zwnj;های Ùابریک ، مواد معدنی ، نÙت ، مواد غذایی و ماشین&zwnj;آلات و تجهیزات حمل و نقل است که از کشورهای هند ۶/۱۹ درصد ، چین ۵/۱۰ درصد ، سنگاپور ۸/۸ درصد ، ایران ۷/۵ درصد ، مالزی ۱/۵درصد ، هنگ&zwnj;کنگ ۲/۴ درصد و ژاپن ۱/۴ درصد وارد می&zwnj;شود . سریلانکا ظرÙ سال ۲۰۰۹ بیش از ۹ میلیارد و ۸۰۰ میلیون دلار کالا از کشورهای دیگر کالا وارد کرد .<br /> اصلاحات ساختاری و نهادی گسترده&zwnj;تر شامل اصلاحات مالیاتی ، مالکیت دولتی ، نظام مالی و زیربنای اقتصادی می&zwnj;تواند رقابت پذیری و رشد تنوع صادرات سریلانکا را در صحنه اقتصاد بین&zwnj;الملل Ùزونی بخشد . سیاستهای مؤثر در آزادسازی گسترده&zwnj;تر نظام تجاری و سرمایه&zwnj;گذاری سریلانکا در موÙقیت این اصلاحات نقش اساسی دارد . طبیعت زیبا ، سواحل آرام و سرسبز و وجود پارک&zwnj;های طبیعی در سری لانکا موجب شده تا این کشور همه ساله گردشگران زیادی را به خصوص از کشورهای اروپایی جذب کند که به لحاظ اقتصادی یکی از منابع عمده ارزی این کشور محسوب می&zwnj;شود . طبق آمار سال ۲۰۰۸ درآمد ارزی به دست آمده از این صنعت بالغ بر ۷۰۰ میلیون دلار بوده &zwnj;است . دولت سریلانکا به منظور تشویق جهانگردان ، قوانین ورود به این کشور را آسان کرده و ویزای توریستی را تا حد اکثر یک ماه در Ùرودگاه صادر می&zwnj;کند . گردشگران ، تجار و صادرکنندگانی که قصد عزیمت به سریلانکا را داند باید بدانند که همراه داشتن ارز بیش از ۱۰هزار دلار (در صورتیکه هنگام ورود اعلام نشود) در این کشور جرم محسوب می&zwnj;شود و پیگرد قانونی دارد .<br /> سری لانکا بیش از ۴ میلیارد و ۳۰۰ میلیون دلار ذخایر ارزی خارجی دارد و به لحاظ اقتصادی در بانک توسعه آسیا ، سازمان بین&zwnj;المللی خواربار و کشاورزی ، گروه ۱۵ ، گروه ۲۴ ، گروه ۷۷ ، بانک بین&zwnj;المللی ترمیم و توسعه ، اتاق بازرگانی بین&zwnj;المللی ، بانک جهانی ، سازمان بین&zwnj;المللی کار ، صندوق بین&zwnj;المللی توسعه کشاورزی ، جامعه بین&zwnj;المللی توسعه ، سازمان بین&zwnj;المللی دریانوردی ، اتحادیه بین&zwnj;المللی ارتباطات ، جنبش عدم تعهد ، کمیسیون توسعه و تجارت ملل متحد ، سازمان توسعه صنعتی ملل متحد ، سازمان جهانی پست ، اتحادیه بین&zwnj;المللی کنÙدراسیون&zwnj;های کارگری ، سازمان جهانی مالکیت معنوی و سازمان تجارت جهانی عضو است .<br /> مجموع بدهی&zwnj;های بین&zwnj;المللی سریلانکا تا پایان سال ۲۰۰۹ در حدود ۲۰ میلیارد دلار تخمین زده می&zwnj;شود و از این حیث بانک جهانی بارها کمک&zwnj;های مالی زیادی برای جبران بدهی&zwnj;های مالی به این کشور کرده &zwnj;است .<br /> واحد پول سری&zwnj;لانکا روپیه &zwnj;است که هر ۱۳۵ روپیه با یک دلار آمریکا برابری می&zwnj;کند (میانگین قیمت سال ۲۰۱۲) . با وجود اÙزایش جمعیت سری لانکا در طی سالهای پس از استقلال ، توسعه سیستم حمل و نقل در این کشور با آن هماهنگی نداشته و عمده مردم کشور توسط اتوبوس به مناطق مختلÙ جا به جا می&zwnj;شوند . با توجه به وضعیت نامناسب جاده&zwnj;ها و ازدیاد خودروهای شخصی مسائل تراÙیکی در شهرها بوجود آمده &zwnj;است . همچنین در قریب به اتÙاق شهرهای اکثراً سه چرخه (بجای) به عنوان تاکسی مورد استÙاده قرار می&zwnj;گیرد . اولین بزرگراه این کشور بطول تقریبی ۱۰۰ کیلومتر ، که کلمبو را به سواحل توریستی و دیدنی گاله در جنوب متصل می&zwnj;کند در سال ۲۰۱۱ به بهره برداری رسید .<br /> سری لانکا بجز در پایتخت خود (کلمبو) Ùرودگاه مناسبی جهت نشست و برخاست هواپیماهای پهن پیکر ندارد و برای سÙر به سایر شهرهای این کشور باید از خودرو استÙاده کرد . دو Ùرودگاه بزرگ جدید یکی در غرب و دیگری در شرق در حال ساخت می&zwnj;باشند .<br /> مردم<br /> ۷۲ ٪ نژاد سری لانکا را سینهالی ، ۱۸ ٪ را تامیل و ۷ ٪ را مور تشکیل می&zwnj;دهند ، همچنین دین ۷۶ ٪ مردم سری لانکا ، بودایی ، ۸ ٪ مسلمان ، ۸ ٪ هندو و ۶ ٪ مسیحی هستند .<br /> زبان&zwnj;های رسمی سری لانکا ، سینهالی و تامیلی است .</span></p>